장음표시 사용
31쪽
harum virtutd,prout ad ipsas pertinent,directe,& per se obligant
asdeundo, quindo omissio alicujus actus est Pecc tum ν ψbli
Ratio ad non omittendum oritur ex praecepto per se obligante ex inclinatione virtutis: ut si virtus Religionis inclinat ad auditionem Sacri in die festo , ex qua oritur praeceptum de audiendo Sacro , tunc obligatio de Sacro non omittendo , oritur ex Praecepto obli- ante ad audiendum Sacrum. At omittere elicitionem actus Fidei,dpei, & Charitatis temporibus statutis, si praeceptum est affirma iuum: semper,di pro semper, si est negativum,est peccatum. Ergo obligatio ad non omittendum tales actus oritur ex Praxepto, Pro-Veniente ex ipsis virtutibus. Et sic dum obligamur ad credendum,
sperandum, & amandum, si obligatio est positiva et vel ad non eli- Ciendum actuin infidelitatis, desperationis, & odii, si praeceptum est negati utim): talis obligatio oritur a praeceptis ad ipsas virtutes direct ό, & per se spectantibus. Ex his apparet hujus damnatae Propositionis falsitas, neganeis debitum , pro toto tempore vitae, ad eliciendum adtiun Fidei, Dei,& Charitatis ex vi praeceptors,ad ipsas Virtutes spectantium.
Exponitur fensus secundae Propositionis, s ejus fastra
decunda Propositio damnata. Vir equestris ad duellum e voeatur potes illud acceptare, ne timiditatis notam apud alios iucurrat. 9 Ο Εnsus huius damnatae propositionis, iuxta mentem Authoiso rum ipsus, est, virum equestrem, qui nobilitate pollet, si ab alio sit provocatus ad duellum, posIe illud licite acceptare, ne reis Putetur timidus apud alios . Unde putant, quod imputabilitas ad timiditatem sit maximo detrimento nobilitati , di magnum virisoquestribus afferat praejudicium. Oppravatio Propositionis, o C Uppono apud omnes Doctores tanquam certum , Duillum esse simulare certameu Suorum, vel plurium, quod ex sonesincto, seu determinatione, aut promissone,uno provocaute, Im movente , S altero acceptante, sufespitur. Ex qua definitione deducitur, duellum non esse vitae delatasuum , cum voluntarie indicetur; sed Per ipsum vi a periculo exponitur, Duobus casibus exceptis, sem- rer
32쪽
per duellum est illicitum;imo per Concilium Trid .sessas. de reformat. cap. I9. eXPresse damnatum , his verbis: Dessabilis duello. rum usus, fabricante diabolo introductus. t cruenta corporum inor re, animarΠm etiam perniciem rueretur, ex Christiano Orbe penitur exterminetur. Per hoc Concilium tam duellantes , quam Patrini, consilium praebentes, suadentes, Si spectatores,excommunicantuT.
Post hoc Concilium adest specialis Bulla Gregorii XIII. quae incipit: Adtollendum. Accessit etiam constitutio,& Bulla specialis Cl mentis VIII. incis. Illius vices, luet immerito gerentes s . II Casus, qui excipiuntur sunt isti. Himus , quando quis sit provocatus ad duellum sub minis, quod nisi duellum acceptet, es set infallibiliter occidendus:ut si Titius dicat CGo,aut duellum accepta indicendu in tali loco,& pro tali die,& hora; aut nunc hic te occidam . In hoc casu iustum esset Crio pro suae vitae defensione
duellum acceptare , cum moderamine inculpatae tutelae, scilicet quando aliunde vitam suam salvare non posset . Ratio hujus est, quia Quilibet Jus natura Ie habet ad vitam suam tuendam. Secundus casus est, quando Principes ex hon D communi mutarent bellum in duellum. Ut si duo Principes inceperint bellum; & quia ex
utraque parte multitudo militum mortua sit; iccirco ne tot gentes Pereant , se adinvicem concordent Principes , mutare bellum in
duellum, ita ut pugna sit inter duos tantum. In hoc casu Iicitum est duellum ; quia tunc potius diceretur finis belli, quam proprium duellum : & ilum duellum Hiceretur succedere loco belli, & non ex propria duellandi malitia: & insuper esset ad bonum publicum servandum. In aliis casibus non est licitum. ia Neque imputabitrias ad timiditatem potest excusare virum equestrem a peccato , & excommunicatione lata . Nam haee imputabilitas spectaret ad honorem equitis; sed nemo potest Iicit duellum acceptare ad suum defendendum honorem:Εrgo non potest duellum Vir equestris acceptare , ne timiditatis notam a puctalios incurrat ultra quam quod, sic provocatus nullam incurrit notam timiditatis , si duellum non aceeptet; cum dicere posset:quod mihi facere non licet, imo expresse prohibitum per leges Divinas, S Humanas, non faciam. Prudentes audientes hanc provocati responsionem, non possunt ipsum equitem imputare ad timiditatem. Imprudentes,etsi ei hanc notam impingant, tamen nequit pro hac
nota timiditatis facere, quod non licet; ct expresse prohibitum est; nam quilibet, et i amsi sit magnus Princeps, potius reputandus est inter timidos, quam, cum suae animae detrimento, duellum du-
33쪽
Exponitur sensus tertiae Propositionis, s ejusfassas demonstratur. Pertia damnata Propositio est. Sententia asserens Bullam Coenosolum prohibere absolutionem haeresis, ct aliarium criminum. quaudo publica sunt , es id non derogare facultati Concilii, in qua de se etillis eriminibus fermo est, anno i 629.i8. Julii in Concistorio M. erae Contregationis Em ntissimorum Cardi lium , visa, ct tolerata est.
13 CΕnsias huius damnatae propositionis est , Eminentissimos
Cardinales in quodam Concistorio habito i8. Julii i629. tolerasse illam sententiam,qua quidam Authores affirmabant,Bullam Coenae itum prohibere absolutionem haeresis, & aliorum criminum contentorum in illa Bulla, quando haeresis, & crimina sunt publica ;& non quando haeresis, & crimina in t secreta . Quare praetenducit in hac re isti Authores , per Bullam Coenae non tuisse Episcopis sublatam se cultatem absislvendi ab haeres occulta, prout Concilium Tridentinum eisdem in sesΓ2q. cap. 6. conces
JOppugnatio Propositionis. i4'T hujus propositionis falsitas innotescat, advertendum V est , haeresim esse errorem. voluntarium intellectus eum pertinacia voluntatis, circa veritatem Fidei Caibolicae ; & quidem assertus ab eo, qui fidem recepit.. Unde ad faciendum actum aliquem haeresim non suisicit solus error voluntarius intellectus, quo quis vult tenere aliquam conclusionem erroneam circa veritatemndei sed usterisis requiritur pertinacia voluntatis, qua scilicet quis certo sciat , siuam conelusionem esse contra veritatem Fidei Catholicae , & adhuc persistat in suo errore: ut si quis certo sciret, quod haec propositio, Deus es Lucarnatus si de Fide, & opposita huic sit contra veritatem Fidei: si doceret, Vel teneret, Deum non esse Incarnatum jam pertinaciter id assereret, & haeresim c6- mitteret. Quare Theologi communiter volunt, enisaeiam υoluntatis in rebus Fidei esse deliberatum consensum In errorem, cum ceria cognitisue, quod sit contra id, quod Ecclesia tenet.
nem haereticam, temerariam, suspectam in fide, & scandalosam, . Propositio haerςtica est illa,qug: opponitur articulis Fidei, vel cui-
34쪽
cunque Catholicae veritati Jm mediate: haec propositio, Deus 3Ioues Trinus, est haeretica , quia opponitur articulo Fidei, quo docemur , Deum esse Trinum. Propositio tremeraria est illa , quae licet non immediate opponatur articulis Fidei, vel Catholicae veritari, tamen mediate illis opponitur : quatenus deducitur ex principio opposito veritati Catholicar: ut lim propositio, Deus potest in vincibiliter ignorari , non est haeretica ; sed cum sequi posset eX hac propositione, Deum nou esse, quae est haeretica, ideo prima temeraria dicitur . Propositio in fide m specta est illa, quae licet non sit contra evidentem veritatem Fidei Catholicar,habetur tamen pru
dens iudicium iudicandi cohaerentiam habere huic, vel illi propo- stloni directe oppositae veritati Catholicar:ut haec propositio. Deus non femper est diligendusJuper omnia r dicitur ista in fide suspecta; quia potest naberi prudens iudicium iudicandi, hanc propositionem cohaerere huic expresse contra fidei veritatem, scilicet, Deus non est dilitendus Juper omnia. Propositio tandem scandalosa est illa, quae esto non opDonatur Veritati Fidei Catholicae , scandalum tamen infert audientibus talem propositionem , ut de facili, cum conscientia praeiudicio, possent illam sequi.Vt haec propositio, uora
renetur quis restituere,quando usu potes, non explicando impossibilitatem: ex qua Propositione,qui posset restituere cum aliquo suo incommodo,non restitueret: & sic scandalum afferret, cum animarum praejudicio. 16 Nunc probo falsitatem damnatae propositionis. Nam Bulla Coenae, nedum prohibet ab illationem ab haercsi publica sed etiam occulta;quia hic casus sbii Pontifici reservatur, & per Bullam Alexandri V II. sublata suit Episcopis facultas absolvendi ab haeresi occulta , quae per citatum Concilium Tridentinum sessia . cap. 6 de reform .eis concessa suerat ; sub his terminis et Liceat 'Hevis in irregularitatibus. Et in fine; idem S in haeresis crimine in eodem foro conscientia eis tantum, non eorum meariis sit permissum. Secun- ω, peto, cuinam innotuerit , quod Cardinales in citato Concistorio tolerarunt illam sententiam l Nam hoc non constat ex aliqua Constitutione, vel decreto tunc emanato. Ergo frustra recurritur
ad id,quod est aliorum metium interpretatiuii cum de facili poΩset quis temerε iudieare. Neq; posset hoc deduci ex eo,quod tunc
oppositu non fuerit damnat sucum multa proponantur in Ε. Ε.Cardinaltu Concistorio,quae maturθ perpeduntur; nec statim rem tutantur, praesertim in materiis Fidei. Et quia fuit tepore Alexandri VII. hoc mature discussum , iccirco hanc propositionem damnavit ;&quidem nedum propter illam particulam fuit tolerata ; ix Q clidem Praetendunt; sed etiam ex eo,quod propositio asserat,eullam
35쪽
Coenae tantom pro hi here absolutionem 4 uercsis , & aliorum criminiam. quando sunt publica, non Vero quando in t Occulta . Nam is, ctan Bulla Coenae exprimat horrcscs , haereticos nimirum ex comiscinii candor & aliunde sdii Pontilici reservet abstitutionem tueresis, Eae aliorum criminum in didici Bulla contentorum e ut constat ex j. eeIertim a praedictis sententiis uultus, praeter Romanum Pontificem; iccirco nullus, praeter Romanum Pontificem , potest ab occultis criminibus contentis in Bulla Carnar absolvere, & quidem propria aut horitate, Vel ex quocunque privilegio habito ante hoc decre- tu Alex. VII. quod est derogatorium facultatis Episcopis concessae per Conc. Trid. st T. Iq. cit. Quod autem haec facultas absolvendia criminibus occultis, in Bulla Coeme contentis , sit Episcopis sub Iata a videri possunt Pignatellus , Fagnantis, aliique Doctores, qui dicunt a multis Pontificibus post Concilium I ridentinum,praesertim a Greg.XIII. & Clem. VIII. fuisse Episcopis talem facultatem sublatam.
Exponitur sensus quartae Propositioviso Gus falsisar demonsrarum Quarta Propositio damnata. Praelati Retulares possuut inforo eouscisutiae abfomere quoscunque seculares ab haeres occulta , or ab
excommunicatione propter eam incursa.
17 CΕnsius huius propositionis non distat ab antecedenti, cum P Authores putent, privilegia fui sie concessa Regularibus, ct quidem Superioribus, ratione Praelationis, absolvendi, tam ab
haeresi occulta, quam ab excommunicatione contracta per talem haeresim : & hoc in foro conscientiae tantum, non in soro externo; quia seculares non sunt Superioribus Regularibus subditi , quia judiciariam sententiam nequeunt contra seculares isses ferre.
pugnatio Propositionis. I 8 CUpponendum est pro majori evidentia falsitatis huius da-o mnatae propositionis,haeresim aliam esse publicam,& aliam occultam: hac posterior alia est interna , alia externa . Haere spublica est piablicus error cum pertinacia voluntatis contra Fidei Catholica veritatem: haec haeresis praesertim Ostenditur in publicis concertationibus contra Fidem Catholicam, habitis ab ipsis haereticis propugnantibus propositiones aliquas contra Fidem .
Unde fit, quod haeresis oritur , publico haeretico,qui nec dogmati-
36쪽
hus Ecclesiae credit, nec Fide vivit. Haeresis vero occulta, est ille error Natellectus cum pertinacia voluntatis, qui occulte fit coutra dogmata, s Deritatem Catholicae Fidei : ut si quis non coram aliis defenderet propositiones contra Fidei Catholicae veritatem, sed tantum secreto, pertinaciter tenendo propositiones illas,oppositas veritati Catholicae, esse veras, & dogmata nostrae Fidei esse falsa. Haeresis occulta interna est illa , qua quis interne assentitur aliquibus propositionibus oppositis catholicae veritati , absque ullo externo signo. Externa vero est illa,quae ultra astensum , dicit etiam exterinnum signum: ut si quis proserat propositionem haereticalem, vel illam occulte scribat; hujusmodi prolatio propositionis , quamvis non Uariet rationem sormalem haeresis Occultae , sicut neque Scriptura talis propositionis; facit tamen illam externam. Hac supposita doctrina,
I9 Videtur certum apud omnes Doctores , multa privilegia fuisse Regularibus sublata per Cocilium Tridentinum. & per quaGdam Summorum Pontificum constitutiones. Vnde esto habuisIent Superiores Regulares hanc facultatem,nunc talem non habent,ab solvendi scilicet ab haeresi occulta, & ab excommunicatione per trulam contracta ; di hoc quidem intelligitur quantum ad seculares; quorum consessio audienda , & facultas abit vendi non habetur,
nisi ab Episcopo, iurisdictionem concedente . Et quia Episcopus nunc caret ista facultate , per seipsum; a fortiori non potust illam aliis delegare , ut absolvantur haeretici ab haeresi occulta, quando
uo sola dissicultas oriri potest de Superioribus Regularibus, circa suos si1bditos; an scilicet eos absolvere possint ab haeresi occulta externa. In hac re sunt duae extremae opiniones . una amrmans,plura adducens privilegia Superioribus Regularibus conceΩsa,& non abrogata; imo de facto in praxim habita: inter quae priUilegia est hoc, quod Regulares exceptis aliquibus casibus expressis in Bulla Coenae : ut schismate , haeresi cum relapsu, falsificatione literarum Apostolicarum , delatione prohibitorum ad infideles, & conspiratione in Romanum Pontificem possunt suos subis ditos absiolvere ab aliis casibus in Bulla Coenae contentis . Altera opinio est negativa,& sundatur in illis verbis praefatae Bullae Coenae Domini: Non obsantibus privilegiis se. & in illis aliis . Ceterum a praedictis fententiis nullus per alium , quam per Romanum Ponti cem absomip sit. Quaenam ex his duabus sententiis sit tenenda: dico, primam este probabilem , secundam tutiorem: at in Sacramen. torum administratione semper tutior est tenenda.
37쪽
Quinta damnata propositio . Quamυis evideuter tibi emβet , Petrum esse baoticum, non teneris denuuesare,pprobare nou possis Intellige de haeretico occulto. 2I o Ensus huius damnatae propositionis est,ad obligationem de- nunciandi, etiam haereticum,requiri,quod denuncia ΠS POL-st probare delictum, de quo de nunciatus imputatur. EO Prorsus modo,quo est obligatio de nunciandi criminosios de aliis criminibus coram judice, ut delicta impunita non maneant.
oppugnatis Propositionis. 22TAnquam certum habeo cum communi Doctorum sententia, quemlibet iure naturae teneri ad tuendam Rem Pu blicam, ne haec pestifero inficiatur morbo . Et quia nequit elle ma jor infectio in Republica , qu2m illa , quae ortum ducit ab haereti, Propter coscientiae libertate; ideo quilibet tenetur haeresim ex PIUlere. Quod etia constat ex Jure Cin .c . communicamus f. nuri cimus insuper, ut quilibet Archiepiscopus, vel Episcopus per Ie , out per Archidiacovum Iuum,aut alias bouestas idone que per)Quas,ois, ut salte femel tu auuo propriam Parochiadu qua fama fuerit Daere 'ricos hahitare circumeat, s ibi tres. vel plures bovi testimonia vir x, vel etiam si expedire Oidebisur totam viciniam jurare compellat et
wod civerit, vel aliquos occulta conυenricula celebrauteJ, Iera a communi conversatioue fidelium vita,s moribus dissideutes, est C I-scoposudeat iudicare. Haec habentur in Deer. Greg. tib. I. de baret. it. 7. Quare ut certum esse debet apud omnes , obligationem ex duplici jure clIe ad denunciandum haereticum . Et ad hoc tactendum non requiritur , ut prius praecedat fraterna correctio , licut inde nunciatione aliorum criminum . Tum quia haereticus luPPOnitur in corrigibilis, & illaqueatus. Tum etiam quia, delictum eli in
2 δ Falsitas huius propositionis constat primo , quia lic Uet unciatus, & non probandus per duos saltem testes, non est centenclusinfamatus a denunciante, nec iniuriatus; quia de nuncians non mo Vetur pravo animo, sed Blum ob bonum commune Reipunticae, e Disiligod by Cooste
38쪽
Eccles a Dei. Secundo, quia esto delictum probari non possit, potest dari easius, quod conii a eundem denunciatmia snt asarii enunciationes in Tribunali Ss. Inquisitionis , ratione quarum contra de nunciatum deveniri potest ad torturam . unde quamvis haereticus lit ita occultus , ut nullo modo probari possit Ge haeresi criminosus, adhuc est de nunciandus; etiamsi hoc quis sciat siub quocunque secreto, etiam jurato cxtra tamen Sacramentalem consessionem) r nam si id sciat per Sacramentalem consessionem , quamvis consessarius non posset haereticum ipsum absol Vere , tenetur tamen ad sigillum , quod in nullo casa frangi potest. Contra hanc propositionem expresse militat Decretum eiu Gdem Alex. VII spectans ad Sanctum Olficium dat. sub die r8. Julii i66o. quod incipit. iri et alias. In quo sib IM.habentur haec verisba:Propterea idem Sauctis us deelaraυit,praefatos subditos ab quo tilia partieipatione, etiamsi nulla petita υeuia a soperioribus, etiam avtilla fraterna eorrectio, Tel alia mouitio praemoba fuerit, omnino te- ver Γ obligatos ese ac cadere ad denuueiados Ordjuariis,υel Luqui. sitoribus locorum qiι0cuuque etiam confratres, ac superiores, etiam primarios suos ejusdem Ordivis, s Religionis , quos unυertur esse de Ade quomodolibet,etiam te viter suspectos se. Per quae ultima Verba videtur elle obligatio denunci ncii etiam in fide suspectos.
povitur se iis semiae Propositisvis ejusfalsitas demon, atur.
Sexta damnata Propositio. Confessarius, qui tu Meramentali eou. fessione, tribuit paenitenti charsam, posea legendam,iu qua ad υenerem λυitat , που ee etur Joluitasse . tu eo essione; ac proinde uou es deuuneiandus. eg C Ensius hujus damnatae propositionis est, consessarium non O csse denuncianduin,quando tantum chartam tribuit Paeni' cnti, legendam post conscinonem , in qua charta consessarius incitat paenitentem ad alitum Venereum. Praetendunt Authores hujus propositionis, hunc actum exhibitionis chartae, absque explicita locutione, non este isticitationem.
39쪽
ponitur stetior quintae Propositionis dus falsit
Quinta damnata propositio . Quamvis eυideuter tibi eouqet , Petrum esse ba elicum, non teneris denuutiare, si probare VOV po sis. Intellige de haeretico occulto. 3 C Enius huius damnatae propositionis est,ad obligationem deino nunciandi, etiam haereticum,requiri,quod denuncias S POlmst Probare delictum, de quo de nunciatus imputatur . EO Prorius modo,quo est obligatio denunciandi criminois de aliis criminibus coram judice, ut delicta impunita non mangant. Oppugnatio Propositionis. aa Anquam certum habeo cum communi Doctorum sen A tentia, quemlibet iure naturae teneri ad tuendam Nem Pu blicam, ne haec pesti sero inficiatur morbo. Et quia nequit elle ma jor infectio in Republica , quam illa , quae ortum ducit ad n Treu,
Propter coscientiae libertate; ideo quilibet tenetur haeresim eXPe lere. Quod etia constat ex Jure Can .cap communicamus, . Aurimcimus insuper, ut quilibet Archiepiscopus, vel Episcopus per Ie, aut per Archidiaconum Itium,aut alias bouesas idone que per)ovas, bis, Mut salte femel in anno propriam Parochia,tu qua fama fuerIt bare ricos habitare circumeat, s ibi tres. vel plures bovi tesimouri viros, vel etiam cs expedire videbitur fotam viciniam jurare compellat: quod eiυerit, vel aliquos occulta conυeuricula celebrantes, jeu a communi conυersatioue fidelium vita,s moribus dissideutes, eos υι- scoposudeat iudicare. Haec habentur in Deer. Greg. lib.5. de digret. it. 7. Quare ut certum esse debet apud omnes , obligationem ex duplici jure e sic ad denunciandum haereticum'. Et ad hoc iactendum non requiritur , ut prius praecedat fraterna correctio, sicut inde nunciatione aliorum criminum . Tum quia haereticus tu PPOnl-tur in corrigibilis, & illaqueatns. Tum etiam quia, delictum eli in
23 Falsitas huius propositionis constat primo , quia sic denunciatus, & non probandus per duos saltem testes, non est cemendus infamatus a denunciante, nec iniuriatus; quia de nuncians non mo Voxur pravo animo, sed stlum ob bonum commune RclPUnllcae, U
40쪽
Tr4 illa , Artis. I propos C. I Feclesiae Dei. Secundo , quia esto dellictum probari non possit, po.
test dari casus, quod conti a eundem denunciatum fiat alia: denunciationes in Tribunali SS. Inquisitionis , ratione qua sum contra denunciatum deveniri potest ad torturam. Unde quamvis luereti. cus sit ita occultus , ut nullo modo probari possit de haeresi cri ininosus, adhuc est cle nunciandus; etiamsi hoc quis stiat siub quocunque secreto, etiam iurat O eXtra tamen Sacramentalem consessionem) r nam si id sciat per Sacramentalem consessionem, quamvis consessarius non posset haereticum ipsum absolvere , tenetur tamen ad sigillum , quod in nullo casa frangi potest. Contra hanc propositionem expresse militat Decretum eiu ς dem Alex. VII. spectans ad Sanctum Ollacium dat. sub die i8. Julii i66o. quod incipit. Licet alias. In quo siub I. .hahentur haec verba Propterea idem Sanctissimus deelaraυit,praefator subditos abistiΡtilla partieipatione, etiamsi nulla petita υeuia a superioribus, etiam se uulla fraterna correctio, Vel alia movitio praemi afuerit, omnino te- eri,s obligatos esse accedere adde uelados Ordjuariis,υel Aquisitoribus Deorum qiι0cuuque etiam confratres , ac superiores, etiam primarios suos ejusdem Ordivis, s Religionis , quos unυerist esse deinde quomodolibet,etiam leυiter suspector se. Per quae ultima vel bavidetur elle obligatio denunci iacit etiam in fide suspectos.
Sexta damnata Propost io. Confessarius, qui tu Saeramentali eou fessione, tribuit paeniteυti chartam, postea legendam,iu qua ad venerem λυitat , που ee etur soluitaste tu eo essione; ae proinde Nou es denuuelandus. z4 C Ensius huius damnatae propositionis est, consessarium non cssu de nunciandum. quando tantum chartam trIbuit poenitenti, legendam post conscinonem , in qua charta consessarius incitat paenitentem ad actum Venereum. Praetendunt Authores hujus propositionis, hunc actum exhibitionis chartae, absque expliciista iscutione, non cste isticitationem.