장음표시 사용
51쪽
de quo maritus suspicionem haberet, si eam tunc non videret a solvi consessarius credendo didio mulieris manifestantis metum mortis posset eam absolVere directe ab aliis peccatis, & si, tum indire Erea reservato. Et pro absolutione directa a casu reservato, vel debet mulierem Poenitentem obligare ad comparendum coram Episcopo, ut absolutionem recipiat a reservator vel debet iΡ- .se Confessarius facultatem petere ab Qt vendi a tali casu reservato. Quare irrationabiliter,& sine fiundamento, Authores i stius propos, tionis asserunt in Mendicantibus potestatem absis Ivendi a reservatis Episcopo, non Obtenta ab eo speciali facultate. 48 Ultra hanc Concilii determinationem, adest evidentissima ratio; quia Mendicantes quantum ad exercendum munus audiendi consessiones in t Episcopo subditi, ita ut non possint secularium consessiones audire, stae Epistopi facultate; ut per Conc.decreta sancitum emErgo neque possi int a casibus Episcopo reservatis absolvere, absque ipsius Episicopi facultate. Consequentia sequitur, quia, sicuti Episcopus, ut Superior Ordinarius, dare debet faculta tem, ut exerceatur actus suae jurisdictionis in audiendis confessi nibus, ita nonnisi ipse , qui a tali facultate aliquos exceperit casus, potest facultatem concedere, ut Mendicantes, &quicunque Sacerdotes ab illis possint absolUere. 49 Ad hanc propositionem impugnandam militat Concilium Τriclentinum sessi Iq. can. II. ubi habetur: Si quis dixerit, Episcopos non habere dux reservandi sibi casus, nisi quo ad externam poliariam ; atque ideo cassuum reserυationem nou prohibere , quominus Sacerdos ὀ referυaris vere absolvat οῦ unathemasit. Canon iste pon derandus est,priesertim in ultimis verbissx quibus falsitas damn tat propositionis clare ostenditur-
Exponitur sensus tertiae decimae Propositionis, ct ejus falsias
Tertiadecima damnata proposito. Satisfacit prae to confessionis, qui eonfitetur Regulari, Episcopo prasentato, sed ab eo injuse re-
cerdos stegularis sit praesentatus , & examinatus ab Episcopo; ac insuper cognitus de sufficientia, & idoneitate audiendi secularium consessiones , ut possit consessiones audire, non obstante,
52쪽
quod ab Episcopo sit iniuste reprobatus. Ex quo putant Autliores hujus damnatae Proposi xionis, uaod . qui confitetur huic Regulari
Praesentato, S. injulte reprobato, at istaciat praecepto conledionio.
ponit, ad exercendam iurisdietionem audiendi conse Iliones.. secularium in Regularibus, siumcere Elam praesentationem factam coram Episcopo, di examinatoribus, ct approbationem de idoneitate, & non esse necessariam facultatem expressam Epistopi , ut jurisdicitio exerceatur . Secundum, quod infert, est, Paenitentem satisfacere Praecepto consessionis c& puto quod locutio sit de Praece Pto annuae confessionis, non de illa facienda in articulo mortis)ii confiteatur huic Sacerdoti praesentato, & injuste reprobato. 5 a Contra id, quod supponunt Authores huius damnatae Pro- Politionis, militant verba concilii I rid. seu a 3. de res cap. II. ubi dicitur:uuarevis Presb seri in sua ordinatione a peccatis abjes Deu-di potes atramaccipiant, decernis tamen Sancta Synodus , nullum,
etiam Regularem , post e confessionesseeularium, etiam Sacerdotum, audire, uec ad id idoneum reputari, nisi aut Paroebiale Beneficium,
aut ab Episcopis per examen .s illis videbitur esse necessarium, aut
alias idoueus Iudicetur,s approhationem, quae gratis detur obtineat: privilegiis, s consuetudine quacunque, etιam Immemorabili,non Obstante. Per quae verba patet falsitas suppositi huius damnatae Propositionis. Vnde nemini ex Sacerdotibus , etiam Regularibus, licet audire secularium consessiones, absque Episcopi approbatione, &facultate . Et ratio huius esse potest, quia cum fidelium animae sint curae Episcoporum traditae, abii Q Episcopo tradi debet potestas iurisdicti cinis subde legata stupra illas animas , a Qrde peccati Purgandas. Vnde quoties Regularis sit ab Episcopo, etiam iniuste, reprobatus, iurisdictionem hanc exercere,non potest:cum iurisdiictio sit facultas ab Episcopo tradita . Et quamvis inlusia reprobatio quandoque eveniat, propter Odium contra Regulares; tamen isti non debent propterea facere , quod ipsis est prohibitum. 3 Quantum ad id, quod Authores istius propositionis putant inferre, de satisfactione praecepti, si Regulari praesentato,& injust streProbato, quis confiteatur; suppono, praeceptum de consessionufacienda, aliud elle divinum, & aliud Ecclesiasticum. Primum est, quo Deus pnecipit cuicunq; Creaturae peccanii post baptismi su sceptionem, ut ingratiam sanctificatem redeat per paenitentiae Sacramentum. Et hoc praeceptum est post tuum obligans semel in vi-
53쪽
ta, praesertim in articulo, & probabili mortis periculo. Secundum est Ecclesiasticum, & obligat semel in anno, ut ex praeceptis Ecclesiae constat. Utrumq; PraecePtum urgere, constat ex pluribus Concilii Tridentini canonibus; & de praecepto Divino , patet ex pluri hus sic ripturae locis; & praesertim ex consessione Davidis Pasin. so 2 derere mei Deus, se. Tibi soli peccavi. Tunc conseisio peccatorum, quae erat reconciliativa Peccatoris cum Deo , fiebat, ut plurimum, seli Deo ; quia tunc consessio illa non erat verum Sacramentum . A Christo Domino postea fuit institutum verum paenitentiae Sacramentum, necessat tum necessitate medii ad salutem. 5q Nunc probo ex hac doctrina, paenitentem, qui Regulari reprobato ab Epistopo confitetur , non satisfacere praecepto conseς fionis. Nemo potest satisfacere praecepto consessionis, per invali clam consessionem , ut dicemus contra sequentem propositionem damnatam ; sed consessio facta coram Sacerdote reprobato, & carente buri Qjetione, praesiertim, si stienter fiat,est invalida: Ergo per illam nequit Poenitens satisfacere praecepto consessionis. Ostendo veritatem majoris Propositionis sic ς quia praeceptum de facienda consessione urget , ut peccator Deo reconcilietur: quod fieri ne quit per invalidam consessionem , cum adhuc peccator remaneat aversus a Deo. Minor est nota,nam deficiente iurisdictione, invali- d. Sacerdos dat formam absblutionis e chim validitas sermae in facultate abit vendi fundetur. Quare concludo, falsam esse, & juste damnatam hanc propositionem , quod satisfiat praecepto consensionis, qui confitetur Regulari, Episcopo praestntato , ct ab eo in-
possitur sensus quartaedecimae Propositionis is eiusfassar
Quartadecima damnata Propositio. Qui facis confessisum volum tariὰ nullam, satisfacit praecepto Eccle . 35 o Ensius huius damnatae propositionis est, quod si quis, velo absque dolore . vel absque integritate materiae , vel absq;
proposito, accederet ast consessarium tempore praecepto infra annum , sicut praeciPitur ab Ecclesia consessio,putant Authore istius propositionis, quod latis faciat praeceptae.
54쪽
36 QVpposito illo duplici praecepto, divino stilicet, & Ecclesia-
D stico, notato in antecedenti articulo, Pro certo habeo ex Conc. Τrid. ad Validam consessionem requiri, tum materialem, tum Qrmalem integritatem. Ad materialem integritatem spectant omnia peccata mortalia, tum in Oecie, tum in numero,tum eX ci cum stantiis loci, & temporis . Ad integritatem vero formalem requiritur dolor de peccatis,qui si non est persectus, ut est contritio, sufficit imperfectus, seu attritio; cum proposito tamen amplius non peccandi. His stuppositis, 37 Impugno nunc propositionem istam Qui facit consessionem voluntarie nullam,vel scilicet ex desectu integritatis materialis,vel ex defectu integritatis formalis,non ponit rem praeceptam;nam regpraecepta est valida confessio, vera, di inductiva gratiae, quantum spectat ad ipsum poenitentem: Ergo quando est invalida , & nulla,& quidem voluntarie, praecepto de ipsa confessione facienda non satisfacit . Praeceptum nanque non obligat ad consessionem, utcunque faciendam, sed ad illam valido, & licite faciendam, ut peccator Deo reconcilietur; 'sed per consessionem invalidam, & nullam peccator non reconciliatur Deo: Ergo per talem consessionem Praecepto non satisfacit. 38 Εκ his duo insero. Primum, quod stante nullitate consese sonis, Peccator incurrit excommunicationem ab Ecclesia positam Contra non satisfacientes praecepto. Secundum , quod ut sttisfiat
praχ epto, siumcit, ut paenitens confiteatur Regulari ab Episcopo approbato; & non est necesse, ut coram proprio Ρarocho conseΩsionem faciat et ut quidam stlso sthdocere praesumunt. Quod constat ex Bulla Clem. X. incip. Superna. Et hoc ipsum insinuaturn Scoto in A.dist. I . qu. unic. q. de remio, se. ubi habet haec verba: Igitur ci proprio Sacerdoti inreliseisin pro habente jurisdictionem ad immediate absimendum sum . Nee in hoe tune specificatur prae tum ; quia in generali erat De euhyettieest Sacerdoti babenti ju- .risdictionem. Concludo tandem, non satisfacere praecepto confessionis, qui illam facit voluntarie nullam .
55쪽
LUouitur se us quistaedecima Propositionis, s ejusfalmas
demons Iur, Quintadecima damnata Propositio. Paenitens, propria authoritate, substimere sibi alium potes, qui, loco ipsius, paenitentiam adim pleas . 59 CΕnsus huius damnatae propositionis est, quod poenitens, cuia consessario sit imposita poenitentia pro satisfamone peccatorum , ut adimpleatur in poenam commissi peccati, possit nihilominus satisfacere, si propria authoritate faciat per alium Poeni tentiam illam adimplere. Vt si Titio esset impositum a consessario, ut ieiunet in pane, & aqua; putant Authores istius damnatae Pr Positionis, quod Titius satisfaciat. si hoc ieiunium alteri adimplendum propria authoritate committat. Oppugnatio hujus Propositionis. Λ DVertendum est cum omnibus Doctoribus, ex Τrident. Conc.sessI4. cap. 8. duplicem esse poenitentiam impositam a consessario in poenae temporalis condignitatem et alia est praeservati Va, ut per ipsam poenitens praeservetur, ne amplius labatur in illa crimina jam consessa . Et ista praeservativa paenitentia sistet esse ad auserendas proximas occasiones peccandi:ut si consessarius imPOneret poenitenti , ne amplius ingrediatur domum illam , ad evitandam occasionem ludendi, & blasphemandi in ludo; vel ad fugiendam occasonem peccandi cum Beria ς tunc ista poenitentia imposita,esset praeservativa; quia ordinatur ad praeservandum Poe nitentem a malo futuro. Alia vero est satis iactoria, & est illa , quaei Ponitur pro poena temporali peccatori: ut esset ieiunare, recitare ossicium defunctorum, vel B. Mariae Virginis, S C. 6I Adverto it sit per , paenitentiam satisfactoriam spectare salistem ad integritatem Sacramenti poenitentiae; quatenus est executio poenae h consessario ut a Judice inflictae pro commissis Peccatis. 6 a Quantum nunc lectat ad ostendendam falsitatem huius damnatae propositionis, dico, impossibile esse, & in terminis repu-pnare, posse poenitentem per allum satisfacere pro paenitentia Pr servativa, seu medicinali ipsi imposta. Nam ridiculum esset, quot confossarius imponat Caio Paenitentiam Praestruativam , ne amplius
56쪽
plius ingrediatur domum Pertae: & ipsie Cain s velit, ut haec poenitentia adimpleatur per Titium, nomine ipsius Caii. Idem nanqudi esset quod poenitentia praeserUativa adimpleatur per alium ,& non per ipsum pinnitentem . ac quod liberum sit poenitenti ingredi do mum Beriae; & sc non evitaretur occasio peccandi , ad quam vitandam imposita fuit poenitentia illa praeservati Va. In hac re videtur ita imperceptibile, posse Poenitentem propria aut horitate, substituere alium, ut pro ipsis adimpleat poenitentiam Praeservativam; sicut imperceptibjle est, infirmum, cui imponitur,ut ad sui Praeservationem sumat medicinam, velle pro salute recuperanda, ut alter medicinam illam sumat . Quomoeo enim potest medicina ab alio tum pia sanitatem conserre infirmo Ita dicendum in casia nostro: medicina est, praeservativa Poenitentiae si haec per alium adimpleatur , huic quidem conseret utilitatem; paenitenti autem, pro cujugsalute imposita est, nullam potest utilitatem confierre. 63 Si sensus damnatae propositionis est , de paenitentia satisfactoria; et iam haec per ipsum politentem adimpleri debet. Ratio est evidentissima, quia Poenitentia ista satisfactoria est Sacramentalis, estque executio decreti facti per consessiarium in vindictam,& por-
nam temporalem Pro Deccatis cominissis. At ut sit talis, nequit per
alium adimpleri, sed per iPsum poenitentem , qui delictum commisit; alias si per alium fieret, non esset Sacramentatis ς quia non per Sacramentum hic adimpleret paenitentiam illam , sed ad preces poenitentis et & ut sit Sacramentalis imponi debet a Sacerdote. Quod hoc exemplo clare patet: si Princeps iuste Caium ad Τriremes damnaret, ob aliquod commissum crimen; tunc poena Ista non esset satisfactoria,si per alium adimpleretur nomine Cait: quia Caius ipse est delinquens, & poena illa data est, ut fiatis factoria criminiq i Cato commissi. Idem dicendum , ct a sortiori in proposito:
cum iudiciariam potestatem exerceat Sacerdos, dum poenitentiam satisfactoriam imponit, haec nequit pςr alium adimpleri; alias satis. factoria non esset. M Accedit ad hoc confirmandum ΤridentinumConcilium sessi Iq.cit .cap. 8. inci P. Demum quo ad fatisfactionem , his verhis r Deiahena ergo Sacerdotes Domini , quantum spiritus, ct prudentia δε gesserit, pro qualitate criminum. 6 paenitentium facultatesalutares, s consenientes Jatisfactioves injumere ς ne , si forte peccatis conui-veant, ct industentius eum paenitentibus agant , levissima quaedam opera pro travissimis delictis injungendo;alienorum peccatorum pamricipes sciantur. Habeant autem praeoculis ut satisfactio, quam imponunt,non sit tantum ad novae υitae custodiam, is infirmitaris medicamentum, sed eiiam ad praeteritorum peccatorum vindictam, es e
57쪽
sigationem. Quare si paenitentia est ad vindictam peccatorum, nequit per alium adimpleri , sed per ipsium Poenitentem, saltem ubi non intervenerit ipsius consessarii facultas.
Exponitur sensus sextaedecimae Propositionis, s ejusfalsitas
Sextadecima damnata Propositio Qui Beneficium euratum habent, possunt sibi elisere in confessarium simplicem Sacerdotem,uom approbatum ab Ordinario. Q Ensus huius damnatae Propositionis est,quemcunque Beneo ficiarium, qui Beneficium curatum habet, si ve sit Episco-Pus, SiVe Parochus, &c. posse eligere simplicem Sacerdotem, non approbatum ab Ordinario, in situm consessarium. Oppugnatio Propositionis. 66 Eneficium curatum,ut cotradistinctum 1 Beneficio simplici,
R est illud, cui est annexa cura animarum:& dicitur curatum, Juatenus Beneficiarius jurisdictionem exercet supra fideles, ligani,& solvendi per poenitentiae Sacramentum. Quare tam Episcopi, quam Parochi,Curati,& Rectores Ecclesiarum dicuntur Beneficia. xii curati . Ubi pro propositionis damnatae OPPugnatione adverto, Episcopum in sua Dioeces posse sibi eligere in consessarium , alias non approbatum ; quia eo ipso , quod aliquem sibi in consessarium eligeret,eum tanquam approbatum haberet, eique facultatem -- diendi ipsius Episcopi consessionem concederet. Quare semper veis rificaretur,etiam de Episcopo, propositionem illam damnatam esse salsam, praesertim quia , si id simplici Sacerdoti concederet in sua Dioecesi, ad suas audiendas consessiones;tamen non potest hoc conis cedere simplici Sacerdoti extra stram Dioecesim: quia Episcopus in alia Dioeces est subditus, & iurisdictionem dare non potest Saceris doti, sibi non subdito, ut suas audiat confessiones. Hoc declaratum suit per quandam Gregorii XIII. constitutionem. Et colligitur ex Tridentino Concilio sessi II. cap. II. incip. Quamυis Presbyteri,his verbis: Decernit Sancta SInodus, nullum, etiam Rexularem . ροβe confessiones secularium, etiam Sacerdotum, audire Sc.us aut Paro-ehiale Beneficium, aut ab Episcopis per examen Sc. a probationem, quae gratis desur. obtineat: priυilcitis ,Wconsuetudiue quacunque, etiam imwemorabili, non obsantibus.
58쪽
6τ In quibus verbis Concilii,observa,b etiam Sacerdotuw: ubi nedum de simplici Sacerdote, sed etiam de Sacerdote habente os ficium curatum, est serino Et per ultima verba aufert quaecunque nrivilegia,quae fuissent concessa in contrarium . tinde fit , quod si Episcopus extra suam Dioecesim non potest sibi eligere in confestarium simplicem Sacerdotem, ab Ordinario illius loci non approbatum ς cum extra illam, iurisdictionem non habeat, praeserti in in Sacerdotes non subditos: multo minus possunt hoc facere Parochus, Curati, Rectores &c. qui carent iurisdictione Promovendi alios ad audiendas secularium consessiones . Quare potestatem non habent Beneficiarii curati eligendi simplicem Sacerdotem in c6fessari uin, si hic ab ordinario non sit approbatus.Ubi adverto,quod haec pro positio damnata, & quaedam aliae , in superioribus articulis impu- , gnatae, contra hoc citatum capitulum I s. Concilii directe militant: . iccirco merito ab Alex. VII. damnatae simi, ut temerariae.
Exponitur sensus decim eptimae Propositionis , s ejus fasstas
Decima septima damnata Propositio. M lieitum Religioso υeI CD-rico, calumniatorem graυia crimina de se , vel de juri Religione
spar ere minantem , Occidere, quando alius modus defendeussi noujuppetiticuti suppetere non videtur, si commutator sis paratus, velias Religioso, υel ejus Religioni publice, s coram graυissimis viris praedicta impingere, nisi Occidatur. 68 Q Ensus huius damnatae Propositionis est, licitum esse, ut pu-o tant ejus Authores, Religioso, di etiam Clerico , occidere
calumniatorem,qui contra ipsum Religiosum, vel contra suam Re-ὲigionem minatur spargere gravia crimina:ut si diceret, hunc Religiosiam este sacri legum,irem &c. vel si de Religione diceret, hanc Religionem esse prostitutam, nutrire hannitos pro Religiosis, & s- milia dicendo,quae gravia crimina essent. Et asserunt, hoc modo,&non alio poste Religiosum seipsum, & suam Religionem defendere, cum alius modus non suppetat justae defensionis, nisi occisio; praesertim quando calumniator est paratus crimina illa Religioso , Vcliae Religioni impingere publice , & coram gravistimis viris. Haec damnata Propositio ponit licitam Occisionem calumniatoris.
59쪽
lun niatorem , quando non sit alius modus se defendendia calumnia Et in si per allirmat , non esse alium modum se de sendendi a calumnia , quam occidendo calumniatorem paratum ad impingenda gravia crimina Religioso vel suae Religioni.Utrumque autem est falsum,& contra divinum praeceptum: Non occides. Ρrimum C si falsum ς nam quando non adest alius modus se defendendia calumnia , vel sibi imposita, vel Religioni; non potest Religiosi qfacere malum contra divinum praeceptum , ad se defendendum ab iniusta famae laesione:neque faciendum est malum ordinis sirperioris ut est occisio quae est malum vitae);ad tuendum bonum ordin sinserioris, ut est fama,& honor. Ergo esto Religiosius ille calumniam passus , vel cuius Religio sit passa calumniam, nullum alium haheat modum evadendi calumniam , praeter calumniatoris Occisionem , non propterea Potest ipsum calumniatorem occidere. Quoties ergo calumniator ipse sit tantum calumniator, seu honoris aggressor, quatenus iniustam facit laesionem honoris alterius; & non sit simul aggressor vitae;tunc calumniatus,praesertim Religiosus,debet pro Christo Domino iniurias patienter tolerare,sicut statui Religioso decet. Arma ergo nostra patientia est: ad Christi Domini exem Plum , qui Calumniatus, verberatus, & tandem crucifixus,
patienter omnia toleravit . Idem ad Christi exemplum facere deis hent Religiosi. & non debent attendere honoribus, & vanitatibus
huius seculi. Quod etiam constat ex glos in Clem. Sifuriosus, De
homic.s in cap. suscepimus, eod.rit. o Secundum etiam est falsum; nam calumnia illa, etiam dictaeo ram viris gravissimis , 8c magnae aut horitatis nullum notabile
damnum in serre potest, nec Religioso , nec suae Religioni. Quod patet, quia dum illi viri gravissimi vident Religiosi modestiam, Sctolerantiam,scandali Zantur de calumniatore, & aedificantur de Religiosi modestia . Modus inquam se defendendi a calumnia illa iniuste imposita, est, vel se removere ab illo loco, in quo calumniator loquitur: Vel si sit necessitatus ibi permanere, patienter tolerare.Si hoc non faceret Religiosus calumniatus , scilicet vel Per honorabi- Iem fugam , vel per ingentem tolerantiam; non posset excusiari ab iniusto homicidio, si calumniatorem occideret, dum de se, Vel de sua Religione gravia crimina spargit, vel Oargere minatur. i Quod ostenditur hac evidenti ratione. In tantum ellet licitum occidere calumniatorem, in quantum esset med ume vaticia li
60쪽
calumniam illam impositam; & sic salvaretur moderamen inculpa tae tutelae , ut Praetendunt Authores damnatae Propolitionis ι sed hoc eu fallislsimum: Ergo illa occiso ad evitandam calumniar non est licita . Sic ostendo veritatem minoris: sit haec iniuria iacta Reἰiglom, scilicet a calumniatore Vocatus est sacrilegus, latro, concubinarius &c. Nunc sic arguo: vel calumniatori creditur ab audientibus, vel non. Si creditur, jam per occisionem calumniatoris calumniatus Quin honorem non recuperat : imo potiori jure honorem amittit , quia existimari potest vindicativus, ct homicida. Si non creditur calumniatori, jam honor no est amissus: & sic calumniatus injuste pro honore pugnaret. Quare concludendum est, jure merito damnatam esse supra dictam propositionem,qua asserebatur,tusam esse occisionem calumniatoris, si hic contra Religiosium, Vel Religionem minatur spargere gravia crimina.
ponitur sensus decimaeoctaυae Propositionis, E 6- falsitas
Decimaoctava Propositio. Licet interficere falsum aecusatorem D sos testes, ae etiam Iudicem, a quo iniqua cerid imminet jententia, s alia Dia uou potes iunocens damnum eυitare.
a C Ensius huius damnatae propostionis est , eum, qui falso sto accusatus, ct per salsios testes probatus sit Reus, posse licite, tam accusatorem, qudim testes occidere, ad suam salvandam innocentiam. Et insuper posse occidere ludicem , quando certo scit, ab hoc imminere iniquam sententiam. Et putant huius propo sitionis damnata: Authores, hoc fieri posse , quando alia Via non potest innocens suam ostendere innocentiam,st damnum vitae evi
Oppugnatio Propositionis. 3 Ctippono, ante hujus propositionis damnatae impugnatio-
D nem, moderamen inculpatae tutelae illud esse,quod est uni cum ,& singulare medium evadendi damnum imminens ; ita ut ex prudentum iudicio,facta quacunque alia diligentia,nequit, nisi per hoc medium, damnum vitari. ut si non Possem vitam meam salvare a manibus invasbris , nisi eum occidendo; tunc occisio ista esset cum moderamine inculpatae tutelae: at s possum illam salvare m-siendo, vel clamando, ut alii me adiuvent, quia haec sunt media ad