장음표시 사용
41쪽
' a. Tracf. I. urtic. VI. Propos VI.
Oppugnatio Propositionis. In primis notanda est sequens Bulla contra solicitantes.
as U Niversi Dominici Gregis etiram se. statuimus, decernimus,
V s declararetis, quod omnes, o pinguli Sacerdotes,tam seculares , quam regulares cujuscunque diguitatis se. qui personas , quα- cunque illa sint, ad inhonesta, sive inter se ,siiDe eum aliis quomodolia fiet terpetranda in actu Sacramentalis confessonis, sive aute ,siUe post immediate , sise occasione , vel praetextu confessonis hujusmodi, etiam ipsa Sacramentali confessone non secuta , Ilae extra occasionem eo essionis, in confessonaris , aut loco quocunque , ubi confe nes Sacramentales audiantur e ad confessonem audieudam electo, simulantes ibidem confessones audire solicitare, vel prOυocare ten-raverint, aut cum eis illicitos , ct inhonesosy ermones,sυe tractatus
se. Mandantes omnibus confessariis, ut suos paenitentes, quos Noverit fuisse ab aliis,ui supra solicisatos,moneant de obligatioue denuuinclavdi Iolieitantes,seu, ut eraefertur gractantes anquiptoribus seu i corum ordinariis praediciis. Quodsi hoc incium praetermiserint, vel
paenitenses docuerint, uou teneri ad denunciandum confessarios soli. citautes,seu tractavies,ut supraseidem locorum ordinaris, s LMqui ι- rores illos pro modo cui se punire non ne ligant,sc.
26 Ηm est summa Bullae contra solicitantes editae a Gregorio XV. quae valde notanda est , ad cognoscendum, in quibus casibus
consessarius, ut solicitator denunciandus sit. Ex hac Bulla evidenter constat, quod consessarius traclans chartam , in Sacramentali confessione, paenitenti , postea legendam , in qua ad venerem invitat mulierem paenitentem, censetur illam solicitasse. Primo, quia chartam illam tradit occasione Sacramentalis consessionis. Secu do, quia esto in loco confessionis , seu ubi poenitens confitetur, non est incitata tamen in illo per chartam provocatur. Tertio, quia post Consessionem immediath, poenitens legendo chartam illam incitatur ad actus venereos. Et quia per sis pradictam Bu Ilam censentur solicitare,iam qui in actu Sacramentalis consessionis provocant adactus Venereos,quam qui in loco ubi consessiones audiuntur,id faciunt;quam etiam qui post consessionem immediate;iccirco in casuro sto, quod consessarius in ama Sacramentalis consessionis tradit chartam legendam post consessionem , in qua incitat ad actus veracicos, iam censendus esset solicitatore A sic erit de nunciandus.
42쪽
Traci. LArtic. VII. Propos VII. 13ARΤICVLVS VII.
Expouitur sensus septimae Propositionis , ct ejusfalsitas
Septima damnata Propositio . Modus evadendi obligatiovem δε- nunciandae solicitasionis,s isolicitatus conjuearur cum solicitaure, bic potes ipsum absolvere, absque onere denunclaudi. 7 C Ensus huius damnatae propositionis est, quod si Berta V G. P a Caio consessario esset solicitata;ut ipsa Beria evadat obligationem denunciandi Caium solicitantem, sustici at,ut Beria cum C O confiteatur, & ab eodem absolvatur. Unde Authores huius PsOPOstionis putant , Beriam tunc nullam habere obligationem denunciandi. Oppugnatio Propositionis.
73 V X ipse enormitate,& gravitate criminis constat falsitas hu
jus Propositionis damnatae; dum asserit, poenitentem soli- Citatum e Vade re obligationem denunciationis, si confiteatur cum eodem confestario solicitante. Tum quia, confessarius est in crimine illo solicitationis delinquens . & ieeirco non potest Iudicis Osti-
Ciu exercere: alias ordo juris inverteretur. In hoc ergo casu,si P ce
nitens solicitata diceret: solicitara fui in actu Sacramentalis confeyssovis et deberet consessarius eam obligare ad denunciandum confessarium solicitantem . Ratio potissima est; quia jus commune Praeserendum est juri particulari,& honum publica bono particulari: Obligatio autem de nunciadi oritur ex bono publico spirituali fidelium . spectante ad reverentiam praestandam Sacramento Poenitentiae. Tum tandem quia,etiam dato quod nunquam concedi debet , consessarium solicitantem absolvere paenitentem solicitatam; tamen ipsa poenitens solicitata non diceretur soluta, nec absoluta ab obligatione denunciandi; quia obligatio de nunciandi oritur eXCrimine contra honum publicum spirituale commisso,& contra re- Verentiam Sacramento exhibendam: adeoque si ab lueretur poenitens solicitata in actu Sacramentalis consessionis ab eodem confictrio solicitante, non diceretur absoluta, nec soluta esset ab obligatione denunciandi.
43쪽
O ctava damnata Propositio . Duplicatu insipendium potest Saeerdos pro eadem δ sist i licite aecipere , a plicando petenti partem, etiam Decialius ainfructus , ' et celebravii eorrespondentem: id ue ρSi deeretum Urbani 29 c' Ensus huius damnatar propositionis est, posse Sacerdotemo pro una , eademque Mitia accipere duplex stipendium tu num pro parte unius,qui primo stipendium dat,quae est pars libera Sacerdotis, pro qua licite accipere potest mercedem, & stipendium: alterum pro illa parte Misjh, quae correspondet ipsi Sacerdoti , abnegando scilicet pro seipso fructus illius partis sacrifici i, qui ad ipsum mei Sacerdotem spectare debet . Et noe quidem putant Valere post emanatum decretum Vrbani VIII. in contrari
Opprauatio Propositionis. 3o P Ro hae oppugnanda propositione, suppono ea, quae dixi in
.L materia de Iustitia,& Iure ,Saeerdotem posse licite accipere stipendium pro Missia celebranda, quia tale stipendium recipit in Justum laborem, iuxta illud Apostoli: Qui Altari sortiit,do istari olvere debet . Neque in hoc cam simoniam committit quia nec sacrificium, nec sacrificii applicationem vendit pretio te misporali, sed pretium illud pro sui sustentatione accipit,vel pro labore extrinseco, qui labor temporalis est. Et hoc valet,ne dum de Sacerdote paupere , sed etiam divite: nam dives non tenetur siuuin laborem gratis dare,co Quia dives est; sed potest,si vult, Justam accipere sui laboris mercedem, non obstante, quod sit dives. De haere plura dixi in materia de Beneficiis loc.cit.disp. .
iflud esse,quod est determinatum per decreta S. C. C. de celebrat. Missar s&. est in praxi positum per Episcopales Synodos ut Romae est Iulius ; in hae Civitate, sicut in toto Neapolitano Regno, est Unus caro lenus. Quare fit, quod si daretur pro stipendio Mis se , Rom ae insta Julium, & in hoc Regno infra carolenum , iam stipendium non esici iustum. Unde fit, quod, si quis infra carole numdaret alicui Sacerdoti pauperi, Pro stipendio Mime, ut non posset
44쪽
ipse Sacerdos cum tali tenui stipendio vivere ; dans peccaret, quando obligationem haberet faciendi Missas celebrare, vel ex te gato, Vel ex VOto: non tamen peccaret,si stilicet pro Mi ssor celebra tione stipendium illud impenderet,ex sola devotione. Nunc82 Impugno propositionem damnatam hoc medio: vel Sacer dos vellet pro una Missa duplex stipendium accipere , quia unum cst tenue, A insisticiens prosia siustentatione ς vel quia sinponit, Iioc fieri posse, satisfaciendo pro secundo stipendio , cum illa parte Missae ipsi Sacerdoti celebranti correspondete. Ex neutro autem capite potest esse licita accipere duplex stipendium pro una Missa. Non quidem ex primo capite; nam obligatio celebrandi Missam ex intctione unius Personae, ex pacto facio de tanto,uel lato stipendio oritur ex justitia, & quidem rigorosa. Ergo quamvis stipendium iit tenue, & non susticiens pro Sacerdotis sustentatione,non potest ta 'men pro una Missa duplex stipendium accipere. Tum etiam quia: tenuitas stipendii , sicut non Zivit Beneficiarium ah obligatione servandi ea, quae fiant Beneficio annexa; ut recitare ossicium, choro intervenire & si est curatum ) residere in loco Beneficii;ita neque ab obligatione celebrandi Missam stiluit Sacerdotem . Ratiocii , quia utrobique obligatio oritur ex virtute J ustitiae. Neque oriri potest ex sccundo capite: in primis, quia stipposi tum adversei torum est falsum,cum virtuti Justitiae adversetur, Imo
est contra emanatum decretum per Sacram Congreg. D celehra tioue Missatum. Sccundri, quia applicare illam Partem corresponis
dentem Sacerdoti celebranti quae est fructus spiritualis cadens inheneficium ipsius Sacerdotis celebrantis), idem esset, ac vendere spirituale pro temporali: at vendere spirituale pro temporali est smonia r ideo nequit Sacerdos licite duplex stipendium accipere pro una Missa, etiam applicando specialissimam fructus partem, ipsi celebranti correspondentem.Τotum hoc est certum per decre ta citati celebratione Zssurum:& per Bullas contra simoniam.
ponitursensus novae Propositionis , ejusfalsitas demoratur. Nona damnata Propositio . Post decretum Urbani potest Sacerdos, cui Milse celebrauiue traduutur, per alium fatis acrare, collato illi miuori stipendio, alia partestipendii sibi releuta .
3 o Ensus huius damnatae propositionis est, posse Sacerdotem, O qui pro Missa celebrada acceperit stipendium, V.c;. unius
45쪽
1 6 Traci LArtie. IX. Propos. IX.
caroleni cum dimidio, dare alteri Sacerdoti unum carolenum tam tum, ut Missam illam celebret, retenta altera medietate supra cainrolenum pro seipso. Putant huius propositionis Authores hoc suis se permissum, post decretum Vrbani VIII.oppositum decernentis. Oppugnatio Propositionis. 34 Ontra hanc propositionem primo militat decretum Sam -- crae Congregationis de celebratione Missarum editum sub Vrbano VIII. & ampliatum ab Innoc. XII.inci p. Nuper a Sac. Congreg. In quo decreto sunt haec expressa verba: Ac similiter omne damnabile lucrum ab Ecclesia remoυere volens , prohibet Sacerdoti,qui Mibam suscepit celebrandam cum certa eleemo Iua,ne eau dem Misam alteri.parte ejusdem eleemosynaesibi reteta,celebraudam committat. Hoc autem decretum est fundatum supra illud Vrbani VIII.Quare male inserunt Authores damnatae propositionis,quod licitum iit Sacerdoti, post decretum Urbani, cui traduntur Missae celebrandae per alium satisfacere, retento &c. Nam si poli Bullam Vrbani VIII. id prohibentis, permissum esset retinere pro seipso partem stipendii , deberent Miliores isti ostendere decretum re vocatorium decreti Vrbani: quod est omnino chimericum. 35 Militat etiam contra hanc propositionem ratio de impia ex virtute iustitiae. Nequit enim ii Sacerdote licite fieri,quod est dire-ete contra Iustitia: Atqui contra Iustitiam est,si Sacerdos faciat per alium satisfacere Missam , collato huic minori stipendio, retenta pro ipso accipiente altera parte. Quod patet, quia tradens ele mosynam pro Missa celebranda, dat illam pro iusto stipendio cele-hrantis;& pro labore ipsius celebrantis.Ergo quoties Missa non celebraretur ab ipso accipiente , non posset licite pro seipso partem stipendii retinerer praesertim quia , A faceret contra mentem dantis,intendentis totum illud stipendium valiturum pro satisfactione Missae celebrandae; & etiam praeiudicium afferret ei, cui confierret minus stipendium . Et quanquam Sacerdos, cui daretur minus stipendium cederet juri suo voluntarie ut si ob mam paupertatem diceret alteri Sacerdoti da mihi stipendium pro Missa , quam celebrare intendo hac die, & retine pro te alteram stipendii partem , quam habuist0:tamen non posset juste juri suo cedere, stante scientia maioris pretiin aviditatis alterius6acerdotis;quia esset in .prῆ- judicium, & s audem dantis eleemosynam; sicut etiam in pradu dicium Sacrorum Canonum . Ιmo talis Sacerdos,qui sic cederet iuristo, peccaret; quia esset causia peccat i alterius Sacerdotis, pro sie- ipse retinentis alteram partem stipendii. Solum a peccato posset excusaris Sacerdos, qui Missam celebraret, non moverex at Trum
46쪽
Sacerdotem , ad retinendam alteram stipendii accepti part cm : o absque stientia aviditatis Sacerdotis retinentis illam Pas tem, susci
peret suum justum stipendium, dc Missam celebraret. Et per haec patet justa damnatio Propolitionis. 36 Solum excipitur ab hac re casus Rectoris Beneficii:ut s Τitius esset Re ctor Beneficii pro ipsis fudati,vel libi collati cum one-ribns Beneficio annexis; tunc si Rector Beneficii non poIIet Missas aliquas,vel etiam omnes celebrare, posset illas per alium satisfacere, collato illi iusto stipendio,pro stipi retenta parte sit perante ita 'stum stipendium . Primo hoc ratione patet, quia totum illud sti- Pendium Rectori collatum , non ilum est pro Missa celebranda, sed etiam pro aliis obligationibus Beneficio annexis:ut habere curam animarum , canere in Choro, ossicium recitare, &c. Vel si est liberum absque ullo onere, & solum concessum in ipsius Beneficiarii sustentationem et ut contingit quandoque in Beneficiis sundatis Proconsanguineis descendentibus a linea sundatoris ; tunc etiam Potest Beneficiarius pro sua sustentatione partem superantem retinere . Hoc de Beneficiariis etiam constat, ex decret. Sac. Con- Greg. Concit. Trid. interp. in resp. ad octauum dubium: ubi decernit, poste Rectorem Beneficii pro seipso retinere partem su Perantem, collato justo stipendio pro Missa celebranda, his verbis et Adoctauum. Non habere locum: sedsatis esse, ut Rector Beneficii , qui potest Musam per alium celebrare,tribuat Sacerdoti celebrasti eis
mos nam congruam, fecundum morem Ciυitatis, υel Proυicia et nisi
infundatione ipsius Leueficii aliud eacitum fuerit.
Exponitur sensus decimae Propositionis, s ejus falsitas
Decima damnata Propositio . Non est eout justitiam pro pluribus sacrificiissipendium accipere, uesacrificium uNum offenre; Mequ etiam est contra Melitatem : etiamsi promittam, eromissioue juram; mento Armata,danti sipeudium, quod pro nullo alio offeram. ὀ C Ensus hujus propositionis continet duas Partes.Prima,quodo non sit contra justitiam osterre unum sacrificiusa pro pluribus stipendiis receptis, cum promissione offerendi plura sacrificia. Secunda, quod hoc non sit contra fidelitatem,etiam stante promissone facta cuicunque conserenti stipendium, quod stilicet pro ip so constrente ,& non pro alio osseratur sacrificium: &Mon ita nu-
47쪽
da promissione, ed etiam iuramento firmata. Hoc praetendunt Authores hujus damnatae propositionis. Oppugnatio Propositionis. 38 DRima pars propositionis est ex terminis falsa. Primo, quia ad peccandum contra iustitiam mmcit , ut quis rem ali nam retineat, vel mala fide possideat, invito rationabiliter Domino . Hoc expressi e colligitur ex omnium Theologorum , ct Canon istarum doctrina. Qui ergo pro pluribus sacrificiis plura stipendia accipit, & postea unum tantio m sacrificium offert, jam aliena retinet, & mala fide possidet, invito rationabiliter Domino; nam qui sipendium dat pro duabus Missis celebrandis, vult, ut duae, & non
una itum celebretur. Ergo quando tantum una celebraretur,non
vellet , quod stipendium pro altera datum retineatur ,& Missa non celebretur. Secundo, quia dans stipendium pro duabus Missis celebrandisdus acquirit contra celebrantem; nec tale jus extinguitur, donec Sacerdos illas celebraverit; atque ideo Sacerdos, cele-hrando tantum unam Missam pro stipendio duarum, facit contrajus dantis: Ergo peccat contra justitiam , & debitum eius non est extinctum . Nulla itaque ratione liberari potesta peccato contra
justitiam Sacerdos, qui accipit stipendium pro pluribus Sacrificiis,
89 Ultra quamquod hoc corroborari potest paritate Beneficiariorum . Si Beneficiarii reciperent fructus ex Beneficio provenientes , ct non adimplerent id, quod ex Beneficio adimplere te. Dentur, peccarent contra iustitiam.& ad restitutionem tenerentur: ut constat ex pluribus locis Concilii Tridentini in Capitibus de re torm. Et hoc , quia in collatione Beneficii siuscipiunt onus illud Beneficio annexum. Ita similiter dicendum in proposito: quia Sacerdos , accipiendo stipendium pro celebratione plurium Missarum, suscipit onus illas celebrandi ; si illas non celebrat, peccat contra justitiam ,& ad restitutionem tCnetur. ci Secunda pars etiam est falsa ex terminis. Fidelitas nanq; est Virtus inclinans ad observandum Promissum. Dum Sacerdos acci-
Pit stipendium pro pluribus Missis celebrandis , promittit danti dipendium, se plures Missas celebraturum , iuxta ipsius dantis vo-
.luntatem: Ergo quoties non plures , sed unam tantum Missam celebraret, faceret contra promissum t Ergo contra fidelitatem peccaret . Imo, si juraret in promittendo, ultra peccatum contra fidelitatem,quod committeret, esset etiam periurus: quia esset iuramentum libere factum, de re licita , ct ex iustitia debita: & in contractu
48쪽
trama promissorio obli et ante utrumque contrahentem ad observandum promissum. Vnde concludendum est,Sacerdotem, qui stipendium accipit pro offerendis pluribus Sacrificiis , si unum tantaen offert,peccare, & contra iustitiam,& contra fidelitatem. Contra hanc propositionem decimam recurrunt,& militant decreta si pra citata de celebratione Missarum.
ponitur sensus undecimae Propositionis , ct Gus Dipta=
Vndecima damnata Propositio . Peeeata in eo essione omissa ,seu oblita, ob instans periculum υitae ,seu ob aliam causam, nou tenemur insequenti confessione exprimere.
. qI C Ensus huius damnatae Propositionis est , quod si qui in una
confessione aliquod peccatum omitteret, ob periculum Vitae, quod poenitens dubitaret sibi imminere, si huic confessario tal CPeccatum manifestaretivel ob aliam causam , in qua licitum sit, consessionem dimidiare; putant Authores huius PropositioniS,non teneri poenitentem in alia consessione ipsum peccatum omissum eXPrimere. Et insuper putant , quod si quis in prima consessione alicuius peccati oblivisceretur , non teneretur illu3 exprimere insequenti confessione.Utrumque assertum est falsum,& erroneum. .
Oppugnatio Propositionis. qa Τ Τ constat in sense damnatae Propositionis, duas haec ha
V het partes. Prima, qua volunt Authores illius , Paenitentem non teneri in consessione sequenti aperire, & exPrimere Pec catum omissum in prima consessione,ob instans vitae periculum et Ob aliam causam, quam iustam putant. Secunda, qua Praetendunt, peccatum oblitum in prima consessione,de quo postea recordatur, non esse in secunda sequenti consessione exprimendum. 63 Vtraque pars Propositionis damnatae destruit integritatem Consessionis, tum materialis, tum so alis . Ubi suppono breviter, integritatem materialem confessionis in eo consistere , quod quis omnia Peccata,ex ptaevio conscientiae examine, confiteatur, secun dum numerum. speciem, & circumstantias, praescindendo a peccatorum dolore. Quare, ut consessio sit materialiter integra , susscit, ut Peccata omnia paenitens confiteatur . Integritas vero formalis
49쪽
eonfessionis consiliit in eo,quod quis Omnia, quae memoriae occurrunt,confiteatur peccata,ex Praevio conscientiae examine,cum ir-
mali dolore eorundem peccatorum . Vnde fit,quod deficiente dolore , consessio poteriι esse materialiter integra, sed ut valida r &quandoque posito dolore sormali,& quidem supernaturali, etiamsi non esset integra materialiter, via ob memoriae defetitum , posito diligenti conficientiae examine ; vel ob timorem periculi imminentis , cum proposito tam eu quam primum confitendi ; poterit esse formaliter integra,& Valida. At in hoc secundo casu, in quo poenitens,in eVidens Periculum relinqueret neccatum in prima conses sione,deberet de illo dolere,cum proposito non amplios illud committendi. qq His itaque notatis, contra utranque Propositionis damnatae partem arguo. Primo contra primam . Licet iustum sit motivum in prima consessione Occultandi peccatum, ratione imminentis periculi,ut nimirum nullum alium habeat Poenitens consessarium,coram quo postit integram consessionem materialiter facere,& illam faciat integram formaliter ς tamen remanet in paenitente obligatio ad exprimendum illud peccatum omisIum, in sequenti consecsione. Ratio est quia ut constat ex Verbis Conc. Trid. sessi Iq. cap s. de confess. confessio debet esse integra tum formaliter, quo ad Perfectum Omnium peccatorum dolorem; tum materialiteri quoad omnia peccata, quae momoriae Ueniunt, praemisso diligenti examine. Quare,dum ob iustum motivum prima confessio posset fieri sine integritate materiali, non per hoc poenitens remaneret solutus
ab obligatione manifestandi illud peccatu i omissum, in consessJone sequenti, dum periculum cestaverit . Et in tantom prima conis fessio esset integra formaliter, non obstante Omissione illius pecca-cati,propter justum motivum,in quantum in poenitente adest propositum,peccatum illud quamprimum confitendi:quods tale propositum non adest et , non diceretur consessio sormaliter integra;
quia dolor de peccato omisso est cum proposito illud confitendi, &non amolius committendi. l . .
As Contra secundam partem Ompositionis sic arguo. Ρeccatum oblitum in prima consessione, quamvis non invalidavit illam consessionem, supposita integritate formali, scilicet dolore habito, etiam de illo oblito peccato ; tameu si de eo poenitens non faceret nouum actum doloris, ipsum manifestando in sequenti consessione, haec secunda consessio estet omnino invalida, tam quo ad integritatem materialem , quia peccatum illud non mani se staretur
quam quo ad integritatem formalem , quia cum illud malitiose omittetet, non haberet de eo necessarium dolorem. Quod patet,
50쪽
Traci. I. Artie. XII. Propos XII. a Iinim in tantsim in prima consessione excusatur poenitens ab invali ditate consessionis, in quant um stipponitur,moralem adhibuisIe diligentiam per praevium examen , ut omnium peccatorum si runa recordaretur; & dum non recordatur, suppletur desectus oblivio. . nis per dolorem de peccato oblito: Ergo quando post consessione aifactam,illius recordatur, non excusatur, ut in sequenti consessione non debeat illud mani sestare. Ratio potissima est, quia peccatum oblitum in una consessione est materia necessaria subsequenti geonsessionis, dum illius poenitens recordatur. Ex his deducitur Lustas illius damnatae propositionis,quo ad utramque partem.
Exponitur sensus duodecimae Proposistonis, s ejus falsitas
Duodecima damnata Propositio. Mendicantes pol ne abfomere a casibus Episcopis resematis , non obtenta ad id Episcoporum faculsate.
C Ensus huius propontionis est , quod Mendicantes habeant privilegia absolvendi a casibus reservatis Episcopis;& quoties facultatem habent ab iisidem Episcopis audiendi consessiones, toties talis facultas se extendit etiam ad casus reservatos , absque nova facultate ab Episcopis obtinenda. Hoc Putant Authores huius damnatae propositioni S.
Opprauatio Propositionis. 47 ET VJusimodi propositio expressε obstat determinationi Conco cilii Τrid. seu.i4. cap. 7. incipien. Quouiam igitur natura . his verbis: Extra quem articulum scilicet mortis , eum ni&lpossint in easibus reservatis, id unum poenitentibus persuadere uitantur, ut adsuperiores , 6 legitimos Iudices pro beneficio avolutioris aece dant. Ex quibus verbis aperte apparet, Concilium, extra casium in mortis articulo, prohibere omnibus Sacerdotibus, tam si sint sieci, lares , quam si sint Mendicantos, absolutionem , casibus reservatis. Vnde in nullo casu ut etiam deducitur ex quodam decreto Clementis VIII. cujuscunque necessitatis,extra mortis articulum,p test absque facultate Episcopi Sacerdos, quicunque sit,4 reservatis absolvere . Et dum vigeret necessitas metus mortis in poenitente, nisi tum temporis absolveretur:ut V. G. si mulier abortum secerit,