장음표시 사용
431쪽
CAP Vii' annos, qui ad sextam usque Synodum oecumenicam Bellarmini sententia sunt lapsi , ZOnaras antiquissimus Auctor explicat , dicens Imperatorum fuisse in more positum , ex horum Canonum decretis , locos insignire Civitatum pri-' vilegiis atque honore Praesulum, ac Metropolitarum. Ipsa ejus verba in medium prostro, qualia penes Marchionem
M.trob. de Mon. de ΜOnddar lego : Illa o caetera Urbuim pri legia , D quoque honorem, aut etiam Metropolitani sorte tituli dignationem , Edictis promulgatis , quos etiam publicos opos , pra maricas , Imperatorias lueras Socabant , dilargiri soliti sunt. Quod praestabant Imperatores , non propria laicali aucto-M se ritate, uti contendit Apostata Spalaten. Archiepiscopus Mar- s. v. ue cuS AntoniuS de DominIS, at eX Conciliorum decretis per summos Pontifices comprobatis.
XI. Haec Conciliorum decreta nos docent, quod Hispaniarum Primatia in Ecclesiam, & Praesulem Toletanum collata fuit, saltem Gothorum aevo, juXta Sanctiones Cano, num; quum enim haec ciVitas caput, Sedesque Regia esset, ad Τoletanam urbem profectio frequenS necessaria erat, quo aeque Principes, & Proceres Laici confluebant, atque Episcopi , & Archiepiscopi totius Regni. Istaec , ait Excellentissimus Marchio de Monddar, causa filii, cur Toletana Ecclessia ad Hispaniarum Primatum eveheretur. Equidem aflirmare videor posse , quod Vera , ac legitima ratio , si dignitate ista non antea uteretur Toletana Civitas , ea fuit, ut scilicet in urbe ad tantum dignitatis fastigium evecta, Ε clesiastica etiam dignitas extolleretur, adeo ut illud Ecclesia
in Hierarchico ordine incrementum acciperet juXta Sanctiones Canonum . quod aestimationis augmentum Civitas consequuta erat auctoritate Regum in politicis rebus : etenim mandabant Canones , ut quemadmodum urbes a Laicis Principibus augebantur, ita in Ecclesiastico ordine augeretur Ecclesia.
XII. Hierosolymorum urbi omnino idem obtigit Apostolorum consilio, quum ea urbs a Vespasiano, ac Tito filio adeo eversa fuit , ut ne rudera quidem superiuerint, uti per Divum Lucam Christus jam praedixerat: Tlyn relinquent in te
e. eap. 1 . lapidem si per lapidem. Εa siquidem occasione Romani Ι- peratores Hierosolymitanam rempublicam ad Caesareae urbem advexere , itemque Apostoli eo Metropolim transtulerunt.
432쪽
ECCLESIAE TOLET ANAE. gor PARS II. Qua de re audiendum quid dixerit P. Ioseph Gibalinus e Societate Jesu: Ucet illa, ejus verba sunt, Apostolica esset E
clesia, e γ' caeterarum Seluti IIDIer 3 ubi tamen risipasianus, o I ρώh.ni g. Titus ejus filius Hierosoldimam destruxit, o Metropoleos dignit, 36- . MisI- -8.tem Caesaream transtulit , ipsi quoque Apostoli Ecclesiasticam Hi rarchiam Romanae 'Reipublicae accommodantes, totis TalesiΠα . , , , Metropolim duxere Caesaream. EXemplum hoc ita Visitur apud μν. φοῦ ιν; Μarchionem de Μonddar . XIII. Hoc primum ab Apostolis petitum exemplum ostendit, quam fuerit Sacrorum Canonum Sanctionibus com sentanea constitutio, atque innovatio illa Hispaniarum Pr, matus in Ecclesia, & Civitate Toletana , Gothorum tempore . Ad hanc Civitatem, quidquid honoris largiri potest Laici Principis suprema potestas , omne id Reges adveX rant. Ordo autem dignitatum Ecclesiae publicos Τypos,& Imperatorias pragmaticas juXta decreta , & consuetudinem Ecclesiae sequeretur necesse erat. Quare quum Gothi Reges decreverint, ut omnium Hispaniae Regnorum suprema dignitas Toleti esset , quod ad rem publicam spectat;
Ecclesiae item rerum praecipua dignitas , nempe totius H, 1paniae Primatus Toleti constitueretur Oportuit. XIV. Ad meum argumentum robur inde majus accedit, quod tantum sibi arrogaverant Gothi , ut Romanis, eorumque Imperatoribus ne minimum quidem concederent. Ii scilicet eorum teneri legibus recusabant, attamen Romanarum similes leges condere nitebantur , auctoritate, Rebpublicae administratione, rebusque gerendis caeteris eosdem penitus imitari contendentes. Itaque vestigia Romanorum legentes, quemadmodum Romani Imperatores Byzantium
quae urbs postea Constantinopolis dicta est novam Romam nuncuparunt , ubi Solium Imperii posuerunt , ita Gothi
Toletum appellarunt Romam, cujus rei monumenta tria
suppetunt antiquissima. Primum horum visitur in Prooemii legum Gothorum codicis nobis erojurgo , lege altera, quod nonnullorum sententia suit editum Sisenandi tempore, aliique ut sentiunt , Cinthitae , juxta mentem Cardinalis Amirre. Ea vero in lege haec habentur : Domas Ualec mos, que de qui adeunte los R es deben ser esteidos en ta Cim d de 'Roma , con conseis de los Obispos , di de los ricos homes
433쪽
CAP VI ' Vinnos, ni deI Tu bis. Eadem latinet is Constituimus e go, ut Reges imposterum in urbe Roma eligantur, Episcoporum, ac Regni Procerum consilio, neque eX non
civibus ullus, ultusve agrestis, aut plebejus creari possit. λοέ. de 3M e Sic Aloysius de Μolina in eruditionis , ac doctrinae pleno volumine de Hispaniarum primogeniis. XV. Alterum reperitur in codice legum Sobrarbiae, in μαπ. de Mo . quo , Marchionis de Monddar opinione , Sanctius major tis Φ 3 'φες - leges conditas pro Pelagii Regis electione. In una eX primis ejus codicis legibus, dum adhuc tota fere Hispania Μaurorum jugum sustineret, laudata lex de Roge Toleti eligendo sit rata, siquando ea Civitas instauraretur: inter ea vero in praeclariori eligendum es sic urbe sam citur; ubi autem Toleti nomen eXprimitur, Roma nuncupatur . Ita enim legitur : Que se leῬante Redi en Stadilla de Roma u de Aretobispo, is de Obispo. Nempe: ,, ReX creatus esto in Romae Sede ι seu Archiepiscopi, seu Episcopi ea fuerit. Verumtamen hoc etiam vetustius est Ctassae testimonium, qui Sancti Ildephonsi vitam conscribens , Vi tutibus clarum hunc amrmat fuisse cumprimis in urbe Roma, Toleti scilicet, uti liquido constat. Verba ejus a Di- . , , , daco de Castrion allata, sunt hujusmodi: Decedente Domino
cleata elucens, in Sede Romulea resul t. inum vero minime sit perspectum, praeter Toletanam, Ecclessiae nulli Sanctum
Ιldephonium praefuisse, omni procul dubio Cixila, signis,
catione utens, quae jam invaluerat , voce illa Sede Romulea Toletum expressit. XVI. Magnificentissima ejus nominis gloria Τοletanae urbi ab aemulis Romanorum Gothis comparata, Gothorum Reges dignitatem Primatus in Solii sui Sede constituere voluerunt squae sane dignitas quanquam canonice, ut est demonstratum, Toleti permaneret, neri tamen potuit, ut ad tempus fuerit intermissa ob vices, ac Vicariatum Apostolicum, quae Metropolitae nonnulli Hispalenses , & Ta raconenses gesserunt si1ngularibus earumdem Sedium Prae
sulibus demandata.) Quumque iidem Gothi post duratam
Arianam haeresim cumprimis Catholici essent , summaeque Religionis, ac reverentiae erga Apostolicam Sedem, a Pomtisice Summo, ut, quae ipsius suprema est auctoritas, Tot
434쪽
tanae Sedi Primatum Hispaniarum religiose adjudicaret, eo flagitarunt . Testem hujus rei Rhodericum Archiepiscopum adhibeo in sua historia, qui de Chindasuinte Rege Verba faciens ita fatur: tac a Romano Pontifice obtinuit priSilegium, tu fecundum beneplacitum Tontificum Hispanorum, primatiae dignitas es set Toleti, ficut fuerat ab antiquo . XVII. Non modica erit, arbitror . dissicultas ab Hispalensi Ecclesia , circa hoc Rhoderici testimonium ; hunc siquidem studiosum considerat, minimumque, & acerrimum Ecclesiae suae Primatus assertorem. Non ita est visum multa , singularique eruditione viro Francisco Joanni Morino, qui non modo susque deque habendam Archiepiscopi eam
auctoritatem censuit , quin ipsa ejusdem verba usurpans, tanquam certae fidei profert: Chinda jumtes, clens , 'U ... primilegium sud a Pontifice impetr erat. Neque vero ΜOrinus unus id amrmat ; graves profecto auctores multi privilegium id memorant, ac pro certo asserunt a tametsi aliud praeterea adjungunt, quod neque Rhodericus refert, neque integra fide dignum videtur. Equidem, dicam quod semtio, ab Archiepiscopi Rhoderici. gravitate, integritate, sinceritate, demum virtute alienissimum reor, falsa documenta proferre: quare quum hoc prolatum ab eo fuerit , jud,
cavit, opinor, sertasse etiam manibus tenuit , verum esse . Quamobrem quantavis monumenta veterum scrutetur Ε
clesia Hispalensis doctissima, falsum id esse nunquam evim
et e neque Vereor, ut documentis certis redactus ad incitas, aspectum eruditorum fugere sim coactus.
XV ΙΙΙ. Rusinodi e verborum sententia id egomet conjicio : quod , sicuti Romani Pontifices certis Peninsulae Praesulibus Apostolicas vices ut gererent , ac Vicarium Pontificium in Hispania , qua porro auctoritate Primatus Toletani potestas intermissa , ac praepedita esset, concesserant ; ita Praesules Hispanienses incommutabilis dignitas illa imposterum ut foret cupientes , seu quod expedire hoc censuerint, seu quod Chindasuinti Regi minus gratam rem facere noluerint, summopere se diXerunt avere, ut perpetuo Primatialis dignitas, nullo intermissa tempore permaneret in Toletana Sede: Rex autem hoc Praesulum Hispaniensium desiderium deserens ad Romanum Pontificem, ut perpetuo, citra intermissionem , imminutionemque omnem PrimatuSΕce Σ db
435쪽
dignitas Toletanae adjudicaretur Ecclesiae impetravit, uti fuerat ab antiquo : quo enim sensu Ecclesia Hispalensis imterpretatur ea Uerba : Secundum beneplacitum Pontificum Hispiriorum : a vera eorum sententia valde discrepat, quae haud dubie se perinde habet, atque ipsi tradimus. XIX. Verus Rhoderici verborum sensus est : Prim
tialis potestas Toletani Archiepiscopi praepedita quandoque
erat, dum e Metropolitis aliquis Vicarii munus a Romano Pontifice ad tempus assequebatur. Quocirca Chindalaintes Rex ad Pontificem retulit, Praesules Hispaniarum Optare, ut ea dignitas nullo unquam tempore interrupta in Toletana Ecclesia jugiter consisteret. PontifeX vero pro Regis em gitatu sanciuit , ut dignitas , & officium Primatus Toleti esset, uti fuerat ab antiquo. Sic perquam facile percipitur θ iterum resiluit Garsiae de Lo se , quod tantam verborum segetem proposuit Ecclesiae Hispalensi , ac liquido
constat citra necessitatem asserendi, ut eXprimatur Veritas,
quod Primatus dignitas ab Ecclesia Toletana fuerit aliquando amota ; satis enim superque id evincitur ex eo, quod intermissa ad tempus fuerit. X X. Simplex profecto, & aperta haec notio est, cumque eo congruit quod experientia docet. Id summopere appetebant Gothorum Reges , ut Toletanam urbem ubi proprium Solium constituerant, ad summum gloriae fastigium eveherent . Cognomento Regiam urbem nuncuparunt, prout eX ipsius Praesulum subscriptione Synodis Toletanis habetur , quibus in omnibus a septima , una duntaXat eXcepta, videre est Metropolitanos Regiae urbis: ita leguntur Eugenii subscriptiones octavo , nono , ac decimo
Concilios, Quirici, undecimo; Iuliani duodecimo, decim quarto , & decimoquinto a denique Felicis decimosexto . Romam noVam appellarunt ; petierunt ut in suam Episcopi sententiam descenderent ut nempe Toletano Praesuli facultas praeclarissimaque potestas fieret, de qua fusius alio loco ordinandi , necnon eligendi Praesules in tota Hispaniarum Metropoli. Quae quum ita sint , cuinam mirun Videbitur , eamdem per illos ad Primatus dignitatem evectam esse, sive, quod mihi magis probatur , in pristinam auctoritatem perpetuo esse restitutam a Praesulesque, ut Regibus Catholicae pietatis maximis cultoribus morem gere
436쪽
rent, detulit se ad Pontificem sua ipsorum Vota, simulque una petitionem Regiam; ac Pontificem Summum ejusmodi postulatis annuisse t Hic plane sensus es: Archiepiscopi Rhoderici. Hoc nos tanquam verissimum amrmamus. XXI. Qua ex Pontificis summi confirmatione Prim ius dignitas haud dubie Toletanae Sedi adjudicata fuit juxta Sanctiones Canonum. Quando enim antiquitus ea dignitas fuisset Toleti dunt at de facis , Regumque eX VO-luntate, perque vim Praesulum ι Privilegio postea obtento a Summis Pontificibus , canonice , ac legitime constitutus fuisset Primas Toletanus Archiepiscopus, uti de Patriarcha Constantinopoleos dictum est. Concessu hoc Pontificio urbs Toletum ad alterius Romae gloriam evecta per Gothorum Reges. caputque imperii Gothorum eorumdem constituta, ita Rex Petrus Toleti urbem nuncupavit, ) necnon Ecclesiae Hispaniensis caput in perpetuum declarata , singularia illa privilegia jure quodam obtinuit, quibus Concilia annis insequentibus celebrata praestantissimam ipsius Ecclesiam nulla unquam vetustate delendis cohonestarunt. Argumenta quidem validissima ad comprobandum, quod Primatialis auctoritas juxta Canonicas, & Pontificias Sanctiones Ecclesiae Toletanae sit amXa. XXII. Itaque firmissime comprobatum est, essentiam totam Primatus in Archiepiscopum Toletanum conVenire a Gothorum aevo ante calamitates Hispaniae: etenim ratione , & eXemplis est demonstratum , tam ab eo tempore, quam multo etiam antea Praesuli eidem congruere dignit,tem Metropolitae Carthaginensis provinciae majori cum potestate, quam caeterorum Hispaniae Metropolitarum, T
letanae Sedi adjudicata juxta Sacros Canones, atque ita fatis est factum definitioni per Hispalensem Ecclesiam propositae, nobisque ultro probatae . Quoniam vero essentiam rerum plerumque consectantur earumdem proprietates, certum mihi deliberatumque est in sequenti capite, quae sequantur Proprietates Primatum , & quae Toletano Praesuli conveniant expendere. Sic susceptam Omnino provinciam curavero ; tametsi aliquot adjungam capita aci rem magis mugisque firmandam, proponendamque omnium oculis victOriam, quam adeptuS ero.
437쪽
CAPUT XVII LPrima e quatuor Primatis proprietatibus convenit Archiepiscopo Toletano.
I. Ubi est esentia etiam proprietates m ejusem, juxta Platos bos.
IL III. uor necessariasint Ne politae, uisit mas. I. convocare SP nodos. a. ordinare Eliu os. 3. ordinari a Provincialibus citra alius mates interrogationem. q. demum jus habere in Comprovincialium Episcoporum provinciis. IV. I. Convenit Toletano Praefidi ab amo a oo. nam Patrui scintil. Tolet. I.
U. VI. Ex catalogis antiquis probatur Patminum susse Toletanum Dia. scopum. VII. VIII. IX. Idem argumentis comprobatur. X. Sirmonui, in aliorum opinio de Patruino meritensi confutatur. XI. Amramus eadem auctiarietate erat praeditus, ut ex Concilio II. Toletano M. betur; quod Concilium fuit Natitaniae, quidquid alii malint Provinciale. XII. Ex epistola ejusdem Montain liquet Toletanus Primatus. XIIL Luid Paractae, quia Diti reses essent Mntarii aevo . XIV. Hisc minani epistola considerata, conjicitur Toletanae urbis Primatus. XU. XVI. Alia Minimi epistola ad Turdium emincit Primatum Toletanum. Obiter disringitur aliquorum false opinio de Me Turdis . XVII. Montarius Turdis manda is , in Palantisis Dic cestos corruptam disciplinam, -resue corrigaet, magis magisve Primatum miscit. X UlII. Primam igitur necessariam proprietatem Primatis certe Toletani Praesules babuerunt.
I. Uaelibet essentia, juxta Philosophiae praecepta, uni, versaliter sumta suas habet Proprietates, quae , tamquam sociae indivisibiles, eidem nunquam non adhaerent: quare necessario sequitur, ut ubicunque, & qumis in re est essentia , proprietates utique ipsius rei omnes existant ;& e converso essentia sit ubivis , & quacumque in re prinprietates ejus sunt ι neque aliter aliis opinari fas est. Quincirca Primatus essentia suas habebit proprietates lateri semper, instar animi affectum, haerentes : eritque argumentum hactenus inauditum, validissimumque ad asserendum Tot
438쪽
tanae Primatum Ecclesiae , si demonstratum a nobis erit, Sed is hujus dignitati existere proprietates Primatus. Hoc docere constitui praesenti capite: remque, arbitror, adeo linculenter Ostendam, ut inexpectato , ac perspicuo argumemto aemulatio perterrita , veritatis luci non valeat caliginem erroris offundere. ΙΙ. Hincmarus vir doctissimus , Archiepiscopus RG mensis in quaestione quam habuit cum nepote suo, Hincm ro pariter nuncupato, Laudunensi Praesule, quatuor rescriqualitates Metropolitano necessarias, ut Primas sit, easque variis e Sacrorum Canonum Sanctionibus ducit, ita inquiens:
Pugus er aliis Sacrorum Canonum decretis , o Seris 'Romana claret sententiis , eosdem . Metropolitavos Trimates esse ... qui ex antiqua, ut praemi mus , consuetudine , o A solica traditione, secundum Sacros di caenos Canones, o con care S nodos, o omdinare Discopos, er ordinari a Tromiscialibus fine cum is ait rius Trimatis interrogatione, possint, o disponere regulariter quin cumque per suas promiscias queunt. III. Quatuor, Hincmari sententia , proprietates Primatus sunt. Prima : ut antiqua ex consuetudine Syn
dos convocare juxta Canones Nicaeni Concilii , ad Metr politam spectet. Altera : ut Episcopos ordinare possit ex se, a nemine pendens. Tertia: ut suae a Provinciae Praesilibus ordinari possit , nulli obediens ac subjectus Primati. Quarta : ut Comprovincialium in Episcoporum provinciis eadem, quae juris eorum sunt, suae item potestati subjaceant. Videamus nunc, utrum ex iis aliqua, vel forte fortuna omnes eae proprietates Archiepiscopo Toletano ab memoria Gothorum conveniant. Fieri etiam potest, ut majoris aliqua vetustatis inveniatur , quam Regni Gothorum temporis , qui non ante inceptum quintum seculum regnavere, uti nostrarum scriptores rerum , atque cumprimis Ecclesia Hispalensis, affirmant. IV. Harum proprietatum prima jampridem est, quum Praesuli Toletano adjudicaturi anni enim quadringentesimi est aequalis. Eodem anno Toletana Synodus prima, communi omnium opinione Nationalis, licet Episcoporum infrequens . celebrata est. Hanc Patruinus Toleti Praesul convocavit, uti semper fuit constans, ex majorum nostr rum traditione; usquedum vir non midiocri eruditione Si
439쪽
mondus vetustatis indagator acerrimus epistolam Innocentii primi sub dium rapuit, quam ipse ad Toletanum Concilium dederat primum hoc scilicet, uti sentiunt meliores; utpote quod cepisse consilium constat a Romano Pontifice , cujus responsio est laudata epistola. Hujusmodi ex epistola Excellentissimus Marchio de Mondebar , atque Eminentissemus Cardinalis Αmirre suum induxerunt animum , utruorum pro teste stat antiquitas, ea negarent lacta esse, acescenderent in Simondi sententiam, hunc Patruinum Em ritensem fuisse Praesulem assi antes, quod perinde Ecclesia Hispalensis non negat, ut maxime instituto suo accomodatum. At ejusmodi argumentum quam nullius momentissit supra demonstravimus, rationesque allatas ad confirmam dum, quod Patruinus hic Toletano in Concilio praesidens, Episcopus ille Emeritensis fuerit , quem Innocentii literae commemorant . quo unico fundamento ii Scriptores inhaerent , luculenter 1iluimus. Vide caput decimum , ubi a
numero 3. de hoc egimus. V. DOceamus nunc Patruinum regere Toletanam Ecclesiam, quo tempore Concilium id primum celebratum est. Non parvi momenti est , quam affert rationem Cardinalis Aguirre. Eminentissimus Auinor refert ex Ambrosio de Morales quem solertissimo ingenio virum , rerumque Hispaniae accuratissimum scrutatorem recte aestimavit) quod celeberrimo in Sancti Milliani Monasterio erat Conciliorum vetustissimus codex anno 93O. exaratus, qui hodie in Regio Excurialis Monasterio extat. In eo videre est catalogum Toletanorum Praesulum antiquorum, ut sequitur: Pelagio, Patrono, Tordio, Quinto, Vicente, Gulato, Nates, Audemeso, Murio. Ait etiam in Toletanae Ecclesiae Sacrario se vari alium catalogum scriptum anno I 233. is est primus Regis Alphonsi Sapientis, Toletano Archiepiscopo, Ser nimmo ejusdem fratre Infante Sanctio , quem catalogum se vidisse idem Cardinalis testatur, traditque Praesules in eo laudatos perinde censeri atque in superiori, ac praeterea nonnullos, usque ad Sanctium quemdam, qui obiit supremum diem anno arae nostrae 96 . communis Vero 926. VI. Caeterum hic prudenter observat Cardinalis amplissimus, minime recenseri omnes Praesules , quicumque ab initio Toleti fuerint, constat enim non paucOS ante eoS,
440쪽
qui censentur, eXtitisse: eos vero duntaxat memorari , qui Toletanae praefuerunt Ecclesiae, postquam Romanorum Η, spania detrectavit imperium. Rusdem verba ista sunt: Porro is neutro ex his catalogis collocamur Traesules Toletani a principio, sed duntaxat ab eo tempore, quo Romanorum potestas in Italpania ces DCit , irruentibus in eam neetis, Alanis VSamdalis, er Gothis , quod accidit sub initium quinti seculi. Hinc plane colligimus , novem istos Praesules Toletanam Eccle-ssiam gubernasse ab anno quadringentesimo, aut paulo supra: Nam Cardinale hoc doctissimo teste , catalogo illo soli censentur Praesules Toletani post illuvionem Barbarorum, a quinti seculi principio, id est ab anno circiter qCO. VII. His positis , duo argumenta conficio , quibus
evincitur , Patruinum , Patronum , aut Paternum hisce enim nominibus idem vocatur Praesul in veterum monumentis ) Toletanam Ecclesiam regere, quum id Concilium est habitum. Ac primo: Huic Toletano Concilio procul dubio adfuit Toletanus Praesul. De hac propositione videtur dubitari non posse, & revera nemo omnium, quotquot Vbdere licuit, in discrimen eam vocat, quin omnes. & Ecclesia Hispalensis prae caeteris , habent pro certa. Persequor dicere: Hic vero minime fuit, neque esse potuit Asturius, qui sexto loco subscribit eidem Synodo. Ergo quum SP nodus Toletana prima est habita, Patruinus erat Toletanus Praesul. optima quidem illatio : etenim suspicio est dumtaxat, Patruinusne, an Asturius is fuerit, quum utriusque subscriptio in eo Concilio sit obvia. Quare probato jam quod Praesul Toletanus Asturius non fuit , neque esse potuit , tumquum id Concilium est celebratum ; necessario se-ouitur , ut Patruinus is fuerit. Qui Cardinalis Aguir ocloctrinam per nos allatam animadverterit , fieri omnino non potuisse, ut Praesul Toletanus eo anno Asturius foret, compertum exploratumque is habebit. Ab initio quinti seculi, aut paulo supra, usquedum Archiepiscopus crear tur Asturius octo laudati Praesules Toletanae praefuerunt
Ecclesiae. Quando igitur Concilium id Toleti est celebr
tum, neque erat, neque certe esse potuit Toletanus Praesul AsturiuS. VIII. Rationem hanc enucleatius tradam. Catalogi