장음표시 사용
501쪽
hista legitima de Maritu Sancter de Roxas , Sobrina de DonRoxas Areobispo de Toliis, Primado de las Espanas, pamir. V e Cancilier madior de Castilla. Documentum hoc videsis impressum in libro Memoriali de litibus Familiae de Astorga.
XXXVII. Alterum peto monumentum ab Ioanne alio Rege Navarrae. Documentum nempe concordiae in Turris Syllanae oppido datum anno I 39. quo pactionibus sese obligant factis, ut congressui cautum esset, Rex Navarrae , Henricus Austriae Princeps , Alvarus de Luna Stabuli comes , Ioannes Archiepiscopus Τoletanus, aliique non pauci. Documentum autem hujusmodi incipit : Sepan quantos e cana Geren , como nos D. Puan. , por la gracia de Dios Redi de Noarra, e Don Henrique Principe de Asturias fis Primogenito heredero de ei mis alto, mu Harecido Principe , I mira po-
derosio Re , I Seseor , mi Seser , e Tudre et Redi Don Pitan de Castilla, Don: e Grosi Don Aharo de Luna cinissable de Castilla, e Conde de Sant Emman, e D. an Areobi po de T Iedo, Primari de las Eoarias, Canciliis madior de Castilia e c. Ε, dem latine conversa: is omnibus has legentibus literas sitia perspectum, nos Ioannem Dei gratia Regem Navarrae, & Henricum Asturiae Principem maximum natu filium,ia atque heredem Excellentissimi , & Illustrissimi Princi- pis , Regisque invicti ac Domini , D. Parentis optimiis Ioannis Regis Castellae, & Legionis ι itemque Alvarumia de Luna Comitem Stabuli Castellae, & Gormatii castri, is & Joannem Toletanum Archiepiscopum Hispaniarum. Primatem, magnum Castellae Cancellarium&c. Hinc satis liquet, Hispaniarum Primatem agnosci Archiepiscopum
με f. M . . ni. Toletδnum ab hoc Rege Joanne. Monumentum istud ubdere est impressum a Petro Mantuano in libro edito RG demtionis anno I 6 II. , cui titulus: Seguro de Tord las.
XXXVIII. Ex Christianissimis Galliae Regibus haud
calvianis. multae Vetustatis inempla proferentur, ob communionis imfrequentiam cum Toletanis Archiepiscopis pro eorum temPorum conditione. Attamen videndum erit, quid ii postea praestiterint, quam divinitus duo haec inclyta Regna comjuncta sunt, duosque invicem insensis smos Reges indissolubili conjunctionis vinculo copulavit omnipotentia Dei, qui facit utraque untim. Siquidem ex eadem immortali Familia Borbonensi Reges Hispaniam, & Galliam moderantur ex
502쪽
eo tempore, quum Philipus quintus, tanquam legitimus, &naturalis heres horum in Regnorum possessionem venit. Quae
quidem occasio non facilem modo , verum etiam necessariam reddidit Archiepiscopi Toletani cum Rege Christi
nissimo communionem. Exinde autem Galliae Rex quotiescumque ad Archiepiscopum Toletanum dedit literas , numquam non Primatis Hispaniarum dignitatem illis inscripsit. XXXIX. Sic inscriptas omnes accepit literas Cardinalis Portocarrerius, quae in Philippi V. Regni primordiis frequenter eidem fuerunt redditae. Fumdemque inscripsit titulum literis ad Illustrissimum D. Franciscum de Valero,& Losa, quum Regiam illi auctoritatem delegavit, ut per ipsius manus Regis Christianissimi nomine Torquem Sancti Spiritus acciperet Serenissimus tunc Asturiae Princeps, postea Rex Catholicus Hispaniarum Ludovicus primus, qui ad majus, meliusque Regnum evolavit; cujus delegationis
mentionem habui supra num. 33. : in ea vero Hispaniarum Primas, magnus Castellae Cancellarius vocabatur.
XL. Rex denique Christianissimus Ludovicus XV., qui Galliae rerum felicissime potitur , dans literas ad Ε, cellentissimum Didacum de Astorga, & Cespedes Toletanae Primatialis Sedis nuperrimum Archiepiscopum, quem Benedictus XIII. Pontifex Maximus , dum haec latine comverto . Sacro Cardinalium Collegio aggregavit septimo C lendas Decembres , necnon praeclarae Primatus ejusdem dugnitatis rationem habens , quum quatuor alios dignissimos viros iisdem frequentibus Comitiis creavit, Toletanum praecaeteris amplissimo honore illo cohonestavit. Ad hunc inquam Ludovicus dans literas decimo tertio Calendas Semtileis anni IIa . Primatus titulum iisdem inscribit maternoldiomate hoc pacto : si Archemeque de Tolido si Confed demon Frere te Rodi PE pagne, gran Cancellier de Castille , o Primas des Elpagne . A ruadrit. A Toletano Archiepiscopo Fratrisse nostri Regis Hispaniarum a Consiliis magno Castellae Camia cellario, & Hispaniarum Primati. Madritum . Causa cur Christianissimus hanc epistolam Toletano Archiepiscopo scriberet, fuit delegatio suae auctoritatis, ut penes eum argumentis, & insigniis nobilitatis, juxta constitutiones Ordinis Sancti Spiritus, necessariis ad caeruleam Vittam , V
stemque Equestris Ordinis suscipiendam, probarent, qui ab
503쪽
CAP Christianissimo in eumdem ordinem cooptati fuerant Excellentissimi Domini Dux Arcus Marchio Sanctae Crucis Comes Altamirae, & Dux loci in Hispania Geryonis monumentum nuncupati , vulgo S. Tedro, qui Regis negociis detenti Lutetiam Parisiorum haud poterant commigrare. XLI. Αbs nostro instituto haud erit verba ipsa dei gationis memoratae producere ad vim roburque addendum rei propositae . Ea vero sunt isti usinodi: Lois ροur lagrare de Dieu Rodi de France de P et varre, ches, o numerala, graugmistre des Ordres de si Michel, or de St. Dprit. A mire tres cher, or bien rime se n. Arch eque de Toleri si Confed de Ire tres cher, o tres alme Frere se Ru ae Espagne , or gran ancellier de Castille , o Primat des Espagnes. M Ludovicusis Dei gratia Rex Galliarum, & ΝaVarrae, caput, & Primis ceps, summusque ordinis Sancti Michaelis, & Torqua-- torum Equitum Magister. Nobis carissimo , ac dilectis is simo Archiepiscopo Toletano a Consilio sanctiori, ac sori cretiori Fratris nostri carissimi, atque amatissimi Hibis spaniae Regis, magnoque Castellae Cancellario , atque M Hispaniarum Primati. Quibus exemplis propositis manifestum fit Christianissimos etiam Reges Hispaniarum Primatem Archiepiscopum Toletanum non detrectare. X LII. Caeterum , quod proculdubio maxime attendi oportet, Portugalliae Reges vel ipsi Toletano Archiepist po Primatis titulum tribuerunt: quanquam nemine Omnium clam sit, Bracarenses Archiepiscopos dignitatem hanc suae ipsorum Sedi adjudicatam esse contendere, ejusdemque Regni. scriptoreS pro Virili parte niti, ut proprio in Regno eam
dignitatem ostendant permanere. Videlis Barbolam de uniV. Iur. Eccl. Verumtamen cognita praeValuit Veritas
caeci conatus incoepto : dubitatio enim nulla est, quin Regiam Majestatem, ac Regis aequissimi auctoritatem potius deceat , quod ratio penitus discussa uti certissimum suadet
attendere, quam caecae, obfirmataeque mentis impetum defendere . Testimonium citabo, quod ubi reperiri possit me indicante, facile incredulus quisque propriis subjiciet oculis. XLIII. Eminentissimus Hispaniae Cardinalis, ac V nerabilis Archiepiscopus Toletanus Fri Franciscus Ximenius Cisnerius , quo erat ardore maximo , singularique Virtute, nunquam non intentus ad res praeclare gerendas,
504쪽
summopere curavit Christianis persuadere Principibus , ut foedus ferirent adversus immanissimos Turcas, vindicandi gratia sacros Ierosolymae locos in libertatem , ut in eam urbem Christianum nomen reduceretur , unde jam fuerat amandatum . Quamobrem alios inter Principes, ad Emm nuelem Portugalliae Regem dedit literas , quibus quae respondit Rex idem ob studium ardens erga Catholicam Religionem eXemplum erunt, quod proponere ipse constitui: etenim caetera Regiis iisdem literis eXpressa , utcumque Principis adeo Catholici religiosissimum animum ostendant, quoniam abs re nostra sunt, invitus quidem, omnia tamen omitto ; quae autem cum nostra causa conjuncta sunt , docerpo et Nos Dominus Emmanuel Dei gratia Lusitaniae Reae e c. Remerendissime in christo Tuter Toletanae Sedis Antisci, Hispani rum Primas, Cancellari maxime, qui nobis semper familiaritate amicus , o obser Damia Parens es habitus. Hujusmodi accepit
verbis Archiepiscopum Toletanum Rex iste praestantissimus et quare quis dubitet , quin caeteris omnibus epistolis pari eum honore sit prosequutus t Equidem binis id literis praestitum ab eodem Rege est, quas refert Reverendissimus Fr. Petrus de Quintanilla, & MendoZa, ordinis D. Francisci, mihi sane cognitus in libri ejus initio , quem inscripsit: Oranium, Minenti Cirtute, Catholicum. Quae quum ita sint, satis jam factum per me fuisse arbitror instituto meo, quod nempe Christiani orbis Catholici Reges Toletanae Ecclesiae Primatum apertissime fatentur, atque testantur.
506쪽
ECCLESIAE TOLET ANAE. Q sPARS TERTIA
PRO LUD JU MRationes , U Fundamenta , quIbus H, Dasensis Ecclesa innititur, penitus diluuntur.
Nsignem de acerrimo hoste victoriam reportare , summae singularisque vi tutis gloria est: quae autem semel vi tute sunt parta, servare , neque mi nor est virtus, neque minor est gloria.
Quarere non minor es quirtus, quam par ra tueri :
ebat Elnicus. Equidem, Verbo absit invidia , victoriam sum assequutus eorum genere armorum, quibus in hunc campum descendi. Ea vero sunt firmissima argumenta, auctoritates certae, praeclara documenta & eXempla. testimonia Regum, Romanorum rescripta Pontificum. Oecumenici demum Concilii sententia. Quamobrem usu pare jure possum quod vetus poeta cecinit:
Ornari res ipsa metat contenta doceri.
Toletanae Ecclesiae Primatus externis non indiget ornamemtis, satis illi est unicuique patefieri. Quoniam vero Hispalensis Ecclesia classicum cecinit , eduxitque aciem tot comflatam ornatissimis copiis, quarum non paucas factum fuit ut penitus deleremus ; conferenda nobis erunt signa adversus Ooo 2 eaS, PAR s II L
507쪽
eas, quae restant, futurum namque est , ut . nihilo meliori quam reliquae fortuna utantur. Et quanquam in parte copiarum suarum, quae veteraniS constat, aliaque in earum parte, quam recenter instructis militibus adornavit, maximum sibi praesidium collocavit, hos pollicemur, audaciae ac temeritatis, causas procul habentes) pudore adeo suffisum iri, ut venire amplius in conspectum nostrum non audeant : eorum quippe inertia in apertum prolata, & robu-1tiores a progrediendo deterrebit, & ora impudentiorum . rubore sun undet. Abssit vero, ut aliquis libertatem dicendi, qua utor condemnet, non antea inspectis quae capitibus quinque V. VI. VII. VIII. IX. sum dicturus. Eo lectorem humanissimum opperior, ut postea judicet , audaXne, ac temerarius , verusne sim rerum promissor. Quicunque autem ea legerit capita, sit licet studiosissimus adversae partis , ut sententiam serat non recuso.
CAPUT LDiluuntur quaedam argumenta Ecclesia
I. Memoriale negat Toletum antiquitus fuisse Metropolim: Il. Ideoque Osi tempore non extitisse Hinaniarum Primatem . III. Metropolitas nis extitise in Hisania colluit ex Concilio Cesaraugustino
IV. U. VI. Epistola Sisicit Pontificis ad Himerium Tarraconensem Epist pum idem adytmere contendit. VII. VIII. IX. Alia objectiones Memorialis contra Toletani Primatus vetu metem. X. Prima objectio diluitur, Ur comprobatur. Toletum Hse per Metropo
XI. Exemplo Arelatentis Metropolis ostenditin, quandoque Ecclesiasticam Digniatatem extitisse in aliqua urbe, antequam c lis in eadem constitueretur. XIL Carthago, ut tuetur , non habuit Epistopum per prima tria Secula. XIII. XIV. Datianus Diocletiani Meses , qui in praecipuis totius Hispania urbibus collocaruit Avim Tribunal, Toleti etiam id constituit. XV. Antiquitas Toletame urbis, fusique moenium veterum duplex ambitus. XVI. Frequens incolis advenisque ab Apostolica praedicatione semperfusit.
508쪽
XVII. XVIII. Diluuntur argumenta, quae misi Tinimum Primatum d 'δ' monstrando quod sicut D. Lemure premit Concilio III. Toletam loquo Pomiseris Legatus , iti Osius Coia sensis Dymptis eadem auctoritate, qua NLoeno, Ur Sardicensi praefuerat, praesedit Concilio Cordubensi. XIX. Idem ad 'ruitur exemplo Concilii Generalis G. cispraefuerunt duo Sace dues, in Diamnus Romami Pontificis Legari. XX. XXI. Metropo e Tarracmensis antiquisas evindicatur ab objecti ibus Memorialis. XXII. XXIII. XXIV. Himerium se se Metropolitam Tarraconensem ipsa Epistola Siricii demonstras, qua Memoriale nititur contrarium e mere. XXV. XXVI. Himerii tempore non erat interclusium cum Romana Sede commercium, ut suarit Memoriale .XXVII. Ideo Stricius committit Himeris curam restituendi rellamum disii ianam, quia Metropolite ipsi aliis erant deteriores. XXVIII. Diluitur etiam olectio mamris antiq. is itis quis Memoriale t ibuis Himerio ut Primatum Toletanum, , Metropoliticam digninuem neget. XXIX. XXX. Patruini iterum mentio est , quem nulla rario sitis Armam ibat mn fuit Toletanum P Llem: itaque negari certe non potest amnquitis, quim non pauci Auctores tribuunt Toletam Primatui.
I. Rimatialem Hispaniarum Sedem Toleti non misse ab
ultima illa vetustate, quam tradit Garsias de Lo sa, Ecclesiae Hispalensis objectorum summa est. Primum ea conficit argumentum, abens: quod Metropolitana Sedes ea in urbe collocanda fuerit, quo Laici causas deserre comsteVerunt, ut superioris partis capite primo est demonstratum: Quum autem Carthago, non Toletum jstiusmodi esset Metropolis, quo populi duo , & septuaginta confluebant, ut jus suum experirentur ; hac in urbe, non Toleti Metropolis stabilienda erat. Eoque id magis, quia tum temporis urbs Toletum Plinio teste urbs parma erat, sita loco munita. Quare quum Toletana civitas ne Μetropolis quidem esset, Pr,matialis multo minus fuerit. II. Hanc propositionem illatione universaliori consi mat , quam rationibus quatuor fulcit subjecto haerentibus Mem ρεiMi. non incerto. Constans est, Praesulem, ut sit Primas, M tropolitanum esse oportere. Hispalensis autem Ecclesia docet , quatuor primis Ecclesiae seculis , & paulo citra , nubium in Hispania Metropolitam extitisse , quocirca Tolet num Praesulem non fuisse Metropolitam . proindeque nec Primatem. Argumentum comprobat: Primo: Quia comstantissime historia testatur , Osium Episcopum Cordubem
509쪽
sem, aliquot post annos a Synodo Nicaena , & Sardicensi, quibus tanquam Apostolicus Legatus praesedit , in Hispaniam venisse , Synodoque congregata Cordubae anno circiter 3 36. Conciliorum praedictorum decreta evulgasse. Quo posito ; docere pergit , eodem anno Episcopum Hispalem sem , tametsi Baeticae totius provinciae Praesulem , minime tamen Metropolitae jus, aut titulum habuisse; siquidem, resecus se habente, Suffraganeus Episcopus, meritis licet praestantissimus, cujusmodi erat Osius, propria, inquit, in S de Praesules inconsulto Metropolita non congregasset: quos inter congregatos Episcopos credibile est Hispalensem i sum recenseri. Postremo colligit, Primatem haud dubie Hispaniarum tum temporis non fuisse , quippe quem , si
extaret, Nationale Concilium cogere oportebat. III. Deinde ait, Redemtionis anno 38O. celebratum
Caesaraugustae Concilium duodecim Episcoporum, quorum, licti Garsias de Loayia Hispanienses suisse omnes testetur, duos tamen Philadium, & Delphinum fuisse Gallos ex Aquitaniae provincia juxta Severum Sulpitium, Eulichianum ex urbe Bastis , & Valerium Caesaraugustanum: hoc anno Praesulem Tarraconensem fuisse Himerium , qui Concilio non adfuit a Tarraconensis autem Suffraganeum fuisse Caesaraugustanum , ex quo Metropolitae fuerint constituti. Qui ergo , urget Ecclesia Hispalensis, alii ex aliis provinciis cogi Praesules poterant, Μetropolita absente i Certe si ea tempestate Himerio Metropolitae auctoritas fuerat , neque Caesaraugustae Concilium fore coactum , neque Metropol, tam , aut saltem illius Vicarium defuturum: at eorum nulli delegatam ejusmodi auctoritatem constare, quum Valerium Caesaraugustanum caruisse eadem sit palam e subscriptione, quae nono eXtat loco. Idem evinci ratione alia, quod nempe ex Gallia Praesules adsuerint; consuetudinem quippe hanc antiquitus viguisse, ut Episcopi provinciae finitimi ambee vocarentur, aut a Christiano aliquo seculari Principe imvitarentur 1 ex quibus legitime inferri, Metropolitarum potestatem iis temporibus in Hispania nondum stabilitam fuisse . IV. Τertio docet , constare id ex epistola Divi Stricii ad Himerium Episcopum Tarraconensem traditam anno 383. Eo tempore Hispaniam horridae instar Sylvae, quod ad mores
510쪽
res attinet , atque omnigenae resertam haereseos emitisse. Romam aditum interclusum : Hispaniarum Episcopos congregari prohibitos , tum ingruentibus bellorum incendiis, tum capiti subordinationis defectu, a quo cogerentur. Hanc ob rem Himerium Damast epistolam conscripsisse, quam epistolam, quum tabellarii adventum Damasi mors praecessisset, D. Siricio legendam esse traditam. Hunc, ait, Ecclesia Hispalensis, ubi rogatis quindecim singillatim respondit in epistola expressis, praeterea addidisse: ad tua consulta rescripsimus, tu omnium Coepiscoporum nostrorum perferri facias notionem , non solum eorum , qui in tua Diorcs sunt constituti , sed etiam ad universos Carthaginenses , ac Paeticos,
Lusitanos, atque Galitianos, qvel eos , qui Sicinis tibi collimitant hinc inde proSinciis.
V. Ad haec accedunt alia Hispalensis Ecclesiae pulche rima effata , quod nempe id Himerio in mandatis minime datum fuerit per Divum Siricium ex privata ulla auctor,tate ipsius; aut ex aliqua praerogativa, quam Praesul Ta raconensis sive adeptus antea esset, sive Pontificio eo rescripto assequeretur ι at solummodo ob majorem ordinationis antiquitatem , quam rem ex epistolae verbis colligit, ubi idem Pontifex ; Et quanquam, inquit, statuta Sedis Aposolicae, mel Canonum menerabilia definita nulli Sacerdoti Domini ignorare fit liberum, utilius tamen, atque pro antiquitate Sacerdotii tui,
dilectioni tuae esse admodum poterit gloriosum , si ea quae ad te j riali nomine scripta sunt, generaliter per unanimitatis tuae follic
tudinem in uniseisorum Fratrum nostrorum notitiam perferantur .
V I. Liquet igitur sita robustissime, ut credit argumentatur Ecclesia Hispalensis Primatem eo anno Hispaniam . non habuisse , cui negotium illud committeretur ι honoresque, ac potestatem Metropolitarum nondum fuisse constitutos a Divus enim Siricius Himerio scripsisset, ut Hispani rum Μetropolitas suarum compotes redderet literarum, quae rursus ab eisdem communicarentur cum Suffraganeis, juXta sanctiones Sacrorum Canonum; qui tametsi publicati erant in Hispania, tamen hauddum executioni mandati fuerant. VII. Quarto demum comprobat Concilii Toletani primi auctoritate, quod filii habitum anno qOO. a noVemdecim Praesulibus, praesidente Patruino, qui, prout sacri ejus con- Ventus Praeses, hunc in modum orditur: Mihi autem placet