Avencebrolis (Ibn Gebirol) Fons vitae ex arabico in latinum translatus ab ...

21쪽

um rediganda erant non enim minora eum e leam damoniariis i ae maximo id attendandum erat, ut ex diuersis laevonthus ea elueretur, quae aut sanientiariam eonexu aut oe lionis numero ei oncinnitate prae eteris ommendaretur. Qua ratio eum destriebat neque utra ieetio ex altera nata ema pomet, orto diludieari mi at, eodieum maiorem partam gum Mutua ubi uero eorum numerus par erat, odi mo et a maiorem metoritatem respexit totas eampsit nais in opere Aueneebrolis aliquantum villam, ut ehraeis alamra, in Latinis uir quidam doetus in ullis iudatur XIII epitomen onsevit, quam in eodlea 44halisthaea monasterii Cisteretensium Campililiensis Ullenseld

in Matris laseriora tu exaratam habemus. Hane epitomen non a diu aeriptore eompositam eam libri eondicione prohatur; nam mendorum lamnarumque, qui a seviet, numerus multo maior

ea quam qui ipsi epitomatori Mumine atque rerum doetrina praedito tribui pomi codex ea membranam , Meulo XIV. lneunte aeriptus. Fontis ulla summarium eontinet inde a solio I o usque ad lae . Summatim de Campililiena refert Conradus Sehim et ixenia Bera dina Pars Munda. andae isten-Veraeie iam de Clatareis e Stine de eaterrelahiaeh-ungariae corde provisa. d. I Wien Issi. p. 62 sqq. . Cuius

uaris qua ipsa nuper addidi Philosophiselles Iahcliue hreg. - sutharisti L Fulda 18s3. p. 16 sqq, ea partim in alua conradi Sehlmah, piae memorias litteris debeo, partim edidici, eum ista liue Atheries eid mann abbatis Campi-Elentis, et Gregorii xu hin, hibliotheeas nune praesecti, en

uolentis ad mo Wratialaulam transmimus emat, ubi eum eontuli.

nomen campililiensem originem ex Gundiasalin Iohan-nlaetus Elapant hilarpretationa dueero uel leuiter eam impleianis patvi Totas sanientia ad uerbum eongruunt, alia paucis tantum uectis mimis aut transpositis disserunt laeuna eaedem hiant , aspera sunt eadem manda'. Da illa intarpretatis

22쪽

qui opus in epitomen redegit, institutum ho modo peristi: nonnullas senientias integras exerepsit, alias paulum amputauit, multa quae copiosius dicta erant in angustias eoegit ' intemduin ad sensum explieandum sua addidit in quaedam etiam plane omisit. In quo a Falaqua differt, qui tantum integrassantentias ex toto opera elegit, quas da Ar leo in Hebraeum

gemonem Erterat.

Ad eorruptelarum sordes a aeriptoria uerbis remouendas epitome Campilillanal exigui eat pretii. Bena tamen ea ad op ris sententias in uno eons et ponendas uti pomum . Quam ob eausam reuiarium illud et id quidem mullis loeia, ut opinor, emendatum in appendie imprimendum euraui, ipsius Pontia uitae paginis in marginibus appositis, quo saeilius ad quas quaequa respieuent, oeulis onspira pometi

Fata eras orllulam Codieibus Fontis uitae quotquot aetatem tulerunt, itemque epilome Campilitienti adiuti a toris

uerba si eonstituerim , non iamen omnia uitia innare poterimus. Resia lamnarum mendorumque haud exiguus numerus, qui eum omnibus odieibus seruatis ommunis sit, in eorum areh

lym iam inera Quorum uitiorum ulpa aliquotiens in ipsos interpretes eonferri potest persaepe non potest. An ut mus interpretes latinos ne numerare quidem potuisse, eum Ilio, P. 48,12 nouem ordines subsistentia dieani, tantum eis r enseant uel eum V 34, p. 3M,3 4 intelleetum Mundum his afferant, tertium omittant

Pmpta breulistis studium dis uitio haud raro ium obmure laria est, ut nisi ipso Aue abrolla libro inspectora inllegi uix pomit -- p. 857 nn 8 p.rae a. , 3. 367 n. 7 allosque multo loeos.' sit p. 343 no I, p. 873 u. 4 p. 834. n. 8 p. 8m n. 2 molae. p. ει v. 2s quia ea finis ama in pario luseriorem et prine ima e parismperiorem p. sis mali a quo ringatur omnia inuidia. α

a. ad hos loma annotain sua Ipsis lata reti s lan must seribendum est quod indam uox aliquovens duobus modis translata est, velut 87,14 formaa, nota a 4,I4 exemplaritor imaginabiliter 24 isti impedimentum uia obataeulum. 23 13 unda, propior hoe at eum Orri'Mndi, non eoplom illustrandi inum id laetum eam uid van altaret m .' te reinlisae deleui.

23쪽

m vis mina rem lonem emendationa optra ea in quam quam ad eonielandum octagium , a qua mediuina ali-mida pati potati liuenter eam Mimam . Et quidem eontigit, ut haud pavea varia inrtieulae, imprimis ex tractatibus IV et . Falaeterae thallo, de quo tam inepo montionem saei. iii Hodialeam linguam arma nobis seruata sint Qui libellua et a quidam ulula liber omnino non eat. Nam praetor pomata hi quibus eum hilarpretationa latina eonuenit ' etiam uas hahat amnis' a aqua corruptelas' atque interpolationei'. Attamen ut almam eodo ex interpretatione Latina multis loci amuntio eorrectus eat, allis adhue augeri potest ita hane ex illo haud raro emendari poma hae editio demonstra In qua a Miso Fraudent hal, ollegae mleo, gratiam habeo, qui eum singulas plagulas typis exaeripta maeum e legerat, multis loci a m ex alaqeras si legio eorraeus om-ylara grauisalmo addiderit. Erit sonatis, qui is interpretatione Latina Falmaras auxilio emendanda ma talum tutam dieat, ita ut interdum non intem prolationis ossiem, incipasa interpretes eastigauerim Culo eponderim, mari interpretam quam in uetorem meam in lalasa, eum praetorum iugula quaeque, qua eodicibus inuitis mutata aut addita tunt, litteris qua Itallera voeant onseatim

denotarentur.

24쪽

codleum mendis eorriganda deniquo illi seriptores Latini sunt subsidio, qui Fonte uitas in aula ipsorum disputationibus

usi sunt. Inter quos Gulielmus Alvernus', Albertus Magnus, Thomas Aquinas, Iohannesi una Seotus, alii, Menectrolla non tam uerba quam gententias memorant, ita ut ad uerba metoris eonstituenda paene nullius sint pretii grauistimus uero testis eat Malea sandiamualla. Is integros Auen brolia Moa, marumquam totum opus eum operae socio de Arabim aermons in Latinum onuertit, in libello quo ipse eonfecit mane ad verbum transtulit, ita ut plerumqua tantum ea mutationes la rei, quibus oratio magis pura arius ommoda redderetur. Itaque non

est mirum, quod in nonnullis Mis ex talia Gundiasalini liballis aut medicinam parare', aut da lectionibus uariis artum iudiciuan serre potuimus'. Quod maxline quadrat in libello de

unitate et de proeeasione mundi, non ita in librum de anima εὶ Ex quibus traeivium da unitate postquam post editi nes Venetas Lanni 14s et a I4ss editionibua Basiliensibus a. I54set a. 157 miserrima deformatu eat Paulus Correns ad e dieum fidem emendauit 3 opus de pro miona muridi uir ei. Menen dea-Pelayo ex eodie Pariaino bibl. at lat. 443

publici iuris seeit' .

25쪽

m huius editionis ratione a diaeiplina pavea expositum primum da palus operia institutione, deind do indiei-h taleam. Atqua ueram seriptoris formam ueneebro eodecu in

subaeripilone p. 23sin seruaui Eam enim formam uni pro

nuinam habendam eam existimo, ex qua Aui bro 'in Auene bron' Avi Mon x Auleemhron' , Auleerbron' aliaeque nominis deformalione dicite deriuari possunt. Quae deprauatio quomodo euenerit, ex Gallelmi Aluem libri de uniuerso eodieibus optime pera ei potest; nam ubi e leum Parisinorum uetustior in eulo XIII ortus hahel genuinam sormam uene obrol, altere ex qui maeuli XIV ea praebet eum editionibus Auenee-hron alis oeo quo ambo exhibent formam uera proximam Aue ne ebron, editiones habent Aute embron ). In paci eriptiona eonailtuanda eodiei X auetoritatem saeuius tum, qui has praebat Liber soniis uitae de prima

parte sapientiae id si se lentia da materia ei torma uniuersat Ad quam proxima Medit A. Quodsi apud Guliel -

26쪽

Σαmum Aluernum legimus ): Auleombron autem theologiis, nomina et stilo ut uidetur Arabs . . . in libro quem Mattoniam sapientiae r eum aut duas inseriptionis partes on- sudime, aut plenam inseriptionem ii r sontis uitas deprima parte sapientiae voeabulis mediis mimia trane se putauerim.

d eonfirmani. Qui quid sentiat, ex ipsius operis fine ognoseitur et F. vii V 43, p. 338.20 D. Quis ea fruetus quem eonaequemur ex hoe studio M. Luasi mortis et appli-eatio ad originem s. e. - uitae. Altera inaeriptionis para, quas eat de prima parte sapientiae id a seientia de materia et sorma, his locis d elaratur F. vit Io, . ,24 Partes acientia omnis ires sunt, seisiee seientia de materia et forma, et scientia de uoluntate, et seimila de essentia i rima Ih. p. IRII D. Quae harum eientiarum praeeedit aliam M. Meundum diseiplinam seientia laterias et formae est ante quam selenita uoluntati ei ante quam selentia ementia primas; sed Mundum esse e eontrario est. I 8 p. Io,sa: uti auteni prius it qui re selentiam materias et sormas, quia liae sapientias prima pars ordine prior est duabus ultimis. v I p. 257,iI . . . ideo ut hae prima para apientias a. e. eientia de malaria uniue sal et forma uniuersali sit mihi Mala ad Mundam et tertiam

pariem eius, id est ad selentiam da uoluntate et eientiani deessentia prima. 46 p. 322,2o Origines seientiae et radiem

eius tres sunt. Hina earum ea aetentia da materia et forma. . .

seeunda ea seientia de uecto agente id est voluntate tertia ea seientia de essentia prima. Quod etiam ira etatuum indiem eodicis Nisingularem

auetoritatem secutus in orationsem eontinuant mepi neque uero

in paginarum margines inseriore expuli, id quod muli malunt: non dubii quin futurum sit ut id apud quosdam uirus doeio in uituperauonem ueniat. A mea sanientia in libris scriptorum Mediam quidem aetatis iam rubrieae quas u

27쪽

eantur plerumquo non a nescio quo rubri tore in aeripioris uecta ineuleatae sunt, sed, postquam ab ipso auctoretraetatibus prae allas uni, de ipsius auetoris exemplaria librario qui ex eo odiem maiiorem nitidi'remque deseri bat, dein ps a reteris librariis in infimam paginam sunt tranaeriplae, eo eo illo, ut opere finito a rubriealore suis loeis in spatiis huis rei relietis minis adpingerentur. Quod eum haud raro omitteratur, fleri non potuit quin liber ex eodie imperlaeto deseriptus alumus filii inseriptionibus arerent, praesertim si titulus a librario in infima pagina atramento seriptus glutinatoria eullis id quod persaepe aecidebat, reeidebatur. Itaque qui honorum e leum indiem eam ob musam in annotationem inlisam quam dimni detrudendos esse eensent, ni ab aliis eunti nihil allia sinunt quam imperfectos libros pedihella anteponunti Iam ad imam seriptoria orationem peruentum eat Ad quam realituendam quae fides singulis odicibus tribuenda sit, quod auxilium in et a praesidiis positum, supra exposui. Reatat ut de eodleum usu qualis in annotatione sit, pauca Arius tam dixi praesinim ex eodicibus u si , non minima quaequa attulisse Las quoque retiones quae ad solam seribendi atronam mediae aetatis propriam attineni, sex-eenties afferre superuae eum duxi satis habui talia aut semel aut iterum ommemorare. Nam in eodieibus illius astatis sor-nias in uis unita ensum, ιiniaeis, Alba, invismum νενα- παιο, -- - ιοι - - ψε, 3Wsaris, aprea, perhennuer, anima aequa genus alia aut ubique aut saepiva inueniri non eat quam ad eri oportasitammitatas haud raro in ompendiis ambigui suberant;

dihidieari nequit. Imprimis pronomina alius et aliquis dubitationi loeum dabant. Quod non in ompendia proprie dietaualet, nam ' emper est alis, ' alia, ali aliqua, alle aueri; sed torma ut uidetur plane aeripias alio et M tam multis loci exhibentur, quibus aliquo aut siqua legendum eam in

28쪽

promptu est, ut illas formas harum quasi ars habenda eam ueri simile sit. Itaque ne longus essem, in apparatu eritis da uerbis alius et aliquis ea tantum protuli quae a dubitalio

aliena essent, forma uero si et alia pro aliquo et athytis usurpatas praeterii. Quod ad orthographiam attinet, satius duxi librum antiquae seripturae Reeommodare, quam historieorum more eripi eam mediae aetatis exprimere. o enim seribendi genus si eonseruassem, haud dubie legentium parti multo maiori durius

uisum Mael.

Litteris maiuseulla quas appellant in munetalionum initio usus non sum nisi ubi nouus gententiarum ordo ineiperet. Ea ratio eum in aliis iraetatibus tum in terito, qui probationibus abundat, maxime idonea uidebatur ad argumentorum dispositionem indieandam. Da qua lege in epitoma Campililiensi reli- naui, ne breuiarii illi , quod earptim argumenta perstringit, aspretus litteris maluaeulis et minuseulis onlιnua ieissitudine variantibus nimis uarius redderetur. Vt quisque operis loeus saeilius inueniri posset, libros in eapita diuisi. In quo Amplonianum secutus sum, qui inter superstites solus aptium numero addit'. Quamquam eius diuisio interdum paululum immutanda erat, eum is haud raroeapius initio eontextam orationem inepte dirimat. Loesseeundum Falaqerae paragraphos Munhianas memoratiui eonseatim ad meam editionem retorri possent, non solum sub interpretatione Latina Fataqerae paragrapho addidi, sed etiam tabulam adieri, in qua Fataqera apud uisium numeri eum hae a neclarolis editiona omparantur. Indi eos Mupletissimo eam uolui, quo ommodius et uerba et sontantia libri interdum plus aequo dimam paterenti

disputatur.

29쪽

x uino incin die auetorum etiam eos loeos evilegi quibus aeriptor ad allos quidem reapi re uidetur, sed qui isti sint non addit id eo laetum est ut sontes philosophiae venishrolla indagaturia eo uteretur. In indleem nominum ea voeabula empi, quae aut propior raritatem sua aut propter strueturam memorabilia uidebantur. Ex quibus quae aut apud Aegidium Foreellini aut apud Dominum D tange ei que eontinuatorem Laurentiunt Diis hae non leguntur, ignis elatinxi. In in die rerum ea quas ad philosophiam spretant quantum potui plene ollegi, ita ut ipsos oeos, amputatis amoti quae superstua uidebantur, exseri rem in aliis uarii usus aliquot exempla afferre alia mae saepe uisum es In quo in- die eonficiendo si quid labore improbo satigatus aut omittendo aut numeris perperam aeripiis ommiserim, id ab aequis ludi us ondonatum iri spero.

In igne praelationis pio gratoque animo eos recolo, quorum opera hi ho opere eonstetendo semel iterumqua adiutua sum. In quo numero praeter uiros larissimos, quos supra nominaui

30쪽

Vberiora prolegomena tertio huius diuonia listaeuis adireturus, hie eodieum algis explieare alis habeo. eodox Ampionianus sol. 3I; C eodex Columbinus, olimV- 26 4, nune

inta Fordinandi Columbi libros 6-25; eodo Parisinus bibliotheeae ruagarineae olim Io, nunc8472;N eodec Parisin hibliothaeae mationalisI47ω, olim St. Visioris a.