장음표시 사용
141쪽
Iauit instantia ut iudices& tramites suo Oiscio iungerentur: Illis autem respondentibus cognitioncm audisse , non decisionem, sibi ab Episcopo dclcgatam esse, &ob hoc eo inconsulto in causa non posse procedere, praenominatus R. cXpetijt, ut aut procederent si licebat, aut patentibus literis sibi traditis, agitationem negotij Episcopo significarent: & quia ab eis in hac petitione non meruit exaudiri, eosdem ad nostram audientiam appellauit. Cum itaque die praefixa in praesentia nostra adessent, &rei seriem praefato modo partes exponerent,
sepedietus R. dicens se a delegatis sibi iudicibus delusum, ipsos ad Sedem Apostolicam intilauit, diem prsfigens in
Octauis Pentecostes. Illi vero suam excusantcs innocentiam dicebant Episcopum decisionem caust proprio reseruasse cx mini,&se in caula nequaquam malignatos esse, parati hoc ipsum iuramento corporaliter prsstito demonstrare. Vos autem
cui diffinitionis, ut oportuit, reseruatus est calculus, causae finem debitum imponetiS. Domina Papa Adriano. EPIs T. VIII.
VEniens ad nostram prςsentiam Prior Rumeliacensis postulabat Ecclesiam de Goggeshala , quam Monachi
Coggeshala per intrusionem occupauerant vestro officio si bi aestitui. Elapsis vero paucis diebus Abbas citatus & fratres iam dicti loci coram nobis apparuerunt, Priori super Ε clesia illa responsuri. Cum vero Prior suam intentionem ronouasset, Abbas habito consilio cum fratrib. H. respondit jam dictam Ecclesiam Canonice habuisse assensu cuiusdam Theobaldi, qui in Rumeliacensi Monasterio Prior extiterat, Conventu Prioris conccssionem annuente,approbante. Adj cerunt & sede donatione istius Ecclesiae, propensioneine qua Monasterio Rumiliacensi soluenda inter eos conuenerat, i stes habituros de Monachis Rumiliacensibus.Vt autem suis i strumentis&testib. uti possent ad suam innocentiam ostcndendam,terminum sibi postulabant indulgeri: quod cum iudicio obtinuissent, Rumiliacum profecti, coadunatis uniuersis fiatribus cumCapitulo,eos,quorum nitcbatur testimonio,--
142쪽
nime repererunt, quia cum Prior loci omnibus Datribus si is illi soli remanerent, qui concessioni sepe dictis Ecclesiae Abb Monachis praedictis radis intcrfuerunt, nec unus soluS, Vt nobis di stum est, remansit. Quod cum fiatres memorati loci vidissent,astruere ccepcrunt,P. V V.Ι.R.ad alium Coenobium ex industria Prioris mitas esse , ne sus veritati Milonis Episcopi Morinorum ',PrstatumPriorem appellauerunt,ibidemquh ad Apostolatus vestri excellentiam eundem, Ut cx testimonio quorumdam Abbatum accepimus,inuitauerunt. Domino Papa -riano. E PI s T. IxCAusam, quς inter Abbatem de Coggeshala de Priorene Rumiliacenspm super Ecclesia de Cogges hala multum. diu actitata est , nequaquam potuimus terminare, quia post multas citationes & dilationes in nostram prςsentiam venc-runt, & ibidem uterque alterum ad Apostolatus vestri praesentiam inuitauit. Prior Rumiliacensis Abbatem appellauit, eo quod sibi Ecclesiam *pcdictam aufercbat, decima, Parochianorum, ' quos a domibus & terris expulerant, denique prsfixit octauas Pentccostes. Monachi vero cxinde suam prstendentes paupertatem se Priorem in privsentia Episcopi Morinorum ad audientiani vestram appellasse, &festuiri Sancti Lucaeterminum suae appellationi fecisse allegarum Meandem coram nobis appellationem renouauerunt. Domino Papa Adriano. E P I s T. X.
U es quatuor a iudicio venerabilis fiatris nostri Episcopi, Londoniens s a Priore Rumiliac. per appellationem tracti in unum praessentes constiterunt, a quibus idem Prior soqucrcbatur nuper spoliatum quadam Capella Ecclesiae suae de Tira absque iudicio, quam annis lx. &eo amplius quiete inconcusse posscderat. Ad cuius rei probationem his inegati nibus utebatur, primo quia saccrdotes illi qui ad memoriam huius statis poterant peruenire, ambas pariter nomine Mona
serjj Rumiliacensis possederan tum quiae ad aduocationem
143쪽
eiusdem Domini aequaliter utraquc pertinere videbatur, quia eandem Capellam in parochia de Tira sitam cs c assercbant. Postremo quia corpora defunctorum ad Capellam pcrtincntium ex iure consuetudinis in saepedicta Ecclesia sepeliebantur. Contra haec illi eo quod sibi de mandato ut dicebant non
Constarct , cautionem denuo a memorato Priore cxigebant. Prior vero hanc cautionem exigi non oportere asscrebat, cum demandato constaret, tam ex litteris Abbatis Cluniacensis conuentus Rumilia censis,quam cκ apicibus Domini Morinensis Episcopi. Praeterea dilatoriam han C exceptionem in initio optauerat eos opposuisse in auditorio Domini Londoniensis, cx abundanti tamen ne causam diutius possent
more suo protrahere praefati , ici, nobis idoneos fide; ussores dedit. Aduersari j vero de legum subtilitate nitcntes aliam satisdationcm sibi sic ri exigebant, eo quod si pro se lata foret
sententia, post tempora nostra captiosum illud futurum csset, si denuo Monachi litem moucre tentarent, maXime cum
ijdem laici scipius a diuersis personis se litibus & sumptibus super hac cadem causa vcxatos csic quererentur. Prior Vero su
ficere dcbcre contendebat quod iudici fides facta foret. Quibus in hunc modum contendentibus nos interlocuti Linus, nihil tale ab Ecclesia Romil. ad nos usquc cmanasse , nec meminisse nos aliquid huiusmodi in Decrctis exprcssum , Contra consuctudinem Rcgni Anglorum csse quod postularciat. Unde prsfati viri accepta occasione audientiam vcstram appellarunt, diem praefinientes Octauas P cntecostes. Cum cr-go causam integram nos opportune majestati vestra' rcscruaremus definiendam, Prior se admodum grauatum csse conquestus est, quod de transmarinis partibus ad nos sispius VenienS, nec pernos, nec per Dominum London.aliquam sit iustitiam
assiccutus, quod ab Ailvvardo Archiepiscopo tape iniuste in hac causa vexatus sit, &quod nunc tandem iustitia sua interuentu appellationis fere in annum differretur, jam dictum Archidiaconum,quem videlicet laicis patrocinantem,per quem, Ut dicebat, haec mala sibi proueniebant, ad Sedem Aristolicam appellauit,diem praengens in Octauas Beati Martini.
144쪽
Domino Pape Asiam. Eris T. XI.
ALanus de N. Ecclesiam illam, qua se iniuste spoliatum esse dicebat orich nostri authoritate sibi restitui postula
bat praesente A eiusdem Ecclesiae possestare, cui diem respon- 'dendi A. post multas citationes peremptorium praefixoramus Alanus vero petitionem A. cxCUtione rei iudicatae submouere nitebatur,dicens eum a possessione jam dicta Ecclesilae cecidisse,iudicio venerabilis fratris nostri Richardi London. Epi .copi,tum Archidiaconi lata sententia pro Ernardo duce re: super hoc litteras Domini Episcopi hoc attestantes in medium proserebat. E contra A sente m illam, filata fuit, ei suffragari non posse respondit, cum res inter alios acta & iudicata aliis prodesse nonsebeat & obesse. Et licet merito posset de sententiae iniquitate causari, qua absens nec Contumax condemnatus , cum aliquantulo Catae suae dispendio, propter reuerentiam Episcopi sivi Domini London. Cuius ad praesens sibi quantum ruit nolebat attemptare sententiam, omissis iudicio possetario petitorium instituit, asserens Ecclesiam suam esse, &se personam eius a temore Mauricij bonae memoriae Londoniensis Episcopi extitisse, &se hoc tempore Gilobeoti piae recordationis Episcopi Lond. legitimorum assertione ,
testium canonice comprobasse , plures producens testes, quos eiusdem iudicio interfuisse dicebat. Cum ergo ex mandato nostro testes examinassent venerabiles fiatres no
stri Rog. Eborac. Archiep. Episcop. H. Lari Ciceει. R. Lincoln. Episcopi, alij que prudentes viri, quibus iniunxeramus, eos concordes in omnibus inuenissent, & nos a dito testimonio causam fine debito terminare disponeremus, Er. sententiam nostram interposita appellatione praeuenit, diem praefigens Dominicam, qua Cantabitur, Quasi morigem-ti. Hos ergo ut oportuit Maiestati Apostolicae deferentes, causam terminandam Sanctitati vestrae integram reserua
145쪽
clesia de Prestchiam controuersia diutius agitata est. Cum vero venerabilis frater noster Uvalterus Conuentrensis Epis copus post multas citationes eam tandem dubito fine terminare disponerct: R hardus ut 1sbic , qui prςfatam Ecclesiam sibi, ut pote violenter sine judicio destitutus, restitui postulabat, probationes quib'se cotraRad. abundare dicebat,in Synodo Cicestrosi exae sunt. Producti sut itaq; septe testes,qui,sicut ex icstimonio Episcopi praefati accepim Richardu in prς- fata Ecclesia canonicc institutum,&sinc judicio ejectum jurejurando firmauerunt. Interuenientibus vero trucibus Domini Reg. causa,antequam sententia se tur , forta est dilationem Unde memoratus Richardus nostram audientiam appellauit: illis autem die prefixa conspectui nostro astantibus, Richard. restitutionem jam dictae Ecclesiae petens, querimoniam instaurauit, producens tres testes, qui sicut in foro Episcopi, ita in audientia nostra eum canonice institutum,sine judicio ejectum asserebant. Ad haec Rad. quod in praesentia Episcopi gestum est sibi non debere obesse respondit, cum & ipse ante inlationem meruerit,&illo absente edicti Ric. ab apiscopo inciuiliter sit recepta probatio 'reciperetur. R ad. duobus testibus, crimina in modum exceptionis opposuit, Alterum sS. Sacein dotem,dicens infamem reumque homicidij,& falsificationis monetae, multisque latrocinij sinuolutum: Alterum vero Andream acolytum esse asseruit homicidam: Tertium vero reliquit intactum. Ad quoque crimina comprobanda dilation enl sibi mihi indulgeri. Nos itaque ne non malitiae, sed justitiae causa dilationem petere vidui etur, ab eo legitimam cxcj-mus cautionem, qua nobis fidem faceret, se non modo md griandi aut frustratoriae dilationis caussa eam postulare. Cum vero a nobis dilationis spatium ultra Canonicam & legitimam definitionem,qua ei offerebam' obtinere non posset, ad vestra praesentiam appellauit a pridie Cal. Aprilis prςfixa Dominica,
qua Cantabitur Ad te litiaui.Actor vcro dc temporis prolixitate causatus terminum coarctauitallem P cntecostes.
146쪽
Adriano Papae. E p I s T. XIII. LItteras Sanctitatis vcstrae debita cuin veneratione suscepimus,quibus continebatur vitam Domino Lond. quam Capitulo eiusdem Ecclesiae, itεmque V valtero sacerdote antet nostram praesentiam euoca. , controuersiam quae inter eos vertebatur, appellatione remoth fine canonico torminaremus. Partibus itaque e regione constitutis, cum Vualterus proponeret duos de praecipuis illius Ecclesiae viris , H. Archidiaconum, & Magistrum Albericum ambos ex parte Capituli se denuntiasse, alterum aulcm, videlicci magistrum A. ex parte Episcopi se dixisse, ut in sacerdotem ordinarctur,altario B. Pauli sicut unus ex alijs ministraturus,non solum Dominus Londo verum & uniuersiim Capaulum se id mandasse constanter sunt inficiati. Duo quoquc memorati viri pro se respondentes idem diffitebantur, fatentes tamen quod eκ proprio motu animi Masistrum V valterum tanquam amicum super ordinatione conuenerint, interogauerint, consuluerint, ut ad ordinem
Presbyteratus accederet,dicentes hoc placere Capitulo nihil tamen istorum exparte Capituli se dixisse, aut aliouid pronaissse asserebat. Deinde cum super his consilium naberemus. assidentibus nobis venerabilibus fratribus nostris Rodb. Lin- col.& Vuillelmo Norvvie. Hilar. Diceltr. Episcopis, Londoniensem Episcopum, eiusque conuentum a petitione UvaIt absoluimus, co quod aduersus eos nullas afferrct probationes. Porro quoniam duoviri pra nominati ex Consenione sua qua- Cumque aliquo modo teneri vidcbantur, ad emendicatum pro paupero decurrentes suffragium, sacramentum cis detulimus,
ut se ex parte Episcopi & Capituli nihil Uvaltero denuntiassedi promisisse innuerent, qui cum propositis sacrosanctis Euangeliss jurare parati assisterciat,Vvalterus in appellationem prorupit aduersus Lond. Episcopum, & eius Dccanum, & serpe- dictos Hug. Archid. & magistrum A. personae tamen Dccani deferens, ut per procuratorem appellationem istam prosequatur, senectuti & inualetudini eius parcens. Diem enim eius praefiniuit Octauas B. Andreae Apostoli H. S. quia authoritate
Apostolici mandati omnis in is causa inhabita fuerat appel-
147쪽
latio,adulteriora proced cntes acccpto Sacramento a memoratis viris, cossicin omnino absoluimus.
Adriano Papae. EpIs T. XIIII. SAnctitatem vestram circa plurima nouimus occupatam, ut pote quae sola inter homines totius Ecclesiae Domini incolumitati inuisitat. Oportet itaque qui ad aurcs vcstras accedit sermoncm Drre ad breuiatum et noster dum voce quidem breuis est, sed toto dilatatus affectu,eoque magis quod ad Ecclesiae Angloruin utilitatem proficit,& gloriam nominis vcstri. Venerabilis fratcr noster Niget. Elicn. Episcopus in cX-plendo mando to vestro super reuocandis illis quae bellica tempestas Ecclesis suae extorseat, ad sanguinem nil voretur, dum Ecclesiae sibi commissae prospiciat, vestrae satisfaciat voluntati. Laboribus quidcm cius, sumptibus, doloribus qui ei
vicinamur, omnes Compatimur. Et tanto amplius quo aduersus cum nondum quieuit indignatio ucstra, sed in ceruicem Apostolica manus intentata est. Veruntamen ut auris
paterna quod ipsi expedire credimus patientcr admittat, ei mandatum vestrum non debuit cst captiosum, sed ex quo in exequendo obediens inuentus est & fidclis , ipsum vestro auxilio oportuerat roborari. Fiat ergo si placet quod Patrcm, quod Romanum decet Pontificem, ut jam dictus' Episcopus auxilium vestrum inueniat in tribulatione,quam pro cXccutione mandati vestri humiliter portat. Rcstituite ci si placet gratiam vestram,aduersus hostes Ecclesiae fortius dimicabit. Ei namque ad bestias pugnandum est. Quis unquam suum sus. pendit athletam, ut melius dimicaret λ Pugnam Episcopo in-i dixisti , manus eius tenetis alligatas. Majestatis itaque vestret prouoluti pedibus supplicamus,ut soluto Episi opo in cos qui Contra Episcopum, nosipps, immo quod maius est , Contra Apostolicas factiones bona Ecclesiae ausu sacrilego detinere prssumunt, dubitae animaduersionis poena torqueatur, & Apostolici nominis contemptores vestris stimulis urgeantur ad Viam, ad quam, arcu quam gladio, facilius reducantur.
Adriano Papae. EpI s T. XV. A iactitati vestrs mandatum nupcr accepim' Vt quod de ortu &natiuitate venerabilis viriGauteru Canonici S. Rufi ex
148쪽
diligenti inquisitione nobis innotuerit,Majestati vestrae significare non differamus. Res autem quam quaeritis , apud nos multa quςstione non indiget, cum luceat per seipsam a Domino , Ut prae nobilitate maiorum, claritalc totius cognationis latere non possit. Prstatus namque Gauterius, sicut pro certo nouimus, filius fuit illustris Militis, de matre nobili legitimo susceptus matrimonio, nobilem vestrum VV. de Braiosa vicina guinis cognatione contingit. In Comitatu Ciceae diu tius honestissime conuersatus cst, claritatem quam a maioribus contraxit quippe virtutis titulo decorauit, semper in imi
bus apud nos incessit sine querela. Haec quidem quae, dico, nobis, venerabili fiatri nostro Cicestrensi Episcopo, alijs conuicinis celebri totius Prouinciae testimonio nota mi Adriano Papae. E PI s T. XVI. IN causa , quae inter G. latorem horum & Gregorium quendam vertebatur , in praesentiam nostram tracta per appellationem hoc modo processum est. Aug. filius Greg. procurator asserebat Dominum suum Ecclesiam de Beelestpossedisse, eaque absque ordine judiciario spoliatum, laicos quosdam, num Clericum, quem iste inimicum suum causatus est, in se et assertionis testimonium producebat. Econtra vero Gaufiidus Gregorium possedisse inficians,dicebat, post tempora id de quibus Aug. loquebatur,Bald. quendam per Abbatem beati Eadmundi,&Conuentum Domino Norduit. praefatamEcclesiam in plena Synodo fuisse repraesentatum, cumque Dominus Norduic. virum eadem Ecclesia vacaret, diligenter disquisisset, habito tractatu cum Datribus Capituli eam vacare re1pondit. Archid. caeteris attestantibus in publica audientia ita introductum B. memorabat, cui iste se successisse referebat, ingressus sui satis idonea proferens instrumenta. Aug. vero iustes suos audiri instanter postulabat Deinde G. Gregor. per procuratorem semper litigare, numquam sui copiam facere, cum tam sanus,& prope csset, querebatur,adisciens,si personam eius videret,ipsum talem esse osteniastrum, quod hanc Ecclesiam nec aliam possidere posset.Ηuius. modi loquebatur quasi crimen aliquod vellet intcntare. Porro
149쪽
chm exigeremus, ut rem manifestius aperiret,ad examen Apostolics Sedis Gregor. appellauit ibi dicturus ea qus in Anglia
non audebat, diemque praefiniuit Dominicam qua cantabitur, modo geniti. .Adriano Papa. E p I S T. XVII.
SVper Ecclesia de Bolleford inter Alexandrum Malambe
stiana, Zc Roger. Presbyterum controuersia diutius agitata est, tandem clim Alcx.authoritate Episcopi Lincol.in jam dictar Ecclesiae possessionem propter contumaciam Rogerii esset inductus,restitutionem fructuum perceptorum a Incmora to Rogerio peteret, Rogerius ad nostram audientiam appellauit Cum ergo causas appellationis praesente aduersario Rogerius allegaret, se ab Episcopo Lincol. in eo contra rationem iuris grauatum asseruit, quod absens, inauditus, indefcnsus, spoliatus est, contumacia sibi imposita, C a nullam umquam vocationem iudicis contumaciter neglexisset. Praeterea si contumax extitisset, possessionem suam intra annum ventcnti parato satisdare iudicio sisti sibi restituendam esse dicebat de iure legum, Canonum, sancta Ecclesiae Roma. consuetudine,Vestigia cuius, ut iustum cst, Anglorum Ecclesia imitatur. Illo itaque ut satisdationem reciperemus instante , restitutionem posscssionis petente, A.praefigens Dominicam proximam post O ctauas Paschae vestram audientiam appellauit, qui per misericordiam Domini finem cauis debitum imponetis. Adriano Papae. EpIs T. XVIII. CVm inter Priorem de Priteleoclla,& Robertu quendam controulrsia super Ecclesia de Uvacheringijs , quadam collusione,ut de eadem Ecclesia Richardo de Ambii praeiudia ciuili fieret, verteretur,absente tum citato, Richardus de Am-bli, qui prςfatae Ecclesiae fuerat possessor, per eiusdem Prioris Concessiouem, reclamantibus quibusdam Clericis Richardi, iterum atque iterum absentiam eius, & eum non citatum ob ij- cientibus, Dominus Lond. nihilominus pro Richardo scntentiam tulit aduersus Priorem,qui sic vinci victoriam reputa
150쪽
uit. Deinde cum incontinenti facta appellatione, A. Clericis
Ric. de Ambii ad nostram pra sentiam, D. Lond. sentcntiam suam,mita quodam SacerdoteVvillelmo, niteretur executioni mandare, Clerici Richardi Robertum non admiserunt,nec iniuriose restiterunt,sicut postmodum Sacerdos confessus est. sed aduersariorum manus vi moderatissima repulerunt : Quamobrem Dominus Lond.audita querimonia Rod-berti, quod in se manus violentasOcrici de bly injecissenti
eos denunciauit excommunicatos. G. LSacerdotem, S. A. quos licet huius criminis ' crederemus, Lepenumero mandauimus Domino Lond.quatenus eos pro non eXCommunicatis haberet, vi filerunt die appellationis ad nos facta, aut fatatem accepto sacramento ab eis quod iuri parerent . absolueret. Quod clim facere distulisset. ab eis sacramentuni quod iudicio Ecclesiastico parerent, accepimus,die sibi praefittito, aduersariis in probatione deficientibus, & audita reorum purgatione,in obiecto sibi crimine eos absoluimus Adriano E p i s T. XICAusa quae vertebantur inter Magistrum Iord. Fantasma dc Magistru Ioanne Iolch et clericos Domini Uvintoniensis iuperV vinton. tandem uastata est ad audientia nostra .Auditis. ergo allegationibus Magistri Iord.instrumentis diligenter inspectis,memorato Ioani ucstra nostra authoritate inhibuimus, ne Contra voluntate Iold. holas regere prssumeret in praefata ciuitate. Die vero sequenti in nostra praesentia Constiterunt,
multa in se proponentes ad inuicem: Iordanus, si quidem iam- dictum Ioannem contra R eligionem fidei in praedicta ciuitate sibi scholas usurpasse, damna plurima intulisse dicebat, officio nostrρ sibi super his satisfieri postulans. E contra Ioannes se iudicio Synodi super fidei laesione innocentiam suam purgasse
asserebat,magistrum I. cui similis purgatio adjudicata est,quo niam super fidei issione similiter fuerat impetitus, omnino defecisse dicebat,pctcnsvi urgeremus ad purgationem ex iudicio pretestandam, vel adimplendam pactionem quae fide interposi-ra dicebatur fuisse roborata Illis itaque sic altercantibus,Ioannes vestram audientiam appellauit, dicens se ostensurum