장음표시 사용
161쪽
assistentibus, solus faciem auertistis in die belli. Cum ergo apud vos sui omnes repulsam paterentur, tandem ipse in propria persona accessit, sed non est cxauditus pro reuerentia sua.Noluistis en m di Terre prandi uin du justis pugnae videre tis euen in Pbrto Discipulus, qui Dominum cum juramento negaucrat, Tente charitate, Dominum sequebatur ut via ;derctfamem. Vos autem accessistis ad mensam, dum ille, cui promittebatis amoris Obsequituri, traheretur ad cruccm. His vero de causis credidit vos illius convcmncrc bcncficium , cui iii tanta necessitate noluistis praestare subsidium. , Ego vero istas alias objeetiones eius si mihi validρ viderentur,qulis aranearum tela distatui, tandem homini persuasi ut vos interfide-ilissimos, amicissimos reputet. Scio enim quod juXta. 'erbum meum operam dabitis, diligentiam, ut ope vestra tutus sit ab aemulorem suorum insidijs. A vota namque non aliunde imandatum accopi. Transij enim fere rem omnino non praete- mundam, cum ad incolamitatem honoris & utilitatis vestrae plurimum spectauerit. si Dominus Eboracensis Regem coronare vel aliquid aliud aduersus Ecclesiam temeritatis instinctu moliri tentaverit in prouincia nostra,nolite communicare illi, sed causam R eipub. inite, quia iniuriarum nostrarum vitor .est .Dominiis vlaionum' Ccuatuaricesium, Deus: si tamen vos Aquilonares sedes nostra i t in aliquo,satisfacerc prompti sumus, dum tamen grauemini nobiscum calculum ponere.
P Raesemium attestatiane notum facimus Universitati v strae,controuersias quς intervenerabilem fratrem nostrum R. Lond. Episcopum,ic Henricum de Londonia vertisa tur, amicabili compositione in hunc modum esse sopitas. Nobis jiquidem assidentibus viris venerabilibus Rodberto Lim I. V valelmo Noovic. Gilcberto Hunford. Hilario Cicestr. Episcopis dem Henricus in mcdio contendens asserebat AG chidiaconatum Coleccstr. Ecclesias de Fulcham, Stubeliam juste sibi competere,ipsumEpiscopuleneri obnoxium:ad limincolinsiti probada testesproducre,instrumenta proferre par tus crat Factum est iraque virtusque partis assensu,nostrainter Veniente authoritate,quodRog. le Brim Ecclasiam de Fula
162쪽
quam tenebat in manu Episcopi sponte refutauit, idcin Episcopus statim cana praedicto Henrico concessit, inde cum inuc-: iuuit,hac inserta conditione quod cum idem Rog. Ecclesiami de Stubeliam morte aut sponto, quacumque ration ς tenere desierit, Henrictis eam sicut suanh libere recipiet, post Ecclesiam de Ful etiam Episcopo Lond. qur pro tempore fuerit, resignabit. Et hic volente Rog. pro bono pacis C nsentiente facta sunt , ipso & Decano Capitulo Ecclesiaebcati Pauli Lond. praesente , annuente junde Ηxnricus Ioptet haec memoratis controuersiis omnino ronuntiauit, Episcopo plenarie reconciliatus cst, ita quod Episcopus & Ecclesia eius chartis suis hanc compositionem dcbciat confirmare. Et nos igitur ipsam authoritate Sedis Apostolicae; cuius vice fungimur, roboramus, inconuulsam manere praecipimus.
EXcellentissimo Domino & Patri. ei gratia' suPontifici T. sanetis Cant, Ecclesiae ministri humilis S. Q. S. Do. Apostolicat sedis maiidata filii. oko sentes exequuntur : qui circluctantur, constat damnationjs in se prouo Carc sentcntiam. Nos autem ab initio promotionis vcstcar, in terdum com salutis vitaeque disci in liue , summi Pontificis qmplexatissimus obedientiam, antequani nos innio Cclitiae climen I bruat,dcsideramus vita Iucoqui priu i Etitv quidem si reminisci placet obedientiae nourς prompta habetis cxpcrLmenta. Nam dcccssorum Vestrorum tempore, naufragium,eli illa,nuditatem, pcricula mortis, sicut pinclesia. Domini no
pro indcmnitate Ecclcus proprium sanguinς m. immolare. Vestris quidem creditoribus satis secimus, Onus 'cstium liber tissime transtulimus in humeros nostros. Nunc' demum oniis yestrum p us portamus, quam postrum, c0 quid cara graii ius, qu', Diu Prouideritis uos modo ucstram illinuci authoi ita rem , sic si RRm . iPontificis ,. quos magis. V enaur, glor
163쪽
fidelem vestrum, iuxta mandatum vestrum, exigente crantumacia Domini Lond. Praebenda Lond. Ecclesiis inuestiui- mus. Epistopus tamen non modo vesti is, sed Apostolicis decreuit obviare mandatis.' Vos itaque , si placet, honorem vestrum seruabitis, faciem nostram ex causia obedientii confundi non patienuni. Nam qui Sedis Apostolicae contemnit Legatum, cum videtur potius contemnere qui misit illum. Caetera qua ad praesentem articulum pertinent, lator prest lium poterit viva voce commodii is aperire.
Elemo Abbatis. Epis T. XXXVII. PAstorum absentia & negligentia tantam iniere Ecclesiis Issionem ut quod iacile, brosit empore in moribus , aut rebus periit, vix magno labore, multa vigilantia, longo temporis spatio valeat instaurari. Excercitus namque, rapin q, multiplex temporalium jactura eminent, domi grassatur hostis, imo ramorum Religionis tam propagine quam radice succissa, reb rugiens expositum inuenit inique quem deuoret. Qui vero , in tanto periculo cbnstitutus ,non timet;non tam exanimis quam exanimatus est. sed & illi qui tantis debent morbis occurere vel mederi, periclitantur e fallem nisi totam vigilantiam suam erogent in procuranda salute subditorum, unae nos desolationi vestrae paterno compatientes affecta, a Domino nosti. Rege obtinuimiis : visecundum iustitutionem factorii Canonum Pastorem idoneum vobis prςficere valeamus. Res autem Celeritatem,diligentiam exigit,cum omnis mora salii is differendae periculum trahat, & Ecclesiae vestrae status in eo versetur calculo , ut Religiosis vestris lugendus potius quam referendus videatur. Religio perit interius, exteriora distrahuntur, diripiuntur, defluunt, non est domi qui auxilium Mconsilium porrigat. Morbus jam inueteratus est cum diu de puerit qui haec mala propulsare vellet & posset. Quia ergo prysentiam nostram vobis ad praesens non possumus exhibere,venerabiles fratres nostros Gauter.Conuentr. Alu. Vulgornen sem Episcopos,dilectos filios vestros, per Sorensem dc Vrin chelcumbensemAbbates ad vos tran mittimus,la virtute ob
dientiae pro authoritate Apostolie, prscipientes , ut' 'eorum sonsilio
164쪽
consilio proximaDominicapost festumS.IoannisBaptistis eligatis vobis in Abbatem personan eligiosa iteratam,habetembonum testimoniumab his cas sunt,qui authore Domino prs esse valent,& prodesse. Si vero praenominatorum ει- trum aliquem animo & corpore abesse contigerit, nihilominus obtineat apud vos consiliu reliquorum. Scimus autem quod tam religioso tam salubri consilio gratantcr acquiescet, quisquis in vobis non quaerit quae sua sunt, sed quae I esii Chri-1U. Illorum vero vocem omnino euacuamus,qui sancto Spiritui rcsistentes a praen ominatis Datribus ad hoc destinatis, inuentcntur suam, & aliorum, quantum in ipsis est, impedire salutem: ' hoc ad Dominum Regem se credat, aliquis vestrum habere confugium, qui 1 ei salutis vestrae dilatio molesta erit, qui vobis,n e differretur, in hac parte commisit vices suas. Domino Papa Adriamo. EpIs T. XXXVIII. iDIIectus filius nost er R. Cantor Lincol. Ecclesiae, vir litterarum eruditioni e,morum honestate laudabilis, urge te necessitatis articulo,ad lapidem adiutorii, successorcm, petit confiigoee, cogitur sedis Apostolicae auxilium implorare, quod illa in exhibenda iustitis consueuit omnibus impertiri. causam eius,si nobis ad p lenum non liqucat,iustam esse offendimuse nec cnim ex conscientia credimus in laesionem alterius transgredi lineam squitati a. Supplicamus itaque Majestati v 'strae, ut personam eius, si placet, benigne admittatis. Vir enim tantus qui in eo versatur ossicio, cum indemnitate Ecclesis sui diu abesse non poteriti ciuicquid autem est quod aduersus eum, imo contra sanctam Romanam Ecclesiam prssumptum esse videritis,illud authore Domino clementia vcstra in melius reformabit. Alexandro Papα. EpIs T. XXXIX.
EXcellentiae sanctitatis vestrae tutius avdco commendare, quoslide, charitate illiastres, vit moribus nouimus reDiariter esse institutos. Placot itaque successori beati Petri,iniu-rijs, vexationibus pauperum fiatrum, in Ecclesia Sancta
165쪽
Osidae Virginis in habitu regulari deuotum Domino fames tum exibentium, Apostolica dignum authoritate adhibere remedium. Ecclesia quidem illa luce bonorum operum, retiagionis, integritate vitae, conuerationis sanctitate, totam Insu iam nostram irradiat, Ecclesiam, quae apud nos est, in tantum charitatis adornat exemplis, ut eam merito Majestati Aposto licς debeam commendare Lator horum Abel nomino Ecclesiae illius Abbas a venerabili fratre nostro Ricardo Lond Episcopo, sumptibus, vexationibus fatigatus, ad auxilium misericordiae vestrae confugere necessc habuit. In causam namque a praefato Episcopo tractus cst super quibusdam Ecclesijs ad Ecclesiam svain donationeRichardi bonae memoriaeLona Episcopi, fundatoris ciussi Ecclesiae, qui quartus ante eum in Ecclesia beati Pauli militauit, deuolutis: Cartam quoque illustris Regis Henrici primi, & confirmationem bonae,iucundae recordationis Rad. Canti Archiepiscopi eis de Ecclesii in testimonium donationis collocatam, authoritas Calixti P pae, qui tunc temporis sanctae R omanae Ecclesiae feliciter praesidebat, suo priuilegio dignum duxit roborare. Genibus itaque Maiestatis vestrae prouoluti, pro fratrib. iam dictae Ecclesiae cum eis supplicamus attentius , ut Abbatem benigne si pi . Cet, admittatis, quod tamdiu possederunt, uilioritate Apostolica roboratum de caetero quiete possideant, ut orationibus pro Rom. Pontifice ex debito faciendis, negotijs suis liberius,&affectuosius valeant inuigilare. Cartas autem, quarum rescripta bis signata mittimus , vidimus, manibus nostris tra
CVm inter Moniales de Gisniis & Bald. Norvvic. super
Ecclesia de Neonto n. controucrsia ageretur, Baldovvinus in modum exceptionis bonorum, quae sibi a Monialibus ablata dicebat, restitutionem, antequam ad causam principalem acceyren sibi fieri postulauit. Ad haecMonialium procuratores, Ecclesiam suam a Baldevvrno 1 pc plurimum iniuste vexatam querebantud, se toxgiuc ione*cius sustinere non posse, eum illas in partibus .fuis deprehendere nemo suffciata
166쪽
Ideo ad edem Apostolicam ipsum appellauerunt, diem praefigentes Purificationem beati Virginis Maris. lexandro Pape. E PI s T. X LI. ECclesia Moriensis his qui eam impugnant, sancto Episcopo Milone, patre optimo, destitutam, maternum sem-Per impendit affectum. In necessitatibus suis multa piet tis solatia dignoscitur contulisse: ipsi autem pro bonis mala retri buunt,quaerentes quae sua sunt, matrem suam scindore moliuntur. Indu cst quod Sanctitatis vestrae genibus prouoluti,quantadcuotione possumus, supplicamus,ut gratia Vestra qus consueuit punirc ingrato sitium ci cria cntiae vignis, bene merentibus apsi ire, Ecclesiam Moriesem clementer respiciat, onat m nifestae ambitionis evacuet. Dextera si quidem Apostolica te- 'ras elantationes grariae suae beneficiis irrigate consueuit,
proficiant: omnem, ne marcescant, aut dcficiant, .confusis nis molestiam amovcrc. .
Domino Papae Alixandro. Epis T. XLII.
ag nxj me faciunt, qui se meis precibus apud Μaiestatum
lestram confidunt posse iuuari lutinam mihi fiar 1ecundum verba eoruml Et quidem apud vos fiducialit u reos non de meorum conscientia meritorum, sed de vesti a benignitate praesumens, scmper reminiscens cum ga, di O , eXultatione, Quae proces scrunt de labiis vestris, qurii do Furemini arcam futurorum, annulum proprium mil contulistis-balteum. Ab illo ego die speratii semper trinis , scio per misericordiam Domini vestram, quoniam non confundar. Ex tun Cl tor praesentium amicus mihi extitit, licet bonae memoriae Henrico Eboracensi Archiepiscopo, qui me persequebatur, ut scitis, adhaeserit his diebus , unde ci debeo gratias ampliores. Vobis. pro eo supplicatur a magnis viris, & ratibus, Ut magni rcputare debeam, si vestigia eorum mihi liceata rure. At Certus surri quod quanticumque sint , nulluscorum mea minimo' seruulo vestro - vobis fidelior est,
167쪽
aut deuotior. Ad pedes ergo misericordiae vestrς prouolutuc' supplico,ut iustitiam eius promoueri prscipiatis, nec cum ab arctioris vita via, quam Religiosorum conssilio aggressus est, permittatis auelli ob corum improbitatem , quibus videtur esse Religio consummata , si in causis omnibus obti
Abba, de EpIs T. XLIII. V Enerabilibus amicis fratribus in Christo dilectissimis, R. Abbati, & filijs pacis, qui in Capitulo Arroasiae conu
nient, Τ Sanctae Cantuariensis Ecclesis minister humilis salutem. Ab ordine vestro de nouo apud vos scandala emerserunt, tanto quidem amariora fidelibus,quanto praeuis a minus, praeiater opinionem omnium acciderunt. ZeluS quidem, contentio, carnalis affectus, indicia sunt propriae dignitatis i inordinata fensio ambitioncm arguit, conuincit. Ecce inter fiatres ve-Fro: non modo emulatio, sed jam rixa est, jam sere agit in pugiam. Saepe interposuimus partes nostras, Ut pax reformare uriri Domo Domini, compositione & iudicio scandala de Medio tollerentur. Vexati ergo sumus, non profecimus qui eum,sed fiunt in dies , nisi Deus manum apponat, nouimmλ eorum deteriora prioribus. Abbas de Lissecti ulla, fratres eius iustitia semitra non sequuntur, eo quod aberrant lisngius a Charitate, Mesciunt viam pacis, utraquc pars culpam refundidin alteram: N euin veritas elucescat, pars Abbatis videtur impedire. Inde est qjod unanimitati vestrae supplicamus in D mino, ut nostris labolibus nunc demum finem imponatis, Maut pacem rcformetis Ecelesiae, si tamen fieri potest partibus commanentibus , aut in securei iustitiae succidatis radicem arboris , quae dissenti'ne iurgiorum fiuctus amaritanos iacitia Valeat semper dilectia vcstra, memor nostri, in. orationibus. sitis apud Altissimum. Domino Regi Anglorum- E P a s T. X LIII L.
I Lla est RQuorum vera paX, &semper optanda tranquilli S. cum in fide dilectione sibi coherent membra Ecclesiae,
168쪽
Sacerdotibus debitam reuerentiam Princeps, & Principi plenae fidelitatis exhibet obsequium Sacerdotes. Sivcro suis in se
facultatibus collidantur, tam secularis, quam Ecclcsiae potestatis en cruabitur vigor, quia juxta voccm Altissimi, in se diuisum Regnum quodlibet dcsolatur. Nos autem semper, maxime temporibus vestris, huic unitati conciliandae, seruandae, inuigilauimus,&corporis rerumquc dispendia fecimus, ut in unum fidei, charitatis hae concurrant Potestates, & Domino quidem authorc huc usque profecimus, sed modo versamur in labore S periculo grauiori. Scissura enim Ecclesiae Romanae nouitatis suscitat amatorcs, praesumptionibus multam
dedit audaciam. Si quidem alij apud nos Alexandrum,alij disponunt S adire &visitarcVictorem. Nobis autem incertum est quis corum causam habeat potiorem nec possumus cos, qui ad alterutrum inconsulta leuitate euolant, authoritate Vestra reprimere,& tencre, scd aliquem recipere , nisi consilio vestro, dum res in pendulo est, in Regno vestro licitum eme credimus : hoc expedit aliquo modo ut Ecclesia Anglorum Romans Ecclesiae scindatur excmplo, regno & sacerdotio praestet materiam contendendi. Cum ergo Episcoporum quidam , Abbatum Romam cant aut mittant, quid faciemus nos, qui prae caeteris pcndcinus a consilio Vcstro, sumus prae caeteris Romanς Ecclesiae obligati λQuicquid enim alij faciant,
nos eam ex professione nostra statutis temporibus cogimur visitare. Erit autem nobis periculo sitim, si apud eum , qui victurus est, quem nondum nouimus , alij qui minus honoris ab
Ecclesia Romana acceperunt, deuotionem nostram praeu
nerint. Dicitur autem quod Maiestas vestra quibusdam dedit illuc eundi licentiam, nominatim his qui laetantur de morte Adriani, qui, sicut mater unicum amat filium, ita vos diligebat :& sunt nonnulli eorum, sicut eelebre est, in insidijs personae aut Ecclosiae nostrae. Supplicamus itaque dulcedini vestrae, ut in hac parte prouideatis aetati, infirmitati nostrae, quod magis optamus S oramus, gloriae vestrae. Amodo enim iam breues erunt dies nostri , nec pro cis multum sollicitamur ad praescias , scd pro Ecclesia Cantuariensi, quam paruitari meae, Majestativestrae commisit Deus. Nec est quodvcstram magis de-ccat ccllentiam , quam ut cain seruetis indemiacm. Ipsa est
169쪽
cnim Caput regni vestri,& vobis, toti regno, fidei parens in
Christo. Quicquid autem ei detractum fuerit, vestrum detu pabit honorem , eo quod ho nor capitis aeque numquam Caetera membra decebit. Incautus est enim qui caput exponit periet culis, ut ignobilem sui honorct partem. Super his ex peetamus, desideramus consilium&auxilium vcstrum. Valeat in suum sublimitas vestra.Lator praesentium rem plenius CXponet. Abbatibus niuersis V aulia. EPIs T. XLV.
DI lectis in Domino filijs Abbatib' univcrsis,desinu monasterij Vvauliae procreatis Salutem. Commonuimus scripto no stro fratres illos, qui a sui Abbatis reuerentia receden
tes, vocem alterius, cui nullo professionis vinculo tenebantur adstricti, audierunt, & cum eo a Congregatione, Unitate mona sterij sui declinauerunt. Illi vero nihilominus, ut dicitur, in schisi nate persistentes ,in contumeliam ordinis vestri iniuriam Capituli Cistriensis quo ab Abbate V vaulis appellatu est, olfi-Hj nostri admonitione cotepta cude Abbate sequi non desistuta
Vnde charitatem vestram praesentium authoritate lollicitare Compellimur, ut venerabilem amicum nostrum Philippum Abbatem, etesimo nae cuius, ut dicitur, armantur,consilio,di- Iigentius conueniatis, ut fiatrum illorum inobedientiam ne-rauam foueat, sed ad Patrcm suum, qui cos in Christo di- , ritur genuisse, redire permittat. Eisdcm quoque fiatribus
authoritate nostra praecipiatis, ut redeant, de matris sus scissuram charitatis vinculo , fructu obedientiae, unitato Spiritus studeant resarcire Si vero mandati nostri conicmptores in schismate suo persevcrare maluerint ,sententiam, quam in eOS Abbas suus canonice dederit, ratam ha bcbimus , authoro
Domino in regno A ngloru faciemus inuiolabilitcr obseruari Hilaris Episcopo Ostren. EpIs T. XLVI. Ossipe quidem dilectissime fiater, accusauimus moram si- Oleniij vestri &coniiciebamus ab eo charitatis tepuisse feruorem, eo quod taciturnitas non amantis specie videtur induta. Caeterum clim cx post facto diuturni silentij causa nobis . innotuit, pro certo cognouimus non tam . dilationi veniam. Diuitiam by Cooste
170쪽
indulgendam, quam dii ectioni,& sollicitudini, super sano consilio gratiam reserendam. Nemo si quidem fratrum aut fidelium nostrorum, qui circa vos sunt, tantam 'nostri curam habere visus est ut eorum quae circa Dominum Regem fiunt, nos certoS faceret, aut ignaros eventuum praemuniret. Vnde& vobis nos ampliorem fatemur gratiam dcbcrc, qui licet plus quam vellemus , silueritis, postmodum tamen taciturnitatis moram discretione prouida compensastis. Et quia articulus grauior videtur incidisse, vos sicut fratrem & amicum charis. iam I r Ogamus atlcntius,ut nos in singulis quae expedire nou ritis praemuniatis, quia consilio vestro plurimum adquiesccre iampridem decrcuimus. Et hic modus est, quo vestram absentiam nobis facere poteritis fructuosam, si qus Ecclesis nostrae salubria sunt studueritis procurare. N. E p Is T. ' x LVII.
SVscepimus litteras Domini Regis, quibus queritur UviI-lelmum Abbatem Ecclesiam mam de Lisses hula a nobis male tractatam esse, petens, causam, quae inter Vos & jam- dictum Abbatem vertatur, a nobis fine canonico terminari,&nisi velitis adquiescere, non patietur, quod iamdictaeEcclesiae aliquid a modo habeatis. Nos autem jam dicto Abbati persuasimus ut appcllationi omni renuntiet, si ei vos renuntiare voώ ueritis, nostrum stibi te judicium, &jam sub hac conditione renuntiauit appellationi & factae & faciendae. Inde est quod nombis, si conditionem hanc admiseritis,diem praefigimus Dominicam, qua cantabitur , Misericordia Domini : tunc authore Domino, quod in Abbatem statuistis, si justum apparucrit,roborabimus, euacuabimus si fuerit injustum.N obis autem merita causarum facilius clarescent, poteruntque partes sine vexatione justitiam consequi , Religionis cultus in Ecclesia reformari, si partium assertione veritas innotuerit. Et hoc modo regium, qui pernecessarius est, poteritis retinere fauore., quem amittetis omnino, si Ecclesiam suam aliqua in robitate Volucritis conculcare. Si vexo memorata die conditione prpscripta adesse placuerit,nobis, si placet, sine mora rescribite; aut si conditio displicueritandecens enim est,si aut nos deludimur ab amicis, aut alios deludimus..