장음표시 사용
461쪽
DIssipat Dominus gentes bella volunt, & qui se a
pace Dei elongant, indubitanter peribunt. Quis persecutorum Ecclesiae ultricem dcxteram Dei, qui potentes potentius punit, legitur cvasisse Vnde Domino nostro Reri Angliae . quem Deus , si in beneplicuo suo est, optimum faciat : Ec heredibus suis, quod sine dolore non dico,plurimum
timendum est nescindatur Regnum eorum,& potestas infirmetur, qua contra Ecclesiam abutuntur. Nam si differtur vitio ad correptionem & probationem filiorum, quos Patermisericors castigat ut coronet, non tamen aufertur. Sed post Sanctorum patientiam in impios acerbius excandescit. Quare quaeso vir sapientissimus & tantis virtutibus & potcstate amplissima,& fere bonis omnibus donatus a Domino non redit ad cor, &qui tot& tantarum urbium domitor est, intemperantiam hanc domare non potest Cur Ecclesiam persequens unice dilectamSponso iram illius, prouocat qui aufert Spiritum plincipum, & sublimium Colla propria calcar virtute λ profecto si saperet in cos retorqueret indignationis su et aculeos, qui eum impulerunt: Et saltem Babilonis Regem ut
eo non inueniatur crudolior imitaretur , qui illos coniecit in lacum leonum, quorum consilio illuc dctruserat dc incluserat Danielem, ut poenam quam intentaverat innocenti, consiliarij nocentes exciperent Et si historiarum non mouetur exemtis,eum vel Frodericus .exaugustus potest instruere, qui
de fastigio Romani imperi j ob Ecclasiae persecutioncm in pauis pertatem & ignominiam miser,sed nulli miserabilis corruit ad gloriam eius,qui solus arbitrio suo Regna & impcria transfert, crigit quas vult &deijcit potestates. Ille suos punire noluit, qui cum deprauauerant,consiliarios L sed in illos digitus Dei gloriosam exercuit ultionem. Numquid Rcx Anglis ultimus pinitentiae fruetus offeret Deo qui eum prae caeteris principibus sublimauit 3 Archiepiscopus sancti Iacobi diu proteri ' plus iam a multo . tempore reuocatus est a Rege suo. Rex D
462쪽
norum suum reuocans consilio cius agit omnia, compescit inimicos, &cu in coliti ut, patrem. Lugdunenc suam recepit sedem, S prouinciam Catholicae reddidit unitati. Urbes Italiae eiectis coram Filed hi costasiriaticis Catholicos Episcopos receperunt. Deo teste nisi Dominus Rex suum reuocci, quod duillothneo; dicere reformido. Et si cum reuocauerit, & Ecclesiae Dei reddiderit pacem, confido spe haud dubia, quod circa cum & suos antiquorum gratia succos tuum precibus Ecclesiae reflorebit. Quid multa una Via patet consilij, ut pra- .uos de inimicos Ecclefiae : excludat Consiliarios, & Deum. quem ossendit placare studeat,quo in lito regnare non potest, aut Deliciter principari: sustinuit eum hactenus in multa patientia, sed, nisi caueat, aduersus immoderationem eius veparinxiens loquetur in bruta. .
Honos cingvli milharis,quo me ad Apostolorum limina
propcrantem tu inde rediens decorasti in vibe Sena - ru,qui Brennus duXSenonum ad locandos ibi valetudinaribs suos legitur construxisse, me siepiusquam collato utar gladio, tui in caritate & gaudio memorem esse Compellite, ει utrum hocpereat rubigine coelum, sed quinos commorit melius non tangere clamo , nebit, &insignis toto Cantabitur orbe, illo gente qui iam eXtendit manum suam in retribuetido,& Chri stianorum hostem Fredericum ad gloriam suam fecit miseri- Corditer exaugustum. Contra cum & collatrones suos iam quinto anno milito peregrinus,ignarus an in patria nostrami- . hi relictus sit aliquis amicorum, an omnes sint in fata collapsi. Timeo enim ne nusquam sint , qui nusquam inueniuntur, quibus cum pulsantur, non est vox neque sensus. Si superesset vel unus', probabile est quod saliena ab intermeantibus qua reret, Vivit ne Godricus& a ira utitur stherea an crudelibus 'ccubat umbrisλ Unde dilactionem tuam, cuius fides velut in conflatorio probata super aurum rutilat,& omni Topazio preciosior est, credidi attentius exorandam,ut de statu eorum fi
463쪽
qui tamen sunt diligentius inquiras: & si qui eorum adhuc vivunt, aegritamen , eis medicinam procura quam morbis corum noueris expedire. Vt saltem audita vita eorum , dc si non
qntate , quam mihi nemo persuadere potest, aliquod tantae peregrinationis & laboriosae militis, qua pro libertate patriae pugnamus ad bestias, recipiamus te interueniente solatium, illos enim nosce consueueras. Age ergo strenue quod caepisti&laetare & spera in his quae dicta sunt nobis, quia auctore Deo in proximo recipiemus stipendia ,& hostem publicum conis- Ciemus in vincula, aut a patriae persecutione cessabit se dedens principi qui iure & merito dominatur in uniuersa terra. Fredericum inter Papiam clausimus & tenemus obsessum : Eiectosa scismaticis Episcopos reduximus in sedes suas , α contrito capite impiorum membra carnium cohaerentia sibi facile disse soluentur. A tuo igitur sensu, id est recto,nequaquam non mouearis , neque per Spiritum neque per sermonem, neque per Epistolam tanquam ab Apostolico missam, quasi instet ira Dei iustos deserens in tribullatione: & impiis in malitia perscuerantibus gloriam largiens & triumphum. Videbis in breui gloriam Dei, &impleri promissiones patrum quas infidelis percipere non meretur. Nam& qui Ierusalem imminente Sennacneriboraculum prophetae audiens diffusus est, & eam tam cito liberatione, & victualium copia, & gloria triumphi subleuandam esse non credit, in porta ciuitatis extinctus cst, concurrentibus fidelium turbis ad magnalia diuing promissionis. Si me mutato nomine audieris in Italia militare,non obstupescas, sed imputa tibi qui me in Italia donasti cingulo militari. Vale.Cura letargycos:& si tricipite carnem tibi insidiari
aut Vt patenter laedat occurrere contigerit, Cum inuocato musarum auxilio studeas demulcere, aut Herculea domare claua.
Salutat te castrorum fidei iocunda & mentis siris amplectenda militia.
464쪽
Domino Pa=a Alexand. EpIs T. CCXX. ANima nostra Pater, in amaritudine est, Vt quod in conspectu vestro timeo plurimum, vorbo modestiam subtrahat vis doloris, & patientia prae miseriarum cumulo querelas omnino nequeat cohibere. Alij enim nostrum pro defensione iustitiae morientes a Deo & ab Ecclesia expetunt innocentis sanguinis ultionem:alij variis assiciuntur suppliciis.: Omnes exulamus, & diu proscripti sumus,ut vel sc nefarias hominum traditiones compellamur pr ferre legi Dei &sanctionibus p
tium: sed unicum est fidelibus in tribulatione remedium,pr cibus aures pulsare maiestatis, & totius mentis arcana retexere, ut sic patris clementiam moueant,&miseria solatum con
sequantur. Hoc quotiens usi sunt filij Israel, totiens de necessitatibus & angustiis leguntur erepti. Recurrebant illi ad tabernaculum faederis,ubi Sancta Sanctorum seruabantur,id est mandata Dei quς cunctis iustificationibus antecellunt, Aroportunitatibus suis conueniebant Moysem & Aaron Sa ctos Domini.Et miseris Cantuariensibus, ad quos inter Deum&se mediatores confugiendum est nisi ad Romanam Ecclesiam, ubi viget diuinae legis custodia,& totius sacerdotij principatus Nam si illa postDeum decreuerit saluare nos,continuo
liberabimur. Si manus erexeritis sternetur Amalech, & qui vos Pharaoni dederit in D eum deij ciet omnes aduersarios E clesiae a facie vestra. Et virum dic qui se gloriatur annulo, honore & beneficio manu Apostolica subarratum iuramentis &promissionibus suis prudentiam vestram non delusisset, nec erectarum manuum flexisset rigorem. quia Ecclesia iam nauia gabat in portu. Quin ille rediens cum triumpho sacrilegos im poenitentes fecit absolui, dc suspensa potestate Domini Cantuariensis usque in aduentum legatorum quorum erat pratam-bulus persecutoribus Ecclesiae adiecisset audaciam delinquet di. Nam antea plures obedicbant Archiepiscopo, sed exinde quod meminerim , nullus vel admodum rarus. Data enim erat spes aemulis eius , quod a legatis deij ciendus sit
quod spoliatus citra restitutioncm rerum aut temporis debeat subire iudicium: quod legati veniebant in ea plenitudine
465쪽
potestatis ut abrogatis his quς nunc vigent, possint noua condere iura.Proni erant homines ad credendum videntes asse toris annulum & honorem. Et quia conuocatis Episcopis in'ε aduentu eius excommunicatiDomini Cantuatienus absoluti sunt impoenitentes & ipsius euacuatae sententiae. De facto in- quta absoluti certe adhuc ligati sunt ante oculos Domini, qui criminosos nunquam absoluit. Constat autem de impoenitentia quia nec satisfaciunt cum possint, nec aliquid restituunt ablatorum. Profecto si res ablata reddi potest,& non redditur, non agitur poenitentia,sed fingitur.Vana sunt haec si non adhuc Cantuariensis Ecclesis possessoribus incubant, si alicui v strum de tot & tantis ablatis vel obolus restitutus est, nisi illis qui retro abierunt & iuramento praestito firmauerunt sibi iure regis esse vivendum. Nec tamen est quo sanctitati vestrae illa
non absolutio, sed iuris illusio debeat imputari. Cum in sta
dem mandati vestri non tam praestita sit, quam commissa. Indulseratis enim,ut si quem eorum aegritudinc laborare contingeret, mortis imminente periculo praestito iuramcnto secundum morem E lcsiae quod vestro mandato pareret, tunc d
mum abiblueretur. In quo Ecclesiae Dei & nobis prospectum esse voluit dignatio vestra. Illi autem absolui doli patrocinio
meruerunt, simulantes se in mortis periculo versari quia eis demandato Domini regis imminebat netessitas transstetandi.
Vnde quia ille qui absoluit, nec ordinariam habebat potest
tem, nec a vobis praescriptam seruauit formam, credo si vobis aliter non videtur , collatam absolutioncm dc iure non te
nere ι ω illos Ecclesiae peruasores in anteriori manere sen tentia. Nam illi qui vobis illudendo Gallicanam & Anglicanam Ecclesias scandalizando peccauit in Spiritum Sanebam,Deo inspirante & vestra tu stitia cooperante respondebui merita sita: &noc sicut Christianissimus Rcκ & regnum eius confidit de vobis in breui. Exultat enim in his quae dicta
sunt ei,&qua in aduentu Cardinalituri plenius innotuerunti Vanam. cesse gloriationem eorum qui Cantuatiensi Archie-/piscopo, immo Ecclesiae Angliae ruinam minabantur. Nam si ob hac causam dehceretur Archiepiscopus,quis auderet mittire de caetero Si Rex auctoritate vestra confirmatione vel dissi-
466쪽
mulationem consuetudinum, quas peti obtineret, quid vereretur amodo princeps aliquis contraEcclesia postulare Unum. scio quod salua professionc , . & citi a diuinae te s. iniuriam eas non modo Epitcopus ed nec Christianus poterit conseruarc. Nec satis mirari possum,qua mente sacerdos ausus est innuere sacerdoti ut Siculorum vel Ι ungaroru exemplo tantis praestatibus tolerantiam adhiberet. Absit hoc consilium a iam itate pontificatus vestri, & ut tantarum praesumptio prauitatu remanens impunita a diebus vestris in alias aetates ad consequentia protrahatur.Non tamen legatos quos misistis adcompescend immanitate regis populus credit idoneos, quia idem Rex semper alterius patrocinio usus est,&de eo praesumit plurimum:alter &si bonam hanc voluntatem eam ex causis variis,
non potest producere in effectum,sed nec aliquem,ut ex animi sententia loquatur, ad hoc credo idoneum, qui fructum legationis expectet in terra sua: nec litigatori vel iudici ad dicendum aliquid contra eum in potestate sua locus est opportunus Non creditur a prudentibus alterutrius regni, quod ille quem R ex a sanctitate vestra potuit ex nomine, modo sit aut fide p rior , aut caritate feruentior,aut virtute constantior quam fulti Papis inter cognatos &amicos& notos via siluit:videns abhε- reticis qui conuenerant,causam fidei condemnari, & Apost ilicae sedi grauissimum de scismaticorum sensu roborato seb- inferri dispendium. Sed benedictus Deus qui misertus Eoia sar contriuit audiorem scisinatis illum detestandum Seculis: Fredericum coram facie vestra , docens annum placabilem Domino, & tempus miserationis iam aduenisse : .vζω Vos qui gladium Dei videtis eductum in capita tyrannorum, ius cOS Petri gladium exeratis ι atinue quod constituti estis, coadiutores Dei in exterminio eorum, qui ut stabiliant iniquas
hominum traditiones , . verbum Dei moliuntur extingΗere.
Sic utique manus Vestras consecrabitis in exterminio idoli, Leuirestituetur ut gaudeat benedictione patris.&sacerdotum ivestrumsusquamPhinees reddetur omnibus se Iisgloriosu.
467쪽
distrahitur animorum, carni coniuncta Caro non prOdest quicquam. Ex, quo fit ut inivriptas Dalmi sit alius germanior ali O,dum pro consorinitato morum, pro dilectionis Migmento Vera cognatio suum reici pixincrem tmn.Nam que carnis duntaxat cst, non magis est hominumquam, torum. Quae quia rationis expertia sund, & virtutjs ignara, non reminiscuntur quod mala uino , logitimos obliuiscunturatactus ,& quo prouecties fiserit aetas , ho; longius recedunt a natura , 5 inutilos carnis sequuntur appctitus. Expertus operto loquor,qui veram cognationem a carne desertus &sanguine inter alienigenas reperi. Tu ergo cum mihi sanguine quod facies ipsa conuincit iunctus sis , caritate quidem,tum multa,rum inaumtus iacintus cotidieprobat,alios antecedas, qtiem praeferam tibi scio enim quod & tu paucos admodum praeseras mihi, nisi i forte nepotulus meus, adeo transfundit in se patris affectionem, ut nihil caritatis aut solito minus reliquerit patruo. Sed certe hoc mihi perinderi non potest. Nec dubito quin in pectore tuo mihi resematus sitamplissimus locus. Si & in domo tua mihi locum optimum destinam .& iocundissimum post illum quem occupabir archa, quae species rerum Continet perutiles ad omnem -dicinam. Quae si exhaustae aut imminutae sunt, aestate praeterita, ne tu horis quia in eisdem succrescunt hortis , ubi cas colligere Consueueras : Et si radices abdiderint in profundum,eas profundius fodito i quia odor carum suauisiimus est,& Vsus maximus : eo quod omni die & hora Iatium & compendium aD fertur. Hoc est fortasse lignum scientiae singularis, de unicae s pientiae, pulchrum visu ,&ad vescendum suave, quod patribus quidem prohibita,nostris coaetaneis est cocessum. Valete.
468쪽
Domino Cantuariensi quando Regi Idus fuit Romae. E p I s r. CCXXII.
Romanos amicis verba 'dare iam nemo miratur, quia per- celebre est,&innotuit uniuersis quod apud eos quantum quisque nummorum habet in arca, tantum habet &ndei t de plerum e obliquata mente legum & canonum qui munere potior est potentior est iure. Si ergo ibi duplicitas reperitui nihil accidit inopinatum cum frequens sit ut diuina lex dispe11. dium patiatur ubi dispensandi necessitatem fingit auaritia: cum
tame aequitatis euersionem,& honestatis ludibrium numquam ratio introducat. Veruntamen unde gratias ago Deo & DO-mino Papae , adhuc bene nobiscum agi censeo quod ad tot tanta tonitrua comminationum,ad tot &tantarum promissonum blandicias, ad inachinas Balaamitarum, quas suborna tis &exquisitis mundanis ab io=iente iusti ue in Siciliam dolo multiplici ercxerunt, non omni hbfractus est, sed ut arbitror, artem eorum arte conatur eludere,& furoris impetum fiang rc ratione, dc sapientia declinare i laudes tamen eius prout meruerit in fine canammec in inchoatae virtutis auspiciis exultabo nisi perseuerantia meritorum finem deduxerit ad triumphum. Interim vero in partem meliorem interprctanda sunt omnia praesertim opera Patris & Domini quae non constat in peruerutate Criminis contineri. Hic autem puto Regi & illi pro quo intercedit . verba potius esse data quam vobis, cu m in litteris ad vos destinatis post consilium,post preces rei summa: in vestra discretionis arbitrium conseratur: Et cum pro relaxando Domino Sares berio adhuc preces vobis porrigat,perspicuum est quod sententiam Candinalium aut ignorauit, aut ratam habendam esse non credidit. Et quo minus credam quod Episcopus ante reditum: nuntiorum suorum his liticris non victur: vel quia haec forma negotij Regi displicebit: vel quia Archidiaconi consilio plenius desiderat informari, sit men cis usus fuerit, credo indubitanter , quod vos expectabitis reditum nuntiorum vestrorum , & ab ipsis annuentc D'nuno avdictis quid possitis aut quid expediat. Caetera nostia
469쪽
meDominiSarisberij csse a multo tempore debitorem:&Deus nouit quantum infortunio cius compatiar: Ideoqtie quod semper feci, & auctore Domino facturus sum, omni deuotione supplico,ut ipsius quatum salua honestateEcclesis & vestra,
poteritis,misereamini: nec a me unquam, aliud consilium audietis. Cum illi redierint qui hinc inde Romam profecti simi,
confido quod causa nostra plenius cluccscet,&Deo propitiante reformabitur in statum meliorem. Precor autem ut quam cito redierint, mihi per vos quae referenda attulerint, tu notes.
Gmeelmo Papiensi. EpIs T. CCXXIII. FAma vulgante didicimus vos &Dominum otionem sanctae Romanae Ecclesiae Diaconum Cardinalem ad preces illustris Domini nostri Regis Anglorum ex mandato Domini Papae in partes Aquitaniae descendisse, ut auctore Deo,si fieri potest, Anglicanae Ecclesis debitam reddatis libertatem:
Et interDominumRegem &CantuariensemArchiepiscopum pacem & concordiam reformetis. A magnis etiam & a venerabilibus viris auditum est, quod praetatus Dominus noster Rex adeo de amore vestro confidit, ut consilio vestro in omnibus obtemperare decreuerit: unde vehementer exhilaratus consilium vestrum &auxilium mihi censui implorandum,vobis in omnibus pariturus salua indcmnitate conscientiae, Mhonestate personae. Confido cnim inDomino quod tanti non frit apud vos acceptio personarum& munerum ut aliquid c5- mittatis unde isdatur Ecclesi scandalum generetur in mundo,obfuscetur claritas nominis vestri. Haec enim sunt opera eorum, qui aut Iegem nesciunt, aut lcgis Dominum non verentur. Vos autem non sic, Cuius & prudentiam adeo Dominus approbauit ut vos in capite mundi super candelabrum aureum VII. Lampadarum tanquam lucernam eximiam collocaret,ut qui ingrediuntur lumen videant. In vos ergo omnium oculi diriguntur timentque plurimi ne lucifer denuo temptatus extinguatur& corruat, veriti ne familiaritas quam cum
Rege ut dicitur, ulterius contraxistis,vobis sit occasio delinquendi. Et profecto omne animi vitium tanto conspectius in
470쪽
se crimen habet,quanto maior qui peccat habetur. Ceterum e
go interim spero quod hscvestri & Domini regis familiaritasquς multis adeo suspecta est, Hactuosa erir Ecclesiar,necessaria nobis, salubris illi ,& vobis gloriosa. Si enim vos audierit, in eo quod iuris necessitas cosit, & quod sine salutis suae dispen
dio vitare non potcst,proculdubio poenitebi confitebitur cutipam, & humiliter satisfaciens, Ecclcsiae pacem S libertatem nobis omnibus ablata cum integritate restituet, & fraternum odium de corde prorsus auellct. Alioquin quis cum cripere potest a laqueo mortis λ Scio utique quoniam indubitanter vecrum est & notissimum quod nec Petrus ipse hanc accepit a Domino potestatem,ut impoenitentes possit absoluere, dc proculdubio constat, quia si res ablata reddi potest, &non redditur, non agitur poenitentia, sed fingitur. Vbi autem principis Apostolorum cohibedur auctoritas, nulla ratione Crcdiderim condi valescere posse citiusquam hominis potestatem. Falcotautem& verum esse Domino Regi,ut pote gloriosissimo principi quam plurimum deferendum, sed ita ut Deus nec in minimo ossedatur. Alioquin species idololatriae est sub cuiuscumque'v-tilitatis prςtextu creaturam creatori praeponcre, sicut beatus docet Apostolus.Mala enim facienda non sunt, ut proueniant bona,nec licet alicui dispensare contra priceptum Domini, quod in lege vel Euangelio perpetuam habet causam. Ut autem mihi possitis commodius prouidere, ut clamor pauperis introeat in aures vestras , quartus exilii mihi, annus elapis est, cum tamen Domino Regi per me . per alios sepe obtulerim, quod licet conscientia teste, non meruerim iram eius, tamen pro recuperanda gratia eius,libenter facerem quicquid ei placeret, salua conscientia & famae integritatc. Atium est
autem mecum per quosdam mcdiatorcs,ut recederem a fidelliatate,&obsequio Domini Cantuariensis,& iurarem fidesit tem Regi,&obseruantiam consuetudinum regni. Quod quia
facere nequeo, nec volo, quoniam contra conscicntiam est &honestatem, proscriptus exulo, & exulabo libenter,dum Deo placuerit. Numquid enita obediendi necessitatem rumpens in periculo Ecclesiae,in causa Dei Patrem & Dominum des ram,& in consuetudines iurabo quas sacri canones reproba pec Dominus Papa de consilio Iratrum apud Senonas vobis, ipsis