Injustitia belli Austriaci contra catholicum Hispaniarum regem Philippum 5. gliscentis. Syntagma theologicojuridicum a fr. Benedicto de Noriega ..

371쪽

sertus suit. Secundo , exicitamento Philippi Mariae vicecoinitis, qui decedens sine legitiaia prole haeredem instituit Alphoniam Aragoniae, M Neapolis Regem, quamquam hic magnanimus Princeps, aliis curis talantus,&jura sua persequi impeditus, locum fecerit Francisco Ssortiae Attendolo, qui Blancham Mariania ejusdem Philippi Mam naturalem duxerat , avitum

Ducatum armis , & arte vindicandi. Tertio, ex testamento Francisci Mariae ultimi ex virtia Gente Ducis, Carolum haerialem instituentis . Cumque Caesar , his juribus deficientibus, potuexit de ςo investire, que maluerit; illis fulctus, de sesea authoritat qua sun. gebatur Carolus, potuit illum Coronae Hispanicae,cu- praecipuὸ impensis bis suerat qu*satus, perpetuo ualce, prout univit. Quando ergo A ugustissimus Le

polirus se ostendat verum in Sceptro Hispano succςs, rem Caroli II. tun c irrefragabile jus in hoc statis nanciscetur; sed hoc, cum jura ipsi refragentur, imposii bile est, consequenterque illud desperata rςs erit. 196. Sed si devolutum ad Dcrum Romanum Imperium velit hoc iaudum ex masculae prolis extinctione , vel ad ejus lineam, lege agnationis: ncuter titulus ipsi favet; non hic secundusiut ab eo incipiamu , quia Serenissima Domus Austriaca i idescendit a Carolo U. vel a Philippo II. ejus filio primis investitis nisi

perst minam,cum genus referax ad Ferdinadum l. non. descendentem, sed Fratrem Caroludescendunt igitur Austriades a , solo per Imperat ricem Mariana ux-X x a Ma-

372쪽

Maxiiiii liani II. & a Philippo II. per Imperatricem

itidem Mariam, ejus ex filio neptim: Leges ergo agna tionis servatae in aliis Germaniae seudis quoad hunc Ducatum non favent Augultissimo Leopoldo. 297. Nec etiam primus: Nam hic Ducatus, sicut alia Foeuda Imperialia Germano Belgica, Francum,ut Feu distae loquuntur, seudum est. Porro, esto disceptatum fuerit , num s minae in foetido fra iaco succedant

5 partem negativam multi tenuerint, quos citat Henric. Rosent hal .in tract.de Leud.cap. T. concl. 3 3. nu. IT. Communior tamen sententia pro foeminis decidit,pro qua Rosen thal. ipse in addit.cap. I. conclus sq. lit. P. enumerat viginti octo Doctores; & Camill. Boreli. tit. q.de is ud. nulla. I 77.Ze Is .insuper num. 2 3.&ao T. allegat triginta tres.Ioann. vero Andr. Georg. in re pet. ud.cap. I .num. 27. recenset triginta sex. His si addatur Rot.decis. I .prim.part .diverssic decis. Ilos. apud Seraphin .p. 1.hanc sententiam, juribus, & authoritatibus pensatis, esse longe probabiliorem contraria, dubitari vix potest.298. Praeterea quod farudum si laudum est sit omnino francum, constat cx eo, quod Dux Mediolanens habet omnia Iura Regalia, Se Fiscalia, & potest in suo Ducatu quod Imperator in Imperio ; gaudet enim praerogativa leg menὸ a Zenon. C.is quad. praescript. ut ait Muscul. tom. I. commvn. Opinion. lib. I. tit. I 7.num. 2 3. Vivian lib. 3. tit. I I. uum. 72. versici Mediolan. Mascard. de probat. concl. I 39. Menoch.

consil

373쪽

adeo verum est , ut ab ejus Senatu nulla ad Imperium detur appellatio. Scacc. de appellat.q. I s.limit. nulΠώ6. Sed cessat omnis dissicultas , ex quo in investituris Caroli , Ferdin. Maximit . de Rodolp. expressὸ simina: ad hujus Ducatus successionem vocantur , ut ex ipsis p/ter perspicuὸ.299. Consulto diximus, si laudum est. Nam si

hujus nobilissimi Ducatus natales altius repetamus; non negabimus, cum partem fuisse antiquioris Romani imperii, quem cum aliis Italiae Provinciis Oitrogotthi, Be Longobardi subtraxerunt; vindicatum , post devictum,mortuumque Desiderium, a Carolo Magno. Caeterum si specialis illius regiminis exordia , progresistis, S statum contemplemur; consulam usque nobiles Italiae Scriptores Iacob. Philipp. Bergo mat. D. Anῖο 'itin. Paul. Iovium, Ripamoni. εc alios, plura invenie- 'mus, quae eius ingenuitatem,& solum i pecie tenus de pendentiam ab imperio persuadeant. Primo enim,cer- tum est circiter annum io χχ. ipsam Rempublicam se' subduxisse Imperii regimini, Principemque creaste Heli pranduin ex Principum Angleriae genere λ qui ar-- nais Mediolani libertatem alteruit, desine investiturarcharta ad posteros transmisit usque ad Gualvianum, quo

374쪽

3 so Injustitia Belli Austrues

quo improli moriente , Respublica ipsa Aristocratiam

introduxit, a. annos perseveravit, sorte nunc perseveratura,ni Ioannes Turrianus qua ingenio,qua

armis Patriam sua libertate spoliallet. I jus tyrannica vestigia presserunt tres ejusdem familiae Principes. Scd, his extinctis, Otho Vicecomes, ex veteri Angleriensi sanguine, Archiepiscopus Mediolanensis, dominium temporale populi suis agiis comparavit, pluribus annis prudentissime administravit, & ad suam V icecomitum

familiam successibile, vel haereditarium transmisit, sub

titulo Dominorum. 3 m. Has varias, & alternantes vel ethnarcarum, ,

vel Aristocratiae, vel Tyrannorum vicissitudines e pertus est hic status absque aliquo vel positivo ei contrario imperii influxu; nullius enim supersula in historiis vestigium,vel alterius ab eo dependentiae; nisi quod

tempore procedente, & Ducum succrescente potentia , Imperatoris vicaria munia per uuiversim Italiam ipsis eo inmisia sunt; &quod Ioaanes Galleazius vicecomes, qui suum dominium per uni versam fere Lombardiam,& AE miliam distenderat, angustum nomen Domini dilatato Principatui minus bene responder putans, ab imperatore Uvenceslao Ducis titulum impetravit. De caetero, a vicecomitibus ad Ssertias Ducatus jure armorum potius quam sanguinis. traductus est, nee ad nitente, nec renitente Imperio. Unde plures ex allegatis nuper Authoribus absistuτὸ negant imperii fae udum esse.

375쪽

3or. His de causis seinper crediderunt Duces

Mediolani , se posse libere disponere de Ducatu , deficiente prole ; prout sesit Philippus Maria in favorenta

Aragonii Regis, & Franciscus Maria in favorem Caroli U. 'od certe nota attentassent, si Ducatum hunc prae se ferre a Germanico imperio eas dependentiae leges, qnibus alia faeuda non stanca subjacent; autumassent Cumque in hu)usmodi laudis 'minae sint suc cedendi capaces , ut probavimus , non est , unde possit Regi nostro Philippo succeilio controvertiis 3oa Histonis omnium Nationum linguis Io- queiuibus prod tum est acerrima bella , quae Hispanos Francosque tandiu super .siaccessione hujus ititus divexarunt, temporibus Ludovici XU. Regis Chri iliani Lsimi Francisci I ex una , Ferdinandi Aragonii, Caroli U. cum Siortiis ex alia partibus, nullam originem habuisse aliam, a-mnea hujus statuv succet Iione. Nam Ludovicus, de Franciscus , ut deicendentes ex Valentina filia Ioaianis Galleaetii, quae nupserat Ludovico Aurelianenti, filio secundogenito Caroli V. Regis Christianissimi, contendebant succcstionem ad stade uitam esse, jure Ualentinae, exclusis Ssertiis, qui ad Blancham Mariam Philippi Mariae non juitam sobolem , genus referebant; dc tamen utraque praeterita

fuerat, ut refert uicciardinc lib. q. dc Sleidanc lib. inoi nodo ergo Imperium titulo intermillae poterat Regi Catholico hanc succellionem cli*urare, quae, imperio ad partes eunte , inter descenden,

376쪽

tes cx st minis tandiu disceptate est l3o3. Sed quamvis omittamus h s Ducatus antiquas praerogativas , quisnam locus discipiandi superest, ex quo Carolus v. eum indiliolubili vinculo cum Regno Hispaniarum copulavit Ipse, sive, ut haeres Alphon si Aragonii , sive ut haercs Francisci Mariae Ssertiae, sive ut Imperator potuit hanc unionem facerci& ad hujusmodi Ducatum vocare suos haeredes , to mares, quam feminas ,.succcitores in Rcgno Caluitiae, prout vocavit, sequentibus Caesaribus burdinando, blaxi miliano , & Rodolpho confirmantibus istiusnodi vocationem , poterit ne Imperium hanc unionem ,

quam si ad ipsum spectabat tot annis probavit , suscepit, agnovit, non redarguit ue modo , quia Philippus V. Hispaniarum successor est,post liminio impugnare Poreii quidem , sed eo eventu , quo jure. Similes sunt uniones Munitionum , ut dicunt, Thusciae; unde nihil de eis superest subjungendum . S. XII. Ex premi r jormatur argumentum negativum

pro succiselam Regis catholici. EX dictis hac secunda Sectionis parte eruitur argumentum negativum pro Catholici Regis nostri

Philippi successione , quod sub hac formula confici potest. Id circo non spectaret successio ad Catholicum

377쪽

Regem Philippum , vel quia renuntiatio haei editatis emi isa a Serenistima infante Maria Theresia , Regina Franciae, ejus Avia , ipsi obstaret, vel quia obstaree aequi pollens renuntiatio juris succedendi in Dominita paternis resultans ex exclusione facta a Rege Catholi- eo ejus Genitore, pacto convento cum Rege Christia-nisIimo, ab eadem approbata, ratificata, S jure jurando roborata, ex causi publica, & in vim legis a Comitiis Regni Castellae admissa, tandemque a Sech Apostolica promota, & acceptata. Sed nihil horum obstate us successioni; ergineum aliundὸ per leges invitetur,oebuit laccedere Carolo II. in Hispanica Monarchia. ivlai.complectitur causas omnes, quibus contrarii eumi suceessione disjkllere contendunt. Minor, ad quam devolvitur dissicultas, probatur discurrendo remissive

per singula. . .

3 o . Primo: non obstat renuntiatio haereditatis emisti a Serenissima Avia. Quia ut vidimus I. I. hujus secundae partis, in hac Monarchia non succeditur jure haereditario. Et quamvis sitecederetur, haec haer citas ut pote individua, de singularis non caderet subrenuntiatione. Etsi caderer, non impediret, quominus succederet ex testamento, maxime extinctis omnibus

mastulis, & s minis ejusdem , oc gradus , ergo eum Philippus V.fuerit vocatus ex testamento Caroli, jure sanguinis, ac legis providentia; praedicta renu elatio nihil pinest operari. 3os. ticundo: non obstat exclusio ficta per Ret

378쪽

ge .n Catholicum ejus Genitorem,pacto convento curri Regei Chris: ianas sim o , ex dici is 6. II. quia Reges ne queunt disponere de jure successionis , illud alterare , uni praeripere, S alteri dare ; atque adeo haec exclusio nulla in vitia habet . Nec ex approbatione, ratificatio ne, M lusai nento Serenissimae illius Avix potuir con-Valus re, ex dictis S. II l. Nec illa renuntiatio aequi- pollens ex his omnibus resultans potuit obesio , ex dictis S.I V. Uia non poterat posteris auferre, nisi id Q-luis, quod abi N. ipsis posset deriva re, Praetere ex di-S-η--htnς aequi pollentem renum lationem si iii Osri selui videbers in insu legibus fundamqntali: b . Oh scius, mulinicasu nostro, quia a prφdictis legibus emi bitavi & snil quo cessavit caua ipsa' Iegibus uisin Ra . dictili l. V l. S: quia praedictus casus fuit aequivalenter in ipsa dispositionc exceptus ςx dictis q. Vila Atque Adc Ra praediira exqlη-rςψuntiatione , ut seamqης coqsideretur nitu depromituri, ne dicas i ad vςritim , sed. Regi Catholico ag hujssinodi

sqq. -. Tertio: nq9 obstat, quod renunti tio SpM-pis imae Aviae.*ςrit c piti ilata ipsimul cuna trai tatu pacis Pyrenaei, &Ilic approbatus a Sununo Pontifice , quia ex dictis VIII. approbatio Pontificia non recidit super arisculos marrimonii, sed super pacis micurios, M quid haec approbaxio operetur,ibi discussum pst. Rursus quando expressE caderet super *dera matris monii, non.qinuet ex motiyis ibidem produ is nec

etiam

379쪽

ὰtiam obesset suecessioni Regni Neapolis, licet 'usis Sanctae Romanae Ecclesiae ν ex adductis S. . Unde ex his capitulis successio Catholici Regis nulla-

'tenus infiraut x: multoque minus ex Regum testa- .montis, exprobatis φ. X.

Demum; cauoad alia lauda Imperialia, ies

quibus Rex: Catholicus successit in consequentiam os Ionarchiae, dictum est S. praecedenti, de vidimus, nec eo luad se a Imperialia sint, excludere successio inu et Inarim, vel masculorum ex fetminis desces dentium; consequenterque jure optimo, & ineluct bilitii eis Giholieum Regem suecessisse 4 Hic omnia nedum probabilibus doctrinis ofundimus,sed lono pro babilioribus . Et tamen ut proles Serenissimae Infimis Marin Theresiae excluderetur a juresuccedendi, debe-

tio est manifesta: quia ppo I Serenitii mae Infasitis habet sindatam intentionem succedendi' in jure comm ni Regni Castellae, & Aragoniae unde non tenetur probare; leges enim pro ipsa probant vocantes expresse, in desectum inasculi, liam natu ii orem, ritis proleman infinitano idcireto citavis probandi rejicit kh, Auitriacos; qui nisi evid ntis probent exceptionemo ;semper pro ip sa Sereni si,uia i vocata, & ejus posteritate debet pronuntiari.cx leg. Nupt si iisde jur. dot. verbis . NisieῬidentissime romν tum p obolust. l .

380쪽

3 3 In ustilia Selli Austriaci. plures R. de mul. illis verbis. Nisal ornfuerit mem tesatoris , quod vix creiandum est, evidenterfuerit expressum. a qui habet contra sta jura , praesumptiones iuris , aut juris regulas , oneratur durioribus probationibus,ut tradunt Albe tiein Futg. per textum in i esse extraneus. F de eonis. eaus dac& ibi Ias num, is . regulae enim non eliduntur per durebias probationes, de conjecturas, & multo minus jura ipsa, juxta doctrinam Bald.in leg. ac.de bou. posse -- ..cund.tab. num. F.6c in lag. precitati num dia

. So8. Ex quibus insere satis opportuia D. Lud

vicus Molina de Primogen.lib. 3. p. . nu. 3 T. Quod lites stiper exclusione, vel admissione 'minarum ad successiones , triplicem possunt habere statum. Nimirum, vel justitia est clara ex parte masculi remotioris contendentis exclusionem, vel e regione est clara ex parte taminae contendentis irWlusionem ue vel dubia , . Masculus, vel contendens exclusionem , sollim in priamo casu perspectae , ω evidentis justitiae, viincere potest: simina vero nedum quando ejus justitia clar est, & perspicua ; verum quando res est dubia, aneeps,& obscura , ex eo nimirum principio, quod cum ejus intentio in jure fundata sit, semper ac non constat de exclusione; conssat de inclusione. Ideoque adversarius cogitur exclusionem evidenter probare. Quando igitur solum probabiliter objectiones Austriadum, age ei uin ad exclusionem prolis per leges expresse inclusae, di