De vitis philologorum nostra aetate clarissimorum volumen primum quartum et ultimum. Auctore Theoph. Christoph. Harlesio culmbacensi

121쪽

ceret. Fuerunt tamen, qui dicerent, eum hanc critices seueritatem acuisse atque exere isse non arrogantia quadam libidineque inclaresceodi incensum . ut doctus videretur, sed sp quadam deeeptu , fore ut Maecenates, . quibu4. blandiretur,' atque impressores lautis praemiis labore ς ornent. Atque libros in quibus alii in-mma0 tur et eduntur, aut de emi, et bibliopolis multum adferre lucri videmus. Exspect3tioni vero euentus non re 6ndisse videtur. Certe ex eo quidam coniecta si voluerunt, quod eam sordido vestitu indutus saepe adparuit, ut Asui et contumeliae se exponeret. Saepius

nulla alia re ab hominibus, qui Laici a Roma-, nae ecclesae defensoribus adpellantur, dignosci. poterat nisi sgno illo ecclesiastico, quod Itali

uocant Collarino, atque hoc etiam haud raro non habuit. Praeterea contra Omnia iura legesque inter asseclas pontificis Romani receptas, viduam quandam ab eo Elam ductam esse, rumor. fuit, sed incerto auctore. Homo tamen fui multi ingenii, multae variaeque doctrinae, linguamque graecam bene calluit, assiduus in lege ido scribendouue. Haec autem reliquit mon

menta r

I. C. Valerius Catullus in integrum resitu rus ex Manuscripto nuper Romae reperto, et ex Gallicano, Patauino. Mediolanensi, Romano, Zam

rai, Malfi, Sciasteri, Achillis, et Vossit et

aliorum. Critice D. Hane. Corradini de Allio in

122쪽

is interpretes veteres, recentioresque grammatiacos, cronologos, et mologos , laxicogrωhos, cum vita Poetae nondum edita. Venet. a. X.X X VIII. a. In primum Tomum Antiquitatum Rowanarum D. Georg. Graeuii, Critice cum Supplementis, quibus accedit Senatus Romani Topograpbia. Venet. Fentius cudit a. X X XV MI. ConLNO- lle Letiere di Uenezia XXXIX. e. a. p. 4 I.

3. Elena Rapis a di Coluto Pona Tebano, dotra novellamente dat Greco in ves Italiani duSig. Abate Gian. Franc. Corradino daae vilio. v una Pre zione critica contro te Traduzionidi Omero, Sofocis es Anacreonte Dite dat ni- sint, Marchetli Corfini , Regnire, Lazzarini, ed altri, e con uno capitolo in sine in Iodo δει Becco a consolaetione di Menelao Μ iro di Hena. In Veneetia XLI. 4. Cons. Novell. est. a. XLI

4. Satirae et Nigrammata. Uenetia. XLI. 4. . Sex. Iul. Frontini de Aquaeductibus urbist Romae loca desperatissima, quae ab criticis et interprecibus omnibus intentata relicta sunt, ope Mn. ad veram lectionem resiluta ab Io. Francis. Corradiso de Allio. Critice vergit in editionem

nouissimam Patavinain omnium optimam. Venetiis a. XLII. 4. Recens. est in Novell. letter di Vesezia e. a. pag. a Io. b 6. Lexicon Larinum Criticum, in quo nouae Larinae voces ex aureis scriptorrbus et lapidibus. erutae o nouae Πcum Agnissationes, inflexione etc quad

123쪽

quae in Thescuris L. L vocabulariis, Lexicis omnia hus desiderantur praesertim in Calestino Pataurus septem linguarum, cuius errores ingenii et eruditionis, fictitiae voces etc. norantur. Uenet. e. a. 4.

Constat tantum pag. Ioa. vid. Novell. etc. a. e. Pag. 778. . M. Tulli Ciceronis Academica ex Codd. -s. Bessarionis, et Recanati caeterorumque Μss. quos indit Lambinus, Turnebus, Manutius, Gruterus et aιii ad veram lectionem restituta, argumentis et n.ris criticis ligustrata se cum comment. omnium Ciceronis interpretum etc. contra vitiosas

quot sunt, quot fuerunt, editiones. Venet. sine nota a. in 8. cons. Novelle dictae a. X LII r. Haec fere sunt, quae de eius moribus scriptisque cognouerim ; reliqua persequar, quae ad vitam eius pertineant. Natus est Uenetiis d. XVI. Sept. anno octauo nostri saeculi. Pater Dominicus Corradinus de Assio Notarius antea fuit apud magistratum militarem marimam : Deinde inter eos fuit, qui vectigalia et Venetiis et extra illas eurarent. Annos XII. natus in Seminarium Patauinum receptus est, ubi magnos fecit progressus in litteris Graecis et Latinis suaque lingua vernacula. Hic etiam philosophiam legesque didicit, quin tamen lauream ferret

doctoris. Seminario hoc a. X X V II. relicto qua trientum commoratus est in academia Patais uina operamque dedit ducibus eo tempore optimis et laudatissimis cognoscendae theologiae se

124쪽

eraeque historiae. Posthaee abiit Bononiam, Florentiam, Sennas, Romam et Neapolin alia que visit academias et collegia Italica. Postia quam Ornatum et honorem Abbatis Italici conia sequutus est, in patriam rediit, se totum litteiaris elegantioribus criticaeque studio traditurus. Nimia assiduitas atque abundantia bilis forsan criticae, eum paene iuuenem d. I9. Mart. anno XLI i I. vivis eripuisse mortemue maturasse viis

dentura

Professor Publicus et Rector GImnasii Onoldini.

Eega Meletarum Bavaricae , Roberoianae

et historicae Gottingensis. In Franconia a renatis litteris multos fuisse, qui veram eruditionem aestimarent atque studia humanitatis cum seuerioribus rite egregieque coniungerent, tam historia litterarum docet, quam in volumine superiori recentissima exempla a nobis prolata; novumque exemplum, idque luculentissimum, est Suis bellus, vir de graecis praecipue litteris quam meritissimus Quare nasutuli illi desinant homines cauillari, qui autument, Francos in elegantioribus litteris adhuc coecutire, in tenebrisque palpitare den-sssimis, nihil scire et sentire, quid si elegans, quid venustum, quid pulcrum : quamquam, , fateor,

125쪽

fateor, ingenuos illos homines in lineri, reco ditis et ad communem utilitatem efficacibus , quam in ludicris scurrilibus ab omnique pudorqet verecundia remotis, Plerumque gloriam quaerere maiorem. Quid vero suavitatem et foecundiam ingenii magis prodere potest, quam peritia artis pictoriae et sculptoriae ; quae quiadem, si alio unquam in loco, Noribergqe certe a multo tempore quam maxime floruit, et Byruthi, dum viveret diuus Fridericus, academia pictorum in summa fuit auctoritate 3 Quid praestantius ad honorem artium atque' litterarum, quam summum studium poetices 8 Atqui, quae terra nostro aeuo protulit homines, Gaio, Monet is, Peter uno in Franconia natis, in illa arte aut superiores aut his pares p Quot denique et quanti in Franconia exstiterunt homines, in Latio Graeciaque domicilia quasi constituentes et ad illarum linguarum honorem a que aestimationem quam plurimum conferen tes t Ad nostrum vindicandum iudicium in praesenti subsistamus in enarrandis scriptis Schwe- helianis, quae haud vulgarem antiquitatis periatiam et litterarum veterum cognitionem testantur, additis paucis de eius vita et consuetudine. Quum Altorsit Noricorum litterarum causia versaretur, sub Praesidio Suetvarzii defendie

CII IDCC XXX v. Dicilegium secundum ad Pa- oricum Plinii.

126쪽

Post duo annos et peregrinationes Iitterarias ab lutas ibidem pro summis in Philosophia . . honoribus impetratis, moderante pros. Lel his ventilauit disputationem de Variis modis num

rum enuntiandi.

Pro facultate docendi disputauit annae IIDCCXX XX., de Ioue ποMκχω ad illust. Atit. XIV, I 3. Alid. Carmen Gratulatorium graecum in honorem Duumviri Hieronymi Guillelmi Ebner ab Eschen bach, quum S. R. l. eques diceretur. Alidorf. CIII DCCXXXX M. Fol. . Bionis et Mosibi L Eia ex recensione Nico. Iri Sehisebelli eum eiusdem animaduersionibus.

Accae ne Volai, Vulcanii, Stephani, saligeri, suboni, missi, Diandri, Palmerii, LOngapetraei notae, ut et versiones meoicae Galgica Lon petraei et Latina mimordi eum duo Bus indicibus. Venetiis typis et sumtibus Io Baptistae Paschalii Cio Iuccxxxxvi. th. Prolegomenis agit Uir cel. de tribus ex mentet veterum vitae humanae gradibus, naturali, pastorali et agraria; de vitae pastoralis apud ve- . teres dignitate et praestantia; de ficto pastorum. Cum diis commercio; de foeminis et regibus, illi vitae intentis; de diuitiis pecorum; de anatiquissimo usu , monetas pecoris imagine insigniendi; de variis pastorum generibus; de pastoralis carminis origine; diuisione, metro stilo et dialecto; deinde ostendit Theocriti, Bionis et Moschi λ non esse mere pastoralia; tum

127쪽

carmina bucolica Olim in unum corpus suisse

collecta; denique breuiter describit vitam Theocriti, Bionis et Moschi haec omni4 24 sectionibus vel paragraphis contenta multisque veterum testimoniis sussulta docte atque dilii genter enata antur; sed si, quid n is de hoc la-hore sentimus, libere dicere debemus, quamdam hic oςcurrunt, quae nobis vulgaria, aiuiniquo loco posita videantur. De carminibus Rauissimorum poctarum notisque, Schwebelius spe cudicum in anuscriptorum conferendorum, praeter unicum ex bibliotheca publica Augullana cum illo communicatum, . in quo tamen Europa Moschi tantum fuit. descrip γ eaquq li teris valde exesis neque integra, deiectus est; quare in restituendo, quem. Vocant, textui gaperraei exempl*m cum principe Aldi Μamrtii , deinde Ursini, Vulcanii, Stephani, uin i, mimordi , Irin erroi cxemplaribus dili

gentillime contulit, et lecti'nes vacias sollerter adnotauit. intcgri . notias vir Cui supra laudatorum suas adiecit, in talaba ve. de locis male

assectis sobii in tu is caun, vel adlatas et LatinOTum et G. aporium locis verba Bionis et Moschi ed primo illustrauit. eoiumque Pulcritudinem docuit, quam maX in is autem veriatas est in ex Planan a antiqUitat qnum in hi lipersires editores iusto parciores 1ps .iderentur. Quare nihil plano intactum reliquit, quo u vel Ob

seruatione dignum vel lectori haud inglatum itire

128쪽

sore arbitratus est. - In emmdan te xtu caute lsobssoque vςrsatus, ab e Oxuq more vel potiuὴ saeuitia et tyrannide longe Mil ,,qui. seram de auctore quod mi Bene mereri q*rx ent, quwin

eorui' palato non est, secare, urere omniaque vastare solent sine 'lia codicis manu scripti. Κὶς ira, sui ipsus ingenii bonita RHa udacter colinfisi. . Noster contra in e in oti limum. laiy, ut, quantum fieri potuit, vulgatam lectionem raro

O suq moueret loco, sed pu aliorum cohsi is lyst vindicaret suoque .au fri ita re eit xet, 't iudicium ysu firmatum geli subactura calilidamque G aecas linguae positi/gi declararet, Quoniam reri Jὶ co editio, non in omnibus sussan est manibmi duo triauA- Idyllio Bianis octauo proferemus: eXempla λ ς i quibus, 'uid βchwebelius pra*stiterit, aliquantum cognosci poterit. Verc . octauo pastari ΝΠ siqn canit τ

emodo puer induerit peplum et quomoaeo gurisauerit formam. Canterus litic pro ἔγ-σατο ma Mult ἐψευσατο. Vulgatam tamen Schetlebelius lectio 'em Canterianae satis commodae praeserti Achilles enim, inquit, quum vix nouem an- nos natus ad Lycomedem pexuenisset, merito .

129쪽

fuisse ereditur, eumque verborum sensum de prehendit: Cane mihi, Lycida, quomodo Achilles amore primum captus, Deidamiae formam delibare tentarit et ad quam interpretationem corroborandam et hanc verbi γευσασθαι significationem haud infrequentem fulciendam prouocat ad Longi pastoralia I. pag. I 8. ubi est τε μενος των ἔρωτος ἔργων et lib. II. pag.t s 3. ubi Ieguntur γευσαμενοι τῆς ἐν φυληματι τερψέως; de nique ad Moschum in Megara v. I 2.

D. V Κηδων. P Illa explicatio quamquam ingeniosa est nobisque

Placet, ex asse tamen, si, quod verum est, confitemur, nobis nondum satisfaciet nobis quidem non solum notio ususque vocabuli rat e mrditi, sed dictionis potius γευσασθαιι μορφαν hoc Ioco declarandus videtur; nisi forte ex altero Longi loco aliquid subsidii atque medicinae insano nostro loco adseratur. Ita vero noster aliis. adhue in locis horum poetarum; et alii edito res veterum, quinimo complures in illustrandis N. Τ. verbis agere solent, ut usum singulorum verborum; non, totius formae et dictionis auctoritate aliorum scriptorum vindicent atque explanent. Cl. Sehier vero in nouissima horum Poetarum editione, Canteri emendationem certissimam; vulgarem contra lectionem ἐγευσατο nullo plane sensu esse pronunciat. Difficiliores autem fuere versus sequentes Octauus et nonus x

130쪽

Guaque ratione inter Locomedis puelgas su- , disse indierit uondum Abi satis cognitum Auitilem Deidamia.

Hane Ursini Iectionem cum Scaligero; qui coniniecerat esse legendum P .X' ωκοue si Κώραις λυκομηδίσι Θαλπ αλέγοισα Ἀκμηνον, παὶ απατον Αχιλλέα Δηιδαμεια ireiecerunt Io. He in in edit. sua Oxoniensi, longe praestantissima I 748 et cl. Statere neque tamen Heshinio omnino placuit emendatio Scaligeriana, sed totum obscurum Iocum ita restia tuisse sibi.videbatur, quem etiam es. Schiersequutus est, ut legeret:

ει quomodo in filiabus Deomeris fouebars

dulo curans

obfurum et inauditum Achillam Deidamia.

Quid de hae Heskini emendatione sentiat cl. Sebetvehelius, quum illa editio suam subsequeretur, equidem nescio. Soligeri saltim et Longopetraei, qui A11δηνητ απατον non satis pulcre mutauit in λειῆ και απυσον, coniecturas, Vel

potius, ut ipsi videtur, audaciam carpens, Pro antiqua Vrsini lectione militauit. Duas igitur