장음표시 사용
131쪽
να, suoque auctori quasi propria , et απαλεγειν pro simplici verbo αλεγειν; ἀ φαμεim Nero pro ἀηδειν positum eumque horum versuum sensum
esse arbitratur.' Cane etiam quomodo Deidamia inter filias Lycomedis, Achillem primis amoriβ initiis, antequam congressum fam1liari rem cum ipso habuisset magno studio fastidierit In refutatione sita pag. 4 . ita instituit hunc locum:
Et quomodo inter Lycomedis filios Actigomantequam fmiliorem cum 'eo oongressum habuerit neglectum fastidierie Deidamia.
Vltimum adscribere iuuat locum vers. 24.
in pulcrum attollabat, suavesque lacrimas' laudabat.
Huic tamen Iectioni tam versum quam sensium contradicere et secundum coniecturam Vrsini,
quam Longapetraeus quoque comprobat, σῶμα legendum censet. Ex his videmus continentiam, modestiam ac. ve cundiam Sebioebelli in edendis veterum monimentis, quam Criticis ingenio suo intemperanter abutentibu plurimis doesse dolemus. - Indicem exeipit verso gallica
132쪽
Longope raei ' cum eiusdem adnotationibus
honae frugis; pleraque autem e veteribus adlata, imperfecta excitantur et Vix unquam, un-rde desumta sint, indicantur. Heskinius autem 3mnes fere illius animaduersones in latinam linguam transtulit, quod quidem, ut in sua prae- itione ait, non sine taedio fecit suisque immiscuit. Uersioni latinae metricae Dauidis mimordi, Scoti, quae ultimum lo8um occupat, nullae subiunctae sunt animaduersones. Laudatur haec editio propter utilitatem et foecunditatem ingenii non magis quam splendorem chartae in ephemeridibus litterariis Hambus gensibus, Ratis bonensibus et Lipsiensibus anno I 46; Erlangensibus a. I75 I. In nouis vero actis Eruditorum Lipsiensibus A. I si . n. XV. Pag. 696. atro notatur calculo a sed enim censor dictitorem agit imperiosum atque superbum ; et petulanter lasciuit, pro arbitris iubet vetatque; denique insigni fama ac supercilio plurimas Schwebelli notas tam criticas quam anti- γquarias tanquam viles omnibusque in triuiis , vulgatas fabulas arroganter contemnit. Nos quidem, quamuis morem illorum refugiamus, qui in notis compendium antiquitatis consarem
Digvetraeus edidit Parisis 1686 apud Petrum
Aubouinum in I 2. Les Idylles de Bion et de Mosthus traduites de Gree en vers Francois avee de Remarques par Longopierre.
133쪽
nare potius quam verba auctoris obscuriora. illustrare satagunt, in eo tamen alios peccare moduinque excedere censemus, qui in notis silis Criticos eosque haud raro steriles et insanos plane agunt nihilque ex antiquitate, quod lucem adserat, depromunt. Ecquis enim praesertim tirones, quin etiam haud raro, qui se aliquid esse autumant, totam antiquitatem ita tenet, ut Omnia, quando velit Opusue habet, ex memoria sua tanquam ex penu Iocupletissiano depromere possit 3 dubitare ne an semper, ubi haeret, ad Nieupoortium, Hedericum, aut Pitiscum confugere debet 8 Satietati igitur, quae inde omnino oritur, occurrere; at in hoc genere caute et prudenter versari debet editor, quae faciliora aut vulgaria videantur, vel plane omittat vel breuiter explanet; difficiliora autem uberius persequatur, necesse est. Nec equi dem praestantius ad usum atque imitationem viadi recens exemplum, quam Tibullum a viri deI.
Honio, Gottingam nunc ornante, ante ali-
quot annos illustratum ac publicatum. Copiosus index libro subiunctus querelis ab utraque parte ultra modum agitatis, quam optime me. deri potest. Quare iniuste egit censor ille acerrimus, quisquis est, quem quidem tunc temporis vix adolescentiam excedisse, ex ipso Schw bello audiui, cui nomen tamen ignotum fuit, nec hoc incrementum Apollinis carum comperire voluit quod in humanissimum Schwehelium
134쪽
tium adeo iniustum se gesserati etiam si non negem, quaedam ex antiquitate iusto copiosius
esse explicita: censorem autem castitas, ver 'cundia et pudor; non intemperantia linguae referocia: scripta aliorum ex vero diiudicare et aestimare, veritatem sne ullo partium studio Proponere, non: maligno animo sugillare, a ictorisque famam quocunque modo rodere de lain naue caprina rixas serere, de cet. Quare Schetve- helius, cuius quidem ingenium ab omnibus riaxis quam maxime alienum esse, probe scio, non potuit suam aestimationem non defendere. Edia die igitur: . Refutationem eensurae ineptast , quam anon mmus quidam censer actis eruditorum Lipsiae
ex ex is aduersus Bionis et Moschi i stia , Venetiis apud Paschalium A. MDCCXLVI. iedita, inserendam curauit auctore M. Me Do Suetvebelio P. P. et Gamnas Aeg. Rectis in quin qua cuneus cuneum trudit, et cl. Schweb Ilus censori suo insolenti non solum scholas aperuit criticas et grammaticas sed etiam crimina quam Optime diluit, praecipue quod censor Schwebellum bonam partem protegomenorum
ex lectionibus Heinsit Theocriticis compilasse,
calumniatus est. Aestuante quidem animo, tumpiter autem lacessitus, dure scripsit suumque a uersarium immane quantum tractauit multaque
eum bile ludificauit Schwehelius; quem tamen, , , H s stimus,
135쪽
scimus, nunc maxime abhorrere si hoe proin caci scribendi suique nominis vindicandi gen Te. In Zurcher freymuthigen Nachricliten, set. pag. 28s. a Brettingero haec refutatio ina dicatur et auctor Lipsiensis merito culpatur: Carmen graecum in I. Adam in Geuder. Fosi 'a 7 . . Pramatio ad D. Sal. Semleri insce an arumhctisnuin, in quibus multi scriptor s nus emem dantur aut iliu antur. Fascit. II. Norib. I 49 In hae praefatione fanam crisin veterum
cris rorum laudibus evexit. . . 'lProtramma de Aingulari supremi Numinis
helii impensis Georg. Lichteiast egeri I7SI. qtO. Postquani vero Liebten stegerum huius laudab, is consilii, nescio quam ob caussam, sorte Proinpter multas impensas faciendas, more bibliop larum, poenituit; cl. Schwebelius, quod quia inem muIhi docti veri dolebunt, cons Ilum abiis
.cere, et praeter notas variorum etiam hym niam strategicam omittere Cogebatur. - Ne vero
Omnis labor, quem impenderat, esset incassus. praecipue quum sudendorpius aliique viri do- .ctistinat ad . maturandam editionem incitarent,
136쪽
eoque cunctationem et tarditatem vincerent,
Onosandri Strategicus sue de imperatoris instr-rutione, ad Codd. un. sidem expressus et ex an liquorum Tacficorum potissimum collatione notis serpetriis cνiticis emcndatur, nec non figuris aeri Jneisis ilius ratus. Accedunt Pho' radices, seu
rerum, alter verborum et locutionum saraee rum,
una cum versione Gallica L M. Bae de m Lubenete. ad calcem libri adiecti cura et Rullia Nicot MMDebelli. Impensis Georg. Lichtenstegeri Calcographi Norlan b. Norim hergae ex officina Christian. de Launoy A. I 762. Fol . Laudatur hic elegans liber in ephemerid. Erlangen L et Gottingensibus, in quibus' tamen posterioribus censor, quem Morzium v. cel. fuisse scimus, quaedam culplit. Idem ille in sui; acns litterariis vol. I,p. I. pag. 22. hunc libraim in eat ad ditis quibusdam monitis: Ille tib sonos andrum primus e codicibus manu scriptis edidit: cuius exemplar reliquae omnes nullis antiquis libris adhibitis adornatae sequuntur, praeter quod pomtus solius ingenii ope loca quaedam cor supta restituere conatus est.' Praeter quatuor igitur codicum varias lectioneς,' quas exemplar exhilabet Rigallianum n qua adhibuit 'subsdia, codi-χem, chartaceum quidem et recentiorem, e v teri autem libro 'Vaticanae bibliothecae deferbptum, alterum lud eiusdem generis. Praeter-
137쪽
ea accepit varias codicis Florentini lectiones atque opera Fr. Oudendorpii, ad quem frequentes misit noster litteras, e bibliotheca Ludi dunensi, emendationes Iosephi Scaligeri et Isaaci Uositi. Haec suere adminicula, quibus in- structus doctissimus Scibπου tur Oilosandri verba
Corrupta emacularet, aut male intellecta et i mere exterminata restitueret, animaduersionibusque, quae insignem diligentiam utilemque Graeci sermonis et antiquitatis scientiam produnt, in quibus vel de verborum vi et significatu disputauit vel antiquos ritus, eaque quae ad rem militarem veterum intelligendam coninducerent', illustrauit bene explanaret. Quamuis vero in ipsis codicibus bonam partem lecti num plausu dignarum, reperiret, o quibus Morzius praecipue laudat P. 3. n. 9. IO. P. 6.16. p. 8. 24. z6. p. al. 39. P. zz. 4. P. 23. 6- P. 47. p. 64. 3. aliisque in locis; . Homerum tamen, Herodotum, Thucydidem, Xenophontem huiusque inprimis Cyropaediam et Polybium, quos, animaduertebat, Onosandrum sequutum atque imitatum suisse, diligenter euoluit, et ex similibus locis comparatis veram I ctionem reuocauit. Atqui a multis abhinc annis ab ipso Sehis bello humanissimo mihi na ratum memini, se ad absolutam onosandri reli quorumque I actitorum editionem curandam .
plurimos perlegisse seriptores, quos huc aliquid facere arbitratus fuit. Illi igitur profuerunt a
138쪽
ctores memorati: et ex reliquis Tacticis, quos Onosandro vel aequales fuisse constat vel recentiores, et quos diligenter consuluit, multa hausit, quae et ad illustrationem veteris Stratevi gicae, et ad emendationem locorum Onosandri male affectorum facerent. Sunt autem, quos
in subsidium vocauit, Arrianus, Aelianus, Iu-'lius Africanus, Ρolyaenus, Μauricius, Leo, Con santinus Porphyrogenneta; e Latinis Frontinus et Vegetius. ' Praeterea quum obseruasset, et
Tacticorum hunc quasi proprium fuisse morem,
ut se mutuo exscriberent, et Omnes prope recentiores Onosandri libros magis minusue com-wlasse; praecipue autem Leonem omnia. seraeo sandri in suum transtulisse opus, ex illis et Praecipue e Leone aliquoties egregias reuocauit Iectiones. Duplex additus est index; rerutre alter, alter verborum et loquendi formularum. Adiuncta est, tanquam singularis libellus, inter pretatio Gallica, auctore de Zurlauben, tribu no militum in exercitu regis Galliarum. In et digantissimo tamen hoc diligentiae atque ingenu Schwebellani opere sunt, quae cel. notetius no-'tet; at, uti postea videbimus, re non satis cognita. Quaedam igitur, quae Iibrum cariorem nec tamen utiliqrem reddant, nempe figuras,
quibus liber distinctus est, siue numi sint siue
aliae imagines et obseruationes quasdam Grammaticas nimis peruulgatas, ut cl. Scidi Melius
omisisset optat ille cupitque. At enim de figuπ
139쪽
xis quas addere debuit, cynsuetudinem biblio, potarum Noribergensium nesciuit. Nullus enim, illius urbis artifex siue Dicturae sue aenearum.
imaginum ca*landarum ultu' librum suistibus prolo emittere debet, nisi certo quodam. ιgurarum numer' addito, ne res bibliopolarum. detrimenti quid ςapiat; hinc etiam ut Lichtei stegerus, chalcographus celebris Noribergensis usuis sumtibus O uolandrum publicarpi, debuit eum alguris exornare. . At uar de harum de- ,
Go dicere ,.quo excuse vi aeter. quod in marigna lectora diueri tate diuersorum ingenio ixum x tio babenda mihi vigeaturi Haec ausςmi9ρα dri editiq multis harum litterarum arbis tris ita probata. fuit, ut Sehwxbellum ad reli- . quos scri xores Tacticos publici iuris faciendos lehcitarent. eique collationes codicum Manumiscriptorum promitte repi; quorum consi commotus, reddita pace. tu anno LXIV. huius. saeculi nutitiam nouae oditionis Vegetii et rei, quorum scriptorum, quos i Nnde publicaturus. est, formulis typicis exserjbendam curauit. . Paucitas tamen, qui subscriberent sue ut loqui, solerar, praenumerarentur, et quod promissam codicum Μanuscriptorum, qui in bibliothecis P a sensibus et L in disiensibus latent, collationem, cuius quidem nanciscendae spe nunc deinpulsus videtur, diu desdoravit,. editionem adis huc retardavit. Postquam vera p/trocinio cu-
140쪽
raque summoximi viro m cpyationφm qccepit trium codicum, qui in bibliotheca lplendida. suςlphertina adseruantur, et in quibus: est mem'
brai aςeus septingentorussi annorum, e bibit theca Gudia' a in aliam Gyelphertinam transla-.tus, non diutius; continebit sed iam manum adri
uum atqRe q. dum. - .Prae t Ra4 criticas i alitiquarias, it ἱ VariorqR. plinas et figuras, aeri uacitas, hac uiam strategic ruin veteruini adde L. Lamber Bos Elii ea υε-ς- , siue , vocibus, qνae is sermone Gr-cqHρhilippumimuntur cum doctorum si προν S. hoet ellii, Io Georg. Sam. ΒΗmvudii, D. st ri ,-γiei Leisue se obseruati Ihμ H: quibus: et suas, adiecit M. Gi l. Aburbias OP. . R. et Gynu ac NOmberg. Rector. societatum academiae Imp rialis Robore tataag, et Electoralis Bauata casti Icientiarum collega. NOrimbqrg. rypis et sunta hered. Adami Ionath. Felseckςri A. GlOIDCu-. LX ll. i. mai. Octer. Liber hic utiliis mus iam. Pridem ita con syeuit, ut sine praefatione intelligatur: et, quae studio Seb-belli noua adeosia serint ornamenta, haud diis culter nemo non Perspicietit . In praefatione Ostendit caussas A. quibus adductus suit, ut crederet, haec suppi . menta cum utilia sore tum necessaria . qua .
quam cl. Κloidius in ephemer. Guttingensbiuilubi recensuit, aliter sensi, multa facilia in iniectu, et ex αυ-pωα graecae orationi er uta a