De vitis philologorum nostra aetate clarissimorum volumen primum quartum et ultimum. Auctore Theoph. Christoph. Harlesio culmbacensi

81쪽

num verbi diuini plurimos tamen, quibus

omnem honorem debeo magnique eos aestimo, illorum gregi nolo adnumerareὶ qui, prouincia saera accepta atque uxorilla in matrimonium ducta.' agri culturae, aut corpori liberisque operam dare, intereaque paucos illos libellos. quos sibi forte comparauerant, muribus . tineis 'puluerique consumendos et dilaceraridos per-. mittere solent; eorum igitur ignavorum morem non i mirabatur ἔ sed vel eo tempore, quo pinguibus illis nugatoribus otiari non turpe fuerit, noster in summo otio minime suit otiosus. Aeerto enim homine me accipere memini, From mannum, quando messis tempore ruri em , et rei familiaris caussa operas messorum obseruare Iibuit, inter ambulandum aut sub opaca quadam arbore, vel platano sedens, aurea Homeri ali rumque Graecorum poetarum carmina legisse. Ita vero eos libros vestauit, quos ab aliis eius dem deterioris conditionis hominibus ob liti rarum ignorantiam ingeniique stuporem negligi

Tandem vero vitum tanti laboris et tam paratae doctrinae prouida Dei cura in iFlustrior loco, ingenio eius aptiori, posuit, quo eius eruditio ingentique indoles re magis fulgerene, et ad communem utilitatem essent emcficiores compitque arctioribus interuallis ei praemia mer torum ilibuere. Sucroni enim Professori quo dam eloquentiae et Graecarum litterarum, viro O ὲ urbani

82쪽

urbani amoenique ingenii, mortuo, Ammaniuuas a. L v l. in Calim triano succetar datus est 3 hac tamen lege, ut Graecae atque Orientalium linguarum prouinciam docendarum susciperet, quam III. ante cal. Nou. ritu sollemni adiit. Maior honorum et praemiorum spes eluXit, Cum a. L v III. Ehymbergreo, rude donato, in munere Paedagogiarchae sustinendo .adiunge retur, quodiei soli anno sequenti, quo EMen Oeeterus diem obiret supremum, attributum est. Summum. tandem locum in Casi miriano nactu est, postquam Butserius, qui nunc, quoquaviuis ereptus est, mense Nou. a. LXI. in acade miam Dipngensem ad munus Prosetaris The Iogiae et pastoris Palaeo politani gerendum eu catus, prouincia Directoris, quo adhuc iunctuaerat .i : decederet. Quum leges autem Casim,rianae velim, ut Director summis in Theologi honoribus ornatus spartae suae auctoritatem comparet maiorem, anno sequenti ea mente Aliorsum profectus est y quos etiam, peractis sollemnibus consuetis, obtinuit.

Atque Fremmarinus, si quis alius, illis horinoribus, illoque munere dignus est ι nec dubitu adfirmare, digniorem esse, qui in academia

quadam litteras sacras atque orientales profitea Rur. Neque tamen, amore patriae ductus, nutu

que sui principis, apud quem, dum ille vixit .

multum valuit auctoritate, commotus, condi

tionem ullam Mademicam, bis oblatam, accepi

83쪽

Duobus enim abhinc annis a. L xlv. ire duaseelebres academias, lautissimis conditionibus propositis, inuitatum, ut locum in ordine the logorum occuparet, voluntas sui principis reti Buit, ne mu fas desereret Coburgenses. Pri Cepq vero eum non solum ornauit dignitata

Conssiarii senatus sacri, sed a quoque sponto

iussit ducentos thaleros annuo salario quotanni ad numelliri: Sic artes litteraequo iuuent alunt que amatores constantes, noster iuri si quis aliut hac dimitate ornari debuit, neque ex iis, quae et hirus sum de eius ingenio, litteris, vitaeque eonsuetudine, quantum cognoui et videre pos sam, ego vero glorior, me consuetudine huius elegantis coctique viri nunc frui, ex- ei que usu paene quotidiano non minorem utilitatem,

quam ioeunditatem percipere iudicium meum

litterarum intelligentibus videbitur remerarium Atque etiam praeclaras multasque habet viri res e insignem humanitatem atque vr litatem religionem aduersus Deum , pietatem erga superos et pares, castissimos mores, grauitatem comitate conditam, qui decorum muneris pro-he seruet, eonstantiam et aequitatem mentis, adeo ut vita nequ academica, neque schola. stiea, neque ecclesiastica mores muret. Π Nullus

horror, sed decus, in cultu, nulla tristitia. Ad hoc proceritas corporis, decora Deies, quae Plurimum adquirit venerationis. Sorte Ba viuie contentus, nec de iniquitate temporis et fon

a lunae

84쪽

euna a questus est. Cantus et vineundus est eam in dicendo seribendoue, quam .stendos quando vero res postulat, ea libertat pruden ter et verecunde utitur, quae ineologum d Eet. Rem familiarem nec sordide uec anxie curato neque tamen e3m perdita: , Quibuscum versatur, iis est iucundus et ab arrogantia plilarimorum, qui sapientes audiri cupiant, multu Maheae ii Studium neciad gloria vanitatem nec, ad quaestus humilitatem, sed addiciuium Casimi eianorum suamque. salutem reserni 2 Mira animi alacritas in docendo adparet; gladsiduitate su litterarum cultores ad parem diligentiam. ratu excitandos 3 quas quidem ob vitabies ea doctris,

naevbertatem magna semper iuueruamicopia acteius recitationes siue priuatas sine publicas consuere solet. . i Nullii sui suarii que opinionum ainatio. Litterasmet philologaeas et theologica M philosophicas summa eum fide ἡ dexteritate studioque, non leuiter, nec negligenter tradit, quae summa laus est doctoris cuiuslibet. Nihi I, in docendo salieni, nihil digressiosum, nisi, quando, oblata occasione, auditoribuet vitae. morumque inculcet praecepta. , Ad disputandi, facultatem iuuenes exercet assidue : ipse vero dispinae subtiliter, grauiter, ornater Multum enim haber ingenii, atque iudicii, et mirabilem memoriam, ira ut prolusiones atque orationeDpublice habendas, chartae mandatas, et semel verumque Peglectas memoriter, et venuste re

85쪽

eitet. Id genus doctrinae sibi Megit. 4α plane habitaret. litteras orientales s in quibus

etiamsi paueis abhine annis inclustria eius potissi. rnum umseretur, lip tamen non acquiescit is dustria, ut his totum se conlecrete Ame con era, ut par est, coniungit eum salutari doctrinaeh istiana : atque a quodam rempore animum inprimis ad ut ad scientiam, hene recteque in terpretandi uicina oraculay ; et ad seribenda quoddam genus, quod litteris sacrisimiram parte utilitatem, e patribus, quos vocant, ecclesiast . eis ut illustret sacrum codicem. ' Quantumdiu ro diligentiae studiique in his libellis inflaten dis est ponendum, quum vasta eorum voluminisent summateum animi intentione perlegendas, tantum iisJadtert Ornamenti. ii Rabbinos quos clam , eosque reliquis praestantiores frequenten egit, nec vero cum tanta superstitione, ut plurimi homines. si perioris saeculi, qui quando illos intelligere potuerunt, . nullam scriptiunculam doctam a de elegantem habuerunt, quae mu'. exornata fuerit litterulis voculisque Rabbinicis Dd nouit eorum ineptias, errores fideliter det igit, et remmas ex stercore quaerit. In Gram-niatica Hὲbraea non est a parte seueriorum enanorosorum Danari, professoris quondam, Ie-nensis, asseclarum, sed Sebiatensii quoque, sat ut professoris eruditissimi, praecepta sequitur. Arti in vetus testamentumicriticaepi quam qui

dem plurimi nullam esse contendunt, Pretium . 4: ά statuit,

86쪽

stamh. eautaei tamen in eo genere versandum esse iudicat. Dicendi genus m lingua Latina perspicuum, ornatum et copiosum, eaque de: caussa laudandum, quod plurimum temporis mine impendu studio diseiplinarum faciarum.

In philoisphia recentiorum placita ita sectarit videtur, ut um ipsius iudiuium sequaret, anagi ῆ tamen et deliriis quorumdam retentiorum, quam maxime abhorreae.. iri vero in grae eis litteris praestiterie, etiam testimonia dedit et nos supra vidimus. In commentando et con scribendis libellis a more illorum abhorret, quutantum non eo erihillent e compilent Ireter ii sapientium loca; nihil autem de penu suo pro in anti , ino tactum est, ut eius scripra, Jquamis quam singula paucis constant plagellas .et , a stato..tibus .verael eruitionis, et quid exngentiae atque aestimat thus d ,ctorum virorum recte apte que rudicarae possunt, probarentur, summisque efferrentur' laudibus. Instar om nlum Ernestimissi nominauero, satis testimonii me attulisse ambitror. Illa igitur indicabimus.

. . . . Displuationem R. . Iz Inauguralis pro Magistri philos honoribus.

87쪽

ν Docentur atque examinantur es potissimum quae Maimonides et recentiores, quaeam philo sophi de aeternitate mundi, et deinaturali me Est praeuidendi lis diuinandi facultate iudicant. 3. t De Hermeneula vetaris Eces ae. Res M'. Bapri aemen. Alturet asi XCVII. l ii IE . Hermeneulam veteris e colefiae, eum fuisses doeet inter ordines e esasticos, qui, quae actam coetu stero legerentur aut dicerentur, imaliam transferrent linguam quorum originem animaduertit in prior, epistola Paullina ad Corinthios cap. XIV. vers. a , 28. Docte et coqinose dein eorum exponit antiquitatem et ossi i

. De sacris Iudaeorum lib=is idolarum imagiaribus Mim foedatis ad tu. I. Macc. lli, 48. Resp. Dr. μαι. oring qui mnnere Rectoris in schola Gottingensi nune langitur, in illaqu. Academia litteras docet a. Lix. V i Recens in Erlangens Ephemerid. litteri par.

77. eiusd

s. Da

88쪽

-i, Comparando loca, quae in Misclina ex S. S. excerpta occurrant:et a vulgarium nostrorum mineum lectione distrepent, ostendit, s vel innime' inscrepa utrae quae ensem non turbant hlectiones variae nommari debeant, eas multas et adhuc plures esse ita contra vero inullas esse, vel paucas, quae sensum uiuam ei; quoa inde fieri animaduertit, quod in editis Μischnae exemplis loca U. T. ex, eodicibus Masoreticis exhibita mira etiam spvem. littera Erlang. nr. 46. eiusd. an. et Ernesti bihuorhi thevi. R iI. du αM i . De periosae rem avae ref-matione uis Mais visui. Resp ICUONL Dit.. i.m LNI. vid. ephem. litteri Lipsens pl. 3 6. e. a. et laudatutae vidi veru Mnesti kκ' Hodo di M.' M O iI l . De maximiliani I. imperatoris Rom. in rem

89쪽

x, inmemorantur merita Argutae de Gomis, infulae inridiae et 'stilae fM--beri ideo in atque in vita prioris a Rieterio descriapta Italia emendantur et supplentur. 3 sol is 4. D canone hermeneutico, puo asen -- pria n- ωσι Dciis recedendum praecipim , t αλ Iine . Faber. ib. 2. Lxv. ti v itD , Canon hic peruulgatus alias, curati bdesi nitur, evab abuta vindicatur. I t . I t

. D GL Aeliani variam bivariam obseruari alia

90쪽

Eusebio adornatis. a. LIX.

Cons. Emesi biblioth. theol. Vol. II. atqu. Erlang. ephemer. litteri Plag. X. pag. 77. a. LX. Constantinus M. Eusebio mandauit, ut quinqua. ginta codices diuinarum scripturarum, quarum adparatum et usum maxime necessarium ecclesiae intelligeret, in membranis bene paratis ab artificibus antiquariis venuste pingendi peritissumis describendos curaret, qui et legi facile et ad omnem usum circumferri possent: quod ma alarum Eusebius, ut ipse narrat, exsequutus est, ta tamen ut nonnullos N. T. Iibros ad exemplae origenis excussos volumen comprehendere g. De Christo Irenarcha. a. L XI . s. Religionem Protestantium regali riuitatis

generi non minus, quam reipubι. liberae adcommodatam esse contra Montesquium asserituri annis LXII. . I . Ad versionis via tae Deam Iob. IX, at Meuis obseruatio. eod. an. . . YII. De Christo ad gloriam Patris e mortuis ex ritaeo ad Rom. VI, . eod. an. . II. Per aquae libationem in festo Tabernacu Ioram dona v. S. tempore N. T. expectanda ad

aembrata fusise, probasile haud videri euincitur.

' 13. Obseruationes ad Genealogiam Iesu Cissia Matthaeo tradiram eod. an.