Scripta quae manscrunt omnia.

발행: 1896년

분량: 672페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

De Dionysio, si mo amau, confice. QuamcumquΘ si fidom dederis, praestabo si vor improbus fuerit, ut est, duces eum captivum in triumpho Dalmatis di malo faciant, qui tibi molosti sunt Sod, ut scribis, brevi capionis si inlustrabim ros tuas gestas sempersiam habiti simi silicosi. .

Ser. Anti, ut videt Π m. Ainio a. 698 569. Μ. CICERO S. D. L. LUCCEI Q. F.

Coram me tecum eadem haec agere saepe conan 1 tom detorruit pudor quidam paene subrusticus, quaenam e romam absens audacius; epistola enim non frubescit deo cupiditat incrodibili nsquo, ut ego arbitror, asprehondenda, nomon ut nostrum scriptis 1 inlustretur et colobrotur tuis. Quod stsi mihi aspoostendisti to osse facturum, tamen ignoscas olim huic sestinationi meae. Genus enim scriptorum tuorum etsi erat semper a m Vehementer exspectatum, tamen Vicit opinionem meam mequo ita e cepit via incendit, ut

20 cuporem quam celerrum res nostra monimentis commondari tuis. Neque enim o solum commemoratio

posteritatis ad spem quandam immortalitatis rapit, sed stiam illa cupiditas, ut o auctoritate hostimonii tui via indicio bonovolontias vo suavitato ingonii vivi por

a fruamur. Nequo amon, haec cum scribebam, eram nescius, quantis oneribus premerere susceptarum rerim et iam

institutarum; sed, quia idobam Italici ossi si civilis historiam iam a te paeno esse perfectam, dixeras autema mihi te rotiquas res ordiri, osse mihi nolui, quin sadmonerem, ut cogitares, coniunctene malle mini reliquis rebus nostra contexere an, ut multi Graeci fecerunt, Callisthonos hocicum belliana, Timaeus yrrhi, Polybius Numantinum, qui omnes perpetuis suis ' by OOs

212쪽

historiis a quae dixi, bella separaVerant, tu quoque iram civilom coniurations ab hostilibus oriemisquo bollis solii ores. Equidem ad nostram laudem non

invitum video intoresso, sed ad properationem meam quiddam intores non to e sotaro, dum ad locum e finias, ac statim causam illam totam si tempus arri-pore et simul, si uno in argumento unaque in persona mons tua tota Versabitur, em iam animo, quanto omnia boriora atquo matiora futura sint. oque

tamen ignoro, quam inpudenter faciam, qui primum otibi tantum noris imponam potos onim mihi denegare occupatio tua), deinde etiam, ut omes me, postu-1sm. Quid, si illa tibi non tanto opero identur oria nanda Sed tamen, qui semel versmmdias finis transiori

sim bono et naviter oportet fas impudentem. Itaquo isto plano etiam atque etiam rogo, ut et OmΘ ea -- mentius etiam, quam fortasse sentis, et in eo legos historias neglegas gratiamque illam, de qua suarissumo quodam in prooemio scripsisti, a qua te flocti non m os potuisse demonstras quam Herculem Xenophontium sollium a Voluptate, sam, si me tibi vementius commendabit, ne spemor amorique nostro plusculum etiam, quam concedet Veritas, largiare. Quod si s adducomus, ut hoc suscipias, oris, ut mihi persuadeo, materie digna facultate et copia tua. asprincipio enim coniurationis usquo ad reditam nostrum videtur mihi modicum quoddam corpus confici posse, in quo et illa poteris uti civilium commutationum

scisntia vol in explicandi causis rerum OVarum Vesin remodiis incommodorem, cum es reprehΘndes en, o

quae Vituperanda duces, et, quae placebunt, exponendis rationibus comprobabis et, a liberius, ut cons sit, agondum putabis, multorum in nos perfidiam, insidias, proditionem notabis. Multam otiam casu nostri varietaram tibi in scribondo suppeditabunt plenam cuius astam Voluptatis, quam ementer animo hominum in

logendo te scriptores honoro possit. Nihil sat enim

213쪽

LIBER V 12. 121

aptius ad dolociatio in lectoris quam temporum V ristatos fortunasque vicissitudines. Quae etsi nobis optabilos in exportendo non uorunt, in legendo tamenorunt iucundae; habet enim praeteriti doloris secura recordatio delectationsin ceteris oro nulla perlanctis propria molestia, casus autem alisnos sine ullo doloro intuontibus etiam ipsa misoricordia si iucunda. Quomonis nostrum ille morions apud antinoam Epam, nondus non cum quadam miseratione doloctat qui tumio doniquo sibi vellici st spiculum, posteaquam ei e contanti dictum est clipeum sas salvum, ut etiam invianoris dolor aequo animo mini laude moreretur.

Cuius studium in logondo non rectum homistocli fuga redituque rotinetur Etenim ordo ipso annalium i modiocritor nos retinet quasi enumoratione fastorum; at viri saepe excollentis ancipites variiquo casus h snt admirationem, o pectationem, laetitiam, molestiam, spem, timorem; si ero exitu notabili concluduntur, o lotur animus iucundissima lectionis Voluptato. re Quo mihi accidori optatius, si in hac sontentia moris, ut a continentibus tuis scriptis, in quibus e

petuam rerum gestarum historiam conplecteris, sece nas hanc quasi fabulam rerum Mentorumque nOStrorum. Habo enim varios actus mutationesque et consiliorum 25 et temporum. Ac non Vereor, ne adsentatiuncula quadam aucupari tuam gratiam ridear, quom hoc demonstrem, me a te potissimum mari celebrarique velle. que enim tu is es, qui, quid sis, nescias, et qui non so magis, qui te non admirentur, inVidos quam os, a qui laudent adsontatores arbitrere neque autem ego sum ita demens, ut me sempitoreae gloriae per eum commendari velim, qui non ipse quoque in me Ommendando propriam ingenii gloriam consequatur. Ne 7 quo nim Moxander illo gratias causa ab Apelle potatissimum pingi si a Lysippo fingi volebat, o quod illorum aris cum ipsis tum etiam sibi gloria foro putabat Atquo illi artificos corporis simulacra ignotis

214쪽

122 EPISTULAR nota faciebant qua via si nulla sint, nihilo sint amon obscuriores clari viri. Nec minus est Spartiato Ag Ailaus ille perhibendus, qui neque pictam neque fictam

imaginem suam passus est esse, quam qui in o nere laborarunt; unus enim Xenophontis libollas in se rege laudando facile omnes imagine omnium ha-

tuasque superarit. tque hoc praestantius mihi morito ad lastitiam animi ot ad memoria dignitasem, si in tua scripta pervenero quam si in ceterorum, quod non ingenium mihi solum suppeditatum fusti tuum'. sicut imolsonti a imas aut ab Horodoto homistocli, sed etiam auctoritas clarissimi si poctatissimi viri et in rei p. maximia gravissimisque causis cogniti atque in primis probati, ut mihi non solum praeconium, quod, cum in Sigeimi Venisset, Alexandor ab is Homoro chilli tributum osso dixit, sed etiam gravet stimonium importitum clari hominis magnique Vi situr. Hacot iam Hector illo mihi Naevianus, qui non tantum audari sociastatur, sod addit otiam a laudato Viro'. 20s Quod si a to non impotro, hoc est, si qua te res impodiorit neque enim fas esse arbitror quicquam me rogantem abs te non impetrare), cogar fortasso facere, quod non nulli saepe reprehendunt, scribam ipso demo multorum tamen exemplo et clarorum Virorum 25

Sed, quod te non fugit, haec sunt in hoc genero vitia: et verecundius ipsi derasse scribant necesse est, si quid est laudandum, et praetersant, si quid reprehondendumost. ccedit etiam, ut minor sit fides, minor auctoritas, multi denique reprehendant et dicant erec--Mdiores Sae praecones ludorum gymnicorum, qui cum ceteris coronas imposuerint Victoribus eorumque nomina magna Voce pronuntiarint, cum ipsi ant ludorum missionem corona donentur, alium praeconem ad hibeant, ne sua Voco se ipsi Victores esse praedicent Wis Haec nos Vitare cupimus et, si recipis causam nostram, vitabimus, idque ut facias, rogamus.

215쪽

LIBER V 12, 13. 123Α ne sorte mirere, cur, cum mihi saeps stonderiste accuratissimo nostrorum temporum consilia atque oventus littoria mandatur 1 a te id nunc tanto operos tam multis orbis potamus, illa nos cupiditas in condit, do qua initio scripsi, festinationis, quod alacres animo sumus, ut et ceteri vivontibus nobis in libris tuis nos cognoscant et nosmo ipsi vivi gloriola nostrapor amur His do robus quid acturus sis si tibi 10 non est molestum, roscribas mihi volim onim sus-

i. cipis causam, conficiam commentario rerum omnium,

sin autom Mors me in tempus aliud, coram tecum loquar. Tu intorea non ossabis et ea, quae habes instituta, perpolies nosque diliges. m.

Μ. CICERO S. D. L. LUCCEI Q. F. Quamquam ipsa consolatio litisrariis tuarum mihi 1 gratissima est declarat enim summam benevolentiam a coni inctam pari prudentia), tamen illiin fructiin1 xiis littoris via maximum cepi, quod te praeclare res

humanas contemnentem et optumo contra fortunam paratum armatumque cognovi quam quidem laudem sapisntia statuo esse maximam, non aliunde penderere nec extrinsecus aut bene aut malo Vivendi suspensas

haber rationss. Quas cogitatio cum mihi non om 2 nino incidisso stenim penitus insodorat), vi tamento estatum et concursu calamitatum orat aliquantum labefactata atque convulsa; cui t opitulari s videos si id scisso fiam proximis litteris multumque profecisse sentio. dimus hoc aspius dicondum tibique non significandum sol a sed etiam declarandum arbitror, nihil mihi fas potuisso tuis littoris gratius. Ad con 3

216쪽

EPISTULAR seque collegisti, tum nihil plus quam quod firmitudinem gravitatemque animi tui perspexi quam non imbtari turpissimum existimo. Itaqus hoc etiam fortiorem me ut quam te ipsum, praeceptorem fortitudinis, quod tu mihi vitare spem non nullam abor haec aeliquando futura moliora casus enim gladiatorii similitudinesque eas, tim rations in ea disputations a te collectae Vetabant, rei p. ponitus laedoro. Itaque alterum minus mirum, fortiorem to esso, ira aliquid Spere' alterum mirum, spe ulla teneri. Quid os onis 16 non ita adsectum, ut id non deletum intinctumque osso fateare Circumspico omnia membra rei p., quae notissima sim tibi nullum reportes profecto, quod non hactum obilitatumve sit. Quae persequerer, si aut melius ea viderem, quam tu Vides, aut commΘmω1brare possem sine dolore quamquam tuis monitis prae ceptisque omnis est abicisndus dolor. Ergo si domestica feremus, ut censes, et publica paullo etiam fortius fortasso quam tu ipse, qui prascipis. Te enim aliqua Spes consolatur, ut scribis, nos erimus etiam in Nomio desperatione sortes, ut tu famon idomo hoditaris et praecipis. Da enim mihi iucundas record tiones conscientia nostrae rerumque earum, qua te inprimis auctor gessimus praestitimus enim patriae non minus certe, quam debuimus, plus profecto, quam Dost ab animo cuiusquam aut consilio hominis postulatum.

Ignosces mihi do me ipso aliquid praedicanti qua

rum enim tu rerum cogitatione nos levare aegritudino Voluisti, earum etiam commemoratione lenimur. Itaque, ut mones, quantum potero, o ab omnibus molestuso angoribus abducam transferamque animum ad a, quibus secoda res mantur, Gersa adiuVuntur, tecumque t ero tantum, quantam patietur utriusque aetas et Valetudo, et, si esse una minus poterimus, quam MVolemus, animorum tamen coniunctione usdemque iam diis ita Dusmur, ut numquam non una SS Videamur.

217쪽

LIBER V 13 14. 125

XIV.

L. LUCCEIUS Q. F. S. D. M. TULLIO . . S. V. B. E. V., sicut soleo, paululo tamen etiam 15 deterius, quam soleo. e requisivi savius, ut riderem Romae quia postea non fuisti, quam discesseras, miratus sum; quod item nim miror. Non habeo certum, quae te res hinc maximo retrahat. Si solitudino dolectaro, cum scribas et aliquid agas orum,

i quorum consuesti, gaude nequo reprehendo tuum consilium. Nam nihil isto potos esso iucundius non modomisoris his temporibus si luctuosis, sed etiam tranquiliis et optatis, praesortim o animo defetigato tuo, qui nam requiem quaerat ex magnis occupationibus, laves rudito, qui semper aliquid ex se promat, quod alios dolsessi, ipsum laudibus inlustret Sin autom, sicut hinc discesseras, lacrimis ac tristitias to tradidisti, doleo, quia doles et angore, non possum te non, si concodis, quod sontimus, ut liberius dicamus, accum saxo Quid enim tu solus aperta non videbis, qui propter acumen occultissima perspicis tu non intell0gos te querelis cotidianis nihil proficors non intollogos duplicari sollicitudinos, quas elevaro tua is prudentia postulat' Quodsi non possimus aliquid proficere sua 32 dendo, gratia contendimus et rogando, si quid nostra causa Vis, ut istis te molestiis laxs ot ad convictum

nostrum redeas' ad consuesudinem si nostram comm-nom Vel tuam solius ac propriam Cupio non obtundor is, si non doleotaro nostro studio, cupio doterrere, Mino permanoas in incepto. Nunc duae res lata contraria me conturbant ox quibus aut in altera mihi Velim, si potes, obtemp0res aut in altera non offendas Vale.

218쪽

Ser. Murae paucis diebus post ep. XIV, 709 6 59.

Μ. CICERO S. D. L. LUCCEI Q. F. Omnis amor tuus scomnibus partibus se ostendit

in iis litteris, quas a te proxime accopi, non ille qui stam mihi ignotus, sod amo gratus et optatus dicerem luciindus', nisi id verbum in omne tempus e didissem), nequo ob eam unam causam, quam tu Suspicaris et in qua me lenissimis et amantissimis orbis utens e graViter accusas, sed quod illius tanti ut 10 neris qua remedia esse debebant, a nulla sunt. Quid enim ad amicosns confugiam Quam multi sunt2 habuimus enim foro communis; quorum alii occido- runt, alii nescio quo pacto obduruerunt. eoum vivere possem equidem et maxime Vellem Vetustas, amor, raconsuetudo, studia paria quod inclum, quaeso, est nostras coniunctionis Ροssumusns igitur esse una2ns mehercule intellego, quid impediat; so certo assi huc non fuimus, cum essemus Vicini in usculano, in Puteolano; nam quid dicam in urbs in qua cim so so

rum commune sit, Vicinitas non requiritur. Sed casu nescio quo in ea tempora nostra aetas incidit, ut omnmarim florere nos oporteret, ira Vi Vere etiam pudoret. Quod enim esse poterat mihi orfugio spo-Ιiato st domesticis o forinsibus omamentis atque o inlaciis Litteras, credo, quibus utor assidue quid enim aliud acoro possum Sod nescio quo modo ipsa illas includere me a portu et perfugio videntur et quasi exprobrare, quod in ea ita maneam, in qua nihil insit nisi propagati missrrimi temporis Hic tu me abosso urbs miraris. in qua domus mihil dolectare possit, siminum sit odium temporum, hominum, fori, curias 2Itaque sic litteris utor, in quibus cons 1 Omne Θmpus, non ut ab iis medicinam perpetuam, sed ut XL

guam oblivions doloris petam. Quodsi id egissomus

219쪽

ego ιγ tu, quod ne in montem quidem nobis sni bat propter cotidianos metus, omne tempus una fuis Semus, neque m Valetudo tua offendorsi squo tomaeror meus. Quod, quantum fieri poterit, consequa-

mur quid enim est utriquo nostrum aptius Ρropodisint igitur videbo. XVI.

Ser. Romae, ut videtis' cire. m. Mart. a. 702 529.

Μ. CICERO S. D. TITIO.i Etsi unus ex omnibus minimo sum ad te consO 11undum accommodatus, quod tantum in tuis molastiis copi doloris, ut consolatione ipse egerem, tamen, cum Ionius a summi luctus acerbitato sus abesso dolor quam tuus, statui nostras necessitudinis esse saequei in to benivolentia non tacoro tanto in tuo maerore tam diu sod adhibere aliquam modicam consolationem, quae levare dolorem tuum posset, si minus sanare O- fuisset. Est autem consolatio pervulgata quidem illa mari 2 i me, quam Semper in ore atquΘ in animo habor M-bomus, homines nos ut esse meminerimus ea lege natos, ut omnibus telis fortianas proposita sit vita

nostra, neque sS recusandum, quo minus a qua nati sumus, condicione Vivamus, neve tam grariter eos: casus feramus, quos nullo consilio Vitare possimus,

oventisque aliorum memoria operandis nihil accidissonovi nobis cogitΘmuS. Neque hae neque ceterae consolationes, quae sunt 3 a sapientissimis viris usurpatas memoriasque littoris proditae, tantum videntur proficere debere, quantum status ipso nostras civitatis si has porturbati temporum perditorum, cum beatissimi sint, qui liboros non Suscuerunt, minus autem miseri, qui his temporibus amiserunt, quam si eosdem bona aut doniquo

aliqua re p. ordidissent. Quodsi tuum orassidorium

220쪽

movet, aut si tuarum rerum cogitatione maeres, non

facit soauriri tibi istum dolorem posso univorsum puto; sin illa te res cruciat, quae magis amoris Q, ut eorum, qui Occiderunt, miserias iugeas, ut ea non dicam, quae saepissime et legi si audivi, nihil mali osse in moris, ex qua si resideat sensus, inintortalitas illa potius quam mors ducenda sit, si sit amissus, nulla vitari miseria debeat, quae non sentiatur, hoc tamen non dubitans confirmare possum, ea misceri, parari, impendere rei p., quae qui reliquerit, nullo modo 10 mihi quidsm scoptus esso videatur. Quid si nimiam non modo pudori, probitati, Virtuti, motis studiis, bonis artibus, o omnino libortati ac saluti loci Non meherculo quemquam audivi hoc gravissimo et postilentissimo anno adesoscontulum aut puerum mortuum, 15 qui mihi non a dis immortalibus ereptus ex his miseriis atquo sciniquissima condicion vitae Vitaretur. Quare, si tibi imum hoc detrahi potest, s quid iis, quos amasti, mali putes contigisse, pomultum erit x maeror tuo deminutum. Relinquetur enim si lax 20 illa iam cura doloris tui, quae non cum illis commimicabitur, sed ad te ipsum proprie referetur; in qua non est iam gravitatis et sapientia tuae, quam tu a puer praestitisti, ferre immoderatius casum incommodor a tuorum, qui sit ab eorum, quos dilexeris, mi 25 seria maloque seiunctus. Elonim eum omper o M privatis in rebus si publicis rasstitisti, tusnda tibi ut sit gravitas ot constantiae serviendum. Nam quod allatura os ipsa diutumitas, quae maximos luctus Vetustato tollit, id nos praecipere consili prudentiaque M dobomus Etenim, si nulla fuit umquam liboris amissistam imbecillo mulier animo, quae non aliquando tu gendi modum fecerit, certe nos, quod est dies allatura,

id consilio anteforro debemus nequo exspectar t-poris medicinam, quam repraesentare ratione pos M

His re littoris si quid profecissem, Oxistimabam

SEARCH

MENU NAVIGATION