장음표시 사용
181쪽
obisset, paucis post annis tamen ei moriondum fuit, quoniam homo nata uorat. Etiam tu ab hisco rebus
animum ac cogitationem tuam Voca atque ea potius reminiscere, quae digna tua persona sunt, Illam, quam diu si opus sierit, vixisso, ima cum re publica fuisse, te, Patrem suum, praetorem, OnSulem, augurem Vidisse, adulescentibus primariis nuptam fuisse, omnibus bonis prope perfunctam esse, im res publica occide
res, ita excessisse. Quid est, quod tu aut illa cum 10 fortuna hoc nomine queri possitis Diniquo noli soblivisci Ciceronem osse et eum, qui aliis consueris praecipere st dare consilium, neque imitari malos medicos, qui in alienis morbis profitentur tenero se medicinas scientiam, ipsi se curam non possunt, sed O- actius, quae aliis auto praecipero soles, ea tuto tibi subiaco atque apud animum propono. Nullus doloris est, quem non longinquitas temporis minuat ac molliat. Hoc te expectaro tempus tibi turpe est ac non si rei sapientia tua is occurrore. Quodsi qui etiam inferis a sensus est, qui illius in to amor fuit pietasquo in omnis suos, hoc certe illa o sacoro non vult. Da hoc illi mortuas, da coloris amicis ac familiaribus, qui tuo dolore maerent, da patriae, ut, si qua in re opus sit, opera et consilio tuo uti possit. Donique, quoniam ins eam sortimam devenimus, ut etiam huic rei nobis se Viendum sit, noli committere, ut quisquam te putet non tam filiam quam rei publicae tempora et alio 1 victoriam lugere. Hura in ad is de hac o scribere pudet, ne LM doar prudentias tuas diffidem. Quare, si hoc unum proposuero, nom faciam scribendi: Vidimus aliquotiens semitam pulcherrimo to ferre fortunam magnamque ex ea re te laudem apisci; fac aliquando intellegamus adversam quoque te aeque ferre posse, in nequo id maius, quam debeat, tibi onus rideri, no exoninibus virtutibus haec ina tibi vidfatur deesse. Quod ad in attinoi cum to tranquilliorem animo' by OOs
182쪽
esse cognoro, de iis rebus, quae hic geruntur, quom ad modumque se provincia habeat, cortiorem laesam. Vale. H. Sem in Aule Fieuleano medio m. Apr. a. os do. M. CICERO S. D. SER. SULΡICIO. Ego oro, Servi, Vellem, ut scribis, in meo M vissimo casu adfuisses; quantum ni praesens me adiuvare potueris et consolando et propo aeque dolendo, faciis x eo intollogo, quod littoris lectis ali 10 quantum adquievi. Nam et ea scripsisti, quae levare luctum possent, et in me consolando non mediocrem ipso animi dolorom adhibuisti. Sorvius tamen tuusoninibus ossiciis, quas illi tompori tribui potuerunt, declaravit, et quanti ipse me faceret et quam suum 15 talem erga me animum tibi gratum putaret fore. Cuius officia uinindiora scilicet saepe mihi fuerunt, numquam tamen gratiora. e autem non oratio tua solum et sociotas pasne aegritudinia, sed otiam auctoritas comsolatur; turpe enim osse existimo in non ita ferre so casum meum, ut tu tali apientia inoditus forondum putas. Sed opprimo interdum et vix rosisto dolari, quod a s solacia deficiunt, quae ceteris, quorum mihi exfmpla propono, simili in fortuna non do&Θ-runt. Nam et .maximus, qui filium consularem, sociarum Virum et magnis rebus gestis, amisit, et L. Ρaullus, qui duo septem diebus, et Vestor salua hΜ. Cato, qui summo lagonio, summa virtut filium predidit, iis temporibus morunt, ut eorum luctum ipsorum dignitas consolaretur ea, quam publica o consequebantur mihi autem amissis mamentis iis, quae ipse commemoras, quaeque eram maximis laboribus adeptus unim manebat illud solachini, quod ereptum est. Non amicorum negotiis, non ro pubscas procurations impediebantur cogitations moas, nihil in M
183쪽
foro agere libebat, aspicor curiam non potΘram, xistimabam, id quod orat, omni mo et industriae meao Ductus si fortunae ordidisso. Sed, cum cogitarem has mihi tectis ot cain quibusdam esse communia, o cum frangerom iam ipse me cogorsinquo illa seres toleranter, habebam, quo confugerem, ubi conquies-rem, cuius in sermone et suavitato omis curas doloresque deponerem Minc autem hoc tam gravi vultis otiam illa, quae consanuisse Videbantur, recrudescunt; i non enim, ut tum me a re publica massium domus Oxcipiebat, quae levaret, sic nunc domo marem ad rem publicam confugero possum, ut in eius bonis ad- qui eam. Itaque et domo absum et foro, quod nec sum dolorem, quem do ro publica capio, domus iami consolari potos nec domosticum res publica. Quo magis te expecto teque ridere quam primum cupio maius mihi solacium adfores ratio nulla potest quam coniunctio consuetudinis sermonumque nostrorum; quamquam sperabam tuum adventum sic inim audi obam)s adpropinquam. Ego autem cum multis do causis sexopto quam primum Videre, tum etiam ut ante -- montemur intor nos, qua ratione nobis traducondum
si hoc tempus, quod os totum ad unius voluntat mamommodandum si prudentis ot liboralis si, ut pora sperias videor, nec a me alioni o tibi amicissimi. Quod cum ita sit, magna tamen Et doliborationis, quae ratio sit instruda nobis non agendi aliquid, sdiuius concessu o boneficio qui condi lo.
' Ser. Romae post Id. Sext. a. 708 do.
Etsi s is adhuc consilio usum intoli o, ut id ireprehendere non audeam, non quin ab eo ipse dissentiam, sed quod a te sapionia esse iudicem, ut meum
184쪽
consilium non anteponam tuo, tamen et amicitiae nostrae vetustas et tua summa erga me benevolentia,
quas mihi iam a pueritia tua cognita est, me hortata est, ut ea scriberem ad te, quas et saluti tuae comducere arbitrarer et non diona osse ducerem a b gnitate. Ego eum te esse, qui horum malorum initia multo anto Videris, consulatum magnificentissime atque optimo gesseris, praeclaro memini; sed idem otiam illa vidi, noquo is consilium civilis belli ita gorendi nec copias o Cn. Pompei nec genus exercitus probare semperquΘ summo diffidero qua in sententia in quoquo fuisse memoria tenero to arbitror. Itaque neque tu multum informisti robus gerendis, et ego id semper egi, ne interessem non enim iis rebus pugnabamus, quibus 15 Valere poteramus, consilio, auctoritate, causa, quae erant in nobis superiora, sed lacertis et viribus, quibus p re non eramus. Victi sumus igitur aut, si vinci bgnitas non potest, fracti certo et abiscit. In quo tuum consilium nemo potest non maxime laudare, quod cum ovo vincondi simul abiecisti certandi otiam cupiditatori ostendistique sapientem et bonum civom initia ossicivilis invitum suscipere, extrema libenter non PerSina qui Qui non idem consilium quod tu secuti simi, eos vido in duo genera osse distractos aut enim renoVar 25 bellum conati inint, ii qui Eo in Africam contulerunt, aut quem ad modum nos victori ses credidomini. Μωdium quoddam tuum consilium fuit, qui hoc fortasso humilis animi ducoros, illud pertinacis Fateor a plerisquo vel dicam ab omnibus sapiens tuum consilium, ο multis etiam magni ac fortis animi iudicatum sodhabo ista ratio, ut mihi quidem Videtur quendam modum, praesertim cum nihil tibi deesse arbitror ad
tuas fortunam omnis optinendas praeter VoluntatΘm.
Sic enim intollini, nihil aliud osse, quod dubitationsm soadserret ei, penes quem est potestas, nisi quod Voreretur, o tu illud enoficium omnino non putares. io
185쪽
LIBER IV . 93 quo quid sontiam, nihil attine dicere, cum appareat, ipso quid socorim Sed tamon, si iam ita constituisses,
ut abesse perpetuo malles quam ea, quae nolles, bdem, tamen id cogitar deberes, ubicumque esses, te 5sore in eius ipsius, quem fugeres, potestate. Qui si saeuo passurus esset to carentem patria et fortunis tuis quiet o liber Vivere, cogitandum tibi taminesset, Romaene et domi tuae, cuicuimodi res esset,
inmitylonis aut Rhodi malles vivors. Sod, cum ita
1ο lato paloat eius potestas, quem Veremur, ut terrarum Orbem conplexa sit, nonne maris sino periculo tuae
domi osse quam cum poriculo alienae Equidem otiamsi oppetonta mors ossot domi atquo in patria mallem quam in erismis atque alienis locis Hoc idem om-unes, qui te diligunt, sentiunt; quorum est magna pro tuis maximis clarissimisquo virtutibus multitudo. Η bomus otiam rationem rei familiaris tuae, quam dissupari nolumus Nam, etsi nullam potos accipere iniuriam, quae futura perpetua sit, propterea quod neque i is, qui tenet rem publicam, patietur neque ipsa respublica, tamen impetum praedonum in tua fortunaa fiori nolo; si autom qui ossint, auderem scribere, nisits intollo re confiderem. Hi ho unius sollicitudines, inius etiam multa et si assiduae lacrimas C. arcelli, fratris optimi, sprω cantur. Nos cura et dolore proximi sumus, precibus tardiores, quod ius adsundi, cum ipsi sprocations eguerimus, non habemus gratia tantum possumus quantum Victi sed tamen consilio, studiomarosllo non rodesumus. A tuis oliquis non adhibemur ad omnia parati sumus.
186쪽
Μ. CICERO S. D. . MARCELLO. Neque monore te audeo, praestanti prudentia virum, nec confirmare, maximi animi hominem unumque sortissimum, consolari vero nullo modo. Nam, Si ea,
quae acciderunt, ita sors, ut audio, gratulari magis virtuti tabe quam consolari dolorem tuum; in te tanta mala rei publica hangunt, non ita abundo ingenio, ut te consoler, cum ipse me non possim. Reli liquum os igitur, ut tibi me in omni re eum praebeam praestemque et ad omnia, quas tui velint, ita sim
praesto u me non solum omnia debere tua causa, sed , se quoque, etiam suae non Possim, susem. Illud tamin es tu in monuisse e consulam putarat via proptor bonevolentiam tacere non potuisse, ut, quod ego facio, tu quoque animum inducas, si Ait albqua re publica, in ea to osso oportere iudicio hominum reque principem, necessitate odentum tempori; sin autem nulla sit, hunc tamen aptissimum ess etiam
ad xulandum locum. Si nim libertatem sequimur, qui locus hoc dominatu vacat si qualemc in1que JO-dum, quae est domestica sodo iucundior Sod mihi crede, etiam is, qui omnia honos, favet ingeniis, nobilitato vero ot dignitatos hominum, quantum iriges et ipsius causa concedit, amplectitur. Sed plura,
quam statuorum. Redeo ergo ad unum illud, me tuum esso fore cum tuis, si modo erunt tui, si minus, me certo in oninibu rebus satis nostrae coniunctioni amori quo facturum Vale. M
187쪽
Ser. Romae post Id. Seri a re 6 69.
Etsi porpaucis anto disius dederam Q. Mucio litte 1
ra ad is pluribus orbis scriptas, quibus declaraveram, quo te animo censerem osse oportere et quid tibi facisndum arbitrarer, tamen, cum Τhoophilus, libertus tuus, proficisceretur, cuius ego fidem erga to boni volentiamque perspexoram, sine meis litteris sum ad te venire nolui. Edem igitur te rebus otiam atquestiam hortor, quibus superioribus litteris hortatus sum, ut in ea re publica, quaecumque est, quam primum Velis osso vitta videbis fortasse, quae nolis, non plura tamen, quam audis cotidie Non est porro tuum uino sensu sol 1 oculorum moveri, cum idem illud auribus psrcipias, quod etiam maius videri solet, minus laboraro. at tibi ipsi di condum ori aliquid, quod non sentias, aut faciendum, quod non probes. rimum tempori cedere, id est necessitati parero, sempor sapientis os habitum deinde non habst, ut nunc quidem est, id vitii res Dicere fortasse, quae sentias, non licet, acore plane licet. Omnia enim dolata ad imum sunt is utitur consilio ne suorum quidem, sed suo. Quod non multo secus fioret, si is rem publicam teneret, quem secuti sumus. an, qui
in bello, cum omnium nostrum coniunctum esSet e riculum, suo et certorum hominum minimo prudentium consilio uteretur, eum magis communem censemus invictoria futurum fuisso, quam incorti in robus fuisset γet, qui nec te consule tuum sapientissimum consilium
secutus esses nec fratre tuo consulatum ex auctoritato tua gerent vobis auctoribus uti Voluerit, nim Omia tenentem nostra sententia desideraturum consos fuisse γOmnia sunt misora in bellis civilibus, quae maiores nostri no omes quidem, nostra aetas saepe iam sensit, sed miserius nihil quam ipsa Victoria; quae, etiamsi
188쪽
ad meliores Vonit, tamen eos ipsos ferociores inpotemtioresque reddit, ut etiamsi natura tales non sint, εcessitate esse cogantur; multa enim victori eorum adibitrio, per quos vicit, otiam invito facienda sunt. An tu non Videbas mecum simul, quam illa crudelis asot futura victoria Igitur tunc quoque carere patriis, ne, quas nolles, Videres Non' inquies: ego nim ipse tenorem opes et dignitatom meam At erat tuas vi tutis in minimis tuas res ponere, de re publica vehementius laborare. Deinde qui finis istius consilii ost 'inam adhuc et factum tuum probatur, si ut in tali re etiam fortuna laudatur, factum, quod et initium ossi
necessRrio secutus si et extrema sapienter persequi
nolueris, fortima, quod honesto otio tenueris et fatum et famam dignitatis tuae. Nunc vero nec Iocus tibi iussus dulcior osso debet patria, nec eam diligere minus debos, quod deformior est, sed misereri potius nec eam multis claris viris orbatam privare etiam aspectu tuo. Denique, si fuit magni animi non eas supplicem Victori, Vide, ne superbi sit aspomari eiusdsm liboralit stem et, si sapientia est carer patria, duri non dosiderare et, si re publica non possis frui, stultum ostnosse privata Caput illud est, ut, si ista vita tibi
commodior esse Videatur, cogitandum tamen sit, ne tutior non sit. agna gladiorum est licentia, s in extemis locis minor etiam ad facinus verecundia. ihi sidus tua tanta cura est, ut arcesso, fratri tuo, aut par aut certe proximus sim tuum est consulere tem poribus ot incolumitati et vitas o fortunis tuis.
CICERO ΜΑRCELLO S. 1 Etsi nihil orat novi, quod ad te scriberem, magisque litteras tuas iam opsctare incipiebam vel te potius
189쪽
LIBER IV -11. 97 ipsum, tamen, cum Theophilus proficisceretur, non O- tui nihil si littorarum aro. Cur igitur, ut quam primum Venias Venies enim, mihi crede, expectatus,noque solum nobis, id est tuis, sed prorsus omnibus. Venit enim mihi in mentem subvereri interdum, noto dessoto tarda docessio. Quodsi nullum habere sensum nisi oculorum, prorsus tibi ignoscerem, si quosdam nolles videre; sed, cum leViora non multo essent, quae audirentur, quam quae Viderentur, Suspicare au tem multum interesse rei familiaris tuae te quam primum venire, idque in omnis partis Valeret, putavi ea de re te esse admonendum. Sed, quoniam, quid mihi placeret, ostendi, reliqua tu pro tua prudentia considerabis me tamin Velim, quod ad tempus te expecte mus, certiorem facias. XI.
Scr. Mytisienis m. Oct. a. 708 469.
MMELLUS CICERONI S. Hurimum valuisae apud me tuam semper auctori I latom cum in omni tum in hoc maxime negotio poto oriatimare. Cum mihi C. arcellus, frater amantissimus mei, non solum consilium daret, sed procibus quoque me obsecraret, non prius mihi persuadere potuit, quam tuis est offectum litteris, ut uterer vostro potissimum consilio. Res quem ad modum ait acta,
vostras littora mihi doctarant. Gratulatio tua sis ostmihi probatissima, quod ab optimo fit animo, tamen hoc mihi multo iucundius est et gratius, quod in
summa paucitate amicorum, propinquorum ae neceSs
riorum, qui Vere meae saluti favsrent, te cupidissimum mei singularemque mihi benevolentiam praestitisse cognovi. Reliqua sunt eius modi, quibus ego, quoniam haec erant tempora, facile et aequo animo carebam; hoc vero eius modi esse statuo, ut sine talium virorum
190쪽
M amicorum benevolentia neque in advorsa neque in secunda fortuna quisquam Vivere possit. Itaque in hoo
SERVIUS CICERONI SAL. LUR. Etsi scio non iucundissimum me nuntium Vobis
allaturum, tamen, quoniam casus et natura in nobis dominatur, Viaum est faciendum, quoquo modo res se 10 haberet, Vos certioros facere. . d. x K Iun. cum ab Epidauro Piraeum navi advectus ossem, ibi M. a calum, conlegam nostrum, conveni umquo dis ibi consumpsi, ut cum eo essem. Postero dis ab so digressus sum e consilio, ut ab Athenis in Bosotiam 15 irem reliquamquo iuris dictionem absolverem ille, ut aiebat, supra Μalsa. in Italiam vorsum navigaturus orat Post disin hortium ius disi cum ab Athonis proficisci in animo haberem, circiter hora decima no his P. Postumius, familiaris eius, ad ins sest o mihi sonuntiavit .marcellum, inegam nostrum, post omnetompus a P vigio Cilons, familiare eius, pugione pedicussum esse et duo Vulnera accepisse, linum in t macho, alterum in capit secodum aurem sperari'
men eum Visere posse; agium se ipsum interfecisso spostea se marcello ad me missum esse, qui haec nuntiare o rogaret, ut medicos ei mittorom. Itaque medico coso et o vestigio eo sum profectus prima luce. Cum non longe a Piraeo abessom, puer Acidini obviam mihi vini cum codicillis, in quibus erat scrip solum paulo anto lueommarcellum dis suum obiam. Ita vir clarissimus ab homine deterrumo acerbissuma