Fasti campililienses Tomus 1. Continens Propyleum Fastorum sive Elogia 10. Geneaologicohistorica primorum Austriae Marchionum ac Ducum Babenbergicorum, ceu majorum Serenissimi ducis fundatoris Leopoldi 7. Gloriosi, ab anno 908, usque 1200. Item secul

발행: 1747년

분량: 567페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

36 DISSERTATIO

fert V. s. IV seqq. Ipsum quippe hoc Chronicon integro teno re suo evulgans rim. I. a col. aso. Iuculente demonstravit, illud non aliud este, quam qudd Conradus de Midenriet Abbas, vel alius quiscunque Monachus Mellicensis, petente Duce Leo tuo

VI. confecit: Unde non alio nomine Gopolinum appellari mer tur, nisi nuncupationis, huic Duci teste Prooemio lache, solum. modo causa. Ubi tamen neque Abertus decollatus, neque gemini filii ejus, vel unica literula Commemorantur.

i .,ι Porro ipse Cl. cui Λ ustria vetus illustranda toto

animo sedit, cum aeterna sui Nominis fama, mox laudata Dissertat. R. omnem certe, qui sibi innotuit, angulum contentione summe laudabili perreptavit, ut LEOpoLDI Hustris Veram tamdem Genesin exquireret. Milichini ille Scriptori gravissimo Seculi X ', & item Ottom Frisingensi, qui & ipse Stirpe Marchio

Buben eticus Scculo XII. ' claruerati omnia tribuit, ita quidem discurrens. ΑDALBERTuM Victoriosum, tertium Austriae Maris chionem, natum fuiTe Patre HENRICO II. perperam dicto Rebelli, post Conradum Mambergium omnes fiere Scriptores Austriaci uno ore fatentur. ΗENRI M porro Otto III. Imperator in diplomate seo pro Ecclesia Frisingensi de An. 996. quod est apud Hunsum Metrop. Salisb. I m. I. p. I 39. planissimis verbis appellat Filium LΠιπALDI Marchionis, i. e. LEopoLDI dicti Uustriae. E quibus quidenter consequitur, Leo tuum Illustrem Masserti Victoriosi certissimum Avum suisse. Scribit autem into diae. sul Frisingensis Chronicor. LURPI CV. Is narrata AdrassertiComitis Baben bergensis decollati tragoedia: Ex hujus ALBERTIIan L ne ALBERI in qui posmodum Marchiam Orientalem, i. e. Ram viam Auperiorem, Ungaris ereptam, Romano Imperio a erit, Oriaginem duxisse trassitur. Cum itaque ALBERTUS hic posterioe priorem illum Decollatum neque Patrem, neque Avum habu rid quod statim antea dictum, nihilominus tamen e finguine ejus descenderit: id unum profecto superest, ut ab eo tanquam Proavo veneri: Abavum deinde indubie nactus esse debuit HENRICUM Franciae Orientalis Ducem : cui Bisa, Filia intonis Saxonis, & Hemici I. Imperatoris Germana, uxor emati Nam ilichindus Libr. I. de Reb. gest. Saxon. Affertum Decollatum diserte vocat Henrici Regis: cui into Saxonum Dux certissimus Parens erat, ex Sorore Nepotem'. &Otto Frisingensis, quod eodem recidit, Abertum mox dictum intonis Saxonum Ducis ex filia Nepotem appellat. Ad mentem igitur Cl. Redii Genesis LEO,

POLDi Elastris in tabula conjecta sic demum habebiti

102쪽

PROLEGOMENA S. H. 37

Henricus Franciae orientalis Dux : Baha Filia intonis Saxonum schenia&Ducis, Henrici Aucupis Regis Germanae j '--

Alberius Comes Bahenhemensis Decollatus.

LmpoLDus illustris Primus Austriae Marchio.

Posteaquam autem Vir summus una mecum pro Veteri, qua me dignatur, necessitudine nostra, Autographum Ortilonio evolvisset, & qualiter Aotius ibidem excerptus LEopoLDi illa. Ibis Originem traderet, admirans & jucundus legisIet, novo emperimento didicit, quam Vere accidat, qubd Vir Celeberri Nicoc Hieron. Gnaeingius Praefati ad Mentini Annal. Bojori Lipsiae An. 1 ita novissime editos hunc in modum observaVit. Quo reso ig;Λε, sunt antiquiores, re ad primam originem ac eisne propius, eo θν. νςr um diu flori etiam caligine eensentur obductae, majorique a custate circum n,in heptae videntur. Habebit ρωrema aetas temper, quod corrigat, hinctis mo-met, poliat, expungat: ρυ quam plura, quae Osim cum hiauisi, g mispue certarunt, Monumenta ruptis quasi repagulis in publicum praetereriverunt, eaque, quae pro .notis N ab Misimus here reputata,

nova itemque clarissima luce perseunduntur. . . t : . '

III. Quia tamen Vir idem Clariismus, toties laudatus, semperque laudandus, in misi indum totus juravit: contestatus . ' 'eit mihi post Ortilonem jam editum, videri sibi Omnino, sui Scriptoris Authorirutem, quo ipse nixus emat in allignando Masserisii Rictoriosi Abavo, ob aetatem toto Seculo graviorem, merit contra IV tantam esIe debete, ut clam Milichindus, conteste insuper intone: Iu Frisingensi, Ad serium Detollatum ieripserit Henr i Regis ex A-iut. rore Nepotem, aegre contra eum obtinere queat aesiui recentio ris Narratio, cujus asserto Maoretur iunior, Decollati Filius ejus. dem Regis ex Sorore Bubae Nes Mediiteradi i Repono)ego, pace tanti Viri & Amici mei, non tum aetatem Seriptoris, quam exactam rerum, quas tractatἡ notitiam posteris fidem faeere. Mihi hoc in argumento Atili Authoritas potior est cavissm Stichim di. Quamvis enim inferior sit aetate, metito tamon praesumitur res Domesticas, quarum historiam condidit, inquisivisIe di. ligentius, & exactius novisse: quas proinde etiam clarissifrae nuo ravit, ajens: MAL .gmM, Decogati Filium, quinquennalem puerum, cum Matre Binium E, Filia in VII Saxonis, quia omnia

103쪽

38 DIS ERTATIO

rem mari mina imperatorem, dictum aucupem, tuus ex Arari Basa Nepos fuit. Nihil hic ad claritatem desideres: proinde D.

riter nihil ad fidem. Qui enim omnia, quae circumstant, adedi tua culente expressit, rem exacte novisse prudentissiime presumutur. Contra verti quantum ex his unis Milichina verbis exsculpas et Nam cum bellam esset Chunrado, Retis Chuntatinui, cum MALMRTO, Henrici ex Sorore Nepote Sic enim legere ut aliquid saltem discas. Qigalis enim hic locus apud Meibomium exstat, scribarum incuria oppidd vexatus, plana confusionem inducee Ita enim ibidem ad literam habeti Nam risera bellam esset Chunrado Regis Chunradi Ruiri, ex Adelberto Henrici ex Sorore Nepoti. unde potius fluere: Chun dum inmitem Hasso-Friesariensem, ex Adesierro progenitum, fiuisiem, rici ex Sorore Nepotem. Sed missa sententiae hujus vexatione& vera lectione admisIa, ubi nomen Sororis Henrici nempe illud apud Milichinatam, vel defectu certae scientiae adhaesit, vel im . curia neglectum : quod proinde nec Otto Frisingensis, qui eum postea exscripsit, supplere valuerat. Atque hinc aliis licentia 1 eL , nomen Babae substituendi, praeeunte H manno in Amnah Babenbem. Quem errorem ut Alia r retegeret, phrasi raeter solitum concepta est usus, scribere nolens, cujus ex Sorore depos, sed cujus ex Sorore Babae Nepos fuit: ut videlicet utrosque emendaret, sive qui Hemicum, Patrem in Verri decollati, Bibam in conjugio habuisse tradiderant, sive qui e converso Baha te ipsum vi bertum Maritum perperam assignaverant. neerium, IV. Quid verb. si locus hic, qui Aludum revincere debe..uri Abia. ret, nequidem sit Uisichinis, sed ignoti Interpolatori, 3 Metus zm certe non Vanus est. ex q O lll. Lesbnitius Tom. I. Scriptor. Bruns-αhisar Wic. p. 2I3. in Collationibus Milichina impressi cum ejusdem Exemplo MS. ' Biblioth. Electorat. Dresdens. per Dochisis.1 factis,& 1 se editis, testatur,ea,quae suntviri serui de nonis tradito, in MS. hoc plane deeste. Et item ibid. p. 223. in Codice GOMS. 'Biblioth. assinens.Narrationi huic de Drto,exstanti

quidem, hanc periodum siubjectam esse, quae in impressis deest..is, ut ferunt. Adegeribus, ab ipso quondam Pontifice puta Hat,tone in fide susceptus, ejus est Consilio deceptus: quod quia, non probamus, nunquam adfirmamus, sed vulgi rumore magis fictum credimus. . Quae Codicum in ejusdem facti recensione diversitas incrustationum celth non leve, nisi manifestum esta gumentum. Esto autem, nihil quis haesitet, Locum, de quolginius, Authorem Milichindum habere r hunc tamen erroribus in exprimenda Cognatione vel Affinitate, immunem nota fuisse, alii dudum viderunt. Cum namque Annal. L. I. scripse rit ille, Burchartam Sueviae Ducem fuisse conradi RegisGenerum'. celeberrimus Hachnius in Conrado P. u. t. si advertit, impos

sibile

104쪽

PROL EGO ME . S. II. 39

sbile esse, ut Rex iste, Conradi nomine L'' , qui Cunt undam viduam Ludolphi Bavariae Ducis An. 9 3. duxit, & iple obiit An. si9. ex hac Conjuge Filiam habere potuerit, quae se vivente Burchardi, vel cujuscunque alterius in thorum ingredi potuerit. Quod etiam tanto amplitis fallet, si subsistat Doctiss. Inoueri Asterium Vitriar. 1 ustrat Tom. I. p. m. 478. in Comado, eum liberos nullos genuisse, canente Godestiri Viterbiensi parti I 'Chron. p. 4 ΦCoNRADO Primo natus non exstitit Haeres.

Rursum Jll. Eccardus in Heter. Monumentor. QuaternisV. Notis ad vitam Hai semudae Abbati II .pag. i. mirichindum pal iter Libr. l. tradentem, Luietardem suille uxorem Ludovici Regis Arnufo nati, crassi erroris arguit, cum illa Ludovici junioris, hi-lii Guovici Germanici, Conjux exstiterit. V. Conti militer verti Vir idem Jll. tam in Originib. Saxon. Effoli, in

Praefat. f. Nil .leq. quam inis,sor. Hanc. Oriental. Tom. II. praeci--loc .pue p. 8I2. iterum autem & amplius in suis ad vitam Hathomu-aae notis statim laudatis p. 39. seq. demonstrat, nullo pacto fieri po revincitatriuisle, ut Henricus Franci ae Orientalis Dux, Pater trium Fratrum

Metiri, IHenrici, & Adiasserti Decollati, in conjugio habuerit aliquam intonis Saxonum Ducis Filiam, adeoque ut Ptibertus Decollatus, quod Milichindus aste ruit, FHenrici Regis, ab Ottone geniti, Nepos ex Sorore esse potueri: Fundamentum negandi ponit in Iesamento, 1ive fabulis supremis, primum a Ad reo in Cod. Donation. cap. 2 l. deinde a D. Luca a Acher Congreg S. Mauri Spicilen Tom. Nil p. 9ci sq. vulgatis: quas imperante Domino Luoonco ll. Iusto Anno Regni ejus vicesimo quarto id e. An. Chr. 87 . condidit Eberhardus Comes Marchio FOi ojuliensis, cum Gisia Conjuge sua, Ludoiici Germanici, & Caroli Calvi Re-

Rum Nepte, S in quibus tam Vitiones, quam Faramenta, i. e. Velles Capellae sacras, Camereque sitae profanas, item Libros Bibliothecae tuae, exacte distribuit in quatuor Filios, unxochum, Berengarium, malardum, Rodia hum, & Filias tres , En brudem, uitiam, Heu ch. Fuit haec postrema sine dubio tune innupta, aliunde nutu minima, Marito ejus in his Tabulis minime Commemorato: quae tamen mox Anno sequenti 87 nupta est Ottoni Saxonum Uuci, quod passim constat. Porro Hemicus Franciae Orientalis Dux, teste Rhegisone Abbate Prumiensi ad An. 887. anteriore anno a Ca=olo Crasso imperatore. Urbem P.iri sinam a Normannorum obsidione e liberare volente, EXercitibus , Germanico ac Lotharingico siummo cum imperio praefectus, cum apud hanc Urbem situm loci cum paucis ipsemet exploraret, ab hostibus misere trucidatus fuit. Quomodo jam concipias, Henricum istum Francum, An. 886 interemtum, Ottonis Ducis A. 874. nubentis Filiam aliquam thalamo suo induxis Ie, quae, ut summum largiamur, duodennis, trium Filio

105쪽

o DISSERTATIO

rum a lardi, Henrici, Adessent, quos ipse post se reliquerat,inister esse potueriti Impossibile ergo est Nisi indi assertum, da

hortum Decollatum fuisse Hemici Regis, intone Saxone nati, ex Sorore Nepotem. Ita arguit Eccardus.

VI. Interim illustris hic Author, scriptus alias Rames G g 4,ὸ.es orgius ab Eciari, Celsissimi Principis & Episcopi Wirce burgem

Ee arti no- sis Consiliarius intimus, tam egregiis quam crebris & grandibus .imiit Voluminibus suis in Orbem eruditum notissimus, circa LEopoL.

utis paren. Di illustris verum Parentem in aliam, penitus novam, atque ab tς ' anterioribus longilsim E abeuntem Conjecturam, occasione im-

'' ' ' pugnati Milichina devenit. Clim namque sibi hujus Scriptoris, iis temporibus propingui, Authoritas non plani spernenda videretur, credi polle existimabat, eidem hoc saltem constitisse, quod Comitum Baben bergensium Stirps aliquibus nuptiis Regi Hemico amnis evaserit : caeterum confusione nominis Hemici eum lapsum fuissse, ut nuptias, quas Filius inierat, Patri imput rel. Hemico quippe Franciae Orientalis Duci praeter Aalardum, Se Adesertum, amitos decollatos, insuper tertius adhuc filius erae Henricus, occisus Annos . Atque huic denique Conjugem ad. mittit, quae fuerit intonis Saxonis Filia, Soror verti Henrici Regis. Hoc attamen me a sua Opinione constat, ideo concepta, ut causam reperiret, cur Conradigenae, i. e. Hassiae Comites, tam

acri, pertinaci, diuturno, ac fatali utrinque bello collisi cum Ba. benbergicis, hos non penitus extirpaverint, ultionem nimirum intonis Saxonis propinqui admodum Veriti: maxime autem, ut modum adinveniret, intonis Frisingensis traditionem, cui &Anon mus Historiae Fundationis Monasterii Mellicensis aditi pinlatur, tuendi, qua perhibetur, Adiassertum Victoriosum tertium Austriae Marchionem ex sanguine Masserti Decollati Comitis Bahenbergensis Originem duxisse. Ubi quidem singularis est,& vult, per Sanguinem hoc loco non illum intelligi debere, qui recta linea & proximo fluxu ab Avo per filium in Nepotem descendit, quod ursit Cl. Redins, sed eum multd magis. qui col.

laterali descensia remotiores in cognatos, ab uno tamen Communi stipite, influit. Quare eidem hoc intonis effatum, Adabbertum Victoriosium ex sanguine Alberti Decollati originem duxisse, idem videbatur, ac priorem de Cognatione & Familia posterioris suisse. Ne autem ambos hos Albertos uni recto Stipiti insereret, obstare sibi ait, qudd nullius plane veteris Scriptoris Authoritatem prae se habeat, vel opinandi tantum, Albertum decollatum aliquando Uxorem, aut Prolem habuisse. Deindequbd ipsae veteres Germaniae leges ac consuetudines in hanc opinionem depugnent. Per has enim, si Adalberio Decollato filius fuisset, paterna bona huic eripi, Regisque ad fiseum trahi, quod

tamen iactum est, nequibant.

106쪽

VlI. Hinc itaque LMmLDuM Uustrem potius ab Henrico, Fratre Adalberii decollati, deducere mavult, utque genesin ejus

pertexat, moramque temporis intermedii lucretur, ne LEopO Dus prope nimis ad Asertum decollatum accederet, nimiumque prolixae aetatis evaderet, delabitur ad Henricum, qui erat Marchio Franciae Orientalis adversus Bohemos, cujusque na in Franconia sita erant. Bavariae atque Babenbergae vicina :&quem insuper Bavuriae obtinendae cupido illuc impulerat, ut adversus Henricum ii. Imperatorem armis Conjuriatis insurgeret. Hujus

Castrum praecipuum quia Mertalia erat, tmaro Amardela, ab Avientino Castrum Ameribal dictuiri, quod per exercitum Caesaris ob praedictam Hemici rebellionem primo impetu destructum, olim verti ab Adasserto quopiam sub Annum 933. cum magna fainae suae claritudine possessum fuit, qui ideo Comes de Marthao p aedicabatur: hunc inalbertum, Cujus antelatus Henricus, Caesari Rebellis, ex filio Berctholia Nepos erat, Echarto peraptus dignusque visus est, quem LEO LDo illustri Parentem tribueret. Vult proinde, ex Henrico, Henrici pranciae Orientalis Ducis Filio, & ex aliqua intonis Saxonis Filia, Henri. ci Regis Sorore, natum fuiste Ber otium Comitem,Patrem Adab herii Comitis de Mertula, quo L poLDus Uuobis processerit. Schema suum Genealogicum ita mnstruit.

Hemicus Dux Francicus Thuringorum & Saxonum obiit Anno 886.

Schema Fc

stris Primus Austriae Marchio Ob. A.99 nvo Episcopus irre burgensis

Hemicus Marchio Auit r i ae.

Christimna Reclusa

Trevire si

107쪽

a DISSERTATIO

RE Ellitui VIII Optissim ego huic Inventori tam subtili copiam Alsi. Mint . Oratione nostro exscripti; in quem si incidisset, opolline

non tam laevo vexatus, gravissimo labore supersedisset. Nacturus enim erat Testem veterrimum, & fide sua certe non indignum, quo didicisset AgenoDecollato Uxorem simul intonianum Filiam una cum Prole, Masserto nempe Filio, qui Henrici Regis e Sorore Nepos erat, domi suisse. Neque tunc, ut arbitror, Leges ac Coninsuetudines Germaniae veterea multam ei credendi religionem injecissent : quippe cui facile occurrisset, pro modo culpae solere pariter elle modum etiam paenae. Offendit Adiassertus, qualiter eum nobis tot Scriptores depingunt, in Familiam ipsius Ludovici Regis: devastationibus suis sacros aeque ad profanos, quos hostes crediderat, inclementissime habuit: Evocationibus Regiis nullibi paruit : obstinatus in culpa diutissime perstitit: armis Regis arma sua opposuit: & hoc tandem pacto publica & unanimi Procerum omnium sententia promeruit, ut severissima in se animad-yersione caeteris cunctis exemplo fieret, quanti criminis esset, spernere Legem, ac Regem, Mirum itaque non sit, delictum atrocius graviorem quoque in se concliasse Principis iracundiam, & intentatam eidem inflictamque poenam, consueta juris via acerbiorem, in filium pariter vindicasse: ne scilicet ipse, parem Patri Patru sque opulentiam consecutus, simili aliquando cum eis licentia in publicae quietis perniciem evaderet. Sed ne hoc quidem tantopere, puto, eum movisset, quod solus hucusque aestius inter Ottonis Saxonum Ducis Filias, praeter Babam, quod quidem nomen Ec arto aliunde non probatur, in. super Brunbilium in scenam deducat. Si namque hic Scriptor si 'hthim Historiam patriam, quam persequitur, iisdem in tenebris, quiti., ωὰ bus ante sesqualuit, reliquisset, & novi nihil doceret: poterae suis A, ipso CRr re, quo Claudebatur, diuturno adhu dum nullo no. gumentumstro incommodo latere. Ergo si quae abdita retegit eo in aem. rem ali- mento, cujus probe conscius meritb praesumitur, quodque ipse,ihὸ prope solus ex instituto tractavit, cum alii in illud miniis curiost indagaverint: valde sane iniquum foret, eum, priusquam cum ratione de errore solide revinci possit, fastidiendo contemnere. Aliorum silentium nullius elevat fidem. Neque enim ideo nemo rem aliquam novit, quia multi eam ignorant. Ne dicam, Scriptorum in more haud quaquam positum esse, ut

singuli singula reserant, quae cognoVerunt, eX quo unumquemque tandem labor suus fatigat, & operis sui prolixitas solicitum habet. Quam multa vel unus mitichindur in Historia Saxonum, quam tamen studiose condendam peculiariter suscepit, nihil minus praeterit, in quibus & nomina Filiarum intonis Ducis, atque Henrici Regis 3 Percommode itaque ad hoc propositum advertit Cl. Hunseius Melpop. Laureac. Dolei p. μ. quod ego exempli alterius locti h1c adduxerim , ad usque SS. Floriani &Maximiliani tempora ne ullum quidem Scriptorum Coloniae

108쪽

PRO LEGO MENAE S. III. ψῖ

Laureacensis meminisse : ut aded eo usque negari posset, exstitisse Laurea cum, aut Coloniam Romanam fuiste, nisi unius M.tonini Itinerarium ac Tabula super rent. EX quo ille una me. cum subinfert, Silentium Scriptorum non continuli probum

argumentum rem quampiam negandi existere, maXime contraeu n, qui , tametsi solus quidpiain asserat , eX certa tamen

1cientia scripsille, pro vitae suae conditione debet praesumi.

De Austriae utri usque supra & infra Anasum confusione, Olim familiari, per indiscretionem voc u in Marchia Orientalis, Marchimatus, & Marchio : item de primo LEOpoLDi illustris adventu

fluctuantes plurium e POChae. LEOPOLDUM RHbem in regenda Marchia Orientali, quae

passim, absque discernendi Religione, pro Austria utraque ab omnibus prope accepta fuit, succestille Ru ero de Rc larn, facile inter plurimos tenebat. Quo autem sub Caesare, & quo

Anno, hi invicem stationem suam commutaverint, aeternae &intricatae summopere litis argumentum remansit. Mihi verti. ς''U' priusquam hac in quaestione recensenda progrediar, observan- Austriae dum prae omnibus arbitror, haec Vocabula Marchia, Marchis natus, & Marchio, promiscue quidem a ScriptoribuS innumeris otienialis. immo & in Chartis ac diplomatibus adhibita legi, gmandibus Verti erroribus saepenumero ansam dediste, quantumvis etiam epitheton Orientalis adderetur. Hac quippe ratione ambae provinciae supra & infra Anasiam ita confundebantur, ut, quoniam prior adusque Annum i Is6. erat Marchia seu Limes Bavariae adversius ortum, posterior vero Marchionatum proprium, Limitεmque totius Germaniae contra Pannoniam constituerat, Marchiones Boici cum Auitriacis, gnavi admodum historiae detrimento, cumque plurima rerum caligine, & Stirpium per. Errorum inplexitate, fere perpetuo commiscerentur. Atque hinc erronea, is es. 4illa dogmata: i. ' Marchiones Austriae a Ducibus BaVariae sem- radix. per inititutos, his proinde clientelari jure devotos, ad curias eorum Ceu Vastillos accedere debuisse. a.'' Hos Marchiones a Bavaris Ducibus e sua plerumque stirpe suisse adlectos. 3 Quaedam Austriae oppida, sive Castra, uti Leopol torf, Berchstoliam, GundramWorf, Gumpolis secten, Mibelmsburg, cum a LEOPOLDo Illustri, tum a Propinguis ejus, nisi Fratribus, originem simul ac nomina sua referre : qua conjiciendi liccntia bonus Ladius

ante omnes eminuit.

Eastorum Campililiens. Tm. I. F a II.

109쪽

4 DISSERTATIO

notitiae II. Equidem non isnoro, neque dissiteor, veterrimis illis ait temporibus antiquos Bolorum Reges, vel Duces, non imparessi. ' Regibus, totiusque vastissimi tunc Norici Dominos, in omni hae terra, magnaque ipsius Pannoniae parte, late plenaque cum p testate imperisse. Tum verti nihil de Marchia, vel Marchionia Quid hi n. bus auditum: vel si exstiterint, de iis hic sermo non est. Dum V itru verb, dejectis Ducibus Agilolfingis, Carolingici sive Francici Re-

ei. Regi- ges Bojariam tenerent, ac firmiter secum constituissent, hunc bui t vallissimum Ducatum ita dissolvere, ut nunquam deinceps tota amplitudine sua coalescere, & Germaniae quietem, uti prius, interturbare valeret, divisis provinciis, interiora terrae Comit,bus, limites Marchionibus custodiendos commisere : quos t men, uti nutu suo imposuerant, ita & pro libitu removerunt. Atque hujusmodi Limitaneos Principes ad Curias evocatos facillime largior, sed ad Curias Regum, non Ducum, qualem in Bavaria nullum tolerabanti Solus Arnulphur Imperator tam improvide quam incommode egit, ubi LeutoLdum quempiam, tametsi fortasIe cognatum tibi vel agnatum, universie iterum Bojariae cum elogio Ducis praefeci: Mox

enim per hoc Arnolpho Malo, hujus Leuioli filio, iter instravit,

vetus Bojorum Regnum aflectandi, ea maxime opportunitate, qudd iis temporibus Carolingici Reges in Ludovico In rite em rerentur. Sed ambitum Arnolphi Mali Rex novus Germaniae

Quid sub Gunradus eousque repressit, ut eum ad Hunnos, Veteres moli-

. ita , .3tionum su3rum sociOS, profugere coegerit. Redeuntem Hem' risus Rex, cui obsequi rursum cunctatus est, cum aliis dissicultatibus urgeretur, Regio saltem nomine abstinere coegit, Ducem

esse, cum amplissima in Ecclesias Bojariae potestate, perhibente Luit ando Chonicor. Libr. II. Cap. s. ', connivendo permisi: Defuncto verti innot o Imperator Otto I. Filios ejus, qudd in Bavariam quasi avitam haereditatem suam ipso jure succedere, nullumque Caesari beneficium profiteri vellent, penitus exclusit, huic verti Ducatui administrando Berthostam fratrem -- no*bi, nequaquam jure sanguinis, sed mero beneficio suo ad

nutum revocabili, praesecit. III. Interea, dum haec omnia, quae enarra eram, fierent,

Austria inserior nullius provincia, sed omnium sere barbaron, .nhi. rum Communis quodammodo latrina exstiterat: qui quoties aiug., bis. Regibus Carolingicis, Vel Ducibus Bojis, eorumque limitaneis l. . az sup An sum Marchionibus repressi fuerant, novo impetu inne, nuἶ , BOjariam, Caeterasque Germaniae proVincias ultra citraque Da. P QVincia. nubium irruperunt. Neque ideo, qubd praedicti Boici Anasini Marchiones barbaris obviand3, vel persequendo eosdem hunc fluvium aliquando transgressi sint, & in uno alter6ve inferioris

110쪽

provinciae loco aliquanti siper subinde constiterint, veI eos, vel Bavaros Duces, quorum ipsi clientes de emissarii fuerant, Austriae inserioris Dominos credideris. Hodie namque in provincia aliqua hostes aggredi, ac sorte repellere, mox verti ab illis denuo ejici, sane in ea dominari non est. Esto deinde, auctoritas DG Ejus Maris cum vicinos in Comites ac Marchiones se pari modo, ut Metro h. ' i': si politani potestas in omnes integri alicujus Regni Episcopos ac curias B raesules, Regibus disponentibus cxtenderit, quae celeberrimi Guniari is observatio est de Henr. Aucrip. I. XXXVI .p. 266. ita dere de- quidem, ut hi Comites evocari a Duce potuerint, ubi vel bulli tempestas imineret, vel deliberandum de salute Gentis, vel Regis bini ueimperio suscipienda expeditio, vel pacis tuendae causa exercitus t x se 'i educendus: supremae id equidem Prauecturae, non item supre- uom mi & alti Dominii Territorialis argumentum est. Quomodo ni TV . namque Metropolitanus justa altiora Summi Pontificis capere debuerat; ita pariter Dux imperio supremo Regis obedire tenebatur. Ρlurimum nempe diversa sunt: Dux provinciam rexit: Dux provinciam suae ditionis escit. IV. Hoc igitur sensu accipias, Austriam inseriorem quod Ita intelli. spectat, infra scripta verba Chronici Auguste is apud Heber.Tom. l. p. si . Ubi narratur, qualiter An. IIs6. ab Hemico fimietasty Bavariae Ducatus per Eridericum I. Imperatorem denuo ablatus,& Henrico Leoni traditus, contra vero Austriae Marchionatus in Ducatum erectus sit. Et psia scribitur ibidem ejusdem Marchionis magis Nobilitas, Ο multa exigesat Honestas, ut nomen Ducis non perderet, re ut Duces Bamariae misses deinceps contra Imperium, erbire valerent, Imperator de voluntate re consensu Brincipum, in Curia Ratisbonae habita, Marchionem Auseriae a risi lione Ducis Bavariae eximendo, ου quosdam et Comitasus in Bavaria adjungendo, convertit in Ducatum, Iudiciariam potestatem Brincipi Au riae ab Anaso inque ad suam prope Pataviam, quae dicitur Rotemsti Rotensat protendendo. Nam hucurque quatuor Marchiones, Austriae, Stiriae, Diriae, re Chamsen s. qui dicuatur de V burae, evocati ad celebrationem Curiae Ducis Bavariae veniebant, cui hodie Episcopi, re Comites V a Terrae facere tenentur. Pariter quoque, de Jurisdictione videlicet, quae

Praesecti, non quae Domini est, intelligas oportet Andream praes-hyterum Ratisbonensem de Ducis. Bavar. p. 6I. Bernardum N ricum apud Cl. Hier. Ped. m. l. col. 69I. Nithemium in Chron. Ducum Bavariae ad AD. IIs6. & alios omnes, quotquot non absumili phrasi, quam plerumque unus ex altero excepit, hocinamgumento loquuntur. V. Unde tametsi ex his Bernardus Noricus, aut quocun- Dominoque demum nomine fuerit ille Monachus Cremisianensis Seculi I. uta XIV. , cujus est Chronicon Austriacum apud Pedium l. c., & discrepam quo etiam Aventinus, Bavariae Dominium in Austriae inferioris 'U

SEARCH

MENU NAVIGATION