장음표시 사용
131쪽
DEUS magnus re omnipotens, meis hujus Auctor exstitit e Conti. nenter Vero ad Annum 98 .subjungit. DEI enim consilio re gratia
buebant, Castrum Medili , destructis munimentis, mutavit in Ctae. Ilum,mgemplum : ubi larga manu sua plures Canonicos inintuit.
Hoc consilio, quod DEUS dedit, re prohamis, Religionem, re Pacem Armavit: sibi vero es m erisDis Marchiae hujus Dominam a. bilivit. Gei Zeta vero Ueturus statisfructum is iter quoque eum sit, dum sequentibus annis illustratis lumine fidei, arnovit verum Dominum ae DEUM JESUM Christum. Λ cujus Minue Erlio Stephano ungaria in Regnumforens π Gristianum transivit.
XII. Hic tandem universum Gloriae LEOpGIDINETheatrum . se pandit: in quo Aludi meritum tanto amplius est, quanto Ob-M I, scurior in hanc usque diem inter omnes Epocha illa occupati, immutati Mellicii delituerat. Cl. Redio hac de re nihil undique 'P' - pronunciare licuit: qui id solummodo arbitrabatur, occupationem Mellicii non longe post Adventum Limi Di in Austriam, quam vero simillime in Annum 93s. aflignari posse crediderat, , contigisse. Cl. Hansidius factam eandem judicabat post Annum 98 . eb qudd Berinus Pataviensis Episcopus apud Ottonem li I. Regem de suarum Dioecesium in orientali plaga irreparabilibus
damnis, per infestationem barbarorum illatis, conquestus, ab eo gratiosum Diploma retulerit: in quo diserte habetur. Natum sit cunctis - - - qualiter Pilgrinus fianctae Puta ensis Ecclesiis He- . . vir alias Braesul Episcopatus sivi pertinentiam, in Orientali plaga barbarorum limiti adjacentem, creberrima eorum de Rapione in. Asari, nothrae conquestus es Pietati: a quibus etiam barbaris moderno nostri quoque Regni tempore, miserabiti lamentatione adjecit, tam irrecuperabili damno se laesium est. Ubi Vir Clarissimus haec verba: Moderno nostri quoque Rerni tempore : ad ipsam dati diplomatis epocham, sive annum 98 s. reserens, simulque arguens, has infiestationes a nullo alio quam Gr a Ungarorum Duce fieri potuisse, concludit tandem, hunc ipsum Gersam, qui Mellico semel expulsus postea conquievit, k Lgopolo Illustri certe non ante hunc Annum devinci, pellique potuisse. XIII. Sed nullam, puto, intoniano Diplomati vim faciemus, Ad eam reis si dixerrimus, Rigrinum, cujus querelas Rex iisdem verbis adq)QΠας . . literam reasIumsit, lamentatum fuisse de veteribus & novis damnis, in omni provincia, quae hodie Austriam componit, perpessis,tam ea, quae infra,quamquae silpra Cetium Montem protenditur. In Veteribus porro damnis ea compuiasse, quae in utraque regione sub Otionibus I. ac II. ' pertulerat, usque dum Ungari per Leonidum Mellico depellerentur: in novis verti illa, quae adhuc in regione insea Cetium, regnante jam Otione lII. toleraret. Neque enim credendum, Ungaros Mellicd eiectos, illico omnem
Eastorum Campialiens. Tom L I Λustriam
132쪽
Austriam infra citium, quousque hodie excurrit, profugos de seruisse, sed retraxisse se longius duntaxat : usque)um suci tem. pore penitus ultra Leitam amnem ejicerentur. Unde Abluus non scripsit, Leopinum expugnasse Mellicum Ungaris expulsis.& ab omni provincia, sed solum longὸ a provincia repulsis. Quem Irobe capiemus, si nomine Orientalis Provinciae, dum in veteri.
us Scriptis Chartisque occurrit, caute utamur, neque omnem Terrarum tractum, quo hodie utraque Austria conitat, eodem includamus. Regio namque supra Anasum dicta fuit Orientalisia.iueiu Bavaria r Regio infra Anasum sed supra Cetium montem, ma- non νον xime Cis.danubiana, Marebia Orientalis audiebat: Regio infit 4 e. ζεω Cetium montem Pannonia superior. Et haec postrema non tam mm Au- Lgopomo illustri, quamvis in ea Mellicium ceperit, hae ratione partes superiores tutas constituens, vindicata fuit, quam postea nam. ab MALBER I Nepote suo occupata: quem Otto Erigis ensis testa.
me, Muruium Urientalem, id es Rannoniam Superiorem, ungari ereptam, Romano imperio adjecisse. Nihil eorum, quae semel obotinuit, iterum perdidit La pDLDas, ut opus suisset, illud ub alio
λElogium UT Meretur verb in Aetolis narratione&id observari, Loa..heu . . mino 1 Congratulantibus Vicinis cognomen Κυbis tributum tum uuam esse. Unde cognoscimus. Agnomina hujusmodi, qualia jam
Iri4ώ- apud Quirites va eorporis habitu, vel ab animi aflectionibus.
lique e e. vel a Gestis & eventis peculiaribus, variisque aliis capitibus dea sumi usum pervagatum obtinuerant, illo pariter aevo invaluisse, neque, ut aliqui rebantur, recentioribus primum temporibus
excogitata fuisse. Qia m porro splendidum Elastris Tostium 3
quo videlicet nullum ad memoriam clarius, ad laudem elegana eius, ad aetatem diuturnius LaomLDo tribui poterat. A lustris dictum, etiamnum post Secula claret: quia nimirum non vanir nominis umbra, inde inclaruit, unde immortalitas nascitur. Occupavit Princeps noster Mellicium at verti non tam sibi re.
tinuit, quam DEO retribule principatus sui stabiliti exordiae vestigio Numini dicavit, Castro in Templum, propugnaculo in Collegium sacrum commutat5. Pietas autem emori non mnit. Sapienter Aestas: Hoc Consilio, quod DEUS dedit, pr havit, Relleionem EF pacemfirmabat: sibi vero posteri uis Ma chiae Auae in natum stabilivit. Nempe nil rectius decet, qu im, quod Optimum es, ab optimo coli, re quod imperat, ab imperante, teste Diogene P sagorico apud Dorium Serm. 46. Cui Lipsus Politicor. IV capa. subscripsit: Sublimis Hus re elatus a DEO, merito veneratur re colit magnitussiris uae Auctorem. Nisi facit, quid exspectat, vis iterum dejici ρ Quam probe id fecerit Lgo. Pomus. Secaea docent, quibas ille cum Posteris gradu eodem
133쪽
XV. Ut verti stant hominum, & maxime Principum res, Reclesiis
pronae ad noxas obtentu potestatis, dum LEOPorvus jura novi lx :r,
Principatus strictius exequeretur, Ecclesiae Pataviensi in Cogen- fanens alidis ejusdem ad praestationem serumque suum Liberis ac colonis, xl xl xi t rcnatianensi deinde camobio in usurpatione quorumdam prae
diorum intra provinciam suam, aliquanto tempore gravior ex. ζr ore mastiterat, ignorantia utique potius, quam malitia. Quocirca Lib: χνα arinus Epit copus ab Ottone III. Imperatore An. 98 s. diploma Oh
tinuit, ubi prima Dορ Di memoria Occurrit hucusque instrumentis publicis retectit. Legitur quidcm ibidem: Rugulata
eo tenore conces ms, ut Liberi, cujuscunque condition/ssint, qui δε- b ejus po-linantur coloni in locis pertinentibus ad ancte Putaviensis Ecclesiae
Praesiulatum - - - sitis in I Astra batienus Ltimmisi Di Comitis, linostrorum Ministerialium deinceps sint districtione absiluit ---Wc pro ulla alia occasione aut malumsolvere, aut adcimitatum ire a MARCHI ME . - . cogantur. Videatur Hanssus Metrop. Laur. p. 22s. seq. Qui hanc causam ab Epilcolio insuper ad Hemicum Ducem Boiorum, in publico Conventu Tulnae cele-hcato, delatam, ibique actam, & pro se decisam iuisic, ex Aven. rivo refert, Annal. BOicor. Libr. V. cap. IV. g. 6. ita scribente.
LuIrpo tis Mobiacus ninceps, re C klianus Bath eois Dbnt, sex, jure disceptant. LUI Ot DUSsibi se vise Volebat praeuia, qt enitauini Episcopi in Orientali Rugo ρosiderem: qitieciam etiam Oppida Bathavusnon, ut sua, occuparat S c. Sed haec Cl. Hari,
avus, quoniam aliunde non firmantur, fidei scribentis reliquit, exinde pariter non cohaerentia, quod huic Conventui Henricus Dux Carenthanus unacum Chri iam Episcopo interfuiste dica.tur : cum interim conitet, hunc Ducem, jam An. 989. vita perfunctum, Chrisiani Praesulatum nunquam attigille. Verum-Non nuttamen Aventinus omnia demum egit, ut BOjorum Ducibus in ..iu ἰν,6.
Marchiones Austriae inferioris Dominatum pcrpetuum allere. Priapote
rei. Qudd si hoc judicium, ut ipse scribit, coram Duce Boi styxς co re vera ita actum fuerit, Vel delegante Rege, Vel compromisso partium, non Verd potestate Ducis propria, celebratum di. Xero, uti vel ipse locus, nimirum Tulna, innuit, quae nihil ad Bojorum Ducem. De Cremitanensis Coenobii damnis aput Cl. Redium Tom. I. col. I 3λ. Bernardus Noricus in Chronico Laurcac. & Pataviens. Episcoporum, ubi de Christiano Episcopo agit, ita conqueritur. Dic usurpavit cum timor Do Marchione, 9 Comitibus Berngeroes Engelberto, praedia D lesiae in Cremat, fer in 'ten ch. Quam bonorum alienationem integro sere seculo adhuc postea retulit, improbavit, & correxit Henri. cus IV. imperator in Diplomate, quod eidem Coenobio An I 0. Eustorum Campulliens. rim. i. I a elu
Fcce Regiam Ottonis potestatem r qui in Austriae Marchionatu sitos Ministeriales commemorat. Ν his ipsis Leopol tim, quem nunc comitem. nune M. rchiovem dicit, adnumerat. Quis hae cum Clientela principis nostri, Doci Bavaria: debita, huisisque in Austriam Dominio, & Marchionum Institutione, ex aequo combinet
134쪽
elargitus est. Sed ut menda ista qualiacunque Principi nostro ex errore potitis, quam proposito, adhaesisse appareat, rursum ex Alotio, quanta fuerit ejus Religiositas, audiamus. XVI. Subjicit ille ad Ann. 99 I. B quam Iustris Marctio in Dus, fortis p ms, ου bonus, gu- et quadraginta octogendam ui aums, Senectute bonsessam ' gravante, Marchiam hanc FHostiora ... h mν forti re vegeta, commisit, ipsi Con h. promittens. Vacabat postea operibus pietatis, sepe annutu. in Ecclesiasua Messilia delectatus: donec pro corona DEUS mortem innocent sibi desinaret. Mirabatur Cl. Habisus suae Inclitae
Societatis atque clarissimum Sodalem Andream Brumerum in Annal. Virtud ac Fortun. Boior. scribentem , exstare HENRici Marchionis Austriae Secundi Literas ante annum M . editas: quod assertum, sibi admodum peregrinum, eo quod Leopiaris hujus Henrici Parens , Certillime anno demum 904 nec antea obierit, in medio reliquidi Sed & Cl. Dedius non minus haesitavit in relatione Cl. Sigism D chii S. I. qua Part. I Chronolog Sacrae Ducat. Stir. p. 2 . Cessionem regiminis, Filio a Patre factam, absque tamen Authore alio, asseruit. Quamquam porro non consteti unde Brunnerus, & resibius, has in notitias devenerint, falsos tamen eos minime fuiste, nunc Aloldi gravissimo testimonio liquet: cui vicissim & ipsi suffragium ferunt, rem ab eo tam Iuculente enarratam etiam aliis innotuisse. Nemo autem hic existimet, hanc cessionem ii Leopolia ita libeia factam, ut in. falutato Caesare, ipsoque non annuente fieret. Hac namque praesumptione in stupremae Regiae Majestatis Jus altissimum piacudari. ter deliquisseti Pietati interea Leopolis , ac praecipue teneris rimo ejusdem affectui in Ecclesiam siuam Mellicensiem, sequentes
Alesia paragraphi speciosius adhuc testimonium subjungunt. psh,ὸ es XVII. G Iim prosequitur ad An. 094 in mavima exi-- T diu simve -- -, etiam Pert artus E - sicopus Mirdiburgensis eum ad Ecclesiam suam hoc anno invitavit ad H num intellige Festum sancti Riliani stecum demora cel ora um t quo re Filims μοι S secum ivit. Ibi cum laudio rehonore hinceptus, dum post acra, tanquam Vir olim Ascoses, MEL tum ludumspinaret, a quodam eorum vindictam sensiit, quam penitus non promeruit. Halaricus enim Comes quidam unum ex finisse s Militibus Disicopi Mimitareensis obsuperbiae tumorem capi Iussit, re oculis privari. Quod factum quidam 8 B pinguis infelicis yus Misitis pessimas icione vel D Omo, vel Filio misIm im. D am, Rutrem inspectatione ludi mortiferasia ista ita Lefit, ut nihil ei raperesset, quam ut se ad mortem Christiano ritu praepararet
Dolint vero maxime LI Omus, non quod mori deberet, sed quod in Iua Ecclesia Medilth requiem non caperet. Quare obtestatus es Fi- suum, ut non is iraiburgis epediret, ' o vero tem pore orale
135쪽
mre, quo optime fieriposset, in Osterrichiam re Medilthum trans. ferret. Tandem Anno 996. adhuc refert. Hin ictu Marchio a LimoLDi Huseris Butris lugenti terrae intulit, re in Ecclesia Me.
XVIII. Fatalem hanc Mortis LEopoldinae tragoediam ver-Hujus rabis aeque multis executus est Dismarus Chron. Libr. IV. Edit. IN Lethnita. p. 3s I. seqv. in hoc maxime ab Aoluo diversus, quddlata. Henricum, qui LEOPOLDO comes iverrat, ejus Nepotem dixerit, at verti certissimo vel suo, vel Transcriptoris sui errore i quod quidem Cl. Pedius Dis Ieri. v. praevia 9. XIX. dudum setis manifeste revicit. Excaecatum Militem appellavit Mer eram: hoc verbiactum Hemico Marchioni proprio Nepoti sua Ditmarus canis dide imputavit. uamvis deinde scripserit de LEOPOLDo : cumitiis militibus ludens, ex uno ramine ab excaecati Amicoragitta vallante sorte palante, volante, aut sellente vulneratus esse fidem tamen Aoldi non elevat, narrantis, eum vi Epectatione ludi mor.
tifera sagitta laesum suisle. Nam & Anali a Saxo ad Ann. 99 rem ita exposuit: Luipoin Bamarici Limitis Marebio taurus incisistite mi iburg in hooitiosei persenostram cum sagitta impro .
vise vulneratus obiit. Per senestram, ait, ergo non ludens, sed
spectans. Culpae nihil in nostro Principe quantum auxcaecationem militis suilla, Dinnarus pariter fatetur,ajens : Eacta con- Iesione VI. Id dubi exspiravit, innocens infacto praedictae actionis, fris consilio. Quare Λlotius in superiori paragrapho ad Ann Mi. percongrue & pulchre scripserat: Donec pro Corona DEUS moriem innocentem tibi destinaret. Quidni coronatus ille credatur. qui conteitante denuo Dinnaro gravissimo Merseburgensi PM-sule, merito defetur; quia sibi Prudentiorem,'in cunctis actibus Meliorem nullum reliquit Z Elogium breve: quod vero paucis πιι
simis verbis id omne de LEOPoLDo enunciat, quidquid honum, elleulu, immo optimum quemque Principem commendat. Obiit vero, Ri ti., ες
si ab Aono ejus Natali 923. ad usque Annum 994. calculum duxerimus, Anno aetatis primo & septuagesimo, nisi hoc jam expleto etiam secundum attigerit: gubernavit in Auileia ab Anno 94 . quo advenit, usquem l . quo hanc Marchiam FiliocesIit, in Annum octavum & quadragesimum. Nix Apud Audum porro hoc unum singulare est, qudd Cu=ψoliis. addat Itaopol Do prae ipse morte doluisse, si requiem in Ecclesiamr: --
sua Mellicensi capere non pollet. Propterea Filium suis eniXis udii .n precibus obtestatum esIe, ut primo tempore, quod opportunisIi. summum foret, eum in Auitriam atque Mellicum reduceret: uti ... TI & hiennio postea facthun. Ecce qu modo DEUM, ac Domum que epe- eidem a se structam dilexeriti Volebat nimirum non anima ejus '' 'duntaxat morte justorum defungi, verum etiam corpus cum iis pausare, quos tuturos rebatur in mortuis liberos. uti noverat.
136쪽
sanctiorem locum prae mplo non esse, in quo vivus tam saepe delectabatur: ita non vane sperabat, nullibi terram leviorem sibi re, & ossa sua mollius cubitura, quam ea in Ecclesia, ubi, se ordinante, diu noctuque psalleretur pro omnibus, tamque vivi
quam defuncti quotidiana ad Aram hostir piarentur. Securissime sperabat, ibi redimi peccata sua, ubi pauperes Christi, eleemosinis suis enutriti, serent aliquando sui in Resiurrectione &judicio socii, in praemio conci Ues.
I. FI Es mihi hic multa Bret, si cum Ladio, postque eum cum illustri D. Ec arto, & qui hunc insecutus est in Distertat.
sua Geneat. Hist. Stemma Babenbergico - Austriacum emenda tum atque illustratum sistente, Domino & Magistro Pan. Guil Omanno, de fratribus Lgopol ni Mustris contendere Vellem. Sed quoniam nuda Ec arti conjectura Princeps noster ab Hemrico, Fratre Malberti decollati, deductus, eique inalberius de Meribais Pater assignatus fuit: contra vero Aloiatis luculenta narratione eundem ab Auasserto decollato per Filium Magentum, in Merseburgensi cum Hunnis prelio heroice occumben. bentem, descendiste testatus est: Beriboldus Marchio Franconiae adversias Bohemos, S RVo Episcopus mirceburgensis, qui Adabberio de Meribati Filii dantur, LEopoLDuM nostrum Fratrem non habuere. II. Uxorem ejus, ac Filios Aloidus non reticuit, scribens ad Annum 96 I. L1 o tu Marchio hactenus sine Liberis hi perv ventibus, ex RV LAR Conjuge sua obtinet Filium HENRI M Boc .no. Et item in fine Paragraphi ad Ann. 979. nempe DEUS re LumoLDo per alterum Filium reppONEM, hoc anno tibi natum, novum gaudium stetit. Alios Liberos nullos commemorat, Certe non taciturus, si quosdam Marchio noster ulterius genuistet. Sed uxor primum expedienda, cujus cum Nomine ut etia Mi Genus Aloidus nobis prodidisset, admodum optastim. De nomine ejus, tametsi varie scripto, facilis Authorum concordia fuit. Golscherus Monachus Benedictinus clarus circa Annum II 26. in Gestis Trevirorum de B pone Achiepiscopo, LEOPOLDI nOstri Filio, exactius agens, eam appellavit Richiniam, sive Riche m. InLapide SepulchraliMarchionum Austriacorum Mel. licii conditorum Rih ara vocatur. Tabuia Clausro- Neobur in M, Ritusque invec ius eam Reichartam, Rich artam, Ricb-dam scrips re. Genus vero ejus apud neminem cum fiducia discas. Alotius illud reticuit. GADberus obscurum reliquit, dum eam Elummodo cujusdam Ducis Germaniae Hainciae filiam dixit.
137쪽
dixi: Caeteri plerique, praeterquam qudd Recentiores existant,& in re antiquimma fidem facere nequeant, insuper in absu dum non modicum inciderunt, tametsi teste antiquo carerenti non tamen sine animo tradentes, eam intonis Saxonis Filiam, Non mihismici Aucupis Sororem fuisse.lta aua sunt Author rabularum Claustro. Ne urgensium, invectius, ponisius, Hoseamus inet ' μ Annal. Babenberg. Custinianm in Austria, Crustus in Annal. Sueviae, uno nimirum per alterum inducto. Quoniam vero, quod ex Ahias supra didicimus, Brunhilius, Filia intonis Saxonis, Uxor erat inalberti Decollati . ac proinde LEOpoLD illustris Avia: nemo non vide: quam laevo Apolline hi boni in thorum Principis nostri Aviae suae Sororem collocaverindit . In Liberis porro LεοροLDr recensendis rursus quidam insigni liberalitate fuerunt: quamquam neque Asiam diffiteri videatur, eum plurium prolium Patrem fuisse, ira tamen, ut anno sedatis suae octavo & tricesimo sine Liber vervietentibus exstiterit, donec eidem Λn. I. Filius Benricus, postea BDppo naseeretur. Primum Principi nostro Filium Leopoiatim assignavit e msupra laudatus Gosuerus Icribens de Buppone Archipraesule Tre heth habuisvirensi, indubio tεomisi minis Filio. Sed re prater ejus Putris milium Les ' Rumo S i. e. ejusdem cum ipso nominis) Putre eo um de r-m eandem Marchiam strenuegubernavit. Hunc Leopol maCl.
nam dudum rejectum, attamen Contra eundem magno animo
tutandum suscepit D. Hos annus Academiae Francoiurianae ad Oderam ordinis Philosophici Magister saepe mihi postea commemorandus, Vir de Stemmate Babenbergico- Austriaco emem dando admodum solicitus, in Dissertat. sua a p. 9I', cui Gossium
xi, tanquam Scriptoris non indiligentis inque describenda Inno nis Austriaci Vita atque Familia cumprimis prolixi & acurati, Ruthoritas fidem certissimam fecit. Id porro tantb magis, Bd etiam in Fragmento de Fundatoribus Monasterii rivulosis, quod est apud Cl. Hezium Tom. l. cOl. 32 ita legerit. Eo nam. que tempore, quo Hainricus Malus imFerium gubernaba ι poppo chiepiscopus, His Religiosus re sianctus, Dacorum Apostolus, o mere feni Sedem regebat i cujus Frater LE OLDus Marchiam Orsentialem, quae Austria dicitur, contra barbarorum incursus viriliter a fendetat. His itaque Authoribus innixus, aggreditur Diploma Ottonis Ili imperi pro Ecclesia Frisingensi de Anno 996 quod apud Hundrum exstat Metrop. Salisb. Ton l. p. 94 quodque pro impenetrabili scuto Ch Rasin obtenderat, imperatore ibidem scribente et si liter Nos - - - quasdam Iuris mini res in Regione, vulgari nomine Osterrichi, in Naccha, re in Comitatu moestici Comitis, Filii LoerpaLDI Marchionis --- per Gremium Eringensis Ecclesa - - conces m. Hinc siquidem intulerat Perim, citin Dominus Uuinis diem suum obierit An. 994. dc Otto Imperator
138쪽
An. 996. proses Iussit, HENRICuM ejus Filium Austriae Comitem, vel quod idem sit, Marchionem exstitisse veteri namque Ativo
voces Comitati, Marchionatus, & Ducatus, item hae aliae, Comes,
Marchio, Dux, saepenumero absque Religione, sed multo hodie cum Eruditorum incommodo, promiscue tam in Chronicis quam Diplomatibus scribebantur Iocum omnino esse non posse Leopolia, commentitio Leopoldi Illustris AEqui eo, post Patrem in hacMarchia strenue gubernanti. Ad quod D.' amnas. Tametsi Caesar minicum scripserit Filium LεορnLD1 Marchionis, inde tamen non illico rite & invicte consequitur, praeter Henricum non fuisse LεοροLDO Illustri alium filium, qui pariter Leopolum appellatus fuerit, & ante Fratrem natu minorem ' Patri succesIerit, aliquo saltem tempore, licet admodum brevi, Marchiam Austriacam gubernans. Verumtamen Aloiam percommodas Baio suppetias ferens, tam Gol bium, nam Α nonymum Bragmenti rivethnyis Authorem, ac proinde & D. - mannum penitus repellit: ex quo jam supra audivimus, LEOPo DuM Illustrem Filio suo Henrico Austriae Regimen, Senectute bona se praegravante, Anno 99 I. ultro liberemque cessisse. Nequite ergo vel ad harum Equivocus Go chii subintrare: qui tametsi non contemnendae Aditatis Scriptor exstiterit, & in Pupponis historia perdiligens, ipse tamen sic fasIus est: Primum autem quibus Rurentibus, quibus etiam partibus e literis oriundus, quantum ad meam notitia muniorum relatione devenit, referre curabo. Quod perperiam Goschio relatum, nos morari non debet: cum Aloiadis
Marchioni Henrico coaevus, & postea in Aula Filii ejus vi sisti
Domesticus, ex certa scientia longe aliter doceat. Neque D. IV. Secundo loco in Filiis Leopolui Hustris reponitur HEu- σι . RICus t cui verti primus debetur. Elogium autem ejus mox fine praesentis paragraphi peculiariter adornabo. Unde ad E nesum transeo, denuo in hoc Stemma perperam intrusum, &tertio loco tam ab Ill. Euarto, quam D. Bd anno adlectum. Fundamenti loco sententiae suae substernunt eflatum mimari auserentis, Henricum M. Imperatorem, a Longobardorum Proceribus, quibus Harte ricus Rex, a se ipsis electus, ob incompositum animum displicuerat, de auxilio, per se, Vel per suos serendo interpellatum fuis Ie, ubi postea subdidit. Horum necessitati ad raecurrendum Otto Carentanorum Dux es Heronensiam Comes, Heriberti Comitisfilio Ottone, re Amram Dip DI -- CHIONIS FILIO, eum aliis paucis, ob spem auxilii majoris ab Italis ρ
missi, a Rege distitur. Quod idem Analista Saxo paribus prope
verbis enunciat. Insuper Verti Hermoni Contracti narrationem
sequentem arripiunt: Egingaudus Previrorum inchiepiscopus obiit: pro quo BOPPO vir Menerabilis, Erater ipsus Ducis DNEST1
successit. Et item inserici Monachi CisterciensisTrium Fontium
139쪽
Harius adhuc referentis: Haec Gysta Henrici lL & sancti Impe
ratoris Neptis primum ERMESTO Duci Suevorum, Fratri ALBERTI Superioris Rumnoniae Marchionis, re Episcopi Pretareois 'ρροπιδε nupta fuit. Tandem & hoc alio mimari asserto nituntur, quo de Erneso, in venatu An. Io I s. occiso, diserte testatue : Septuimmisceburg juxta Putrem sivum Marchionem LmPOLDUM. V. Fateor, gravem mimari coaevi Authoritatem, si sistitae ε,ndi aetati recte ubivis assurgendum foret, meritti potuisse Viros doctos in conceptam opinionem suam inducere. Qu1m vero ob scurus ille sit, noverint, qui eum legerunt, & quanid obscurior ad nos venerit, tametsi Restitutus praedicetur, Viri docti palam fatentur : aded, ut multa in eo, absque aliorum Scriptinrum luce adhibita, vel penitus non, vel plane perperam intelligerentur. Neque etiam errorum liber suit, ex aliis necessariti emendandus : quippe quem curae suae Praesulares, & extrema, qua scripsit, aetate hebetior sensus, scriptioni suae probe sempee intentum attentumque esse minime sustinuerunt. unde &Henricum, certissimum LεοροLDI Et bis Filium ac Successorem, ut ex Diplomate intoniano etiam apud sic aratim & m annum invicte constat, nihilominus ejusNepotem scripsit interim adlam. padem Dismari eidem vicini plerique & posteriores multi imcubrarunt : ut proinde calamo plurium Chronographorum unus Dumariti loquatur. Quod qui nescit, vel minus attendit, dum plures testes advociat, non nisi unum habed Qualiter ve-rdcunque in Dismaro, quod praesens argumentum concernit,
se veritas habeat, quem & ego sequor, nisi melius aliquid ha heam : Aidolum Episcopus Trajectensis in Vita S. Henrici Im. perratoris Erneolam, ab hoc Caesare in Italiam submisitim, non di.
cit LuipoLDi, sed TiETEOLDI Marchionis Filium. Praeterea Go defridus Viterbiensis, quem quidem D. Hos annus idcirco eo roris arguit, ego veritatis melius fuisse conscium arbitror, Gis iam aut Giselam, Neptem Henrici l I. Regis, non ERNEsTO. sed RRNuLptio Sueviae Duci nuptam asseverati Postremti tandem Aloidus in omnia hactenus narrata undique depugnat: dum pri mum LgopOLDI Uu ris Filios non plures, qutim duos agnostit, ei que natos annis suis assignat, Henricum videlicet ac Pupponem. Deinde sevitum Victoriosum, cujus ipse Capellanus erat, neu liquam tu ponis Fratrem, sed Henrici Filium constanter asseriti Idquod utique nemini melius, ac ipsi, constare debuerat. Ultimtide mum DOPOLDIIll u quamvis irciburgi An. 994. defunctus ibi que tum sepultus esset, Ossa biennio postea in Austriam reducta, α& Mellicii condita testatur. Qui ergo factum, ut Ernesi nutati Filii tui exuviae An. Iois. irciburgi juxta Patrem tumularentur
Sic error errorem trahit,& clim semel in nomine seduceris, uti lane in Historia tam sacra quam profana frequenter admodum Easorum Campilitiem. Iom.ι Γοω
140쪽
contingit, omnem deinceps rerum gestarum , stem matumque ordinem pervertis. Alius itaque Ernesto Pater, alius Frater quaerendus: cum aevo illo Nomina Liumlui, ac Pomo , non in uno tantum Duce, Marchione, Comite, aut etiam Praesule adhaeserint.
VI. Quartum Lεopor Di Hustra Filium constituunt Poppo. ρορρο AN QM : sed qui secundus erat. Natum eundem perhibet Aloidiu hiςp iς ' An 979 Ab Henrico S. Imperatore noviter a se erectae Baben- h. i ctia bergensis Ecclesiae primus Praepositus imponebatue sub an. . Aku . num I 6. Inde Verti Cum Trevirensis Cathedra Metropolita. R 'na vacaret, inquam se Adalberto Affinis Caesaris intrudere praesumserat, eodem ab imperatore in hanc sedem promotus fuit sub An. Io Io. Nec minimum Virtuti ejus testimonium tunc Caesar perhibuit, cum diceret Adalberoni ejusdem Rivali : Talem Virum debeo dirigere, qui tuae vesaniae Iussciat resi Nere. Ante tamen sulaeptam Cathedram iter pium in Palestinam instituit : equa eundem An. I 16. per Hungariam rediisse, infra ex Aloido audiemus. Multa in Praesulatu praeclare ac laudabiliter gestitide quibus Gol herus ac Bromerau consissendi. Danorum verbApostolum eum fuisse, quod prior asIeruit, posterior non solus negavit. Leopotium Cognatum, virilisti Marchionis Filium,abeo Treviris An. Io 3. sepultum fuisse, ipsum verd An. Io 7. pio corpore solutum, Aloidus postea narrabiti Habuiste porro So. chris a rorem CHRISTIANAM Reclusam Trevirentem primus e Necrologio ejusdem Loci retexisIe sibi visius est Bromerus εοῦ quam verti Alob' dus tacuit.
VII. Quintum adhuc Filium exstitisse ADAL. EgRTuu Victoriosum Austriae Marchionem Tertium, cum Ill. EG
arto unice tuetur D. Ho anmu, hocque Asterium cum ratio..esba ne dilui non polle tuti Isime credidit : quia Otionis Praesulis Fri- ius victo- singensis clarissimo testimonio fulcitur. Scribebat etenim ille Histor. suae Libr. IV. cap. 28. de Gisela: Haec primum Eamus Otio Fria Duci Suevorum, Fratri AG επI uperioris Bunnoniae Marchionis, si ζ EA . nupta D t, gentinosque ex eo illos Ernustum N Hermannum sufL.volvi cepit. Item cap. 32. siluinissimus Al BERTI Marchionis filiai Lρο- si ij DLDUS Adolescens immatura morte omnium planctu rapitur, re' a Primo siιο reppora Treverorum Archiep. in urbe Treveren epelitur. Unde sic arguit m anniti. Sic perhibente intone, in rebus propriae Stirpis suae utique verseto, Ernestus Suevorum Dux,& Hassertus Superioris Pannoniae Marchio Fratres fuerunt, &si Leopolum Adolescens adusserit Filius Popponem Archipraesulem Trevirensem Patruum habuit: nonne evidens est, Ernesum inalbertum, ac Ropponem invicem Fratres, omnes Verti unius Leopola silustra Filios suisIe, sicque alia omnia commenta, quae nobis incuriosorum hominum negligentia peperit, uno ictu con-ν velli