장음표시 사용
111쪽
Marchionatum magnopere jactans,tanquam scipione non infimo nitebatur, diserte habeat: Ex tunc enim coeperunt inquieti ungari
opprimi, 9 Dissides O rogotborum ita vocat Austriae inferioris Marchiones) in Principes suscitari jed a Ditione Ductim Murvariae
nihilominus poteram liberari. Invenitur nempe in his iis, quod Dux Marmariae non solum Brincipes Osrogothiae, Hed etiam lsrne , Stiriae, sciambiae ,subditos po fidebat: ad cujus nutum venissam, G ut Dominum honorasant: Tametsi inquam, sic iste Scriptor, cum sui similibus, pro conditione sua exscribendae his lariae, quam
Jurium solicitior, referre Voluerit, minime tamen exinde cum
celeberrimo multis di vero Tom. II Vitriarii 1 se illustrati p. 66 I. concludas, quod riseriae inferioris Marchionesjussa m-ctim Bavariae, uti Dominorum, non vero uti mere Praefectorum Regiorum, exceperint. Varia quippe ratione quispiam Dominus, de estersublius este selet. Unus Dominus directus, apud quem collatio Beneficii &Institutio resident, verum altumque Dominium habet. Qui verti ab hujusmodi Domino directo ipsi instituti, aliis deinde inferioris ordinis hominibus Ρraesecti tantummodo, cum vicaria sui jurisdictione, certis limitibus conclusa,
Iraeficiuntur, ita sibi subjectis jussa quidem dare posIunt, ac so-ent, sed nequaquam ut subditis dominantur. Per eos enim gravatis ad Dominum directum refugere perpetuli liberum est: quin δ: ipsi Praefecti apud hunc factorum sitorum rationem ponere coinguntur. Nullibi porro leges, li Bavariae Ducibus Auitriae inserioris Marchiones, Regibus non invitis, inititutos suiste: qui potius, culpis exposcentibus, hos Duces unacum Marchionibus in Ordinem redegerunt. Quotquot Verb Orientalium Marchionum Ducibus Hojis Praesecturae suae beneficium debuerant. λ asini solummodo fuere, Marchiamque Orientalem Bavariae, sive Limitem hujus Ducatus versus Austriam inseriorem, i. e. Ρrovinciam supra Anasum gubernabant.bi. ζ VI. HOC Verd ne quispiam a me propria duntaxat interpretaniae=iei h tione fictum magis, quam dictum, existimet, primum quidem Cκrui3 ad verba mimari Praesulis Merseburgensis provoco, qui apud confirmiui Leonitium Tom. I. Scriptor. p. 423. ita infit. H Ricus, qui M. Marcham inter Ungaros N Bavariosρgsitam tenuit, L Cal. nempe Junii An. Io I 8. fortis armatus obiit. Per Marciam hic non intelligit Provinciam supra Anasum, ubi Hehricus, Filius nimbrum Leopolia Illustris, non dominabatur, sed Marchionatum Austriae inferioris: quem quia situm dicit inter Ungarios, re Lammrios, hoc ipso asserit, eum neque Ungariae, neque Bavariae partem fuisse, sed intermedium, distinctum ac peculiarem Ρrincupatum , Boicis Ducibus nequaquam attinentem. Praecipue deis inde ad Constitutionem illam ac Ρrivilegium, ut Vocant, HL derici I.Imperatoris, vulgo Aenosarbi aut Barbarosse, pro Austria in Ducatum erecta promulgatum. Gemina ab hoc Caesare super hoc actu Praecepta emanarunt, breVius unum, alterum pro- , lixum:
112쪽
lixum : quorum tamen quoad epochas par ubique subscriptio est nimirum: Datum Ratispome xv. Kal. Octobr. Imdictione quarta Dominicae lacarnationis Mari. In primo eorum ajebat Imperator. Noverit igitur omnium Cisisti, Imperisque, N Noym Melium praesens Etas, re successura Boseritas: qualiter Nos, ejas co-osterante gratia, a quo caelitus in terram pax est missa hominibus, in Curiis Generali Rati sponae, in Nativitate S. AURIPE celebrata, iupraesentia multorum Religiosorum, re Catholicorum Principum, i, tem re controversam, quae inter dilectissimum Putruum nostrum Raetias Ducem Λ yrne, re charissimum Nepotem no rum stlc- Ducem Saxoniae diu agitata fuit de Ducatu Ba riae, hoc modo terminavimus. Quod Dux Austriae resignavit nobis Ducatum Bavariae: quem statim in benescium contulimus Duci Saxο-niae. Dux autem Bavariae re gnavit nobis Marchiam A briae cum omni juresuo, s cum omuibus benesciis, quae quondam Mamehio LuDomus habebat a Ducatu Loariae. Postrema haec verba ii, qui oppositam mihi sententiam tenent, multo cum triumpho arripiunt, quasi invictum Caesarei oraculi pronuntiatum : unde nimirum contra Omnes irrefragabili robore evincatur, LEOPOLDuMID imn pariter, ut Antecessores ac Succesi
res ejus, Marchionatum Austriae inferioris, usquedum hic a Fria derico imperatore in Ducatum commutaretur, non nisi beneficio Ducum Bavariae acceptile, horumque proinde Clientulos, omni jure subjectionis devotos, exstitisse. Quam verd contra mentem summi hujus Legumlatoris id faciant, ipsemet altero Praecepto suo prolixiore his clarissimis verbis, priorum ambiguitatem velut ex condicto exponentibus, edicit. Nomerit igitur cinquit) omnium Christi, imperisque, re nosrifideliumprusens intas, refutura Po eritati. Qualiter Nos Litem ρο controversiam, quae
inter charissimum nostrum Patruum HLVRICUM Ducem Austrie, est inter Nepotem no rum charissimum HSVRICUM Ducem Saxoniae Hu
terminavimus hoc modo. Quod Dux Au rite resignavit nolis Ducatum Bamariae, i, dictam Marchiam quos tenebat, qua ressanavove facta, mox eundem Ducatum variae in Beneficium conimi ire Duci Saxoniae. Praedictus verῖ Dux Saxoniae cessit, er renuntiatat omni Iuri NAHioni, quas habebat addictam Marchiam
cum omnibus seis juribus re beneficiis. Ne autem in boefacto honorre gloria Putrui no ri charissimi aliquatenus minuatur, de conssilio re dicio Principum, Illustri IVLADuLao Duce Bohemiae Sententiam Dromul ute, quam taeteri Brincipes approbabant, MARCH
NATUM A TRIAL,s dictam ΜARCHIAM SUPRA ANAdm comutavimus in DUCAT UMyc.
113쪽
Hine elara VII. Vide sis, inter geminos Duces non de Austria inis hioniau, Anasum, sed solummodo de ea, quae supra hoc flumen est, liti- Austriae in-gatum este: Ducem Austriae non resignasse Caesari Provinciamisi is ἡ ' suam inferiorem, sed praeterDucatum Bavariae solam Marchiam moerioria asuperiori parte minis Ana siti Bavariae olim attinentem : in dii tincti. quam unam pariter Dux Bavariae cessit, o renuntiavit omni δε-ri es Actioni, quas habebat, eamque solam Caesari resignavitcima omnisus suis juribus re beneficiis: Praeterea verti Marchioniton, δd Marchiam Austriae, quamVis utramque Provinciam Orienti oppositam Scriptores in Chronicis, Notarii in Diplomatibus non sine incuria sub uno Marchiae Orientalis nomine promiscue enuntiaverint, tac tamen per Imperatorem manifeste ab invicem segregari, atque discerni. Quo ita evicto, filum Ariadnae
jam tenet Lector attentus, in tam perplexo hucusque circa Mai chiam, & Marchiones Orientales, Historiae cum Austriacae, tum Bavaricae Labyrintho, innumeros disticultatum, obscuritatum, de confusionum anfractus secure tandem evadendi. Quare me nunc ad Rumrum de nec Iam expediendum promtus accingo. De Rat ero VIII. Hunc, Aventinus Annal. BOicor. Lib. IV. cap. XXII.
iEus.' g. 6. appellat Rogerium, dicitque Amorum ac Martis disse amum ines tum abulosis Neutonum carminibus, Mettigo quoque rivo in Loricis memoratum, caeterum ab Arnolpho Malo Duce Bavariae adversiis Ugros, i. e. Hunnos, Hungarosque, Praefectum contendit. Resedisse videtur non longe infra Anasium sive eis, sive verius trans Danubium, sore ipse in De Iaria, unde nomen gessit: quam Urbem Mellicium inter ac Ipsium in ripa Danu. hii sitam, immo sic per eum quodammodo divisam, ut Pechlaria magna latere fluvii dextro, Pechlaria parva sinistro alluatur, La eius aliquando Praeclaram appellatam fuisse tradit, alii libentius
veterem Arelapam opinantur. De eo caesus moX commemoratus Migrat. Lib. VII. p. m. 28 I. refert, cum Armipho Bojico, in
Regem insurgenti, aequo fidelior adstitisset, hoc proscripto simul
amotum, exulem apud Hungaros Obiisse- Hundius porro Metropol. Salisburg. Tm. I. p. IOI. ulterius recensiuit, eX ejusdem Hosapia prodiisse Histrinum Episcopum Pataviensem : qui Authoe
suerit cuidam sui Seculi versificatori Germanico, ut is rythmice Gesta Avarorum & Hunnorum, Austriam supra Anasum tunc tenentium, de omnem Viciniam late depraedantium, d scriberet, &quommodo hae barbarae gentes ab intone M. prosigatae sint. Quem librum in pergameno scriptum, sibsque dono datum, Hunius An. Is s. Bibliothecae tibiso Ducis Bavariae se intulisse testatur. Sedit autem HIgrinus Pataviae, Pallium Arachiepiscopale ii Papa Benedicto VII. consecutus, ab An. 9 I. US-que MI. dudum proinde post Rugerum Pechlariensem.
114쪽
IX. Atque de hujus certo obitus anno e Chronicis certi ni- Fluctuan-hil a se deprehensum, magnopere indoluit Cl. Pedio : de quo si sibi constitisIet, eadem opera de primo Adventus anno LEOPOL- RHvri Di illi seris in Austriam tuid pronunciari li se polle confidebat, hcum plerique Scriptorum Rugero hunc LEOPOL DUM s.cces. h. sisleat Ieruerint. Erant autem, qui hos ambos stationem suam in-Vς φ . vicem commutas Ie traderent sive mox initio, aut pauid post exorsum Seculum κ' ' Vitus invectilis Annum 92S. A nymiis Zotalensis Annum 928. Leobiensis Annum 93s. apposivit; cujus postremi epochamio verisimillima visa est Sed hanc ipsam nimis adhuc prie properam existimavit Cl. Han inius Metrop. Lau TeaC. p. 188. & 22 . eb, qudd nulla omnino in Gestis forum
temporum L RopoLDi Illustris memoria tibi occurrerit, cum tamen ostentandae virtutis occasio minime defuisset in tot pr liis, per hos annos cum hoste Consertis. Credi praeterea Vix etiam pol Ie eidem videbatur, res gestas hujus Principis, si in patria exstitis Iet, ac nomen ejusdem tam longo Praefecturae tempore serξ sexagenario aded nihil claritatis promeritura fuiste, ut 'semper obscura manerent. Insuper ait, non deesse alios complures, qui post Rugerum de Dec Iam Marchionum Orientalium elogium tulerint. Tradi namque, Berretium sub Fratre suo Ararolpho Malo Duce, ejusque postea Filio Eber hardo Marchiani servalle, donec depulso Nepote fraterno, Ducatum Boicum ipse a Caesare consequeretur. in Marchia post eum succellille Ra- tifehi. thonem, Damasia oriundum, qui vulgb Graj Rath von Dissem iuppellatus, Comes Andecentis exititerat, & lub Henrico Saxone id, i, 'Regulo Bojorum Limitis Boiarici Orientalis Custos, duct6rque 'fuisse exercitus ejusdem longe strenuit limus adversus Ugros, hos har- , 'hi' baros ita contriverit, ut nunquam deinceps in I jos rursum moliri presumerent. Unde & Statuum Equestrem cum Domino suo Henrico Duce promeruerit, sibi in Templo DEIparae Virginis apud Mauerhirchen pagum Bojariae An. 0 8 positam, vade Gaio, Praeterea ipsum mox laudatum Henricum Ducem, Ottonis M. Imperatoris, & Brunonis Archiepiscopi Colo. niensis Fratrem, qui obiit An. 9s s. a Rugero Scriptore Vitae Brunonis prope synchrono, diserte dictum fuisse Ba rio; uni Ducem, es Marchionem inclitum. Continuatorem quoque Rhegisonis de Filio Henrici hujus, quem Henricum Rixosium dixerant, ita retulisse: Henrici Filio pius Rex Otto DucatumreMarcam dedit. Ex quo tandem intulit Vir Clarissimus, videri sibi, eo temporis Ducatum Boiariae, & Marham , sub qua ipse Provinciam infra Anasium accepit, non habuille distinctos Princi
Eastorum Campililiens. Tom. 1 G Κ
115쪽
X. At verti ex iis, quae supra luculente deduxi, facith pa
ted hos omnes fuisse meros Limitis Boici Marchiones, &solam provinciam supra Anasum, seu Bavariam Orientalem custodiisse : quae & ipsa Maria, vel Marchiae nomine venerat. Quo
etiam reserendus est Burchartas, quem praefatus minicus rm sus Ba variae Dux Marchiae praefecisse refertur, Laetus porro Coemitem Veringensim fuiste tradit, motitius verti, cum simul Prae. sectus Ralisbonensis exstiterit, Advocatis potitis Ratirhoneoibus& Comitibus de Basma annumerandum arbitratur, quibus eXmunere incumbebat, Comageni Montis &Trasmae claustra tueri. Quamvis enim eundem Biographus sive Scriptor Vitae S. oligangi appellet Marchi - Comitem, cujus interventu Rustri. nus Patavientis Episcopus moligangum Caesari pro Cathedra
Batishonensi commendaverit : tametsi praeterea Aventinus a
firmet, in Ebersperg aslervari Diploma intonis III. Imperatoris, in quo Berchiotius iste scribatur Rraefectus s&jorum, qui ferricha mocatur'. recte tamen sub Marchia, cujus Comes, &sul, Rugo Ajorum inferricha, cujus Praefectus laudatur, Provincia supra Anasum, Bolariae Limes adversus ortum, intelligitur. N que rem conficit, uti quidem Cl. Habia o visum fuit, scilicet Burchartam Austriae inferioris Marchionem adhuc An. ρυ. fuisse, qudd Otto II. Imperator in Diplomate, quo Bligrino Episcopo Pataviensi donationem vinearum in Muchou achau sita. rum in Comitatu Reverendi Murchionis Burchardi, olim Lud vico Rege factam , eodem mox dicto Anno confirmaverit. Non me latet, Districtum machoviensem, vini multi sed sub- acescentis feracissimum, k Castro Bosenboim. usque fere Crem- sum in Austria inferiori ad ripam Danubii dextram extendi: Propterea tamen non illico inferre licet, Ludovicum Regem Bb
suis Episcopo omnes universi Districtus hujus Vineas donasse,
aliquas solummodo: alias item sorte Anaso viciniores ad Bur.eharuum Marchi.Comitem Anasinum attinuisse, intra quarum fines illae Episcopales Vineae concluderentur. Nam & hodie complures exteri Domini, uti Archiepiscopus Salisburgensis, Episcopus Ratishonensis, ut alios taceam, Bona nonnulla, maxime vini seracia, intra Austriae inserioris provinciam possident Unde intoniani hujus Diplomatis verba, in Machom in Comitatu Reverendi Marchionis Burcbardi, sic iuncipio, ut per Comitatum non ipsam ejus Praefecturam hujus Provinciae, sed allodialem duntaxat aliquam & ampliorem in hac Provincia Austriaca inseriori Postellionem intelligam : intra cujus peripheriam etiam Vineae BF rini existerent. Quae Possessio quia in eandem personam cum Praefectura Marchiae stipis Anasinae convenerat, neque ab hac procul distabat, Notarius Comitatum Burcharia
116쪽
etiam ad hanc usque extendit. Vetante siquidem Atilia, cui statim fandi copiam indulgebo, Concedere non licet in ventini, S Ladii, quin ipsius quoque Cl. Hansidii sententiam, post hunc demum Burchardum Marchionem, non ante, Gomi Do Hustri subintrandi locum apertum fuisse. Cujus ratio apud me sertissima est, qudd praeallegata diplomatis verba propter veterum consiletudinem, Marchionatum insca,& Marchiam supra An sum confundendi, maxime dubiae sint interpretationis : Aloidus contra diserte clarissimεque loquatur. XI. Veteranus hic Chroni stes Baben bergicus, quem nuncinota de beneficio Ortilonis nostri excerptum saltem legimus, & qui calamum suum ipsis centesimo post LEopoLDI Uustris Adventum T& sue. anno se apposui sie fassus est, cujusque Historua plana ac perspi-θηφψηφcua nemini dubium relinquit, de qua Marchia, & de quibus
Dominis loquatur: Clim e converso alia Chronica, immo & Diis hactenus
plomata, nudis nominibus Uumidi, Hemici, Alberti, quae pluribus eodem tempore gerebantur, appositis, Lectorem sae. pluscule plurimum ambiguum , quos demum intelligat, efficiant, his praeterea vocibus Marchia, vel Marchio Orientalis ire. quenter inextricabilia dubia pariant, Cum plures Provinciae Custodes Limitum suorum adversus Ortum, ac proinde Marchiones Orientales habuerint: Veteranus, inquam, hic Chronistes Babenbergicus cespitantium in incerto tam Chronicorum veterum, quam recentium Scriptorum tenebras, hactenus a me
expositas, felicissime dispellit. Quem δc nullo iam negotio intelliget, quisquis juxta ea, quae prilis disputaveram, Utrumque inter Marchiam Orientalem supra & infra Α nasum caute diis screverit. Ait itaque primum ad Annum DCCCCXIN RHobitum Chunradi mimicus, tum in aucupio obtestatus, electionem fisam in Regem accipit. laterea Ouerri iam Comes Rinuatus deri Lastu, sterrae hujus strenuus Cusios gubernavit, ef oliis Anno noningentisimo decimo sexto. Cui Rtemgstus Filius siuus fiuccessit.
Unus hic perbrevis paragraphus plura nos docet, ac in omni,hus aliis Chronicis legamus. Namque Ru erum inclitarien sem Strenuum Terrae hujus Custodem depraedicans, eundem fama multo aequiore, ac Laesus cohonestat: cujus relatio aliun. de erroribus compluribus scatet. Non enim, ut ille scripsit, Henricus Auceps Arnolphum Malum Bavariae Ducatu privavit,& Comitem quoque Rugerum, partes ejus insequentem, limite pepulit, ita ut uterque apud Ugros exul emoreretur. Arno,
mus 1 Conrado Rege in fugam trusus, sub Hemico rediit, bonis,
que Cum eo pactis transigens, abdicato duntaxat Regio nomine, Bavariae Ducatum in finem usque retinuit, anno demum
937. defunctus. Minime ergo id subsistit, Rugerum ex officio,Hssiorum campiissiem. Tom. L G a 1e
117쪽
studique iure, quasi ab Arnolpho institutus suisset, quod Amentinus diserte recensuit, eum, Filiosque post se relictos adjuvisse. Quomodo haec singula in Rugerum cadant, qui An. 9IS teste Aodo vivis ereptus, ne quidem Henrici Aucupis initia attigit, miniis vero intonis l. imperatoris Regimen videre potuit, sub quo Araio*bus obiit, Filiique ejus, negato Caesari obsequid, Ducatu Boico excludebantur 3 Ad haec si Caesari fidem violast et, anne Filium Succestarem aecepisset 8 Sed nulli Scriptorum Rut erus junior innotuit : unde eodem nomine seducti, & in
Patre Filioque eandem persenam agnoscentes, tam Varias iaepochas Ru eri obitum, ac LEopoLDi id bis succestionem consignarunt. Unus Bernarius Noricus in brevi Chronico Bavariae apud Cl. Bez. Tom. Il. l. V. digitum huc intendisse quidem videtur, quin tamen ad eum quisquam adverteret. Scripsit namque ad Annum 92 I. Heinricus Rex & Arnoldus Dux Mamariae
Boemor vincunt. Me Heinricus uri Arnoldo Episeopatus re Abbatias in suo provincia sitas contulit, quarum possessones nefariὰῶ pavit, ut de eo conqueruntur Sancti in Legenda s udatrici. Sed Rex post in brevi obiit, cui Utto filius ejus Jecedi . Arnoldua quoque alim miserabilite interiit, & Bertholdus Erater ejus in Ducatum succedit. Interim in Austria MARCHIONATus metis, de quo dicetur subsequenter et quia quidam LZopoLDus post RuGERuxide PRAECLARA ibidem, hoc est FILIuM - - - per Arnoldum Marchis est esse tus. Quod quidem, tametsi subobscurum, & in eo fiat. sum, qutid LEopoLDuM ab Arnoldo institutum dicat, hoc tamen
XII. Pergit Aloidus, restatque ad Ann. DCCCCXXXVII.
Rex Hainricus moriens, Imperium cessi Blio Ottoni, qui ρομα Nomen Magni promeruit. Hunni Osterrisbiam irruptionitas
rapinis semper vexantes, Anno sequenti etiam in Germaniam it rum irrumpere tentarunt. Sed RuTGERus Junior de Pechlara Austilis Orientalis Comes diligenser vigilavit. Qualiter nimirum vetera status sub Chronica serE omnia jam inae ab Anno 'Is. usque 926. Vix de-πPiμ mum quidquam aliud commemorant, nili perpetuas Hunnorum in Germaniam invasiones, nisi singulis annis, certe hiemniis sive trienniis repetitas: quas inter Provinciae infra Anasum sane accidit, quod Cl. Han ius de Ecclesia Pataviensi conque. xitur, ut nimirum damna, quae aliae Regiones partite, haecTerra cumulate perferret, hujusmodi grastitionibus, sive exirent barbari, sive redirent, miserrima depopulatione vastata: ita & longis postea annis haec temporum laeVitia pari surore inhorruit, 1ic DEO peccata hominum castigante flagellis tam acerbis, quorum comparatione, quae hodie patimur, ViX quidem tenuium Virgarum uomen promerentur. Dum itaque Aotius hiἀDiuitiam by Corale
118쪽
tac ait, Hunnos Osterrkhiam irruptionibus & rapinis semper VeXantes, An. 938. irruptionem in Germaniam iterum tentisse, Rugerum tamen de Rulurn Juniorem Comitem Orientalem di- Iigenter vigilasse : ita accipiendus est, quod laudet Rugeri industriam, quantam. quidem Munus ejus postulavit, & vires ferebant, suggerendδ nimirum Caesari ac Principibus vicinis, quae consilia hostium. essent, ne imparati Obruerentur. Bojos ne Hunni his pauloque priori blis annis infestarent, Arnolphi Bavari Ducis foedus cum eis depactum effecerat. Quod verd quia non obstitit, Aloido teste, quo minus hi barbari Osterrichiam
grassationibus & rapinis vexarent, argumento est, Provinciam infra Anasium Caesari, non Arnolpho, suiste devotam. Hoc autem sub Ann. 937. siubita morte extincto, Hunni, ceu foedere Boico exsoluti, mox anno sequenti in Bojariam, & inde in Alemanniam, denique in Galliam irruperunt, cursu tam funesto ac celeri, ut emensi ad Oceanum usque Gallia, transcensis postea Alpibus per Longobardos & Venetos tandem in Pannoniam reverterentur. Ita Chronica Mellicense, & Salisburgense apud Pedium t item Chronica A balis apud Reherum, Hermannus Contractus, Aradoardus, Continuator Rb inonis, & alii plurimi. Atque contra hunc saevissimum torrentem unius Rugera industria sane nihil potuit. XIII. Prosequitur otius ad An. DCCCCXLIII. Ruregatis praedictus obiit, re vacavit Asarchia nostra. Iuncotto Magnu eam Esuid.m
DuS itaque hoc anno in hanc Terram adveniens m. Ecce tibi no- Σὸν ardum Historiae patriae de primo LEopoLDi illustris in Austriam Ad, Illustris. ventu, &quo ab imperatore hanc Provinciam indeptus fuerit, hucusque summis quibuslibet ingeniis insolubilem, seliciter, & ita
praeterea commode eXplicatum, ut alii Scriptores emendentur
quidem, neque tamen penitus falsi fuisse revinciantur. Haudetenim, qui LEOPOLDuM illa rem RuTGERo de nutum e vestigio succellisle tradiderant, prorsus k vero aberrarunt, vel qui utrorumque stationem commutatam longius ab initio Seculi
X. removeri debere Contenderant, nullo plane in lumine versabantur. Utrisque porro id unum obfuit, qudd Rugeri no. men , tamdiu in hac patria celebre, in uno solum Marchione constitisse opinati, Filii post Patrem Gubernantis nullam notitiam acceperint. Alii verb, LEOPOLDuM Illustrem in hac Mamehia Austriae inferioris ab Armipho Boico institutum fuisse adnotantes, ab Aloido penitus refelluntur.
119쪽
XIv. Ista interim hactenus. Quibsis praelibaes nihil jam
Obstat, quo minus inoflenso pede ad ipsa cum statim laudati Principis, tum sequentium post ipsum Marchionum Ducumque Babenbergico. Austriacorum Elogia Historico-Genealogica a cedam, minime verti Rhetorum coloribus, comtisque Poetarum flosculis adornanda, sed fidei non sublesta monumentis histori, cis, quousque ingenium & industria mea valuerint, sive ex integro vera, sive er ima vero reddenda. Universis porro S renisIimae Familias hujus conspectum in opposita Tabula Stemmatologica praevio compendio percommode
120쪽
stat, geminas epiitolas dedit, ita inscriptas: Marnifico re Honora bili atque Illustri Hro Poppom Glorioso Comiti. Hunc igitur celebrem Dominum, quia tempora locique egregie congruunt, ipsum ui