장음표시 사용
121쪽
I. Ritavos & Atavos Principis nostri in Francis
quaerendos esse, Viri Illustris Eriani sententia
est: qui licet se multoties mere conjicere debuit Ieυltro ac ingentie confiteatur, idem tamen certe existimabat, quod Cl. Hamidius Metrop. Laureacens. p. t 3. edixit, videlicet: Coniectu utarum rerum Sapiens Conjectura est, s res de vetustate,quae Dobis Testes invidit, argumeniis vltro gre itis ultio Lmitur. Ne nenda. non sapienter conjiceret Echartus, tantam in conquirendis, expendendis, conterendis, & applicandis veterum Soriptorum dictis, ac diplomatibus induiti iam posuit, ut in hac parte omnibus fere palmam praeriperet. Hic proinde ortu Saxonicum cotas . ubi de Comitibus imimariensebus agit, praevie notaVit, Francorum Reges, Germania potitos, ut subjectos sibi Thuringos in arctius in ossicio Continerent, plures Magnos e Gente sua Viros, qualiter H occasio ferret, Thuringiae immisisse , ac praepositi sis: qui deinde magnas ibi Gentes Familiasque procreaverint. H rum verti ex numero fuisse non dubitat Poppongia Comitem in Francia Thuringiae vicina, sub Ludovico o Imperatore clarum: cujus frequentem memoriam ab An. 8a . usque 339. adducite graditionibus Euluensibus Pistorianis, aliisque ineditis. undeLkohoc. liqueat, ejus Comitatum situm fuisse in Pago Gras id, qui in Diniustiis jorem Hennebergiorum, Fuldensis Monasterii, & Halsiae di- h''V d. i
tionum partem complexus est: Bona etiam propria eidem pro- me, prinia pe Speshartum, qui Bavariam a Franconia separat, fuisse. Αdeiae opi-
eum pariter L Mardus Seculi lX. Scriptor celeberrimus, Caroli. M. Cancellarius, postea Abbas primus Benedictinus in Selingem stat, geminas epistolas dedit, ita inscriptas : Magnifico re Honora bili atque silustri Atro Poppon Glorioso Comiti. Hunc igitur celebrem Dominum, quia tempora locique egregie congruunt, ipsum
122쪽
ipsumque ejus Nomen in Posteris, quos ei assagnat, non inlae. quens est, LEopoLDo nostro illustri Abavum decernit: quo ego nihil melius habeo. II. Existimabat namque, verosimilius nil credi posse, quam
hunc D ponem Patrem exstitisse alterius P ponis, Ducis Thu. ringorum, & Marchionis Litoris Somabici, i. e. hodiernae Lusatiae Eiusdem inferioris, Fratrisque ejus Hemici Ducis Francici Thuringorum misis, SaXOnum, quem posteriorem LEOPOL DUS illustris Proavum Franciae habehat, uti innonem Propatruum. Hos ambos Fratres fuiste, O 'Rx- elath testantur Annales Euldensis ad Anta 883. dumajunt: C tale Bellam inter Saxones Thuringor exoritur, machinantibus Poppoxε Fratre H RICHI,'Eginone Comitibus. Unde lumen accipit Traditio inedita Eutiensis de An. 887. in qua Matrona Goterisue cum Monasterio Fuldensi commutat proprietatem suam in Pago Badnege re in Comitatu Oinonis, in loco, qui dicitur Teglenhus en, & accipit pro ea Monasterii proprietatem in Pago Graphelt in Comitatu in ici, in loco, qui dicitur Murich- stat, subscribente BoppoNE Comite. Licet enim hoc Instrumen.
tum loqui non possit de Hemico hoc Seniore, qui jam Anno iori 886. occubuit: accipi tamen debet de ejus Filio Hemico, ratre Adiasserti Decollati, qui in Patris ditionem successit. Uti proinde Bono hic subscriptus indubie alius non fuit, quam Dono
Frater Henrici'. ita cum hic Comitatum, pollea Filio relictum, tenuerit in eodem pago Graphelt, i. e. Grabfeld, ubi 'no superius laudatus dominabatur, prope tutum est dicere, 'non seniorem filios habuisse Henricum seniorem, ac D ponem juniorem, Germanos. Ego verb Rostponem juniorem non moror et quem Ec- artus Misiae Comitum Wimariensium Satorem constituit. III. HENRICuM verti Fratrem ejus, Masserti Comitis Baben-bergensis Decollati Patrem , Aloidus quoque LEOPOLDI Illustris Proavum insinuat. Fuerat is Comes, ac Princeps Militiae Ludoviici Regis junioris, de quo Asbo Carmine de Obsid. Parisin. cecinit: Saxonia Vir icvs Fortisque Riensque. Ejus Victoriae tam crebrae, quain insignes. Cum namqueDux
foret, ac Tutor Franciae Rhenensis adversus Normannos, crudos Laudatur. admodum ac durissimos hostes: cruentas in eis caedes non semel secit, laurosque ab iis gloriosas collegiti Anno siquidem 88α Theobaldum Principem militiae Hugonis, qui errat Lotharii filius Ludovico Regi rebellis, acerrimo pretio fudit. An
no 88a. Noremannos ad deditionem urbis Asciolia compulit, Rege eorum Godefrido ad baptismum susci piendum inducto. Α o 883, Norimannos ad Prumiam contrivit, ipse Vulneratus. Anno
123쪽
Anno 88 . eosAem hostes Duisburgo expulit. Anno 88 s. ad pagum Hasbanicum illos caecidit: Regem postea eorum Gode. tridum nova semper molientem, astu circumventum interfecit. Sed Anno demum 886. exercitum in Galliam ducens, ut ur i bem Parisinam obsidione Noremannorum liberaret, dum Castra hostium ipse cum paucis explorasIet, a speculatoribus adve sis vulneratus, &equo laps , ab irruentibus hostibus crudelii ter trucidatus est. , IV. Adassertus, hujus Hemici Rilius, unacum fratribus suis Α.uitis. Ade ardo, & Minico, diuturnum ac peracre planeque pernicio Illusum bellum cum Comitibus Hassae Friaelariensibus infeliciteri miscens, tandem sententist regia decollatus, LEopoLDI Rustris ebitatu, k Avus fuit, pulchris Scriptotum elogiis commendatus. AlotiusCome dη cum vocat siluinem Comitem de Babenber . Ab Hepidanno ap- η' hi ' j pellatur Decus Franchorum r apud Luisprandum celebratur ut a MaEnus Heros, de apud Hermannum Contractum Nobilis N hebe sicinus Vir praedicatur, Fatalem ejus Annum diversi diversab epocha consignant, more Scriptorum veterum, qui, dum rex a quidem plurimas asserant, Chronicis interim notis, quas vel ipsi ii Iaaud satis curiose exquisiverunt, vel Scribae corruperant, molei stilIima Lectorem perplexitate confundunt: ut adeo factum vix ullum, memoria dignius celebriusque, una constanti justaque - sub epocha apud omnes descriptum reperias. Masserti Decol-s lutionem Rhegino Prumiensis, Marianus Scotus, Otto Frisingeni 1is alligant Anno sos. Hepidanus Anno so6. Lambertus Schast.. naburgensis, tibinque Hermaniss Contractus Anno o 7. Aloiatis . demum Anno Ῥ8. Atque huic ego prae reliquis crediderim in hoc proprio suae scriptionis argumento ζ quoniam cum eodem Lapis quoque hujus Comitis Sepulchralis consentit,in Monasterio Benedictino Theretensi, quod ex Arce ejusdem eXurreXit, etiamnum superstes. Si quis porro inauspicati hujus belli causas, progrestum, lugenduinque epilogum, altum praeterea ac fraudem, quam tradunt, Ii itionis Archi-Episcopi Moguntinensis exactius e desideret, Cl. Hieron. Dedium adeat, qui in Distertatione sua V. Prolegomena quamplurimos diversorum Scriptorum locos huc facientes operose satis excerpsit, & conglobavit.
V. Patrem LRopoLDi illustris ADALBELTuM Juniorem, Fi- mAG-lium Masserti decollati, quamquam nonnihil subodomati fui siem:
illi videantur, qui, ut in Dissert. Prol. 3. II. retuleram, duos A. collat Fi- herio decollato filios Leopol im & Albertum tribuerant, aded da- e ..men multis hanc traditionem fabulis deturparunt, ut fidem pru- tectus. dentum nulla in parte promererentur. Solus itaque alatisseundem nobis hodie cum summa candoris perspicuitate retegit,& enunciat primo statim paragrapho suo, qui ita habet. An
no DCCCCVIII. imperabat Germaniae Ηludomicus tertius. Sub quo eodem Amo ADAL9garus Illustria Comes de BahENBino, Filius Eastorum Campulliens. Tm. L H HAI
124쪽
ΗΑINRici Franciae OrientalisDucis, po quam bellam ae praedariis,
multis annis continuavit, neque ab imperatore siubigi potuit, tan.
dem 'Hatonem Episcopum Moguntinum suisfraudulentis verris inductus est ad Regem: ubi pro nece Chun radi Hsiae Comitis. ει pro guerris ac praessi uis, nobile Caput sub ensem carnificis dure debuit. Junc Anamores ejusfilius, quinquennalis puer, cum Matre Ba HILDE, Filia Ottonis Saxonis, quia on a Bona Putrissia tracta fuerint ad um Regis,fugere debuit ad mimaeum mina Imperatorem dictum ducupem, cujus ex Sorore BABAE nepos fuit. Hic 'tris Digenerosium Spiritum cum sanguine Musit, re eum m iter in Filium suum Lmpotones transfudit. Condiscimus hic com. plura, Hiltoriae praesenti perapposita : Avum videlicet Lmp L.
Di illustris, generosi spiritus elogio celebratum e Aviam Brun. hilim: Proavos geminos, Paternum Henricum Franciae Orienis talis Ducem, Maternum intonem Saxonem: Avunculum mn-ν icum Regem, Materteram Babam. Cum porro Otto SaXmnum Dux, uti in Disser: Proteg. g. II. ex Euarti demonstratio. ne adduxi, Conjugem habuerit Hathustem Neptem Regum: recte omnino LEopoLDuM Illustrem , Maternum genus quod spm stat, Aiacis essitum Regibus depraedico. Intelligimus pariter hoc loco Natalem Patris Adiasserti Junioris Annum : qui si Antioso8. quo decollatus est Parens ejus, quinquennalis puer erat, nas.ci debuit vel Anno γ3. aut proxime sequenti. Mater duntaxat Mopol Di nostri calamo Aolui, nisi magis Excerptoris ejus Ortilonis, adhaesit: quam aliunde supplere omnino non licet. VI. Quae alias adusserti hujus Junioris fortuna atque conis ditio fuerit, quando, quamque gloriose pro patria occubuerit. Scriptor noster ad Annum 933. hunc in modum enarrad G risus Rex Hainricus cinquit qui Lotharimam Hperio recuperavit, harbaricos Hunnos, innumerabili multitudine in Germaniam
irruentes, apud Merseburg cruentor e delevit. D boc pretio ΛΕ- reus de BABGAEas fortissimo ense cum multo famore Ress depu-ssavit. Sed ense hostis cadens, Res'Rutriae vitam immolavit. lemum itaque semita incedens, illustre pariter Religionis spectu men edidit, pro qua, adversus hostes Christi tuenda, neque sanguini siuo illustri pepercit. Caluit hic juvenis Vir, annorum iis . nonnisi triginta, Martio ardore, quod plurium est : insuper ve-quim glo-ro amore etiam Christi efferbuit, quod non omnium et t. Samo. κω Crum hoc bellum, pretiumque suisse, Milichindus Annal. Librige, & Pa- I. p. m. I. non obscure testatur. Cum namque Henricus Rex,
sis ' ut Lotharingiam Imperio rursum asserendi Spatium nanciscere. tur, cum Hunnis & Avaris ad novennium de pace sub conditione annuoru Munerum,quae illi tributi nominejact runt,convenisIet, eis kse pendendoru: Lotharingia occupata, praeitationis hujus pudore eliberare se volens, populum antea de fide adversus Hunos sibi servanda conteitatus est in caeteris eas. μοι bucusque Eos,nia que
125쪽
que vestras expoliavi, N Erarium eorum videlicet hostium molam I. replevi. Nunc Templa, remplorumque Minis, ut e poliem, cogor, absque nuis corporibus nulla nobis alia remanente pecunia. de Hunnis
Considite igitur vobis i fis, re quid super hac re nobi Visciendum, ''
eluite. Desaurum divinis iniciosanctificatum rotamne ,-dabo sub Siqnci pro nostra redemptione DEI mimicis P Haec & pluria Milichindus, 'hgri ingentem Regis, Populique concordis Religionem spirantia: qui& postea de ipso fervore pretii haec superaddit. His optimis ver- his erilli Allites, imperatoremque in primis, mediis, re ultimis versantem videntes, coramque eo Angelum hoc enim Hocabulo effigique Signum maximum erat insignitum acceperunt faticiam, magnamque constantiam. Certe Caitrii DEt sunt haec, quae Angelus DEt praecellit. Nequaquam igitur, ut mori solent igna. vi,in hoc pranio mortuus est 3 Libertus: sed Chintate in DEUM, fide in Regem, amore in Patriam, quam sanguine illustrior, membra sua, palmis constrata, lauris incincta, in lectulo honoris composuit. Virtuti porro ejus item posthumum Aliadum, reliquis tacentibus, DEUS providit. Mercedis locli in terra, Propaginem in Austria provehendam, diuturnam, atque Sere- nillimam, tam Religione, quam fortitudine, omnIque Gloriae
genere divitem & abundantem futuram, eidem conscrta manu retribuli.
LEOPOLDI Natalis, Sublimatio, Gesta,&
.. Obitus. I. IAtalis Annus hujus Principis, aliquando tam illustris Q. I l turi, ab aeolia innuitur post Chri itum natum Nongentesimus Vicesimus Tertius. Potiquam enim Masserti Patris Natalis. Hus Gloriosam Mortem, in prelio cum Hunnis Merseburgensi An. 933. Obitam , recensuit, statim subjunxit. Quanto deindem is Rex Nepotem Hum AEBERTUM doluit, tanto magis D nepotem ex eo LIuρOLDUM, quem decennem reliquerat, dilexit: sed N Otto Filius Regis. Qui anno 933. decennis erat, Anno 923. in lucem prodivid Ottonis porro gratiae relictus est Adolescentulus Nobilissimus, ex quo Hemictis Rex cum maxima Pietatis, Fortitudinis, ac Prudentiae laude, uti habet Dismarus, vj. Non. Jul. An. 936. decessit, dum sese ad iter Romanum Coronationis causalam fiere comparallet. Hujus proinde Filio ac SuccelIori intoni,
hoc nomine l. ', qui Patri virtute non modo non impar, sed Ce- Iebrior potius evalit, Magni propterea Cognomen promeritus, eidem, a
LEopo Dus noster, jam adolescentior factus, studia sua constan-ch oh MIter probavit: donec accideret tandem, quod Aloidus ad Ann.:π' 9ψ3. enarravit. Ru εRUS praedictus obiit, es Macavit Zorchia
126쪽
nos . nnc Orim Magnus eam LumοLDO Babenbergico contulit ut suam, re Lutris Virtutem,S' Fortitudinem Merita digno praemio coronaret,'Nobilissimam Stirpem in congruum Subumitatis gradum restitueret. Tenemus hic vera & gravia hujus Provinciae in LEopoLDuM conferendae motiva, simulque Videmus, quam oppido impositum fuerit Conrado Ridenherso, apud Redium aliam longe occasionem referenti,qua Princeps noster hanc Marchiam ab ipso Henrico Rege promeritus fingebatur. Quod
Commentum hoc loco refingere non vacat.
In eum ad. II. AdUentum ejusdem in Austriam Anno sequenti depu-VςMx ΛΠ, tat Aloidus, pergens ad Annum 944. LIt OLDUS itaque hoc anno in 'μ' hanc Ira am adveniens, Hunnorum irruptionem es hoc, re quarto psea anno impedivit, provide omnia Regi, re Vicinis celeriter per nuntios prodens, quae ibi moliebantur : ut tinusquisque ante res suas solicitus excubare 'bosis inhumanus introitum non reperiret. Erit fortasse, qui curiositis hic inquirat, ubi ergo locorum is Consederit in hanc Terram adveniens 3 quippe, qui & infra Cetium Montem, ubi Ungari dominabantur, & supra Analum, Quis i. . ubi Marchia Orientalis Bavariae suerat, sedille non potuit. ALLeonsederit, nihil hic prodidit, nec alius quisquam : unde quaestionem ySRR μ hanc obscurissimam tutius est in medio relinquere. QuamVis Austriae tam supra Cetium ad laevam Danubii decurrentis, quam trans Danubium Loca Principi apta ne tunc quoque defuerint : in quibus forte ipsa riclitaria aptillima credatur.Quod si Bonfinio Apollo non tam laevus cantasiet, ut in praesenti Rrgumento prope tot errores, quot verba. Rer. Hungar, . Decad. 1. Lib. X.p. m. I I. consevistet, LEopor Do adventanti haud alio opus fuerit, quam tabernaculo militari. Ipso quippe tradente, Lεο- POLDO Uufri Deoiae Duci Hemicus primus, Cesar in Germamia declaratus, cujus is Sororem uxorem duxerat, AEgyriam, Imperio Romano mortuo Rudigerio tirranno recidentem, ea conditione delegavit, ut si garos hinc diceret, ea, quae quondam Orientalis Adarchia dicebatur, Ducis primus nomine potiretur. Quam expeditionis conditionem acceptam, in Gosam comparato exercitu profectus,
cum eoque ad Mellicum inpi m co resistit, Ungaris cedentibas. Quam verb haec undique fallant, tum e dictis, tum e dicendis manifestissime liquet. Neque enim L EopoLDus erat Sueviae DuX, neque Socer Henrici Regis: neque hic eidem Austriam sub conditione ejiciendorum Ungarorum delegavit, minus eliberatae terrae possessionem cum elogio primi Ducis adpromisit. Minime omnium Princeps noster illico Adventum situm in hac Terra Victoria ungarorum celebrem, & inclitum secit.
s. l. Hi aliquot annis magnis cladibus fracti, distracta mul
46hi i titudine sua, tanto, quo alias, impetu provinciam, quae infra Hungaros. Anasum est, turbare remiserant, robore suo alias in terras con veris. Disitirso by Corali
127쪽
LEO PO L DI ILLUSTRII S. II. 63
verso. Chronico enim Salisbit ensi ad A n n. 942. Hermanvo item contracto, & Hepidano testibus ad Annum sequentem, Conti nuatore deinde Rh inonis ad Annum 94 . enarrante, valde a Bojis, & item a Carentanis contriti fuere. Anno 9 7. Boji sub
Duce suo novo Henrico Saxone, intonis Imperatoris Fratre, reserente Milichindo, Hungaros longe eYtra provinciam suam inquisierunt: Aquileia numque, quam OccupaUerant, eXpulerunt,& praeda magna intra hostium Regionem capta, Victorem exe Citum reduxerunt. Anno autem 9so. jam iterum Hungari per Orientalem hanc Regionem venientes, aggressi sunt Bojariam iuxta Chronicon Hii sense, & Lambenum Schaiunaburgensem. Inter haec sane Leopolia, novam provineiam suam tenenti, licet non statim pretiorum occasio promta esset, vigilandi tamen in harbarorum molitiones, quod ait Aloidus, copia non defuit: ne, que hoc inutiliter, nulloque Regis, aut Vicinorum Commodo. suae interim fidelitatis argumento egregio, praestiterit. Atque hoc unum demum, ut reputo mecum, tunc eidem supererat. Aggredi porro, & conterere barbaros, quibus repellendis forti simae Gentes, immo Germania ipsa, penumero pares non erant, ipsi prosecto integrum non fuit. Ex quo proinde factum , ut, seritis usquedum Hunni, iterum iterumque alibi fracti, contritique, ' i se tandem intra Pannoniam suam quieti Continuere, solam pro. nuit,victo ximam Austriae Marchiam partim adhuc occupantes, partim ηδ φ2 excursibus vexantes, ipse eisdem contraire, eosque Vincendo no-di. men gloriosum promereri nequaquam potuerit. Cujus copiam serius adeptus, et deinde strenuisti me usus est. Tametsi jam antea, postquam provida Vigilantia sua efferatae hujus gentis irruptionem in Germaniam diu impedivis Ict, aliorum tandem perfidia introductos, extra Austriam stib signis Caesareis laureata manu fortillime impugnaverit.
IV. Pergit quippe Aludus ad ann. 9s3. Sed hoc demum anno Ambitio quorumdam Principum Germaniae, in Reeem cono, Mohum litrantium, Hunnos per Larinthiam allexit, re intromist in Germa-Ge a niam. Qui feri per biennium populat uni miseras terras, ad quas G. pertigerunt. Rem prolixe a Milichinia Libri lil. expositam parucillimis refero. Obierat Ottonis Magni Imper. Conjux Edidis. sive Edilha, relicto Filio unico Luttolo: cui Pater Regnum post se jam decreverat. Induxit vero postea alteram Conjugem Messaliam, Viduam Lotharis Regis Italiae, α qua brevi alterum Filium suscepit. Inde Luitosus haereditati , & siaccessioni sire metuens, arma in Patrem corripuit, tracto in societatem -- noldo Comite Schirensi, Arnolphi Mali quondam Bavariae Ducis Filio, qui aegro semper stomacho se a Bavaria depulsum tulerat. Foederi accessere Conradus Lotharingiae Dux, Archiepiscopi Mo-guntinus, & Salisburgensis, itemque Metensis Episcopus. Hi,
128쪽
Imperatore & Hemico ejus Fratre alibi occupatis, Bojariam fere
totam Capientes, tendente tandem Contra se Caesare, pessimo consilio Hunguros advocarunt, a Conrado usque in Lotharingiam
proritatos. Imperatore superveniente sopita quidem est flamma civilis, ac intestina, Rebellium aliis venia indulta, in alios supplicid intentat5. Sed Hungari Anno insequenti pervastata Gemmania, trajecto Rheno, raptata Gallist, immensum saevierunt. csid , . , V. Qualiter his malis mederetur DEUS, AEutas se nam illata apud rat Anno 9SS. Tandem DEUSjustus Judex retribuit eis me uram v hὸ hξ, consertam , coagitatam confortans brachium Ottonis Magni Imium ab Ot peratoris, cum cineris Adjutoribus suis, inter quos praecipuus Liv-toηeΜ. Ιm- pGI Dus Australis Marchio: ut cum praedis redeuntes barbaros apud .diuisitii. Lindeliciam immanitersuperaret in He S. Laurentii, innumeros ense Leopoldo mactaret, re multa millia captivorum ex eis vivos in terra sipet, ovii *ψ- , α contritione ita defecit Hunnorum temeritas, ut nunquam
amplius in Germaniam auderent redire. Biduo in barbaros pingnatum ob innumerabilem eorum multitudinem, sed ita de eis triumphatum, Ut rari, quidam scribunt non nisi septem eorum evaserint: quamquam Scriptores Ungari hanc cladem in Chronicis Germanorum supra modum augeri contendant. Desipsorum Reguli capti, versis contra Pannoniam vultibus suspensi fuerunt. Neque sine Religione pugnatum est. Quippe S. Udubicus Episcopus Augustanus hanc Victoriam praedicens, Caesari, & omnibus, fortiter intrepideque pugnandi Author fluit.
Imperator Vero, teste Hodoardo Praesbytero Rhemensi Scripto. re coaevo Seculi X. ' tantum eXercitum Ungarorum perspiciens, aestimavit, non posse eum ab hominibustuperari, nisi DEUS omnipotens eos occidere dignaretur. unde S. Laurentio dedicare Episcopatum Merseburgensem devoverat, reserente Dismaro, ScRo ero in Vita Brunonis Archiepiscopi Coloniensis perhihente, in Vigilia ejusdem Sancti ipse cum omni populo solemne jejunium celebravit. Peculiare, quod Asilaus hic refert, quodque
ad alios commemorare non attinuit, hoc demum est, in AEqui
ribus Ottonis GopotDvM AUrai Marchionem praecipuum Fuff, sane non contemnendo nostri Principis elogio. VI. Asierit porro Q. Hanfidias M.L. p. 2 .certum esse eX
s. υὰzEpistola Benedicti Papae VII. ad PF risum Episcopum Patavien-rotum Du-sem de Anno 974. ab hac memorabili Ungarorum clade, per hosis uisibis, barbaros tutas deinceps res Austriae, atque tranquillas futile, nec minoribus ullas exstare memorias, quidquam ab eis, intone M. vivente,
φηλx-. sive in Germania, sive in hac Provincia Orientali suisse turbatum. Id, quod ego de plena aliqua invasione, totis exercitibus 1acta, accipio. Alioquin autem Aolutis, postquam superius dixisset, Ottoniana contritione ita defecisse Hunnorum temeritatem, ut nunquam amplius in Germaniam auderent redire, illico subin
129쪽
subdidit: sed tamen inferrichiam eis noximam nequaquam in ρα- re me Φant, dome eorum Dax, quem Urrum i. e. Urium stabant, homo ferox, re rapax instar bellitie, a qua nomen habebat, raperesset. Excutiebant ergo hostes minoribus saltem turmis ad praedandum & rapiendum : neque dubium esse possit, LRo-pOI DuM Marchionem iteratis Velitationibus eos repuliste, dignamque de iis subinde ultionem sumpsisse. Quod verti tanti
non habebatur, ut in Chronicis, res majores duntaxat consectantibus, locum x paginam mereretur. VII. Grandiora porro & latiora narrat Asidus ad Ann. 972. Geysii Un- Ureto mortuo unari elegerunt GeiZZam alias Geysam) Daeuem Gentis, sed natura mitiorem, quam barbari patres sui fuerunt. tiota eon-Hunc gmatia Diti praevenit, ut pudens conrideraret mala maxima aepit, quae sua Gens tot aliis retionibus intulit, i, crudeles Ibages, quasi a vicissim passa es '. N ideo in pace majorem spem habuit. 1 infra Vis Confutam, sibi a DEO in animo im ratum, re proposuit
formare Pannoniamsuam in RemPublicam,'illam ditare non amisphses injustis praevis, sed licitis lucris. Et quia terram suam novit esse bonam s fertilem, suasit Genti suae, ut arma deponeret,'merinces sivis potitu vicinis distrabcret, quas sibi provincia siua copiose
eerminaret. Quare omnes vicinor ad mercatum invitavit, re maxim8 Chrisianos i qualis ipse fieri per gratiam DEI jam praecogita-mit. Et juvit DEUS, ut inhumanos Hunnos Dos lucrorum spe adiuum consilium pra traberet. laterim tamen ouerrisbiam, a Majoribus suis ex maxima parte occupatam, non Amsic sed consanter striam omis retinuit. Neque riuos ibi commoranter Wohibere valuit ab excursi. ἰς 4 mi' bus es praedis, ad quar in reliquam actuc Terram Australem Lepe 'quasi ex infidiis excurrerum. Vili. Paria proph legas apud Chartui irim Episcop. Vespei. Quomodoniens. in Vita S Dephani primi post Gufamn Patrem suum Hun. α' Σgariae Regis Chrilliani, cui Pradui iste paululum ultra Seculum versus. inferior fuit : item apud Bonfinium De d. I. Libr. X. ', de apu/Dcboferum ad Ann. 974. Quamquam autem Charmitius ita
Gemam depingat: Gei severus san8 s crudelis homo in suos, m-
tenter eis imperans: er a alios v γδ, praefritan Christianos, tam nur, mi ericors,'liberalis: facile tamen Aloluum cum eo con. ciliare licebit, scribentem, G fiam natura mitiorem, quam barbari patres sui, suille. utebatur nempe discretione hic Princeps,& quia furebant lubditi sui, duro nodo durum exiitimabat quae,rendum este cuneum, pius piis, impiis impius. De mercatus apud suos instituendi consilio ita dicto rue e Soc. J. Vir doctus &Religios illimus bello epiphonemate: Asseruere noceres lucri ex Christianis capiendi animo : seu pius Brinceps prudenti hac nesvώ tione suorum Christo nundinabatur salutem. Stimulo Religionis amplectendae eidem fuere Ottonis M. Imperatoris Auctoritas,
130쪽
exemplum Bohemorum ac Polonorum, praecipuE Verti Uxoris, quam Dismarus quidem Belec ne nis, sed Bon ius appellat Sirostam, jugis instigatio. Haec quippe, ut AnONmus ac CoaeUus Vita S. Adalberti, Episcopi Pragensis ac potis iami Ungarorum Apostoli Scriptor ait, totum R*num Viri manu tenuit, quae erant viri, ima regebat, eique duce Gripiamtas erat caepta. Austria IX. Austriam quod attinet, liquere videtur e verbis Agolui, 2 4 bh. uti Mons Celius olim apud Romanos Limes dicebatur, Panno- Ungaro- niam a Norico dividens, ita etiamnum tempore LmpoLDI Uta rix in Regionem, quae infima eum est, ab Ungaris insessam suilla: qui, pro feritate ac inquietudine sua, ulteriorem provinciam perpe tuis praedationibus vexabant, donec tandem Princeps nollex Marchiae suae Pomeria feliciter aliquando proferret. L ψοldus N. Interea Henricus Bavariae Dux Ottoni II. Imperatori re C ' i'ός bellis, & ab eo dignitate sua dejectus fuit, Bavarill Ottoni Ale sidenti sup. manniae Duci collata. Profigit Henricus cum sociis perduellio. iis . ni se d Glestium foederatum in Bohemiam, intone Impera. J μ tore, & altero intone, novo Bojariae Duce, eosdem cum eXercitu persequentibus : ubi tamen pretium a parte Caesaris impros pere cecidin Sed Bavaria interim pCaesidio fere vacua, clam reaversus Henricus, Pataviam occupaviti Unde Caesari altero an. no 977. Bavaria rursum accedenda suit, ut seditiosos iterum pel, teren Atque tunc LEopoLDuM Caesari suppetias Pataviam adduxisIe tradidit Elias Reusnerus in opere Geaealogico, uti obsedivavit Cl. Hamidius: qui tamen id, quia nullo teste dictum, fidei Authoris reliqui: Nihil etiam de hoc Alolaus: quamquam stita evenerit, facillime capias, unde LEopoLDo illa posthac subsidia Venerint, quibus tertio postea Anno Expeditionem tam fe licem in Hungaros siuicepit. Communicare enim consilium suum cum Imperatore poterat, &ob recens obsequium ei praestitum tantb indulgentiorem illum ad auxilia sibi quoque submittenda habere.
ia ruita Qv ndo autem, & qua demum sortuna in ungarosti eonver insurreXerit, Aloidus ad Ann. 979. hoc paragrapho refert. Hoci .iises, i usque. UOL VPOLOG Marchio in praedones istos potentes, quibus .iuro' semper quidem He bortiter o poseuerat, omnem Auam Hirtutem repotentiam collegis. Messili tam praecipuum barbarorum nidum cum multis fortibus militibus aegressus, graviter eum locum impugna vit, ac tandem expugnavit heliciter, Ungaris expulsis, re tons a provincia repulsis. Gei ZZa Ungarorum Dux, pacem amplius dili- genr quam bella, uti dictum es ubditos Dos mercatu H rahens continuit, ne in arma concurrentes, noravi Drore δε ralem hanc Irram
incuriarent. Sic Marchia ista Orientalis deinceps ab inhumanis praedonibus immunis facta quiescere caepit. Quis verὼ alius, nis