Fasti campililienses Tomus 1. Continens Propyleum Fastorum sive Elogia 10. Geneaologicohistorica primorum Austriae Marchionum ac Ducum Babenbergicorum, ceu majorum Serenissimi ducis fundatoris Leopoldi 7. Gloriosi, ab anno 908, usque 1200. Item secul

발행: 1747년

분량: 567페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

LEOPOL DI ILLUSTRIS. S. III. 7

velli ' Huic verb ego quidem brevissime. Quisquis intonem in praefatis legit, quid nisi ipsum Dis narum audit, quem into indubie prae oculis habuit: uti hunc rursus Apericus descripsiti Profecth, qutid summus hic Praesul, quem & ego magnopere, cum superilitione tamen infallibilitatis non Veneror, Virtutis potius, quam gloriae studiosus, res Majorum suorum non plane Certissime noverit, vel inde manifeste satis elucet, quia, quod jam alias adduxi, Adalbertum Victor soritim ex sanguine Adalserti Decollati originem duxille, pro certo asserere minime ausus est, sed sblummodo iras consestus fuerit. Secure igitur in Elogicilli. Aloesum Ducem iterum sequar, qui inusserti Domini ac Principis sui integram historiam perspicua narratione CompleXus, eum Hemsici Filium, ac proinde Leopoli Illustris Nepotem undique testatur.

HENRICI, perperam dicti Rebellis, Se

cundi Austritu Marchionis, defuncti Anno Io I 8. S. I.

Scomma Rebellis crasta errore eidem aD

frictum: falsum pariter, quod uxore ac Eilio

caruerit. GEnitum fuit te hunc Principem LEopoLDo mini Patre, Natill,. ει& Matre RiCHARDA, incerti generis Matrona, Anno I. Successo, eum hi Conjuges tunc sine Liberis superviVentibus ellent: pres ζι. Fratrem POppoNEM An. 979. accepi iIe: a Patre deinde, Senuctute hona jam praegraVato, ac libere cedente, Regimen Marchiae Amstriacae An.99 l. tmansumsille : atque dum postea huic An. 99

Wirceburgum Comes ivi siet, eum ibi defunctum, tunc quidem illo ipso indoco sepelivisie, at vero, qudd praevie ita obsecasIet,An. 996. Olla ejus reduxiste in Austriam, & lugenti Terrae illata. Mellicii perennem ad Requiem inadidisse, jam antehac ex Abluo didicimus. Qui verti e vestigio subdidit: Ipse vero omni ovinciae Alatio fiuit, quia Hirtutes Latris diligenter in se exhibuit, Hi I in hostem, Dromidus in patriae commoda, devotus ad Ecclesiacsubditis Gemens. Cui boc anno ex Conjum P --ILD Filius AD AL-sgnus feliciter natus est. Duo rursus nuic brevi paragrapho 3nfunt, quibus totidem graves in Historia patria errores convelis luntur. Primum etenim specioia laudes, in hunc Marchionem

Eastorum Campilitiem. Tom L Ea ab

142쪽

s ELOGIUM II.

Aloido collatae, prorsus repugnant infami Rebellis dicterio, quod huic Principi Cognominis loctia tam multis, primo seductori male credulis, sine judicio inultum fuit. Deinde Assertum n ii Henrico ex Conjuge Schmenbside Filii Adasserti iis omnibus refragatur, qui hunc Marchionem improlem decelliste conten. dunt, Massertum ei potius Fratrem adjungentes. II. Laudem summam primis statim verbis complexus est Aloidus, etsi catena non addidistet,dum scribebat,Principem istum Virtutes Putris diligenter in Ie exhibuisse, Patris, inquam, de quo

jam ante Dumarum praedicantem audivimus, qui sibi nudenti rem,'in cunctis B Iibus meliorem nullam reliquit. Proxime Aloido accessit Cl. Hangi ius M. L. p. 23 I. n. III. enarrata Patris Eius fama indigna morte hanc periodum subjicens: Successit ei in Orientali ' 'h Draefectura misicus filiiιs, Lutri non absimilis: cujus tamen famae nomen obfuit: ut nimirum eidem Convitium Rebellis immeriti affricaretur. Unde vero hoc acciderit, ex rutilone no tro audiamus: qui Alesi, cujus aevo haec injuria Principi noltro ne dum impacta fuit, narrationibus post Annum Io I 8. hanc No-tulam interjecit. Doleo, his nubis sebus, ut audio, es ex parte ipse legi, de tum Func Marchionem mi Mucii, omni laude duram errae hujus Principem, nescio a quonam, cognomine Rebellem scriptum N aevulgatum Disse, qui semper Hainrico Secundo Imperatori Sancto chariti re detis in omnibus ab Aloido praedicatur. uisquis hic Scriptor fuit, deceptus est in Nomine Hainrici. Fuit

enim illo ipso tempore in Orientali Franconia alter Hainricus Comessis Marchio, qui cum Boleslao Bohemo arma symsit in Hainricumstium imperatorem, qui ibi Bavariam ne vis. Hic vere Rebellis fuit, N Rebellium mercedem accepit, captus, ρομα provinciamI-vatus. Dudum hoc paragrapho Orisio noller Cl. Haui parem pro Principe nostro Apologiam, Di IIert.V. 3. XXIII. seq. instructam, praecurrit, simulque docuit, jam sua aetate ante Bernardum Noricum hoc icomma ab Henrico Franconico inHenricum Australem iiiisle inanslatum. III. Postquam nempe Hemicus, Henrici Rixosi Filius, Saxo. nicae propaginis, ex Duce Boico Rex electus fuisset, qui hoc nomine II. μ', postea Norici, Claudi, Casti, tandem & Sancti, cogno- Rebellio mina tulit, Hemicus aut Hediis, Pronepos AEnolphi Mali Boicim. . . per filium Herbardum, Marchio Franciae Orientalis, vacantem Bavariae Ducatum tanquam patrimonium aVitum, hactenus a Saxonibus usurpatum, i Rege repetiit; quia verti non statim impetravit, asIumpto praecipuo perduellionis suae socio Bolestio Bo- hemorum Duce, in Regem insurrexit. Qui vim regia vi reprimens , Castella Henrici ' Franconici praecipua Amarthetam, Crusin, Cranam, Su insurdim, quorum omnium nihil in Austria quaeras, sed in Franconia cuncta reperias, occupavit, & cum he.

143쪽

scio aliis late divisit. Prolixe haec singula narravit Dismarus,& multa cum ingenuitate hunc Hemicum Franconicum, etsi Nepotem suum, attamen libere Rebellem immo Proditorem ap- .pellavit Chronicor. Libr. V. ' Addens postea, eum tandem facti poenitentem, amicorum supplicationibus capitis quidem discrimini ereptum, captum tamen, &ad Arcem Wittgenstain fuiste detrusium, donec plenam a Rege delicti veniam cum libertate

consequeretur.

IV. Quid interim Henriciis noster Australis P Tam longe ab hujus perduellionis consertio abfuit, ut de eo Dismarus i. c. Nostroma. Bolislaus, quae Ala via istae statuit, ad HEMRI M Marchionem NPR nimirum Austriae' qui proximus ei tui fureat, confugiens, '

pter illatas sibi injurias ab eo captus es: porimodum, quia Hospereo advenerat, dimissus, ad aequivocum um amitaeque filium in si lexibus comparem, licet facultatibus dis rem, vitae duntaxat amore perrexit. Qui vindicavit in perduellem, quomodo crimini ejusdem se complicem praebuit Sed & longis postea annis, videt. An. IOI3. contra Bolistivum Polonum Marchio noster Henrico Caesari subsidia tulit armorum, iterum narrante Dit rotabr. u. apud Leibniri. Tom. I. p. 4os. HL MUS autem Orientalium

Murchio cum Bavariis comperiens, BoliZlavi Milites juxta δε ρω-damsecise, protinus insequitur, es ex his fortiter resistentibus octo

intos occidit, praedamque omnem resolvit. Hinc patet, quam x eri itierint, primum Bernardus Noricus tradens, Henricum Imperatorem, licet pium, humilem, & mansuetum, resistentem timen imperio Marchionem Secutatim introgothiae i. e. Austriae nempe HENRICuu subjugailc circa AEnum Domini MIII. Deindentiu inve ius Libr. IV. Chron. Boiar. cap. IS. referenS, eundem Imperatorem HGM M Rebellem Austriae Marchionem in Mellico ad obedientiam Ham coegisse. Tandem ac praecipue Laeuus Omnia sis deque confundens de Mignat. Libr. VIII. p. m. 42o. ita commentus. -- s, AIBERTI Marchionis, re ivppovis aeremiarorum noulis Erater Germanus, L OLDO, ALBERTI Filio, adhuc nero datur rator, dustriam imperante Flenrico Claudo guberem Cis r a quo etiam bello Detitus ob contumaciam, Marchia exactus, fratruelem LitPOLDΗΜ habuit Successorem. Nihilominus hoc scom- .nis falsissimum Rebellis passim apud omnes recentiores Scriptores Nomini Henrici nostri appositum legas. Immo ausi sunt nonnulli argumentum inde ducere, quda Princeps iste Stemma. tis Bavarici fuerit, quia pro Bavaria vindicanda, praeter Fratrem Scriptorsi suum, ut Volunt, Erne Suevicuin, cum Hedione Boico arma:μ corripuit. Ecce, quam caute etiam in Scriptoribus omnis aevi merὶ nl- videndum, cui fidas: qukm non temere authoritate nitendum, besqu1m male multi supponant, unumquemque, qui scripsit res dictaeum

utique, quas pertractat, sibi probe perspectas habere debuiste: αα

144쪽

quam denique oppidb necestarium sit, ne millies fallaris, lecta

Omnia prudenti meditatione, & locorum, temporum, person rum, ac rerum proba inVicem Collatione discutere. Habuit om- V. Uxorem Henrico Marchioni D. Ho amus aut nullam, aut salten non talem admittit, quae ipsi Liberos pepererit, qui ei tum Μη - succedere potuissent. Minimὲ omnium probat Smanebit me licet eam, praeter Lapidem Sepulchralem Melli censem, tot Scriptores Austriaci uno veluti ore depraedicent. Horum omnium quippe aetatem, ac diligentiam in perscrutandis veteribus monumentis ita comparatam judicabat, ut aliorum testium auctoritate, Certos nos desecuros reddere viae possint.Sed idem, sperodeficiente

judicium de Atolus non seret: qui & mobilium, cujus quidem genus dissimulat, re vera Henrici Conjugem fuisIe, & Marito suom sertum Successerem peperisse, idque An. 996. luculentu testatur. Caeterlim jam H esachius legerat, quod postea Λωen.

tinus Libr. U. Annal. cap. S. p. m. 487. n. I9. distinctius retulit, fuisse Henrico nostro Conjugem manesuam, Filium verti Aser. tum, ac insuper PriVignum, Arnosum, i. e. Ernestum Ducem Sue. viae, postea maritum G se, quam novis nuptiis rursum duxerit Conradus II. Rex. Haec quidem, maxime quoad Ermestum, non

probantur Ill. Euarto, minime autem D. HV anno, qui prio. ris vestigia presso pede insequitur. Quin etiam Cl. Hansii uus, uti priorcs ambo, intoni Praesuli Frisingensi, qui Αtavi sui Parcntes ornnino n6sse meritti censendus sit, plurimum detulit, &Aualbertum poti us Henrici Fratrem, quam pilium credere maluit: praecipue cum in Veteri MS. ' Bibliothecae Palatinae Vindobonensis, cujus Authorem reticet, ita legerit: H Maicus DumLDI FilimS cundus Marchio in Austria sne haeredibus obiit. Verumtamen Otionem Frisingentem de suis Majoribus non curiosissimum, ac proinde nec certissimum fuisse, ore verti Dismari solummodo locutum, jam antehac adverti. De Henrici privigno aliquo nihil Aotiust mihi autem videtur, hoc admisso, omnem eam Di. screpationem, Elogio priori s. ultimo a me adductam de tot Filiis Leopoli illustris non incommode conciliari ac complanari posse: quod aliis tentandum relinquo.

Acta circa Sanctum Colomanum, &

δ' Urara hactenus allata nihil fere aliud de Principe nostro re.

is, pio Tu tulit Aloidus, aut saltem eX eo notavit Ortilo noster, prae- vinciae at- terquam Divi Colomanni sanctam Historiam, nati forsitam ambo,

τοῦ nihil Principi beatius evenire posse, nihilque de eo gloriosius prae Felicitas. dicari, quam si dignus habitus fuerit, ejusmodi civem provinciae

suae Disitigod by Coral

145쪽

suae adipisci, quem DEUS gloria & honore coronavi: Inde

enim bene de DEO merendi, qui unus in omnibus Sanctis colitur & laudatur, occasionem peropportunam & uberem, bene praeterea de felicitate provinciae suae sperandi, pro qua Sanctus Tutelaris apud DEUM perpetuo interpellat, plurimam sane fiduciam consequitur. Ex quo enim per gratiam Salvatoris in Gentem sanctam spεmque vivam regenerati sumus: nullum certe decus illustrius Regno cuilibet accedere potest, quam ab iis, qui, ita proposito, ita etiam opere sancti, in patientia sua possident animas suas,&fine sancto consummantur. Horum quippe Acta & facta, in exemplum a DEO posita, omni diademate illustrilis sulgent, praeque gemmis & stellis coruscant. Quod in

Divo Colomanno quam egregie impletum sit, ex Auri jam audiamus ita perspicue enarratum, ut, plura hujus Historiae capita, hucusque apud Scriptores ambigua plurimum, ipsIsque Mellicensibus incomperta, perfeliciter expediat. Integram Sancti hujus Historiam novissime cum cura plurimaque Eruditione eleganter edidit vernacula dictione Cl. R desertium inpisu Pro. fisus Mellicensis, authoritate fideque Aloidi nostri sere praecipue nixus. Quem adire Eruditorum neminem poenitebit. ll. Ait porro Atidus ad Ann. roia. Bin DEJfamulis C LoMAvus ex 'bernia stere rivus adveniens, ut iret in f ierosit . - η mam, Domini nostri Salvatoris sanguine rigatam, tenorm habituo lingua, ab imprudenti plebe hujus provinciae pro ex oratoremn. C som--

garorum vel rubemorum si pectus, apud Stoc nome hodie StocIe. '' rau post multa tormenta cum duobus latronibus Ius ensis est XV Kal. Augusi i. e. die i . Julii Sed latronibus putrescentibus, re per corvos devoratis, sanctus DU Famulus, viventi similis, integer ρει

penuit, re sues, unde pendebat, fronsiit. Abscisa, vel confissa

carne Iua, recentem Languinem emisit, re mox, quod abscisum erat, . iter Auccrevit: cinne vero ablata infirmus sanabatur. Ita pro

ditis per DEUM Hiri sanctitate, sapere, re paenitere coeperunt fatui homines, corpus deposuerunt, juxta Danubium tepelierunt cum Ludibus in ei illo Sacello. III. Legit hie tandem Cl. Pedius Diem Passionis Sancti hu-DI., picius, quem undique a se perquisitum, a nemine tamen uno vetustiorum Scriptorum memoriae proditum indoluerat Braefat. ades . iam S.Colom. rim. .n. Eum ex labernia peregrinum advenisse ait Aloidus, cum tamen passim Scosus natione scribatur, immo Gentis ejusdem Genere Regio. At verti in vitaS.Colomanni supria laudata Cap II. docetur, Scottae nomine Seculis illis frequentiis me designatam elle Imberniam. Occasionem pertingendi ad Austriam, observante Cl. Hansigio Metrop. Laur. p.

23 . indubie huic Sancto illud praebuit, quod Radulptas Gluber

Monachus Benedictinus Cluniacensis, huic seculo Xl. ' coaevus,

146쪽

ita recensuit. Tempore STLmam Undarorum Reaeis caeperunt penet versi, qui de Italia, re Galliis ad Sepulchrum Domini Hieroso.hmis ire cupiebant, consierum iter, quod erat per fretum maris, omittere, atque ρer hujus Regionis Patriam transitum habere. Ille mero tuti mam omnibus constituit viam, excipiebat ut fratres, quoscunque videbat, dabatque illis immensa munera. Cujus rei gratia provocata innumerabilis multitudo, tam Nobilium, quam vulgi mpuli, Hierosolymam abierunt. Divum porro Colomannum non semel, sed iterum atque iterum pietatis ergo Hierosolymam peregrinatum esIe, legitur apud Eminent. Baromum Tom. XI. ad hunc An. IOI 2. COl. 49. Discutitur autem, & negatur in

Vita prie fata Cap.

Tianitatio IV. Pergit Aloidus ad Ann. o I . Hic Mart DEI, ceru MN C r innocenter pro ejus amore passes, multis prodigiis amplius manife- .um. atus est. Unde fama terram replente, destinatus est ab Hamico Marchione digniori opusthro, re magna tum celebritate, i o comitante, translatus es in Ecclesiam Medelis . III. Id. Octobr. sive die ejusdem i3. '. Elogium Martyris huic Divo, uti a Dismaro, ita communiter ab omnibus prope medii AEvi Scriptoribus tributum fuisse, prolixius observavit Cl. Perius unde lupra. Alol. dus tamen in eo adhibendo prudenti cautela usus, cum dixi siet: Hic Mart DEI: mox apposuit: ceres innocenter Pro ejus amore passus : ut eorum leveriorem censuram eflugeret, qui rigidius pervulgatum illud acciperent: Martyrem non facit poena, sed camis. De Anno translati Mellicium sancti Corporis, quamvis plerique in Annum Io I . Consentirent, adhuc tamen haesitatum fuit: ctam Bonfinius Annum ior 3. Eruenfridus Abhas Melli. censis Author Vitae hujus Sancti Annum Io I s. apponeret, ritus verti AEmpectius Annum Io I 6. allegaret. Idem Erchense dur. huic Solemnitati Nonas Octobris, diem nimirum septimam hujus mensis allignavit, caeteris cum Aiado in diem convenientibus. Pompae mihi deeste patiebatur Marchio Pius, utriusque ordinis festiva supplicatione instituta : cui Ductorem in caetera Praesiuium frequentia fuisse Megis udum Episcopum Elchstetensem, Vitae Scriptor laudatus notavit: ipsum tamen Marchionem Comitem egisse, quod aeoluus testatur, non tradidit. Exi. mius interim hic cultus Principis nostri in D. Colomannum, in quo DEUM mirabilem praedicabat, suoque exemplo toti Patriae praedicandum persuasit, Virtuti ejusdem ac Religioni insigne testimonium perhibet. Quam porro gratus is fuerit apud DEUM, sequentia pandunt.1.4.Ai, V. Adhuc siquidem Atridus ad Annum Ioi6. prosequitur. ti Nun.- E Rulestina rediens reppo vemirensis Praesul ante occupand5 hoc , , dixit, non, quia Archipraesul jam tunc, sed quia postea erat a Rege Stephano Sancti tamdis precibus fatigatus suis, donec pollic

- . retur,

147쪽

HENRICI MARCH. II. 83

retur, se si plicaturum Aratri sivo HamRICO Marchioni, ut sanctium

D OLOMAxm Corpus Res cederet. Aufuere cum 'ποπι Legati Ungari, cum donis qua Marchionem Iuniices : qui, chm plurimum invitus videretur, ausi fiunt etiam minas aurire. Qua importunitate motus m rotis, dolens tandem assensit e sed DEUM cum fiducia oravit. Decori ergo reverenter lacrum Corpus ungariae infertur, re cum exultatione rascipitur e custusfustragus Regnum illud omnem Aortu moeriabat. Contra vero accidit. Exortaesunt calamitates raves, nec antea clarunt, quὰm STEPHAMIS Rex pius, re sivi Braesules aenoscerent, nolle DEUM, ut in Pannonia colatur Sanctus, qui apud Australes coronam meruit e maxi, cum metu potius, quam dono, illuc si transmissus. MOX deinde ad Edus 6 Annum Ioi . thbdidit: Nondum itaque emensio unius interri anni inΛumiam flatio remistbm es au Australes hanctum Corpus cum multis muneri-hus, es Medili um hunc sanctum Latronum sistim cum marimo gau-aeo iterum recepit. VI. Perimplexum hic nodum resolvit Audus, fidei tanto securioris, quia dum haec fierent, jam ipse adolevit, & annum Dissicultas aetatis decimum quartum attigerat, ut spectator pomparum es- ἰ et' 'i' se potuerit. Scribebat Auctor antiquus Vitae S. Colomanni Aetolum. Erchenfridus Abbas Mellicensis, no ponem ex Jerosolymis redeuntem a Retro Ungarorum Rege precibus primum, postremo pariter minis vinculorum &carceris adactum, ut ei promitteret, immo jurejurandi sacramento sponderet, se curaturum apud Fratrem Marchionem, ut sacrum corpus Ungaris concederetur. Verumtamen ait Cl. Hiauidius is tria hic conjungum tur, quae secum componere nequeas : D mira videlicet reditus

e Palcitina peres ungariam, Petri ibidem Regnum, di Hemici in

Austria Marchionatus. Hic postremus ultra Annum Io 8. non supererat. Petrux Annum IO38. Stephano non successit: Bono autem iter HieroBlymitanum, ut ex Achis ejus colligitur, Circa Annum Ioa8. iniit. Unde id solummodo relinqui concludit, ut credamus, S. Colomanni corpus per B ponem, pro S. Stephano non Duo Rege, ex Masserto Fratre Marchione, non Henrico impetratum. Vide in Metrop. Laur.p. 24 . n. VIII. VII. At verti Massertus Marchio D poni Archipraesuli Restitistiui. Frater non erat, quod Vir claris imus Ottoni Frisingensi credi.

derat, sed ex unico Fratre HenricoNepos. Quare climis ex Fratre sanctum corpus impetraverit, oportet eum ante susceptum Archi praesulatum Trevirensem, ubi designatus suit Anno Io I6. Consecratus cum initio anni sἡquentis, in Palellinam ivisse, eodemque Anno rediiste: quod fortassis lapsis abinde duodecim annis iterum repetere potuit, si in actis ejus rite relatum sit. De quo latius disputat novillimus ante laudatus Vitae Scriptor S. Colomanni Cap. Xlli. quem non inutiliter videas. Sanctum autem

Eastorum Campisiliens. Tom L I, 1

148쪽

Hrericus Marchio

subinde

moratus.

Eiu dem obitus

ehis Vitae L regi mi

nis.

84 ELOGIUM L.

Stephamm, non Petrum, hoc donum rogasse, certum est: cujus. Pietati imputare nolim, quod Ercheuerus scripsit, B poni eundem etiam vinculorum & carceris interminatione institisse. Ad Petrum Regem, qui vitiis amplius ac virtutibus studuit, semel deinde ac iterum solio exturbatus, & plurimo tempore prosu-gus, tantum sacri hujus Corporis desiderium attinere haud potui: Sed verti S. Stephano facile id sua pietas suasit, ac praecipue summa illa Hospitalitas & Beneficentia sua, qua erat in Peregrinos Christi Jerosolymam tendentes, sirpta ex Raaulpho Glabro

laudata. Qualis cum fuerit S.Colomannus, avebat obsequi Sancto, cui vivo benefacere nequivisset. DEO autem ex inscrutabili consilio suo Voluntas pro opere erat: & non inelegans aeoli re- sexto, noluiste DEUM ut in Pannonia colatur Sanctus. qui apud Australes coronam meruit. Congruum fuit, eandem Provinciam, quae quondam huic Divo ignominiae erat, postea Gloriae theatrum permanere. Et quoniam Sancti, exemplo Regis Martyrum Salvatoris, orare solent pro persequentibus, dignum erat,

ibi preces, ubi fundebantur, exaudiri. Caeterlim totius facti hujus, translati nimirum in ungariam callestis hujus Pignoris, neque Gartuitiis in Vita S. Regis Stephani, neque Bon ius in De-cadibus suis uspiam meminit. Sacra verti haec Lypsana, e quibus Caput apud Albam Regalem Pannoniae servari traditur, semper hucusque Mellicii h DEO gratiis clara esticiuntur, novissim ξ An. I73 s. pretiosae urnae inclusa, inque pretios illima Ara principe marmorea splendidis limi Operis, permagno cum concursu Reverendis limorum D D. Abbatum, Nobilium, piaeque plebis, collocata fuere. VIII. HENRICuM Marchionem, ad quem a D. Colomanno revertor, Mellicii resedille, vix quidem erit, qui ambinat. Cl. tamen Hans ius sere colligit, eum subinde saltem Ducumbissiquoque demonatum, certe ibidem villam palatinam habuisse. Ejus quippe respectu Anno, sive Beregerin Episcopus Patavi ensis ab Henrico li. Imperatore anno quidem incerto, sed necessaridintra annos Iol 4. quo Henricus Rex accepta Romae Corona Im-

perratorem se scripsit, & Io I 8. qui Henrico Marchioni ultimus suit, impetravit quoddam presum in Orientali Regno in Comitatu HGRIcI Marchionis, re locum ad construendam Ecclesiam in Hert. Zogburch propter i. e. prope imum Marchionem, ubi Praesiditer mansionem facere possit. Ita Vir Clari issimus ex Gemotio p. a a. IX. Aloidus interim, qui de Sede Marchionum nulli bi ali. quid refert, historiam Hemici An. I O I8. ita concludit. Marchiomivvictu bonus re justur Abito obiit II1. Non. Decembris: re filio, quem unum habuit, MALBER Marchiam dumisiis, ultra ab hostibus servandam. Hunc porro Obitum etiam Di aras Libr.VIlI.& Annalista Saxo uterque ad annum eundem verbis prope iisdem

149쪽

mnsignant, nimirum: Et transactis mucis diebus inmaeus, qui Marebiam inter Ungarios re Bavarios positam tenuit, VII. CAIun. Fortis armatur obiit. Sed Saxo postrema verba sic immutavit : Vir fortis refrenuus desiunctus es. Annales Hildeuelmen. Res eodem anno habent: HGratcus Marchio Besariae subitanea morte praeventus obiit. Sphalina igitur non parvum est in Historia Eundationis Monasterii Melliceno, ubi legitur: Saepe nominatus Marchiori mucus annoDomini MXXXII. IX. Kal. l. decedens Oc.

Mensis quoque ac Diei notas aegerrime componas. Dismarus.& Saxo ponunt Junium, ejusque Calendas VlII. Fundatio Meil censis cum Nereologio ejusdem Monasterii, item Nereologium Neerologia alterum Scotorum Wiennae, notabant Julium, ejusque Calendas IX. Alotius tandem Decembrem, ejUsque Nonas III. ' ' Cui lispe non credemus8 Ratio prudenti discussione adlis ita sententiam dieat. GVtμη .Saxo exscripsit Dismarum, quod constat, quem pariter in pluribus declarat, atque emendat: primo igitur falso, falsiis & alter. Similiter quoque res habet cum Necrologia laudatis r cujusmodi Dypticha mortuorum cur persaepe fidem integram facere non debeant, aut valeant, dicam rimo Q Praefat. ad Appendicem II sive Excerpta Necro ii nostri, aecive frequenter manifesti

fallentis. Tempore enim HENRiCi nostri Marchionis Monasterium Scotorum Wiennae nondum exstitit: unde Funera, siua Fundatione anteriora, debuit aliunde excerpere, & certe ex M.

erianio Mellicens Antiquissimo, cujus & eadem verba habet. Atque ex hoc pariter Author Αnonymus Historiae Fundiationis Monasterii Mescensis chronotaxim siuam desumsit. Jam porro Nereologium Mellicense, fatente ipso Cl. Indis, qui illud edidit,

scribi caepit Seculo demum XII. ' proinde nec ipsum H RiCocoaevum. Secura sit igitur fides AENA conviventi: cujus calculo Marchio noster An. I. natus, vixit annos 37. nisi & octavum attigerit: rexit vero ab anno MI. quo ei Pater Marchiaincessit, in annum octavum & vicesimum. X. Caeterum bella sunt praeconia, quibus epocham mortis ejus cohonestarunt Scriptores laudati, nimirum Brem re Iustus: Fortis armatus : Vir fortis, re renum. Sed miror Doctum ali. Elogium quem virum, ea allegandd, ex postremis horum probare Voluisse, Tri,ii

Principem nostrum, cima defungeretur, tanquam Ducem Ori-1 quopiam gine Boicum, actu contra Caesarem Hesticum II.' pro Ba varia sibi avita revindicanda in Armis stetiste,& ideo Dismaro in mor-ttim rebelia te Fortem armatum appellari: quod idem foret, ac eum Rebellem boni .

Obiis Ie. Non laudat Magnus hic Praesul inobedientes: qui apud

Lethnim. Tom. I. Libr. V. p. 372. ennarrata Henrici, Franconia

Orientalis Marchionis, Nepotis sui perduellione, diserte subdidit: Nullum in hoc Seculo esse Dominationem, nisa Domino: qui se contra eam erigit, Divinae Majesatis ossensem incurrit. Libenter, paulli plist addit, Nepotem meum aliqua ex parte defenderem,s --ritatem, a cunniis fidelibus honorandam, polluere auderem.

150쪽

Natalis, Uxor, ac Liberi.

AD ALBERTI, cognomine Victorios, Austriae MarchionisTertii, qui decessit Anno Io3 6. S. I.

Ejusdem Uxor unica, & partes in Bello

Ungarico Conradi II. Imperatoris.

I. T Erculem hunc novum, ita prospere quondam, semper o que e voto pugnaturum, ac si rotam fortunae pro arbitrio sito fixisIet, primis cunis An. 996. excep re Parentes, H D-Cus Marchio Secundus, & SNANEHiLDis Conjux, Alesia fidem ad eum ipsum annum faciente. Patre igitur defuncto annorum duorum & viginti, eidem in Marchiae regimen siccessit, hanc statim felicitatem consecutus, ut Juventutem suam inter Pacis Otia annis compluribus virile ad robur tranquillius alere posset: interea verb excelli animi sui, & spectatae virtutis non indignos Haeredes DEI beneficio maturi: acquireret. Scribit quippe Chro nistes noster Bahenhergicus ad Ann. Io I9. Hic primus Annus fuit ADA rari Marchionis, qui diu'feliciter rexit Ouerrichiam. Et quamdiu Rex Stephanus Ungariam, atque Hainricus Secundus perrum gubernabat, uterque Sanctus, Lux aurea foruit, re δε- iralis quoque Terra bae iis quieta permansit. Item ad An. I 2I. ALBERTus Marchio nuptias fecit cum ALOIDE, quae fuit Filia Gulielmi Comitis Actaviensis, ου Geiselae Sororis Stephani primi Regis Huneariae N Sancti. Hujus ALGIDIs Arater erat Petrus, qui post Stephanum in Regno Hungariae successit. Rursus ad Ann. I 22. ADALBL το primus Fibus nascitur L Omvsgenerosi Spiriatus, praematurae Virtutis, sed quae non multum adolevit. De nuo ad Ann. Io24. Sancte obiit Hainricus Imperator, cui successis Chunradus Secundω. Tandem ad Ann. Ioa . RU aliis duas Iroles, quae ut infantes moriebantur, ADALBERTO gignitur alter Elim munus, Rureisuccessurus.

II. Quam iucundum iis omnibus esse debet, qui Historiae

patriae integritatem adamant, qudd aeolum primorum Principum Austriacorum natales annos tam exacte suos in Fastos intulerit. quos alioquin frustra apud omnes caeteros quaesieris. interim de Diuitiaso by Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION