M. Antonii Mureti Scripta selecta. Curavit Carolus Philippus Kayser philosophiae doctor, gymnasii Heidelbergensis professor, bibliothecae acad. praefectus. Accedit Friderici Creuzeri epistola ad editorem

발행: 1809년

분량: 657페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

Nemo est omnium, ad quem tibentius, quam ad te, scribam. Sum enim animo ac voluntate erga te plane paterna. Sed vix credas, quam sim tu hoc seCessu occupatus, quem in n. Plexi quo' omnes esse plenum otii putant Et quotidie quinas aut senas ab amicis litteras accipio, ad quas si respondere omnes velim, nil liud agendum siti Gratum est mihi, quod applicuisti te ad comsuetudinem P. AEmilii et Horatii Macarant. Eorum enim uterque te eli doctrina et exemplo efiicere meliorem potest. Tales sectare. Qui

autem alio ingenis sunt, eorum consuetudinent qua,t pestem aliquam vita. aetati tuae nihil diligentius providendum quam quibussodalitaritibus utare. Nequeb ego severum esse te ac tetelineum omnique generi voluptatum .inimicum volo. Hoc tantum moueo, non eas amiciti quaerendas, quae dulcissimae videantur,εed induce dum animum, ut, quaehonestissimae Sunt, easdem etiam dulcissimas esse ac suavissimas, putes. Mi Mexander, etiam atque etiam .vale. Tibure. V.

82쪽

Vide, Dam te amem l Cum a multis hodie lib. teras acceperim, nillil mihi prius faciendum esse

duxi, quam ut ad te potissimum rescriberς Cave, putes, Alexander mi, ipsi te patri tuo cariorem esse, quam mihi. Ac si quaeras, quae caussa sit hujus erga to tanti amoris mei, ne Vivam, si aliam adserxe possum, quam quod videor mihi animadvertisse in to ingenium excellens et, si tu Volueris, ad omnia summa natum Sed tu hos facito tecum cogites: multas res esse suaΡte quia dein natura. bO'34, Sed quae culpa eorum, qui illas possident, interdum pessimae ac pernici QSisrsimae fianL Bonae sunt ope , sed, si Piis nou recte utatur, malae. Bonum sorma, sed id bonum muI-

tis exitio sui L Ex eodem genere est ingenium. Si recto utaris, nullum prope hominum generi dari potest majus aut praestabilius donum; Sed, si ad bonum ingenium mala mens accesserit, itidem erit, ut gladius in manu furiosi. Quo erit melior et acutior, eo plus adserrim I i. Ego autem te, Alexander, amo nunc, quia ingenio bonoes; amare desinam, si tu bono ingenio male 'uti coeperis. Sed id spero non sori toque bono in-

gεnio bene usuirum esse confido, vel tuapte sponte, vel quia videris mihi valde limsi re amorem.

83쪽

Μ. Α. ΜΠ RETIerga te meum: quem tueri ac conservare alia ratione nulla potes. Vale et, si me amas, Virtutem ac litteras ama. Nulla in humanis rebus maiora bona sunL Iterum vale. Tibure. VIIL Kalend.

Accepi ternas' tuas litteras; iά postremis autem quaedam erant ita negligenter scripta, ut sicile Constaret, aliud ' egisse te, cum illa scriberes. Ostendam ea tibi, cum istuc venero, et auriculam pervellam tibi: ut postea in scribendo attentior sis et saltem eos soloecismos effugias, quos effugerent etiam pueruli, qui primis litteris imbuumtur. Noli tamen ex hac mea admonitione molestiam ullam capere. Non ensm propterea Volo quidquam 'de tua hilaritate detrahi, sed ad diligentiam addi. Vale. Tibure. IX. Kalend. Octobr.

Et ad litteras tuas et ad versus suavissimi ad descentis Iulii Roscii citius respondissem, si ha- Luissem, per . quem arbitrarer litteras meas ad vos perlatum iri. Cepi tandem hoc consilium,

84쪽

ut eas mitterem ad amicum quendam, qui mea caussa eas perferret in seminaritian ad Roscium, a quo spero has quoque tibi redditum iri. Eadem caussa est, cur nihil rescribam ad litteras Germani illius, quas tu a Manutio tibi datas ad me misisti. Scribit enim ad me Rostochio, cujus ego oppidi nomen nunquam antea audiveram neque, ubi terrarum sit, scio. Et alioqui, ut verum tibi fatear, non admodum libenter scribo ad homines ignotos; praesertim ortos in iis regionibus, ubi vuIgo a recta et vera religione homines desci-Verunt: Vereor enim, ne imprudens ad aliquem των μεμιασμένων litteras dem, cum quibus ego nihil mihi esse aut familiaritatis aut commercii volo. Nec caussa quidem ulla est, cur hoc quidem tempore, praesertim Occupatus, respondeam

ad litteras fratris tui, quibus mihi gratias agit, quod se episcopo Sulmoneysi commendandum

Curaverim. Ego semper, quae ad te quaeque ad illum pertinebunt, studiosissime Procurabo, neque in tanta nostra conjunctione ullus unquam gratiarum actioni futurus est locus. Manutium, si adhuc istic est, meis verbis salutes velim eique

adfirmes, invaletudinem ipsius mihi summo I tivalitudo bis terve apud Ciceronem Iesitur. Sed veteres libri, modo valitu do,

85쪽

M. A. MUR ET Idolori esse: qui si sorte animum inducerethuc ad nos secedere et nobiscum transigere hos pestivos calores, fortasse perciperet eandem utilitatem e salubritato coeli Tiburtini, quam multi alii capiunt: a me certo exspectare posset ea omnia ossicia, quae vetustissimae inter nos amicitiae et summis ipsius erga me beneficiis debentur. Salutabis etiam meo Homine optimum et eruditi simum horninein Fulvium Cardulum eique, quod adductus mea commendatione rationibus luis consulere conetur, ex me quoque gratias ages. Plura Scriberem, sed avocor. . Vale. XI. Kal.

IULIO ROSCIO.

Ex clegiis, quas a te nuper accepi, dici non ΡΟ-test, quantum ceperim volUI'tatis: non tantum, quia me laudabant, olsi ii δε στονακουσμ α ὁ επα - τος sed quia id elegantissime Venustissimeque saciebant. Omnino multa mihi Hercules noster de ingenio tuo deque praestantia in pangendis modo i n V a i i t u d o praebentes, dubiam scripturam faciunt. Vide Drahentiorcti. ad Lim epit. IS. RUIIN Xenoph. Ister. I, I . . t -

86쪽

versibus dixerati Sed tu eam opinionem, quam ego ex ipsius sermonibus de te conceperam, Iom se multumque superasti. Vere hoc tibi adsimmo, nullum a multis jam annis vidi aequalem tuum, quem tecum in hoc genere conserendum Putem ; neque dubito, si perrexeris, quin possis aliquando inter optimos hujus seculi poetas ce seri, I gnemque tuo culti Petore inde coronam Unde prius paucis velarim te ora Mia ESin te, quod lare auguror, gravius aliquod si

dium, progrediente aetate, ab amoenitate poematum abduxerit; tamen te, mi Rosci optime et suavissime, hortor, ne Musas unquam plane de- Seras, neve unquam ita te addicas cuiquam illarum severioris, ut ita dicam, supercilii artium, ut non tibi identidem ex Musarum cantibus, si nihil aliud, petendam certe graviorum Cogitationum allevationem putes. Neque te hoc lacturum esse dissido. Μουσαι-οσους ιδον όμματισταῖδας, βίου πολυέους Ουκ ἁπεΘεντο φίλους V, A me vero ut posthac omnia ossicia expectes, quae ab homine amicissimo exspectariSΡOssunt, te etiam atque etiam Oro. Cum istuc

xediero, erit mihi gratissimum, si interdum ad

Callimach. epigr. XX, 5 sq.

87쪽

s L Λ. LU R E T Ime, quod modo permissu eorum fiat, apud quos educaris, ventites meque ac rebus omnibus meis aeque libere utaris ac tuis. Spero autem, Consu tudinem sermonesque nostros ad istam ipsam

Iaudem, ad quam adspiras, consequendam tibi non prorsus inutiles fore. Vale, mi Rosci, tibique persuade, te a me plane in filii et quidem τόνου loco amari. XI. Kal. Sextil. MD X. Liti Tas, quascum his accipies, peto, ut Ciolano, cum Primum poteris, reddendas cures.' I, 95.

. 23.

In hac commutatione consilii de instituenda ratione studiorum tui, nihil me magis sollicitum habet, quam quod nescio, quos progressus in Graecis litteris seceris. Quarum sine mediocri saltem cognitione cave putes ad ullam doctrinae praestantiam perveniri. Eis si ita imbutus cs, ut possis Aristotelem suapte lingua loquentem intelligere ejusque etiam interpretes Graecos sine eriusquam interpretatione Latina consulere; non invitus patiar, te ad studia philosophiae gradum sacere, etsi, ut Verum latear, Demostheni, Thucydidi, Herodoto, Xenophonti et hujus gen erisscrip toribus praetereaque poetis G raecis annum adhuc unum dari maluissem. Volo equi-

88쪽

dem, quidquid ages, prospere tibi ac feliciter

evenire; sed tamen non Committam, ut, si absque

illo instrumento te ad philosophiam contuleris, dicere unquam possis, Muretum tibi ejus consilii auctorem fuisse. Neque haec a me ita disputantur, quasi tibi in iis litteris, quae humaniores

dicuntur, Consenescendum arbitrer. Longe Semper ab ea sententia meus abfuit animus; sed tu et ea aetate es, ut properare non debeas, et eo ingenio, ut, si firma ac solida doctrinae sundamen- . in jeceris, ad summa omnia sacile perventurus esse videaris. Nam quod ais, sine eloquentia inultos ad summam amplitudinem pervenisse, sine sapientia neminem: verius dixisses, et sine sapientia et sine eloquentia et sine ullo vero bono multos ea, quae Vulgo habentur ampIissima, et olim consecutos esse et quotidie consequi. De

quibus constitueram hoc Ioco pluribus dissere- Te, sed avocor. Tres enim hic habemus cardina-Ies, Augustanum, Varmiensem, Alciatum: qui mihi omne prope tempus eripiunt. Μi Rosci, ignosce occupationibus meis et Vale. Tibure.

89쪽

24. . -

Valde lardi essecti sunt tabellarii vestri, qui quadragesimo demum die litteras huc istinc adferant. Idem milii accidit haud ita pridem in litteris quibusdam Gisberti Oddi, quae, cumscriptae ab eo essent mense Novembri, perlatae ad me sunt ineunte Januario. Sed hoc tamen commode, quod hodie potissimum: ut qui dies unus ex omnibus summa hilaritate ab omnibus traduci solet, eo potissimum hilararer jucundissimo sermone litterarum tuarum et recordatione amoris erga me tui; simulque,

quoniam ab interpellatoribus nihil est periculi. Iudis enim et spectaculis omnes hodie detinenturi vacui temporis ad respondendum aliquid haberem. Igitur de me meisque studiis jam cognosse te aliquid puto ex iis litteris, quas proxime ad Gisbertum dedi: satis enim scio, earum te statim participem factum. rentianum illud si sit opus joci caussa dictum est: quasi evenire ullo modo possit, ut hoc quoque secto opus siL Ergo si Sit νω; β- Eun. II, I, 17. III, I, IS Andri III, I, Io. Heaut. I, 1, 28.

90쪽

si quis a me id fieri post uiat; si quis hoc sibi a ne reficium tribui petat 3, si quiri in eo me sibi gratiscari Melit; si quid mentat, ut Pullice interrit, ctum laborem a me Cui , et Si cogites,

multa nos quoque vulgo ita iocantes dicimus. Quando ita j es, sedebo, Cum tamen nemo jubeati Honoris tui calussa ad Prandium ibo, quasi qui id facit, non sua potius caussa faciati Hodie in prαndio pulcre licti operam dedi, quasi, qui bene ac libenter vescituri non sibi potius operam det, quam amico. Ex eodem genere est illud si sit opus, de quo satis jam multa. Albedo Ditinum non est, non magis quam Nigre . Sed

ita sumus omnes, etiam qui paulo melius Latine loqui putamur, quam vulgus soleti Dum consi- , dimus, nos jam eam facultatem consecutos, ut vel aliud agentes emendate loquamur, multa

inepta et ne in pueris quidem serenda effundimus. Isti praecipue delicati, qui omnia sibi praeter Ciceronem putere ajunt; qui, si sine

Nigolio possinti unam aut alteram epistolam Scribere,. germanos se esse Cicerones, putant; qui Senecam contemnunt, Plinium irrident, . Tacitum damnant, ad inferiorum Vero temporum scriptores etiam nauseant; qui me aut mirantur aut miserantur aut irindent, qhod ex

Apulejo ipso aut Sidonio quaedam petenda esse

SEARCH

MENU NAVIGATION