장음표시 사용
91쪽
52Α. Μ. 'MUR ET Idicam ad usum Latini sermonis: illi igitur ipsi saepe ita et loquuntur et scribunt, ut non eos modo, quos ipsi tantopere abjiciunt, quos prae .
se contemnunt, Sed eorum pistores ac coquos multo Latinius locutos fuisse constet. Ad omnia epistolae tuae capita responsum esse, arbitror.
Vale. III. Kalend. Μartii. ΜDLXXI. Romae, quo ipso die litteras tuas accepi, quibus adscripta erat dies VII. Kalend. Feb., ne me tam Sero tibi respondisse mireris. cI, 56. ,
Postquam ad te nuper scripsi de illo remtiano Si sit νω, venerunt mihi in mentem alia, quae apertius confirmarent explicationem in am. Simile igitur est illud ex Adelphis: Tu inter eas restim ductans saltabis. Probe. Et tu nobiscum μα, si πω Sit. Et illud Catulli ex epigrammate in Vettium: Ista ctim lingua, Si -- peniat tibi, Ponis. Sed nolo alterum versum adscribere nequo puto, esse opus. Quamvis igitur sperabam, Sententiam meam ita tibi probatam esse, ut nihiIPraeterea argumentis opus foret; tamen ne
92쪽
hanc quidem ad te scribendi occasionem pra termittendam putavi. Vale et Gisbertum mihi saluta et si quos istic praeterea nosti amantes mei. Romae. Postrid. Non. Marti MD XL
Accepi volumen orationum: de quo amo te, ut debeo, plurimum; eo simul atque usuS ero, remittam. Demere partem de solido die apud Horatium sine ulla dubitatione est meria diari, id est, ipso meridie horam unam aut alteram dormire: quod qui faciunt, diem quodam modo frangunt ac dividunt neque eum unum ac solidum et ὁλόκληρον esse patiuntur. Itaque is, qui demit partem de solido die, dicitur id sacere nunc piridi membra sub arbuto
StratuS, mric ad aquin leno caPut sacrin. Et hoc ipsum Varro alicubi vocat diem diridere. De Verbo deducendi, cur eo vim ullam significari putes, non sane video. Cleopatra quidem neque volens neque invita in triumpho ducta esL At non est tamen dubium, Deminem VO- lentem ΘριαμθευεσBαι. Nemo enim volpus vin
93쪽
A. M. ΜΠ RETIcitur aut poenas dat ei, adversus quem bellum gessiti Versus tui non insuaves sunt, et erit mihi gratum, si te, cum licebit, in hoc quoque genere exerceas. Vale. Romae. IV. Id. Marti
Utraequo litterae tuae mihi gratissimae clerunt thae posteriores eo etiam gratiores, quod subdubitabam, ne aegre tulisses, nihil a me ad illas Senenses responsum esse, etsi videbar satis respondisse, cum, quae petebas, ad te miseram. Μihi enim videtur melius petenti respondere, qui silentio facit, quod rogatur, quam qui Veseborum assatim rependit, rei nihil. Gaudeo, te Perusiam venisse, unde copinor crebrius a te litteras exspectare potero. Cupio autem Scire, quem potissimum scriptorem explicandum hisceperis. Nam, si nihil aliud, exacuam industriam tuam teque sertassis ad locos quosdam diligentius, quam ab aliis solent, tractandos e citabo. Cave enim, putes, quidquam mihi accidere posse jucundius, quam videre te τγ:Aυτετην, ut ita dicam, disciplinae meae alumnum, florem
tem laudibus et quotidie longius progredien
94쪽
tem in ea via, quam me tibi olim monstra Pe m inini : etsi tu quidem, ut a me discessisti, multo, quam ego sum, meliores magistros nactus es.
Sest quid tum Z blandior mihi γεροντικως et, quia te olim nescio quid docui, villeor mihi te,
quantus quantus es, aut potius quamus futurus es, produxisse. Sed ut haec missa faciam, scies tu, me nuper a pontifice iterum antiquo, ut ait Horatius, inclusum ludo p Cum enim Caesarius multorum jam stipendiorum veteranus missionem impetrasset, egerunt mecum Priminum ordinales, deinde etiam αυτος ο δρχιε- ut eam provinciam suscimum. Multa argumenta allata sunt, quae me mOVerent, sed unum αλυτον καὶ μυκτον, quod pro ducentia 'aureis annuis quadringentos Proposuerunt; homini autem egenti et propter imminentem senectutem paulo ethd rem attentiori nullum medicamentum adhiberi potuit efficacius. It que redibo jam. ad veteres illos Congerrones meos, Ciceronem, Horatium, ceteros et mihi quodammodo repuerascere videbor. multuantur tamen, qui ex me Pan lectas audiebant et negant, sementiam alium ferre posse; ple
rique etiam, nisi vis habeant, juxi rudentiae
95쪽
M A. MUR ET Ise multam salutem dicturos esse, profitentur
Ipsi viderint. Ego ludibundus quadringentos
illos quotannis in arcam, Θεου cludam, ut sit aliquando, unde otio frui possim. Beatum te, qui eam. Vivendi rationein ingressus os, ubi a talibus curis animus liber est. Noli tamen putare, a me ipso haec ita curari, ut a sar: λαριβάνωτα διδομνα, et, quia usque huc
paulo negligentior sui, ex illa negligentia cita aliquid detraho; ut nihil detraham ex hilaritate. Adolescentem, qui mihi litteras tuas reddidit, vidi perlininter; et mihi; quantum ex
una hollocutime existimandi potestas fuit, . Vi-.Sus est tua commendatione dignissimus. Saluta mihi, si quos istic nosti Studiosos mei. Vale,
ui Belati Optime et suaviuime, et me ama. Ro-
am putas em laee, non modo ut ex tuo, 4ed ut is cujusqu-dolom voluptatem caperet Ossem. Et lameu, flixera diomta sun lateam uocesse edit, jucundissimum mihi suisse,. quod ex litteris tuis intellexi, vehementer doluisse .ie, Cum Ρrimum de invaletudine mea nuncius
96쪽
istuc allatus esL Dolor enim ille aliundo, quam ab eximio quodam amore erga me tuo, profi cisci non potuit, et mihi, ex quo te primum vidi atque ex aliis plurimis audivi, qua tu eruditione ac virtute vir esses, nihil optatius sui quam ut abs te amarer. Jam optabilium rerum signa atque argumenta Omnia juCunda esse, notum esti Incredibiliter igitur gavisus sum, Ba gelline, Vir praestantissime, tanti me a te fieri, ut et mirificum dolorem senseris, Cum me gram viter aegrotare audisti, et exhilaratus sis, simul atque Dei beneficio morbum depulsum esse Cognosti. 'Quanquam ego ' ipse nondum satis Constitui, utrum mihi satius fuerit, ex huius Vitae miseriis quam primuini eripi, an diutius
hic manere. i Certe enim, Cum omnes Summo
consensu medici dictitarent, nullam prope amplius veliquam e spem evadendi; ita me com- Pararam atque ita animum compOSueram, ut neque angerer neque terrerer mortis, ut puta-hatur, imminentis metu neque quIdquam aliud a Deo peterem, quam ut mecum misericorditer agere L condonanet errata anteactae vitae neque pateretur, me in illa separatione animi a corpore aut diutius aut vehementius torqueri, quam Vires meae ferre possent. Hoc ego tum unum agitabam animo; hoc ex animo Ρreca-
97쪽
M. A. ΜΠ RETIbar; hoc ceteros quoque, qui mihi assidebant, ut a Deo mihi impetrare conarentur, ObSecrabam. Spero tamen, relictum esse me a Deo in hac vita, ut maculas superiori aetate contractas lacrymis deleam tandemque, omissis et abjectis vitiorum illecebris, saltem jam senex eam vivendi rationem capessam, quam tenere a principio debuissem. Atque a te, vir clarissime, etiam atque etiam peto, ut me ad hoc animi mei Propositum persequendum, ut exemplo incitas, ita et monitis ac praeceptis et susis pro me ad Deum precibus adjuvare digneris. Iucundissi inum mihi suit munus tuum. Nam radiculae illae non tantum palato suaves surit, sed etiam ad valetudinem meam valde accommodaudi Μitto ad te, ut te pro opibus remunerer, Iibrum unum orationum mearum et poemata quaedam, quae spero te libenter lecturum esse, non quod valde bona sint, sed quod mea. Α te peto, uti me amare pergas tibique pro certo persuadeaRte a me ita observari ac coli, ut paucos admodum habeas tui, quam ego Sum, studiosiores.
Vale. Romae. XIV. Kalend. Marti m XVu
98쪽
In multis, tenuibus illis quidem, sed ipsa assiduitate molestissimi occupationibus meis usus eram ea libertate, quam tu mihi dederas, ne prius ad litteras tuas respondere necesse habe rem, quam episcopus Hadriae istuc rediret. Quod 'dum exspecto, etsi quibusdam et meis et ipsius familiaribus negotium dederam, ut me tempestivo de 'discessu ipsius admonerent; mius tamen, eum abiisse, rescivi, quam de abitii
cogitare cognossem. Factum id non modo EO,. rum, quibus id mandaveram, negligentia, i Sed et consuetudine quadam multos jam menses a me suscepta, nunquam, niSi Cum urget nece
sitas, exeundi domo et perraro veniendi in aedes candinalis: mori quin et ipse me Iibenter videat, Ot ego. eum, qua debeo, observantia colam; sed tanta me satietas, tantum odium et aulae et rerum aulicarum cepit, ut nunquam mihi magis solus videar, quam in illa turba; nunquam melius Comitatus, quam cum me solus in bibliothecam abdidi. Itaque cum cardinale ipso ter, opinor, aut ad summum quater collocutus sum, postquam huc veni L Multi laxtassis hanc aut asperitatem aut rusticitatem vocabunt. Vo- .
99쪽
ω M. A. Μυ RETIcent sane, ut libeL Mihi aegre est, quod non 3am pridem ita vivere coeperim. Et tamen, Vivente dippolyto cardinali, alia ratio erati Reserta erat domus hominibus eruditis, ex quorum Convi tu ac sermone aliquid perpetuo disce-xes. Ipse, quanquam doctrina mediocri, magno tamen et excelso ingenio et mirifice dedito sim diis nostris. Itaquo domus ipsius Academia quaedam videri poterat. Hic amat quidem et ipse mirifice homines bonarum artium scientia
excultos, sed sua ei comitas damno est. Dum
enim omnes blande excipit, cum omnibus h mane colloquitur, facilem se atque obvium omnibus praebet; excitat quidem admirabiles amores sui, sed a tam multis gratiam ipsius ambientibus perpetuo obsidetur, ut ei vix ad c xandum corpus satis temporis supersiti Quid quaerisy Ego, qui quotidio cum illo altero suavissimis sermonibus horas aliquot transigero
ConsueVeram, nunc in alium quendam orbem
mihi delatus videor. Sed baeo mussanda sunt; quae' tamen semes in tuum hominis amicissimi sinum effundere volui, putans, in eo aliquid levationis sore. Nunc ad alia venio. Quod tam saepe me in epistolis tuis iamque honorifice appellas, gratiam habeo; etsi video, te multo plus amori, quam judicio tribuere. Sed hoc ipsum
100쪽
GInon minus iucundum est, sentire, me a te unico diligi. Quod nunc praeterea scribam, nihil habeo, nisi sorte illud scire vis, me hoc anno, si Deus volet, explicaturum publice libros politicorum Aristotelis, in quibus videor mihi navaturus operam et multa ab aliis interpretibus non animadversa dicturus. Hoc te puto malle, quam quid de bello aut pace dicatur, et quae ejus generis VuIgo a circumforaneis hominibus
disseminantur. Εκαστος γαρ τῶν ἐαυτου κηδετο . Vivamus, mi Sacrate, Vivamus et ConSeneS in in studiis nostris, contemnentes ea omnia, quae vulgo maximi fiunti Deum et aeternitatem cogitemus. Alia omnia noxa et caduca sunt.
Vale. Romae. III. Id. δὴ MDLXXVII. I, 25.
Μ. ANTONIO MURETO S. Tum ex constanti fama, rum ex scriρlis tuis, quin in tracem a te edita manibus Omnium, Ob eorum elegiantiam, ter uritur, cognovi, quantus sis in litteris. Facile igitur tua Mirtus me,. etsi tanto D
rum intereallo a te remotum, et eum, qui te Π-- quam riderim, in tui amorem drahere potuit: cum et ipse eas, licet earum: ignarus ac in Mita