장음표시 사용
81쪽
ma parte mutilus. Loquitur autem de fato, secundum doctrinam Platonis. 63J Contra Colotem commentarius. Hic dialogus alterinum. D. memorato, Suavem vitam, secundum Epicuri decreta. non poste duci, praemissus fuit. 64 Quaestiones platonicae. 6s de Stoicorum pugnis. Nempe Stoicorum dogmata tam inter se pugnare. quam cum eorum vita.66 aestiones centuriatae romanae. In quibus de variis ritibus olim apud Romanos usitatis, ratio redditur. 67 Qq. centuriatae graecae. 68 de dictione Eι. quae apud Delphos est inscripta, commentatio: ad amicum Serapionem, qui stoicus videtur fuisse. 69) Magis inopinata a Stoicis, quam a Poetis adserri. Est compendium commentarii. το) de musica. In hoc Dialogo Marcus AEnibomitis L. amplius loca restituere, versionesque latinam S gallicam emendare potuisiet, se- ut ipse testatur ad Musicos veteres. Ii de casibus comparatis Graecorum S Romanorum. 72) X. Oratorum vitae; videlicet Antiphontis. Andocidis. Lysiae, Isocratis, Isaei, Aeschinis. Lycurgi, Demosthenis, Hyperidis, S Dinarchi. 73 de liberata urbe Thebis. S Socratis daemonio. Plutarchus, cum pluribus aliis, genium Socratis putat fuisse bonum angelum; I. A. Fabractu l. c. p. 37s. providam eius mentem. 74 Comparationis Aristophanu cum Menandro Breviarium. Plutarchus hunc illi praefert; sed Nicod. Dischrunis Aristophanem defendit peculiari diatriba. Π de Herodoti malignitate commentarius. Quo ultus est contumeliam. patriae suae Boeotiae ab Herodoto illatam. sicut ipse fatetur in principio commentarii ; sed S refutatur ab Henr. Sirpbano in Apologia pro Hero dolo. 7s de Homιro liber. Fabricius Bibl. gr. l. 2. c. I. P.2 s. . .Plu archus, Chaeroneae in Boeotia natus anno Christinii discipulus TRAIANI Imp. non audeo dicere praeceptor S insemmator iuventutis i singulari gratia florens. ab eoque consulari dugnitate ornatus, & Illyrio tanquam Oraculum praepositus, philosophus eclecticus, historicus, politicus. S antiquarius summi limatissimique iudicii, ac liberrimus Principum censor, sicut 6c aulicis scripsit, non doctis, populorum maxime illustrium historiam completi itu si tametsi non perpetuam, sed abruptam. S ad Principum
usum translatam atque a Theodoro Gaea&Dannι Euchaitarum meis
tropolita. qui sub ALEXIO COM NE NO elarus erat. tanti fuit aestimatus, ut ille interrogatus, aliquando,.quemnam auctorem
82쪽
sibimet superesse euperet, si ceteris omnibus carendum foret, unum Plutarchum responueret; hic autem, si cui ex omnibus Graecorum sapientibus ingressus in vitam aeternam sperandus esset, eum nemini magis a Christo se se expetere testaretur, quam Platoni scPlutarcho. Sed nee hoc praetereundum, auctorem nostrum, eum
senex esset Apollinis pythii sacerdotio admotum sutile, mortique vicinum somniasse, in caelum se ascendere ductu & auxilio Mercurii, atque altera nocte rursus in somnio vidisse ae audivisse quendam. qui illud hunc in modum interpretaretur, ipsum sore selicem , hoc est, moriturum: mortuus autem est circa X. annum
Imperii HADRIANI, h. e. anno CHRISTI Izo. aetatis Io. Smdas T. III. 133. Io. Rualdm in vita Plutarchi, Mnig 64'. I. Alb. Fabrietas Iib. IV. Bibl. gr. c. II. Magirus 677. Pope-BLu- ω Whear Relect. hiemal. p. 7 . di Neu in Accession. II6. Vos . de Histor. gr. I. a. e. Io. p. Izo. Erasmin & alii apud Crenium Methodor. T. II. Quod ad eius dictionem attinet, videtur quidem illa ris, duriuscula. at Raeelerus in Hist. Dec. I. dubitat, an recte id dicatur, cum Plutarchus optimos & varios fere describere soleat auctores. Herm. Cruserim, Campis in Belgio natus, primum medicinae, deinde iurisprudentiae, in qua etiam Doctor creatus est, operam dedit, Ducisque clivensis ae ivliacensis Guillelmi consiliariu factus filiam eius Principem ac sponsam in Borumam duxit ad
Ducem Albertum Fridericum, cumque domum reverti cogitaret. Regi monti praematura abreptus est morte, anno I 74. Ceterum
sicut ab adolescentia litteris graecis potissimum delectatus est. atque in iis magnos prosectus secit, ita praeter Plutarchum de Galeno etiam & Ilippocrate praeclare meritus est scriptis in huius librum I. N III. de morbis vulgaribus & in librum de diaeta commentariis, vertendoque aliquot illius tractatus in latinum. Melch. Adam.
in Vit. medie. Iys. Lexic. umν histor. T. II. 778. Cornelius Nepos natus in Hostilia, qui Veronensium vicus est,
Catulli & Ciceronis amicus, scriptor, si dictionem spectes, venustus atque elegans, immo purissimus; si sententias & exempla, utilis ad vitam recte instituendam, condidit etiam Vitas romano tum belli ducum, e quibus sola superest Catonis, di fatis concensit 3o. ante Christi nativitatem annis. Meliores eius editiones sunt illae, quae adiunctas habent notas Bacuri, B i, BacbMνἐ
83쪽
C.Dνἐi id e rispis m de Histori lat. I. I. c. I4. I. A. Fabrisium Bibl. lat. p. 6i. Mapirum si x. fluunt. Ti. Bosium de Compar. elo'. ciis vili S. ia. & de Rat. leg. Histor. l. 22. Schur eischiiam in Biblioth. Schraaer. P. I. Κ & In Epp. arcan. Il8. 6Ι3. Prob. 1 vixit tempore THEODOSII Imp. saeculo IV. eidemque volumen Corn. Nepatis sua & avi scriptum manu, a matre autem fortasse exornatum N perpolitum, obtulit. V sml. I. de Histor. lat. c. Iq. p. 23. I. A. Fabricius Bllioth. latinae l. I. c. P. 62.
XIX. PAUSANIAE Graecia, ex versione latina Abrah. Lars beri. Basileae per Io. Oporinum ino. Optima autem, eaque graecO-latina editio est lipsiensis de A. I 696. cum latina Romuli in terpretatione. N annotationibus Gul. Xyiandri, Frid. 5 1lburgii NIoach. A, 3κει. quae recensetur in Actu erudit. A. I627. 97. atque a
Cleries Biblioth. sel. T. XI. I33. Nimirum libris X. auctor noster non solum urbium situs, locorumque intervalla accurate est com. lexus, sed Regum etiam familias, bellorum caussas ct eventus, acrorum ritus, rerumque publicarum status copiose descripsit. Vt vero scias quid in singulis tradatur libris, sic habeto: in primo proponi Attica, secundo Corinthiaca, tertio Laconica, quarto Meilenica. quinto S sexto Eliaca, septimo Achaica, octavo Arca.dica, nono Boeotica, decimo Phocica. Loesi ινι rara in dedicatione cele-.brat Fuggerorum familiam, quae litterarum ac virtutis cultu, &beneficentia erga litteratos maximum sibi in Orbe nomen, dc favorem Principum atque Monarcharum acquisiverit; in praefatione autem, de Pausania eiusque dictione di opere, ac sana transi licine verba facit. Pausanivi, caesariensis eappadox, sophista, non confundendus
eum lacone, historico, Herodis Attici discipulus, Eliani autem dc Aspasii informator, iter fecit non tantum per Graeciam, Macedoniam atque Italiam, sed per maximam Asiae partem. sed utinam Asiatica eius exstarent usque ad oraculum Iovis Hammonis in Africa . Claruit sub ANTONINO Pio, aliquamdiu consedit Romae, ubi etiam mortuus est valde senex. Fuit declamator promtus di ingeniosus, quamvis Cappadocum more vitiose pro
84쪽
nuntiaret, sed & eruditi grammatici laudem merito suo consecutus est; nec mirum, eum fabulas interdum immiscere, auditas ex relatione aliorum, qui memorabilia in peregrinis ei terris monstrarunt aut narrarunt: id enim S aliis peregrinantibus. solet contingere: ut adeo Iul. Caes. Scalger nimis audacter eum appellarit
nias, Lexiconscripserit vocabulorum atticorum, e quo plurima loca in commentarium suum in Homerum Eustathius transtulit. Suidia T. III. p. 62. Abr. Laeschrr in Dedicati ac Praefat. V.F- Histor. gr. l. a. c. I4 p. I28. Clemc- Biblioth. se l. T. XI. 134. Io Alb. Fabriciis Biblioth. gr. l. 4. c. Is. p. 467. Magir- 6 I. Pore Biount IN. steris in Notis ad Suidam opus eius vocat egregium di erudi
Abrah. Loeseberara, scholastico functus munere, libros Regum Ueteris testamenti, monomachiam Davidis &Goliathi, & Lamentationes Ieremiae reddidit carmine; reliquit etiam Epigrammaritum libros, Sc carmen de obitu CL. V. Matthaei nilii, floruitque
medio saeculo XVI. Vide ipsum in Dedicat. ad Io. Iac. Fuggerum,& Frisii Epit. Biblioth. Gessier. p. 2. Nicol. GER BELII Declaratio Picturae sive descriptionis Graeciae Sophiani. Basileae per' Io. Oporinum Isso. Secunda Scplenior editio. Est liber historico-geographicus, in quo Graecia
omnis, etiam ea, quae Magna dicitur, accurate describitur secundum populos, maria, sinus, flumina. insulas, urbes, regiones, provincias. montes; disseritur quoque de lingua & moribus Grae- eorum, ac scriptoribus, qui de Graecia commentati sunt, eaque omnia ad meliorem Tabulae Sophiana, qua Graeciam repraesentare studuit, intelligentiam. In Praefatione, cui elegans Abr. Laese heri Carmen contra barbariem praemittitur, decantat auctor Historiar laudes, sophiana consilium commendat, bellorum aGraecis gestorum initia destribit, picturae utilitatem ostendit. praeceptum dat pro geographia, docet, quibus coloribus pingenda illustrandaque tit tabula, & suscepti rationem operis explicat. Nicol Gerbolias, phorcensis sive psorahet mensis, graecae iuxta& latinae linguae operam dedit sedulam, atque in iuris scientia tantum profecit ut non solum insignibus ornatus fuerit academi- eis, sed & doctissimis suae aetatis ICtis adnumeraretur. Docuit
85쪽
Dis Casi . X bilinis NViennae cum Io. 'μ- o, ac postea Argentorati. nee satis habuit Cuspiniani Chronica de Caesaribus, eiusdemque Consules, di Arriaisi Historiam graecam emendasse & illustrasse. nisi ipse. praeter Isagogen praesentem, scriberet de Anabaptistarum ortu 3c Irogressu, Vitamque Io. Cusipiniani, dc utriusque TZeris, vir pro-itate, innocentia, & religiolae studio pietatis eximius, S tamen
calumnia oneratus sacrilegii a quodam Praeceptorum rhetoricorum auctore, sed qui, inauctis in libro conviciis peculiari scripto
iniuriam fateri, eamque a laeso deprecari coactus est. Laesus autem decessit Argentinae valde senex, Sciam dudum decrepitus, anno is6o. M. Auam in Vitis I Ctor. I s. Ihuanu. l. 26. p. SI . Sophianis, Praenomine Michael, non vero Nicolaus, cuti quidem eum vocant Orbeli-, GVner, Simier, oui corcyraeus, homo inter Graecos με in ενε ρου : longe erudit mimus, exaravit librum
de Astrolabio, floruitque circa dimidium saeculi XVI. Guil. Βων-Hiae gr. Iinguae in T. I. Conlect. libror. rar. caa. di colo
Ioannis XI PHILINI e Dione Excerptae historiae, ex interpretatione Guil. Biaae a Guil. standro recognita, cumque Spicilegio Henr. Stιμm i. A. II82. apud Henr. Stephanum. Quae editio pro optima agnoscitur a γε- ο Methodor. T. III. 387. Alii vocarunt Epitomen Romanae historiae Dionis, Henr. Stephanis autem maluit appellare Eκλογας live Exerpta, quia Xiphilinus quaedam excerpsit e Dionis libris, tum iis, qui exstant, tum aliis. qui interciderunt. Complectuntur autem hae togae historiam a Pompeio M. usque ad Alexandrum Mammatae. Prodierunt etiam cum Dionis Historia romana, S Xylandri versione, a Io. Leusis clavio emendata, Hanoviae apud sechelos A. Iso6. f. In Caes. Augusto p. I. o Δαν o Dio Cassius videtur confunia mis. πύου ευς. DIO pr Iain. t Dione Ch Isostomo. I.A. Fabrielini Biblioth. gr. lib. IV. 3l'.
Dis G lim, qui & Cocceius sive Cocceianus vocatur, natus Nicaeae in Bithynia totum paene vitae suae tempus in Rep. gerenda consumsit, bis ad consulatum romanum evectus, deinde Pro-
tonsae factus, Provinciasque summa cum laude gubernavit. & b Para III. In fol. Κ narum
86쪽
' Dis crasius. τι hil mia. narum artium scientiam cum usu coniunxit. Tandem vero cum ex pedibus laboraret, ab ALEXANDRO Imp. dimisius est, ut in patriam Iret & reliquum vitae tempus Ibi transigeret. Sed ne nihil sui apud posteros superesset, graeco idiomate Historiam condidit LXXX. lidrorum ab V. C. usque ad ALEXANDRUM Mammaeae. quibus XXII. annos impendit. Neque tamen omnes illi hodie supersunt. sed XXXIV. perierunt. & maior pars tricesimi quinti: XXV. servati sunt, qui incipiunt a Luculli gestis, ac desinunt in morte Claudii Caesaris. atque ex his & e ceteris Xiphilinus Excerpta nobis dedit. Scriptit etiam Persica di x. λα. seu potius Notitie, ea, quae in itinere sibi contigerunt. A I ινδε quidem in Epp. accus tur Dio, quod saepe aduletur, saepe hallu
emetur, quaedam audacius in moribuS externis affirmet, virosque inculpatos culpet, ut Ciceronem, Brutum, Cassium. Senecam; huc etiam reserendum, quod 'fiin multum rhetoricari dicatur in proeliorum descriptione, & a Val se plagii notetur interim in lib. 3. de Magnitudine romana c. 3. idem fatetur nihil paene nos fugere in rebus romanis, si scriptor ille totus exstaret; & Phoros. Odservavit. grandi eum uti stilo, S in concionibus Thucydidem aemulari. Nec minus I bear in Relect. hyemal. p. 8l. eum inter nobiles historicos numerat, Sc mu in Accession . ad IllaSP.Ia . e Conringis& BarrieWanotat, ipsum politicum se probare, eiusque magnum usum esse in Tacito interpretando. - de Histor. graecis lib. 2. c. I s. p. I3o. Io. Alb. Fabricius Bihlioth. gr. lib. IV. c. Io. Lexie. univ. histor. T. I. 838. I 2 8 POp - θωunt 104 Cre i- de Sinsular. scriptori ri4. Io. Xρha--, trapezuntius, Io. Xiphilini patriarchar CPlani fratris filius , monachus sortasse CPlanus, floruit sub Imp. MICHAELE Duca. qui imperio cessit A. IO s.& notatur propterea. quod plerumque omiserit notationem temporum per Consules, Dioni in libris, quos integros habemus, diligenter observatam, & multas pulchras utilesque partes in Dione reciderit, nee distinctiones librorum Dionis servaverit, sed singulis Imperatoribus singula tribuerit et μα- sive sectiones. Vide ipsum Ziphiatinum in A UGUSTO p. i. Vossium de Histor. gr. l. a. c. 26. P. iv. nnie R 7. Cave Hist. liter. 43o. Olearium T. II. 248. Lexie nniv. histor. T. IV. Do. Io. Alb. Fabricium Biblioth. graec. lib. IV. c. I P. 322. Popε-bisunt 36s. & Mosterum de homon. 627.
87쪽
Guil. Rianeis, tolosanus, ab agnato suo cognomini, episcopo Grasiano, distinguendus, in urbe patria episcopus, & cancellarius universitatis. linguarum S elegantiorum litterarum peritissimus praeter Xiphilini librum alios quoque latinitate donavit, patrioque idiomate scripsit de Caelibatu & Sacramentis, S alia. Interfuit etiam Clericorum conventibus in Castro blesensi, Vicariatumque Legationis avenionensis obiens, ibidem decessit A. Is88. Lexie. umv. histor. T. I. 38I. N Frisius in Epitome Bibliothecae Gessier. 3OO. XXI. Imagines & elogia virorum illustrium & eruditorum ex antiquis lapidibus di numismatibus expressa, cum annotationibus. ex bibliotheca Fulvii V R SINI. Venetiis Is o. Suntque ut illas praeteream, quae capitibus carent, Miltiadu, Homeri, de qua
tamen vide Fabrietum Biblioth. gr. l. a. c. I. D 2 7. Hesidi, Sepha. eis, Euripidis, Mosibionis, Cal benis, Menandri, Arati, Sappho, Eucha. ridao, Theseriti, Terentii, Asinii Pollionis, Horatii, Perin, Solonis, Socra. eis, PlatonM. Aristotelis, Theophrasti, Hereulu, Pythagora, Zenonis, sol
unii tyanei. L. Iunii Rustici 6sia, Leodamantis, ASse binis, M. Terentii Varronis, Traiani, Herodoti, Gue didis, C. Iulii Casaris, M. Mettii Daphrodit , M. Iunii, Rufi, & P. Pupii. Fulvius Vrsinus, romanus, paterno genere nobilis, ex Ursinis
quippe Mugnanae Dominis sea propinquis suis quod minus iusto concubitu natus esset, ingratus, immo ab illis spretus, hane nactus est fortunam ut a Gentile Delphino. basilicae lateranensis eanonico. qui adolescentis ingenium adspexerat S probaverat, exinciperetur, ab eoque in graecis ac latinis litteris instituendus aliis traditus, ad antiquitatis studia ab ipso met duceretur. In quibus tantum profecit, ut eruditissima scripta componeret ederetque de familiis Romanorum . de triclinio romano, Animadversiones in F sti Pompeiι librum de verborum significationibus, & notas in aliquot latinos historicos, atque in amicitiam insignium virorum, Octaviani Pantagathi, Gabr. Fae,i, Latini Latinii, Pauli Maia nuti , S Ant. Aulusti. , admitteretur. Patrono S informatori suo
in canonicatu successit, in eo, quod sive scribendum sive agendum suscipiebat, Iongam semper moram adhibuit, quo ab omni parte persectum conderet, Delphinisque, quorum domi altus e-Κ a du-Digitigod by Corale
88쪽
6 Custinia inducatusque fuerat, in grati animi signum, VI. aureorum millia legavit. supremum diem obiens anno i6O . at. o. Ioseph c. . i. in Vita Ursini in Vitis selectis erudit. 8t illustr. viror. p. Ian. Nic. Err=ra Pinacoth. I. 9. Thuaη- lib. i 23. p. 8'7. Pet. Visurim Uari Iere lib. XXXVI. 22. Naudam Bibliograph. polit. T. I. Methodori Genii p. s69) ID. Georg. G vim Fpp. p. 262. Iac T. Omas de plagio M.unt 84: Fuit statura procera. Dcie dignitatis plena moribus suavissimis. ideoque a Cardin libus ae Pontificibus dilectus Naestimatus, ad haec mirifica pietate. fide & castitate, nusquam luxu dissiuens, nusquam sordidus, vestitus nunquam sericis sed talaribus ex lana, ut clericum decet,
usus nec nisi morte sua dolorem ac molestiam aliis adserens, eo quod graecarum S latinarum litterarum. romanaeque antiquitatu lumen cum Fulvio exstinctum plerique crederent.
XXII. Io. CUS PINI A NI Commentarii de Consulibus Romanorum. Quibus praesertur Sexti RUFI Epitome de rebus
gestis populi romani, de accessione Imperii, cum Scholiis C, xta . . Eiusdem Austria, & oratio protreptica ad S. R. Imperii Princi pes ac Proceres, ut bellum contra Turcum suscipiant: cum Chronico inagistri ALBERTI argentinensis & Casp. BRVS CHII Carmine. in honorem S laudes Austriae fuso. Basileae is33. Huic operi insertum est M. Aurelii CASSIO DORI Chronicon, sive de cocissilibus romanis libellus, quem Cuspinianus suis illustravit
commentariis. Nicolaus Gerbinis praefatus est ad Io. Iac. rum de historiarum praestantia & utilitate, de variis annorum seu temporum supputationibus, de recentioribus Consulum scriptoribus, videlicet Haloandro . Glareano & Funeris, denique de praeis
sente CHO αὐηi egregio opere, quem ait labore illud summo. adsiduisque vigiliis tandem absolvisse. Austria, est deseriptio Maris chionum, Ducum & Archi ducum, a Leopoldo, qui fuit e Ducibus Suevorum, atque ideo sus M cognominatus & quidem e familia Alb μ i comitis baben bergensis. usque ad CAROLVM U. &FERDINANDVM regem. Caroli fratrem. Oratio protrepti ea. scripta est post cladem LUDOVICI, Ungarorum regis. quam passus est a Turcis A. Is26. quique, cum fugeret, a pa-
89쪽
h. e. ab A. I27o. ad r3 8. Videtur non esse magni momen
ii. eo quod hi Mum sub eius finem ait. se nihil penitus in eo
invenire quod non alibi eommodius legatur. At vero hoc inis , telligendum est de rebus antiquis quarum ille sparsim mentio nem facit. Ceterum fidem scriptoris laudat de Histor. lat l. 3. e. 3. multaque aliis indicta, aut non ita plene planeque explicata. in ipso inveniri fatetur. Neque integrum est praetens hoc Chronicon, quod os . auus edidit. sed fragmentum duntaxat; plenum autem & integrum debetur Christiano ibis, qui id inseruit Tomo II. striptor. germanicorum. Io. iniant , alias vici hammer, suevosuriensis, philosophu
medicus, poeta, orator, historicus, &M AX IMILI AN Ι II. consiliarius, ab eodemque, fide eius S industria in gravissimis Iesationibus perspecta, Hennensi Senatui praefectus, naturae sati,secit
A.'is29. m g 23o. M. Adam. in Vitis philos. II. Scripsit etiam Iibrum de Caesiuibus S Imperatoribus rom. WoI . mveri notis illustratum, nec non de rebus Turcorum, deditque Tabulam Ungariae. A Wh ro p. 98. S de Histor. lat. P. 2 4 VOcatur solem antiquitatis indagatori a Schuν Qqchιο in Biblioria μι--δεν T. I. Κ λ historiae austriaeae peritissimus vir, sed non bonae latinitatis, atque a Ios Scali ero vir eximia fide N eruditione. Vid. Magirus as6. Pope-Bυωπρ γ s6. V ι in Accession. ad Relech. Whrai. vi p. 2o9. S in Accession. ad Mantissam 97. Praedicta opera eius recusa sunt Francolarii A. 16oI. S Nic. Gerbeum vitam eius de
Abertin de Argentina, seu argentinensis, sic dietus ab urbα patria. magister seu doctor. & fortassis presbytero episcopi arge tinensis familiaris a quo etiam ad Papam fuit ablegatus . Ut eum certiorem faceret de LUDOVICI Bavari. Imperatoris, decretos nihil Pontifici iuris esse in exauctorando Imperatore, vixit sarcula XIV. erediturqne auctor Commentarii de rebus gestis Berthoudi a Buchecke, episcopi argentinensis. Vobs de Histor. Iat. l. 3. c. P. I67. O-ου πω Supplem. de scriptor. eccles. 648. Δια in Mantistia ad Imearum I6s. '
90쪽
7 Casp. Rr chi M. nomen hoc a proavo, qui ob corporis pinguedinem B st appellabatur, cum gentilitium nomen esset nactus, egranus, poeta laureatus Sc comes palat. scripsit de Episeopatibus, Germaniae Epitomen, cuius prima duntaxat Pars prodiit, de egregium tractatum de mon Isteriis, cuius tamen non nisi una datur Centuria, quas sequi debuissent tres aliae, periitque A. in'. aet. I. insidiis nobilium quorundam, in quos scriptum editurus serebatur. Calvor Saxon. inser. p. 6i . Vir doctissimus suit, antiquitatisque studiosissimus, Adamur in Vit. philosi83.
ticinium latine reddens, Sc ipse vatem egit, idque mirifice auxit. De quo legatur Thvanui l. 9O. P. I76. Duo adhuc de eo sunt no tanda . quod videlicer in caenodio casZiensi, cum peregrinam eo delatus esset, honorem nactus sit saltandi cum abbatissa, nobili Et optima matrona, quodque vestimenta sua, ex abbatum stipe comparata , cum eorum cauisa se a plebe honorari colique animadvertet, partim conciderit, partim deturpaverit, tanquam improba mancipia, domini sui gloriam praeripientia. M. Adam. l. c.
XXIII. Petri BEMBI Epistolarum LEONIS X. P. M. nomine scriptarum libri XVI. impressi admodum nitide Venetiis ab Ioan
ne Patavino Sc Venturino sine eXpressione anni; videtur autem
1 in annus isn. quippe quo epistola dedicatoria ad PAULUM III.
euius auctoritate motus Bembus hos dc digessit libros ic edidit scripta fuit. Non tamen omnes hie continentur epistolar, quas viriummus nomine Pontificis exaravit; interim illae, quae in haeeomparent editione, regni, quod tenuit L E O X. quas1 historiam
Pet. flembus, patricius venetus, Constantini Lasearu in graecis litteris it Nie. Brontem in philosophia discipulus, illustrem gene ris sui nobilitatem doctrina singulari facundia admiranda, de sumiama vitae integritate ornavit. LEONIS X. cum Sadotita fuit ab epistolis, ae postea curam gessit bibliothecae D. Marci in utbe paia tria, donee una cum Sadoleto, collega antehac suo, a PAULO III. in collegium Cardinalium cooptaretur: in qua dignitate vixit usque ad annum Is T. aet. fere 77. Sc vixisset fortasse longius, nisi
ad parietem, dum equo vehebatur, allisus, indeque vulnere in