Commentarii Academiae scientiarum imperialis Petropolitanae

발행: 1726년

분량: 529페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

IN MUSEO IMPERATORIO. a 9

perspicuum magis, quoim ab annulis, qui in brachiis gestari potuerint. horum diadematum formam abhorrere, contra ea Byrantii diadematibus penitus congruere Aialoninus ille Elagabalus exaeta in Syria pucriti Coluit

ut ait Aelius Lampridius b) diademate gemmato ti, glio et sus es domi. Etiam imaginem suam pietam illo

cum diademate in Urbem lisit ante aduentum suum, tpopulum Romanum spectaculo huic adsitefaceret c) Siue id honori patrii tu inis dederit cuius in sacerdotio diadema gesserat , Gibbertus Cuperus ad Iactantium sibi videri ostendit sui regum Partiaon m aemulatione, abi territus tamen est iudicio Iopuli Romani a peregi inomore alieni Aurelianus Augustus tioque, victis Persis et Zenobia Palmyrenorum regina diadema sumpsit d), ita

vero, ut post eum coroni, radiatis laureisque restitutis aut

galeis receptis, primus Constantinus M perpetuo diade mate sese Xornarit, quemadmodum S. Aurelius Victor fatus iit Constantinus iuxta se fratres quoque filios diadematibus insigniri pasim est Et cum inde usque a Domitiano Imp. institutum filisset, Vt Imperatores summoti fastigio ΛυJοκξατο θες et Augus appellarentur pro

Ximo gradu spem succedendi consisterent Καύο ciξες, deinde sere Augusti modo cum Cae tribus hanc diadematis maiestitem communicarunt modo hoc scalo honore sese praetulerunt Sed in ipsi firma diadematum suepe mutatum fuit, praesertim cum tiara accederet Spectari id potest in numis apud Carolum Ducangitim, Anselmum Bandurium et alios Anna Omnena Porphyrogeianeta

A c. a. a. eb erodianus l. V. c. s. d Victor in Epitome.

442쪽

aso DE DUOBUS DIADEMATIS S

tum sitiit , sic descripsit in Alexinde se : το βασιλiκου

ratoriuin diadema Cellii Emkphaerium Cnviqile concauis et clatuum opus deuincit , ab omni parte arx Ill ornatam tum intextis , tum exstantibus et pendulis : nam Ctrimque ad tempora ex ionibli et gewinis monilia pendent et genas feriunt: ad imitationem taeniarum eterum, a diadematibus sericeis dependentium ad ceruicem)i 'or e vi-mma et proprium Augisorum diadema es. Tum vero Anna Porphyrogeianet diademata Sebastocratorum et aetas irum et cribit: i δέ ΣεCας οκ6 ορωμή , Κασαgων

niisque sinciae, at Die eminenti orbe su tiara. Sciatio quidem, posse alicui hanc dubitationem inii ei, quod hi aurei gemmatique circuli tam parui sint,

vix t aptari capitibus queant, eo neque in diadcinatum loco ponendo esse. Hunc scrupulum corona Longoba Tab XX V d uuam serream vulgo vocant, nobi eXimet. Ormam uitis diadematis, quod Mod aetiae prope mediola num adieruatur cum hi nostri conuenire e tabula ce netis Amplitucio autem ea st, vi Vt duortam anno

443쪽

Tum puer capite gerere possit, diametro taliaque digito

ris silii diademati interuille a Constantio deinde Cia c. Ir .adono datum suisse Gregorio M. Pontifici Romano, huic ad Theolindam peruenisse, quae Agilutio primum in soni

illud uerit. Aduersus hos Modoetensium sermoneS, VIII praelertim populus ad venerationem laminae, tamquam

sacrae cruci claue concinnatae moueretur, et Antoninus

Franchedinus rem ad Vilconi iam Archiepiscopum Mcdiolanensem detulisset, hic ad Congregationem Rituum, quae Romae est, integram causi in reieci sic t Ludovicus Nura torius f sententiam suam nondum diiudicata caussa pro tulit, quae spe omnes Odoetensium proslarnerct. Inter cetera negauit diadema esse , quia ob minuti cm gestari capite non potuerit. Enimuero dum non inficiatur, saepe hoc diadema in inaugulatione Impera rum Germano- norum adhibitum fuisse, e eo, quod etiam Iustu Fontaninus in dissertatione de corona ferre Longobardorum contra Muratorium Vrget, per se apparet, admoueri capiti posse. Non esse ita antiqui , t OdOetense postulant, concedo. Qtiis credat Constantinum . se suosque priuaturum fuisse diademate, quod, t ait Ambrosius in oratione de excessu Theodosii, claue twinicae riuis connexio fuit Z Contemplemur sorma diadcmatum in numis 'yzantiis inde xsque a Constantini M. temporibus, ita magis etiam confirmabimur, sequiori aetati eam Oronae Longobardicae sie Muratorius Odoetenses cum ----- Dii 3 ius,

444쪽

5sdi DE DUOBUS DIADEMATIBUS

istis rumoribus tuis plorare iubet honumentorumque testimonia et auctoritates requirit: Fontaninus ero sati veterem illam fimam esse contendit, et peruulgatam, neqUe absurdam. Equidem inter summCrum virorum disceptatione meo quodam iudicio tur, quod fieri plerumque solet non sine veri falsique mistura Modoetensium famam perseuerare censeo. Factum videtur diadema hoc ad Corastantinopolitanorum formam oranSmissumque a Constantino ad Longobardos, sed minime gentium a Magno. Nomen tamen seselli Magni, cuius illustrior semper suit

memoria ad populum, quam ceterorum Constantinorum. At illa hinuties coronae Longobardicae nos confirmat, ne nostris hi Sce circulis ob hanc solam caussam diadematum nomen negemUS, quod paullo minorcs sint Non sunt tam eXigui, ac Longobardica corona, quam hic ex pluratorio et Fontanino propositam descriptamque conferre

potestis Scio Ioannem Peringskioldum Ormam Longobardicae coronae ab hac diuersam ad Theodorici Regis vitam g protulisse, ut eam illustris Spuru enfeldius o doetii ipse pinxerat. dii hanc diueisitat m pepererit,

dicere non posmum a Italis et consummatii imae doctrinae

viris, et Orta contraUersia, Oculatissimi S cur ego potius

fidem non adlaibeam Denique etiam de minuti talium diadematum orta mihi est iii picio non absurda, ut arbitror Cum tot populi, quod e Constantino Porphyro-genneta mihi constat, diademata Constantinopoli peterent, Constuatinopolitani, qui inuiti dabant, de pondere detra xisse et magnitudine videntur x et sumptui parcerent et

445쪽

m MI SE IMPERATORIO asa

446쪽

Sic lainde filium instruit e libris arcanis ad me moriam Xstare, et stola et corona per angelum ad Constantinum M. a Deo fuisse caelo demissis, iussumque ab eo fuisse, ut tu Magna Sancta Ecclesii a Sophiae consecrata deponerentur , et i ii Imperatores tantum in publico festo induerentur: ita igitur Constantinum M. constituisse, ut fiexet, et in cra ecclesiae mens 1 e mandato angelis crum carmen inscripsisse, quo dira omne sit imprecatus, si quis Imperator extulisset X ecclesia eadem religione teneri, qui ad earum militudinem seu stolas, seu coronas conficienda curetret, nisi cum confectae ierint, in eadem ecclesia deponerentur. Addit deinde, Leonem Imperatorem , quod ausius esset ficra Veste et coronam ccclesia efferre domique gestare, repente in Vultu carbone erumpente maXimi cum cruciatibu animam emasse, quod de cone etiam Michae Glycas praedicauit sit. Videtis populos ad eptemtrionem et nominatim, Chagaros, Turcas, Russos ab Constantinopoli tum diademata , tum vestes regia repetere, et pro officio aliquo postulasse. Im

447쪽

IN MI SE IMPERATORIO. 8s

petrare potitis 2 Coiastantinui, Crphyrogeniaeta negat, itodad diaueinatum coruni fornaam alia confici communicarique ita, fasque non esset, ii etiam terrore perculsis, qui gestare auderent. Sed haec ita sunt reperta, ut impor tunae flagitationes reiicerentur, ne vulgato diademati honore, Imperatorum maiesta, vilesceret. Ante eum vero

Conllantinum, vel gellandi extra ecclesiam diadema, vel ad eius formam alia fabricandi, vel honori caussa cum aliis commulaicandi , religionem nullam fuisse inuenio. Communicati honoris testem vetustissimum vide Cyrillum Hierosolymitanum in epistola ad Constantium Augustum h):

stat apud Nicephorum Patriarcham Constantinopolitanum I insigne Heracli Augusti factum. Nam cum contra Cliosrhoen moueret, ponto deuectus in Lagicam , legatos ad Turcarum principem de foedere misit. Turca Imperatori obviam processsiit cum magna auxiliariorum multitudine, et ab equo desiliens esse prostrauit humi Foedus cum eo incivit Imperator, regiεκόο εφανον, τῆς κεφαλῆς λαgὼν τῆ του Seκου κεφαλῆ πε- ζεκε l . diadema capiti suo detractum Turcae imposuit. Dicat hic quisquam minoris dignitatis id diadema ciuisse,

sine tiara , sine reliquo maiestatis splendore : ego ero hoc Vltro concedo, neque quidquam amplius postulo, cum et haec Cus iniensia diademata, quae produXi, non plenam maiestatis peciem referant. Aio tanaen etiam diadema, persectum absolutumque summae maiestatis apicem Bulga-

448쪽

as DE DUOBUS DIADEMATIBUS

ris suisis concessiim hoc ipso imperante Constantino orphyrogeniaeta, t Xcusationum illam formam prorsus vanam esse sentiamuS. Nam cum Ioannes Zimitges, Bulgaria recepta, Orisium Imperatorem in potestatem redegisset, triumpho in Urbem deuectus, τα παCάση λα ABουλγαθικῆι βασιλέας insignia Bulgarici imperii coram populo oris detraXit m). Erant autem ea insignia,

ra et caligae rubrae. Quod Nicephoria et Cedrenus Gφανον coronam dixerant, id ego, ambiguitatem vocabuli deuitans, interpretatus sum diadevia. Dixi Constantino Porphyrogeniaeta imperante hoc diadema accepisse Bulgata ros. Nam is Constantinus et Romania Lacapenus eius socer imperabant, cum Symeon Bulgarorum, gentis clauonicae Princeps maXimis cladibus Imperatores adsiecit donec pax coaluit durissimis conditionibus. Misi ad SD meonem de pace Nicolaus Patriarcha et alii insignes viri,

mandatum retulerunt, Romanu Imperator ipse praesens a praesente Symeone pacem precatum Veniret. Tanta tum necesssita rem Constantinopolitanam urgebat , ut

Romanus Lacapenus ad Cosmidii litus adesset prior Symeonemque Xspectaret. Venit tandem Symeon cum suis sitellitibus, qui eum clupei hastisque auro et argento resplendentibus ornati medium ducebant , a cς α λέα ἐυφη λην τῆ των talλαιων φωνῆ et tamquam Imperatori Graecis Coo Aus ausa inna acclamabant. Prior Xo sus Romanus paene imple pacem petiit. Annuit Symeon et discesssit. δέξοις μεγαλοπeεπεσι του Βασιλεως Θ

SEARCH

MENU NAVIGATION