Commentarii Academiae scientiarum imperialis Petropolitanae

발행: 1726년

분량: 529페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

IMPERATORI AMIDEm ass

tem aut collem significat. Anthemtastis Vrbs nobilis. Dcithis , a Tiridate , quem Tiberius Caesar Parthis regem dederat, captam resert er). Capta item cum omni prouincia Anthemusia a Traiano Caestire u . iii mirum, si a L. Veri Antonini legati recepta, propter opportunitatem situs coloniae honore aucta et Antoninopolis nuncupata suit. Nunc, Ammiani loco illustrato, de tempore quo Λ-mida a Constantio instaunita fuit, quaeremus. Ammianus tradit, a Conitantio adhuc Caestire uictam fuisse et mutahitam. Nihil, ut ita sit, prohibet. Nam Constantium

Caesirem a patre Constantino trienti fuisse praesectum, ex S. Ruso esto ae constat. Consantisms, inquit, re

pidarunt, C supplex ad eum legati Persarum accurre et, et fac Iuros imperata promitterit: nec tamen pro assi is eruptionibus , suas sub Constantio Caesare per orientem leutauera It Ceniam eruerunt Hoc ex Rufi loco id ipsium, quod diximus, Antonius Pagius asseruit γ) Sed Iulianum Caesarem quoque testim habeo. Is enim ad Constantium, postquam eum a patre in Asiam translatum fuisse dixit ' est Παξθυαίων ' M , ὁ ων εὐεπιν τεῖα ce ης λο,ος Parthis . inquit Medisque oppositus eras solus Deinde etiam res a Constantio in Mesopotamia praeclare gesta praedicat Nullo tamen adhuc Amida fuit loco, cum Constantinus M. decederet Nam

422쪽

in illision imperii, Vt Eunapius commemorat, Constat . tio sui orientisque imperium sque ad Nisibin Obtigit. Iam cum duorum itinere dierum citerior esset Nisibis, quam Amida, si iam tum Amida in celebritate fuisset, ad eam citius Eunapius, quam ad Nisibin, imperii sine porrexissset. Sed non admodum hoc alidum est cum eundem in modum quaeri pollit, cur Eunapius imperium Romanum non ad Tigrim fluuium protenderit , quod inde a Diocletiano adhuc quinque prouincia TranStigritana tenebat. Nempe in nobili aliqua urbe desinere cupiebat sophista, Amida autem obseura erat. Nihil hoc tamen impedit, quin Claronico Edesseno situm annum Amidae

penitus absolutae perfectaeque concedamuS, quod propter Antoninopolin pariter instauratam Ammianus tempora susceptae consummataeque munitioni permiscuisse videtur.

Sunt utique auctores, qui initia imperii Constantiani maximis operibus nobilitata confiteantur. Saepe Tigrim ponte ex ratibus strato traiectum Iulianus Caesar testatur re , χ'eθό δ'i ar'άυJὐ φθέθα, castella quoque ad eum excitata sunt. Λddit deinde Constantium agrum Transtigritanum Lite vastasse, Persis ne quidem prosipicere audentibus Ea quoque initia imperii Libanius in Basilico magnifice extvlit ubi Constantium laudat b), πόλεις, α με κινῖδα, τοι se Tlοίκiζοδα. Denique locus et plane it histris est in Themistio Euphrada, cum Constantium item laudat ' ι',

423쪽

e Eri Tet seto 6 κεανοD, ab ipsis Tigridis uentis arma vertis ad occidentalem oceanum. Profectus est Constantius Imp aduersius Magnentium et Vetriuatonem A. C. 33o. sub Mi tumnum. Anno ante perfect a filerant munimenta Amidae , eodem Telae seu Constantiniae. Nihil aptius ad Themistium illustrandum dici potest. Et cum nocturnum ad Singaram praelium A. C. a s commissili suit, hac clade illata , Constantius Xcitatus suisse videtur , ut quam firmissimam ad Tigridem arcem Amidam esse vellet, si quid lacus aliquando Singarae accidisset. Dicat mihi nunc quispiam, hanc tu tamen urbem nullis ante Constantium monumenti celebrem , et coloniam militum Romanorum et metropolin sub Alexandro Seuero suisse largieri Nempe id mecum constitui largiri , cum huicce num fidem tribui conueniat. Cuius auctoritate scriptoris tot urbes in Mesopotamia et colonias exstitisse et metropoles, ad hunc diem testatum fuit ta me ubi num testes producuntur, dubium esse potest nullum. At multi de ceteri num exstant videlicet, si, ut de Amida, singuli, id ipsium, quod propter multitudinem credimus , ut opinor, negaremuo Ab antiquariis vero nulla alia caussa haesitatum sui in hoc numo, quam, quod prima littera non esset perspicua , quo scnipulo sublato,nilii reliquum est, quam ut victas manu demus numO te fidem nostram adiungamus. Vt autem re ipsi maiori in luce versetur , Mesopotamiae ita animo recolamus, quae alibi quidem attigimus, sed ita, si ad Osirhoenam historiam pertinerent. Loginqua sub Lucullo, Pompeio, Crassi, Antonio non attingam. Osimus iactat

424쪽

ti a Caesare Augi isto limites imperii Tigrim atque istaphraten constitutos fiuisse, deinde prouincias ea in Romanorum potestate permansiis te, donec Iuliani Imper clade amissae, recuperari nequiuerint. Nusquam tantum malae fidei unum in locum aggestum reperias, quantum in hoc Zosimi est, qui, ut Iulianum laudibus efferret, ab ipsis impudentia pigmenta emendicasse Videtur. Bene tamen haberet, si hoc uno in loco strenue ineptiisset Zosimus. Philo, qui Augusti temporibus fuit proXimus, cum de legatione ad Caium Caesiarem, illum, inquam, Germanici filium commentaretur et orbi Romani amplitudinem opesque ipso in exordio ornatissimis verbis praedicaret, sic se-tus est e de χην τῶν πλεις es ' να καοJαὶ ab με-

cessariarum partium orbis, quas is proprie orbem terrarum appellare queat, duobus suuiis de nitum, uphrate et Rheno , quorum hic quidem Germaniam ceterasque maniores gentes disiungit, Euphrates autem Parthiam et Sarmaticos Scythicosque populos. Et ne alios testes

in hac quaestione legitima producam, iam eum Vel Iulia mi ο Θαυ λάσιος convincet. IS enim, Vt irridendum Augustum uis daret , mira eum modestia in Caesaribus producit, res uas stri stim reserentem, et isthuc vero etiam si, ei ιτῖα, σπερ υ πο τῆς φυσεως ἀ πο

425쪽

termi/m, tamquam a natura trilintos, sertim et Euphratem p 'ibi. tiare , b Itiliano alibi g Tigris Persiae

Ron ἰ aiatque Orbi Oeος Cχ otio et eius ter nimis dicitur, tempora Inaperatoriam, cliti post Augustum iterunt, respiciuntur. Neque tamen plesopotamia semel acquisita Romanorum in potestate mansit neque post Iulianum caesiam, Romanorum in potestate numquam fuit. Hoc quidem nostium nunc non est refellere, isthuc autem alterum S. Rufus breuiter confiutat, qui, cum Mesopotamiam

ab Hadriano Persis redditam dixisset, ita insit B sed posse sub Antoninis duobus Marco et ero et Seuero, Pertinae ceterisque Primipibus Romanis quater amissa, quater recepta Mesopotamia est. A Traiano igitur, ut Rufius eodem loco testatur, limes orientalis supra ripam

ma Persidis regionem accepit ac trauit. Scilicet Persidis regio Anthemusia , quod in Persiarum ditione fuisset. Numus est insignis apud Angelonum , in quo Traianus paludatus inter duos amnes stat, puta Tigridem

et Euphratem. ARMENIA ET MESOPOTAMIA. IN POTESTATEM P. R. REDACTAE. Rufus: Prouincias fecit, Armeniam, Assy riam, et Mesopotamiam,

quae intra Tigridem atque Euphratem sita, irriguis amnibus instar Aegypti foecundantur. Coloniam tamen ab eodem deductam inuenio nullam, credo, quod ii aduerius Persias praesidiis in Mesopotamia uti nollet. Satis deinde constat, Hadrianum, ut de laudibus optimi Principis detraheret, Mesopotamiam restituisse Persis, ut orbis Romani terminus iterum esset Euphrates L. Antoninus Zi di Verus

426쪽

Veriis per statium Priscum, uidium Casluim et Marcium Verum Parthos, ut habet Claronicon Edesseniam h), sub egit, hoc est, Mesopotamiam recuperauit. Prima, quod constet, colonia, deducta est Carrhas. Nam numus eius exstat, inscriptus: O A. ΥΡ ΚΑΡΡΙΙΝΩΝ. Colonia Aurelia Carrhenorum. Ea deinde , L. Vero defuncto, cum Mesopotamia regenda daretur uidio Cassio, a M. Antonino etiam metropoleo primae dignitate aucta est. Nam inimus eius in cimeliarchio Regis Franciae l): O A. ΛΥΡ ΚΑΡΡΗΝΩΝ ΦΙΛΟΡ. M. A. At θηλια Καg-

ρηνῶ Oιλοgωμαιων Μ ητeo V ολεως reaeτ ης , inscriptus exstat. In auersa: ΛΡ ΑΥΡ ΟΙ ΛΟΡ. M. A. ΙΡ. Μαξκ Λυθηλitu ιλο C, I. ru ι γ leo πολεως πρω- της cum XI. Hunc annum arduinus cum Septem ., A. V. C. al et II P. M. Antonini coniungit cuius sententiae caussas edidit nullas' m) Nos cum illo Carrhenorum anno A. V. C. 26. aut et . certi de caussi comparauimus n). Deinde Carrhae sub Commodo cunctisque Impenatorum ceterorum in numis, tantummodo metropolis. Obseruatum est a Ioanne Valetite o Singiram ad Tigridem in num Seueri Alexandri AYΡ. CCH. OΛ ΣΙΝΓΑΡ dic itaque eidem videtur a Marco et Lucio Vero colonia ea ante Septimium de . ducta, unde appellata uerit Aurelia. Sed an stuperstite Vero , an deinde a solo Marco definiri item non potest. Similiter in num Philippi Nisibis Iulia, Aurelia, Septivit signata est. Res gessit in Mesbpotamia L. Septimius Seuerus, novasque eduri colonia aut Vetere in

427쪽

statuauit Singa in deditet est Legio II. Parthica, ut ex Iordiani et Gallieni numis Zechiel panhemius demonstrauit p) De Nisibi testem habemus Dionem Cassium

in epitome i philini q): αξιωγζα τῆ Ni rigii ὁ ους, letir- α ταυJηυ 'πετeε νεν. Dignitate aliaest Nisibin eamque equitatui commist Seu Septim iam coloniam equitum esse uilit In duobus nuncis Iuliae Paulae quae Elag: ibal sui nupta, Cn. KOΛ 1. CCIBI. Fuit ex Septimi coloniis etiam Rhes iena quod X uno Traiani Decii uino Ioannes Valens nos docuit ri In eo est colonus cum bobus inscriptio CCH. OΛ H I NHCΙΩN. L. HIΡ. Explicuit Valens: era 'ista Κο-

quae ad Hadrianum Sque adscendat Sei multimodis haec conteistura suspeδa est Primum in se numis De cit diuersis typo signatis in quinque numi Herenniae Hemiscillae coniugis eius et in no Herennii Decii Caesaris illud L. MI P. occurrit iis sibi tersuaderi

patietur eodem omnes anno custos suisse L Et ponamus, fuisse usos anno tertio . eodem et postremo Decii quo anno cum Herennio Cael:ire constulatum gessit A. C. et si Ita caput uita epochae ab A. C. Ia .

et 8. Hadriani exsurgit Qtio autem tantum Hadriani in Rhes uenenses beneficium exstare potuit, cum Mesbpotamia ab eo . simul atque imperium adiit, aliisset derelicta Quare cum alius illius coloniae mumu partem

Graece partem Latine inscriptus est PH CAINIICIΩN. LEG. III. GAL. ita similiter in illis factum putabimus, di a vi

428쪽

t colonia militaris deducta suerit et Legio III. Gallica

et Legio aliqua Hipponensis. His rebus in Mesopotamia sic constitutis, dicere potuit Septimius Imp. t eum praedicasis auctor est Dio Cassius s), magnam se regionem imperio adquisituisse eamque propugnaculii Syriae effecisse. Antoninus Caracalla deinde regno Osrh6en sublato, dessam coloniam secit. Ea haud ita multo post a Macrino

Imp. metropoleo dignitate aucta fuit, Vtique sic, ut potiori loco esset, quam Carrhae, cuius Vrbi num deinde tantum b. seo πολεω , vel, ut sub Elagabalo leο- πολεως δευτεCας Xioma gerunt. Qtiae autem potuit esse prima , nisi Edessi, urbs tum ut maxime opibus florentjTimad Nulla deinde alia ad id tempus in MeB- potamia metropoli suit. Et argumentum huiusce rei in Historia Olrhoena protuli, quod Edessim oportuerit grandi deuinctam fuisse beneficio, cum in Macrini umo, A. O. Μ. CACCC insicribatur, υτ, νε μιαν' O Grελιανη Μαg-κινιανη Eδεσσα, ut cum Harduino legi t). Malim nunc

quidem, Antoniniana, peliana, Metropolis, Edessa Antoniniana ab Antonino Caracalla coloniae in eam deductae caussi, peliana ob metropoleos honorem munere opelli Macrini Imp. in eam delatum. Antoninus Ela-gabalus Mesopotamiam negleXit. Hic satus coloniarum et metropoleon ante AleXandrum Seuerum in Mesopotamia fuit. Is bellum cum Persis gemit, ut eam ab Antonino neglectam li recuperaret Nota est Elagabali ocordia, qui, dum lasciuiret,

Lampridius c. 56.

429쪽

totum Romanum orbem fecit nihiη. At hic nulla ali eius culpa fuit, quam quod aduersu necopinato casu non sitis vel praesidiis vel imperio muniuit. Nam , quoad Elagabalu fuit, non iam illas arthorum vires Xstitisse reperio, ut tot iactatae calamitatibus fractaeque intestino

malo Romana prouincia ad se traxisse videantur. Vtcumque rerum potentes Xstiterunt Persae , tamen aliqua

regni Persici species , arctis circumscripta spatiis mansit, sed obscura eius regni est memoria. Tandem ArtaXer-Σes Persarum re Parthos subegit. Inde iam epocha regni Persici ab A. C. et 26. Kal Octobribus, Xorditur, ut Antonius Pagius demonstrauit. Iidem Mesopotamiam, nondum satis munitam ab AleXandro Imper inuaserunt. Contra eos proiectus est Aurelius AleXander euenis A. C. 29. Anno post, consecto bello, rediit et VII Kal. Octobris triumphauit, Antonio Pagio iterum demonstrante. De hac expeditione Sextus Rufius sol Aurelitis A Paeander quas fato quois in exitium Persicae genti natus ipse Persariti regem nobilijst in Xei em ArtaXerxem eloriose Cicit. Apud Aelium Lampridium sae), lexander in Senatu diXit Persas P. C. Cicimus. Te; ras Intera ranas, Mesopotamiae silicet, neglectas ab impura

illa bellua, recepissius ArtaXerxem potentissimae regein, tam re , quam 9mine, susum fugauisus, ita Ct eum terra Pe)sarum fugientem ideret Herodianus his nonnihil obstrepit, nihilque fere, nisi cladem Romanorum Xercituum , non QVltam tamen praedicat. Hul , ut Alexandro minus aequum , tam Aelius Lampridni , quam

Iulius Capitolinus nominatim perstringunt Mouet me

430쪽

modestia Alexandri, quae in eo omnium testimonio fuit summa , t nihil eum gloriositus de rebus his apud Senatum iactitasse opiner. Contra in clade Romanorum non modo Herodianus , bonii cui primis scriptor , sed multo magis io Cassius me mouet Nihilo minus o Herodiano quoque colligi potest, Xercitum AleXandri, qui per Armeniam in regiones Tigridi adiacentes irrupit, res magna contra Persa gessisse. Et Herodianus quidem, ArtaXerXem multis sitiorum desideratis superiorem suisse praedicat, tamen idem testatur, non minoribu eum cladibus suorum debilitatum in Persiam se recepisse, militem dimisisse, et pacem coluisse. Eτοῦν ουν eiῖν η τε οἱ-ρυον ἡσύχασαν, ὁ ἐν mrλοις γένοδο. Annos igitur tres aut quatuor quieuerunt, neque in armis fuerunt. Quartus ille annus in extremum Alexandri incidit. Quae illae tam voluntariae, tamquae diuturnae induciae, si illo bello Persiae non fuerint repressi Qtii adeo ArtaXerXes, ireque cum AleXander mox e Syria decederet, neque cum inde ad Germanicum bellum proficisceretur , nihil tamen ausius est, nisi Alexandro superstite nimis validi in Mesopotamia Romani sitierint ζ Et Pagius quidem Persis scriptoribus hoc loco nimium tribuit et , cum vanitatem eorum facile posset disjicerc. Aiunt, Alexandrum sitsium multis stragibus terram lain et Hamat et inear, cum parte Ion et Palaesinam usque ad Arabiam Persis cessisse. Elam seu ersia, in potestate Romanorum numquam fuit: Hamat seu Syriam et Ion seu Asiae minoris partem et Palaestinam in Persarum manus minime peruenisse, ne piri quidem cst operose demonstrem ii tam Beda

SEARCH

MENU NAVIGATION