장음표시 사용
301쪽
disposuit, iuxta normam proprio Ordini assignatam a S. Cons. Ep. et Reg. ia tulit 896, quae in Collectanea Andreae Biggarri praescripta legitur pro aristis in articulo, quoad votum paupertatis B, ut illos quasi ex aequo suo statri et propriae communitati cederet Iam vero stater nunc ob auctas necessitates, maiore subsidio indiget, quod illi concedere oratrix in votis habet. Quapropter humillime poStulat: I. An iuxta normas a S. Congr. p. et Reg. die a iunii 9oidatas, possit cum sola superiorissae licentia dispositionem redituum mutare lII. Et quatenus negative, ut S. Sede praedictam facultatem indulgere dignetur.
Sacra Congregatio Emoxum E. Cardinalium negotiis et consultationibus Episcoporum et Regularium praeposita, super praemissis rescribendum censuit prout rescribit: Ad I. Vrmative. Ad II. Proνisum in primo. Romae a iunii i9ob. D. Card. FERRATA, Praef. Ph. Giustini, Secret.
1. Si apud Bizaarri p. 849, ed. 1863 vel p. 8o6, ed. 885 in legaSquae Oto paupertatis Presbyterorum Soc Μariae seu aristarum Sunt descripta, perspicitur dispositionem redituum ab ipsis mutari non osse, nisi accedente Apostolicae edis Beneplacito. Assirmativo itaque suo responso ad primum, Videtur S. Congregatio Episc. et Regularium Sorori oratrici vi Normarum indulgere quod ex Constitutione a S. Pontifice approbata facere clare prohibebatur. Id non potuit attentionem et mirationem doctorum non excitare.
Hi tamen in suis declarationibus duas ingressi sunt Vias. a. arissimus enim professor BoUDINHON, responsi vim perpen-ctens, ea maximi momenti consectaria inde eruit. Quod nullus interpres suspicari poterat, id praesenti responso effecit S. Congregatio Episc. et Regularium Normis suis, quae ne lex quidem Sunt,eficaciam tribuit mutandi voti paupertatis disciplinam a S. Sede antea approbatam, ita ut Superiorissa Soror oratrici dare potuerit nicultatem clara Instituti sui lege vetitam. Et cum nulla peculiari ratione praesens responsio fulciatur, videtur in omne Congregationes traduci posse .
Eiusdem sententiae est scriptor NOUV. EvU THEOLOG. ΟV. 19O5. 3. De tanta ac tam mira esticacia merito dubitans I. B. in REVULTHEOL FRANV subtilem hanc proposuit explicationem. Maius subsicitum quo statrem donare volebat oratrix, in ea parte conSistebat reclituum quae ex Sororis renuntiatione, communitati obtingebat. HBnc autem partem poterat, ob iustam causam, Superiorissa statriometricis liberaliter concedere. Ac istum intuita modum rem componendi potuit S. Congregatio declarare in casu non requiri nisi Superiorissae SSensum.
302쪽
4. Superest autem tertia explicatio longe planior et facilior, quam ob nota nobis adiuncta incunctanter proponere audemus. Observes in primis causam istam non in plenario Consilio, sed in Congressu, ut aiunt quo conveniunt Praefectus, Secretarius et auditor Congregationis Ivisse diremptam. Hinc nullo pacto verbsimile est, in minore isto coetu hanc tributam esse Normis vim, quam solus Pontifex tribuere potuit. Quare, quamvis valde consequenter Scripserint LE CANONISTE CONTEMPORAI et la OUVELLE REVUE THEOLOGIQUE, in eorum Sententiam concedere non POSSumus.
Consideres dein parum elegantem rationem qua species facti est narrata et propositum est dubium Dum disciplinam voti paupertatis poterat uno verbo declarari supplex libellus mere dixit e mesSe similem disciplinaem aristarum, qualis legitur apud Bigrarii Quaestionem dein hoc modo fecit a An iuxta Ormas recentiores. possit. cum sola Superiorissae licentia, dispositio redituum mutari. v Addas nunc nesotiis et solvendis dub1is obrui hanc S. Congregationem. Non miraberis quaestionem sic intellegi potuisse, quasi mera petatur declaratio Normarum, ita ut oratrix certior fiat, utcumque se habeat alia quaedam disciplina, eam esse Normarum legem ut cum sola Superioris licentia redituum dispositiones mutari possint. Ita, inquam respondere potuit S. Congregatio, sine ulla intentione transserendi ius ormarum ad Instituta quae ali0
Quae cum ita sint, concludes responsum huiusmodi plane esse a iuris interprete neglegendum, donec clarioribus quaesitis et clariore responso demonstretur vera S. Sedis iurisprudentia.
Inauigentila fovena coronam Eptem gausti Tum B. V. H.
Alostoli cas aerat gratias quae omnibus
Dilectus filius Bonaventura Marrani ordinis Fratrumminorum Procurator Generalis, impense cupiens ut erga Deiparam immaculatam masis magiSque fidelium cultus augeatur, rettulit ad os inter multiplices cultus ac pietatis significationes in eandem Beatissimam Virginem consuetas, nobilem sane locum obtinere laudabilem eam praxim ut peculiari Corona septem devote recolantur Gaudia, quibus Deipara in Annuntiatione Visitatione, Partu, Adο- ratione Magorum inventione Filii huius Resurrectione et ipsius divinae Matris in caelum Assumptione, in Deo salutari suo mirabiliter exsultavit. Hinc factum esse, ut Decessores Nostri Romani Pontifices, non modo Speciale festum Septem Gaudiorum B. M. V cum ossicio ac Missa propria agendum plurimis in locis permiserint; verum etiam Fratribus et Sororibus ordinum Seraphici Patris Francisci Assisiensis, quos inter ipsa devotio maius incrementum reperisse noscitur, indulgentiam plenariam, pluries vel eadem die lucrandam, benigne concesserint. Verum idem dilectus filius Procurator Generalis Fratrum Minorum animo perpendens devotionem erga Septem B. M. V. Gaudia nullo adhuc spirituali lucro cunctis
303쪽
f120 1NDULGENTIAE CORONAE SEPTEM GAUDIORUM B. V. M. 109fidelibus communi esse exornatam probe autem noScen eandem
Gaudiorum Coronam publice in ecclesiis ipsiusmet ordinis cum aliorum fidelium interventu recitari, Nos enixis precibus flagitavit, ut huic Septem Gaudiorum Virginis Coronae, prout iam conceS- sum fuit Coronae Septem Virginis eiusdem Dolorum, plenarias nonnulla ac partiales indulgentias vel ab omnibus fidelibus rite lucrandas adiungere de Apostolica Nostra benignitate dignaremur. Nos autem, quibus nihil antiquius est neque magis gratum, quam ut per universum orbem fidelium pietas erga Virginem Immaculatam latius propagetur, et divina Mater in Gaudio non minus quam in Dolore admirabilis pari a christiano populo recolatur obsequio, votis hisce piis ultro libenterque annuendum existimavimus. Quae cum ita sint, de omnipotentis Dei misericordia ac BB. Petri et Pauli Apostolorum eius auctoritate confisi omnibus et singulis fidelibus ex utroque sexu, qui publicae recitationi Coronae Septem Gaudiorum B. M. V. apud ecclesias ubique terrarum exsistentes trium ordinum Seraphici Patris habenaae, adstiterint, eaSdem tribuimus indulgentias quas Fratres et Sorores eiusdem ordinis, 9uibuScum sunt in recitatione sociati, promerentur. Insuper iisdemndelibus admissorum consessione rite expiatis et Angelorum pane refectiS, qui Coronam eandem quotannis tum festis cuiusque Septem Gaudiis, cum potioribus B M. V. sestivitatibus, vel quovis die intra respectivi festi octiduum, ad cuiusque eorum lubitum eligendo pie recitent, quo ex iis die id agant plenariam; et iis,
qui singulis anni sabbatis Coronam eandem recitare conSueVerint, uno cuiusque mensis die ad lubitum pariter eligendo, dummodo vere ut supra paenitentes et confessi ad S. Synaxim accedant, etiam plenariam tandem iis qui memoratam Coronam retineant, illamque frequenter in vita percurrerint, in cuiuslibet eorum mortis articulo, si Vere paenitentes et consessi acri communione refecti, vel quatenus id facere nequiverint, saltem contriti nomen IeSuire, si potuerint, sin minus corde devote invocaverint, et mortem tamquam peccati stipendium de manu Domini patienti animo acceperint, similiter plenariam omnium peccatorum suorum indulgentiam et remissionem misericorditer in Domino concedimus. Praeterea ipsis fidelibus ex utroque sexu, ubique terrarum degentibuS, qui contrito Saliem corde, aliis per annum B. Μ. V. festis diebus Coronam anae recitant, de numero poenalium dierum in sorrha Ecclesiae solita trecentos annos quotiens vero Coronam pSam
quocumque alio anni die persolverint, totiens illis septuaginta annos totidemque quadragenas iis tandem fidelibus qui coronam memoratam Septem Virginis Gaudiorum apud se fideliter retinentes, eamque frequenter recitantes, quodvis pietatis opus in Dei honorem vel in spiritualem aut temporalem proximorum utilitatem item contrito corde exercuerint, sive in honorent Septem Deiparae Gaudiorum Angelicam Salutationem septies recitaverint, de numero similiter poenalium in sorma Ecclesiae solita, quotiens id agant, decem anno expungimus. Porro largimur ut excepta plenaria indulgentia in mortis articulo lucranda fidelibus ipsis, si malint, liceat plenariis supradictis ac partialibus indulgentiis functorum vita labes poenasque expiare. Verum praecipimus, ut in omnibus supradictis pietatis operibus rite exercendis Coronae audiorum Virginis a fidelibus adhibendae sint a Ministro Generali pro tempore ordinis Fratrum inorum, vel ab alio sacerdote sive saeculari sive regulari, per ipsum deputando, in forma Ecclesiae solita,
304쪽
servatisque servandis benedictae. Contrariis non obstantibus Θ, buscumque Praesentibus perpetuis futuris temporibus valituris. Volumus autem ut praesentium litterarum authenticum exemplar transmittatur ad Indulgentiarum Conεregationis Secretariam, allinquin praesentes nullae sint utque item praesentium litterarum tranSumptis Seu exemplis, etiam impressis, manu alicuius otarii publici subscriptis et sigillo personae in ecclesiastica dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides adhibeatur, quae adhiberetur ipsis praesentibus, si forent exhibitae vel ostensae. Dis, is Datum Romae apud S. Petrum, sub , anulo Piscatoris, die sot vos Septembri MCMV, Pontificatus Nostri anno tertio. Pro D card ΜACCHI. Nicolaus Marim, Substitutus. Brevi Praesentium litterarum authenticum exemplar transmissimi fuit Dansmis ad hanc Secretariam S. C. Indulgentiis Sacrisque Reliquis prae - od sitae. In quorum fidem, etc. stur Datum Romae ex eadem Secretaria, diem Septembris i9os D. Panici, Archiep. Laodicen Secret.
i Binas, fere eodem tempore, concessas observamus indulgentiarum Serie priores, magi consuetas, ex audientia Sanctissimi per S. C. Indulg. alteras magis speciales, direcia Pontifices largitione ex Apostolicae potestatis plenitudine. a. Porro Indulgentiae annectuntur recitationi atque asservationi coronae quae a septem audiis appellatur, quia septem concrescit decadibus in recolenda septem Gaudia quibus in septem memο- ratis mysteriis B. V. M. est perfusa. Inter indulgentias istas pretiosissima profecto habetur plenaria quae quotiens corona recitetur totiens, nullo alio addito opere est concessa indulto LEONisa, quod PAULUS V abrogavit 6o6, restituit autem 16o8, et quod ab INNOCENTIO X confirmatum est declaratum authenticum a S. C. Indulg. Decr. auth. n. ia). Hanc tamen ut lucrentur fideles, opus est ut,
Fratribus vel Sororibus ordinis Franciscani sociati, publicae intersint recitationi dictae coronae in aliqua ex ecclesi1 trium ordinum Seraphici Patris.
Debentne praeterea rite benedictam manibus habere coronam. ut re in omnibus supradictis pietatis operibus rite exercendis praescribitur 3 Ita putant BouDINHom et BERiNGER . Nobis autem non conStat, curn Supradicta verba referenda videantur ad solas indulgentias quae fidelibus coronam recitantibus seu tenentibus
De ista corona plura habentur sive in opere BERINGER , Si eapud BoUDiNHoi qui laudat opus R. P. MoccHEGIANI, Collectio
Usus habet addendi duo se Maria, ut a Ave Maria honorentur a anni quos, ut pie ferunt B. V., hi in terra deguit.
305쪽
Indulgentiarum n. 71I-723. Prius autem Septem Gaudiam. V. M distincia esse quam septem Dolores, memoravimus in opere Meditations fur a St Vieme, . I, p. 4o Auctoritate nisi simius ANA
EX AUDIENTIA Sω RESCRIPTUM 29 NOV. 1905
Inauigentia archiconis a Corae Iesu Euchariatico
Beatissime Pater, Μ athias Raus, Congregationis S. Redemptoris Superior generalis, nec non Archisodalitatis Sin Cordis Iesu Eucharistici supremus oderator ad pedes Sanctitatis eStrae provolutus, suppliciter petit, ut Christifidelibus eidem Archisodalitati addictis, sequentes plenarias indulgentias defunctis quoque applicabiles, Sanctitas Vestra benigne concedere dignetur, nempe I. Quo die S. Sacramentum in tabernaculo reclusum, in ecclesia Archisodalitatis vel in ecclesiis seu oratoriis ubi aliqua sodalitas Archisodalitati legitime aggregata reperitur, saltem per dimidium
II. Prima dominica vel prima feria quinta cuiusvis mensis. IlI. In festis et diebus infra descriptis, scilicet : 1. Epiphaniae Domini N. Iesu Christi a. Die anniversaria erectionis primae
sodalitatis a ian. 3. S. Tarcistimari. a ian.); 4. Purificationis B. . . et sebr.) 5. S. Thomae Aquinati. 7 mari.) 6. S. Ioseph, Spons B. Μ. V. I mari.) 7. S. Benedicti I. Labres 16 apris.);8. S. Paschalis Baylon i6 maii); . S. Antonii Patavini si iuniij;1o. B. . . de Perpetuo Succursu dominica ante festum S. Ioannis. Bapt. 11. Pretiosissimi Sanguinis D. N. I. Ch. dominica prima mensis tulit) 12 SM Redemptoris dominica tertia mensis tulit ;i3. S. Alphonsi M. de Ligorio et aug. ; 4. S. Ioachim, patris B. . . dominica infra octavam Assumptionis ; 5. ativitatis . . V. 8 Sept. 16. S. Theresiae Virg. si oct. ;17. S. Gerardi atella 16 oct.) i8. Omnium Sanctorum; I9. Commemorationis Fidelium defunctorum o. Immaculatae Conceptionis B. . V. 8 dec.); I. S. Ioannis Ap. et Evang. 27 dec. l. Dummodo praefatis diebus iidem sodales confessi ac sacra Synari refecti ecclesiam Sodalitatis devote visitaverint, et inibi ad mentem Sanctitatis Vestrae pias preces fuderint. Et DeuS, etc. Ex Audientia Smi diei as Oνembris I9OS. S- inu Noster Pius P. X benigne annuit pro gratia in omnibus iuxta preces, in perpetuum, absque ulla Brevis expeditione. Contrariis quibuscumque non obStantibuS. Datum Romae e Secretaria . Congregationis Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae, die a novembri 1 oo5. A. TRIPEPI, Praefectus. D. Panici, Archiep. Laodicen. Secretarius.
306쪽
DE Exatinctione latinorum Ahhatia et unione cum Qua Ahharila
Beatissime Pater, Abbates et Monachi Capitulares Cons. Brasiliensis . . . in Abbatia Bahiensi ad S. Sebastianum capitulariter congregati, humiliter exponunt Sanctitatis ad restaurationem Congregationis suae plurimum reserre ut duae antiquae Abbatiae, scilicet B. . . de Gratia in civitate iniensi et B. . . ad locum denominatum Brotas, in eodem Statu Bahiensi, nunc temporis reditibus semedestitutae necnon de facto exstinctae, iure etiam quoad ipsarum titulum Abbatialem exstinguantur et Abbatiae Bahiensi ad S. Sebastianum quoad temporalia incorporentur. Ad pedes igitur S. V. prostrati iidem Abbates et Patres Capitulares unanimiter petunt, ut Sedes Apostolica auctoritate sua suprema Abbatias de Gratia et de Brotas denominatas, exstinctas quoad titulum et Abbatiae S. Sebastiani Bahiae incorporatas quoad temporalia declarare dignetur. Insuper iidem Capitulares opportunum censent, ut duae aliae eiuSdem
Congregationis Abbatiae, scilicet Abbatia S. P. Benedicti de linia et Abbatia . . . de Parahyba sub eodem tiniantur Abbate, ita ut Abbas lindensis ipso facto sit etiam Abbas Parahybanus, et uterque titulus in eadem persona coniungatur. Ideo humiliter petunt ut Sanctitas Vestra Abbatiam Parahrbanam Abbatiae lin-
densi unitam declarare velit, ita ut uterque titulus in eodem permaneat Abbate, qui in utraque Abbatia iurisdictionem exerceat. Et Deu etc. Vigore specialium facultatum a Sm DR Nostro concessarum, Sacra Congregatio morum et evinorum . . . Cardinalium negotiis et consultationibus Episcoporum et Regularium praeposita, audito voto D. Abbatis Primatis, attentisque expositis rerum adiunctis, eidem D. Abbati Primati facultatem benigne tribuit ad exstinctionem enuntiatarum Abbatiarum deveniendi facta etiam potestate Abbatiam Parahybanam Abbatiae lindensi unitam declarandi in omnibus iuxta preceS. Contrariis quibuscumque non obstantibus. Romae, o ianuarii I9o6. D. Card. FERRATA, Praefectus. Giustini, Secretarius.
D autinentia vaticana Estitioni Ryriia gregorianum continEntia
Vaticana yrialis editio multas, ut Eminentiae uae compertum est, diSceptationeS, apud editores ceteros praesertim commovit, ita
307쪽
quidem, ut pronum sit credere, minus iustas de eius indole opiniones fuisse diffusas. Hisce ut occurreret, illud Beatissimus Pater iussit me declarare Tibi, Vaticanam editionem yrialis non equidem esse emissam, ut ad tempuS tantummodo inServiret, sed esse vere et proprie authenticam ita ut hic et nunc in usum deveniat apud omnes ecclesias. Huiusmodi autem authenticitatis character communisque pro praesenti tempore usus nihil obstare dicendi sunt quominus, 1 quando Sanctae Sedis iudicio, mutationes aliquae afferendae esse videantur, eaedem induci in laudatum Kyriale, non proximo tamen tempore, possint. Interim Pontifex Summus non dubitat quin recentibu sacrorum concentuum formis Germania omnis obsecundet, eo vel magis quod eadem in natione, id est Argentorati, habita est non multo ante congressio de sacro gregoriano cantu, qua quidem congressione Beatissimus Pater iucunde est affectuS. Dum haec, Suae Sanctitatis mandato, pro Tua atque Archidioecesis notitia ibi significo peculiaris erga Te existimationis sensa profiteor, quibus manus Tibi humillime deosculor, ac permaneo Eminentiae uae
Humillimus et addictissimus vere famulus. R. Card. ERO DE VAL. Romae, die XXVI ianuarii R. Im6. Duo Cardinali ANTONIO FISCHRR. Archiepis p Coloniensium. Coloniam Agrippinam. Vaticana rialis
Praeses Congregationis Benedictinae avaricae exponit quod Constitutiones a Capitulo generali recognitae atque Apostolica auctoritate nuperrime confirmatae sub n. 93 praescribunt: Monversi Pro ossicio divino Dominicis et festis de praecepto ossicium parvum Beatae Mariae Virginis communiter recitant aliis vero diebus S Rosarii quinque de des cum una ex litaniis approbatis B. Porro cum in quibusdam monasteriis in usu iam sit cotidie recitandi publice Ossicium parvum Beatae ariae Virginis lingua latina, vespere autem litaniam una cum precibus vespertinis necnon privatim SSinum Rosarium, humiliter declarari postulat: I. An Fratres conversi celebrare possint ossicium parvum B. M. V., quod in Breviario invenitur, etiam diebus infra hebdomadam lII. An iidem Fratres, non obstante supra relata Constitutionima praescriptione, illud recitare valeant lingua latinas Vigore specialium facultatum a Sm Domino Nostro concessarum, Sacra Congregatio Em- et mom S. R. E. Cardinativinnegotiis et consultationibus Episcoporum et Regularium praeposita attentis expositis, Praesidi Congregationis Bavaricae, firmis remanentibus Constitutionibus, facultatem tribuit permittendi ut Fratres conversi, qui hucusque ossicium B. M. V. cotidie celebrare sole-
Constitutionum praecepto, Et mona- stariorum
308쪽
bant sublice. ex meri devotione privatim persolvere valeant, servata, quoad linguam sive latinam Sive vernaculam, uniuscuiusque monasterii consuetudine. Romae et ianuarii I 6. D. Card. FERRATA, PraefectuS.
Philippus iustini, Secretarius.
IV De instinatione capitis post benedictio
RESPONSA DE LAUDIBUS EXPOSITO Smo
Cum circa reverentias a sacris ministris iaciendas in expositione SDn Eucharistiae Sacramenti dissideant probati iturgiae interpretes, hodiernus Rmu Procurator Generalis Piae Salesianae Societatis sequentia dubia Sacrorum Rituum Congregationi pro opportuna declaratione humillime subiecit, nimirum :I. Cum flectendum est utrumciue genu ad Sacramentem adorandum puta in accessu ad altare ubi expositiun est S. Sacramentum et in recessu ab eodem flectioni genuum estne addenda profunda inclinatio totius corporis an solius capitis lII. Cum expositor, aperto ostiolo tabernaculi, genuflectit priusquam S. Sacramentum extrahat, et cum repoSit Sacramento, genuflectit priusquam ostiolum claudat, debentne ceteri qui genuflexi adsunt adorare cum profunda inclinatione corporis, an cum inclinatione solius capitis, an, utpote iam genuflexi, nussam praeterea reverentiam exhibere lIII. An et quam reverentiam exhibere debeat minister genuflexus antequam surgat aliquid facturus t Videlicet 1 Celebrans antequam Surgat recitaturus orationem Deus qui nobis sub Sacramento, etc., debetne omittere quamlibet reverentiam, an inclinare caput, an corporis inclinatione adorares et Idem quaeritur de celebrante ac ministris surrecturis ad imponendum incensum 3 De celebrante antequam surgat ad altare ascensurus ut populo benedicat; 4 De expositore antequam surgat ascensurus ad altare ad deponendum e throno S. Sacramentum 5 De acolytho antequam surgatiturus ad abacum ad velum accipiendum. IV. Celebrans postquam benedictione impertita, ab altari descem dit et genua flectit in infimo gradu, debetne omittere quamlibet inclinationem, an inclinare caput, an totius corporis inclinatione adorares V. More apud Subalpinos recepto, secundo tu imponitur post cantatam orationem Deus qui nobis, etc. Iam quaeritur o an mos servari possita Et quatenus firmative, quaeritur: han Sacerdos, cantata oratione debeat ante impositionem incensi aliquam prae- Stare reverentiam et qualem lVI. Utrum sacerdos qui S. Sacramentum exposuit et ab altari descendit tus impositurus debeat ante impositionem adorare uno senu flexo, an utroque, an statim absque genuflexione incensum
Imponere, ut quidam eruunt ex Memoriali Rituum Benedicti XIII, c. II, g III n. si
309쪽
VII. Iuxta Caerimoniale Episcoporrum, dum celebrans canit or tionem Deus qui nobis, etc., ministri librum sustinent genuflexi; contra Liturgiae expositores eos surgere iubent vel saltem id iis permittunt. Quaeritur qua norma utendum lVIII. An celebranti in impertienda benedictione cum S. Sacramento ministrare nequeant, loco diaconi et subdiaconi duo clerici
pluvialibus induti diacono et subdiacono dalmatica et tunicella indutis adiungi queant duo vel quattuor clerici induti pluvialis Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii exquisito Commissionis Litur cae suffragio, omnibusque
sedulo perpensis, rescribendum censuit: Ad I. Inclinatio mediocris, id est capitis, et modica humerorum inclinatio, quae in casu habetur uti profunda. Ad II. Nulla re erentia facienda est. Ad III. Quoad primum, ullam reνerentiam debet facere quoad secundum, Inclinationem mediocrem faciant quoad tertium, quartum et quintum. Nulla reverentia facienda est; at si acol thus transeat ante altare genuflectat in medio. Ad IV. Nulla reverentia facienda est. Ad V. Quoad primum, Negatiνα quoad secundum Provisum in praecedenti. A VI Ambo genua sectat in Umo gradu, inclinationem mediocrem faciat, assurgat et ponat incensum in turibula. Ad VII. Ministri genusexi maneant, librum sustinendo iuxta Caerimoniale Episcoporum, lib. II, caP. XXXIII, n 27.
Ad VIII. Quoad primum, rarmatis si benedictio cum S Sacramento fiat immediate post Vesperas sollemnes id est si
celehrans cum pluvialistis non recedat ab altari dummodo alter sacerdos et diaconus exponat et reponat Smum Sacramentum, illudque celebranti tradat et ab eo recipiat. Quoad Secundum, Negatise.
Atque ita rescripsit die 16 februarii 19o6.
A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefectus. D. Panici, Archiep. Laodicen Secret VII. De
Μomento et utilitate non Vacat haec responsionum series, vincaerimonias declaret sacrae functionis cuius in diebus festivis, postmeridiem, frequentissimus Si uSuS. Potuerunt autem quaedam addi dubiari v. gr. de inclinatione facienda dum canitur : Veneremur cernui; et utrum necne possint clerici dalmaticam induti sed sine manipulo et stola adstare et branti quasi duo ministri sacri, otiosi tamen, cum ipse celebrans Sanctissimum exponat et reponat in tabernaculo.
310쪽
De cierio qui inter Mimam anhelaeonum es capvEumnum suppIeat Cum nonnulla dubia huic Sacronim intuum Congregationi proposita fuerint circa servitium Clerici, qui aliquando vel loco Subdiaconi inmissa sollemni vel loco Cappellani inmissa ab Episcopo
vel ab alio Praelato lecta vel etiam inmissa cantata absqueministris inserviat, eadem Sacra Congregatio, audito voto Commissionis Liturgicae, ut dubia ipsa omnino diluantur, haec statuenda et in posterum observanda decrevit: 1. Clericus ad munus Subdiaconi obeundum in Missa sollemni numquam deputetur, nisi adsit rationabilis causa et in minoribus
ordin1bus sit constitutus aut saltem sacra tonsura initiatus. a. Clericus pro Subdiacono inserviens, alba super amictu, ingulo et tunica absque manipulo sit indutus, atque ψmnia, quae ad Subdiaconum ex Rubricis spectant, rite expleat, hisce tamen exceptis aquam ante offertorium in calicem non infundat, quod in casu iaconus praestabit; hcalicem ipsum infra actionem numquam tangat, neque pallam ab eodem removeat aut Super eum reponat cypost ablutionem, calicem non abstergat abstersente ipso Celebrante in sed tantummodo illum componat more solito et velo ooperiat cum bursa et ad mensam deserat.
3. Clericus qui loco Cappellani Episcopo vel Praelato inmissa lecta, aut alii Sacerdoti inmissa sollemni sineministris inserviat, Saltem tonsuratus esse debet, si alius inister in sacris in promptu
4. Clericus ipse omnia explere potest quae in Caerimoniali Episcoporum Lib. I, cap. xxi dicuntur promissa ab Episcopo iecia, is excepti quae supra n a prohibentur Clerico munus Subdiaconi obeunti. Insuper a calicem ante offertorium non abstergat; b nec vinum nec aquam in eo infundat; c nec patenam cum hostia, nec calicem Celebranti tradat. 5. Calix promissa ab Episcopo vel a Praelato lecta, sicut et promissa cantata sineministris, velo et bursa coopertus in abaco Statuatur, amoto abusu illum non velatum retinendi et ad altare discoopertum deferendi. 6. ilix ipse post Communionem a Celebrante rite abstersus, a Clerico ministrante suis ornamentis instrui poterit, ac velo et buria coopertus in abacum deserri. 7. Si vero Clericus sacra non sit tonsura initiatus, poterit quidem ab Episcopo aut a Praelato inmissa lecta utiminister assumi, sed
eo in casu calix velatus ante Missam ad altare deferatur, et more solito in medio mensae super corporale statuatur Clericus vero non tonsuratus ita se gerat ut inmissis a simplici Sacerdote celebratis. Poterit autem admissate Celebrantem assistere, folia Vertere, Palmatoriam sustinere calix autem, ab ipso Celebrante suo tempore abstersus et velatus, ac in medio mensae collocatus, abso luta Missa in Sacristiam deferatur.