장음표시 사용
31쪽
a Chrysostomό sere omnes Graeci Amstores δεξ ρυγ- illam admiserint. Coepit autem in Evangelio scribi postquam solemnis
precandi cansuetudo seu formam certam apud Graecos acceperat: nam Latinis omnino ignota fuit doxologia . Sed& ἀμω apparet non a Christo additum , sed ex more veteris Ecclesiae publicas preces ea voce approbantis Nec alia fuit caussa , quamobrena Graeci adnectere consueverint Salutationi Angelicae στι σωτῆροι ετηκες ο quia servatorein peperisti animarum nostrarum, quae certe nemo Evangelii ver ba putavit. XVIII. Plurima eiusmodi documenta peti possunt ex Luca Brugensi, quaeque mihi recensere non est otium ; superius enimtradita abunde ostendunt , qua ratione critice in iis rebus exercenda sit , 5c cum laude tractanda . Nunc quaedam ex textu Graeco loca, quae ad illustrandam Catholicam Religionem videbuntur opportuqa , indicare constitui. Principio quidem Christum Dominum recenter natum a Magis longissimo terrarum intervallo ex eorum Toparchiis stoitae praesul-
gentis duetu Beth IChe in uni appulsis, eo cultu religioso , qui Deo unice tribuatur , adoratum suisse uberrime ostendunt & eorum munera,& actus, & verba; potissimum phrasis illa Matth. II
II. Και πημως πι-- σαν ἀυτώ Et procidentes adoraverunt eum.
Afferant Sociniani similem loquendi modum ex Novo Testamento, quo cultus Deo proprius non sgnificetur, & tunc minus imperite effutire poterunt Magorum adorationem Christo infanti praestitam fuisse tantum civilem . Egregie autem, Rerudite hoc argumentum adversus Samuelem Baisagium institutum versavit Fassonius noster peculiari dissertatione superiore anno vulgata .
XIX. Vox Λυεον ubi occurrat apud divinos Scriptores , atque de Christi redemptione agatur , proprie debet intelli' gi, atque ita quidem ut significet verum pretium pro debitis totius humani generis solutum a Christo Domino, qui proinde vere munus hominum Redemptoris sustinuit. Abeant ergo Grotius, Socinus, Crellius, qui damnatas dirisque devotas perreniciosissimas opiniones importune iterum suscitarunt . Abeat Clericus , qui suis grammaticis coniecturis dubi m huius vo cis significationem reddere tentavit callidissime , merito bacinr Vehementius idipsum Araia expressit vertens o Γυμ ει pro-
32쪽
in parte eonsulatus a Theophilo Canetio reeenti ex prote.
stantibus Theologo; qui ait ca) : Iuam primumstisfactunis nee tas ofensa es , intelligitur' signi rationem pretium innuere propriissime dictum. XX. Iohannes Apostolus initio sui Evangelii appellat
Verbum divInum , non voce usus Platonica , ut contendit Clericus H, sed quod alia vox apud Graecos non inveniretur ad declarandam Filii increati naturam accomodatior . Nec subim cit huic voci notionem Hebraeis omnino novam . Nam etsi Philo Iudaeus , qui passim eam usurpat, Platonicorum dogmatum fuerit tenacissimus assertor, & Platoni vera eius nominis potestas nunquam affulserit ; potuit tamen Philo ex divinis scriptis, aut ex traditione , quae forte apud doctiores Iudaeorum atque magis religiosos viguit, recte intelligere , ut in eius libris haud obscura eius rei vestigia deprehenduntur. Opinio ista veterum Patrum auctoritati valde consentiens mihi multo probabilior videtur. XXI. Verbis illis Achor. XVI. is , ubi Iocatio. Lydiae nar
Paullo dicebantur emphasin magnam involvi fatebuntur quotquot sint idiomati sacrorum librorum assueti , R ex animi sententia loqui velint : iis enim eiusmodi locutiones vim quandam , qua interna divinae gratiae efficacia aptissime exprimatur , habere videbuntur . Nec mihi aliquis obiiciat magnorum cetera Criticorum Capelli, Hammondi , Clerici, qui coimira locuti sunt, nomina ; ii enim odio in Catholicos incensi rebus perspicuis tenebras obducere undique conati sunt, atque ut externam Evangelii praedicationem ad fidem, quae etiam in salutem operetur, sufficere sustinerent, nullum non moverunt lapidem.
lus invenerit aram Athenis positam , cui inscriptum legeba
ς) In Epist. ad Tit. C. I. 1 Hane eandem inscriptionem laudat inter alios Syncellus, qui aram ab Atheniensibus exeitatam memorat ob erudeli imam famem, qua illi eirea Olymp. CCv. laborarunt. Adesis Rctum P. Corsinum mei ord. supremum moderatorem,
33쪽
seriptionem arae, quam Paullus refert, habuisse Ignoto Deo; sed Diis A ae G Europae εν Africae , Diis ignotis, in peregrinis : alii autem volunt Diis ignotis in peregrinii. Ego
quidem non omnino consideratos arbitror esse omnes , qui Paulli inscriptionem mutare , aut ut minus accuratam emendare contendunt , cum ea satis sibi constet , atque validissimis fulta praesidiis consistat. Athenienses autem nomine Ignori Dei Deum verum , quem a Philosophis eorum popularibus , forsan etiam a Iudaeis ineffabilem esse intellexerant , coluisse , Baronius H , Lorinus, aliique nostri temporis gravissimi viri egregie opinati sunt . QD- circa Clemens Alexandrinus , atque Augustinus diserte agerunt Athenienses unum Deum verum licet sibi ipsis ignotum adorasse. XXIII. Mihi denique explicandum sumo locum illum Luc. XXXIII. 44. Η', δἰ ώσἀ-ἔκτη , 6-ολώων
quasi sexta , ορ teneserae factae funt super universam rerram usiue ad horam nonam ; σ' obscuratus es Sol . Quibus verbis certo certius intelligere licet , tenebras, moriente Christo Domino , non Iudaeae tantum, sed universis etiam , qua Iate patent , incubuisse terris ; & unam i celeberet mam hanc
Solis Eclipsim plurimis fuisse insignem prodigiis. inae omnia insigni eruditionis copia more suo persequitur b Canus Episcopus Canariensis nobilissimus ex ordine Praedicatorum The Iogus . Eius autem Eclipseos Phlegon Hadriani Libertus inentionem iniecit e tenebratum etiam meminerunt Thallus apud Iulium Africanum , eiusque prodigii mbnumenta in Archiva Ethnicorum fuerunt illata, quemadmodum Tertullianus c), Lucianus Hieronymus se) apertissime testantur . .. lqui in immortali opere Fast. Atti T.IR ad Olymp.CCv. more suo, hoe est erudimtissime , locum illustravit. a) Annot. ad an. ChrisI. quem consule b) Lib. XI. C. g. Vid. luetius Dem. Evang. Prop. II. num. 8. co Apolog. C. XXI. . '- cd Apud Rufi Lib. IX. His . Euseb. C. VI. ce) In Matth. XXVII. I H beto versionem Arabicam , ex qua tota sententia illustratur
34쪽
De vetere Hispanae Ecclesiae dignitare
ERet aa milia raratum est atque iucundum
de vetere Hispanae Ecclesiae dignitate disserere , quod ibi viri summi tu nonumero clarueriM , qui rebus sapietatissi . me gestis eam nobilitarust. Atque principio quidem originem illa repetit ab ipsis Apostolis , a quibus veluti purissimis fontibus, quemadmodum Magnus Hier nymus memorat s , Religionis Christianae hausit exbrdia . Hi autem Apostoli sunt Iacobiis Maior , Paullus , qui , ut perpetua a Maioribus nostris ducta traditione constat, Christi Evangelium in Hispaniis praedicarunt.
Nec moror recentiores Criticos, qui & ingenti coniecturarum agmine ό εc veterum Auctorum silentio freti lacobum nobis eripere moliuntur: cum certe coniecturae illae penitus di l-vantur i . ix aliunde etiam idonea ad receptissimam opini
a In Comm. ad Esai. Q XXXIV. Conferatur eum Comm. in Epist. ad Roman. C. TRI Auctorum nobis adversantium argumenta satis superque diluerunt Patres Bollandiani ad diem XXV. Iul. & in Supplem. ad Mens Augusti, &Cl. nostras Hinricus Floreatus Eoas a Sastrara Tom. IlL & T. VI., ubi Q. Mamuchii conatibus Antiq. Christ. T. II. C. XXIII. oecurrit. Vellem ipsum sedato ansemo consulerent Recentiores, nee alii in aliorum sententiam quasi pedam irenti
35쪽
nem tuendam. testimonia λ proferri possint. Ad Paullum vero quod attinet , eum tandem in Hispanias promissi σ) memorem concessisse , Clementis Romani , Athanasii, Cyrilli Hierosolymitani, Iohannis Chrysostomi, Hieronymi, Gregorii Magni, Theodoreti b) omnium sere Patrum vox est . Id ipsum luculenter illustravit, atque extra omnem dubitationis aleam positum esse novissime ostendit Cl. Mamachius o. P. acerrimi iudicii stir, & in Antiquitatibus Ecclesiasticis versatissimus e) . II. Primi tamen Hispaniarum Ecclesiarum proprii Fund tores merito suspiciuntur septem Episcopi Torquatus,Ctesiphon, Indaletius , ,Se ndus, EuphPsius , Caecilius, Escius , a Beatissimis Petro; 3c Paullo Apostolis,ordinati, atque in Hispanias circa ultima Neronis tempora directi: quorum opera tantum fidei catholicae accessit incrementum , ut saeculo integro nondum elapso omnes hispaniarum terminos Christo iamyubditos asseruerit Auctor Tertullianus post Iustinum e , & Irenaeum t) ; quorum testimonia perpendens Baronius temperare sibi non potuit, quin EccIesiam, quae tunc erat in Hispaniis 'i appellaret florent in xx et Unde d, mnino inconsiderate scripsit Sulpicius Θ) non nisi post Aurelianum, qui Imperator renuntiatus est an .Chr. a So. Dei Religionem trans alpes suisse susceptam; secus ac de Evangelii iam inde a primis temporibus propagatione per universum terra
cab Ad Roman. XV. b) Consule ischel stratium Antiquiti reel. T. II. Dise. IV. C. vII. 9 Antiq. Christian. T. u. Lib. II. p. 287. : d) Ad.ersus Iudaeos C. VIII. . 'Contra TrypE. f) Lib. I. C. X. Annal. T. Laul an. Chr. LXIX. .
r In offeto Toletano antiquissimi ritus S.Iacobi in Hispanias areessus hymno sacro reeolitur, quem quidem ante Corporis inventionem confectum esse, quidquid eontra Cenius praeelare alioqui de Hispanis metitus contendit tal.C.lI., argumento invictissimo ex .Ritu Golinico mihi videor tansem Oprehendisse. Stat etiam pro Hispanis Sanctus Ecelesiae Doctor Isidorus Lib. de ort. α obit. Ss. LXXII. Negant hodierni Critici Isidoro laudatum opus . At nemo hue usque documentis , quae in eius defensionem proposuit Cl. nostras Rieol. Anto. nius Bibl. Hisp. T. l. L. V. C. lv. respondere potuit. Itaque opus etsi forte ali quatenus vitiatum Isidoro vindieandum censeo . Affertur etiam a Nostratibus pro Iaeobi adventu testimonium Iuliani Toletani, Valafridi , de Natu rol eium Florentinii P Vid. Floreatus ubi supra. - a Huius Historiae fidem iacit eodex ille antiquissimus Coneiliorum Hispan. ante octingentos annos scriptus apud Iohan. Pin. Act. SL TOm. VI.tract. Praev. n. s. In Martyrol. antiquiis. ad diem XV. Maii apud Bolland. ibidem ι& Gregorius VII. Epistol. LXXXIV. ' Disiligod by Corale i
36쪽
mini orbem , ae potissimum per Hispanias superiores Seripiores tradiderant. ν III. Huic rei plenissimam lucem afferunt duo clarissima imter alia monumenta et Concilium videlicet Eliberitanum, &uberrima Martyrum seges persecutionum tempore Christo ab illis Ecelesiis consecrata, quorum laudes cecinit celeberrimus Poeta Caesar-Augustanus Aurelius Prudentius . Ante alios celebrat ille Hymno V. Vincentium Diaconum , qui Valentiae Ecletanorum nobilissimum triumphum reportavit a no CCCXLII. Aerae Hispanicae 3 , aut 3o . Aerae vulg. Chrisub Maximiano Herculio, cui Hispania parebat , quidquid comtra effutiat D vvellus. Sanistissimi Levitae Patria , de qua religiose inter se se concertant Hispani , certissi ina est Pruridentio Caesarinugusta ; quod ex Hymno IV. 6 , quo hane
1 Errorem Sulpieii notavit Politus noster in Commenti ad diem XIlx
a Qui hymnum IV.de HIIt martyr ous Caero inualussanis nedato animo legerit, dubitare non poterit, quin ea fuerit eius Patria. Miror doctiss. nostra4tem Nieolaum Antonium rem certam in eontroversiam revorasse; an erat inhoe studio partium non nihil serviendum 3 Utemur Epocha genti notirae propria, Aera videlieet Hispantea apu4 Chronologos celeberrima, quae initiuin ducit ab anno, quo facta a Triumviris totius Orbis partitione & a Senatu approbata Caesi Augustus Hisipanis imperare eoepit; quod contigit An. Per. Iul. 46 6. Urbis C. II 6. annis 38. U- te Aeram Christi vulgarem, quod tenendum esse nuper laudatus Auctor Flore. Eius demonstravit aduersus Cl. Marehionem Mondexarensem , qui ut erat in his rebus accuratissimus anno integro mutandam esse putaverat. Martyrum credat patriam eorunis Debitam saeris Inde Vineenti, tua palma nata est Clerus heie tantum peperit triumphum Hele Saeerdotum domus infulata Valeriorum . Paullo pia. Nonne , vineenti, peregre necandust Nartyr his terris tenui notasti Sanguinis rore speelem futuri Morte propinqua a Noe eolunt cives. velut ipsa membra Cespes ineludat suus, & paterno
Servet amplectens tumulo beati l . . .
Noster est quamvis procul hine in urbe
37쪽
Iebem eius Patriam collaudat, adeo manifest' dedueitur cui locus dubitandi nullus relinquatur . Id ipsum Graecoruna , i queis Vincentii dies festus fuit maxime sollemnis , Menolo,ia, Basilii ' Porphyrogennetae a) , & Menaea luculenter bsten
IU. ' Alterum argumentum, quod indicavimus, est Conci , Iium Eliberitanum , aut verius Illiberritanum , & vetustate R. rebus in eo definitis , .&Episcoporum numero nobilissimum, nostraeque Hispaniae honorificentissimum, habitum priusquam pax Ecclesiae reddita fuisset Maximiano imperante: circa, amnum Aer. Hisp. CCCXLI. vulg. Chr. 3o3. labente vere. Ea est Epoche Cardinalis Aguirrii , quam ceterorum Chronologorum calculis praeserendam existimo'. Certe qui eius tempus post Constantini eonversionem reiiciunt innumeris implicantur dissicultatibus , quas miror Archiepiscopo Tarraconensi summocritico non occurrisse . Urbs ea , ubi celebrata est Synodus, sita olina fuit in Provincia Baeticae prope Granatam , cui h norem eius Concilii deferendum esse, non vero ruiberi Nar bonensi opinatus est m. agno rationum pondere commotus doctissimus Ferdinandus Mendoga habita ea de re singulari di sertatione . Integris LXXXI.Canonibus multa aeque ac utilia Ecclesiasticae disciplinae eapita prudentissime stabiliverunt Episcopi XIX. numero , qui ex tota Hispania in unum illum lo-
. V. Adsuit autem snter alios eidem Concilio Magnus ille Episcopus , Sanodorum princeps , qui Drmulam Fidoi in meaena Synodo rancepit , in Arisnos ubique pro Haerericis triam xit b) , qui auctor fuit Constantino Magno , ut Religionem Christianam amplecteretur se , Ηosius , inquam, Cordubens s Episcopus. Praefuit vir celeberrimus Concilio primo Genera-
Noster At nostra puer in palestra. tei' aTuque, Vineenti , eui sanguis hine est
S alia videri possunt apud magnum Philologum . Politum nostrum , qui ea primus omnium eollegit in Martyri Rom. Comm. ad diem XXII. Ian. ι Verba sunt Athanasiit in Epist. ad Solitan . . .ce, Baronius ad ann CCCXXIR ex Zosiano L. II. p. 683.
38쪽
li Nieaeae adversus Arianos coacto , nomine Silvestri Romani Pontificis 3 . Praefuit & Sardicensi sub Iulio Papa . A fide Catholica , quam ubique acriter defenderat , nunquam desedicit 3 , nec contra Athanasium sa) subscripsit , quamvis nullum non movissent lapidem Ariani, ut id a constantissimo Sene
extorquerent. Moriturus etiam Arianam haere in eodemn
vit , vetuitque eam a quoquam probari ac recipi F . Putidam ergo fabellam , quae de eius obitu apud Isidorum e
legebatur, laciniam esse Luciferianorum opera intrusam ast tamque nullus dubito; cum certe ab Athanasio minduat Abraha micar senex, vita irreprehensibilis, in istoc vere Uur,
vere sanctus ; adeo ut ab Ecclesiis orientalibus tahquam Sa ctus colatur , eiusque mentio 3c in Menologiis Graecorum μ), R in Kalendario Syriaco e) habeatur vel maxime hono
VI. Hosio sanctissimo Confessori Laurentium adiungo Mala
G Menae. ad diem XXvII. Augusti 1 Menolor. Metri mr Menolog. Cardin. Albani a Martyrologium Taurinense Mc Bolland. Saacti Patris His Episeopi coνd. meminerunt. O) De Kalendatio Syriaeo ad v. Noqvembr. vide quae exstant apud Nic. Anton. Bibl. Hisp. T. I. L. II. C. I. t Negat Blondeli. in Apol. Gen. Franci sed habemus testimonium, Eusebii apud Ratram. Cordi L. Iv. C. 8. Tom. II. Spieil. Dach. & colligitur ex Athanasio eitato, Severo Sulpieio Hist. LII. Hine primus omnium subseripsi a Appellatur ab Athanasio elua Synodi prinoem , ductor.3 Sanctissimi viri famam obscurare tentarunt Donatistae, Ariani, Luciferiani pessimae fidei homines . Illorum ealumnias refellit Sanctus August,
nus L L eontra Epist. Parmen. C. VIII. & L. de unici Bapt. C. XVI. ut eer. te supervacaneum foret eaussam omnino confectam peragere . Paullo diffeilius est Hosum vindicare ab Arianorum impostvris 3 aiunt eum , exemplum formulae Syrmiensis conseripsisse. At vero eum in exemplari latino eius is nodi nullus haberetur titulus, ut ex Athanasio Lib. de Synod. S Socrate LILC. 3m certo liquet ; quis non videat titulum illum Arianorum maledicentia Versioni Graecie assictum fuisse λ Hilarius in Phrygia exulans Arianis ei reum in datus Hossum in titulo misit ab illis dereptus . Leg. PP. S. Mauri in opera Hilar. μι rass. & P. Ceillier Histoici T. IV. C. n. 7. Communionem cum Ursacio & valente, quam Hosio tandem exprobrant, eam fuisse tantum civilem aio, quaeque Ss. Basilii. Martini, Eulogii exemplo defendi penitus m. test . Consulantur Athan. Apolor. II. & Epist.. ad Sol. Epiphan. adversi haer. L. III. haer. 73. n. r . & Sev. Sulp. L. II. - & omnium uberrime caussaII egit eruditiss. nostras Floreatus Ord. S. Aug. ripas. Sagrad. T. X. Trin. 33. C. . quem legant Reeentiores, εἰ postea Ηo in condemnent.
39쪽
tyrem' invictissimuni ,' quem civem nostruiti Hispani longata
saeculorum serie nemine reclamante venerati sumus , quamvis Romae Martyrium subierit . Sed heri aut nudiustertius, ut ita loquar, Cl. Blanchinus vir praeclare de Antiquitate Ecclesiastica meritus cum de Sacramentario Veronensi a se primum edito, notisque illustrato dissereret, Laurentium Romuna Civitate donandum , Ronianorumque popularem pronun tiavit . Cui tamen opportune occurrit Cl. Franciscus Perezius
Valentinus sa) divinarum humanarumque litterarum scientissimus , qui opinionem immaturam penitus profligavit ; auctoritatem Sacramentarii, quod Leoni Magno tribuendum putaverat Blanchinus , valde infirmam, immo eo loco, ubi de is Laurentio agitur, omnino nullam perspicue ostendit, & quasi I ostliminii iure nobis Laurentium restituit . Vindicavit simi- iter Hispanis Damasum Romanum Antistitem , quem Hispa nia ipsa secunda Heroum mater dedit, ut in Cathalogo Fe liciano , & Anastasio Bibliothecario diserte traditur ; enoda
tis quibusdam craniecturin . quibus post Tillemontium aliqui
Biographi paullo liberiores monumenta , vel ab ipsis Heterodoxis honori habita traducere non sunt veriti. VII. Ipso eodem tempore , quo Constantinus imperabat, Caius Aquilinus Moeneus nobilissimi generis Hispanus Presbγ- ter frust quatuor Evangeliorum libros Hexametris verss-Θur atque se omnium primus res sacras carminibus nobilissime versavit ; exemploque praeluxit Prudentio , Sedu- Iio , Aratori & ceteris eiusmodi Vatibus r unde magna laus
Hispaniae nostrae accrescit , quae primum Poetam sacrum suum indigenam veneratur. Eum multo eruditiorem existimavit Barthius , quam vulgo alii putent , quamvis stiluma premat , & verba ipsa Sacri Evangelii retinere laboret . Itaque nimis acre videtur Ludovici Vivis iudicium, quod de Iuvenco exstat Lib. III. de tradendis disciplinis. VIII. Dissicillimis illis ante Constantinum temporibus nulla videtur inter Episcopos Hispanos agnita Hierarchia, ita ut
alterca) Binae dissertationes Romae MDCCLVI. a Cl. viro , publiso rei
litterariae bono Hispanis dato, editae eonsulantur i nee dubito , quin Lectorquieumque ille sit veritatis amans in nostram sententiam e cedat.
b) S. Hieron ' de Seriptor. Ecclesiastieis.. Primus enim doeili distinguens ordine carmen
Maiestatis opus metri eanit arte Iuveneus.
Venisti Fortunat. initio vit. S. Martini. cc Lib. XXL Advors C. V.
40쪽
alter alteri dignitate praee minere putaretur , quod exemplo Martialis , & Basilidis , quorum caussa ad Episcopum Carthaginensem delata fuit, perspicue ostendit Ferdinandus Mendo-aa H . Quo loco reprehendi merito debet Cl. Veteris ac Novae Discisiinae auctor Thomassinus f, qui Canone LVIII. Conc. Illib., ubi de litteris communicatoriis ab Episcopo priamae Cathedrae examinandis decernitur, adductus oppositum existimavit. Quae tamen verba non Metropolitanum, ut ille sibi persuasit, sed Seniorem Episcopum indieare iis etiam notum est, qui veterem disciplinam vel summis labris delibarunt. IX. At vero post Constantini sanctionem , quae an. Aer. Hispan. CCCLXX, Chr. 32 a. edita est 3, Hispania in quinquet Provincias divisa, in ea quinque similiter Metropoles Ecele si asticas agnitas fuisse Tarraconensem scilicet , Carthaginen
sem, Baeticam, Lusitanam , Bracarensem pro comperto haebetur ; ut ita deinceps ad Metropolitanos ea deserri consue Verint, quae prius Episcopi ordinatione antiquiores exercue rant : εc Ecclesiasticarum rerum disciplina . ouae laeculo illo& sollemni templorum dedicatione , 8c novarum sedium Episcopalium accessione magnum incrementum nacta est , coeperit secundum Nicaenos Canones vigere. Hinc Caussae maiores Romam deserebantur, quemadmodum Patres Sardicenses decreverant; quod constat ex definitiva sententia in Concilio Toletano Primo adversus Paternum Bracarensem Episco,pum lata. Fidem huic documento praestare detrectant Que- stellus , Natalis Alexander, Antonius Pagius , qui tamen f esse refelli possunt cum ex Chronico Idalii , tum ex Epist la II. S. Innocentii ; nisi haec sorte ad aliud Concilium rese. renda sit. X. Eorum autem , qui puram putam Hispanae Ecclesiae
formam intueri cupiunt , plurimum interest monumenta minus certa a sinceris secernere . Quocirca Decretales omnes
si fragmenta quaedam apud Patres occurrentia, & Epistolas Synodicas Damasi ad Paullinum Antiochenum excipias )ante . In Notis ad Conei l. Illib. Lib. III. Cap. 42. ba De Benef. P. I. L. I. C. ueo. n. 7. & C. n. Novam bane Provinciarum dismetionem biennio post urbis dedieationem eum Pagio adversus superiores Chronologos, Cassiodori & Alexandris no Chronicis Kventibus, ad eonsulatum Paratiani & Hilariani reiici in .a Omittimus valeares insilio, di Mauritaniam Tingitauam.