장음표시 사용
21쪽
responderet. Si praeter nostrum, innumerabiles Mundos Deum condidisse statuas, erit tibi quidem aliquantulum levior haec dissicultas: Qui vero, praeter Tellurem hodiernam, Atomum, si parvitatem spectes di
si spurcitiam, sterquilinium nullUm ag- e. o. noscunt mundum habitabilem, nullos incolas nec quicquam futurum extincta hac vita nae illi Majestati divinae graviter ossiciunt Deum sibi fingunt homine magnanimo minorem. Dein si, praeter Tellurem ipsam, res humanas, quae hic agitantur, observes adeo minutas esse reperies, aut confusas, aut aerumnosaS, ut a malo numine constitui, O ab impotenti tolerari, suspicaberis. Inter principes quid aliud quam Bella e caedes inter privatos, lites, jurgia, calumnia dc causatum disceptationes quotidianae saepe etiam de lana caprina Multum ubique ineptiarum e stultitiae, parum sapientiae cc quod gravius est, rarae brevesque Voluptates multus e diu turnus labor e dolor vel ex morbis vel inopia, vel inimicitiis, aliisve incommodis. Adeo ut hujusce vitae Fabula Deo, neCAuthore, nec spectatore digna ideatur: nimirum si abscindas sequelas omnes, ec
SED progredior ultra: Non tantum Deo indigna sunt, sed etiam Anima humana, res c negotiola hodiernae vitae, si futurae
spem dc prospectum adimas. Deprimimur;
22쪽
in hoc statu mortali insta locum, . gradum, . praestantiam naturae nostrae Unde iste nobis sudor, in nonnullis rebus aut affectibus naturalibus unde istam modestia aut perturbatio, in natura humana non tantum Cum peccamus, sed cum ipsius naturae desideriis aut necessitatibus obsequimur. Cur pudet nos nostrum, o naturae
propriae si infra nativam dignitatem nihil
agimus, si nec capaces sumus praestantioris sortis nec digniorem habuimus Unquam, aut habituri sumus Praeterea, de-1tinemur, in hac vita, iugis c occupatiunculis, quae me decent, nec replent, animam rationalem, rerum multo majorum cc meliorum compotem. Quod optimum
est, quod nobilissimum, quod divinum in
nobis, tantum non obruitur onere cc Urae
corporis: aeculisque t ossiciis ad victum, Vestillam, valetudinem necessariis His tamen non indiget Anima. sed in servitutem cogitur, ut mancipium corporis. Sub
' equis es ti putet hominem natum ad cib9s auri mo potus percolandos reliquosque bruti corporis p petitus atlanas λ ad ventos acupandos, es Des Tu nidas , fallaces per totam iam φ u i tamen brevi in- fauid transactά, in terram recondattir, , in pultinerem resolvatar. Atque hic finis hominis in rerum humanarum. Non temere, fortuit) fati , creati fumus :' sed profect) fuit quaedam vis, quae generi confateret hu- mauo nec id gigneret aut aleret, quod cum exantia viset omnes labores, tum incideret in mortis malum empiternum. Cic. Quaesi Tusc. I. inutile.
23쪽
jicitur hic vanitati, o ingemiscit, vilibus
S minutis occupata. hiorsum vero sublimis ille intellectus, quo coelestia caeterna contemplatur quo Coelos, Terram metitur nobilis ardor, c aspiratio, ad altiora, majores Quorsum illa sitis immortalitatis, quae nunquam explebitur pQuorsum illa virtus heroica, in nonnullis, quae exuperat privata commoda, dc postponit, ob commune bonum, aut Virtutis amorem Θ Haec faciunt ut credam quum Deus nihil moliatur inepte, nec inanes Obis indiderit instinctus fore tandem ut ab hoc carcere liberi, nova luce, e praestantiori vita bonisque fruamur sempiternis. VIDES, Mentem humanam, e liberiores ipsius motus, coerceri, o quasi suG- cari, in hoc corpore cc quo erectior est, bc excelsior, inritiis cogitationibus, eo magis se impediri sentit. Cui bono igitur haec visa amplitudo animi nostri, quibus fertur ultra fines X limites hujusce vitae, si revera nihil suppetat aut supersit ultra 'Deus e Natura frustra nobis dedere has
alas, si tantum reptare super Terram, nunquam humo se tollere, nunquam aethera petere, licuerit. Frustra quidem, sed cincommode nam quo elatior est animus in suis contemplationibus, o a sensibus abstractior, eo minus curat res terrenas, cmagis inhabilis redditur ad vitae communis ossicia. Quod si haec unica sit vita cujus
24쪽
est capax, o quasi Totum rei humanae, perit Anima sua virtute atque omnis sapientia, praeter mundanam, e quae eo
1pectat, est stultitia. Infamis indignitas& calumnia in Deum P homines. Quis hoc ferre potest, cui mica salis, aut generosae indolis Quis non indignatur has injurias, sibi, gentique humanae impositas ΘΙ unicum addam, si is sit status rerum humanarum, qui hic fingitur atque id
1civissem ante diem natalem, hanc Vitam, mihi oblatam, cum indignatione respuis. 1em: Neque Vivere, neqlle mori, Operae pretium csset. HACTENU amatura Divina cc humana, rationes c argumenta sumpsimus, adprobandum vitae futurae spem certam cindubiam occurrit alius argumentandi mo
dus, a natura erum, conjunctim cum na
tura divina: sic se habet. Si Deus est, sunt etiam aeternae e immutabiles Boni cMali rationes Turpis e monesti Justi conjusti discrimina: is autem positis, 1equitur, ni fallor, fore alium, praeter hodiernum, rerum humanarum statum et ordinem. Forsan prima fronte non patet haec ita esse connexa Sed connexionis Vim, in utraque parte argumenti, paUCis aperiam. Nomine Dei, omnes intelligunt numen summum, re infinite persedium. Perfectiones divinas agnoscunt semper,
inter alias. sapientiam. bonitatem, justi
25쪽
tiam, re puritatem omnimodam: Vae, cum sint perfectiones in Deo, id erunt pariter pro rata proportione, in naturis quibuscunque intellectualibus a Deo Creatis. Dantur itaque Boni e Mali,
justi X injusti, turpisa honesti discrimina,
ab aeterno non ab impositione hominum, aut legibus tantum humanis, constituta sed ab immutabili Dei natura dc persectione promanantia. Cumque Deus, sive persectio summa, sit mensura omnium Rectumque index sui, obliqui quae de-Viant ab hac regula, sive his oppositae cobjectae qualitates, erunt eo ipso vitia, labes c errores ab aeterno pariter sic constituta. Atque haec est pars prima Argumenti nostri. Secundo, discriminatis hoc modo rebus e actionibus, discriminantur etiam homines in duos ordines, Bonos cMalos justos Minjustos honestos e turpes. Illi placent Deo, Η displicent Illos amat, Hos aversatur Deus enim non
potest non amare sui imaginem persectiones has, ubicunque occurrunt, agnoscere: Quod sibi conforme est, re divinae naturae particeps fovere cc amplecti. Et e con-Verso, quod incongruens, discors PQ Oppositum suae naturae, repudiare o abhorrere. Quum vero Deus sit aequi rectique amantissimus, idemque potentissimus, non erit otiosus spectator: us faciendum clarabit, nec eandem celicitatem amicis re inimicis,
26쪽
dignis ec indignis, impertiet sed bene aut
male merentibus suam Unicuique portionem
debitam. Et quo quisque est perfectior, virtute, pietate, sapientia DeoqUe proximior indole cc natura, eo erit altiore beatior. Hoc autem, cum neutiquam fiat, ut
palam est omnibus, in hodierna vita: Consequentissimum est, ec, instar Dei ipsius, stabile e immobile, ut in futura aliqua peragatur.
ΑΤ Q UE haec hactenus Solet hic adjici, coronidis loco, atque Ultimi argumenti, Consensus Gentium universalis de vita futura. Nec immerito, ut mihi videtur; Vox enim naturae, si recte intelligatur, est index, testisque veritatis. Sed hujus argumenti vim duobus modis labefactare student adversa sententiae fautores. rimo, negant hanc opinionem aut spem vitae ii- tura Universalem esse inter Gentes saltem si barbaras includas Dein inter Gentes excultas e literatas inter ipsos hilosophos aiunt nonnullos in alteram partem fuisse propensioreS. AD primum quod spectat, quotquot Gentibus umen aliquod coluerunt aut cultum religiosum, ritusve, qualitercUnque superstitiosos, instituere eo ipso tes. tati sunt e prodidere aut spem aut metum vitae futurae prout Diis suis placerent vel displicerent, se praemia vel poenas accepturos Reliqui autem Ethnici,
27쪽
CAP. II Resurgentium. II siqui sunt istiusmodi qui nihil divini sa
piunt, nihil humani sapere non minus videntur sed pecudum instar, Vitam agere helluinam. Ac proinde iniquum esset, ab his homuncionibus metiri genus humanum ab his fecibus hominum, PQ ipsius barbariei, reliquorum omnium vires e Virtutes aestimare Siquis vellet alicujus herbae vim nativam inquirere, non flaccidama exuccam colliget, e solo sterili sed qualis nascitur in agris non malignis, o rore coeli, solisque radiis vegetatur. secundum usum ordinemque naturae quod huic herbae competit. id ad suam speciem pertinere, aut toti generi proprium, naturale, statuet Vel si gemmae nitorem ac indolem scire Velles, non tantum brutam, ut aiunt, inspicies scabram o terrae sordibus obductam es sed extersam e politam: Et quid tum Valeat, quam Vibret lucem, aut Virtutem emittat, id totum naturae e viribus ipsius attribues, exinde pretium lapidi
A secundum quod spectat, qui si intaut fuerunt inter literatos aut Ρhilosephos,
qui vitam futuram abnegant, hos X O-rum esse numero constat, qui nihil in rerum natura, praeter Materiam aut saltem nullum in rebus mortalibus, Turpis PQ Honesti discrimen naturale, recipitant. Sequenti capite refellendi sunt priores: eca posteriores quod attinet, si probatum dedimus,
28쪽
dedimus, a natura Dei, Bonia mali aeterna esse discrimina, errorem, quo nititur illa sententia, diruimus: cc eadem opera,e orationis filo, connexam ostendimus vitam futuram cum illa Dei rerumque natura Ut summatim dicam, res eo redit,
Si Deus es, o etiam vita siturae, qui
illum agnoscunt, hanc e medio tollere, aut ipsius fidem e mente humana eradicare, frustra satagUnt. QuΑ nobis monstravit Vitam natur lumen, hactenus secuti sumus sed clarius lumen emicat ex oraculis sacris vitamque futuram, palam re in aperto omnibus os . tentat. Non diffitendum est, in oeconomia Judaica, vitam aeternam, quasi in umbrist dubiae lucis crepusculo, constitisse sed in religione Christiana, Sol nihil monstrat evidentius in medio die, quam nobis immortalitatem Authores Sacri. Ut nihil hic dicam de Resurrectionis doctrina speciatim, aut de judicio supremo notum est, tam Christum quam Apostolos, vitam hodiernam e futuram ubique discriminasse: atque in hac discriminatione verti cardinem Μ xk ni religionis nostrae. Quid profuerit homini,
inquit Christus, s lucratus fueri mundum totum, uimaeque suae jacturam fecerit
Anima, cui omnia succedunt ex voto in hodierna vita, disperdi non potest, aut esse Luc. xvi misera, nisi in altera. Alibi ait Christus,
Facite vobis amicos ex Mamon injuso,
29쪽
ut, cum defeceritis, recipiant vos in aeterna tabernacula. Dein alio loco, Ne timete vobis ab iis, qui trucidant cor Mat. x. 18sus, Animam autem non possunt trucidare e sed timete potius eum, qui potes ii Animam I corpus perdere in Gehenn . Denique, ut me abnegaSerit in con spe Iu Luc. xii. hominum, abnegabitur in con pectu Ange-Iorum Dei. Et qui bonis suis spoliatus at xlx. fuerit in do tit. mei caus , reddam illi multipla in aeso futuro filis,' aliis
innumeris locis, faeculum hodiernum claturum distinguit, tractatque, ut opposita, aut disparata Christus. Nec tantum in sermone aperto, sed etiam in parabolis, idem premit argumentum, de Lazaro fiwiυite verba faciens. De Margarit inexputabitis gretii de tritico S loliis rcaeterisque hujushiodi. Et in sua concione ad populum e Monte In colloquiis quotidianis ubique loci, N. nullo non tempore, hujusce mundi bona aut mala parvi ducenda praedicat, prae Regno cosorum, PQ futura beatitudine aut miseria. Denique sua resurrectione a mortuis, ec ascensu in coelum visibili, vitam esse futuram, non Verbis edocuit modo, sed etiam ante oculos exposuit.
EANDEM calcant semitam Apostoli: duplicemque vitam, statumve duplicem, animae ubique attribuunt Si in δε δε- Cor.Yς. sit vit . inquit Sanctus aulus, spem δ' habemus
30쪽
1 De Statu Mortuorum CAP. II. habemus cii Chrso, miserrimi omnium
a Cor. v. sumus Scimus vero, ut alibi loquitur,' ' terre stris hujus domus no strae tabernaculin dissolutum fuerit, nos aedis cium ex Deo habituros ; domicilium non manu factum, aeternum in coelis. Etenim qui δε- mus in hoc tabernaculo, suspiramus gravati non eo exui cupientes, sed superindui: ut absorbeatur mortalitas a viid.
Rom. viii. ariter ad Romanos init totam naturam, Una cum nobis, ingemistere graVatam, cad immortalitatem quandam aspirare Nec ullo modo pares esse hodiernae vitae serpessones, gloriae in uobis revelandae. Sed quid multa in scriptis Apostolicis, Vitam
fmtUram Vitam raeternam, sonata omnis pagina tam fundamentum, villam Praemium, fidei nostrae atque hanc immor-2Tim. i. talitatem tu Iucem eduxisse dicitur Christus, tu suo Evangelio. Hanc nimirum apertius explicuit, ic emcacius, quam aut Moses in sua Lege, aut in suis Scholis hilosophi.