장음표시 사용
31쪽
mortalem disinctam a corpore S ab omni materi . Posiae hominum vita futura, sequitur
necessario Animae humanae immortalitas. Sed hanc alii adventitiam, e gratia tantum divina superadditam : alii congenitam animamque ita natura indis lubilem, statuunt. Alterutro modo immortalem esse, manifesto testatur, ut supra vidimus, Scriptura Sacra cum de vita aeterna, resurrectione mortuorum judicio, praemiis poenisque futuris, coelo, inferno, aliisque cognatis disserit quae mortuo e dis lut corpore, animam 1que durare, Vivere, sen1ua cogitatione frui supponunt. UtcUnque Operae pretium erit, opinor, paucis inquirere, si, praeter illam gratiam Dei extraordinariam, quaecunque tandem fuerit, id habeat Anima humana, dependenter quidem a Deo, sed vi d principiis suae naturae originariae, ut immortalis sit, o incorruptibilis. Nec
enim mediocriter assensum fidemque corroborat, bd efficaciores reddit, ea, quae Credimus, in ipsa rerum natura videre radi
32쪽
16 De Statu Mortuorum CAP. III.
IN Anima, praeter cogitationes, aut Vim cogitandi, nihil omnino experimur, aut de
prehendimus. Quicquid agit Anima, sive
in seipsa, sive exterius, non tactu aut impulsu agit, sed vi alicujus cogitationis intellectus, Voluntatis, appetitiis, aut alterius nominis. Et cum patitur, sive a seipsa, sive exterius, ea etiam est pecies aliqua cogitationis . Ut nihil prorsus in mente nostra reperiamUS, radier Vario modos aut Vim cogitandi. Quod si integra natura Animae, e essentia, ut dicunt, in cogitatione consistat, est essentialiter vita cc indesinenter activa vel sui conscia nec perire potest aliter quam annihilatione. Nam si cogitationem omnem adimas, aut vim cogitandi, tollis ipsam essentiam Animae quod idem est ac destruere vel anni hilare Animam. Id quidem esse penes Deum, non negamus, ne id quaeritur impraesentiarum Sed negamus, Vitam ipsius perire posse, aut vim cogitandi,1 Aperstite Anima essentia. Id quod Opinor, ab hac constitutione Animae, modo recipias, recte ec necessario sequitur. QUI hoc modo naturam mentis humanae constituunt co ipse immortalem constituunt, PQ indeficienter activam, vel sui consciam, nisi redigatur in nihilum. Qui Vero, praeter hanc vim cogitandi, O vitalem energiam, Ut Vocem illam mutuemUr, Animae attribuunt extensionem dc dimensiones : idque sundamenti loco ponunt, antecedenter ad
33쪽
omnem cogitationem videant illi, qui poterunt probare futuram Animae vitam. Vitam, inquam: non durationem simplicem
Nam aliud est 1inpliciter durare, instar stipitis aut saxi aliud videre, sensu e cogitatione frui id quod omnes intellectum Volunt nomine Immortalitatis vitae futurae. Ρosita autem loco animae, substantia extensa, quae non includit necessario vitam aut Cogitationem, pendebit a caussis externis, Ut gratia divina, Ut ab hoc corpore separata, his fruatur vel careat. Sed nemini lites moveo, qui immortalitatem nobis conservat, sartam tectam sive a natura, sive a
I, argumento nostro progredior Qui hanc nobis eripere immortalitatem, ipsis oculis chariorem, satagunt Animam non tantum extensam suo modo, sed vere e re- ipsa corpoream, adeoque instar corporis dis lubilem esse volunt. Hos ubique hU-manae naturae inimicos habeo. Sed adversus inimicos etiam jura quaedam dc officia sunt servanda. Non itaque contumeliis M. probris vexemus alii alios, sed honeste, O- sitisque praejudiciis, causam paucis discep
DAR aliquid Incorporeum in rerum nam tura, si libet , ex communi consensu, incompendium causae pro concesta habebimus. Sin minus tibi placeat quicquam concedere cimo non extorquetur vi rationis, proba-
34쪽
18 De Statu Mortuorum CAP. III.
bimus imprimis Deum non esse Corpus aut Corporeum Positoque hoc fundamento, inde ad naturam Animae nostrae, de qua agitur, examinandam descendemus. QUAN4UAM inter absurda, quae probationis non egent, id merito numerari possit,
sine manu artificis. sine proposito aut consiliis praeconceptis. Nec minus absurdum, summam illam sapientiam ς potentiam, quae
relucent in artificio cregimine naturae, caecae rudique materiae insitam esse e innatam Ita tamen comparantur nonnullorum ingenia, ut quicquid ion et angit sensus externos aut imaginationem replet sive, Ut apertius dicam, quicquid non est corporeum, id totum pro nihilo habeant. Age itaque rem paucis expendamus Si Deum ipsum esse Corporeum statuas, erit Deus vel totus Mundus Corporeus, tota massa materiae: vel aliqua ipsius pars species, rata singulare genus Hoc posterius si dixeris, nihil essicies quoniam nullum est immutabile genus materiae Una quidem atque eadem est omnis materia quoad substantiam sed quoad modosa qualitates, mutatur in- dies. Quae dura est hodie, cras mollescit aut funditur ac quae hodie est tenuis X subtilis, concrescit postridie, amisso suo motu. Transit nempe motus indesinenter xipsius intcruciatu reliquae qualitates ex aliis in alias materiae partes o nihil manet sub eadem
35쪽
eadem forma perpetuum. Quapropter Deus iste tuus esset instar Protei vel potius pro
variis mutationibus materiae moreretur crevivisceret. Praeterea, cum non sit materia universa, non esset ubique praesens nec
id tantum, sed etiam disrupta esset, P hiaret ipsius substantia multis in locis, interpositis aliis corporibus. Nempe si Deum esse Velis materiae partem Juidam re tenuem, du-rOriam corporum interpositione continuitas
ipsius solvitur. Si partem duram e Crassam, fluidis intercurrentibus multoties cmultifariam a seipso distrahitur. Nec tam unicum Deum hoc modo Scies, quam innumeros nec Deum integrum, sed tot divulsa membra frusta Dei. Denique, vel in singulis particulis totum Deum includis, vel partim in hac partim in illa. Sed utroque modo est mera stultitia, quam
non perae est per1equi. VIDES, quam male conficitur Deus e materia aliqua particulari, quamcUnqUesumpseris. Nec minus absurdum est, aut impossibie, universalem Materiae massam in Deum erigere, o in naturam divinam. Si totam mundi aspectabilis molem, d Corpora Uaecunque Coelestia, Terrestri animata inanimata Lapides, Ligna Metalla, e quaeque sordidiora Deum esse fingas Hoc utique superat omnium Gentium stultitiam ; illi enim Numen suum aliud esse
ducebant a marmore, aut trunco, Utrilla'
36쪽
ao De Statu Mortuorum CAP. III.
vis statua ei consecrata. Hanc quidem incolere quodammodo Deos suos, credidere sed Incolas ab aede, gladium a vagina distinguebant. Tu autem in unum idemque confundis Fraeterea, secundum tuam sententiam, edimus bibimusque Deum quotidie, imo sit pedibus calcamus. Et quicquid patitur Materia, cum impellitur huc illuc, scinditur, crematur, conteritUr, aut alio modo torquetur, id totum patitur Deus. Materiam enim dicis esse Deum, PQ siquidem est divina, certe non erit insensilis Haec quidem aliena sunt ab omni ratione, sed te premit adhuc gravius absurdum non tantum male pati Deum facis, sed etiam, quod vix sustineo dicere, Impium esse 5 nefarium. Enimvero, si Deus est totus mundus, erit etiam omnes ipsius partes: sive animatae, sive inanimatae turpes aut honestae, purae aut impurae, ipsi denique homines Daemonesque maligni Sed ab his infandis abstinendUm.
Η Λ c d hujusmodi alia, supremi Numinis majestate indigna, tuam comitantUr hypothesin quae Deum deprimit e confundit cum Materia. Nec minus Um Iatione Ugnas ex altera parte, dum Materiam evehis ad naturam divinam e persectionibus, quarum neutiquam capax est, invitam e reluctantem induis. Recolamus,
si placet, Quid nomine Dei omnes intelligunt Intelligunt, opinor, omnes Naturam
37쪽
CAP. III. Resurgentium. Ii nite perfectamn Ecquis autem hominum est, qui naturae corporeae omnes inlita rere perfectiones, ab hoc Orate promanare,
ab his radicibus enasci, aut sibi aut aliis persuadere poterit Z rimo, nihil habet vis aut actionis in seipsa moles Corporea nec aliunde accipere potest, si nihil ea sit praestantius. Dein aliunde acceptam, CXercere nequit, nisi per divisionem sui in varias partes, motumque localem istarum partium. Sed nec divisibilitas, nec latio de loco in locum, cum infinita perfectione convenit. Secundo, si nullam vim activam, multo minus Cogitationem, in se continet aut includit
moles corporea minime omnium, cogitationes perfectione infinitas Sapientiam, potentiam, bonitatem infinitam. raeter alias perfectiones, in quibus numen divinum caeteris rebus omnibus praelucet.
A dices forsan ut causae nostrae nihil indulgeamus non quidem includi aut contineri manifesto Cogitationem, in conceptu Materiae aut molis corporeae sed includi
forsan occulte, aut remote, Xtra menti nostrae aciem c captum. Respondeo, Inter omnes Ideas mentis humanae, nullam nobis prae1entiorem esse, aut perspectiorem, quam Ideam Materiae, sive substanti extensae. Omnes ipsius dimensiones evidentissime concipimus: Ipsius praeterea divisibilitatem, mobilitatem, figuras, situs e proportioneS. Et quae circa has proprietates versantur Sci-
38쪽
22 De Statu Mortuorum CAP. III.
entiae, omnium habentur evidentissimae, cmaxime demonstrabiles. Quumque nulla ex his proprietatibus, aut aliarinaCUnqUe, quae subintelligentiam humanam cadit, Onnexam reperiamus Cogitationem e inanis videtur suspicio, S. sine omni veritatis specie, hanc praestantissimam, quam fingis, Materiae proprietatem aut perfectionem, in eadem Idea contineri quidem, sed non lucescere ne a mente nostra inde posse quomodocunque attingi aut derivari.
D mi, Hanc praesantissimam Materiae
Proprietatem caeterae enim, quas recensilimus, proprietates, parVi sunt momenti, dignitatis exiguae, si conferantur cum Cogitatione, , quae inde fluunt, perfectionibus. Hae constituunt Naturam Divinam, bd quicquid est praeclarum aut eminens in NatUra humana Illae, nec vitam habent, nec sensum nec ullam rerum maximarum vim Ut
virtutem. Truncatur dimidia parte, eaque nobiliori quae nobis visa est integerrima omnium, . consummatissima, dea nempe Illa Materiae vel Naturae corporeae. Deus nos celavit damno quidem nostro,
si non injuria quod optimum est, cia scitud ignissimurn in natura b notione corporum mancam nobis, adeoque fallacem,
hanc imponendo Ideam. Sed ficta est haec calumnia in Deum P in homines Quod Materiae proprium est, includitur in plius Idea et quod alienum est, Malterius ge
39쪽
neris, Ut cogitatio, aut vis cogitandi, in eadem non includitur, nec includi debet: bsi quidlibet in quolibet includere Velis, cdistinctiones reriani penitu Confundere. Si D, ut pergamus in argumento, non
modo non cohaerent, sed repugnant O sibi invicem adversantur, Natura Divinare Corporea. aec infinite perfecta Illa, multifariam e manifesto imperfecta impotense enervis in se, sed patibilis omni modo a vi externa. Haec immutabilis: Illa, perpetuis mutationibus obnoxia. Haec simplex S uniformis Illa, modificationibus diversis PQ compositionibus innumeris variata. Quibus abunde patet, inter naturam Divinam, Corpoream, non modo nullam esse connexionem, affinitatem, aut similitudinem sed etiam manifestam repugnantiam; Et, quod ad haec consequens 1t, Deum esse incorporeum. Pori hoc fundamento, quo propius accedamus ad propositum, asserimu secundo Dari posse aliquid incorporeum, praeter Demm. Hoc a taemissis manifesto deducitur, sine mora aut lite; nam cum Deus sit incorporeus, exinde patet, naturam incorpoream implicare nullam repugnantiam, vel esse naturam possibilem. roductio autem rei possibilis non est impossibilis. Et cum idem Deus sit omnipotens, penes illum erit, quicquid est possibile, actu e reipsa
40쪽
24 De Statu Mortuorum CAP. III.
DE NIcLUE, Tertio assirmamus, Animam humanam esse naturae incorporeae o vel esse substantiam incorpoream. iraemittere potuissem huic propositioni, alteram, magis generalem, Q quasi intermediam es Nempe,
Non tantii dari s se, sed etiam acTu Sire sidari, vel existere in rerum natUra, substantias incorporeas graeter Deum. Dein,
adjunxisse, Talem in specie, esse Animam
Humanam. Sed utrumque, si placet, sub hoc capite complectemur. Trimo, inqUam, in genere, intra Universi ambitum hiat quaedam substantiae incorporeae praeter DeUm. Nihil enim ex parte rei, ut ex praefatiS Onstat, impedire potuit Deum Optimum MaX-imum, quo minus in mundo condendo, crearet has naturas incorporeas P absque illis imperfectum esset quodammodo pus undanum, e potiori sui parte mutilatum. Siquis extructa Ede magnifica, in eadem apparanda e instruenda, nihil adhiberet pretiosae supellectilis sed vasa tantum fictilia,
aut ignaria, aut alterius materiae vilis instrumenta : negledio omni ornatu lauto, Vel honesto munc hominem, hunc herUm, aut malesanum diceres, aut opibus exhaustum, aut misere avarum 8 Neque minus, si rerum Universarum Conditor, in opere suo absol-Vendo, dia adornando, praestantissimum apparatum, maturas intelligo incorporeas, praetermisi et promptum pronumque foret dicere, eum, aut invidia laborasse, aut aliqua