장음표시 사용
51쪽
in eadem maximum S divinissimum. Non tantum admiror illud ma νέον in mente nostra quo tamen Omnia materiata superat; sed est adhuc excelsius quiddam, quod tam Corpori, quam Animae, dominatur: quod praeest exigendis rationibus omnium in utroque motuum: Et quasi ister Ego, e supremus Judex, utriusque actiones recensete emendat, Vel pro arbitrio confirmat . QUOAD animae motus X cogitationes nostras, illud imprimis experimur mentem, pro innata sua libertate id dominio, ad quamcunque Velit cogitationem prosequendam, sese applicare in eadem haerere diutius vel breviuscule : Hanc deserere, et ad aliam se convertere, pro sit beneplacito.
ercendo suo imperio, sive in corpus, sive in Animam, consulere quandoque cc ducem sequi Rationem: Quandoque secus, idque nimis
Dic mihi, quid interest inter somnurn& vigilii in ZCum somniamus, cogitationes sequutit ar aliae alias fortuito secundum phantasmata oblata sine mentis imperi aut regimine sive apte cohaereant, sive secus. Cum igilamus autem, est aliquid, quod Corrigit has cogitationes, moderatur, imperat, siliit, 1 ctit in has illas partes rejectis absurdi connectit' componit in seriem rationalem. Quid est illud superius principium, quod praelidet his motibus corporis, his cogitationibus arii mi, regisque pro ar-
bitrio Illud ego Mentem summain imp atri- ein appello.'
52쪽
3 6 De Statu Mortuorum Ap. III
nimis crebro P agitqUe tum effraenate cecυ κραπει; Ma dc sepe ruit in sui ipsius perniciei u. Cum vero sociam sibi adsciscit rationem, Dei instar agit: ac tam voluntati error CS,
qua n sensuum. imaginationis, affectuum, ipsiusque Rationis, ad examen revocat. In hoc elucet maxime vis animi divina. In omni quidem actione aut passione Animae, infima licet, e abjectissima : ut in sensatione, rappetitu quocunque aut affectu: est
quiddam superius omni vi corporea. Jllud Conscium' ercipiens intelligo ubique
praesens cui non susticit Materia, aut materiata qualiacunque Sed cum ascenditur per gradus jam memoratos, ad supremUm apicem natUrae nostrae, longissime distamus a terra θ terrenis, e in altum celum immergimur, ab omni organica aut machinali constructione remotissimi
DENI LUE, ut haec omnia in nodum Onstringam. Datur in nobis' niUersto Percipim7s, Vel Universale Conscium quod omnes Operationes Animae pervadit, per omnes ipsius
Sed progrediamur. In natura cognativo duo
concurrunt quae simul Concurrere nequeunt in Ma- teria, aut natura corporea puta Actio & actionis unitas. Concipimus cogitationem per modum ac- tionis, idque actionis unitissimae. Materia 'mem, vel et expers actionis ut corpora torpida, Ura quieta vel est expers unitatis, ut est materia fluida aut volatilis quae multitariis particulis constat, hinc illinc Osis, abique nexu aut unita e .
53쪽
actiones c passiones diffunditur Quid diu sit, quaero a es Ecquod est membrum, pars, Ut particula Corpori. Una eademque res est, quae senti objecta externa quae judicat, . ratiocinatur: quae vult
aut intelligit Denique, quae impressiones
omnes recipit c actiones Omnes exerit aut comitatur. Oportet ut hoclercipiens universale sit admodum simplexin unitatis ineffabilis, ut tot impressiones recipiat sine confusione d tot simul intueatur rerum rationesin respectus. Nulla pars aut Ortio materiae, tanta simplicitatis aut unitatis capax mihi videtur. Quicquid recipitur, recipitur ad modum Recipientis ubi plures sunt partes at particulae in Recipiente, impressio erit divulsa, aut confusa. Si tota impresio incidit in idem punctum, orietur confusio si in diversa, distractio. Nihil unum percipiet totum, vel conscium erit totius impres1ionis, objecti. Ut autem in objectis externis percipiendis, ita in iisdem, aliis Te quibuscunque, comparandiset dijudicandis, est quid unum, quod rationes singulorum, tanquam tot fila, apprehendit tractatque dividit aut Connectit, protendit aut abrumpit, Variis modis torqueta contexit. Et his omnibus variationibus coperationibus, praeter Vim propriam singularum operationum est quaedam Vis Om-mUni qua permeat Omnes, veluti Anima animae. Hoc universale ercipiens, vel U-
54쪽
38 De Statu Mortuorum CAP. III.
niversale conscium debet esse. Quid unum, imo unissimum, si ita loqui liceat cc si1mplicissimum Unitatis bc simplicitatis tantae, Ut antea diximus, quanta concipi non potest in ulla si1bstantia extensa, divisibili, X partibus distantibus composita.
' Vid. HIS ITA DISCUSSIS , qua potui bre- bba ... Itate, Mentem nostram alterius Te natu- p. 13, rae a Corpore, ς Vi Corporea quacunque,'' ς superioris, clarum mihi videtur ex Omnipan sive Ideas utriusque naturae contemplemur. sive motus cia operationes animae
atque illud Gni5ersale Conscium quod singulis inhaeret Multis aliis utuntur argu mentis viri docti iisque invictis, ad probandum Animae distinctionem a corpore C qua libet ipsius parte. Certe Anima cujusque est quid permanens, d est eadem numero
per totam Vitam ulla autem pars copΟ-ris manet eadem numero per totam hominis
aetatem Sed emuit sensim quaelibet particula, o nova succedit ignara d inconscia
rerum quas norit Ut fecerit altera praecedens Sed non opus est pluribus hic immorari, quum nos clare dc cumulate docuerit institutio Christiana immortalitatem Animae, x ipsius a corpore distinctionem, tam in ortu quam occasia. In ortu hominis textus sacer discriminat corpus ab Anima, Gen. h. . Cum ait Deum formasse corpus e terra dein inspirasse Animam. Nec minus moriente homine, N. dissoluto composito, utramque
55쪽
que partem seorsim ad sham originem remittit. . Tunc reverteturpureis in terram, celas xii. ut aut ea fuerat spiritus autem reverte ' tur ad Deum, qui dederat eum. Si opterea
nos monuit Christus, Corpus quidem Occi Mat. rt. 28.
di posse e extingui ab hominibus, Animam vero superesse, imperditam o impercussam.
Et moribundus ipse Spiritum suUm in a Luc. xxiii. nus Dei commendavit, dum Corpus pepen- si di in CrUCC. PRAETEREA, Vivere adhuc, aUt istOC saltem Mati xxii. tempore, Abraham e latriarcharum Ani 3 mas, asseruit Christus Atque sinum Abra Luc. xvi. hae aut aradisum dat in sedem piis, vel
Impiis autem infernum in ut ehennam. Comparuere Moses Elias in transfiguratione Christi vita mortali defuncti ante multa saecula. Revocavit etiam ad sua Cor Joh. xi. 3.pora, quoties libuit, defunctorum animas at in , at Christus oesumpsitque suum corpus, post triduanam mortem, re asceno it in coelo vivus e gloria circumdatus Ita dictis, factis, omni modo, testatus est Christus, Animas humanas a corpore distinctas esse, cpost mortem ipsius superstites. in in morientes obdormire dicamur in
sacris literis, id nihil odicit immortalitati 4 Anim ze,
Satis patet in sacris literis mortuos vivere omodo Sicies sintnm intermediam ab interitu comporis ad resurrectionem esse tum vitae qualischnque I hes 4 v. O
56쪽
o De Statu Mortuorum CAP. III.
Animae, neque enim Anima perit in somno, aut cessat ab omni genere actionis sed, ligatis sensibus, mundo externo non assicitur. Quod quidem neri potest in statu mortis, vel in satu separato, ut dici solet; cum Deo vivitur, e mundo Intellectuali
donec expergIscamur in resurrectione, cre-
sumpta specie vissibili e corporea, Um
mundo externo commercium renovemus
Nos eo revocante Christo, qui Dominus est Rcm. xiv. Vivortima mortuorum Sed de hac re e-' rit infra dicendi locus. I hunc sermonem finiamus, notare licet, pro cujusque indole dia ingenio, distinctionem Animaera Corporis facilius aut difficilius percipi. Si cuiquam dubitare liceret, quod forsan nonnullis licet, de sui ipsius corporis existentia, atQue rerum Omnium externarum cis esset Utcunque certus
de suae Animae existentia. Qiuod satis indicat Corpus cia Animam non esse idem, neque necessariam inter se habere connexionem. Hic dabitabundus, inquam, Certus esset interea de sitae Mentis existentia, ex hac ipsa incertitudine, vel dubitatione. Actio enim, vel operatio, qualisci quesit, demonstrat rem existere citus est actio. Nec e unquam pervenire possunt Scepticorum pervicacissimi, ut negent dubitentve seipse existere. Tollant motum e rerum natura Tollant Solem PQ Sydera, quaecunque sensus nostros afficiunt suum ipsorum
57쪽
sorum Corpus, si fas sit manebit utcunque res illa cogitans, dubitans, II Caetera 1ustulit aut negat existere nec se confundere potest cum iis, de quorum existentia dubitat. Denique, Quae hoc modo, et a suo, re ab omni corpore distinguitur Anima, habenda est ubstantia incorporca quemadmodum initio diximus. Nec dissolvetur dissoluto corpore, ne Co CreUnte Peritura est. Sed vitam sibi propriam possidens, manet saperstes id immortalis futurae capax miseriae aut celicitis.
CAΡ. IV. uae futuris Animae conditio, dissoluto Corpore o si e de statu Animarum intermedio, in intervallo Mortis Ἀρ- surrefctionis quoad modum S gradus faelicitatis aut miseriae. OUUΜ jam probatum dederimus, tam
per notitias naturales, Ilam per Videntissima sacroriam authorum effata PQ te1- timonia, Animas humanas manere salvas,
si1perstites, extincto hoc corpore: Dispiciendum proxime, Quo genere Vitae deinceps fruitura sint aut quali subsistant statu, ab hoc corpore separatae. Id quidem primario in questionem hic venit Habiturae sint
58쪽
necne, post separationem ab hoc corpore, aliud corpus cujuscunque id sit generis vel forte mansurae sint nudae, ab omni cor pore, ab omni materia sejunctae abstractae, usque ad Resurrectionem. Huyusce quaestionis solutio nos recta duceret in notitiam futuri status Animae Sed cum alia sit generalior, c minus obscura quae de gradibus delicitatis aut miseriae ante Diem Judicii instituitur: Libet h1 primum ad examen revocare, per modum introductionis, opinionem Neotericorum quorundam, qui Animas statim a morte, recens educta CCorporibus, aut efferunt in coelum, ad summam gloriam, N. Visionem beatificam aut deprimunt ad cruciatus Inferni, summamque miseriam. Quorum Utrumque videtur
mihi nimium c extremum, in silo ge
reformatis Theologis non pauci, metu urgatorii, omnem statum intermedium Animarum quodammodo sustulerunt. Scilicet in evitandis vitiis, saepe incidimus in
illam stultitiam, ut curramus in contraria. Satis notum est, urgatorium ontificium esse inventum humanum, ad captum Opuli, b in usum facerdotii accommodatum nec metu hujus phantasmatis deserenda est Antiquorum doctrina de inexpleta Animarum delicitate aut miseria ante diem Judicii. Sed ad malo dc miseros quod spectat, id jam missum facimus: satis erit impraem
59쪽
praesentiarum ostendere, neque acris literis, neque antiquae fidei consentaneam esse eorum sententiam, qui Bonorum vita defunctorum animas transferunt ad Coeleste
Regnum, summamque illam gloriam, quae Visio Beatifica dici solet, ante Resurrectionem id adventum Christi.
Qui sibi aliisque pollicentur visionem
Dei beatificam statim a morte, aequum est ut nobis ostendant promissionem aliquam Evangelicam, qua subnixa tanta fides 1 isti neatur. In his enim e similibus, tiae non fluunt a naturis rerum immediate, sed a voluntate; ordinatione Dei, spes nulli innixa promisso divino est temeraria. Age
itaque cedo authores acros, tantae spei Stam subitaneae uelicitatis ades e testes. In illis locis sacrarum literarum, UM OS Deum aliquando visuros testantur qualia sunt, Mati. v. . I Cor. iii Iet. Id statim a morte cujuspiam futurum esse minime docetur. Quin docemur potius ex adverse, Id tandem fore cum apparuerit ChristUS 1 Ioh.iii. 1Νeque manifestatum iri filios Dei, nisi in Rom. Viii,
Resurrectione. Coi iii. ΡR2ΕΤEREA, Secundum eadem oracula
sacra, ec Apostolorum dicta, non nisi in adventu Christi, e in resiis citatione Mortuorum, gloriam suam 5 solenne Ternium
assequentur sancti Divus etrus coronam i p. V.
pollicetur fidis Christi astoribus, ctim Ρrinceps lastorum apparuerit eque populo,
60쪽
populo, opinor, citius quam pastori referetur merces Sanctus Apostolus aulus in militia Christiana nemini secundus, non nisi in die Domini se coronam suam recepturum, im esse ait. Et depositam apud Deum ni-
ν mam suam tum demum, Una cum Vita ae
terna, reddendam sibi confidit Mihi per , Tim. i. suasum es, eum posse depositum meum in ILLUM DIEM Uodire Ac si tempus intermedium a die mortis ad tuum Diem, quasi silens o inglorium, non magni faciendum duxisset Quod utique minime fecisset Vir Sanctus, di intervallum illud summa gloria e beatifica Dei vissione replen-clum esse, apud se interim rescivisset Denique, cum misericordiam alicui precatur: cum gaudia promittit, aut poenas e ultionem minatur, Illa omnia ad diem illum ver 18. Domini referre solet Apostolus. Haec tam: I iis bona, quam mala, ad horam mortis referre oportuisset, si statim ab obitu animae humanae in summas poenas, aut in summam gloriam, immergUntur. ΝOTANDUM porro, Quemadmodum Animam si iam apud Deum custodiendam uiaque ad illum Diem, deposuit Apostolus, quasi decubiturus Ita in stylo sacro, Dormire, vel obdormire dicuntur Mortui: Qexperge eri denuo in die Judicii e Rei Cor. xv. surrectionis, e alibi passim in utroque ce- :ypi ' dere. Scio haec non intelligenda esse sensui Thes prorsus lilcrali multo minus ita crasse, ac