장음표시 사용
631쪽
σro De Τheologicis Disciplitiis
digna vTa sunt, quae post Augustini verba subjicerentur , ea , quae le-
untur apud Ambrosium libro i t. de Cain , & Ahel cap. IV. n. 16. cim enim renuntiatar improbitasti, patim asseisitur virtvr : egressus enim malitiae , virtutis operatur ingresum . Eodemque studio, quo eriamen exeluditur, innocentia copulatur . Praeclara quidem sententia , qua hoc de divortiis commentariolum absolvimus .
De sacramenti Matrimonii ritibus , ct eeremonias.
UAt quaedam de hujus sacramenti ritibus dicta fuerint, ad peropta
tum finem opus universum perductum erit: de Bonis namque eonjugii, atque de gratia . quae hujus sacra meriti effectus est , in primo , ct secundo capite disseruimus . Ergo de ritibus pertractantes nil dicemus de ceromoniis, quibus nuptias celebrarunt Gentiles , omittendo virides ramos . accensas funales cereos, epithalamia, & cetera . quae in opere de Ritibus nuptiarum explicavit I. B. Casatius . Mittimus quoque ritus , quibus in nuptiis utuntur Iudaei, de quibus com
plura in Myebna libro , Rid usebis, de Coniugiis, atque
apud Thomam Good νinu in volumine ri l. Antiq. sacrarum pag. 4IO Rc Ioannem Sel denum in lihro, quem inscripsit, uxor Ebrates . Silantio quoque praeterimus quae apud Indos Orientales Drvari superstitioso ritu dicuntur . circulos ad a Vertenda maleficia , hordeique auspicium , ex consarreatione, idest . farreo libo gentilium , aut e satione in hae braeorum nuptiis adhibita derivatum , atque inhibitum a viro eximio Alexio de Meneres are ut i. decreto r . Synodi Diam peritanae, quam nuper latinitate donavit, notisque illustravit vir praestantissimus Io. Facundus Raulin : necnon funiculum , quem Tubappellant, superstitiosum numerum serculorum , lutea vasa , arbo-νem eis esciomaram , aliosque Sinensium ritus , non 'mel ah Apostolica Sede, atque anno elapso i74 . damnatos a BENEDICTO XIV . P. O. M. in Constitutione, quae incipit, omnium sollieitudinum . Ιtaque his praetermissis, observantur maxime apud nos sacerdotalis benedictio, porrectio anuli, ac dexterarum conjunctio ; nam impositio velaminis , ct coronae in demetudinem abierunt .
Quaedam de nuptiarum benedi mone egimus pertractantes supra de clandestinis conjugiis , atque de hujus sacramenti minittro , ac diximus illam commendari a Tertulliano lib. ad Uxorem cap. 9. A M
632쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. Ult. 621
hrosio epistola ad vigilium num. 7. & Innocentio I. ad Uictricium. De eadem benedietione Stricius in Epistola ad Himerium cap. 4. ait: Illa benedictio , quam nupturas acerdos imponit, apud M. Ies e u iam Iaerilegii initur 6ι, si una tra gresstocle violetur ἔ ct in Horini suae da-
cretis , XXX. q. s. legitur , Nullus fidelis , e uounque eonditibnis si, easte nuptias fariat, sed benedictioue aecepta a lucer rite publice nubat in Domina . Cum benedictione celebrandas esse nuptias Hincmarus aliique Episcopi in Epitiola ad Caesarem , quae est ad calcem opustulorum Petri Ble sensis, colligebant ex ipsa conjunctione primorum pareninium Deo auctore firmata, unde gentes quoque, quae nullam legem acceperunt, consimilem quemdam ritum servarunt. Et revera Alexandrini apud Photium Cod. 2η2. legitimas nuptias esse negabant , quibus non interfuisset sacerdos Isidis, S ex Nummo quoque Adriani apud Occonem pag. 223. colligimus nuptias coram sacerdote peractas . Inter hebraeos inviolabilis erat ea lex , quam resert Joseph do Volsin pag. 66s. sed .apy dix 4 a m DR n na ribo. Non tieet aecedere ad ponsam ab ua benedictione. Multo magis id a Christi fidelibus fervandum est, apud quo& matrimonium habet sacramenti dignitatem , praesertim cum viri docti stimi contendant formam sacramenti in
ipsa benedictione consistere . II. Hanc benedictionem in facis Delesiae
dandam esse, inquit Tridentina Synodus sess. XX U. cap. iis de Resorismat. matrim. Idem confirmant Synodi Hech liniensis, An tuerpiensis, ScAudomarensis productae a Van Espen p. a. tit. II. cap. 6. necnon ita. tuta Isaae Lingonensis Episcopi, aliorumque apud Martentum lib. I.
Antiq. rituum , cap. 9. art. 2. Affert tamen eo loci Marten ius exeminpla nuptiarum , quae domi celebratae fuere : atque ita celebrari etiamnum posse , modo adsit Parochus , Si servetur Tridentini Concilii forma, stribit Saneheg lib. 3. disp. is . num. 2C. At ex TertulIiano scribente citato m loco felix esse matrimonium, quod Gelsa conciliat , ct eoufirmat oblatio , ct obsignat kenediciis , in sero antiquissimam esse consuetudinem , ut fideles nota in Ecclesia tantum, verum etiam lacrificir tempore inirent conjugium, aut inito ante fores templi, prout Ritualia multa praestribunt, imus ad oblationem S synaxia
ingrederentur. Et quidem sponsos matrimonium contrahentes tranis saetis quoque saeculis sacram percepisse communionem , demonstrant Graecorum Euchologia, ct canones Latinorum . videsis Arcudiunia lib. vi l. Concordiae cap. 32. Martentum citato in loco, & Menardum Tot . I r o. in Sacrament. Gregorii. III. Hujus benedictionis intuitu Concilium IV. Carthaginense anno 398. edidit canonem 33. Spongus er Iponsa , eum Oenedisendi sani aDeerrite , a parentibus Dis, ve paruvmphis offerantar . βλαι eam benedictionem a reperint, eadem πο- te pro reverentia ipsas benedictionis in virginitate permaneant. Habe
633쪽
Anulus, quem arrhae loco sponsus dat sponta, fuisse olim ser- reum scribit de Habitu mulierum cap. I s. TortullianuS: nec preti si ori utebantur Ethnici, sἰd ferreo itidem, S a ,sque gemma, auctoribus Plinio lib. II. cap. I. R I lutarcho in Praeceptis Connuh. cap. 36. Hebraei argenteum quoque adhibebant, aut ex lapide onychino r illius generis est anulus S. Annae conjugis heati Ioachim, hujus vero generis anulus Dei para' : quorum primum Romae apud sanctimoniales S. Obna, alterum Perusiae asservari vulgaris opinio est, ' pro qua an . t 622. eruditum opusculum edidit J. B. Lauri. II. Anuli notas describit S. Clemens Alexandrinus lib. i Il. Paedagogi cap. I i. his verbis: Sint nobis Agraeυla , columba , vel pycis , vel navis , vel bra musim, tel anebora , vel piscantes; ubi docet non esse anulis sculpendas imagines idolorum , sed haec signa , quae commonstrant Spiritum sanctum, baptismum , Ecclesiam , concordiam , spem, Evangelium , ' vel alia his consimilia . Anulos quosdam fidelium ex ruderibus effossos insculis pios Christi nomine, vel signo crucis adnotavit Caesiar Cardinalis Bais ronius ad an . LU II. num. sa. Vide etiam observationes eruditi viri Marci Antonii Boldetti libro I. cap. 14. necnon libro vi. Romae sub ter. cap. so. Paulum Aringlium . Hinc apparet non Christianam mo-delliam , sed gentium luxum ostentare quisquis, ut Martialis utar
Sarriniebas, smaragdor, adamantas, iaspidas ura Portat in articulo, sc.
III. Anulus est Bmbolum fidei eonjugalis, ut inquit NicoIaus I. in Reδsponsis ad Bulgaros apud Gratianum , xxx. q. s. Idem scribit Isidorus lib. a. de divinis officiis cap. i9. addens ideo inseri quarto sinistrae digito , quod in eo sit vena quaedam , vel potius nervulus ad cor usque perveniens : quod affirmat etiam lib. X. Noctium Attic. cap. Io. Au-
Ius Gellius . id confirmans testimonio Appionis Aegyptii. Nec aliter
lib. vi i. Saturnalium cap. II. Macrobius . EX Genes quoque XXXum. I 8. & I ucar XU. 22. inserimus anulum esse arrbam , ct sincerae fidei 'gnassum , idque advertit libro ν ir. in Lucam num. 23 r. sanctus Ambrosius . Ulterius silentii Ombolum in anulo agnovit Casalius lib. de Insignibus cap. 3. sorte quod anulis imprimerentur sigilla, ut constateX cap. xlv. Danielis versu Io. Hinc anulus etiam rei domesteae eum-diam significat: ideoque S. Clemens Alexandrinus , laudato cap. XI. Paedagogi pag. 246. ait uxoribus ob ολυρίαν ἐπι ἶ-ν, domus eustodiam eommitti. Recte itaque , ut haec sancto, S christiano fine servςntur, nuptialis anulus benedicitur .
634쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. Ult. σ23
Ante, vel post traditionem anuli, stilicet, quando actu matriis. monium contrahunt, . sponsi ad ampliorem consensus expression et , dexteram sibi invicem tradunt. . Meminerunt ritus hujus Tertullianus de velandis virginibus.cap. II. scribens per dexteram resignari pactorem spiritus, & Nazianzenus, qui epist. s . loquens de nuptiis Olym
- - ντέριου τοῦ τω θ- , Iuveniler dexterar inter se jungo. atque atruqque Dei manui. Claudianus item in Epithalamio Palladii & Sis
Tu dextram eo laxa vir; , dextramque puellaenadis, re bye ultro fascis eosnubia ditjis . Adi de hac re , quandoquidem compertum est omnibus iungendo dese teras . iniri foedus, animosque conciliari, non.opus est plura dicere.
DE FLAMMEIS, SERTISQUE NUPTARUM .
Consueverunt antiqui . tam Ethnici, quam.Iudaei R Christiani tegere nuptarum . Capita Velo croceo , quod flammeum dixere , quia reserret flammae colorem . Ab hoc Velamine , eo quod obnuberet mulierum faciem , appellari nuptas dixi capite i. hujus libri Rebeccae exemplum proseren L. . necnon quosdam Sancti Paulini versus ex Epithalamio Iuliani . Addi possunt Tertullianus de Uelandis virgini-hus cap. ii. Ambrosius in Epist. ad Uigilium , & Isidorus lib. a. de divinis Uss. cap. l9. Consentiunt autem omnes flammeum fuisse virginei pudoris indicium : ideoque Paulinus commemorato Rebeccae pat-tiolo inquit: .ανο pudibuου Dum texit velamIne vultum Oblatam sponsi virgo. pavens faciem ... Digami, qui virginalem Uerecundiam exuerant , minime flammeis obtegebantur . Fuit & in nuptiis. usus, coronandi sponses , ut inquit de Corona militis cap..is. TertuIlianus , ct Ni Iolaus I. at Consulta Bulgaroriam cap. I. Multiplex quidem . in nuptiis c ronarum genus : de quibus Seldenus in Uxore Ebraica , Casaltu, de Uet. Connub. S in Glossario Du-Cangius t sed frequentior corona ex olivae ramuscu Iis, de qua in fine Epithalamii Sidonius , . Puee ligat, nectit dextras, faedera iuvit. Verum. flammea &. coronae nuptiales , ut . supra diximus obsole
Iam vero hoc opere ab luto , quemadmodum, ei manum. admovens exordium duxi a Paraenesi ad Augustini discipulos , significans me provinciam hane subiisse hortante atque impellente Ordinis nostri
635쪽
Magistro , in quo sanctissimi Protoparentis personam suspicere ae Hisne rari debebam , illosque ad Theologiae cultum , ad meliora studia capessenda , atque ad exhibendam mihi benevolentiam , indulgendum. que ignorantiae meae magnopere hortatus sui: ita in librorum istorum exitu ad eosdem Augustini discipulos animum orationemque converto , & ne ulterius eorum aures inconditis ahjectisque verbis offendam, ea repetam , quae in concione, ac ipso Augustino praesente, amantissimus aeque ac modestissimus Eractius recitavit: Suscepi inquit sermone , qui extat ad calcem Augustinensium susevi super o ii nec est ate eo ussus, cuia hoc munur effugere non bibebam . Sed Deilo
est absentit maei iri Leum suppleat quieunque diseipulus: arduum vero es atque di iis Meere condiscipulas sub magistro, tali praesertim
magistro . euius verbis ex eo est major auctoritas, quod doeentem sinisgaam vita comitatur . Oed omne enim bonum , quod nobis insissatur emisionis verbo , praecedit nos couversationis exemplo . Pinaeedit uor, inquam , utinam vel sequamur . Quidquid enim in boe viro miramur, veneramur, amplectimur, tuας creditur vere a nobis amari, F non piteat imitari . Pro modulo eraeo nostro ad eum nos ususquisque tendamus , atque existentes de radice eordis ejus diversos virtutuis ramos
prout valemus singuli decerpamus, Iut potest , assequatur eius eis quentiam : qua nou potest, teneat coutinentiam . Rui potest, imphat ejus auctoritatem: qui nou potes, secretur humilitatem, aeui potest . a rebendat eius Rientiam : qui nou ρotest, imitetur eius patientiam Atque in omnibus viis Domini, qui potest, ambusit eum illa; qui σον potes, discat a ino .
636쪽
x. Q Aerarum litterarum auctoritate demonstratur divinam Saeremesis o talis citis lanis praeceptum . Sri. Idem ex Majorum traditiove, atque ex vetastissimo Gelesiae Ua Bais fiet robur ct firmisatem , xnr. Neque labefactatur , sed magis magisque Dieitur eelebri Netrariι
facto , de quo variorum sententia expenduntur . Esrv. Patribus autem hoe is dogmate Gratianus quoque, 9 veteres Sebo- Iasiel eonsenserunt. 4 V. Ad eonfeeutioncmfatalis non perutilis tantum , verumetiam pror urnecessaria eensenda es eallem SacramentHis Confessio , Qvr. Is eaque esumeras ΡΠ peccata omnia Dibana, quorum paenia
tener reminiscuntur. savrr. Haue a dfionem enutes ariquando strificis DeuIis ob eourritionis .ebementiam publice enuntiabant peceata sua , s viri. Eis nulla Diviπa, aut Ecclesiastica lege adigerentur ad palam aenuntianda qua occulce patraveram: fg IX. Rua is re sequebantur prudentis Saeerdotis oonsilium, σουte pubi
canet exomologesm, secreta patratorum criminum auusatione ad Urias aures pramissa. e X. mit aliquando eo uetum facere geπeraiam, omniamque anteacta
vitae scelerum confessionem 4 I. Adinveniuntur praeterea exempD eonfessionis facta per litteras; ερXti. Tames eonfessio Bujusmodi neqαaquam fuerit Doramentatis. M.
Xm. Monialis nonnunquam per aut Utam presbytero confitebantur. τοxiv. Possunt venissia peccaIa, ut DLer citraque omnem proumptionem Iacerdotibus enuntiari: Exv. em mortalium fletusiruta debet speetes ae numerus aperiri. τήxvi. Creamsantias item, F ptarimum peccati gravitatem ora eant. detegere atque enuntiare aequum est: στXvir. Haud heus de peeeatis dubiis es Iemlendam, si talia appareant prudenti dr rationabili ea a, nos autem levi atque inani. 8 γxvrii. Non debet peceatorum eonfino ita dividi, ut quadam peceata enuntientur uni, quaedam alteri sacerdoti. 8s XIX. 2tium inter eeteras conditiooes , hane Consso exigat, ut sit δε- ereta, quisquis tuam audis , ad sigillum naturiat, divino, ece iasteo jure tenetur . 92Xx. MIIa uatur Confessis , quae fit valida quantum adsueramenti fum
637쪽
xxr. Dissopi duntaxat , se presbierisaeramentam pareitentia possunt administrare: Io IxxII. Ideoque Exomologesiis per Hir Num data , de qua Cypriaσur, non arat confessio, neque absolutis saeramentatis ς io xxui. Nee faeramenta tu it dem , nec ad salutem neeelsar; a fuit eοα- fessio illa, quam nonnussi in exitu vita fecerunt Dieis . . Ios- xxiv. fuerunt etiam , qui pluribus simul sacerdotibus. pereata euantiarunt: sed neque id est alicujus neressitatis, sive praecepti . Io xxv. Sacerdotἰ , ut aliquem valide absolvat, exeepto mortis articulo , necessirria est ρου tas jurisdiictionis er approbatio Episcopi; illxxv I. Iσ qua seprobatione Jummopere evedit, ut graviora crimina Iolvenda ummis facerdotibus referventur .. II 4. xxvII. Ut autem recte presbter absolutionem impendat; ostar quoque est, Icientia rei agendae, peritia, atque Iazacitate fit praeditus . . I lv XXVIII. duamquam vero is grave aliquod Delus prolapsis danda es: opera, ut quameuius confiteantur; i agxxix. Extat niἷilominus praeceptum ecclesiasticum annuae eonfessionis eui fati sit ster eonfessionem factam cui ae Confessbrio approbato etiamsi non pit Poroebusia r26 xxx. Commendanda est etiam illorum pistas, qui eurant, ne eertis anni temporibus eonfessionem saeramentalem omittant 3 'NXxI. GDque femel in vita Reneralem exomolotesta edere student. Ig4.NxxIi. Peripi e non evineitur vi uisse olim Isis apud Latinos, sue apud Graecos sormam sacramentaiis abstationis deprecativam: I37XXXII r. Ceterum sive obtinuerit. sve non, magis eongrua ct idoneata est forma illa , qua in Latina Ecclesia usurpatur .. I Exxxrv. Hanc formam Deerdos pronunti anx non declarat pereata a Deo
jam esse dimissa, sed ipse auctoritate a ciriso areepta eadem pee
xxxv. ιridentur ea tantum verba Absolvo te , pertiuere ad sentiam eius eis formae.. r4ς xxxvr. stationis bene si strisaudi sunt , extra immἰuentis mortis perieulum, iinplicati tuosita peeea πει consuetudine Iso xxxvir. Idemque judiciam esto de iis, qui nolunt proximam peecati o easionem deserere: Is r xxxviii. Sed is exitu mortis πemisἰ baptizatarum, quamvis perditis simo, reeonciliationem atque absolutionem petesii , debet Bae δε-
xxxix. Haud aliter de tuis disendum est, qui posteaquam paenitenti signa dederanι , isquendi saeuitate ct exteriori sensu desituun
XL. Ruid vero de probo, frugἰque viro, quἰ nullo praemio paeniteolis signo , circumvenitur mortis angustiis, agitque animam Gravior
638쪽
ct di eisior est quaestior eque absolutionem leonditionate ἐπenis dendam esse eensemur. i s 6xu. Si de veteri Dessae diseiplina velimus disserere, ab talos Arum
tempore usque ad aetatem nrtuniani, omnibus peccati remissio ct venia estne a fuit. i6x XLII. Erit eirea Tertullian; tempora erant quῖ meehis nexarent abse/ationem ς eis hae non esset eommunis Gelasiarum Catθolicaram eonis suetudo: a 64XLIII. Deereto Itaque Eeportaἰ relaxatus non fuit ryor ant 7 7 cxcirea maereiam distiplinae , sed temperata potius disiplina illo eu Mor eirea Tertialiani aetatem invecta. 16s XLIV. Recte proinde gessit δε oprianus veniam Iapsis omnibuspos octam poenirentiam in stens; i6s XLV. Neque in exitu mortis idem Cyprianur, vel Afri num cincilium vexavit Iapsis ct aeri alii reeonciliationem ct pacem, 67XLVI. Tames praelaudatas Maror disseipianae severitate non relaxata .
huius aequ/tanem is lapsis recipiendisseroaverit. I 6
xvvri. Nee Deo oprianus ealpandus est, quod paeem daret exacta iam poenitentia, quamvis non sit de sacramenti subsantia , ut satisfactio praeedat absolutionem. I73XLVIII. e que his, qua de veteri dise*lina Lximus , πω adversantur,
qua opud ipsum Oppianum , aliosque nonnumsuguntur.de reconisertiatrone aliquando in mortis exitu deuegata. XLIX. De fallina ione . sa ce illa agamur modo , ore sentimas r PI rumque dimissa eulpa temporales paena Gendae remanens. I 8
L. Potest, ae debet Deerdor eonfessis poenas satisfactorias injungere; i 84 LI. Idque non ad exemptam tantaxat, aedificationem Me me. vertimetiam ad redimenda preeata, ad satisfaciendum Deo, ct aseompensandas luatas 'si iniurias . ii 68 LII. Verum quid in satisfactionibus injustendἰr a Confessarias feννa dum es t Tradidere hujus rei Patres ae Theolagi optima documeninta . is 2III. Re σitens autem debet injunctam Abi satisfactiosem creeptare, a que implere, i9SLIv. Si paenitentia ei iniuncta levi una fit, ct patratis Releribus longe impar, sponte agere aliam ς ὲ99 LV. innimadvertere, quodIatisfarere uos potes nisi peceati a latat a sectum; Eoo LVI. Neque propria auHoritate posse aliquem substituere, qui sui si injunctam Iatisfactionem adimpleat. 2OzavII. Poterit paenitentium torporem exectere , animamque exeisam
quiequid de publieae paenitentiae gradibus , exercitamentis, ct cimeumstantiis ceteris nodisar. v I
639쪽
1vIte. Novem Ialataris paenitentia franus prodaeis . tas
xxx. Horumque praeipuus es honorum operum reviviscentis . 227. LX. Poeeitta autem per paenite vitam remisa minime redeunt per sub E- quentem eulpam , cisii, at inquiunt Theositi, secundum quid . ago xxx. GHam, ne aliquid is natratu de Paesi tentia desideretur, diaeeῖdo Iuret de eongruo deeenti pro exeipiendis fidelium eo sis . has loco , de tempore, ct babitu. agax u. Soeramentum aliud Paesitentiae eonfiammativum est Unino Extrema 2 quam veram nova Le is saeramentum esse tam ex GatboItea Iacobi Epistola, a g. xxiv. Tum ex perpetua traditisue invitri sine demonstratur . 2 γxx I v. Hujus Deramenti mentiouem fleri eastite v i. Marei , non qu i dem certa, sed tames admodom probabiris sententia est: asa Lxv. EA Christa hoc saeramentam, priusquam in easis adpenseret , Dis
a sim ei presistere in Latina Melesia peraei potes. 266 Lx i x. Diversa eirca partes corporis inungendas obtinuit transactis μ- eulas disciplina. 269 xxx. At Romana Melesia restissima uniaiouer septem praeseribit , et o
xxxIH. ι rum ad sacramenti sub Ditiam una duntaxat unctio sat efff
xxx s v. Siqetidem Omues simu anisum furamentum eon Utuunt. 27s xxxv. Alίqua verborum forma in iisdem unctionibus est adhibenda. a xxxv r. Uui quut formam absetatam , si adbiberetuν , va dam fore buboni probabilia Ddus asertionis momenta : 27S xxxv II. Congruentior tamen videtur forma per modum deprecationis prolat . avxxxvIII. N que enim Tridentissm asellium formam Indieativi modi Omnino rejeeit, 28. xxx t x. Et utraque signi are potes acramentatim elycrum 28 dxxxx, Immo diserentia, quae inter suam edi alterais formam tuterce.
1XXX M. Episcopi nempe , tum Paroebi, iisque absentibus alii prelis
LXXXIII. Sed nanquam , ut visum Laundo, diae i. 29
640쪽
Laxxiv. Es Hiquando ad ἰαungendos aegrotor simul Deerdotes ρltireseonvenerit; ad perfieiendam tamen sacramentam sumit unus: 29I. xxxxν. e quo ab eodem , qui unitionem peragit, debet forma ferarimentalis proferri. 296 xx xxv x. Hoc sacramentum Afirmis tantummodo, iisque adaltis est eou- fereNdum, 299 xxxxv ii. Quibur prassat remissiouem pereatorum, animi alleviatio. nem, dr aliquando etiam eo oris sanitatem. 3ος xxxxv ur. Contemnere igitur tanta effieaeitatis, remediam es maximum fueriletium; go xxxx ix. Si ti Paroeb; ad ἰliud administrandum tenentur, nisi ad m Uum yrdyrta Daberietitam . fici XC. Parum referς, num rauem Unctio praemittenda sit, vel pom mensa matvo'. 3 IzxcI. Quamquam melius sit tenere vlaentem Golesiae eonsuetudinem. 4Xci I. Potes Doramentum Γοe iterari . is C II F. Dum re με osacerdote inunguntur, debent, si tempus suppo Lar, metiram mmtyli ij xc I W. Nunc vicenuum re ordine, quem esse proprium Legis Gav --demonstratur . ias xcv. Id Ecclesia Latius a3 initio ad Mee usque tempora septem Ordiues obtinuerant. 3 3 3xCvI. Hune autem septenarium numerum ordinum, nec quorumdam aliorum reeevsio , nec dissidium NeoAgorum potes firma aliqua
xo M. Curicalii tossura obtinuit in Gelsa ab e solaxum atate. 3s xxcvIII. Ea tamen nou est veras ordo - Σ IX. Plausibios u 1que, neenos probGilis est eorum sententia, qui neganι quatuor minores Ordines esse seramenta et 3 c. Sed verisimilior nobis videtursententia opposita . 364ci. 'podiaconatus Uysacramentum, ct Ordosacer, son autem Hie
CII. maeonatus vero , ad cujus ferum m isterium sacramentali ordiis natione promoti fuerunt viri tui septem, de quibus Act.vI., 3 6. cm. E sacramentum, eiv. Nemun ordo merareῖPar. CU. H Iur generει που fuit diaconisaram antiqua instituris .