장음표시 사용
611쪽
coo De Theologicis Disciplinis
modo , ait priori in loeo, es νη urendum de hae renetibina, idest Agar οῦ erimen obraba ἔ Uur est ea quippe ad Leueraudam prolem , nou ad expis udam libidivem. Altero i a loco vellicans Nanichaeos, qui nuptias damnabant, Non igitur Abrabam, inquit, prolis babendae insana evidiatore flagrabat, sed Manicbaeus prolis devitanda infana vanitate deIArabat . Proinde ille natura ordinem feretant, nihil humano reneubitangebat , vise ut homo nosteretur: se perversitarem fabulae obseruaur, nihil in quolibet eoneubitu timebat, nisi ne Deus captivaretar . In temtio tandem loco sermonem instituens de Iacob ita Doctor praestantissimus loquitur: Iam vero filis ejus Paeo, quod pro ingenti erimine
quatuor objieiuntur uxores , generali prolocutione purgatur . Ruando enim mos erat, crimen non erat: θ' nune propterea crimen es, qui mos Mo est . erilia enim sunt peccata eontra naturam, alia contra mores, alia contra praecepta. Quae eum ita μις quid tandem eriminis es . quod de pluribui simul habitis uxoribus objicitur sanHo viso Paeob Si naturam eonfulas, non laseiviendi, sed gignendi causa illis mulieribus utebatur : si morem, illo tempore atque in illis terris boe factiarabatur: si praeeptum, nulla lege probibehatur.
Neminem autem movere debet, quod ab Augustino Agar eonea-biua obrahami dicatur, scuti illam quoque appellarunt Tertullianus de Monogamia cap. 6. ct Leo Magnus ep. ad Rusticum cap. 4. Conc bina enim vocabulum non inepte tribuebatur secundariis uxoribus, quod non essent ea dignitate, qua uxor prima , nec filios gignerent paternorum honorum haeredes, atque ad prolis generationem, non ad familiae regimen ducerentur. Atque hinc est , quod Flchraeorum doctissimi Iosephus , ct Philo, tametsi agnoscant Patriarcharum polygamiam, nusquam tamen secundarias illorum uxores alio nomine vocant, quam eoncubinas. Vide adnot. in novam operum Ambrosii editionem tom. I. pag. 29 At enim sadducaeos olim , postea Calvinianos traxerunt in contrariam sententiam duo Scripturae Ioca, Levitici xv m. i8. & Deut. XVII. I . Primum enim juxta Hebraicum textum , npn ου, n Tirire bis nisita vertendum esse contendunt, Mulierem unam ad alteram ne ast mito ς alterum vero , mro a nara , Non multiplisabit uxores. Ad de repugnare poluamiam substantiae coniugiorum , in quibus eamdem potestatem, quam habet vir supra corpus mulieris, habet mulier in cor pus viri, ut docet ouoque S. P. Augustinus lib. I. de Adnit. conju . cap. 8. unde infert Estius in dist. xxxi . sedi. i. pol MamIam illicitam esse spectato jure coniugali, quia tam uxori, quam viro fit injuria, quando alii cuique traditur alterius corpus . Verum ut sadducaei, ita Calviniani turpissime alucinantur . In
primo enim textu vocabulum hebraicum nninae recte in Vulgata nostraia. i. by le
612쪽
nea redditur sororem ejus, ut habent quoquo versiones Cha Idaica, Samaritana, Syriaca . Graeca, Arabica, tom. I. Polygi. pag. ψ84. exigitque fatentibus Catholicis omnibus, necnon haereticis initio productis, ac Drusio, Grotio, Fagio, aliisque, hebraicae linguae proinprietas . In alio autem Ioco non pluralitas, sed nimia uxorum multitudo regibus prohibetur, & Optime, atque cohaerenter ad versiones alias Vulgata, Non babebit uxores ρtarimus, siquidem S in Hel aico textu repetitur, 'ren nari' ου , Et con maltiplicabit .alde . Non enim ut animus luxuria diis ueret, sed ut filii procrearentur, permittebahur Polygamia . Est autem monitum Plutarchi in Vita Lleurgi . S in lihello de Garrulitate , nimio uxorum numero gignendi vim enervari et quod confirmat exemplum Salomonis , qui ex septingentis reginis uxorihus, ct concubinis trecentis marem unicum Roboamum , duasque semellas Eraph et, ct Basemat legitur suscepisse. Ouod vero de jure coniugali, & de potestate uxoris dictum est, diluitur ex prima Propositione , in qua Ostendimus ex Didieamia miria , idest . coniugia plurium uirorum cum unica muliere laedi finem connubii primarium , S Qbolis propagationem et quod non evenit in conjugio plurium uxo rum cum uno viro. Est itaque intcr unam ct alteram postgamiam disparratio. Praeterea circa potestatem unius conjugis in corpus alterius dici potest supremum Dominum Patriare his potestatem secisse disponendi de suo corpore per novum contractum, non dissoluto priori, ut diximus volum. IV. pag. 26. Non enim aliud asseritur in cap. Gaudemus . De divortiis, ubi Patriarcharum pol amia excusatur a crimine adulterii. quod fuerit divisa revelatione concessa, eo modo, quo ocu santur Israelitae a surto, ct Samson ab homicidio. Idem hebraeis persuasum fuit; nam Iosephus lib. i. Antin. cap. io. num. 4. scribit Abra- hamum duas accepisse uxores. κελω 'κ, Do pracipientdet suitque hoc praecemim , ut puto, ne lihoris S promita semine carerent, intima persuasio. Ne plura addamus, Abraham, Iacob , David , Elcana, Ioas , aliique polygami plurimum in sacris litteris como mendantur, neque uspiam reprehenduntur ob uxorum pluralitatem ;quod suffcit ad Sadducaeos haereticosque resutandos .PRop. IV. In lege si vangelica nequit cum pluribus simul uxoribus iniri conjugium . Spectat haec thesis ad fidem; nam Tridentina Synodus sess. XXIV. edidit hunc canonem num. a. Si qais dixerit, Iisere cirisianis plures simul haberi -ores,inooe natu Iege divina esse prιhibitam; anathemast. Probatur autem primo ex Mat. xix. ubi Christus matrimonium revocans ad primae institutionis persectionem inquit: Dico autem vobis , quia qmcunque dimiVeris uxorem Juam , nisi ob fornieationem , ct aliam duxerit, maeebutiar: ex quibus verbis Innocentius IlI. cap. Guu
dc us , De divortiis, hanc it a tionem deducit: Si ergo uxore aioqμ,
613쪽
daeI alia de iure non potest, fortius θ' tua retenta. Per quod evidearister apparet pluralitatem in utroque sexu circa matrimouium reprobaniadam. Demonstratur quoque auctoritate Patrum ζ qui , ut diximus propositione praecedenti, ita poweamiam Patriarchis concessam docent, ut nunc prorsus Uetitam esse pronuntient: unde Innocentius I. epist. 9. inquit: Secunda mulieris conjugium , ρrioris perstite , nullo modo potest esse laxitimum . Huc facit, quod Ecclesia eum , qui per veris ha de praesenti contraxit cum una, & postea duxit alteram , eamque coingnovit,. compellit . ut ab hac separatus redeat ad primam, & illam solam tanquam legitimam uxorem habeat. Vide cap. Licet. De sponsa duorum .. Tandem aequum erat, ut in lege Christiana, quae est spiritalis, ceterisque persectior, segregarentur coniugia ab illis incommodis, quae secum affert polygamia , atque ad priorem originem gratia quoque superaddita revocarentur: ideoque Nicolaus I. ad Consulta Bulg. num . si . ait τ Duas te ore uuo habere uxores, nee ipsa origa humanae eouditionis admittit, nec lex Grilitanorum ulla permittit His videntur obstare eXempla imperatorum Christianorum Ualentiniani, Constantii, & Lotharii, qui simul uxores duas habuerunt. Cap. itidem xuod proposuist, XXXII. q. 7. in quo Gregorius II. cui dam permittit, ut propter diuturnam prioris uxoris aegritudine uia contrahat cum alia . Demum quod etiamnum , sicut in lege Mosaica , concupiscentia vigeat, & fidelis populuS longe Iateque sit propagandus. Sed haee nulli ux sunt momenti. De Valentiniano enim , ciusque Iege diruim est supra : Constantius Arrianus suit: Lotharius cum petis lice a Nicolao I. communione PrivatuS, Cap. Au non, XXXIV. q. 3
Aegritudo, de qua in cap. 2uo proposuisti , erat impedimentum diri
mens impotentiae, ac praeterea Gregorii resicriptum a compluri hus duis hium , ac supposititium existimatur ia Ad fornicationem denique vitanis dam Apostolus I .. ad Corinth. VI I. a. u Xorem unam permittit: neque explendae libidinis causa plures in lege veteri ducebantur , sed gratia duntaxat posterorum qui non semine S generatione carnali, sed regeneratione spiritus ad legem pertinent Evangelicam PROP. U. Soluto cum priore uxore per mortem , aut alia de causa conjugio, fas est aliam ducere, eademque ratione tertiam.& quar
Agendum nune de polygamia sacerisiva r quam haud esse illicitam.
evidenter demonstrat Apostolus r. ad Corinth. VI I. 39. his ver his: Mulier alligata est legi, quanto tempore vix ejus vivit ν quod si dormierit vir ejus , liberata est, eui vult nubat, tantum in Domino . Quae Verbae explicans S. Ioannex Chrysi, stomus hom. x i x. Quid est, in Dor mluo , inquit Cum temperantia , cum bouesule . τι δἰ λιν ω κυρ- μεο - μυ- ,- aera , ct infra, Io Primis, s Jeetinuis nuptiis uiam honeitatem , pc equamur , .u πιλω γάμει ae: διυτίρν τ τρο
614쪽
Liber Trigesimus septimus Cap. XI. co 3
m, αφεν. Hinc thesis confirmatur auctoritatu Patrum ζ Sc Chrysostomo accedit Ambrosius , qui de Viduis cap. a. num. Io. ait: Secun das nuptias Apostoliea praeepta nou dam ut . Sc cap. XI. num. 68.
Non prohibemus seeundas nuptiar : Hieronymus epis .et . ad Marcellam, Nos seundar nuptias , inquit, concedimus , malo iubente ut vidua adolescentula subant, & epist. 9 i. ad Ageruchiam, Dumna inur secunda matrimonia Z Minime , sed prima laudamus . inficimus de Getesia digamos Absit, sed monogamos ad continetitiam provocamur, atque epist. Io. sive Apologia pro libris suis adversus Iovinianum , Ego etiamnunc libera Poee proclamo, non damsari in Delesia digamisis , imo nec
trigamiam, ct ita neere quinto ct sexto D ultra, quomoso ct secundo
marito nubere : sed quomodo non damnautur ista nuptia , ita nec praedicantur . Solatia miseriae fust , nos laudet contiueutis . Augustinus denique in libro de Bono viduitatis cap. xi i. num. I s. De tertiis , πde quartis , ct de ultra pluribus nuptiis Iolent boisines movere quaestionem e unde ut breviter respondeam . nec unas nuptias audeo damnare, nec eis vereeundiam numerositatis auferre . Adde Ecclesiae definitiones:
Synodus quippe Nicam a can. S. adversus Catharos definivit digamis esse communicandam. Secundas nuptias permitti ab Apostolo definierunt Urbanus III. cap. Super alia , Sc Innocentius III. cap. Cum feram dum se ostolum, IV. Decret. tit. ar. ct Eugenius IV. in decreto pro Armeniis, in quo haec leguntur: Declaramus nou solum fecundas , nuptias , sed etiam tertias ct quartas, atque alteriores , si aliquos canonicum impedimentum non obstat, Heste contrabi posse . Tria autem sunt, quae praesertim catholicae huic positioni adversantur: ac primum est, quod veteres ita polmamiam insectantur, ut Basilius in Epist. ad Amphil. can. 4. tertias nuptias non matrimonium appellaverit, sed castigatam foνniearionem, Sc Auctor Constitui. Apostol. lib. I. cap. a. indicἐum intemperantiae . Alterum quod digami irregulares habeantur, nec possint ad sacros ordines promo eri, ut coli igitur ex Apostolo T. ad Timoth. I. affirmantque Tertullianus lib. I. ad Uxor. cap . Epiphanius Haeresi XLv I i I. num. 9. Hieronymus Prae citata ad Ageruchiam epistola; quod Sconstat ex Apostolico canone I . aliisque permultis apud Gratianum dist. et . S in l. Decretal. tit. 2I. Tertium, quod secunda conjugia celebrari non debent cum benedictio. ne Sacerdotali, ut habetur capp. Cupeuanum , S , Vir autem, De se. cundis nuptiis. Ad haec autem sicillimum est respondere: Patres cnim moπου m am commendant, ct repetita conjugia non laudant propter incon tinentiam nubentium, non propter honestatem nuptiarum. At diga mi irrePlores sunt propter sacra meiti desectum , ut inquit Innoe. IlI. cap. Debitum, de Bigamis, non quod secundae nuptiae non sint sacra
mentum, aut bigamus adhaerendo uxori nar non significet Christi cum
615쪽
Ecclesia unionem, sed quia hane sucundae non aeque repraes niant ut
primae nuptiae , quoniam bigamas non es uuas unius , inquit eo loci In-tiocentius. Scripserat a mea Augustinus de Bono conjugali cap. X vritinam. 2 L. Propter saeramenti Ianitatem, sicut femina etiamsi caueba-mena fueris vitiata, non potest post baptismum inter Dei virgines eo sisseerari, ita πω absurde visum est eam qui excessit uxorum numerum singularem , π peeeatum aliquod commisisse, sed normam quamdam Doram enti amsesse , non ad vita bona meritum, sed ad ordinationis Ecclesiameae signae ulum necessariam. Quae verba habentur in cap. Aeurius, dist. A XVI num. a. ob eam dein rationem, aut potius quia solemnis henedictio iterari non debet, ut inquit Urbanus III. cit. cap. Vir aurem . secundae nuptiae cum scalaruni benedictione minime celebrantur.
De postgania hactenus: progrediamur nunc ad
In quo a tur de indissolubili nexu , ct initate conjugii.
Si per vurius hominum consuetudines segesque vagemur , non semellegitimae uxores invenientur repudiatae Se a viris dimissae. Principio enim obtinuit repudium apud Macedonos , aliosque Graecorum τnam Iustinus lib. ix. scribit a Philippo ductam in matrimonium Cle patram expulsa e glexandri matre Oci rade , ct Demosthenes Orat. r. Contra onetorem ait, repudium scribi sistitum apua ehontem . Romani Quoque uxores aliquando repudiarunt ob iuurtim morsitatem ρομνilitatem , iuxta legem Xi i. Tabularum et quamquam per sexcentolfere annos ab V. C. nullum apud Romanos contigisse repudium, scri-hit Tertullianus in Apolog. cap. 6 idque confirmatur testimonio Uaurii Maximi lib. t i. cap. I. ct A. Gellii lib. i v. cap. 3.. qui narrant prugnum omnium uxorem repudiasse Sp. Carbilium , cui Ruga cognomentum fuit . Neque ad nutum viri nuptae dimittebantur , sed apud Ce fores legitimae causae jurejurando erant comprobandae , &connubia tabulis firmata , tabulis tantummodo solvebantur. Repudii sormula haec apud Romanos erat, Res tuas tibi habeto. Res tuas tibi agito , Conditione tua non utor 2 ad quam sormulam antinum intendens in Amphitr. ait PlautuS,Valeas, tibi habeas res tuas, re e mear , S ita quodam epigrammate Martialis lib. X. num. I. Mense novo llani veterem Proeulua maritum
Deseris, atque iubes res sibi habere suas .
Iudaeis quoque repudium fuisse permissum constat ex cap. XX V. Deuteronomii: repudiare autem uxorem suam non poterant. msi da d
616쪽
Graeci--e-- , quorum utrumque Latine lixeris scheium abscissionis. Ejus sormam , ritumque continet pars tertia Miscune libro
V. Gubio; necnon a ri. Volumen Thcs. Antiquitatum sacrarum , in quibus colligendis exornandisque sedulam impendit operam Blasius Ugolinus , pag. 4is. Viris tantum repudiare uxores permissum erat , non uXOribus viros e unde Salomen , quae libellum repudii misit Costobaro, non secisse κατα - ἰουδί- νω- , juxta Iuda oram eges , scribit Iosephus lib. xw. Antiq. cap. 7. num. I . Hac in re non conveniunt Theologi , num per libellum re udii uxore dimissa, fas esisset novum inire matrimonium: a stirmant quippe Bellarminus De matrim. p. I . SancheZ lib. x. disput. r. noster Ponesus lib. 7. cap. so. atque ex junioribus Du Hamel cap. I. ac Τ urnely q. s. art. 2. Sed
Bellarmino ipso fatente, sententia communior Migistri dist. 33. libri I v. 9 ibidem Bonaventurae , Riebardi, Domiuiei a Solo, ct aliorum id habet, ut ἰuieituis semper fuerit, sed permifum tamen ut impuveis
fieret, Oufa majoris mali vitauri et atque idem sentiunt Estius in ea misdem dist. 33. Φ.9. Sylvius in q. 67. Suyplem. art. I. Florentius de Coeq. sest. Ir. Cardinalis Gotti q. s. dub. 2. Vanroy cap. U. q. q. RLe Droint lib. IX. cap. V. q. 4. Nutat in utramque partem R. I. Aurelius Piet te. Quidquid sit de illa Hebraeorum lege, adhaerendum esse uxori suae , nec dimittendam nisi ob sornicationem , atque dimissam . quoque non posse ad alia vota transire, docet Christus Mati. X a x. Sed hinc oritur quaestio inter nos , ct haereticos, Graecosque plurimos agitata, an per adulterium solvantur coniugia ς cui accedit altera, an dissolvantur saltim per monastica vota , siee per religiosam pro Gsonem . Igitur in his tribus quaestionibus , num per libellum repudii matrimonium dissol νeretur , num illius vinculum abrumpatur pro aeter adulterii crimen , num saltim per professionem solemnem, immo.
randum est aliquantulum : hinc enim Deile inferri potest quid de Iegibus paullo supra commemoratis sit assirendum . PROP. I. Per libellum repudii non solvebatur vinculum prioris conjugii, neque fas erat Iudaeis cum alia uxore contrahere ς sed hoc illis xloyses indulserat propter cordis duritiam, & ne exosas mulieres intestino odio prosequerentur , Uel morte assicerent. In hanc sententiam , ut Bellarminus fatetur , communiorem ἰChristi verba Matthaei xlx., eximiorum Patrum expositiones, atque pro habiliora momenta me trahunt. Phari eis Dominum interrogantibus , an Lis esset uxorem dimittere quaeusque ex eausa , respondit id re 'uguare institutioni matrimonii, ejusque vinculo, quoniam Deus mascatu 'feminam eosjungeus, ostendit seunda vitanda eonjugis , S musculum unum, unamque seminam condidit, Se connubio ligavit, ne ora us conjugis eonfortia ne fierentur . His addidit Christus :
617쪽
jaciendo earnem viri, bone homo non potest separare . Reponentibus autem Iudaeis , AS ι id ergo Moset inandavit Iare libellum restudii , 5 dimittere ὶ subj-cit Salvator : Q.oniam Moss ad duritiam cordis ve-
Ibi pexueti it vobis dimittere uxores vestras, idest: Numquid potest Dis ursibi esse eootrarius . ut aliud antea jusserit, ct sententiam jus in novo frangat imperio Z Non ira sentiendum est: sed Moses eum videret propter desiderium secundarum eo Huxuw , quae veι ditiores , vel j. uiores , vel pulchriores essent , primas uxores interfici , aut malais vitia is δε- eere , maluit indulgere dscordiam , quam odia ct homieidia perfuerare. En aperte Repudium, etsi illicitum, permissum a Moyse ad homicidia , ct odia evitanda . III. Neque violenta est haec interpretatio , sed plana , magni Hieronymi contexta verbis . Consonat Chryse stomus homilia 63. in Matthaeum , ubi ait, Dominum totam Pharisae
rum accusationem in caput eorum convertisse , demonstrando strater naturam, ct coutra legem esse repudium : praeter naturam quidem , quia tina earo sisitur , contra Iezem autem , quia cum Deus conjunxerit , 9juserit nou separari, ipsi eostra pracepta Dei facere a. θι μσt. Addit in Catena Corderii pag. 267. Dominus omnes eorum impetus Iub-mbiens defensionem Mosis Iuscipit, assismaus nil eum saluisse contrais ritim Deo , sed protervia male morati populi eoactu in permisiss benὸ rem
non bonam , metu majoris mali. Isidorus item in altera Catena ejusdem Auctoris pag. 6 Ii. Noo tantum Ποπ exessavit II fu, sed ins per etiam defendit, erimen in illos convertens, per quos etiam ipse eos Hul es quod naturam decebat negligere , ac permittere ut eo enties rem dimitterent, melius esse ducens eam dimittere, quam occidere . Similia Theophylactus pag. i Io. S. P. Augustinus de Bono conjugali
Cap. 8. num. 7. commemorata consuetudine Gentilium repudio utenistium sine reatu aliquo ultionis humanae. Cui covsuetudini cinquit
smiis aliquid propter Israelitarum duritiam videtur permisisse Moses
de libello repudii: qaa in re exprobratio , quam approbatio altiortit --gis apparet : & cap. 18. num. 21. Itaque stetit duobus cmaritis a plaribuise servire , se a viro vivo in alterius transire connubium , nec tune Leuit, nee nune licet, nee unquam licebit. Vide S librum X t x. contra Faustum cap. 26. de quo infra. Ex his apparet, quantum sententia nostra ad Patrum mentem accedat, maxime quod Bellar minus , aliique adversarii neminem pro se hactenus laudarunt, nisi sorte Auch ,rem operis imper L in Matth. ho m. 32. quem non esse Chrysostomum, sed hominem Arianum norunt omnes. Laudat quidem Bellarminus Sanoctum Thomam , Scotum , Durandum, S Paludanum in I v. diit. 33. aliosque nonnullos , sed minime negat sententiam hanc esse communioin rem . Thomas praeterea eo loci .utramque censet probabilem ; sed li
IO8. art. I. nostra ni amplectitur, ut demonstrat Franciscus Sylvius . IlI. Nuc
618쪽
Liber TrIgesimus septimus Cap. XII. tro
III. Nee destituimur praesidio rationis . Quae enim causa asserri potest, oh quam Deus adversus matrimonii institutionem legemque naturae repudium cohonestaret, atque licitum esse statueret Z Nulla quidem isobolis namque propagationi satis consultum fuit permissa pol mamia :duritia autem Iudaica Deum ad malum approbandum movere non poterat . Adde quod mulier post repudium alteri viro nupta Deut. xκI U. 4. dicitur polluta ct abomisabilis Gram Domino e quae vcrha de sola pollutione legali nequeunt accipi, cum simili phrasi apud Ezechielem
xxxi tr. 26. pollutae dicantur adulterae.&Ieremias III. a. repudia tam comparet sornicariae ..
Opponunt nullum esse praeceptum nisi de re honesta e repudium autem juberi Deut. xxiv. i. Si aee erit bomo uxorem, dr habuerist eam, se nou invenerit gratiam ante oeulos ejus propter aliquam foedia ratem, scribet libelIum repudii , ct dabit in manu illius, ct dimittesteam de domosua . Malachiae it . i6. Cum odio babuerit, dimitte, dieis Dominus Deus Vrael, S Matth. xix. .. etid ergo Moses mandavis dare Iibellum repudii, or dimittere λAt praeclara est responsio Augustini citato in Ioeo adversus Faustum: Non ait. Rui voluerit, dimittat uxorem suam , eui esser eo trarium non dimittere et Ied utique nolebat dimitti uxorem a viro , qui hane interposuit moram , ut in discidium animus praeeps , libelli eoπ- scriptione refralytis obsisteret, or quid mali esset uxorem dimittere e gitaret . Addit S. Pater lihellum repudii conscribendum a legis interpretibus , ut discidii essent dissuasores , atque inter virum & uxorem pacifice agendo dilectionem suaderent Verbo dicam , praeceptum nota ad uxoris dimissionem spectat, sed ad conscriptionem libelli. Malachiae autem verba haec sunt: Uxorem adoleseentiae tuae noli despicere reum odio babueris ἡ dimitte , dieit Dominus Deus brael; operiet auorem iniquitas vestimentum ejus.. scilicet si facultate tibi a lege per
circo Propheta , Custodite Diritiam vestrum , nolite deisicere , nempe uxorem : Etiamsi pauper fit aut deformis , inquit in hunc locum.
OPR. a. Sacerdotibus tantum Levit. xxi. 7. prohibetur eam duo cere, qua restudiata est a marito: id ergo aliis fas erat. Et revera ubi iam leκ vetus lata ad peccatum redarguendum id prohibet Z Nonne etiam Abraham repudiavit uxorem sua in Agar Resp. haec nullius esse momenti: Sacerdotibus enim non permit.
ebantur quae in aliis tolerari poterant, quia erant in sublimiori gradaeonstituti, si e , ut legitur eodem Mersu Lewitici ,. eonsecrati Deo suo. N duceretur repudiata, non expressu Moyses prohibuit, quoniam
619쪽
ox tali prohibitione nullam correctionem sperare poterat, In qu It α- Hus Thomasq. 67. Supplem. art. 3. id tamen ratione aliqua prohiberi constat cap. III. Ieremiae , ct a. Malachiae, imo&Deut. 24. ubi mulier repudiata dicitur poliat et re abomisabilis coram Domino . Agae denique divortio , non repudio , fuit ab Abraham eiecta. Ajunt pro inhabile non esse, Agar deinde fuisse caelibem e sed hoc illius incontine nistiae, si accidit, tribuendum est . Inquiunt, viros post repudium uxoris cum alia licite contraxisse : verum id non ex solutione matrimonii, sed ex permissione postgamiae maribus concessum erat. Afferunt postremo nuptas post viri repudium non fuisse tanquam adulteras lapidiis hus obrutas i at id recte , quoniam propter duritiam Iudaeorum tolerabantur coniugia repudiatarum , ct lex iubebat eas lapidari, quae vel absque conjugio , vel alisque specie conjugii masculis succumbebant. PROP. II. In Evangelica lege non vitur per adulterium nexus& vinculum matrimonii.
Catholicam hanc thesim s. P. Augumnus libro l. de Adult. conis iugiis demonstrat primum Scripturarum sanctarum auctoritate: at que initio producit verba Apostoli I. ad Corinth. v I r. io. II. Iis autem , qui matrimonio iuncti sunt , prae0io non ego , sed Domi uur, uxorem a viro nou Lycedere, quod si dij ferit, manere iuuaptam , aut viro suo retoseisiari, ct vir uxorem non dimittat. Quae Uerba inequeunt accipi de muliere , quae a viro discessit absque causa sorni cationis , quoniam si nullam vir eius eassam fornieationis habuerit, non diceret Apostolus , eam discedeutem macere isnuptam, sed mandaret , ne omnino diseederet, siquidem Oh solam fornicationem viro fas est uxorem dimittere, Mati. κt x. 9. Hoc argumentum tractat S. P. Cit. lib. I. usque ad num. ro. Addit istic, quae leguntur apud Maris cum X. ι I. diluicunque dimiserit uxorem suam, ct aliam duxerit, os in ulterium committit super eam . atque apud Lucam xν l. I 8. Omnis . qui dimittis uxorem suam , ct alteram dueit, merebatar ; ct qui δε- missam a viro dueit, metebatur. Quo in loco aperte asseritur nulli ProrsuS sus esse alterius nuptam dueere, etiam ob fornieationem di inmissam : unde allato Lucae textu , Ruid ergo uorsamur cinquit Doctor
maximus ut dicamus, Est qui maeebatur, uxore sua dimissa alteram ducens, re est qui Boe faeleus non maeebatur , eum Evangelium dicat omnem maecbari qui boe Deit Z Atque his Iocis S. Pater explicat su b-
obsturum Matthaei locum , de quo infra s . . . . .
Priusquam enim ad objecta procedam , thesis probationibus aliis firmanda est; atque post scripturarum testimonia audiendi sunt Patres . Ex Graecis Hermas cognomento Pastor libro II. mandato 4.
Ia*c habet: Si Dieris vir uxorem suam deliquisse, ct nou egerit ρα- nitruriam muIier, ct permanet is 'rnieatione Isa, ct eonvivit cum ilia, reμι crit peccati ejus, ct partieeps maecbationis ejus .... Duo si
620쪽
Liber Τ rigesimus septimus Cap. XII. σos
dimi eris mulierem, ct aliam duxerit, ct ipse moechatur . His verbis refelli Chemnitium , S Novatores alios audacter asserentes quaestionem hanc post Augustini tempora horridius disputari, observat eruinditus Nicolaus Le Nourry in Apparatu ad Biblioth. PP. dissert. IV. art. 24. S. Basilius in lib. De Virginit. pag. ss. Non audis, inquit, qucinariam gai dimissam duxerit metebatur Z Etsi enim, ait, pro etilpa diamisa est, vivit tameu vis ejus: ἀκ -- Η οτι κα ό - με- γα- νων μω semeti ἰ εἰ γαρ - απλελυτα , φισι δἰ ωτίαν , δελα is αυτ s o Guρ .diagran genus Carmine 2. Billio interprete inquit: Femina nou parva mereatar dote maritum,
Ruodque etiam gravius, vitissam saepe, ct inertem'. Rursus emenda viro conjunx, nee moribus illa Praedita saepe bovis, quaesita attraitaqae pestis, Festis, quam nulla liceat ratione fugare . Chrysostomus Hom. xvii. in Matthaeum ait, Expulsa quoque uxor
esse ejus, qui eam expulit, perseverat. κα-μ - του -- πον ουσα γ- . At plura ex Grmis Patribus Arcuuius lib. v M. Concordiae cap. II. Latini quidem hanc doctrinam expressius tradiderunt. Hieronymus enim in Commentariis ad caput I9. Matthaei exponens ea
verba . Et qui dimissam duxerit, marebatur , ait: Sie priorem dimi rere jubetur uxorem , ut serandam prima vivente non habeat', infra: Et quia meretrix , ct quae semei fuerat adultera, opprobrium nou tiamebat , Iecuπdo praecipitar tiro, quod si talem duxerit, sub adulterii si erimine. Et Epistola 84. alias 3 o. ad Oceanum peccasse latctur Fabio iam , quod repudiato marito , adultero quidem, S qui se scorto vilique mancipio miscuerat, non innupta perre anserit; tametsi eam eX-cusat, quod adolescentula esset, Sc civilibus legibus permitteretur repudium, scribens : Igitur 9 'biola , quia persuaserat sibi, pa tabat o se virum jure dimissum , nee Gangelii vigorem noversit, in quo nubendi universa eatissatis , vipeutibus viris , feminis amputat r. dum multa diaboli vitat vulnera, usum incauta Paluus aecepix. Hac de causa Fabiola post mortem secundi viri in semet rewersa egit publicam pumitentiam, quam in eadem Epistola Hieronymus ornatu describit. Vide tom. iv. pag.638. Innocentius I. in Epist. ad EXup. cap. 6, De bis, inquit, requistit dilectio tua, qui interveniente repudio, alio se matrimonio eopularant, quos in utraque parte adulteros esse manifestum est: qui ergo, zel quae viro Oel uxore 2iveute, quamvis dissociatum videatur esse conjetiam, ad aliam copulam festinarunt, νος possunt adulteri non et Heri , secundam illud quod legimus tu Gavelis, Qui dimiseris axoremjuam, oe aliam ddixerit, moechatur; similiter o qui dimissam Gxerit, noeehattir: ideo toles a eommunione fiadelium τι reus abstinendos. Augustini mens ex dictis dignoscitur, ac legi ulterius potest lib. I. ec Serm. Domini in monte cap. 26. de BOGO