장음표시 사용
271쪽
Diderim, longe princeps Pomponius Secundus , quem senes parum tragicum putabant, eruditione ac nitore trae reconfitebamur. Videre illum certe Poterat Fabius, qui senex admodum suos institutionum oratoriarum libros conscripsit. Aliquando , eodem teste x praefationiabus inter Pomponium atque Senecam tractatum, num ut expectorat et exanimat dicit , ita etiam recte Attius dixerit, gradus eliminat. Vtrumque et TERERILANvs MavRvs F coniungit: In tragicis iunxere choris hunc saepe diseria
Annaeus Seneca et Pomponius ante Secuncius.
In recitationibus hic tragoediarum scriptor, si quid sorte familiarior amicus tollendum , ipse retinendum a bitraretur, dicere solebat, ad populum prouocor atque ita ex populi vel silentio , Vel astensu , aut suam , aut amici Uententiam sequebatur. Tantum ille populo
dabat. Σ Tiberio adhuc imperante , illi obiectab tur Aelii Galli amicitia, qui punito Seiano, in hortos Ρomponii quasi fidissimum ad subsidium perfugisset. Neque aliud periclitanti fuit auxilii, quam in fratris constantia , qui vades eXstitit. Attamen , Ut T ae iT V s a loquitur, multa morum elegantia et ingenio illustifidum aduersam fortunam aequus tolerat, Tiberio superstes fuit. Citatur acu A Risio, b) PRIS cIANO, c) cLgno N io , d TERENT ANo, c) MARIO v I TORINO. Det x Instit. Orat. l. s. c. 3. De metris , apud Pulschium pag. 24 O. z. PONIVS lib. 7. epist. a .a Arnat. l. s. cap. 3. kὶ Instit. grammat. lib. I. apud Pui schium pag. ro. lib. 2. pag. I92. c) l .ib. 3. pag. si s. lib. IO. P. FO . d) Apud Puti hium p. I 836. e) Ibid. pag. 242s.f Auis grammat. lib. I. apud Pulschium P. 2363.
272쪽
et aliis. Sigillatim operibus, ad Thraseam, g) in auctorato, h) in coma, r) capella, h) epigrammate, l)lare familiari, m) lenone, n) in Μaccis geminis prio
ribus, o in Μacho milite. p 6. VII.
Claudii et Neronis tempore fuit ANNAEVI eo λαν v T v s, celebris Philosophus, grammaticus et poeta, Lucani et Persii praeceptor, qui teste Η iERONlMoq)olympiadis CCXI. anno tertio , ab V.C. IIccc XX. in exilium a Nerone eiectus est , et mox , quod sui DAE habet, cum Musonio intersectus. Vetus Persit vita, quae procul dubio desinata est ex Suetonii de claris postis libro, haec docet: Cornutus illo tempore tragicus fuit, sectae poeticae. Sed legendum est Stoicae. Plura inferius paulo inter grammaticos de eo notabimus.
In eundem censum et ipse NERO Caesar venit, qui, ut supra demonstrauimus r) mirum quantum Poeseos laudem assectauit. Vt magnus poeta laudatur a M AR-Ti ALE. s) Etiam ab ineunte aetate ad Poeticam pronus carmina libenter ac sine labore composuit: et ipso teste
A cn ARi sto instit. grammat. l. t. apud Pulschium p. Ioo. Ab eodem lib. I. p. 37. PR sci AN O lib. s. p. 642. l. II. p. Ioio. i A c H A R Sio lib. I. p. IOZ.λ Ab eodem i. r. p. I A PR Is C l ANO L 3. p. soro- Ab eodem i. s. p. 686. n A cHAR I l. l. 1. P. 6 . ubi notat eum neutraliter e eum molle disisse. o Ab eodem i. a. p. I 87. ubi primiter eum dixisse notat. ρὶ Ab eodem i. a. p. 29. et Ior. ρὶ Chronico Eusebiano.r Cap. 1. 3. s) Lib. 8. epigr. 7O. et lib. p. epigr. 27.
273쪽
EAP. IV. DE CLARIS, L. L. sENESCENTE. POETIS.
teste TRAN qui LLO, t non Vt quidam putant, alienarro suis edidit. Venerunt enim in manus illius pugilares et libelli cum quibusdam notissimis versibus, ipsius Neronis chirographo scriptis: ut facile appareret, non translatos, aut dictante aliquo exceptos: sed plane quasi
a cogitante atque generante exaratos. Ita multa et deleta, et inducta, et superscripta inerant. TAci Tufeti contra, ne ludicrae tantum imperatoris artes notescerent, ait, studium aflectasse carminum, contractis, quibus aliqua pangendi facultas; allatos vel repertos versus compilasse: quod species ipsa carminum doceat, non impetu et instinctia, nec ore uno fluens. Nec dubitauit etiam priuatis spectaculis operam. inter scenicos dare. Vt SUETON vs x) habet, tragoedias cantauit personatus : heroum Deorumque , item heroidum ae Dearum, personis emctis ad similitudinem oris sui, et
feminae, prout quamque diligeret. Inter cetera camtauit Canacem parturientem, Orestem matricidam, Oed podem excaecatum, Herculem insanum. Satyrica edidit
varia, inter quae Luscio, poema in Clodium Pollionem scriptum et aliud in Regem Mithridatem. Σ) Sic ipse
mollior Nero carminibus suis molles perstrinXerat. Hunc SENECA a) nobis conseruauit Neronis versum: Colla Cytheriacae Mendent agitata columbae.
ι Neron. cap. 32. ωὶ Annal. l. I 4. c. I g. Confer. l. 33. e. 3. vhi a puero, inquit. carminibus aliquando pangendis, inesse sibi elementa doctiu. nae ostendisse. Videatur et PEns a satyra prima. N Neron. cap. 2 i. IJ Apud OvETONlvM Domit. cap. I ae, sv TON. Neron. c. 14.aὶ Natur. quaest. l. I. c. PDiuitigod by
274쪽
Neronis aetate fuit etiam C AES IUS BASSUS, POeta lyricus, ad quem Persius satyram sextam scripsit, ubi quaerit ubinam locorum sit, quid agat, quibus studiis intendat animum, quam suo vivat contentUS: mox Vitae suae rationem exponit et mentem aequam: insu git denique in eos, quibus non eadem menS est, nec idem vitae institutum. Hoc ergo satyrae initium: Admouit iam buma foco te, Basse, Sabino Iamue bra, et tetrico visunt tibi pectine chordae PVnde discimus, iam tum in agro Sabino fuisse, quo secesserit hiematurus, ut lyricis carminibus vacaret. Iulis subiungit statim:
Mire opifex numeris veterum primordia vocum,
Atque marem frepitum Mis intendisse Latinae. Mox iuuenes agitare iocos, ct pollice honesto
Hinc argumentum cognoscimus eorum, quae Bassiis cecinerit. Mirum innuit ac peritum artificem fuisse adaptanda citharae numeriS argumenta seria et gravia, vel masculam sortemque poesin; qualis fuit Pindari, qui, ut RoRWius ad Pisones loquitur, diuos puerosque deorum , et pugilem victorem cecinit. Ecquid vero veterum primordia vocum intendisse φ Licetne inde comiicere, eundem fuisse Bassum illum, qui de origine verborum scripsit, ac saepius A. GELLIo b) citatur sub Gabii Basi nomine. Equidem facillimam puto Caesii in Gabium mutationem fuisse. Vidit eum FABIvs QUIN
275쪽
TILIANVs, c) et quanti eum fecerit, vel inde patet, quod eum cum Horatio componere non dubitauerit. 0ricorum , inquit, Horatius fere solus legi dignus. Si quem adiicere velis, is erit Caesius Bastus , quem nuper vidimus. Sed eum longe praecedunt ingenia viventium. MCaesio Basso DIOMEDEs d) citat hoc carmen Molossicum: Romani Gallis deuictis sunt victores. Lyricorum librum secundum citat PRISCIANVS, e atque ex eo: Calliope princeps sapienti essierat ore. Et RuFFINus 16 Bami memorat ad Neronem de iambico. g. X. Sic quoque Neronis aetate fuit ATTIUS LABEO, quem PERsIVs g) notat: Nae mihi Pol damus et Troiades Labeonem
Vbi Cornuttis, vel quisquis est ille vetusinterpres, i statur, eum Homeri Iliada et Odysseam, verbum ex verbo , ridicule satis transtulisse , quod verba potius quam sensum secutus sit. Eius est ille versus: Crudum manduces Priamum , Priamique pMinnosia Vt Ilo MERI B) exprimeret:
Vbi pisennos, mira licentia, pro liberis posuit.
e) Instit. orat. l. O. C. Iiady Lib. 4. confer. Vos Si VS de poetis Latinis pag. 44. De historicis Latinis libia r. c. 22. p. M S.
pag. 17o . g Satyr. I. init. Praenomeni eius fuisse ι .eadem satyra signincat, V. SO. - - Non his est Itias Atti
. e. elleboro, quod cerebrum purgat et aculta
276쪽
Eodem tempore floruit EVo Dus Rhodius, poeta epicus , cuius scripta nulla iam Suidae , qui illius meminit, temporibuS sUpererant. Fuit etiam quidam ANTISTIvS SOSIANVS praetor, qui factitatis in Neronem carminibus plobrosis, C. Suetonio et L. Telesino coss.exilio multatus , tandemque ad mortem damnatus
Vespasiano imperante CURIATIVS MATERNVS , Orator et poeta, omissis forensium Musariim angustiis, in quibus satis superque ipsi sudatum est, sanctiorem et augustiorem sacrae PoeseOS eloquentiam colere coepit. Et cum eum maxime tot amicorum causiae , tot coloni rum et municipiorum clientelae, quibus vix iussiceret, in forum vacent; tragoedias scripsit ac recitauit, in quibus memorantur Cato, Medea et Thyestes. Catonis recitatione potentium animos Ostendisse dicebatur, tanquam in eo tragoediae argumento sui Oblitus , tantum Catonem cogitasset.. t
Erisdem aetatis est SALEIvs BAssus itidem Orator et incomparabilis poeta, de quo auctor dialogi de caussis corruptae eloquentiae m) Vel, quem Producit loquentem, Secundus: quis nescit, neminem mihi conimi Eiorem esse et usu amicitiae , et assiduitate contubernii,
i) T A c IT v F annal. l. s. c. 14.k Ibid. c. 2I. confer. eiusd. l. t 3. c. 28 Vid. auctor dialogi, an sui siculi oratores antiquis, et quare, concedant: qui vulgo Taciti OeeIibuῖ annectitur.. cap.. a. seqqis
277쪽
quam Saleium Bassum , cum optimum virum , tum abs- tutissimum poetam Z Porro si poetica accusatur, non alium video reum locupletiorem. Semrus sit, inquit Aper, et Saleius Bassus , et quisquis alius studium poeticae et camminum gloriam fouet, cum causas agere non poset. Et FABIVs QVINTIL. n) laudat vehemenS et Poeticum ingenium Saleii Bassi, nec ipsum senectute maturum. Sed pauperem fuisse, vel ex ipsa arte miserum, innuit rursum auctor dialogi de caussis corruptae eloquentiae: o)quis, inquit, Saleium nostrum egregium poetam, vel, shoc honorificentius es, praeclarismum vatem deducit,
aut salutat, aut prosequitur Z Nempe se amicus eius, spropinquus, s denique 'se in aliquod negotium inciderit,
ad hunc Sec dum recurret, aut ad te, Materne, nou quia poeta es, neque ut pro eo versus facias. Hi enim
Basso domi nasiuntur, pulchri quidem et iucundi. I --rum tamen hic exitus es, ut Cum toto anno , per omnes dies, magna noctium parte, etmum librum extudit et Huc
bravit, rogare ultro et ambire cogatur; ut fui qui digne tur audire et ne id quidem gratis. Nam et domum in tuatur, et auditoritim exstruit, et subsellia conducit, relibellos dispergite et ut beatissimus recitationem eius eum tus prosequatur , omuis illa laus intra unum aut alteriam
diem et quae sequuntur. Sed memoranda in eum Vespasiani Imperatoris liberalitas, qui, procul dubio ut eius subleuaret inopiam, quingenta sestertia donauit. Nam ubi haec modo laudatus dialogi auctor p) recenset, pulchrum id quidem , subiungit, indulgentiam principis
ingenio mereri quanto tamcn pulchrius , s rta res famia liaris
278쪽
tiaris exigat, se 'sum colere, suum genium propitiare, fluam experiri tiberalitatem P
Sub Vespasiano floruit etiam cumIVS MONTANVS, orator et Poeta, quem Marcellus q) maxima vi accusauit, et nimium mites Romanos arguit esse patres quod eum, detestanda carmina factitantem, eludere impune sinerent. Nec defuerunt r) qui Montanum probae imuentae, neque famosi carminis, quia protulerit ingenium, eXtorrem agi. Ex senatoribus fuit, qui, res rente Caesare de restituendis Galbae honoribus, et Pisonis memoriam censuit celebrandam esse. s) Eius adue sus Aquilium Regulum oratio est apud Taei TVM : t et P L I N II v ) aci eum scripta epistola, qua Pallantis lia herii monumentum cum indignatione ridet.
g. XV.T I T v s Caesar ipse in fingendis poematis promtus
et facilis x ad extemporalitatem usque , ut loquitur
Ru TROPIVs F) caussas Latine git, poemata et tragoedias Graece compo t. Neque ex illo iudicandum, a carminibus Latinis abstinuisse: minime gentium, et linguam promiscue utramque adhibuit. Id enim sv ET ONius Σ)innuit, qui Latinae, inquit, Graecaeque linguae, vel in orando, vel in genis poematibus , tromtus. De arte poetica testatur quoque P L I N i v ε : a) quanto tu ore patris
3 Lib. '. τὶ Dio Cap. 3. - ille senior, praefatione, quam ad eum scripsit , historiae naturali praemissi.
279쪽
reis laudes tonast quanto fratris amasi quantus in poetica est o magna foecunditas animi l quemadmodum fratrem quoque imitareris excogitasti. Vnde vos sius b) putat , exemplo fratris Domitiani, licet natu minoris, ad poeticam se contulisse.
DOMITIANus certe, quod dissertationis capite aItero docuimus, mirum quantum poeticam simulaueriteriem. Nam et SUETONIO c) teste, nunquam historiae aut carminibus cognoscendis, operam ullam dedit, ipsumque stilum, vel maxime necessarium neglexit: et omnia alieno formauit ingenio. Attamen, ut idem sorosius d) loquitur: fmulauit mire modestiam, inpriamisqueporticae studium, tam insuetum antea sibi, quam postea spretum et abiectum recitauit etiam publice. Ean demque sententiam TACirus e) confirmat, et pliciatatis, inquit, ac modestiae imaginc in altitudinem conditus studiumque literarem et amorem carmiuum simulans, quo velaret animum, et fratris aemulationi subduceretur, c ius disparem mitioremque naturam contra interpretabatur.
Haec nos fides historica docet. Suam contra alii produnt adulationem maximam, qui eum literatorem et Poetam summum vocare non dubitant. Quos inter quINTI-L i A N v s est , cui Domitianus sororis suae nepotum delegauit curam: ut de Martiale, Valerio Flacco , et aliis tristia eius tempora et ingenium laudantibus , nihil dicam. Sed vos si v Μ g) miror, contra tot historicorum. b De poetis Graecis cap. s. pag. 7 .e Eius vita cap. 1o. l. c. cap. 2.-e Hist. l. 4. c. 86. Prooem. lib. . iustit. orat. Eὶ De poetis Ladnis cap. 3. P. . Diqil ipso by Cooste
280쪽
rum fidem, illi non modo excellentem tribuere artem, Verum etiam Arateam translationem adscribere ideo. quod Germanici nomen a victa gente meruerit. Illum vero Caesarem Germanicum longe alium fuisse notauimus. δε
Domitiano imperanae celebris suit ScΑΕUA MEMOR, poeta tragicus, qui arte sua statuam meruit. Unda ΜARTIALIsr ι Clarus fronde iovis, Romani fama cothurni, Spirat Apellea redditus ante Memor.
FvLagNxius, cum dixerit, suppetias auxilium λgnificare, Memoris poetae citat tragoediam Herculis, atque ex illa haec verba: ferte suppetias, optimi comites. Et tragicus ille est, cui Iosi nus Scaliger octauiam tragoediam tribuit, quae vulgo cum aliis Senecae adscripta hodie exstat.
Memoris frater erat TVRNVS, itidem celebris, at satyricus poeta. MAO a Lis enim: I Contulit ad se ras ingentia pectora uernus . Cur non ad Memoris carmina P frater erat.
Cesiit ergo carminis gloriam fratri, nec aemulum se illi ingerere voluit: potius excellere carminis genere alio, et scribere satyras. Quanto fuerit in pretio, vel inde patet, quod ipse MARTIALIs m) a Caesio glori