장음표시 사용
241쪽
RENTIUS RAMI REL de Prado, nobilis Hispanus, m ad Raderum Iesultam, Martialis castratorem: axe, inquit, vir honesti me, qui sciebas ea se inhonem p quod
legeram, inquis. Cur legisti vir tautae,nctimoniae Z res legisti, cur nobis inuides eam lectionem P Ego etero pati non poseum superciliosis sos censiores, quι nequitias Marmitatis nobis adimunt, Hi reliquunt. Satius fuset, semcti me Ur, ut totum Martialem intactum reliquises, ne scilicet puri mae manus deligendis epigrammatibus, re i
Fateor poetam nostrum , incomparabilem epigrammatis artificem, scurrilem interdum ac frequenter Obscoenum este: num vero castrandus ideo, vel plane abiiciendus sit, non video. Saepius ambigendi nobis iam fuit occasio, num etiam id genus scriptorum Iectio honis moribus obesse possit. Bonis dixi moribus : nam de malis nullum dubium. Qui Verecundiam amant, foeda ne attendunt qUidem, tantumque abest ut ad mores ea reuocare et imitari velint. Sed perditi homines etiam ex innocentissimis scriptis malam student sitstin
re mentem atque praetensam nunc aurium reuerentiam, vel nuditate verborum, Vel Obscoenitate rerum inc
stant: ut liber istis nullus tam bonus , qui non aliqua ex parte Ostenderet: cum bonis liber sit nullus tam malus , Ut non certa ratione prodesset. Ecquis mortalium omni sua parte beatus SUOS quisque patitur manes. Vbi etiam grauissimi et morosi omnes conueniunt C tones, si vel maxime in Platonis rep. sibi viderentur cum perficius hominibus vivere , nihil adeo sincerum
242쪽
inter se, et ab omni terrena faece decuinim habent; Vt non aliquid mali, aut certe fragilitatis humanae ad mixtum esse intelligatur. Profert Aegyptus noxia multa et multa salubria cultori medicamenta I habet Attica ut mel optimum , ita cicutam lethalem : et in quocunque agro violae saepius urticae, somper rosae spinis in ternascuntur. In libris ingenui adolescentes , quod iii floribus et herbis apes, faciunt, ac lustrare quidem omnia, sed optima tantum libare solent. Si quis contra, quod nemo faciet probus, ingenio velit abuti, suoque
periculo esse ingeniose nequam , in semetipsum non in istos petulantiores venerandae vetustatis Poetas, culpam conferre debet. Nam et hoc probe notari meretur, quod IΟΗ. ΗΕNR. BOECLERVS n) indicat postquam laudauit Martialem, ut eruditum et Latinissimum pue- tam , licet nimis obscoenum, cum alias iuuentuti magno usui esset futurus: ipsum res obscoenas, spurcas, lasciuas non laudare , Verum potius acerbe et satyrice irridere. Malevolorum insaniam et dicacitatem ipse
praevidit, ideoque libri primi ad lectorem epistola prae- liminari scripsit: Absit a Deorum nostrorum simplicitate
malignus interpres. Improbe facit, qui in alieno libro ingeniosus est. Lasciuam verborum licentiam, i. e. epigrammaton linguam excusarem, s meum esset exemplum.
Sie scribit Catullus, sic Marsus, sic Pedo , sic Getulum, sic quicunque perlegitur. Si quis tamen tam ambitiose tristis, ut apud illum iu nulla pagina Latine l. e. simpliciter. aperte, sine ambage aut fuco, loqui fas si, potes episol
vel potius titulo conitentus esse. Non intret Cato the
trum noserum: aut se intrauerit, spectet. Nec ipse un-
n Bibliotheca curiosa s. I s. Diuitiaco by COOgle
243쪽
quam carmina lasciuiora probauit, nedum admiratus est. Erat eius tempore impurissimus poeta, Sabellus, qui varia concubitus genera descripsit, cuius m di figuris schematisque Tiberius Caesar o cubicula sua instruxit: ut nefarias Aretini recentiores tabellas i ceam. Ecquid MARTIALI sy p Facunaos, inquit, mihi de libidinosis Legisti nimιum, Sabelle, versus Duales nec Didmi sciunt puellae, Me molles Elephantidos q) libet .
De summa dictionis elegantia et carminis in hoc genere praestantia nemo dubitat. Ab ANGELO POL TIANO r) argum s mus poeta, et ingeniosisimus Latin
mum epigrammatum auctor Vocatur. Ab ADRIANO TV
NEEo s) festiuissimus et lepidis mus poeta. A IUSTOLIPSI O t) acutus et capitalis Hi anus. Secundum I OVI ANI PONTANI sententiam, υ) sunt dicta eius in
οὶ Confer. casa ullom ad Suet. Tib. MAI.1 I ib. 22. epigr. ψ3.εὶ Poetria haec ποικiλα Hir ἄκελαμις suis libris exposuit. Sic quoque libios spurcissimos et nefandi argumenti quidam Musaeus crisiit, quos MAn Ti Axis Lib. a. epigr. 97. Ριh GF-3 i .. inollissimos vocat, qui ceristent cum libellis Sybariticis abom nanctae nequitiae , ab Hemitheone Sybarita conscriptis. Confer. Lucta Μοα-ἐς ἀπἄλ-ον. et oviuius ti ist. l. 2. v. II. ν Misceli. e. 11. et declamat. pro Quintiliano.s Aduers. l. s. c. q. et t. 13. c. ιν. ι De Amphit. c. 1 s. ω De sermone l. I. c. 13. Diuitiaco by Gorale
244쪽
in uniuersum ainuta et subtiliter conquisita; sententiae abstrusae et rarae, salsae et aculeatae UnuentioneSquam- maxime acutae , Verba Praecipue accommodata, quaeque non modo prima fronte lectorem alliciant, verum etiam post lectionem in animo tacitam quandam quasi titillationem relinquant. IV L. CAESAR SCALIGERA' recte iudicat, cum peculiares epigrammatis VirtuteS sint breuitas et argutia: hanc non semper assecutum e
se Catullum; Martialem vero poetam argutissimum nusquam omisisse. Hinc et in hypercritico : F) ne Mamtialem quidem transferre libet ad meliora. Multa sunt ius epigrammata diuina, in quibus et sermonis castitas, et argumenti species Iuculenta est. Verrus vero candidi, numerosi, pleni, denique optimi. Alia foeda ne legerim quidem, tantum abest ut ais censuram vocem. Quae totidem verbis MICH. N EANDER, et postquam obsto nitatem deuitandam monuisset, Μartialis venam haud Certe Uulgarem praedicans exscripsit, ac lubentissime
Maligero incomparabili haud simistre iudicanti assensum
Martialis epigrammatum editio princeps a MIcΗΑ LE MAITTA1M a) laudatur Veneta per Vindelinum Spi-
x Poetic. l. 3. α Ias. Sed ius Tus L Ps Ius epistolicari quaest. L l. epist. s. nollem, inquit, viro matuo exesdisset haciadieiam isduli dissimile. rabiI ad Catullum Martιatis, sicio, sed et hos scio, epigrammata rua nec in triuis nata, nae amnsa an tristinio. Multa foeda, obscoena in Martiale: et mehere D in uua Catulli libello non pudιesora, sed pauciora. Ignorat secutam aιlud, Me aecusat.
245쪽
RNrensem sine anni nota. 4. Georgio Alexandrino correctore , cum hoc epigrammate : Raphael Gumronius otest Vindelino Spirensi ob eius incredibilem imprimendi solertiam D. D.
Consummatis us iste Martialis pressus digitis Vindelianis rite est: hic lepidus facetiarum
Princeps et salis Attici Latinique. Hunc, hunc , lector, emas, tibi futurismPraeclarum comitem domi forisque
Miri consilio tui portae. Et Μartialis prodiit Venetiis I 4 o. ibi. ex edit. Georgii Merulae. IV . sel. cum Domit. Calderint commenti ad Laurent. Medicem , per Iacobum de Rubeis Gallici. I 7s. sol. CV m comment. Calderint per Ioh. de Colonia et Ioh. Manthem. Rursum Isio. Qi. ex edit. Μ milae et I 482. sel. Der Bapt. de Tortis, cum commentariis Domitii.Calderint. Accedit vita Martialis, Plinii epistola ad Cornelium Priscum de Valerio Martiale; item Calderint desensio cum recriminatione inca- lumniatorem commentariorum in Martialem, quos non- dum ediderat; additum est denique M. Lucii Phosph ri epigramma. Prodierunt quoqUe Venetiis epigrammata Martialis 149 I. I 93. IUS. et I 498. mi. ctim Domitii Calderint et Georgii Merulae Commentariis. Romae I 73. sel. Ferrarae I II. 4. Modiolaui I 78. 4. impensis Ρhilippi de Lavagnia. 1483. Qi. cum Domitii Calderint commentariis : quibus Laurentio Mediceo nuncupatis, texit m auctoriS non modo e quinque ΜSt. emendauit, Verum etiam multa eX veterum
Graecorum et Latinorum disciplina produxit. S. .
246쪽
Seculo decimo sexto Martialis epigrammata prodierunt Henetus IsoI. 8. apud Aldum. Is Io. fol. cum Domitii Calderint et Georgii Merulae commentario. 1s Io. et SII. 8. sine notiS. Romae 3sS8. 8. quam editionem Andreas Frusius castrauit. Paristis Isa8. 8. Is o. et Is44. I a. apud Simonem Colineum. IgS4. 4. apud Vascosan. rs84. 8. cum Theodori Μarcilii notis. Lugduni in Galliis isza. 8. 1s3s. 8. apud Gryphium.1s46.8. apud eund. IS98.36. castrata Andreae Frusii editio. Miuer piae Is66. 8. accurante Adri Iunio. I 668. 8. apud Plantinum, castrata Edmundi Augerit editio. Is79. 32. Adr. Iunii. Iguri IS . 8. editio ConciGesineri recens ab Omni verborum obscoenitate, in adolescentium praecipue scholarumque Usum, expurgata, et in locos communes LXXXIV. digesta, Una cum tribus dialogis, quibus natio huius instituti redditur , et Iac. Micylli in Martialem annotationibus. Basileae Is36.8. apud Ioh. Heruagium, cum Iae. Micylli scholiis. Is38. 8. apud Henricum Petri. Is 39. 8. cum notis Micylli apud Heruagium. 3ss9. 8. et Is63. I 2. Per Nic.
tione Adr. Iunii et Theod. Ρulmanni cum Iosephi Langit
omnium vocabulorum indice, apud LaZarum Zetan rum. Franc urti Is9ς. I a. editio ad MS. Palatinum castigata , cum Iani Gruteri notis.
Seculo decimo septimo prodiit Mart alis Romae
36o8. 8. cast ratus ab Andrea Frusio. Venetiis secutae sunt i 63s. 4. Balth. Bonifacii coniecturae in Martialem. Et I 6s7. 4. Caes. Zaroti comment. de medica et phil se hica Martialis tractatione. Parisiis I 6o I. 4. apud
247쪽
Claud. Μorellum, cum Domit. Calderint, G. Merulae. Desid. Hetaldi, et Nic. Rigallii notis. Rursum I 6on4. cum Variorum commentariis et Iosephi Langit omnium vocabulo m indice. I6 . 8. cum Is Casauboni praefatione. I 6OI. 4. Cum adolescentiS ac Peneiam pueruri Laurentii RamireZ de Prado commentario, in quem multa congesta sunt, quae iam prius ab aliis erant o struata, annotante se AGGER b) et Most Η FIo e Vnde non mirum , si ex Pierii hieroglyphicis , et Raderi annotationibus, nonnulla , nec allegatis auctoribus, surrepta VideantUr. Qua de re rae. TR MAs IV ad Iac. Pontani et Raderi Verba prostri. Et L Accius e integrum librum Claudii Musamberti, seu , ut euoluit ille Theodori Μarcilii, commentariorum in Laurentii Ramiresii hypomnemata ad Μartialem memorat, quibus ille traducatur. Sed tamen addit, magis audiendum esse l. c. Scaligerum, qui, si puerilem ardorem inelarescendi, nimiumque alios Vituperandi pruritum, demas, egregiam adolescentis indolem collaudandam putat. Imo in eam suspicionem adducitur Placcius, venon tam Ramiresium adolescentulum atque discipulum , quam Frane. Sanctium, eiUS Praeceptorem, coniiciat, illorum in Martialem commentariorum auctorem esse: cum et eius grammatica, quam inscripsit Mineruam, aliquando Ramisio fuerit tributa. I 6I . sol.
editio instructi commentariis doctomm , Domitii Calia derint , Georgii Μerulae, Theodori Pulmanni, Adr. Iunii, Nic. Figallii, Christ ophori Coleri, Steph. Clauerit, Fed. inrelli, et Ramiresii de Prado Hispani in librum
spectaculorum et quamor primos epigrammatum libros,
atqueba Epist. e Polyhist. liter. l. q. C. II. g. M. da De plagio literario s. ea Dc pseudon. P. 1 l.
248쪽
. ηιν atque aduersus hunc Claudii Musamberti AbbauitIaci commonitoriis. Habentur in illa quoque Theodori Marcilii et Desiderii HeraIdi notae, metaphrasis Graeca selectorum Martialis epigrammatum a'Iosepho Scaluero composita, Isaaci Casauboni praefatio, et Iosephi Langit omnium vocabulorum index. I 68o. 4. luculenta editio, quam in usum Delphini Vincentius Collesius
adornauit. Sedan. I 624. 8. cum notis ThOm. Farnabit. Lugduni in Galliis I6I8. forma minore, castrata Andreae Frusii editio. Tolosae I 68o. 8. accurante Petro Rodello, qui libros quinque epigrammatum e Martiale 1electorum vulgauit cum notis suis. Londini I 6 Is. 8.cum notis Thomae Farnabit. Lugduni Batauorum I 619. 1 a. insignis neque ubivis obuia editio, ex accuratissima recognitione Petri scri uerit, cum eium. Iani Gruteri, Ios. Scaligeri, IOh. Brodaei, Adr. Turnebi.
Angeli Politiani, Iusti Lipsit, Iani Rutgersii et Isaaci
Fontani notis. I 6s6. et I 66 I. 8. cum integris Thomae Farnabit et selectis variorum notis, indice quoque rerum, verborum, ac rituum locupletissimo, accurante
Cornelio Schreuelio, qui Martialem suum Ioh. Frid. Gronouio inscripsit; eiusque sub finem additas animaduersiones dolet sibi non maturius communicatas. Amsessidami I 62I. I 629. et I 6so. Ia. Uud Iansonium ex musto Petri Scriuerii. IMI. Ia. Cum notis Thomae FaGnabit. I 6 o. 8. Cornelii Schreuelli editio, cum vari rum notis. I 6 . Iz. ex ossicina Ianssenio - Warabe
giana, cum notis Thomae Farnabit. Francosti, ti
250쪽
νις Nouium vicinum suum, at micropsychum, qu ritur , ut sordide viveret, tam longe a se abesse,
taui nunc Niliacam regit Ssenen. Hinc celebris ille grammaticus et poeta in fronte editionis , quae cum notis Nic. Bristaei Montiuillarii Parisiis prodiit, l) vocatur Terentianus Maurus Niliacae S nes praefectus. Saepius et ille Septimii Poetae m) meminit, qui procul dubio Septimius Seuerus est, ad quem in quarto Sylvarum Statii carmen lyricum exstat. Martiali ergo proximum esse oportet, qui se non diu post hunc Septimium scripsisse duobus locis testatur. Nam n Dulcia, inquit, Septimius qui scriUt opuscula nuper. Et alibi: o
Nemo tamen culpet, s sumo exempla nouelga, Nam melius noseri seruarunt metra minores, Septimius docuit quo ruris opuscula libro etc.
Nec sibi constat LILivs aYRALDus, p) qui cum dixisset, non liquido se comperisse, quando Terentianus Maurus vixerit, mox ea subiungit floruisse tempestate, qua Latinae literae in Africam migrauere : hoc autem factium ait tempore Septimii, quem ipse alibi facit Sta
tii Papinii aequalem ; item tempore Apuleii, qui sub Gga diuis
kὶ i. e. parui et abiecti animi auarum, qui neminem inuitat, neisque agitat conuiuia. Diuites enim eo tempore, inprimis vicinos frequenter solebant ad caenam vocare: quod qui non faciebat,