장음표시 사용
251쪽
diu is fiatribus vixit; Adhaec tempore Seueri qui sibinaperio Septimii Seueri fuit ; porro tempore Cypriani
oui Valeriani imperium attigiti denique concludit, fuis- non multo ante tempora Constantinorum: ita visbatium ab eo assignatum annos contineat fere ducentos. Nec sibimet ipsi constit a. vos sius, quitem Terentiam agnoscit Martiali esie proximam, siquiadem is ille sit, cuius, quod supra notatum, ment Inem fecerit Mox vero Terentianum Maurum putat
esse eum, ad quem librum suum escripsit π VN80NPςuqt, comparationem instituit De
mosthenem inter atque Ciceronem , ac Terentiano ait
Traiani ternporibus scribit fuisse proximum , et Syenes in AegyPto praefectilm, Terentianum illum Alaurum, culus de re metrica elegans extat Onus Dionysius vero ille Longinus Cassius , cuius plane u reolam habemus. T l. e. de sit blimitate commer rarium , dicauit librum situm Posthumio Terentiano et vixit post Martialem annOS fere ducentos, imperante Aureliano, circa annum reparatae fallitis CCLXX. Malchi Porphiria praeceptor, et Zenobiae, Orientis Reginae , a consiliis et in studio Graecae linguae magister 'quem, quod epistolae, a Zenobia ad Αζreliani m Im
peratorem scriptae, auctor extitisset, Caesar occidi imPerauit graui Ommbus, Ut vorascus s) resert si plicio. Non magis ergo ille conuenit cum Niliacae Su nes praefecto, a Martiale celebrato , quam Terenti
252쪽
senex esset 3 ) ad Bassinum filium et generum Nouatum αὐ scripsit de literis , syllabis, pedibus et metris
carmen, vario Poematis genere temperatum et elegans, multa eruditione conditum, et mira ingenii suavitate commendatum. Vnde eum Μuretus suauissimum grammaticorum vocat. Prima huius carminis Terentiani mditio prodiit cum Ausonio Mediolani I 497. fol. Emendatum suisque animaduersionibus illustriatum est postea a Georgio Merula, Iano Parrhasio , Nicolis Bristaeo, Iacobo Petreuino, Iacobo Micyllo, atque aliis. Sic saepius prodiit seorsim, atque in corpore Poetarum. a g 3 Prot) De quo vos sius consulendus lib. 3. de histori Lati pag. 74M Lib. g. epist. as. Magna bibliotheca patrum tom 6. PMI. I.P.a 3 κὶ Lib. s. apud Pulschium pag. 694. Lib. p. pag. γε I. Lib. I pag. s6 I. De metris comicis ibid. pag. Isar. Nam ipse operis praefatione e nostrum, inquit, Daum quoque,
Nee spiran/ animar fibrae , fetustam saris quam
αὶ De syllabis, apud Prusinium pag. 23'
Haec prius Busne fili, et tu gener, Nouate inῆ, rivolite, quam potestis, crebriore Amala. . pater tam mam, socer ae sed velut Am extrarim dirueri vos Oportet, an satis fit meris Sintutis discreta recte, quae euique est , natiuiων - Corpus omnium veterum poetarum Latinorum, secundum sit em temporum digestum, et quinque libris distinctum, praefixa unius cuiusque pGerae vita, duobus volamiuibus prodiit Generae is I F. A.
253쪽
Prodiit etiam cum Victorino de orthographia Is84. 8. Et inter grammaticae Latinae auctores antiquos, ab H lia Pulschio collectos, Hanouiae I S. 4. g. CΙX. DE cIMus b) IVNIVS IVVENALIs liberti cuiusdam locupletis filius aut alumnus, ex Aquino Vol-1corum oppido oriundus. Quod ipse videtur innuere: e)- - ergo vale, nostri memor et quoties te Roma tuo refici properautem reddet Aquino etc.
Declamauit ad mediam fere aetatem, magis animi causa, quam ut scholae aut soro se praepararet. Deinde quod viveret primum tristibus Domitiani temporibus, d)poetices studio se contulit ad satyras conscribendas. Inter alia urbis indigna et praepostera, quae eXagitauiesce, tera, quoque Paridis pantomimi et histrionis apud D mitianum potentiam gratiamque nimiam carpere non v ritus est his propemodum verbis: e . - - Cum fregit subsellia versu, urit, intactam Parιdi nis vendat Agaum.
Ille et militiae multis largitur honorem. Semestri vatum digitos circumligat auro. Suod non dant proceres , da, t Usrio - Haud tamen inuideas vati, quem pulpito pastini. uis tibi Maecenas P quis nunc erit aut Proculeius, Aut Fabius P quis Cotta iterum Z quis Lentulus alter
in Decimum non Decium scriptoris huius praenomen esse, inter alios docet Lu D. e ARRl O emendat. l. I. c. .
c satyr. 3. circa fin. conser. vetus Rholiastes. d Non Neronis: vi auctor vitae Iuuinalis . et vetus scholiastea ad satyr. 7 v. 32. falso tradiderunt. eὶ Satyr. 7. v. 36. seqq. Diuitigoo by Corale
254쪽
Vt mirum nemini possit videri, quamuis id genus scripturae industrie excoluerit, diu tamen ne modico quidem auditorio quicquam committere ausum fuisse. CNihilominus Paride instigante, a Domitiano , per honorem militiae, urbe summotus atque , in iocularem eius quod Paridi exprobrarat ultionem, praefectus horti, ad pentapolin in extremis Aegypti et Libyae mnibus ablegatus est. g) Hinc SIDON Ivs APOLLIN
Non qui tempore Caesaris secundi Aeterno incoluit Tomos reatu Nec qui consimili deinde casu, Ad υulgi senuem frepentis auram , Dati fuit Biserionis exul. Sed falluntur, qui tradunt, poetam iam octogenarium in exilio mox angore ac taedio vitam cum morte commutasse. i) Constat enim Vel ex ipsis eius satyris , post obitum Domitiani, Romam reuertiam carmina sua non sine summo frequentis auditorii applavssii recitauisse. Ecquis non videt, eum sarem septima ab exordio feliciora Traiani tempora notasse φ Is enim Caesar tum solus tristes respexit camoenaS, atque spem nouam bonas artibus praebuit. χ) At inquies , in ea satyra, quod modo dictum
Auctor vitae iuuenalis. g I s vin As in lexico. εὶ Carmin. ad Magnum Felicem l X. 27O. i) Audior vitae Iuuenalis. in Fallitur quoque Vetus Scholiastes ad Iuuen. Satyr. 7. T. T.
255쪽
dictum fuit, stomachum Paridi iam mouerat, suique exilii scripserat caussam. Ita se res Omnino habet. Et est quod Auctor vitae IuuenaliS anonymUS ait, mOX magna frequentia, magnoque successu bis teme auditum tuisse: ut ea quoque , quae prima fecerat, inferciret nouis scriptis: eademque carmina citat. Imo et eum Adriani tempora attigille media fere, et carmina scripsisse, licec ipsitus verba probant: ι - - Stupet haec, qui iam post terga reliquis
Sexaginta uinos, Fonteio confule natus Pta Fonteius Capito cum C. Vipsano Aproniano Consul fuit anno V.C. DCCCXI. quinto Neronis: post LX. annorum spatium ergo Oportet eum adhuc scripsisse an
no V. C. DCCCLXVI. Adriani quarto. m) Vnde
HrNRIcvs DOD WELLVS V. C. n contendit Iuvenalem sub Adriano demum satyras edidisse , et anno post Christum natum CXIX. ab eo Caesare in exilium missum fuit te. De eius morte parum constat, nisi quod octogenario maiorem in exilio vitam finisse arbitrantur. MARTIALIs o) eius ceu valde familiaris meminit.
S. CX. Exstant hodie Iuuenalis saturae X VI. in quinque libros digestae, ita ut primm quinque Priores, Iecundus
se de Nerone accipit, et propter hunc versum in exilium a Netoiane Iuuenalem missum esse scribit. Ad satyr. 4. vero traditur a Domitiano relegatum fuisse sub specie honoris in Aegyptum.
ad cohortis curam: ut satis appareat, glossularum compilati nem eiusdem auctoris non esse. . IJ Satyr. I 3. v. cam Conser. LIPs Vs l. 4. epist. quaest. epist. ao.nὶ Qui Iuuenalis vitam persequitur in annalibus Quintilianeis. οὶ Lib. I. epigr. 23. et M 1A. epigr. 11.
256쪽
sextam, tertius septimam , Octauam et nonam , quartus decimam, undecimam atque duodecimam, quintus quatuor reliquas contineat. Satura Ι. Perstringit alios poetas saepius suas recitantra tragoedias et caussas exponit, quibuS commotus , ab instituta tragoedia
ad saturam transierit. II. Hypocrisin reprehendit in philosophis, iudicibus, sacerdotibus, ducibus ac nobilibus , qui de inferorum suppliciis impie sentientes, ab ipsis gentibus vittis soleant corrumpi, et aliOS corrumpant. III. Describit Urbis incommoda , inducens Vmbritium , aruspicem illius aeui peritissimum p et virum Optimum, ex Vrbe Roma Cumas migrantem , suique discessiis caussas exponentem , quod scilicet Graecorum et aliarum gentium , quae in Urbem confluxere, adulationes , Vitia et artes malae obtineant: ut ciui honesto amplius sit ibi nullus locus. IV. Libidinem et luxuriam Crispini timui, atque ridiculum Domitiani super rhombo pisce concilium describit. V. Parasitum abstr hit a diuitum conuiuiis: quod in istis contumeliose tractentur, neque deliciis, quae honoratissimis quibusque apponuntur, perfrui liceat. VI. Vt matrimonium Postumo dissuaderet , acriter in Omnia mulierum vitia i surgit; inprimis earum lasciuiam , superbiam, inuer cundam scientiarum assectationem atque in maritos imperium fatis ignominiosum atro carbone notat. VII. F Iiciora poetis, praesertim Telesino , Traiani Caesaris tempora gratulatur: quibus interea dolet, studia liberalia Romanis aliis curae non esse. VIII. De natalium claritate agiti neque a maioribus docet veram nobilitatem ρὶ Quem vocat e LINI 1 h. n. l. IO. c. 6.
257쪽
tem derivari traducem, Verum i n sita virtute consistere: ut ab sceleratis frustra parentum fumosae imagines ostentari soleant. IX. Cinoedo, , eorumque obscoenam turpitudinem aperte nimi S perstringit. X. Inuehitur in vana et ridicula mortalium vota: cum expetunt diuitias, honores, famam, sermam , Vitamque longam: quiabus saepenumero, si vel naraime VOti fierent compotes, pessim tantur. Contra Puram ab Diis petendam esse men tem , qui, quid cuique conueniat, Optime norint
XI. Ad Persicum scribit in eos, qui Praeterquam quod res domestica patiatur sua , luxuriositis Vivunt, atque pretiosas comparant epulos: cum sumtus pro suarum cuiusque facultatum modulo faciendi essent. XII. Ad Coruinum scribens de Catulli reditu heredipetarum impudentiam accusat. XIII. Consolatur Caluinum animo aegrum , quod sibi ab amico depositum fuisset denegatum. Malam ergo fidem accusat ac fraudes Romanis iam vittatissimas. Sed nihil eiusmodi a Deo impunitum iri. XIV. Mala parentum exempla reprehendit, quibus liberi ad omnia vitia trahantur. XV. Ridet sacra Aegyptiorum, qui religione praepostera colunt seras, iugulant homines, et quibus ipsa numina crescunt in hortis. XVI. Satyra Vltima, quam pleri- 'que Iuuenali abiudicant, q) militiae commoda et priuilegia laudat simili ironice , atque nimiam militum i solentiam perstringit.
In Satyra Romana Iuvenalis fere omnes et ipsum Horatium , si linguae Castitatem, illius aeui propriam
258쪽
243 excipias, longe superauit. Nec vana FABII r) denostro, qui eius aetate vixit, Vt ipsi religio esset nomin re nolentem, coniectura fuit, ubi sunt, inquit, clari hodieque, praeter Horatium atque Persium , et qui olim nominabamur. Haec Vero ipli US PORPHYRlosis , vel
quisquis est , in Horatium Veteris Grammatici sententia : Satyra Horatii inter Lucilii satyram et Iuvenalis es
media. Nam et ameritatem habet, qualem Lucilius , et suavitatem , qualem Iuvenalis. Ex recentioribus duorum dabimus, sed maximorum , Virorum iudicia. I LIus casisAR Sca LIG ER: S) Iuuenalis ardet, iugulat. Fersus infultat. Horatius irridet. Alibi: t) Auenalis autem candidus, ac satyricorum facile princeps. Nam eius versus longe meliores , quam Horatiani P smientiae acriores rasis apertior. IUSTUS L PSIus: v) Iuuena
levi poetam, a Maligero patre , in se ra pracpositum Horatio, vidi qui indignaretur. At iste , me iudice, inter multa certi et elegantis iudicii , nihil veritis protulit. Paulo post: De Iuuenali vere iudicat. Ardore, altitudine, libertate , id est seuo quodam genere supra Horatium es rquod ipsum maxime Ia rae proprium videtur. Cangit
vitia, obiurgat, inclamat raro iocos, saepius acerbos i mira miscet. Me omnia in noratio contra, qui placidus, lenis, quietus, monet saepius, quam castigat. Sed ita praselare tamen hoc ipsum ut in ea parte et arte nihil posse supra eum. De satyris sitis PERsivs x) ipse diuinai do quali praedicere poterat: quis leget haecd quod paucos lectores habituruS sit, neque poema austerum eius
259쪽
quisquam attendere satis velit. Iuvenalis vero carmina arripuerunt avide: Vt nemo non ista per otium sibi valde familiaria reddere studuerit. Quod AMMIANVS MARCELLINUS V) quoque testatur: quidam detestaures ut venena doctrinas , Iuvenalem et Mariunm Maxiamum curatiore sudio legunt, nulla volumina praeter haec in profundo otio contrectantes etc.
Iuucnalis editiones habemus plurimas. Romae I 74. fol. prodierunt eius satyrae cum Domitii Calderini V ronensis commentario , ad Iulianum Medicem, Petri Cosmi fit ium; accedit vita Iuvenalis ex antiquorum monumentis ; in fine operis defensio aduersus Brotheum
Grammaticum calumniatorem commentariorum Mamtialis cum recriminatione. I 74. sol. prodierunt quoqua Angeli Sabini paradoxa in Iuuenalem, per Georgium Sachiel de Reichenthal et Bartholomaeum Golsch de HOhenbari clericos. Veneriis I 7s. fol. per Iacobum de Rubeis, cum Domitii Calderint commentario. I 478. sol. per Gabrielem Petri, cum Georgii Merulae Alexanclrini qui Domitii Calderint aduersarius fuit ena rationibUS. Iψ82. I 83. et I 8ς. sol. per Baptistam de Tortis, cum Calderint commentario. I 483. fol. per Thomam de Alexandria cum eodem Calderint commentario. I 87. fol. per Bartholomaeum de Zanis de Portesio, cum Calderint commentario. I 492. I 493.1 97. et I 498. fol. Per Ioli. de Cercto de Triclino, cum Antonii Mancinelli, Domitii Calderint, Georgii Vallae, et Georgii Merulae commentari s. nrufii I 478. sol per Barilaol. de Consoloneris, cum Georgii Merulae
260쪽
11Y3NA LINevh imus 'Mox. IE LAlexandrini enarrationibus; addito eiusdem comment
rio in Ciceronis orationem pro Ligario. Pisar ii I 479. fol. per Iacobum de Rubeis. Mediolavi I 83. fol. per Leonhardum Pachel et Videricum Scincengeler socios,
cum Domitii Calderint Veronensis commentario. Viacentiae I 48o. fol. Per Henr. Liberarium, cum Calde-rini commentario. Brixiae I 86. sol. cum Georgii Merulae Alexandrini enarrationibus. Norimbergae I 97. fol. cum Antonii Mancinelli commentariis. L me I 97. sol. Reliquas editiones plerasque notatu dignas supra enarrauimus, Vnde tricesima et sequentibus tribus par graphis, ubi editas notauimus satiras Persii: quorum Iuuenalis noster VUlgO Uno libro prodire consueuit. Omnium praestantissima Iuvenalis et Persit editio est, quae cum integris variorum notis Vltraiecti I 68s. et Lugduni Batavortim I 697. 4. accurante Henrico Christiano Henninio, prodiit. In ea poetae vita ex codice Isaaci Vossiti auctior, et dissertatio Nic. Rigestii de satira Iuvenalis praemittitur. Tum Poetae versibus per singulas paginas veterum scholia ex editione P. Pithoei, et integer Isaaci Grangaei commentarius subiiciuntur. Seor sim comparent commentarii Ioh. Britannici, et scholia Coelii Secundi Curionis, cum excerptis enarrationibus Georgii Meridae. Hinc notae et castigationes Theodori Pulmanni, P. Pithoei, Nic. Rigallii: comment rit Domitii Calderint, et selecta ex quaestionibus Angeli Sabini super Iuuenale, ex Georgii Vallae. Antonii Mancinelli, Iodoci Bassii Ascensii commentariis, scholiisque Adr. Tumebi, Eilhardi Lubini, scri)hardi A
tumni, et Thomae Farnabit. Has obseruationes excupit sylloge notarum ab Henninio excerptarum e scriptis