장음표시 사용
281쪽
tur se diligi, proximumque Turni nobilibus legi libel
lis. Et RVTILI vs: n Nee Turnus, inquit, potior, nec Iuvenalis erit. Vtriusque fratriS et Vetus uiuenalis scholiastes, o et
sIDONIUS APOLLINARI, P meminerunt.
ARvNTrvs s TELLA Patauinus, q) elegiographus haud incelebris et diues. Unde MARTIALIs r venuste iocatur in gemmas Stellae, quibus vel ora, Vel nomina puellarum erant inscripta. Alios grauia cerui cibus onera, alios humeris et brachiis gestare pueros, si vel septem, vel octo; Res, inquit, non dissessis mihi videtur: o cmn digito, vel hoc, mel illo, Portet Stella meus decem mellas. Sive uno digito portauerit decem annulos, totidem puellarum pignora; iure decem Puellarum emgies no minaue uno habuerit inscripta: fortassis Musarum et Hianthidis suae: ut olim. Pyrrhi gemma cum nouem Musis Apollinem continebat. At prius vero videtur similius. Nam et Stellae musam elegantissime cel
282쪽
Multas in digitis, plures in carmine gemmas Invenies inde est haec, puto, culta manus. Amicam eius MART LIs t) Hianthida, sTA IIvs υ
Violantillam vocat, et eius nuptias celebrat: duod item MARTiALis x facit, breuibus felicitatem praedicans, quod Venus Hianthida inexorabilem diu atque duram connubio stabili tandem iungens poetae, cape, dixerit, munus, quo non potui dare maiUS. Aetate minorem, at studiis parem fuisse Statio, ipsius docemur epithalamio 3
Me certe non unus amor simplexque canendi Caussa trahit, tecum similes iunctaeque Camoenae Stella mihi multumque parra bacchamur ad aras. Et sacram doctis haurimus ab omnibus Undam. At te nascentem gremio mea prima recepit Parthenope, dulcisque solo tu gloria nostro
Domitiani de Sarmatis victoriam carmine descripsit; multisque Catullum imitatus est. Hinc ut Catullus Lesbiae, silue Clodiae suae passerem, ita et Stella Hianthidos, siue Violantillae suae columbam cantauit. et Haec vero MARTia Lis a adulatio est, tanto praest re columbam Stellae passeri Catulliano, quanto colui ha est maior passere. 6. XX. Et coDRVM huius temporis faciunt b Thesei dos auctorem, qui fuerit a I v v ENALE c derisus. Sed
i Lib. s. epigr. 2I. et t. T. epigr. I 3. vj Siluar. l. I. carm. a. α ) Lib. s. epigr. 21. I L. C. V. 2 3. E. Confer. MARTIALis iiD. 7. epigr. 13. a J Lib. r. epigr. 1. ὶ Certe vos saus de poetis Latinis cap. 3. pag. 4'. τὶ satyr. r. init. Semper ego auditor tantum ' nunquam ne reponam,
Vmatus intra rauci Theseide Codri f
283쪽
illud mihi verum poetae nomen fuisse non videtur: quod contra satyrae est naturam, cum vitiis simul etiam nominare personae. Cadrus quidam memoratur v I R- si io: d, illius nomen Iuuenalis, more satyricorum, tribuit vili et elamoso poetae, cuius raucedinem G r citationibus ferre non potuit. Sic et alibi e γ malorum poetarum tragoedias carpit,
Halcyonem BACCHI, Thebas et merea Fa v I T I
- - - ' - - poscimus, rat 'Non minor antiquo RUBRENus Lana cothurno , Cuius et ahreolos, et Leuam pignorat Atreus
Vbi propria pro appellativis haud obscure usiirpauit
nomina, quibuS malos poetas significare voluit: a vos-sio g) ad haec tempora immerito relatos Nec aliud de et HEODORO 6ὶ constat, quem itidem vos sius δὲ nullo argumento non solum inter celebres numerat huius temporis Poetas, veriun etiam Iudaeum fuisse putat
Lux et Rievs BRVT ANus, Vir bonus, cuius, a similiari suo accusati, exempIo Tironem, prouinciam sortitum, P Li Nivs h hortatur, ne cuiquam nimis fiadat. Eodem teste, Iustissimum integritatis testimonium illi redditum, quem et constantiae gIoria sit secuta. Nam defensus expediti me, accusauit vehementer; nec minus acer, quam bamus resincerus auaruit. Hunc PO
tam da Ecloga T. Vbi et is avi us consuendus es σὶ Satyr. 7. v. 12. fa Sat r. T. V. γε.g l. ' b, Apud MARTrALEM lib. M. epigri y4. Nequae eundem notat sequens epigramma de Iudaeo pocta scriptum. εὶ De Pinus Latinia c. s. pag. 42. Lib. 6. epist. a. Disitirso by GOrale
284쪽
tam elegiacum et Optimum epigrammatum auctorem Graecum MAR a Las ιὸ ipsi Callimacho, poetae n hilissimo, praefert; et optat, si Latina scripserit ep. grammata, ut ipse ab eo secundus numeretur.
CANI Us Ru FU , poeta Gaditanus, m) in deliaciis, ut MARTIALIS N) loquitur, tristem aethiopem habuit: cum infaustum Romanis fuerit alias primo mane, aut in quolibet Principio, aethiopi, aut simiae, aut claudo, eunuchoue Occurrere, propter desermit tem et imperfectionem. σ) Facetus fuit, ac risum aliis eiere, ipitimque perpetuo ridere consueuit. Vnde MARTIALIS: p Vis scire quid agat Canius tuus rideris Eundemque risu continuo distentum comparat q cum Pane Deo, qui ridentiS imagine apud Terentum in cam-d Martio visebatur. r) In matrimonio THEOPHILAM abuit, Poetriam, quam, Ut sui sexuS ornamentum, a singuIari castitate et exquisita doctrina MARTIALIs s ita quidem commendat, Vt par ingenio et eruditione, moribus melior , ipsam Sappho longe verecundia si
LI cINIANus, BilbiIitanus poeta, patriam cum MARTIALΕ communem habuit, unde ille t pom
285쪽
quam Catulli, Maronis, et aliorum poetarum Patriam indicasset, extremo addit: me, ticiniane, gloriabitur nostra Nec νne tacebit Bilbilis.
Sic et alibi υ) ad eum scribit:
Vir Celtiberis non tacende gentibus, nostraeque laus Hispaniae, Videbis altam, Liciniane, Bilbilim,
Ex eodem epigrammate intelligimus, poetam illum exanitatis Romae laboribus ad Celtiberos rediisse. E que occasione Martialis depingit illi omnia loca, quae visurus sit: ut proposita eorum amoenitate, commilitonem situm ad vitam rusticam et genialem ducat: quod Non impudenter vita, quod reliquum est, petat, Cum fama, quod satis est, habet.
VI c ΤοR voco NIVS Romanus, ordinis equestris, cui pater satis clarus, mater e primis citerioris Hispaniae. Ipse flamen dialis fuit, qui maximae dignitatis. Hunc iunior po us, xJ quum litoris simul in cumberent ,arcte familiariterque dilexit. In urbe, in secessu , ubique contubernaleS , consueuerunt seria lo-COSque miscere. Vtroque amico et sodali nihil fidelius. nihil iucundius excogitari potuit. Nam et Plinio tribuenda , quae hic alter idem de Voconio suo praedicat: mira in sermone , mira etiam in ore i o vultuque suauiatas. Ad hoc ingenium excelsum, subtile , dulce, facile,
υ Lib. 1. epigr. s . κ Ipso teste lib. 2. epist. 13. ad Priscum, cui de meliori notayoconium commendat. Diuitiaco by Corale
286쪽
erud tum in causis agendis. Et solas quidem scribit , rat fas i as Latine loqui credas. ATDaiano illi ius trium liberorum impetrauit, mox et senatolium ordinem. 3 Ad eum cxtiat Plinii epistola, Σ) qua illi subdolos M. Reguli causiidici mores ostendit. Haud obscure illum
MARIlALis a) inter poetas sui temporis celebriores recenset, eiuSque puerum Testilum tormentum dulce VOcat. Teste AP vLE. io b) Imperatoris Hadriani amicitiam quoque carminibus suis meruit, adeo quidem Vt Poetae tumulum VersibuS iit. Veneratus , memorans intex alia de eo: Lasciuus versu, mente pndicus erat.
Non item constat, num poetis excellentioribus h ius temporis annumeranduS sit A P o L L i N A R l s, quocum et valde familiariter vixit, et frequens literarum commercium habuit idem P L i Ni v s. e ) Certe vir magnus
in rep. fuit, et doctrina clarus. Doctissimum fuisse, MARTIALIsd) docet, cuius elegans ad librum suum.est apostrophe, ut Apollinari placeat; sic enim posse aliorum iudicia contemni. Sin damnauerit, fore, ut rei gatus ad salariorum scrinia, chartam pueris praebeat in tergo arandam. Discimus etiam inde, stilum inprimis sibi Atticum elegisse: Si vis, inquit, auribus Atticis probari, Exhortor moneoque te, luelli, Ut docto placeas Apostinari.
287쪽
Nil exactius erudisiusque es Sed nec candidius benigniusque etc. Et alibi e) scazontem suum iambumue claudicantem monet, ut in Apollinaris sinum confugiat, ubi tutum
fore librum stibi persuadet. q. XXVI.
Doctus quoque , incertum an poeta, VOTIENVS erat, cuius MARI ALIs f) meminit: eumque patria Narbonensem fuisse testatur Docti, inquit, patria Narbo Votieni.
Sed Plinii temporibus passi Envs PAPLVS poeta fuit. Splendidus ille eques Romanus, et inprimiS eri ditus elegos scripsit. Quod illi quidem, teste PMNio, igentilitium. Fuit enim municeps Propertii, quem etiam inter maiores suos numerauit. Idem refert de eo, cum recitasset aliquando, ut mos erat honoris caUssa U niam recitandi ab auditorum spectatissimis Petere, aclIabolenum Priscum se conuertentem dicere ita coepisse: Prisce iubes P Hunc respondisse : Ego vero non iubeo. Vnae risus hominum et ioci; recitanti vero aliquantum frigoris et timiditatis accessisse. Omnium accuratissime genus, mores et ingenium eius describit PLINI vs epistola ad Seuerum: h) magna me solicisudine Uecit Passent Pauli valetudo, et quidem pluri inis insessimisque de cavo. Vir es optimus, honestis us , nostri ama tissimus p praeterea in titeris veteres aemulatur, exprimit, reddit , Propertium inprimis , a quo genus ducit, vera soboles , eoque simistima illi, in quo iste praecipuus. Si elegos
288쪽
elegos eius in manum sumsieris, leges opus tersum, molis, incundum, et plane in Propertii domo scriptum. Nuper ad strica deflexit, in quibus ita Horatium, in istis uintum alterum , lingit. Putes , Iiquid in studiis cognatio valet, et huius propinquum. Magna varietas, magna mobilitas. Amat, is qui veri me dolet, M-iρvatientisme; laudat, ut qui benigni me ἰ ludit, ut quis ceti me omnia denique tanquam singula absoluit. Fro hoc
ego amico, pro hoc ingenio, non minus aeger animo, quam corpore ille, tandem istum, tandem me recepi. Gratui re mihi, gratulare etiam literis 'fis, quae ex periculo eius tantum discrimen adierunt, quantum ex salute gloriae consequentur.
Eiusdem aetatis quoque VERGINI Us ROMANUS fuit, probitate morum, ingenii elegantia, et operum varietate inclutus. Scripsit mimiambos, ut decet, inprimis tenuiter, argute, venuste, atque in hoc genere eloquentissime. Scripsit etiam comoedias, Μenandrum, Plautum, Terentium aliosque secutus. Alias quoque edidit, ad exemplar veteris comoediae scriptaS, tam D ne, ut ipse exemplar esse possit. Comoediae veteris norma et eXemplum Aristophanes, Ut nouae Menam der. Et vetus quidem illa plus libertatis sibi sumsit. non fictas, sed gestas ciuium res persecuta. Teste PMNIo, i qui haec recenset, non illi vis, non granaitas. non subtilitas, non amaritudo, non dulcedo, non lepos defuit. Ornauit virtutes, infectatus es vitia, is nominibus decenter, veris usus est apte. Eoque nomine Canii in Lib. 6. epist. 2I.
290쪽
facultatem; illibatas seruare elegantiores literas, enutrire quascunque disciplinas, atque in primis facundiam
ornare : qua mediante omnium excellentissime norunt cogitare ad laudem, loqui sine vitio, et absonum orationis crrorem ita cauere, ut boni moreS crimen externum detestantur. Vnde Rex AthalaricuS, apud cassio D RuM : b Urgrammatica magisera verborum , ornarris
humani generis , quae per exercitationem pulcherrimae lectionis , antiquorum nos cognoscitur iuuare consiliis. Ipse Assio nost v s: c) grammatica es peritia pulchra et quendi, exloetis illustribus oratoribusque colu . O cium eius est, sine vitio dictionem pro Hem metricamque componere. Finis vero elimatae locutionis vel scripturae.
inculpabili placere peritia. De officio et dignitate gramamatici satis in ea dissertatione dictum, quam de virili aetate Latinae linguae scripsimus. d ) Et errant mea quidem sententia valde, Sui elegantiae omniS eXPertra, nobilissimam artem ad scholarum pistrina detrudere non verentur. e) DocuimuS iam tum, augustos esse liuia ius artis terminos , quae omnium pene disciplinarum complectatur arcana , Per Universiam eruditionem dif. si ista de quacunque caussa Vel quaestione respondeat, at que adeo sibi omne scriptorum subiectum habeat. F ni v M Tu i H T I L I A N v Μ huius aeui diligentissimum elo quentiae Praeceptorem audiamus: ira grammaticae, in-Mm a quiti
neam ceterarum artium nutricem. DIOMEDEs praef. artem meis
rae Latinitaus, puraeque eloquentiae magistram. , Lib. y. epist. a I. cὶ De arte grammat. princip. confer.
e Confer. IOH. VOVER de Polymathia cap. Is. ID Iustit. orator. lib. I. cap. 6.