장음표시 사용
311쪽
aliunde ad ista, tum nonnulla ab homine Graece non va de docto in Latinum sermonem versa. BARTHIUS Hygini epitomen nos tantum habere putabat, confectam a nescio quo Auiano, Vel Ammiano, cuius nomen in codice MSto quodam reperit. Η ini nomine, inquit, ἰ praefantem librum ego rha odiam ex omnibus hinc mae mythologorum libris concinnatam esse arbitror. Nam via Fulgentium integrae periodi int, quae hic extant: nis i men arrogans ille et inum ius , addo etiam femibarbarusis sesquisoloecus scriptor H num potius exscripst. Idem
O. I. vos Sio m) Videtur: quamuis sui immemor ali-hi n) cum astronomicon poeticon, tum fabularem librum Hygino diserte adscribat, eaque monumenta ex omnibus hodie solum extare assirmet. REIN Esivso centonem ex Variis auctoribus constipatum esse putat. Et xΗo M. M v NKBRVs I a terrigena quodam Auiano, tempore ProPemodum rei Romanae iam emorientis, undique ex Seruio, scholiaste Germanici, aliisque veteribus scholiastis atque muthologis fuisse confiscin tum, suspicatur. Eo respicit quoque O LAUS BORRI
cuius: q) et quidem satis constat, C. Iul. 'ginum scriptorem fuisse Octav. Augusti aeuo ἰ sed an poeticon idua
astronomicum et fabulae, quae nomine eius circumferuntur,
antiqui illius di ini sint, an receutioris, iusti dubitatur. Crete dictio eius humilis es, tenuis, et fere plebeia, no
ιγ Adueis lib. IO. cap. I 2.mὶ De vitio sermonis Latini lib. 3. cap. I a. de scientiis mathema. ticis c. 3 4 g. 8.nὶ De Histolicis Latinis lib. r. cap. 2 . o Var. lect. lib. I. cap. 2, pag. 37 3. et cap. g. pag. 48o. p Dissert de auctore mythol. Hyginianae, cui etiam Petri Scri uerit de Hyginis commentatiuncuum inseru
conspecto auctorum Lati linguae P. I 3. Diuitiaco by Cc oste
312쪽
satis hine inde a barbarismis libera, quem ideo Schcsserus, recens editor, in aeuum Antoninorum reticit, et M cherus Prudentio facit posteriorem.
6. XI. Stilum facile apparet in illis, quae Hygino adscripta
hodie leguntur, monumentis, non humilem modo, sed plebeium, incomtum subinde et vix Latinum esse. Ita V. gr. Prooemium , quod M. Fabio scripsit, eis sudio,
incipit, grammaticae artis inductum, nos Iran versuum moderatione , quam pauci perviderint, sed hisoriarum quoque varietate , qua scientia rerum perspicitur , praesare video, facilius etiam scriptis tuis perspici potes, de siderans potius scientem , quam liberalem iudicem tamen quo magis exercitatus , et nonnullis etiam saepius in his r bus occupatus esse videar, et ne nihil in adolescentia laborasse dicerer, et imperitorum iudicio defidiae subirem cria meu , hoc velut rudimento scientiae nisus , Rr se ad ternon ut imperito monstrans , sed ut scienti vium commonens. Siccine ex ungue leonem ς Stili maiestatem assectat, sed impar sublimitati, mirifice halucinatur, in m teoris haeret, sibimet ipsi non constat, mox humi repit, et vix cohaerentia Proponit. Hic certe nulla orationis forma. Tasin minatur, et fluctuans cum terminos reperire non potuerit, misere hiantia membra sibimetipsis contrariantur. Nec ipse hoc dissidetur de Hygino optime meritus, IACOB vs MicYLLVs, r) V enim, inquit, hic auctor, ut quidem non ita purus atque elegans, adeo ut in quibusdam parum etiam Latinus videri queat .
313쪽
as 3 a AP. v. DE CLARIO M vs DE RE sc EN Tisita vetus tamen, et a reliquis Honi scriptis, quae quidem ad nos peruenere, s) non omnino assimilis aut abhorrens praecipue autem utilis iis, qui in immanioribus hisces diis multum ac diligenter versantur. Ex hoc eium non pauca, quae tum apud Ovidium, tum apud alios plerosque poetas min me hactenus, aut certe perperam intellecta sum, tutelvo et explicari tandem posse videmur multaque hic plana iam atque expedita repenas, quae dudum magnos atque erudit quoque viros varie ac misere tors
6. XIae Hygini poeticon astronomicon primum prodiit
Venetiis I 82. et rursus I483 . cura Erhardi Eathoire Germani. I 497. apud Aldum. I M. fol. apud Arudum, cum Maniliano astronomico atque aliis
q. XIII Decimo sexto post Christum natum secuIo cis istae Agripp. II 37. Hygini prodiit poeticon astron
micon, Ionanne Sotere ad codices ΜStos emendanteia Eodem anno fabulae primum repertae cum poetico astronomico et aliis fabularum scriptoribus Basleae Is3 et rursum Is 9. per Iohannem HemagiUm, accurante Iacobo Micyllo, editae sunt. tb Accesserunt at
tema Poeticota astronomicon in ulligit, cum fabulas commendarei stituerit. Gl As M CYLLus epist ita nuneupatoria quantum LMoris, scribit, in ememtindo ac restitum do illo obeundum, atque aria exanitin tum nobis fuerit, vel hinc come ram facere licet,.
314쪽
tem similis argumenti scriptores: Palaephatus de fabulosis narrationibus; Fulgentii Placiadis, episcopi Camthaginiensis mythologicarum libri tres; eiusdem de vocum antiquarum interpretatione liber unus; Phurnuti de natura Deorum, siue poeticarum fabularum allego
riis, speculatio; Albrici philosophi de Deorum imagi
nibus liber; Arati fragmentum, Germanico Caesare interprete; eiusdem Pnaenomena Graece, Cum interpretatione Latina; Procli de sphaera libellus Graece et Latine is . liber fabularum separatim est editus. Parisis is 36. Ludovici Viuis Opera. IS . Raccurante Iacobo Parantio, cum Palaephato, Phornuto, Fulgentio aliisque mythicis scriptoribus. Heideia bergae IS89. 8. apud Commelinum , cum aliis mythographis. a s 9 9. liber fabularum separatim est
a meri canonici apud diuram Andream Frisingensem, notarii integerrimi, nec non et Viti Grumeri, ibidem lonis literas non sine laude docentis, nobis communicatus es, quia bus et sua gratia debetur, quodstudia promouere, siqua da tur occasio , non negligunt is inquam liber externis et Longobardicis notis scriptus erat , in qua tamen re nonnihil adiuuit nos is , qui prior ilium Latine describendum coeperas. cuius nos exemplum principio, ceu stum quoddam , secuti sumus. Dei e quod ipsa verba pleraque inter se ita impedita ac perturbata eram, ut alia nobis diuidenda, alia alus axolenda : qusrunt m principium cum sine praecedentium , est rubiam praecedentium quorundam finis cum principio sequem
is coniungendus esset. Vt omittam , quam multa Tetustate obliterata, expuncta atque corrose fuere, quorum alia , --stimationem et coniecturas secuti restituimus I alia 2hi ceriarum aliquid, quod siqui possemus, non σα, prorsus intacta
315쪽
g. XIV. Sequenti seculo notandas Hygini editiones hab
mus , quae Prodierunt Lugduni I 6o8. Opera Iohannis d- Gabiano. Ramburgi I 67 8. accurante Iohanne Sehestero, qui suis Hygini utrumque librum comme tariis illustiavit, dissertationem de vero operis auctore, et indices addidit ; etiam Thomae Μunkeri notas et emendationes adiurinit. Amselodami I 67 o. a. apud Gaassienos separatim editus est fabularum liber cum emendationibus atque notis ex Casp. Barthii aduersariorum opere collectis. I 674. 8. cum Schesteri et Mu keri notis. I 683. 8. a. Vol. optima Thomae Μunkeri editio, qui accuratissime, collatis quinque codicibus ΜStis , quouis modo textum auctoris emendauit, suis annotationibus illustrauit, aliosque mythographos a didici Lugduni Batam t6 . I a. separatim Hygini fi hulae cum emendationihus et notis insp Barthii editae.
g. XV.CAIVS MELISSus, et ) Μaecenatis libertus, Spoleti quidem ingenuus est natus, sied expositus parentum diΩcordia, et aliena educatus ac institutus industria, quod literis excelleret, pro Grammatico Μaecenati datus est muneri. Qui, cum multis eum cumularet beneficiis
ut quosvis studuit sibi obligare doctos; id egit, ut licet ma e eligi Derali eum assereret manu, minime graui ubi seruitutis conditione remanserit. Breui tamen
x, Vid. svaro N r v s de illi str. grammaticis cap. H. E v s E a r . . ciron. hunc quidem biclissum Spoletinum, ut interpres loquitur ramaticum agnitum refert ad annum secundum olymo 'CXCιU. Sed iuuentutis ille poclut tignificare florem, ut rari.
316쪽
LATINAE LINGUAE GRAMMATICIS. 3ox
post ipsius Maecenatis beneficio manumissus, tandem etiam Caesaris Octaviani Augusti fauorem meruit, qui bibliothecarum in Omulae porticu ordinandarum ipsi
curam demandauit. Neque solum grammaticus , V rum et comicus poeta fuit, et nouum penUS togatarum reperit, quas trabeatas inscripsit. x ovinius 3 l uitatem eiuS notat. Annum agenS aetatis sexagesimum
ineptiarum siue iocorum libros scripsit. Procul dubio is est, quem PDη Us et Maecenamn Melusum a) v cat , quemque assirmat triennio silentium si Di imper uisse, a conuulsione reddito satamine. Et eius opera fatetur b) se profecisse, dum historiae naturalis septumum , decimum , atque Undecimum libros conscriberet. Non enim in externis, sed domesticis auctoribus
eum posuit. Diuerii Melissi sunt alii; rex Cretensium antiquissimus, quem L Ac TANTI Vs e primum Diis sacrincasse scribit. Philosephos inter maxime clarus habetur Μelissus Samius, Parmenidis auditor, qui ci ea Olympiadem LXXXIIII. floruit. d Est quoque Μ Iissus Euboicus, qui omnium physiologorum sententias
disputauit, citatus a FVLGENTIO e) et PALAEPHAU. D
x Conser. a. t. Vos s Vs de poetis Latinis cap. a p. 31. I Ex Ponto lib. 4. Heg. s. Et tua eam sicco Musa Melisse leat tin Hist. natur. l. 18. c. c. a) Mendi se vulgo Messias Iegitur.
Nil . natur. l. I. in elencho librorum I. IO. et II. ea De salsa religione lib. r. p. a 2. vid. etiam HYGr NI Lb. 8 .d vid. nio. EN a s La F RT it lib. 9. Conser. 1 v S s chri n. an. 3. olymp. 84. ubi Melissus physicus nominatur.
e) Mythorigici lib. a. e. t . ubi de cygno et I eda. D De incredibilibus praefat. Conser. a. a. vos 1lva de histcr. cis Graecis lib. 3, P ἀ- Diuitigoo by GOoste
317쪽
Alius quoque est Aelius, sue Helius Melissus, qui Auli Gellii aetate Eomanos inter grammaticos floruit, ali que multa et de loquendi proprietate scripsit, matronis est, quae semel peperit quae saepius , rnaterfamilias Iscuti fus, quae semet peperit porcetra, quae saepiuS. Quae Verba A. 2ELLIus g) non satis persibilare potest Citatur Μelissus etiam a cΑRIs Io de genere nominis
ML CUI POMPomvs MAReginus ille Tiberio imperante clarissimus fuit grammaticus et linguae Latinae. molestissimus exactor, qui, quod Caesar oblatam sibi recusans strenam , eademque se re edictum PrOP nenS, voce non Latina esset usus, quae mox illi in mentem Venit, ut eius linguae studiosissimos in consilium convocaret; Atteius Canito vero in eadem concione affirmasset, Latinum illuci esse, quod Caesar dixerit, aut certe illius gratia et auctoritate futurum : inde iam, e Orrecta fronte respondit, mentitur Capito I tu enim , Caesar ciuitatem dare potes hominibus , verbis
non potes. 8 Quae minime fucata grammatici in literas pietas nec ipsi Tiberio displicuit. Cum e iam aliquando Marcellus ageret caussas : admisium ab aduersario soloecisimum usque adeo legitur exaggerasse: ut Cassius Seuerus , interpellatis iudicibus , peteret di- Iationem ; quoad reus alium sibi posset adsciscere grammaticum : quandoquidem illi cum aduersario non de i re, sed de soloecismo controuersia futura esse videatur.
318쪽
0 Teste s v E et o Ni o, hinc illi versus scripti sunt ab Asinio Gallo sequentes, ex quibus eum pugilem olim fuisse,
iudicare voluerunt zaui caput ad laeuam didicit, glossemata vobis Praecipit .' os nudum, vel potius pugilis.
REMMIus h) PALAEMON VICENT IN Vs, teste vs ΕΒ 1 o I) sub Claudio Caesare, circa annum Domini L. insignis grammaticiis Romae filii. Mulieris verna primo, dum herilem filium in scholas comitatur, didicit literas: deinde manu missus inter grammaticos pri cipem locum tenuit, et uno omnium applausu docuit Romae. Hinc apud PLINIUMm grammatica arte dicitur celebris; doctusque Palaemon apud Iu UEN ALEM, ω qui, ab eodem doctrinae nomine incluto magistro, gammaticam περ φρα-ως Palaemonis artem appellat. o t hunc ferunt Auli Persit, et Quintiliani oratoris praeceptorem filisse. p) Pellexit plurimos oris magna iam dia, et facilitate sermonis, diuina item poesi: quod ex tempore faceret Poemata, Variisque, nec vulgaribus scri-ι sva TONrvs l. c. Commentatio nostra de virili araate Latinae linguae l. c. q. 3 1. E Remnius vulgo; sed Remmius esse scribendum, ex veteri ne
de grammaticis cap. 23. ιγ Chron. Olymp. ros. Cetera videratur apud sua T. N vM ω illust ibus grammario1 cap. 13. - Hist. natur. lib. I 6. cap. 6. n a Satyr. 7. vers. 1 INσ Satyr. s. vers. 4s L.
319쪽
seriberet metris. q) Hinc ab discipulis quadragena annua accepisse dicitur, i. e. mille aureos FPancicos, si quid Budaei rationibus tribuendum esse putamus. Eam huius magistri tam frequentem scholam tanto mirantur magis: quod ipse omnibus vitiis famam eruditionis commacularit; aveo quidem, Ut Caesares quoque Tiberius et mox ClaudiuS, palam fuerint professi, nemini minus iuuenum institutionem committendam esse. Luxuriose vixit ita, ut saepius in die lauaretur ne sumtus sufficerent, quos eX schola magnos, neMe minores multo ex re secit familiari, cuius dicitur studiosi simus fuisse: cum et ossicinas promercalium vestium h
heret , suosque ita coleret agros, ut vitis eius manui stituta trecenta sexaginta quinque vasa ediderit. Omnium vere maXime in muliereS, ad infamiam usque oris, lia.
bidinosus fuit. Et hoc in cum facete notatur dictum
a quodam, cui, qNOd euitare non poterat, in turba, praetereunti applicati erat Osculum : vis tu, magister quoties festinantem aliquem vides alve rire. Intes .
rabilem prorsus oportet grammatici illius fuisse are gantiam, qui Marcum Varronem apprilauit porcum ἔqui secum et natre et morituras literaS iactauit; qui nomen suum dixit in bucolicis non temere positum , sed praesagiente Virgilio, fore quandoque Palaemonem mnium poetarum ac Poematum iudicuin ; qui et ipsos
Scribat earmina circulis Palaemon Me raris iuuat auribus placere.
a. e. scribat Palaemou Sotadico, Galliambico, aliisque generiis bus sua carmina plebeiae undique recitantem cingunti coronae: ego paucis . sed doctis , pluere malo, et laudari nou nisi a Iaudatis viris. Disitir Orale
320쪽
LATINAE LINGvAE GRAMMATre Isgo latrones quondam sibi propter nominis celebritatem pamsisse gloriatus est. A. FABio Qui NTILIANO r) cum Aristarcho componitur, atque in grammaticis citatur suae aetatis auctor. Evs EB ius s) eum notat, aliqua do rogatum , quid inter stillam et guttam intersit, respondisse: gutta stat, stilla cadit. Perperam illi tribuntur vulgo carmen de ponderibus et mensuris: quod alii codices Remo Fauino assignant. Remum vero iudicat vos SI vs t ex Remmio et Fauinum ex Fannio esse corruptum. Hic ergo de ponderibus et mensuris lihellus, hexametro carmine conscriptus, cum Celso et
Sereno Sammonico saepius editus, a quibusdam illi R nio Fauino, ab aliis in Remmio Fannio Palaemoni, a plerisque Prisciano tribuitur. Recusus est cum Eliae
vineti notis Parisiis Is6s. 8. et Graeuii antiquitatum Romanarum tomo XI. pag. I 693. seq. clam notiS vero Rob. Constantini extat aa calcem Celsi ac Sereni, Lugduni 1s66. 8. Leges apud Eliam Ρutschium, veterum grammaticorum syntagmate , quarto loco, etiam Remnii Fannii Palaemonis Vicentini artem grammaticam, quae fuerat ante excusa Basileae Isar. 8. apud Adamum Petrum una cum aliiS quibusdam grammaticis antiquis. Nee desunt, qui ab eo nomen papyro Fannianae inditum fuisse putant. De generibus chartamm PLINIVS: et, Hieratica appetiabatur antiquZtus, religiosis tantum voluminibus dicata, quae ab adulatione Augusti nomen accepit, sicut secunda Liuiae a coniuge eius. Ita descendie