D. Gregorii Placentini ... De siglis veterum graecorum : opus posthumum, et De Tusculano Ciceronis, nunc Crypta-Ferrata d. Basilii Cardoni ... disceptatio apologetica

발행: 1757년

분량: 270페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

Quae sane Inscriptio quum mutila est , & variis aspersa es roribus , inusitatoque scripta charactere ; vulgaribus Grae

. . . . Uc jaceo perpetuas tenebras habitans . Vixinos XII menses duos , illas tres. Philippanus Fratri incomparabili, valdeque desderato memoriae caussa fecit. Eam autem phrassim in secundo Versiculo expressam , quamvis ab Ethnicis desumpta sit , ut videre licet apud Catullum in Carmine ad Leshiam ita canentem. Nobis , quum semel occidit brevis lux , Nox es perpetua una dormienda. Usurparunt aliquando etiam Christiani in suis Epitaphiis incaute potius , quam impie . Videsiis eundem Boidet tum loco citato. Equidem pro hac Γ numerali nota hanc III. Romano-G a rum

72쪽

DE SI GLIS

rum adhibuere Graeci, ut clarum fit ex Inscriptione, quam refert idem Boi det tus pag. I9O

Quae a Cl. Viro ita latine redditur . Decessit Aphrodisis , qui Pixic annos tres , menses Ix, dies XX. ne contriperis Fili, non oblisioni traderis natus. At male formati characteres eidem imposuerunt: ultimae enim litterae ita legendae sunt . ΟΥΔΕΙΣ ΑΘANATOΣ .

Nemo immortalis. T. To τὐιτον , tertio , tertia vice . Donius Clas. II. num, 78. pag. 88.

Imperatorem III. Consulem IV. Patrem Patrix c. T. Tρῖς, cer . Apud Sponium in Misceli. Sest. X. n. II 2. & in Atticae pop. p. 222. Ubi victoriae recensentur .

NEMEIA EN APTEI T.

Nemeaea videlicet certamina , quae in Herculis honorem Instituta sunt ; quod ille in Sylva Nemees , cui oppidum ejusdem nominis in Argis proximum est , Leonem immanis magnitudinis interfecerit ; quorum victores apio coro

nabantur . T. Tρ tria millis . MuratoriuS p. IO69. n. 6.

Ubi perperam latinus marmoris Interpres vertit Densriorum quinque millia . Nota si quidem haec T. non quinque , sed ter significat. Dabit Fiso Denariorum tria millis. T. Γερουσίαs , Senatui . Murat Orius pag.667. n. 7. Icc ῖου θ

73쪽

WgTERUM GR AECORUM. 33

T. Γα ου , Gnari , sive Cati . Sponius Misceli. Sect. X. n. 79. pag. 368. TA. Γαῖον. Cyriacus pag. g8. n. 246-TA ΓΗ. Γαληρὴ, ex Galeria Romana tribu , marmoris lacuna , hujusce A litterae non bene visa forma , fecit ut accipere tur T. pro A. Muratorius p. 336. PAP. TAPTH. TAPTΗT. TAPTHTI. Omnia Γαργ1 σειγ, ex Gargetto Atticae pago apud Athenas Epicuri Patria, qui inde Gurgetius dictus est. Sponius Atticae pop. p. 78. 79. & IS9. Itiner. vero p. 48-rB. Γαβριῆλ, Gabriel. GruteruS p. IO 8. n. 2. TE. TEA A. Utraque Γελλιο- , Gellius . Sponius Atticae pop.

TETP. Γεγραμμένου . Scripti. Vide in ΠPOTETP. TENJ TAους, generis sive sirpis. Vide Inscript. iu lac '. TEPMANIΚ. Γερμανικns , germanicae nimirum Legionis , Vel Γεριχοινίοιs , Germaniae. GruteruS pag. 038. n. I. TEP. G rmanicum , interpretatur Muratorius pag. 2 8. in Inscriptione Marco Aurelio Severo Antonino po

sita .

TH. Vere sigia non sunt in lapide hoc , quem Cl. Boi det tus prodit p. II.

Exponitque : Heliodorus Heliacum Emesenum tu pace deposuit in terra ante VL Kal. Iuuii . Etenim TH. scripturr videtur pro TH ; tumque reddendum dicauit ante diem rarist. Ian. O.

74쪽

pretatur .

ΓΛΠP. Muratorius pag. Iῖ6I. n. II. marmor hoc Thessalonicae positum e Xhibet.

Atque ita explicat . Marcus Iulius Hermes Iuliae Tertiae Uxori suae , O Iuliae Hermionae Filiae ZΩΣIN oivis fenannos ... ea Sigia intacta relinquens . Verum postrem , VOX , quae anno , non annos exponenda est , satis indicat aetatem, seu annos & Conjugis, & Filiae per sequentes litteras enunciari, quos illae agebant ; dum ipsis ab Herme te monumentum erigebatur . Quare hoc pacto eas notas reddiderim ETOYΣ ΓΛ. ΠPωτης anno XXXIII. primae, Conjugis nimirum. TOY ΚAI B. ETΟΥΣ Ι. in secundae, videlicet Filiae anno X. Legessis Cl. P. Corsinum p. Ιq. praeclare multa de notis illis disserentem . TN. TNAI. Ambo ΓνωΘ , Gnaeus . Sponius Misceli. Sest. X.

n. Ι7., & Gudiu S p. 298. n. I O. rNΗΣ. Iγησία, , legitimo. In marmore Oxoniensi, p. 276. TONE. Γονέων , Genitorum . Heffetius in Amendice Praef. inter marmora Ephesina . TOP. Γορπια ου . Gorpici, mensis scilicet Graecorum . Habe

75쪽

Hanc autem Epigraphem sit c explicat Gualtherius. Vincendo gorsiri mens I. Panami mens secundi. De quibus mensibus haec apud Henricu in Stephanum ex veteri quodam Kalendario . Gorpiaeus incipit a XIX. die Septembris κα-

τα Tυρμους secundum Tyrios πορπιαος μεροῦν λ . habetque dies XXX. Ποινα υιος vel πιπανεμος , sive πιπια νωμος a XXI. Julii , habetque dies XXXI. κατὰ Tυρίνους πτανε in λεῶν λοι'. Kalendarium vero, quod est initio Psalterii M. S. Bibliothecae Cryptae serratae anno I 282. exarati sic incipit. MLὐ-ἐλλινικοῦς πορπια os . . . . 8 μἰω Γουλι Κ

TOPTV Γορτευως , sive Γορτυο- . In marmore TCgeae Arcadiae quondam Urbis florentissimae posito ', apud Corsinum Dissert. IV. p. LXXI.

Micion Gor os filius TOPTYNI. Γορτυνιων. Gor niorum n. O. in marmore Gortinae possito. A. Γραφίς, Scribo . In marmore Oxoniensi n. I I. p. 276. ΓPAΦ. Γραφομενω , Scripto. Gruterus p. q28. n. II. TYMNO. Γυμνικῶ , Θmnico . Sponius Itiner. pag. III. marmor profert Tyatirae positum , quo Senatus Civem suum

76쪽

eertamine . In- organis scilicet , & lyris , & Citharis praestantius ceteris praecinendo et inque uno saltem ex his gymnicis exercitiis, cursu nimirum, saltu , disco , jaculo , &lucta aemulos superando. Primum certaminis genus Tismelicum dictum est, quod locus in orchestra editior, in quo Musici Scenici quid possint , experiebantur , T mele Pocs-batur . Alterum vero ideo omnicum nuncupatur , quia a prorsus nudis apud Graecos potissimum , vel seminudis , ut plurimum apud Romanos fiebat.

Stephania dixit annos V., menses quatuor, dies XII. horas X. irreprehensibilis . Ita Cl. Auctor. Quamvis mallem ego ultima verba legere OOP AC ΙΑ. ΣEΠTA. horas XI. Venerabilis . U. Δ. , sacrius . Prima habet marmor Crypto- ferrat ense si . In eo si quidem legitur o αἴγιos Βας θολo'μῶos . Luarrus nimirum Abbas S. Bartholomaeus . Alter lapis apud Gruterum pag. 2IO. TOY. n. ΚΔ APOΥ. quanae fortis.

Videsis in Dissertat. adjecta num. III.

77쪽

Δ. Δείτε ἔρυα, Secundo, fecunda etice. Chishullus in anti unat. salicis p. I 3o. ex M. Antonii Triumviri Epist. an. U. C. 17. scripta et ubi notam hanc ci , cui articulus TH. anteponitur, pro τ p Δc τε Ιωα accipiendam es e optime colligit; quia M. Antonius an . U. C. 7I7. Consul II. 3c Triumvir II. extitit: Adde , quod ea nota sic sorte ΔΓYT. scripta erat in epis. dein lacunis aspersa . . Tωσμοι, quatuor . In lapide , quem supra exhibuimus

Δ. quater . In marmore Megarensi apud Sponium Misceli. Sect. X. n. II a. & At t icce pop. p. 122. , ubi Victo' mae recensentur . ΠΥΘΙΑ εN HEPTΗ Δ .

Pythia certamina fuere in Apollinis Pythii honorem , in Perge Urbe apud Pamphiliam habita, ob caedem cujusdam Serpentis Othonis dicti : quorum meminit Ovidius I. Metaph. V. 6. Instituit seros celebri certamine ludos Iothia perdomitae Serpentis nomine dictos . In eo certamine Victores , ut Lucianus auctor est , lauro

coronabantur .

Δ. Δεκα , decem. In marmoreo OXoniensi Chronico, aliisque pluribus lapidibus ea nota decem aut annos , aut drachma Ssignificat. Sponius Misceli. Sect. X. p. 336.

Summum Sacerdotem tredecim Cipitarum. ΔΔΔΔΔ. Rei ne sitis Clas. XX. num. 38 . pag. 986. refert Inscriptionem hanc.

78쪽

Cl. P. Corsinus in Addendis p. 86. existimat characteres illos positos fuisse aut solius ornatus causa , sicut charaeteres illi V. I. R O. in lapidibus aliis positi fuerunt aut illos unitatis vices gerere , adeoque quinto Kalendar legendum esse arbitratur; praesertim quum etiam littera haec Z. unitatis aliquando, vel characteris hujus I. locum obtinere in marmoribu S conspiciatur . Ego vero pro Sculptoris genio eos characteres multiplicatos esse puto , sicuti duplicem notam hanc ΚΚ. pro Kalendis indicandis supervacaneam esse nemo non videt . Quare non V. Kalendas , sed quarto Kal. oportet interpretari. ' Hesselius in Appendice Praefat. num. s. ubi ea sigia accipi possunt Διονυσίου loco Dion 'sii videlicet , vel pro Δόμου , populi, aut Δημμι Θ, publicus. Inscriptio enim eo in loco allata, eos sumere potest sensus . Attamen in Muratorio pag. 93O. n. I. loco illius notae , emendatius forte ponitur O. legiturque .

Dion sus Actor Haliae Demetriae Hacillae. Δ. Interpunctionis vices gerit apud Gruterum pag. 828. n. q. , ut liter a Y. apud Cumdem p. 7O2. n. Ι. ΔAIMON. ΔαμονΘ , genii. Hesselius in Aneudice praefat. in

ter marmora TCja n. 22.

Δ. E. Δημιαρχικης E υσtas, Tribuniciae potesatis . Apud Masse jum p. SO ΔΕΕΗ. Δεζnsατου , Dexerati. Nomen proprium. In Tegeate marmore apud Corsinum Dissert. IV. pag. LXXIII. ΔETON. Δεκατον . Decimum. Donius in Schedis adhuc ineditis

79쪽

tis p. 63. marmor profert in Ecclesia S. Pancratii extra Urbem positum, ubi ea Sigia. ΔΕΙ. Διες , Dier. Latina vox in hac Inscriptione, quae a Cl. Re inesto Cl. XIV. n. go. p. 73O. exhibetur. Δ. M.

Inscriptio tota latina est , si notas numerales excipiaS, gra cis litteris vitiose, barbare que scripta , quare sic restituen

Aurelius I petra , Vir eclissimae Mulieris : pixit annor, III. Menses VI. Dies XIII. cum sua Conjuge bene . Maritus benemerenti fecit. Attamen Cl. Corsiinus p. I 2. in Si-glis illis B. Κ. M., quae Re inessius non attigit , Beteranos quosdam Classis Misenatis delitescere suspicabatur . Ceterum quae nos super illis diximus , divinando dixisse fa

temur .

HEIP. Δειραδιώτης , ex Diradia Atticae pop. Sponius pop. Atticae pag. IS9. ΔΕΚ. ΔEΚEMBPI. Altera Δεκεμβρίων, apud Murator. p. I9S2. n. q. Altera vero Δεκεμβιίας, nimirum Kal. , apud eundem

80쪽

ΔΗ. ΔHNAP. Prima Δ αίρια , denarios . In Sepulcrali titulo Smyrnae posito, atque a Cl. Salvinio exscripto ab ineditis Sherardi marmoribus ; sic autem ille desinit.

Sohet Templo Sm aeneorum denarios MD. Ubi uti vides, Denarii & contractis litteris , & sueta nota indicantur. Altera vero Δηναρίοις significant . ΔΗΛ. Δηλίου , Delii. In marmore Sandvicensi, quod Claris. P. Corsinus Dissert. VI. illustravit. ΔΙΑΚ. Διάκονος , Di conus . In marmoribus Sherardianis. ΔΙΑΚ. TEOPTIΣ. pro Γεοργιος, quemadmodum sequiori tempore dictum est Κυρις, loco Κύριος. ΔΙΔ. Δι μηs , geminπ scilicet Legionis . Gruterus pag. 23.

ΔΙΟΚΛ. Διοκλεους , sive Διοκλέδου . Cl. Masse jus in marmore Parisiensi pag. 94. Antiquit. Gallis. ΔION. Διονυ σιου , Vel Διονυσοδώ fotu . Sponius pop. Atticae

ΔΙΟΣΚΟΥΡ. Διοσκουρίδου in marmore Riccard. Fast. Attia Tom. I. pag. I7O. At in Neapolitano lapide Διοσκου ν , vel Διοσκουιίοις, cisoris nimirum, & Pollucis , qui ab Ethnicis Dii navigationi Salutares habiti sunt : ideoque eos Theocritus in Mil. Διοσκ. οι,θίω,ων σωτῆρας hominum Servatores appellat . Ex quo factum est , ut Nautae tempestates effugere cupientes, in navibus Διοσκ ους pro insigni

SEARCH

MENU NAVIGATION