장음표시 사용
41쪽
PRAEVIA DISSERTATIO. 2Ici, ut in Chronico Eusebius auctor est. Quocirca XXIV. numeralibus Notis, quod totidem Alphabeti litteris designantur , uti non poterant : ideoque numerandi rationem , quae Aristophanis tempestate a Graecis adhibebatur, valde diversam arbitror ab ea , quam paulo ante retuli: Scholiastes ve ro in eo Aristophanis loco litteram Κ. , ut decimam memO
ravit . Quod planum sit ex alio ejusdem Auctoris dramat Cotym p. XCVII. edito , nimirum ex Eccles ausit , sive COncionantibus; in quo quaedam mulier praeconis voce singulOS se cundum litteras sorte ductas variis in locis discumbere , dcc nare jubet, clarissimeque litterarum B, Θ, Κ Κ ibi mentionem facit . Quemadmodum igitur in eo numero littera Κ. a Comico includitur, sic etiam eo loci, ubi decem Iudicum sedes , uti vult Scholiastes , indicantur numeratione coepta ab A usque ad Κ, littera haec decima est sine ulla του έππι- σμου interpositione . Postea vero illa superior numerandi ratio fuit apud Graecos ubique recepta, ita, ut in lapidibus quam plurimis observetur . In Adiclitano Ptolemaei E- Vergetis monimento , in quo annus XXVII. ipsius Imperii numeratur, qui in annum I. Olymp. CXL. inciderat, uti Cl. Chisullus advertit, clarissime legitur
Anno mei RegnI XXVII. In Cyriaci marmore pag. Ig. num. 96. habetur ΠΡΥΤΑ-NFIAT IT. MagiVratus XIII., qui erat quinquaginta Uirorum ; In Sponiano marmore Pop. Attic. pag. 77. legitur LIO TEIAEC NA. A. Posideone I. Quum autem istae numerales
Graecorum notae plures exarandae serent , plerumque ita ponebantur , ut minores majoribus praeponerentur, uti cernere
42쪽
licet in Palmyreo marmore , cui hae notae insunt , sic positae ETOYΣ ΔNΦ, videlicet anno sue . Aliquando alternae collocantur, ut apud Gruterum pag. 328. num. I. FIT TO KC, R HKL, in XXVI. R XXVIII. annum . Dein EIS TO KZL, ΘΚ L, in XXVII, & XXIX. annum. Hanc etiam no I am num meralium notarum seriem in Gualtherio Tab. Sicul. pag. IS. num. IO7. scriptam reperies TAI ΠΟΔΩN, tercentorum undecim pedum . Uti omnia de more do ste copioseque explicat Cl. Corsinus in suis Prole gomenis pag. XXX.
Ratio per Implices Alphabeti litteras
SEd veniendum tandem est , I .ector erudite , ad eam numerandi plenissimam Methodum, in qua unaquaeque Graeci Alphabeti littera suo ordine posita pro numero accipitur; ita ut ex XXIV. dicti Alphabeti litteris eum numerum , Vel locum repraesentet , quem in ejusdem serie occupat. Sic A, I. B, 2. Γ, 3. &c. , 2 . Eam autem vel Aristarchi tempestate , qui Olymp. CL. circiter floruit , jam in Graecorum more fuisse positam eruitur ex eo , quod idem Aristarchus Homeri Iliadem, atque Odysseam in XXIV. libros singulatim diremisse perhibetur , quorum quilibet ab una Alphabeti littera nomen , ac numerum sortiretur , ut liber A ex. gr. primus, liber B secundus, liber C. pigesimus quartus diceretur. Uerum Theophrasti opus , qui Olymp. CX. florebat circiter, nisi ab aliquo recentiore ea divisio facta fuerit , eam numerandi rationem per Alphabeti litteras antiquiorem habuisse aetatem ostendit. Etenim inter alia illius opera , quae a Cl. Meursio recensentur, id numero LX. Occurrit.
43쪽
23 κατα- Rip. , legum secundum elementa libri XXIV. Illud tamen verisimilius nobis est, quod quum Athenienses, ut primum Olymp. XCIV. viginti quatuor litteras in Alphabeto receperint, easdem continuo litteras numeralium instar notarum usurpare occoeperunt: quemadmodum , ut indicavimuS superius , antiquioribus etiam temporibus Alphabeti litteris, sed alia tamen ratione, quam supra innuimus, pro no tis numeralibus uti consueverant. Ejusmodi autem characterum valor etsi ab Olymp. C. adhiberi coeperit, in Graecis tamen lapidibus multo tardius illorum potestas invecta fuit ;marmora si quidem, in quibus v. g. N. XIII., Υ. XX., s . XXI., C. XXIV. significat, ad tempora posteriora revocari debent.
Sila nonnulla novae admodum Aurae
REperiuntur etiam in marmoribus notae quaedam numerales novae admodum figurae , valoris incerti, & a paucissimis usurpatae. Rei hujus exemplum marmor sit Corcyren se, quod Veronae positum a Cl. Maiis io diligentissime exponitur lib. de Sigiis pag. IOI. In eo si quidem nota haec ', quae in Etruscis etiam Volaterrarum Urnis, veluti numeralis Etruscorum nota conspicitur, millenarium numerum, ut putat ille, significat : Character iste in denarii numeri nota ei dem videtur. Nota haec H pro centenario numero , ut in , aliis marmoribus saepe usurpatur . De his , plura si scire velis, consule eumdem Cl. Masse jum loco citato, & Eruditissimum P. Corsinum in Prole gomenis pag. 33,
44쪽
Ex cognitione Silorum quae utilitas l
EX Siglorum autem, notarumque intelligentia, ex quodam veluti limpidissimo fonte ea profluit utilitas, ut Obscuritatibus superatis in legendis veterum monumentis, eo rum cenigmata dixerim, feliciter dissolvamus : erroresque , in quos, qui eo praesidio sunt destituti rapiuntur, facillime declinemus. Hinc Distum est , ut doctissimi aliquando Viri inscriptis Lapidibus interpretandis non semel erraverint. Plura hac super re proserre possemus exempla ; unum & alterum hic sufficiat . Notam hanc M , quae saepenumero in marmori bus apparet; ipse magnus Scaliger in Indice Gruteriano Προς significare putavit: additque Cl. Fabretius pag. 387. Compen dium illud rii loco adverbii χρονος significando tempori adhibitum fuisse. Attamen, ut ex pluribus Inscriptionibus fit planum, ubique compendium illud non Προς ad , sed πιπρο ante reddere debemus. Item Se aliger ipse characterem L, qui in nummis frequenter, & in marmoribus aliquando conspicitur pro Λέςρον Lusrum accepit in Emend. temp. lib. I V. pag. 82. Verum Cl. Norisius Differt. 1 v. de Doch. Θro- Maced. Aυ κα-cαντα annum significare demon stravit. Ita Cl. P. Lupi Inscriptionem hanc pag. O. Dissert. Epitaph. Se v. Mart.
Sic reddidit : Cariacae, vel oriaceti dulta mae. Depositio iupace Christi Dei . Vixit annos XXXV. mortua pridie Gnt unam) Idus Mart. Quum reddi debeat omnino, Coriacae dulcissimae depostio in pace Christi Domini. Siquidem in aliis In
45쪽
2S scriptionibus illud Δ, quod hic Δεσποτου sonat, characteri huic δ , qui certe Xριqὰς explicandus est, adjedium cernitur; legesis eumdem P. Lupi, qui pag. IO2. hunc proseri lapidem.
HELTOY o Iu pace dormitio Modest Chrsus Dominus, vel Chrisi Domini.
Postremo non solum in notis explicandis felicitas Scriptorum aliquando desideratur, non solum in eis ita re iste distinguendis, ut ea revera nota sit, vel si gla quae ab ipsis ut talis accipitur; sed etiam in ipsis accurate legendis Inscriptionibu S, earumque vitiis , erroribusve dignoscendis diligentia aliquando desideratur . Rem exemplo explanare oportet. In Gruteriani marmoris sine pag. 3I . n. a. epigraphem hanc legimus TH ih. AN ON ON MAI ON. H. ECTIN KATA A AE-ΣΑNn HIC HAX ONIA. Quae Latinus Interpres ita exposuit:
Pridie Nonarum Maii, quae es secundum Alexandrinos Pachonis; quum tamen voces, notaeque ita secerni debeant: ΠΑ-X ON. I A., latineque reddendum sit Pachon, qui apud AEgyptios est Mensis Majus. Itaque undecima die ejusdem mensis. Apud Cl. Boldetii pag. 3 O. de Coemeteriis haec habetur Inscriptio :MAPITIMA ΣCMNH rΛYΚεΡΟN ΦΑΟΣ OY ΚATE ACTΦΑΣΕΣXEΣ ΓΑΡ META ΣOY II ANAΘANATON KATA II ANTAEΥΣEBEIA rΑΡ ΣΗ ΠANTOTE ΣΕΠPO ATEIQuam ille latine reddidit : Maritima Venerabilis lumen tuum exrinxisi, habebas enim tecum prorsus omnem immortali a- D tem ;
46쪽
26PR EVIA DISSE RTATIO. rem ; Pietas enim rus smper te prodit. Verum vox ultima primae lineae ita corrigenda est , KATEAEIPAΣ ; & novissima tertiar in hunc modum II PO ATEI ; unde exposuerim: Maritima Venerabilis dulce lumen tuum reliquisi , habebas enim tecum qui omnino immortalis es et sua namque pietas semper te praecedit. Pag. vero O . idem Cl. Scriptor hanc aliam pro fert , & ita explicat:
Aμxx mulieri A alepi Lotus pir fecit. At in latinum sic vertenda est: AMaor mulieri A alesius Lotus vir fecis. Haec tamen , aliaque hujusmodi errata omnibus condonanda sunt, longa potissimum si perscripserit opera; etenim ut scite cecinit Cl. Poeta Horatius de Arto Poet...... quandoque bouuI dormitat Homerus ,
Verum opere in longo fas es obrepere fomnum. Postremo autem & illud te , erudite Leictor , existimo admonendum , quod quum ego de celebri Ciceronis Tusculano quod apud Cryptam Ferratam extitisse autumo) pluribus contra eruditissimum P. Joannem Lucam Zuggeri Soc. Iesu egissem; non id in eam partem accipi vellem, quod ea super re certissima mihi undique argumenta suppeterent: in
tanta enim Veterum rerum obscuritate aliquando vix probabilia inveniri possunt, ) verum ut rationes, quas Nostri pro ea provincia attulerunt, adhuc esse firmas, minimeque avul fas demonstrarem. Sed jam ad Placentinii opus, Deo bene
47쪽
quando enim idem est ac εις , AG α , si , unaI , una , unum.
Fidelis ex Fideliseus ortus , Zosimus hὶc jaceo , PIM-ri=n Gnuos duos, mensem unum , Piginti quinque. Huius male scripti lapidis, anchora , quae Fidei firmitatem, & Pisce, qui Baptizatorum statum reptaesentat; impressi, nobis copiam fecit docti mus Abbas Philippus Lau-
48쪽
28 DE SI GLISrentius Dionysii Sacrofanctae Vatic. Ba I. Benesse. dixitque in Collegii Romani Mus eo S. J. servari . Boi det tus de Ca meteriis pag. 86ἶ-
ΠPO. A. TE IEt haec pravissime , uti vides , exarata inscriptio . Cassia
in pace uno die anIe , sive pridie Idus .... mortua es . Illud enim T. extra ordinem sorte positum τελείτη σε , vel ἐτελείτησε sonat. Non raro in marmoribus suppresso nomine Mensis , ejusdem tantummodo dies indicatur. Uide sis Cl. Muratorium pag. I 3 . n. a. , Sc pag. ISII. n. 2.A. quandoque idem sonat ac , primus. Ita apud Sponium pop. Atticα p. 77. Quod sit eidem litterae addatur articulus τὰ significat το in εῶτον , primo.
Illi si quidem characteres ultimi signi Mant α ξ νικῆσας , α ρεξ Sεφανούθεἰς . Semel v ctoriam adepcus , femel eoroya
A. Κίλιοι , mille . In marmore Oxoniensi n. 136. p. 272. qua re Pride auxius Sigia haec st A. optime reddidit Denarior
49쪽
mille , ac si A pro minusculo charactere hoc , sive α fui G. set expressum. A. Vices praepositionis Α o gerere videtur apud Gruter unia p. 2IO. lin. g.
ubi Marci Aurelii Rufi mentio fit. A. Sepulcrorum ordinem aliquando significat in marmoribus , aliquando vocem hanc Amru , quae in extrema Christianorum Lapidum parte non raro conspicitur . At in Boi det tiinscriptione pag. 42D. a Cl. Corsino pag. 2. relata Kπέθανεν sonare videtur. Lege sis ipsam Inscrip. in lit. N.AS , Sanctorum. Uide in NA. ABE. In Marmore , quod a Cl. Jor Marangonio exhibetur in lib. de rebus Ethnicis pag. 439. forte non Sigia sunt , sed pro Ape , sive Have characteres illi sunt positi.
Flapsus, SabInus , in Titianus Fratres Aureliae Agathinae sub Terra jacenti , seu mortus Ave dicunt. De Formula hac doctissimus M abillonius in DIV. Lu δε de Cultu SS. Vn. haec habet: Sanὰ haec affectuum vocabula Ave , seu Ave , 8c Uale vix crediderim reperiri in alii , quam Ethnicorum Epitaphiis pag. 37 .
50쪽
Spirisus Benemerenti. Hapiae Sabin , sive , ut Matthaeus in suo Tusculo pag. 8o. legit, Albinae , Appii Filiae commendati sunt cineres, Area condidit. Appius Benemerenti Carissimae Locum dedit. Ita Inscriptionis hujus ultimas litteras probabilitate magna
Corsinus pag. g. interpretatur . Ego vero ea S legero mallem Annos Bixit pro vixit X., XI. Dies . K. si quidem juxta Graecarum litterarum seriem decem, A. vero undecim rem praesentat . Qui numerandi mos non semel in aliis quoque lapidibus adhibetur . Inscript . Latina est Graeci S OXarata litteris , atque ad Monasterium DP. Carmelitarum supra Montem Porcium, situm reperta. AT. Α γία , Sancta apud Muratorium pag. I 893. n. 2. At in Anaglypho Fabrettiano de Columna Trajana pag. I 47., &3I3. Α'γω, , Certamen . ΑΓΑΘN. Aγαθίνι' , Agatinae. Uide ABE . ΑΓΑΘΟΚΛI. Αγαθοκλης, Agathocles. Lege inscriptionem datam in Verbo αφροδης. ATAT. A'γαθοιν , secundam fortunam . Cyriacus p. 3Ι. n. 2O9. ATTE. ATγελίς . Ex Angele Attica: Populo. Sponius Itiner. pag. 8. ArΙΩ. A'γιωτα του , Sanctissimi. Mont fauconius Palaeog. p-Ι 7 . AT N.