장음표시 사용
61쪽
ΑΥΡΗΛ. ΑYPΣ. Κυρηλιον , & Α'υρήλιδ- . Prima habetur apud Cyriacum p. 38. n. 23O. secunda apud Gruterum p. II 36.
ΑYC. A'υτος, ipse. In marmore Oxoniensi Π.3ῖ. p. 36. EXEΤω ΑΥC TAC. AP. . . TωN AT. . . . Habeat ipse maledicta Sanctorum Patrum , nimirum 3I8., qui Concilio Nicaeno interfuere e eorum quippe in marmore mentio fit.
- . Κυτη , haec . In lapide Rogerio Calabriae , Siciliaeque Comiti posito , pontique cuidam , qui ad Urbem in Sicilia , quae Bronte dicitur , infixo conspicitur.
62쪽
63쪽
Quam Inscriptionem vulgaribus Graecorum litteris scribimus , simulque corrigimuS.
di catus es pons isti fausis temporibus celeberrimi Comitis Rogerit , O Calabriae, G Siciliae, Christianorumque adjutoris, Dominae felicis, Matris ejus Ademox Reginae anno 6629. Christi vero ita l. Indictione XIV. Eo quidem anno misit Callistus II. P. M. Ugonem Car
dinalem Rogerium rogaturus, ne Calabriam invaderet; at frustra : quare eodem anno ea jam occupata Provincia Inscriptionem positam arbitramur. Sequenti etenim anno idem Rogerius Melitam cepit. ΛΥT. AVI OK. ΑΥΤΟΚΡAT. Prima Gτοκράτορι apud Sponium Itiner. p. II 8. Secunda Ai τοκρατορΘ apud eumdem p. I 2. n. 9O. Tertia Νυτοκρατορα sonant apud Gruterum p. IOSq. num. 6. Imperatorem Caesarem. A I. A'φιμωΟ- , ex Aphidna Atticae populo . Sponius Itiner. p. q8.
64쪽
Quam idem Sponius in Latinum vertit. Agathocles Menandri Aphrodi x asperar Cipis obiit . . . . Fecerunt Liberti. At , uti optime notavit Cl. Corsinus p. IO. Aphrodi diadis non Aphrodi ea Sigia interpretari debemus . Strabo siquide m lib. XIV. Ciliciae partem extra Taurum locatam τραχῶαν , sive asperam dici testatur . Stephanus vero ex duodecim Urbibus, quae eodem Aphro di dis nomine appellabantur; primam in Cilicia reperiri asseverat: ad quam Agathoclem pertinuisse pene certum est. Cur autem P. Cor- sinus legendum esse velit Kγάθοκλι , non vero A,αθοκλῆς , prorsus ignoro : idque prassertim , quum in lapide primo loco dicatur apertissime , Agathoclem mortuum es e an . . . . deindeque Libertos eidem posuisse monumentum . Igitur legendum est μέτελίθη, vel ἐτελο τψεν; atque ita vertenda inscriptio est.
Agathocles Menandri Filius Aphrodi dis asperae Civis
obiit annorum Et fecerunt Liberti monumentum . AXAP. Α'χαρνοί's , ex Acharna Atticae pop. Sponius Itiner.
Saepissime in Christianorum monumenti S cernuntur, ipsumque Christum repraesentant , qui in Sacris litteris Α -
φα, ε - λέγοι, principium , & fluit rectissime appellatur.
65쪽
marmoribus occurrit. Boi det tus pag. 368. habet utraque sigia.
Elenus , O' Sotero Eusehio dulcissimo defuncto annorum XII. dierum XII. primo nonas August . Ita lapidem prave scri pium, optime interpretatur idem Boi det tus. Illud vero sil-gnum ter in lapide positum , quodque raro in aliis apparet Inscriptionibus , pro verborum compendio , scrip thun mihi
videtur. B. Δευτε Ioς , Secundus . Montia vc. Pa ograph. p. I7 . Gru
terus p. aio. TON B ΚΔ APON. Secundam fortem. B. B. Utraque τὰ μυτερον , Secundo , fecunda pice . Altera quidem in eximio marmore , quod a Reinessio secundum accuratissimum Cherardi apographum , Clas. III. n. 8 . e X hibetur. Altera vero apud Sponium Itiner. pag. I 7. ubi notandum est, quandoque notae illi numerali addi articulum To, uti diximus in A. quandoque eandem poni sine illius articuli additamento.
Tribuniciae potesatis, sive Tribunum Plebis fecundo , Oufulem Tertio , Patrem Patri . Advertas insuper eandem
66쪽
notam apud eundem Sponium Misceli Sect. X. n.64. p. 3 I. sic etiam pingi. BB. Δἰς bis . Sponius Misceli. Sech. X. n. II O. apud quem ΠΥ- ΘIA B. NEMEIA B. Artemidorus vicista dicitur : Scilicet in Certamine Apollinis Pythii, & in Nemaeis ludis in Herculis honorem institutis bis victor ext it it . De ludis his fusius alio in loco dicemus . B. Δισχιλια, bri mille . Mont fauconius Palaeogr. p. I 62. in
Denariorum duomiuia , quingentos , ut idem recte interpretatus est in alio marmore Diar. Italic. ejusdem Scriptoris p. 2O2.
Denaria his mille gAingenta. Aliquando tamen idem valor ita exprimitur
Lineola, seu apice , quae saepe prorsus omittitur , non infra litteram secundum usitatum scribendi morem appleta, sed lateri ejusdem grammatis adjecta. B. Δισσον , Duplex , vel Δου τει Θ , Secundus . In marmore Oxoniensi IO2. P. I 6.
Quod Pride auxitis exponit PhiIenus Athenaei II. &c. Cl. Vero Masse jus . . . . Athenaei Filius monumentum Isbi parasit zizens. B. pro OΥ , vel γ occurrit sepe , sicuti latina verba Graecis admixta , & graecis litteris prolata saepius, at Cl. P. COrsinus p. II. νιγιίδης , populum , seu Pstriam ;
67쪽
triam; aut Βουλατὰς , Senator . Philini videlicet dignitatem per illud B. significatam, arbitratur. Ego vero, nisi mihi ipsi soli plaudam , planiorem marmori explicationem dederim hanc . Philinus Athenaei filius duplex monumentum fecit, Abi ,sui ne omnibus, libertis nimirum &c. vel si mavis: Philinus Athenaei Filiuy secundus , minor videlicet &c. B. Δcτ0ως, Secundo loco , Secunda pice. In Inscriptione DO-rica Diale sto scripta apud Gruterum P. I O9I. n. q.
Latineque redditur . Aurelium Artemidorum , Cultore=u 'menaei, Senatorem o c. Quae sane versio mihi minus probatur. Quum enim in lapide clare exaratum fuerit ΤΟΥ-TΩ , VOX proxime sequens verisimilius rescribenda videtur MNAMELD. Quod & P. Corsinus p. II. probavit: Et quamVis putaverit ipse, quid per Charaeterem hunc B. inibi exaratum significetur , vix posis divinari : tamen haud stat ini refellenda nostra interpretatio . Etenim apud Graecos, quos inter fuisse Artemidorum , ejusdem probat nomen , Senatoris munus annuum erat , quo exacto , an per aliquot annos ab eo vacarent, nemo tradit sed vacasse is
opinor , ait Cl. Io: Vincentius Lucchesinius in Demosthen. Orst. Gnnor. his. p. 39 g. ne angustiorem ceteris facerent hujusce dignitatis locum . Quocirca potuit Artemidorus denuo eligi in Senatorem . En Inscriptionis interpretatio. Senatus, Popul que honorapit Aurelium Artemidorum secundo
68쪽
Sosmus , Basileodorus. BAΣIAI. B σιλικω , Regio nimirum Spat hario , de quo suo loco dicemus. Sponius Misceli. Sect. X. n. 29. B. Δ. Βουλης Δόγμιατι, Senarus Decreto . Sponius idem Misceli.
B. H. ΣEY. ΤYXHQuos characteres stigmate sublato conjungit Cl. P. Corsinus probabilitate magna sic . ευσεBΗΣ. EVTYXHς. Pius Felix: ac si Caesaris alicujus titulus foret . Quid si in eis lateret sententia haec Θ Βλαλιῶν ΗχθΘ ΣΕYε TYXΗ . Malorum molestias fugavit Fortuna. Ionica Dialecto pro χθos , & ΣEY. loco εΣEYε positis ZBI. Tὰ δι 'εκατον , Duodecima vice. Sponius Misceli. Set t. X.
BIC. Bισω inop . Sepulcrum scilicet duo eontinens eorroro ; Veluti putat Cl. Muratorius Biar ιο- , Bi us nomen proprium, in hac Inscriptione , quam Gorius habet Part. I. pag. SO.
69쪽
Dtiobus Filiis OPasio Hermeti annorum VIII. Octapti Lucteri an. IX. co sorte positum pro Θ ocu Bisfimum Trophimus Pater miserabilis . Illud enim A. NθλιΘ reddi potest. Equidem Tri mi etiam , & Luadrismi vox in
marmoribus reperitur , ea videlicet monumenta significans, quae tria , & quatuor Defunctorum Corpora capiebant: qua que alioque graeco nomine Poliandra vocabantur. Consule Cl. Boi det tum pag. 286B. K. M. Bηρ Καωσσλω Moυλι ερις , Vir Casissimae Mulieris . Habet Inscriptio latina Graecis litteris exarata apud Cl. Reinesium. Clas. XIV. n. go. p. 73O. , quam vide in ΔΕΙ.BPIT. Βριταννικον , Britannicum. Antoninum videlicet Imp. in lapide apud Muratorium pag. 2 8. n. I. BYBAO. Bihῖλι - , vel Bίβουλον , oblinum patrium nomen , aut Bibulum simplex agnomen in marmore Corcyrae possit O , quod Muratorius p. 337. n. Ι. e X posuit.
70쪽
Mareum Calegati Filium Bibliensem. Ita Cl. Murat. At Cor sinus pag. II. Sponium sequutus Cati Filium explicat : quod ea Muratorii interpretatio a perspicua Romanorum nominum indole prorsus abhorreat. KA AH vero putat , idem esse, ac Καληνιον , vel . Denique ea sigia non Marci patriam, sed ejusdem agnomen significare eidem visi sunt. Verum si Inscriptio recte consideretur, Datria potius Marci ; quam ejus agnomen per ea si gla manifestatur. Quare sic eam in latinum vertimuS . Civitas Marcum Calenium Gnaei Filium oblinum , Patronum , O' Benemeritum Hermeracle , statua nimirum Mercurii R Herculis in eadem basi, qua significaretur fortasse se , Marcum Virum fortem fuisse, & eloquentem; ideoque ea Statua honorandum . Illius signi mentionem fecit Cicero Epist VIII. ad Atticum. Romani si quidem solebant Mercurii, ac Minervae , utpote eloquentiae Praesidum, quando que Mercurii , & Herculis conjunctas Statuas in gymnasii Sdicare. Legessis Epist. III. ejusdem Ciceronis ad Atticum . Ceterum eam Inscriptionem mutilam esse vehementer suspicor BD. Βωμους , Aras duodecim nimirum Apollini erigendas.
