D. Gregorii Placentini ... De siglis veterum graecorum : opus posthumum, et De Tusculano Ciceronis, nunc Crypta-Ferrata d. Basilii Cardoni ... disceptatio apologetica

발행: 1757년

분량: 270페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

VETERUM GRAECORUM. 3I

-ATOPAN A'γορανοιλου . Est in veteri Spartano marmore varia Publii Aelii Alcandritae munera , ac Magistratus referen te. Equidem Agoranomi dicebantur ii, qui soro , rebusque Venalibus praeerant, quos olim Spartae Hesychio teste Empeloros Vocabant. ΑΔΕΑΦ. Facillime interpretaberis A ελφου . Fratrem : Habet marmor L. Septimio Severo Pertinaci positum . Vide Fabret tum p. 683. n. 87.2E. In marmore Smyrnensi , quod a Cl. Poleno exponitur Tom. V. p. 36 I. reperitur.

Sive denaria sex , sive mille sex cum Gut berletho explicaveris , non perperam explicaveris . Etenim X modo denaria, modo millr significat . Haec vero nota AE ex duabus litteris A, & E composita; quarum prima I , altera vero S valet : unde sextus surget numerus . Verum nota illa sic forte scribi debuerat, & in aliis conspicitur marmoribus ; tumque πεντακις ολιμ quinque millia denariorum legi deberet. AZΗNI. Ac ίας , ex Agenia Atticae Pop. Rei ne sitis Clas. XIV. n. I S. p. 726. AΘΗN. AΘΗNAI. Utraque Αθ ωου . Athenie . Sponius pop. Atticae p. i 36. & p. 2Ol. Ille autem habebatur Athenienssis, qui Solonis lege primum, ex Attico Cive, quamvis Matre Peregrina natus esset : Deinde Periclis , qui ex utraque parte Atticam originem duceret. Quocirca ut nulla esset

de hujusmodi re dubitatio, statim ac Filius XV aetatis annum

52쪽

DE SI GLIS

mim attigisset, deducebatur a Genitoribus, cognatisque ad uniuscuiusque gentis Curatores , ut in ipsorum tabulis inscriberetur : tumque jurabant Patres , illum & a se genitum, & a Matre Cive. AI. In Frea Lamina apud Muratorium pag. 382. quae quidem Romae inter Cl. Ficoronii Cimelia , antequam Londinum tranSserretur , extabat : quaeque & alia Sigia haec praese- fert. TE. ΠΕ. ΑΙ. ΚN. ME. de quibus Cl. Masse jus, qui La minam Londini exscripserat in lib. Fig. p. 78. haec scribit.

suid hare eterba ibi posita Isbi velint , quid praepo turluterae , divinari nequit: eo quod pectiliaria irat , σ' ἐπι-γcύριοι mbola . Forte unicuique ex quo Vico esset, praemittebatur ; Vicorum ea sunt nomina suod η quis eorum , qui ad Heracleensem Senatum renunciant, patriam per eas It teras Innui pellet, in iis regionibus TEνουσooι, DEτηλλ , Arruns portus, Mεδμη a Scriptoribus memoratur Quum que ΓNωσσος nimis e longinquo, prosequitur P. Corsinus, arcessita videatur , proximius oppidum aliud nobis incognitum hic intelligi posse arbitratur . At identi, P. Corsinus Sigiis illis non Urbes, non Regiones, aut Po- los, sed solas Lace demoniorum Tribus indicatas esse censuit pag. 4. Illud mihi pene certum est , Ephororum , qui apud Lacede mones annuus erat Magistratus e Plebeja gente creatus, nomina Tribuum, aut Oppidorum, unde orti erant; atque cujusque Tribus , sive oppidi insigne in ea Lamina recenseri . Equidem quinque Ephori, quibus mam xima auctoritas concessa fuit a Laconibus, eligebantur , Scquinque tantummodo sunt in lamina notati . En tibi Inscriptionem ipsam Dorica dialecto scriptam ; quam in Lamtinum vertimus, emendamusque .

53쪽

Magistratus optimatum Heraclidarum Memorantur in Lamina Heracleenses, utpote a Laconibus oriundi. Lacones enim Heracleam condiderunt; eorumque Colonia Heracleenses fuere. AI. NιMos , in iis . Sponius pop. Atticae P. I 6Ι. ΙΙΑΙ. nimirum I βλιο- Α λιω- , Publius inlius. A. I. pro A'ti semper scriptum videtur in lapide, quem Boi det-tus p. i6. profert.

Comitia, Civitas, & Arbitri

insi- I Juglans. Apollonius Heracleti Heracleti Pyrri Istiei Zopyri Dionysii . cynosura Messoa

Scutum. Dagimus Tridens. Philotas Epistilion. Heraclides

Inscripserunt Arbitri ele isti

Atque

54쪽

34 DL SI GLIS

Atque ita explicat. Prolmais , pux omnos Deo personabat :Virgo annorum quindecim. Macer ejus gratia Dei. Cl. Murat. p. I93O. n. a. idem referens marmor, Boldetti expositioni fere consonat. At eruditus P. Corsinus p. s. ita lapidem legendum putat. ANAMNΗΣΙΣ EN ΘΕΩ. Ptolmaidis memoria in Deo. Sive, ut addit. AEIMNΗΣTΗ , sive AEIMNΗΣTOΣ . Plo mais semper memoranda. Ego ab interpretationibus hisce libenter discesserim, eamque inscriptionem ita legerim , atque reddiderim. Πτολμοί is ας-ην παρθενοs ἐτῶν ις ,

Mμηρ θυγατρο- &c. Ptolmais semper fuit Sponsa Dei, Virgo annorum XC. Mater Fivae gratia posui . Character siquidem T. in prima linea positus pro in marmoribus

sculptus non semel cernitur. AET. Τo ενδεκατον, undecimo. Muratorius pag. I. n. q. ΑΙΘ. Κιθαλι , ex Aethalidis Atticae populo. Sponius pop. Att. p. 83. ΑΙΛ. αλιος , AUIius. Donius p. 3II. n. I92. AIM. Κινυιλία , milia Romana Tribu . Sponius pop. Atticae pag. 223. ΑΙ ΕΟ. Κιξονίς, ex ZExone Atticae pop. Sponius Itiner. p. 32. ΛΚΥΛ. Α κυλιος , & Kκύλια , Aquilius , & Aquilis in eodem marmore apud Gruterum p. 68O. n. 6. ΑΛ. A'λub τεκε δε , ex Alopece Atticae pop. Vide in ΑΛΩ . AAE. AAEEANAPE. Utraque Alexandrinus. Murat. p. 2OI9. n. I. Donius Classe IV. Π. 38. p. I 9.

55쪽

ΑΛΥΙΤ. Α'λυπίου , vel A'λυπιοκνου . At ii o c. apud Cyriacum p. 7. n. 32. ΑΛΦ. Α'λφων, Alphenum. Smitus Notit. Eccles. p. 22.AΛΩ. Κλωπεκίς, sive Α'λο, πεκῆθεν, Alopece Atticae pop. quae ad Antiochidem Tribum , ut ex marmore ipso eruitur , spectabat . Marmor Riccardianum in Fastis Atticis.

NΗΠION ETCN. H. K. AM. I. Ubi Cl. Corsinus p. 6. legit ΚΑΙ Mηνῶν. At planior, ni sal limur , ea videtur te Rio , Κω φερων dorice scriptum ;quod & Cl. Muratorius advertit . Hic jacet Eutyches puer annorum VIII. & dierum X. AMM. , Ammonii . Muratorius p. 2OI9. n. I. R A iE. Cl. P. Lupi pag. 36. Inscriptionem hanc refert, quam ab se visam dixit Romae apud Puellas Mendicantes,& propter informes litteras legere desperavit.

56쪽

Uerum, nisi mea me fallit opinio, sic restituenda est. A'ναγιελία A'μίμας ετ n ιδ . Anagielia Amimas pixit annos XIV. In ea autem nulla sunt Sigia , si notas numerales excipiaS. ANACTA. Cl. P. Corsimus p. VI. Disser. 7. Auc ιιουν. resurrectionem interpretatur. Ego vero A,αις θέσετω . Vide in ΠΑΡΑΣΚΕY.ANEΘ. ANEΘΗ. ANEΘΗΚ. Omnia Α θηκε , posuit . Sponius pop. Atticae p. 7O. & Ι 8 I. DoniuS p. 9. n. 32. Muratorius p. II.

n. 8.

ANANNIC. Α, renopatum es. Vide in NA. ANEMOT Kνειλουριου , Anemurii, vel Anemuriae. Muratorius p. 233. n. q. Optime notavit in marmore Athenis erecto in Hadriani Caesaris honorem , ANEMOYP. scribendum fuisse cum nulli bi . Anemum invenire liceat apud Scriptores . Equidem Anemurion Promontorium in Cilicia a Strabone lib. XIV. locatur. Quin & Urbs, ejusdem nominis in Isauria , si ve Cilicia inter Antiochiam ad occasum , A Celenderim ad Ortum reperitur: quod certe inscriptioni, quae sic habet, apprime respondet.

Servatorem Mundi, Hadrianum scilicet, Anemurii, quod est in Cilicia , Senarus , Populusque honorat.

57쪽

Libertus Augusti . Gruterus p. 393. n. II. Idem GruteruS

ΑΠΕΛ. ΚΑΙC. id est ΑΠΕΛενθεεω ΚAICαρο- , Liberto tacueris, legitur in Inscriptione , quam resert Vignotius in Dissertatione de Columna Antonini pag- 333 AHI. Am οντὸ , exeuntis . Cl. Maskjus p. 47. ex inedita Chi-shulli parte II.

58쪽

Ubi idem egregius Auctor interpretatur: Mens s Po deonis

quinta die abeuntis. Illum vero Mensem atticum esse, utpote Neptuno sacrum , Romanorumque Ianuario respondere censuit Plutarchus in Caesare, Suidas vero Decembri. ΑΠΟ Λ. Κπολλωνι, ς , ex Apollonia. Atticae pop. Sponius Itiner. p. 3 . At apud Gruterum p. IO92. n.9. facile pro Α ολ- λωνίου Apollonii accipitur . ΑΠΟΛΛΙΑΡ. In marmore Tito Porcio Corneliano ereeta Inscriptione apud Gruterum p. 438. n. I. ubi legendum est.

AH. Narogo λ*ν , Apsolorum . Vide in NA. ΑΠP. AIIPEI. & AIIPEIA. Α, eaλι- , 1ive Απρειλ ίου , Aprilis . Gruterus in Cathedra S. Hippolythi. p. I I. I O. Fabret-tus p. 677. n. 34, ΑΡΑΒ. Α'ραβικου, Arabici. Sponius Misceli. Seeh. X. n. a I. API. πρι Sos fortasse , Optimus . Gruterus pag. IOSO. num, marmore Treviris positum exhibet, in quo ea Sigia.

Hie jacet in pace Cassianus optimus Filius Bet mi, ex

Pago Addanorum , quum vixerit annos paulo plus ψII. Reor enim grammata haec AC. ultimae lineolae ad superiorem lineam pertinere, unumque A redundare. Formula

59쪽

aliis etiam marmoribus legitur. Porro pagus ille , sive vicus Addanorum est in Syria , uti ex Inscriptione alia Veronae posita , colligitur , quam Cl. Fabretius Cap. X. n. so a. refert , feliciterque restituit Hagen buchius apud Gorium pari. III. p. 36.

qui vixit annos L. menses oHo in Christo. APΚΑΔ. A Arcadio . Muratorius pag. 393. n. 7. in lapide , ubi Arcadii , & Rufini Consulatus notatur , quenta, nos in ΡΟΥΦΕIN. exponemus . APTEMR. Α τε Ο Θ, Artemonis . Sponius Itiner. p. 3O. APX. Α χων vel Γρχοντες , Principes . Idem Sponius Miscet L

Ap XIEIIICΚ. Facillime explicaveris A', Archiepiscopi. Montiauconius Pataograph. p. II . APXIΣ. Sponius in Miscelli Sedi. X. num. 66. marmor proseri M. Aurelio Severo Antonino positum in Thera Insula , in quo ea Sigia reperiuntur a Masse jo quidem pro Ατηγο- , ab eodem Sponio pro A χων; a Vandalio vero pro A'ρχιεὐέως accepta . Verum quum in eodem marmore post varios aesaris titulos, nomenque Aurelii Philoxeni Abascanti clare habeatur του πρώτου Γρχο os Aυ p. 1 σοκλεους

60쪽

DE SI GLIS

τὰ B.: ea quoque Sigia moντο- , vel Α οχοντων exponenda sunt, atque ita restituenda : APXTΣ. pro YρχοντΘ, vel sic APXTN. pro Α'ρχοντων. Et vero Theraei suum Magistratum Archontes vocabant . . . Consule Cl. P. Corsinum p. 9.AΣΚΛΗ. A'σκληπιtio ις , Asclepiis ludis nimirum, ac festis, quae Asclepio , seu Asculapio sacrata erant , quaeque in variis Graeciae Urbibus celebrabantur. Hinc quae magno, splendidoque apparatu habebantur, uti in Ancyrana Urbe , λα eληπια in Gruteri marmore p. 63O. n. g. appellantur. Vide Corsinum Differt. U. ATAE SCI. Καταθερος , Depositio , sive ΚατατέθAτω deposita es. Boi det tus p. SOS.

Deposita es rincentia IV. nonas Punias . ATOIC. Α'υτois , pro E αυτοῖs , Sibi , ut optime censet Cl. Corsinus p. 9. in lapide a Murat Orio pag. I 6O. pag. 7. e X posito . ΛΥΓ. A'υγουῆου , vel A'υγούς ων , Augustarum , scilicet ορ-

idem sonat , ac Γυγους ου Augusti Honorii videlicet. ΑΥΓΟΥC. A'υγους os, Augustus Iustinianus nimirum . Montiau-eon. Palaeogr. p. II AXP. ΑΛ P. Prima A'υρηλιον, Aurelium . Murator. p. 3 9- Π- I. Altera vero A'υρηλι os . Fabret tu S Cap. X. n. 3 a. p. 7 O di qui tamen perperam explicat Aure pus unum nomen cum altero copulanS.ΑYPE. AYPEΛ. Prima Aυρελίω , Aurelio apud Muratorium pag.

SEARCH

MENU NAVIGATION