장음표시 사용
251쪽
Iares fixerit, & extremum diem obierit. Anno MCCXCIII. Beatricem, quae uxor eius fuerat, lefata quaedam e supremis viri tabulis extolville comperi.
RIBALDUS FUSCARDUS.SU perioribus quoque jungendus est Ribaldus Fuscardus legum prosetar, qui
eadem aetate vixit. Hunc omnino ignoravit Alidosius. Ejus tamen meminxia pervulgata est in antiquis monumentis Bolaoniensibus. Sed, quantum ex iis conjicere licet, Consultationibus potius. & causarum patrociniis, quam scholae muneribus vacavit. Ac videtur maxime controversis mercatorum cognoscendis intendisse, natus ipse eκ familia perampla , quae in mercatura exercenda eπprimis ac praecipuis habebatur. Ejus pater Fulcardus fuit, qui anno MCCLXXIlI. Ribaldum hunc legum doetorem cir Gaboardum filios. Hemium quoque nepotem suum, Ribaldi filium. eodem actu emancipavit. O Ribaldi ipsius nomen
in antiquis t8bulis non uno modo enunciatum reperio: quandoque enim Ram-
haldum c) interdum etiam Ubaldum d sed saepius omnino Ribaldum di
ctum video ; atque hoc genuinum huius prosetaris nomen etiam post eius mortem repuratum est. Anno MCL LVIII. nondum doctor creatus, ac tantum iudeκ, cum Fride ico de Scalis cuidam locationi pro Communi Bononiensium interfuit. f) Quadriennio post cloetoris honore decoratus adfuit scribendis tabulis inter Bononiensis ac Britonorienses, qui nuper in fidem & clientelam nostrae civitatis recepti fuerant. go Anno MCCLXXI. praetor Faventinis datus est . qui Ghi bellinis ius diceret ; cum eodem tempore Guelphi Iacobum de Prendi partibus, Comitis filium, praetorem alterum accepissent. hJ Id vero ex sce-cere Faventini Bononiensibus debebant, ut praetores ab iis peterent, & alia Praestarent . quae illos non tam sueueratos, quam subiectos. & obnoxios Populo Bononienti ostenderent. Sed exortis paulo post bellis civilibus, diu in patrias orere Ribaldus non potuit. Cum cnim eius familia Lambertacciorum partes sequeretur, cum iis eamdem fortunam subiit. Itaque Fuscardi omnes in exilium ejecti sunt, ac plerique etiam prosi isti . cum Ribaldo tamen moderatius est actum. Mandatum est tantum e finibus agri Bononiensis excederet, ibique consisteret. ci) sed quamdiu postea vix se it . aut ubi extremum diem obierit. non liquet. Anno MCCI c. multis e κυ libis civitate restituta , λθ ex eo numero fuit Hentius Ribaldi filius, alii plures eκ Fuscardorum familia . Atque eo tempore reconciliati etiam Fuscat di cum Basa coma tribus; quae duae mmiliae antiquis odiis agitabantur. Mirum aurem. huic reconciliationi quatuor &triginta ex Fuscardis intersuisse, adultos omnes: ex quo intelligi potest, quae vires fuerint eius familiae , dum in t gra vigebat ; quoniam tot cladibus amicta
trixia in. qu. dni Spantioli Abiratis commissa-xia al, eo relicta ad sim K gata exequenda &α
ibi MCCLXXIII. die XII. est. Augusto
drea Zeno piret ore , ictum fae tris eum Britouariensibus. Fatant tabulae ad ea Gm lib. Rσοι m. H.
252쪽
CArraria gens Bononiae olim clara admodum fuit. Ex ea nomen duxit antiqua Ecelesia S. Mariae de Carrariis appellata. quae postmodum de Fusca. rariis dicta est. Natus est ex ea familia Albertinus, Thomae legum doctoris filius. Is autem in antiquis tabulis modo Albertinus de Carrariis, modo Albe tinus Hughetti dicitur. Id Ghirardaccio fucum fecit; qui propterea duos homines esse censuit Albertini nomine , quorum alter fuerit ex Hughettis . alter ex Carrariis. ab Sed unus idemque homo fuit Albertinus Carrarius, Thomae filius. Albertini nepos , Hughetti pronepos. γ) Neque inauditum est, ut quispiam ex avi, aut proavi nomine appellatus sit. cum is in tamilia sua magis celebris fuit, & deinceps quasi gentis suae caput habitus. II. Erat Albertinua inde ab anno MCCLXVI. doctorum albo adscriptus c . Ac sexennio post. cum novi Magistratus initio anni creati essent, placuit Consilio civitatis, ut XXV. Viri Iegerentur, qui sarciendis, muniendisque castris, &arcibus agri Bononiensis praeficerentur, & Magistratibus ordinariis in regenda civitate Consilio, atque DPera praesto essent; in quorum numero filii Albertinus Carrarius. Plura autem ab his egregie statuta sunt ad civitatis tranquillitatem ;& cives multi male morati soIum vertere jussi. Expulsa interim per civiles conflictus Lamberlacciorum factione anno MCCLXXIV. . Λlbertino quoque exulandum fuit, qui ei parti cum omni familia sua favebat. Relegatus procul a territorii finibus, cum Guillelmo Accursio ultra montes prosectus est, in eam regionem, quae amplius viginti dierum itinere ab urbe Bononia distaret. Hii
Paniae partem alias fuisse conjecimus. ce Sed anno MCCLXXXVIII., eum
se magno in periculo versari ambo intelligerent, quod non ibi essent, ubi P pulus Bononiensis nominatim scivisset, proscriptionem, ac bonorum publicationem veriti, datis eidem Populo libellis, absentes impetravere, ut quibus in locis essent, tuto manere ipsis permitteretur. M Neque ita multo post Albertino plus etiam, quam postulaverat, concessum. Cum enim scholares semper aegre t lissent hoc doctore orbatam Academiam nostram; anno tandem MCCXCl. . adnitentibus Universitatis Rectoribus, ejusque reditum emagitantibus. Iege ad Populum lata revocatus est, ut suam operam in iure civili interpretando studiosae iuventuti impendere posset. Obtinuerat biennio ante redeundi facultatem Populi decreto . scholaribus etiam pro ipso deprecantibus : sed sive quod aliquis ei decreto intercessisset, sive quod duriores conditiones essent appositae, sive quod non satis tutum sibi reditum polliceretur in civitatem, Lamberlaccita supra quam dici possit infensam, eo Populi beneficio usus non erat. III. Post illud tempus, cum Lamberlacciorum factionem publice eiurasset, hac enim conditione redeundi facultas ei facta suerat, in patria cum dignitate diu vixit. Λnno MCCXCVII. arbiter electus sententiam dixit in causa, quae
agitabatur inter Moniales Sanctae Agnetis, & Vallispetrae. hJ Sed cum eo ipso
gὶ An. MCCXCl. die XVII. Decembris.
Cum .il -a tempore en Lindi de Bascheria capiti populi Bonon. reformatum fuerit quod dri. Albertinus drii Hughetti de intrariis aA imstantiam rectorum universitatis scholari ira pol-set redire & stare Bononie cum filii & sua familia &c. Rursuri petuat rectores, is scisares ,
ut ni in ejus reditum remoretur; quod is nolis Populi Bononien s deereto obtinent. Extat Modeseetum de Alberiano remeanis ad ea em Statutorum Bonou. anno MCCLXXXVII. editorum. Puerat autem Aindus de Baseiaria capitaneus Po
253쪽
cebant, in eo nam elencho, quem habemus in atris publicis civitatis. desidera. tur Alberi inus Carrarius; ex quo conjici potest, eo anno illum a docendo cessasse. Neque a Republica absuit. raro, a C illis temporibus prope inaudito exemplo, in homine, qui Lamberracciorum partes aliquando secutus foret. Missus est autem anno MCCCI. Legatus ad Bonifacium V IlI. Pontificem. & ad Carolum Valesium, Philippi Galliarum Regis fratrem, qui tunc erat in Italia, Flaminiae Rector ab eodem Pontisce constitutus. ab Anno MCCCIII. negotium ei datum est a Magistratibus, ut una cum aliquot aliis viris prudentibus discuteret singula decreta, quae in consilio Populi Bononiensis per illud tempus edita fuerant: qua de Causa diebus octo apud Fratres Praedicatores inclusus cum
sodalibus se continuit. Anno dein MCCCIV. cum Forolivi enses a nostris auxilia petiissent in bello, quod contra se parari ab hostibus videbant ; ejus rei deliberatio multis sapientibus viris commissa est, in quibus erat Albertinus Car. Tarius. ca IV. Uxorem habuit Magdalenam Lamberlacciam, Agonis Lamberta ccii Bononiensis Ecclesiae canonici, & clari Decretorum doctoris sororem. db Vixit
autem usque ad annum MCCCUI., qua testamentum condidisse dicitur; e) ne multo post humanis rebus exemptus est. D Nulla ejus scripta memorantur; nec sepulcri ullum superest vestigium . quod magno sumptu erigendum curaverat Hugh et tus ejus filius, subnixum duobus columnarum ordinibus, non secus ac Rolandini Passagerii, quod adhuc extat. sane magnificum. & magno Principe dignum. Id operis faciundum suscepit Ioannes Viviani. arbitratu Guillelmi, sit Gherardini architectorum, pretio cccxv. libr. bonon. , excepta impensa serri,& plumbi. Habemus planissimam eius sepulcri descriptionem in tabulis locationis ejus operis, quae scriptae sunt VI. Kal. Aprilis MCCCUL, quo anno ΑΙ-bertinum obiisse diximus . Sed tam praeclarum monumentum , quod nusquam apparet . prorsus credibile est , nullo unquam tempore positum fuisse . Nam per eosdem dies. quibus id opus construendum redimebatur, tumultuatum est in civitate. multique nobiles viri, ae cives dig itate praestantes e patria ejecti; quo in numero suit Hughcitus Carrarius, Λ 'bertini illius. g) anno demum MCCCXXVIII cum aliis exulibus. Bertrandi s ardinalis, opera reductus: quem & in exilio calamitas, di post reditum Diciendae rei familiaris sis licit indo a paterni sepulcri cura avertere potuerunt. Sed de Hughetto , qui legum
doctor fuit, chb inter prosessores saeculi XIV. accuratius agendum erit.
legum licterit in seri itici Potnili Bonon. in. ciuius uria cum aliis sapientibus in domo is trum Pr .d catorum de mandato diti capit,nei antianorum ec consulum Pria emam tia1 clis proviiionibus a die secundo presentis meri si ad diem Iovis decimum eiusdem metitia petitur iκ eousiis ripiat Bonon. at in quaIam ratua ,- .fimribat Λεινιι nus , ea moractu uti suo non obuit ι umo eoneessum es.
254쪽
4od nunc Crevalcore appelIamus, notissimum agri Bononiensis oppidulum . Abbati Nonantulano in spiritualibus subjectum . oli in laetiori no- mine Allegralcore dixerunt. Ex eo iuris professorem habuit Academia nostra medio circiter saeculo XIII. Galvanum Iacobini filium. Ob Hic anno MCCLI. nondum doctor ereatus, inter judices merebatur; & eo anno cum aliquot altit Iurisperitis a Communi Bononiensium delectus est, ut legendis probandisque notariis publicis adesset. b Ipse autem post annos XIV. . anno scilicet MCCLXV. in eumdem notariorum ordinem cooptari voluit. Θ In foro causarum patronus non ignobilis suit; de anno MCCLXVII. ab Tho. ma Forocorneliensi Episcopo advocatus ejus Ecclesiae constitutus est. d) Anno MCCLXκ interfuit transactioni, quae inita est inter Archiepiscopum Raven natem . & Marchionem Estensem, Ferrariensium Principem. eique negotio perficiendo eredibile est Galvanum incubuisse. e) Eo ipso anno doctor legum creatus est. M extremo Vitae suae tempore: constat enim, VII. Id. Novembris ejus anni vivendi finem fecisse. eo ipso die , quo infirmus testamentum conciderat . in Id habemus ex Necrologio S. Salvatoris . in quo ad eum cliem alvani obitus cum laude notatur. cli II. Doctorem hunc non plane ignoravit Alidosius; qui eius scripta quaedam manu exarata reperiri narrat. Accuratior videri posset ortandius; qui ab illo seriptum ait librum de Disserentiis legum canonum , quem typis editum habemus inter Tractatus universi juris. i) Sed Galvanus ille Bononiensis, qui hune librum scripsit, alter est a nostro prosetare legum, ac multo serius fo- ruit , iuris Pontificii doctor non incelebris; de quo agendum erit inter proseς fores canonum, qui saeculo XIV. vixerunt. Atque ad hunc pertinere arbitror ea scripta, quae ab Nidota tribuuntur Galvano de Allegralcore
JUstiniani Institutiones, & reliquos legum libros, qui extraordinarii dicebantur, legum doctores plerumque in scholis nostris interpretari non sol bant. Erat haec lectio permissa scholaribus, qui ad doctoris honores comtendebant ; ac multi etiam Iurisprudentiae professores in imis subselliis ita perapetuo haerebant, ut numquam ad altiora conscenderent. magistri tantum . minime vero doctores appellati. Fortasse ex horum numero fuit Guillelmus Ursus. Hic certe exeunte anno MCCLXIX. Authenticorum librum in scholi nostris interpretari aggressus est, nondum doctoris titulo insignitus. Sed reticenda non est industria, qua usus est ad auditores aucupandos : quibusdam enim Hispanis scholaribus argenti haud modicam summam mutuo dedit ea con-D d di ditio.
nielis notar. procurator ven. pat. di . I home
Episcopi Tmolen . . . dix;t se protra lisse dinGalvano filio qnd. dii. Jacobini de Allegialco Fe xx V. lib. bonon. ad tres menses pro calario sui patrocinii e c. Ex Nem. Com. Bon. Com. Bon. ει die XI. Sept. dod oris titulo tuis senitur reperitur ἐκ id em Com. Bonon. Mem riatibus, quae cI. Μ-tius iudiearit. κ) An. M LXX. die VII. Nov. ex tra ν; moreo Deumbens tegumentum feeit , quod sali-eatur in Mem. Com. Bon. ad eum diem. h Uid. oeerpta buyus Merologis De A pens. n. A. co To. I. p.
255쪽
ditione. ut ad eius lectiones singulis diebus accederent. ab Non absimilem contractum iniit Iacobus Ignanus nondum doctor anno MCCLXXXVI ; b quod perinde erat, ac si auditores dato Pretio conducerentur a profestaribus. ut eorum numero & frequentia famae quaesium facerent. Sed Iacobus Ignanus. doctor postea creatus, insequenti saeculo floruit. De Guillelmo Ursio nulla deinceps memoria occurrit; nec constat, quamdiu in scholis nostris egerit, diutrum doctoris insignia sit adestus .
ΡΕrtinet ad hanc aetatem Fridericus de Scalis, sue de Scala; utroque enim mo. do ejus cognomen enunciatum reperio. Patria Bononiensis fuit, Gerardi de Scala filius. Docuit annis multis in Academia nostra , magno plausu, di opinione non vulgaris doctrinae, quam ejus scripta, non illaudata posterioris aevi doctoribus, testatam reliquerunt. Itaque miror , a Panci roto praetermissum pro- setarem aetate sua in primis celebrem. Sed Panci roli negligentiam supplevit cli. Iigentissimus Diplovataccius. cc) qui & ejus scripta commemorat. & plures primi subsellii doctores affert. qui Fridericum cum Iaude appellant, Ange
teris praemittendus est, Bartholum, qui eum vocat magnum do torem antiquum
II. Hic primum in notariorum. h mox in iudicum ordinem adle 'us est. Erat inter judices anno MCCLVIII., ii nec ante ann. MCCLXIX. doctoremereatum fuisse constat. hJ Ex quo apparet, diu ius civile pro1hssum, antequam doctoris honores consecutus sit. Anno MCCLXXV. VII. Id. Ian. a patre eman. cipatus est. c0 Lamberlaccios secutus, haud prorsus immunis esse potuit ab omni calamitate, cum illi a civitate ejecti sunt. Sed mitissima eius poena suit; ut facile conjici possit. damnatam in eo potius factionem , quam facta & hominis ingenium . Igitur in prima expulsione Lamberta cciorum conjectus est inter exules . qui dicebantur Garnatae exterioris. Hi, quamquam Civitatem ingredi non possent. tamen sub ipsis sere moenibus cubabant; Sapina enim &Rheno. duobus amnibus, qui non magno intervallo a Civitate praeterfluunt, eorum exilium terminabatur. m) Sed novis turbis exortis, cum Lamberta ccii ite. rum proscripti sint, & severiora edicta in eos proposita; Fridericus sex passuum millibus ultra Rhenum relegatus. Verum anno MCCLXXXIII. III. Non.
Mar- Q An. MCCLXX. die XIV. intri Octobr. m. Dominicus Martii di dri. Joannes... Hispani scholares Bonon. promiserunt dii. Guille, mo de Ursis audire illum in scliola in liora r petitionis in libro Authenticorum siligillis di hias di horis quibus legitur ille Iiber pro eo quod di istus dii. Guillelmus eis mutuavit xxx. ib. bonori. quas ei restituere promiserunt finito & completo dicto libro vel ante si itudium et iubaretur in civitate Bononis Ex Memor. Com
Aa. MCCLXIX. arbiter electus te lite duorum sobolarium, doctor Deum dicitur. Ibi .
lὶ Αα MCCLXXV. die VII. Jan. Drius
cierardus de Scala qu. drii Barioli emancipavit clsium Federicu tra lugum doctorem suum filium dans ei in premium emancipationis omnes libros legales die. M alem. Com. 13 via.
256쪽
Martii honorificentissimo Populi Bononiensis decreto in patriam revocatus est,& habitus deinceps uti Ieremiensis. O III. Anno MCCLXXXV. testamentum infirmus condidit, quo haeredes instituit tres sorores suas; ex quo apparet, liberis caruisse. Sed annis aliquot post testamentum conditum vixit; nec a scholae muneribus cessavit. c) Obiit autem circa annum MCCIO XIX. d) cum, Priore testamento irritato. Fr. Praedicatores, & Minores aequis partibus haeredes instituisset . ce morem duxit Ulianam Blanci Pedonis filiam. D deinde Beatricem de Malavoltis; atque haec illi superstes fuit. g) Incertum est, num prolem susceperit. Sed certe sine liberis decessit, ejusque familia in eo prorsus desecisse videtur. Ita coniicit Cl. Montius, a quo plura accepi ad hujus prosetaris memoriam illustrandam . Multas quaestiones scripsit. O & consiliorum volumen, laudata quidem ab antiquis scriptoribus, sed nunc vulgo ignota, quia numquam typis impressa . Sepultus videtur apud Fratres Praedicatores, vel Minores, quos haeredes instituit;
sed nullum cius sepulcri vestigium superest. LXXIX.
RΑmponum familia clara & vetus diu Bononiae floruit; nec egebat dubiis ilaudibus, quibus a Ghirardaccio ornata est. Nam Thomas ille Rampo. quem tradit an. MCCXCI. ad bellum sacrum in Asiam prose 'um cum aliis multis Bononiensibus, qui in extrema Ptolemaidis obsidione sortiter pugnantes occubuere, nullius probabilis monumenti fide nititur. Sed familiare est antiquioribus historicis nobilium familiarum stemmata augere nominibus hominum , qui numquam fuerunt. II. Floruit in hac familia medio circiter saeculo XIII. Lambertinus Rotam di filius, quem Ghirardaccius anno MCCLXIX. legum doctorem obiisse na rat. k Sed est utrumque falsum: nam neque Lambertinus usque ad annum MCCLXIX. pervenit; cl) & suit ille quidem vir sapiens, summaeque inter cives auctoritatis. & existimationis; legum vero doctor plane non fuit. m) Haud miror tamen a Ghirardaccio doctorem appellatum : nam vetus Chronici Bon niensis auctor . inter rerum Italicarum Scriptores a Muratorio editus, eodem impegit. Etenim, cum anno MCCLVIII. magnae caedes fuissent inter Carbonenses & Galluccios. interque Lambertinos & Scannabicchios . potentissimas civitatis. familias, Lambertinum Ramponem legum doctorem inducias trium
Tt Iib. Resomn. H. ἔκ arebitio pub. b An. MCCLXXX v. die II. Octo Dri. Federicus qnd. dn. Gerarcii de scala li. doctor infirmus seeit sulim testamentum & dri. Carii imam Bangittam EL Iacobinam suas s rores heredes instituit. in domo dci. Francisci qnd. Meuriti l l. doct. ici capella S. I'hmcle in qua nune habitat dictus testator. Ea Me
e An. MCCLXXXVIII. X. Ian. Ian.
Smeraldus de Golvo scholaris Bonon. Promisit dare dn. Federico de Solis legum doct. Mari Iib. At x. solid. bonoru ad suam voluntatem Pro expensit studii .... tradens libros aliquot loco Pignoris . Ibid. Essem anno die VIII. Deremis. mutuo dat sebolaribus sius. Ibid.
ma ejus uxor. Gus mentio ἐκ Alam. Com. Don.
h) Per mattorum scripta conquassatur haec glossa. Et incipiam a Fedet leo de Sealis tu. do ta quo prius de hoc audivi in quaestione , quam disputavit de balinito. Io. Aa r. in ad in ad Dec tit. de eeg. aetii. fio Fa.. ride o Iupra ad
257쪽
mensium inter eas constituis . narrat, ut pax inde diuturnior conciliari posset. Atque hic est Lambertinus ille . cui anno MCCLXV., cum alii motus in civitate iam nimis potenti suborti essent, quasi quaedam imminentis incendii scintillae . negotium datum est . ut cum Loderingo de Andalo, & Catelano Guidonis Ostiae turbatum civitatis natum Componeret: quod naviter ab iis curatum est. Λωelliis & Basacomatribus. qui magnis odiis inter se decertabant, ad concordiam reductis. Filium re:iquit non multis annis superstitem Thomasinum. a singulari virtute civem , neque a Iurisprudentiae studiis alienum. b) quem vetusta civitatis adta saepe commemorant . Extat etiamnum ad D. Francisci ingens lapis, vestibuli parieti inisus, olim frons ejus sepulcri, cum hae brevi in1criptione:
III. Thomasini huius filius, Lambertini superioris nepos, alter Lambertinus fuit c) legum doctor praeclarus, qui decurrente eodem saeculo vixit, di initium attigit iaculi XIV. Sed cum exigua eius vitae particula extra XIII. saeculi limites transgressa sit, eum propterea cum aliis, qui eodem tempore vixerunt, inter prositares saeculi XIII. recensendum existimavi. Hic ad Iegum studia ab avo . & patre destinatus, ita in iis prosecit, ut inter Academiae professores ma- eure adlectius fuerit, an. MCCLXIN. legum doctor creatus. γ) Exortis autem paulo post bellis civilibus, cum Rampo num familia inter Jeremi enses censere.
tur, adeo minuta non est Lambertini dignitas in ea patriae calamitate, ut potius aucta videatur. Docuit jus Civile annis multis magno exterorum concursu,
praesertim Gallorum, & Hispanorum, e ut nihil de Italis dicam, ex quibus non est reticendas Cinus Pistoriensis , cui etiam legum tirocinium ponenti Ictorum stemmata tradidisse dicitur. O Causas etiam in soro egit, g) non solum privatorum hominum, sed Populi etiam Bononiensis advocatus publice adlectus. h Itaque & ab Alberto Gandino , qui eum in perdifficili quaestione consultum scribit. i) & a Ioanne Andreae, qui eum Bononiae docentem juvenix
senem viderat, summis laudibus celebratur; & Bartholus saxoserratensis tractatum de eonsiliis habendis . a Lambertino scriptum. non indignum Censuit, in quo supplendo & augendo suam operam collocaret. k IV. Sed egregium hunc doctorem ab Academiae muneribus non semel abduxerunt publica negotia. Longum effet 11ngulas . quas obivit, legationes enarrare. & quam assiduam Reipublica operam impenderit. De his multa sunt in Historiarum Bononiensium libris Cherubini Ghirardaceii, qui eum anno MCCLXXX. eum AJberto Odofredo, aliisque primariis civibus inter Sapientes recenset, idest IX. Consules, qui, absente praetore, extraordinaria potestate Rempublicam gubernabant. 0 Miror tamen, scriptorem hunc, copiosum magis, quam 1 obrium , nihil ad annum MCCLXXXIV. retulisse de iis, quae actitata sunt a nostris Bo
258쪽
noniensibus , ut Medicinae castrum retinerent, quod ante occupaverant. Saepius ea de re deliberatum est in civitatis Consilio; ac nihil in eo negotio actum non ex doctorum sententis. Lambertinus ad Flaminiae Legatum . qui modis omnibus compellere nitebatur Bononienses, ut de ejus castri possessione decederent.
eκ auetolitate Consilii missus est, ut antiqua iura Populi Bononiensis in castrum illud exponeret, ac defenderet. a. V. Sed & pacandis civium animis, avi sui exemplum secutus, egregiam operam praestitit Lambertinus. Anno MCCLXXXI. cum Vicario Praetoris. Praesecto Populi, ac Nicolao Tebaldo Comites de Panico, & alios civitatis proceres . inveterato odio inter se dissidentes, conciliavit: quadriennio post Magistratibus au tor ex primis fuit, ut murti ex Lamber tacciis, qui calami
tatem modeste tulerant , neque usquam se commoverant, in patriam revoca.
rentur. θ) Anno etiam MCCLXXXVIII. Regienses eum una cum aliis Iurisperitis accivere, ut controversias exulum cum civibus dirimeret, stabilemque in ea civitate concordiam firmaret. l VI. Neque illud reticendum, quod anno MCCXCIII. Inter VIII. Viros bello praesectos adlestus est, qui cum Antianis & Consulibus Populi Bononiensis plures tulerunt leges, quas habemus in codice legum nostrarum ad annum MCCLXXXVII. edito, ad calcem adjectas. Anno insequenti, cum, ad tollenda dissensionum semina, quae saepius oriebantur inter Ubaldinos, Potentissimam olim familiam , & Commune Bononiensium, ob castrum Caprenum . quod in Bononiensium finibus Ubaldini possidebant. Populus Bononiensis castrum illud ab Ubaldinis emisset; quatuor sapientes viri delecti sunt, quorum auctoritate comtractus ille probandus esset. Ilorurn autem princeps filii Lambertinus de Ram ponibus . ce) Biennio post Populus Bononiensis VIII. Viros iterum delegit, qui Magistratibus ordinariis praesto essent ad rempublicam administrandam per illuntempus, quo bellum dissicile agitabatur cum Ferrariensium Principe. Cum autem eo anno exeunte novi Sapientes, sic enim VIlI. Viros illos appellabant. creati essent. Magi matuum, & eorumdem Sapientum decreto, immunitas conis cessa est Lambertino Ramponi, ne ire deberet ad exercitum, qui tunc erat ad castrum Baganum ; & deinceps in perpetuum excusatio. a militia concessa est ob hanc causam, ut Magistratus urbani commode uti possent eius consilio in republica . cum bellum esset, administranda . cum autem insequenti anno Populus Bononiensis item sciverit, immunitatem a militia tribuendam doctoribus, qui eo tempore in scholis docebant. nominatim exceptum voluerunt Lambe
tinum Ramponem . & Ubaldinum Mala voltam , quamvis non docerent. D Ex quo apparet, Lambertinum jam tum a docendo cessasse, ac totum se reipublicae dedisse. VII. Extremis vitae suae annis assedit Quaesitoribus haereticae pravitatis in i diciis exercendis . cum aliquot aliis canonum. & legum professoribus, ac Theo
logis. g) Obiit autem anno MCCCIV. XV. Kal. Iun. h Nec dubito. quin
sepulcrum ei magnificum . pro splendore gentis suae, & eius meritis. Positum fit apud Fratres Minores, ubi tumulatus esse dicitur : nisi forte paterno monumento illatus est, cuius adhuc vestigia manere ostendimus. Proprii certe illius sepulcri nulla memoria superest . ut & aliorum plurium ex Olarioribus Academiae nostrae professoribus . Funus ei curatum est maxime sumptuosum di splendidum. Quamquam enim non multo ante, vel primum, lata, vel re si tuta sit lex sumptuaria, quae modum funeribus imponebat ; tamen visum est Consi.
259쪽
Coii filio civitatis, hanc legem Lambertini filiis impedimento e se non debere . quo minus patris optimi, & civis spectatissimi exequias quam splendidissime curarent. VIII. Hunc primum ex nostris prose ribus militem simul, ac legum do chorem appellatum esse comperimus ; b) etsi de aliis ante ipsum vix dubitati potest . quin utrumque decus quaesiverint . si qui praesertim ad clariorum Ita liae civitatum praeturas vocati sunt. Obtigerat Lambertino per amplum patrim nium. c quod ipse auxit magnopere cum scholarium collationibus, quae tune prosetaribus stipendii loco erant, tum causarum patrociniis, quae plurimae , &gravissimae ad eum delatae sunt. Uxorem habuit Adelasiam de Prendi partibus. quam vivo adhuc Lambertino avo duxerat: cd) ex ea filios suscepit duos, C mitem, de Thomam , utrumque militari cingulo. alterum etiam legum prosen sone illustrem. Et Comes quidem anno MCCXCVI., post praeturam cuius nescio civitatis optime gestam , equestri . sive, ut tum a iubant, militari dignitate ornatus, decreto Populi Bononiensis in militum album relatus est, quibussipendium de publico persolvobatur. quod eorum opera in bello civitas utere. tui: ce is deinde anno MCCXCVIlI. Placentiae praetor filii; f neque multo post florentissima aetate ante Lambertinum patrem decessit. Eius filii eκ dbmidia Lambertini avi haeredes fuerunt; g ex dimidia Thomas eorum patruus legum eo tor, de quo dicendum. Fuerunt etiam Lambertino filiae aliquot, quae omnes in amplissimas familias ab eo locatae sunt. chb
Scripsit Lambertinus in libros Digestorum . & Codicis, glossas, opinor. mo
re veterum dodiorum; qui nondum tunc Omnino obsoleverat. Sed haec Lambertini scripta mature admodum ex studiosorum manibus elapsa videnis tur . Diplovataccius eorum exemplaria rara aetate sua fuisse dicit; nec ea sortasse umquam vidit . ac tantum ex fama cognovit. Quaestiones etiam, sive disputationes plures reliquit, quae erant maxime ad gustum eorum temporum . ris impense laudarunt antiqui dodiores. ut supra ductum est
Trahatum denique edidit de consiliis halis is, cui secundas curas adjecit Partholus. M Diplovataccio.
id MCCLXXXm. die XVIII. Augusti.
D a I .ambertinus Ramponus qu. dra Thom scit legum doctor fuit coii eisiu habuisse reincepisse tresceratas lib. hocion. quas olim dia Ramberatims drii Rotandi coiisellus fuit habui GR dc recepitis a drio Guidottino qu. drii tis de Prendi partibus ... in dotem diae Adminie fille dicti dria Comitis & uxoris dicti diu Lamberaim Ex Memori Mirutti de Bellore 1. O MCCXCVI. die XXVII. Febr. Item quid placet Consilio quod dkius Comet lilius erit Lambertini R Iintiis L Iλ qui miles estra nuper venit de regimine ponatue in libro
miIitum quarterii porte S. Petri. Ea lib. M.
260쪽
EX illustri quondam, & viris opibusque potenti familia, quae Principum . Vulgo de Principibus, dicebatur, natus est Rufinus Alberti filius . non obscurus Academiae nostrae prosellor, qui Cum Accursit. & odo fredi filiis, vergente XIII. saeculo, floruit. Anno MCCLXIX. doctoris insignia jam obtinuerat; ab insequenti anno cum Francisco Accursio. Albertino Carrario . Friderico de Scalis . aliisque primariis legum doctoribus, contra Rogerium Ubaldinum Archidiaconum Bononiensem de 'ure adlegendi novos doetores acriter decertavit; b qua de re alio loco diximus. Sed quo tempore Rufinus in scholis nostiis maxime florere debuit, solum ei vertendum fuit. proscriptus est enim tamquam perduellis cum omni familia sua, quae inter civiles turbas iamberlacci is addictissima fuerat. Sed quamquam anno MCCLXXIX. . pace inter Ieremientes& Lamber taccios 1 tudio L opera Nicolai III. restituta. Rufinus in patriam rediisse videatur. d) novis paulo post exortis factionibus. & Lamberlacciis ite- Ium expulsis. Rufino quoque excedendum fuit; ce qui perpetuo deinceps Patria caruit. & extorris, incertum, quo loco ac tempore, obiit. II. Narrat Ghirardaccius, Rufinum Faventiae suisse anno MCCLXXXI., cum ea civitas inopinato Iercmiensium nostrorum incursu opplessa. & capi ι est. Ritque . illum, cum in foro contra Ieremi enses dimicaret, in Guiuottinum Prendi partein irruisse, quem graviter vulneratum erat iam interii sturus. Sed praesto adimit Albertus Caccian emicus ex Jeremiensium principibus, qui Rufinum linium, impacta in ejus caput surrea clava, seminecem humi prostravit. Haec narrat Ghirard accius. f Αt Faventina Clades non in eum annum . quem
vulgo existimant , incidit, sed in proxime superiorem MCCI, XXX ; g) de
Rufinus , si quidem in eo conflictu interfuit, incoIumis certe evasit, quippe qui anno MCCLXXXII. adhuc in vivis erat, quo anno rursum scriptae sunt proscriptorum tabulae . in his enim Rufini nomen legitur. h) Neque vero mos fuit, ut nomina eorum . qui iam obierant, in novis proscriptorum tab iis, quas fieri contingebat, scriberentur. Nec desunt indicia. quae illam osten.
dant anno MCCLXXXm nondum obiisse. i III. In bibliotheca Cervolii Aecuisii. cuius catalogum in Appendice producimus. ch) fuere commentaria domini Rufini in tres libros Codicis, cl) sci. licet, in tres postremos Codicis libros,
qui seorsim haberi solabant a novem E e prio
MCCLXXX. Indictione octava die triarii
de cirea diem duodecimo Intrante N vembri veniente die mercurii turcios ei ino in- rarite Noveni bri. Pars Germiet ilium Civit. Bononie cepit per vim civitatem Faveritie consentiente diis Tebaldullo de Zambraiciis bc pulserant partem Lambertatiorum qUe erat Faventiu & tenc bat civitatem Favetitie dc multi Lambertatii de Civitate Bononie fuerunt in tersecti di capti di ducti in carceribiis in civitate Bononie. Ex memor. A, gaulai Anerti Aa-