장음표시 사용
261쪽
prioribus libris. & in Volumen. quod appellabant, cum Institutionibus, Authenticis, & Usibus Feudorum redacti. in scholis extra ordinem legebantur. Haec porro commentaria a Rufino de Principibus edita fuisse, pro certo habιo.
BASA COMATER DE BASA COMATRIBUS.
Nobilis & potens diu viguit Bononiae familia, cui vulgus hominum miniis
me pudibundum, ut erant eorum temporum mores. Basacomatrum agnomen imposuit. Neque dissicile est ejus agnominis originem intelligere. Εκ ea familia ratus est Balacomater. sive, ut dici 1blebat, Basacomatre Albert uecti miius, ca) legum doctor aetate sua clarissimus, vir magnae auctoritatis in civita. te, nec minoris famae in scholis. Alidosius 3am inde ab anno MCCLX. e ctorum coetui adscriptum narrat. bb Verum id aliquanto serius accidisse arbitror; nec ante annum M CLXVIII. hujus professoris memoria occurrit: se
ac ne tum quidem doctoris ei titulus adscribitur : emancipatus dicitur a Basetholomaeo avo, cum Alberiuccius pater jam antea e vivis excessisset. Doctor anno MCCLXIX. appellatur: ex eo anno ad annum MCCClκ, quo extremum diem obiit, creberrima est ejus mentio in antiquis nostris monumentit. Saepe inter delectos viros locum habuit. quos Confilium Populi Bononiensis v
Iebat praesto esse Magistratibus ordinariis in administranda Republica, quoties aut bellum . aut negotium aliquod paulo dissicilius incidisset . Hos appellabant Sapientes. Θ Legationes quoque perhonorificas suscepit; co nec pacandis obvium animis inutilem operam impendit. ce II. Uxorem duxerat anno MCCLXXI. Gisiam Magarottam scannabicci filiam, ex familia praedivite, in Lamberlaccios propensissima. hJ Sed ipse nihilominus Ieremiensium partes cum omni sua gente acerrime propugnavit; ci quo factum est . ut inter tot exilia. & proscriptiones civium, quae in ejus aetatem inciderunt. non modo nullo in periculo fuerit. sed opibus etiam. & hinoribus abundans summa cum dignitate vixerit. Fuit autem de Consulum n mero , qui anno MCCLXXX. recedente praetore, ut alias ostendimus, desertis Reipublicae gubernaculis sunt admoti . Cum Basa matrum familia privatas simultates haberet cum Arteni fiis, quorum pars erant qui nunc Be catelli vocantur, ipse, tamquam gentis suae princeps. pro se . ac suis omnibus arbitrium componendae pacis Antonio de Fissiraga praetori Bononiensium detulit, indicusibi, suisque ter mille librarum bonon. poena, nisi ejus arbitrio di sententiae ste
III. Praeturam aliquot civitatum sibi delatam gessit Basacoma terr ex quo intelIisi potest . celebratam in eo fuisse laudem civilis prudentiae pariter ac bellicae virtutis. Tum enim praetores non modo juiis dicundi ossicio, sed militari
262쪽
. PROPE sso REIo a I9 etiam imperio praeficiebantur. Cremonensem praeturam ex Kalend. Ian. anni MCCXL Il. ad Kal. Iul. accepit: ab Faventinam in reliquos menses eius anni administrare debebat. b) Sed conspiratione Ghi bellinorum fuista, quos Maghi- nardus de Sosenana concitaverat, ante legitimum tempus se abdicare coactus est; & civitas illa, quae in Populi Bononiensis fidem rursum se contuli te videbatur. ab eius amicitia & societate penitus defecit. ccJ Anno MCCXCVIII. Θndici, ac procuratores Asculanae civitatis, quorum arbitrio Vexilliser, sive iu-nitiae defensor. ex Lombardia deligendus erat, cum in Lombardia nominatim Bononiam censeri placuisset. Balacomatri id munus detulerunt. Biennio etiam
post Laudis Pompeiae praeturam gessit: ce) neque an. MC CII., aranis jam gravis, a laboribus pro Patria suscipiendis abhorrebat. IV. Scripsit Basacomater quaestiones, ut tunc doctores solebant, quae sunt ab Alberico, aliisque laudatae. cs Anno MCCCVIII. V. Kal. Dec. testamentum condidit, hJ & insequenti anno decessit. ci Tumulum habuisse dicitur apud Fratres Praedicatores cum hoc titulo, quem affert Alidosius: Septile. nob. 'e' dissereti viri D. Bastaeo madri quom D. Bonifaeli da Basia madribus leg. Doct. qui obiit anno Domini MCCGL die .... Sed vel hic titulus ad Basacomatrem nostrum non pertinet, qui nec Bonifaciis lius fiuit, nec obiit anno MCCCII. ; vel interpolatus est , & corruptus apud Alidolium.
THOMASINUS GUIDONIS UBAL DINI.
Notus est in historia Bononiensi Thomasinus Guidonis filius, Ubalduri nepos. legum professor. magis ob civilis prudentiae, quam ob doctrinae famam; Thomasinus etiam Guidonis Bucchae, cognomine suae familiae pioprio, sed minus saepe appellatus. hJ Ejus memoriam primum reperio ad annum DCCLXIκ cl) Ex plurimis, quae de eo supersunt, monumentis vixisse constat cum magna dignitate inter primarios cives, non solum ante turbatam domesticis armis civitatem, sed etiam post ; erat enim ex Ieremientium parte.
diei Civitatis Alausi ii thentes facilitatem eligendi Cori conerium & defensorem iustiti Asculi in provincia Lo rar die includendo CN.vitatem Bononie in Ibombardia .... elegerunt drium Ba comatrem de Ba comatribus . .
cla Ibid. ad aηnum sequentem. k MCCLXX. die XV. ex. Maio . Dcias Thomax iniit drii Guid Maia Bocche leg. doct. MCCCXXVII. die ... Rometis qυ. ZOenis sve Zengoli olim drii Thomaxim Guidoni Boche legum doctoris . Guido eius frater Sc. MCCCXXX. die VII. Octob. Romeus filius m. diai Zoenis qui dicebatur Zetigolus olim disi maxini Guilonis Ubaldini legum docta
estamentuin eondidit . . . . Guidonum fratrem heredem instituit. Ex Memor. Com. Bian.
263쪽
Itaque & In Reipublicae administratione assiduus fuit. Ob anno MCCLXXX.
extraordinarii Consulatus, de quo saepe iam diximus, particeps; nec deficit privatorum causis: eumque Canonici Bononiensis Ecclesiae anno MCCLXXV. in suum advocatum, consectis ea de re publicis tabulis, adscivere. Λnno MCCXCIV. adhuc in vivis erat; co qui si Oftobri mense est mortuus, ut lapis olim apud Fr. Praedicatores ejus sepulcro appositus indicare videbatur. ccl)non ultra annum MCCXCVI. aetatem protraxisse dicendus est. Anno enim MCCXCUIl. Februario mense haud dubie finem vivendi fecerat . ce) Quod vero narrat Ghirardaccius, eum anno MCCIC. Populi decreto in urbem revo. catum ex Castro S. Petri, quo se cum sua familia receperat ob civiles tu bas, D id alio prorsus tempore accidisse oportuit. Neque vero per eos annos civiles motus ulli fuerunt; sed grave externum hellum . quod in Flaminia magna ex parte gelium est; ut si qui erant Cives quietis ac securitatis cupidi . ubivis potius . quam in Castro S. Petri, in ipsis Flaminiae finibus posito, esse maluissent. Militari dignitate ornatus fuerat Thomasinus, si modo exempla, quae super ni. antiquae inscriptionis, eo tempore descripta, quo mutila jam erat, ac vetustate exesa, certi quidquam docere possunt. g II. Filium inter Caeteros reliquit Zoenem jurisperitum, non legum doctorem; qui tamen anno MCC cII. a scholaribux quibusdam rogatus Codicem extra ordinem legit: cumque tum esset maleficiorum judex, ut propinquum suum in eo munere substituere posset . a Populo Bononiensi impetravit. Ejus posteritas diu floruit in notira civitate. Bucchii . seu Bocchii appelIati. Re ne nunc quidem eius familiae agnomen extinctum est ; sed in Palmeriam gentem transfusum. Ex ipsa vero Bocchiorum agnatione celebratus est in primia saeculo XVI. Achilles Iulii filius. Eques & Comes Palatinus . vir graecisae latinis literis egregie eruditus, multisque scriptis in lucem editis clarus. Isan. MDXLVI. Academiam Bocchianam, Hermathenam quoque dictam . instituit. aedibus suis, quibus eam reciperet, splendidissime exstructis. Erant autem eκ Maiorum ejus patrimonio . ibique olim habitaverat Thomasinus legum do
ctor, qui patris illius tritavus suit. cibi
264쪽
IN veteri charta Canonicorum S. Salvatoris, ad annum MCCIV. scripta, M.
ehariam de Dialiolo itidium nominatum reperio . Is pater Boniacobi filii . a quo genitus eli Bonromaeus de Uuliolo legum doctor, qui Bononiae floruit post medium saeculum XIII., magnae auctoritatis homo, & dignus, qui in meliora tempora incideret, aut in civilibus turbis feliciores partes sequeretur. Hic anno MCCLXIX. doetorum coetui adscriptus videtur; ac fuit annus ille celebris
ob neodoctores multos, quos eo primum anno antiquae tabulae Bononienses
exhibere incipiunt, Fridericum scilicet de Scalis, Rufinum de Principibus. Lambertinum Ramponem, Basacomatrem de Basacomat cibus, & Thomasinum Guidonis Ubaldini. Fuit autem hic mos aliquando in Academia nostra, quemadmo eum narrat Ioannes Λndreae, ca) ut legum doctores vel nullum universi doctorem Promovercnt, vel singuli suum. Igitur anno MCCLXIX. accidisse Cem seo, ut plerique in suo quilibet doctore creando convenerint. b II. Bonromaeus ipso anno MCCLXIX. . quo primum dos oris titulo insignitus videtur, arbiter delectus est cum duobus aliis legum doctoribus in comtroversia, quae erat inter Monachos S. Stephani, & Gozadinos. nobilissimam jam tum civitatis nostrae gentem. cc Biennio post cum Thomasino Guidonis Ubaldini legum doctore, & duobus Fratribus Praedicatoribus . scribendis intersuit tabulis novi foederis. quod cum Opigone Atestino, & Ferrariensibus initum est: de quo Bononiensium foedere cum Ferrariensibus silent rerum Bononiensium scriptores. do Anno MCCLXXII. Populus Bononiensis, hinc Foroliviensium. inde Mutinensium injuriis lacessitus. utri Civitati prius arma inferret. eum dis stellis deliberatio esset ob dissensionem civium, quatuor legum doctores consulti sunt, in quibus fuit Bonromaus Duliolus, quem, cum Lamberlaccios Ghibelli. nos sequeretur, Credibile est Foroliviensibus favisse III. Ei quoque cum Angelino Ursio arbitrium datum est ad pacem conciliandam inter duas illustres familias Principum, & Calamatonum, quae magnis odiis j a stabantur Ob illatam a Principibus Iacobo Calamatoni mortem. Id
autem optimo successis persectum est . firmataeque ex Bonromaei. & Angelini sententia conditiones pacis; in quibus haec primaria fuit, ut Rufini L. D. filia Gabrieli Calamatoni nuberet. ce Haec an. MCCLXXIII. gesta; quo anno Bomromaeus, cum Thoma de Piperata. & Ioanne Ungaretio legum doctoribus, honoris ergo adscitus interfuit, cum celebrata sunt sponsalia ab Andalo Petri de Λndalo, pro Guillelmo filio suo, & a Magarotio de Magarottis pro Beatrice filia sua, pacta bis mille librarum Bononiensium dote, quae pro illis temporibus supra privati civis facultates esse videbatur. f Alidosius Bon romaei legum doctoris nomen recitat, ac recte vixisse ait ad annum MCCLXXI.; sed gesta.& casus hujus nobilissimi doctoris ignoravit omnino. Fuit ille in eadem calamitate , in qua ceteri Lambertaceii ; cum quibus civitate pulsus est an.
gum Bonon. circa conventandos , aut nullum Promovent, aut quilibet promovet suum. Io. Aud. ad r. . de praxian . or diarit.
bὶ Me vero easu id putaverim, ut
265쪽
Juxis Civ ILII no MCCLXXIV. O Num autem anno MCCLXXIX. in patriam redIerit, cum
pax leviter inter Jeremienses. ω Lamberlaccios coagmentata est. non liquet. Sed is certe cum Lamberlacciis iterum proscriptus est. & una illius pater. ouian. MCCLXXXII. adhuc vivebat. bJ Ejus quoque bona publicata sunt c9 . nec unquam ei reditus in Patriam permissus est; ut iacile coniici possit, illum inter Lamberlacciorum principes este habitum.
Hos etiam doctores Academiae nostrae eripuerunt Ieremiensium . & Lambertaeisciorum cruentae factiones. Ioannes Unga rellus ex familia natus est illis temporibus non ignota, patre Marchesino, quem Accursit filiorum perneces ruim fuisse constat, in eorum negotiis assiduum , Cervotti etiam, quo tempore aetate erat minor, curatorem. dj Hujus igitur filium Ioannem. Jurisprudentiae sudiis deditum . praeceptore usum esse Francilco Accurso . posset quis non temere conjicere. Doctorem suisse accepimus anno MCCLXXI., quo anno ab Agone Abbate s. Proculi delectus est . qui Moris sterii sui causis defendendis forensem operam praestaret, Octo medimnis tritici pro annua mercede consitu.
tis. e Anno insequenti Octaviani Ubaldini Episcopi Vicatius ius dixit; f
ut ex laicis juris civilis prosetaribus Arimundum de S. Petro ante illud tempus fecille ostendimus. Seci ad praecipuos honores celeriter contendentem eadem , quae ceteros Lamberta ccios, partium fortuna perculit. Proscriptus est cum Maris ehesino patre; eiusque bona, ut emancipati, seorsim a paternis publicata. is At in altera Lambertaceioriam expulso ne proscriptus est iterum ejus pater; 1pse a territorii finibus tantum abelle iussus. h Quae eius fortuna exulis fuerit. Plane ignoratur; in patriam certe numquam rediise videtur: neque de illo
quidquam amplius memoratum reperio in eorum temporum monumentis.
II. I ii e em infortunio fuit Guillelmus Carrit tus, Pauli filius. GLns erat. ex qua Ortias est, mercaturae addicta. neque ignobilis. neque obscura; eiusque Pars cum Lamber tacciis, pars cum Ieremiensbus sentiebat. Sed vix semeta aut Herum hultis doctoris mentio est in Memorialibus Communis Bononiensis alannum ΜCCLXXlI. fit MCCLXXIII. ci Exortis enim domesticis tumultibus, hic etiam cum ea familiae suae parte . quae Lamberlaeci ix favebat, e Civitate expulsus est. & exul obiit, intertum. quo loco εἰ tempore. IIL Iacobinus Piccimitus sola fere calamitate notus est; vix enim alibi. quam in prosi Tiptorum tabulis. doctor legum appellatus reperitur. Patrem habuit Amadorem ex lauta & splendida familia, quam argemariae quastus, in primis colly-
VMochus de Albergatis syndicus tu Procur. Fris Bonarini Prioris Conv. b. Domitarei &c. clon tdho Alberto magitae omnia iura que haberem erat eontra cli iam Guillelmum de Castrittis doct. legum filium otii Pauli deci Ex Memor.
266쪽
eollybo a scholaribus exacto , locupletaverat. D Post non multo quam indoctorum coetum cooptatus fuerat Iacobinus, Q decertantibus inter se utriunque factionis civibus, anno MCCLXXIV. adversus Ietem ienses pro Lambe tacciis acriter pugnavit: quibus depulsis, & ipse tamquam hostilis in pati iam animi convietus . duriorem proscriptionis poenam lubiit ; e civitate eiectis. bonisque omnibus exutus. cc Quo se terrarum contulerit. & quousqLe aetatem protraxerit, incertum est. Sed ejus domus a fundamentis convulsa , in ruinis jacens. multis etiam post annis acerbissimi temporis memoriam tristi spectaculo refricanat. d Facile crediderim. hos cloetores, a Patria extorres, in aliis
civitatibus, maxime in quibus Obibullini Lambertacciis amici pollebant , jus civile docuisse.
Uillelmus Brunetius recensetur ab Alidosio inter doctores Iegum Bononien-F ses. qui his temporibus floruerunt. Huic addit Guillelmum de P eitia
ejusdem aetatis hominem. Sed ignotus est uterque in censu nostrorum civium. Viderat, opinor. eorum nomina in eorum temporum tabulis; nec animadvertit,
suisse homines exteros ex iis . qui ad Academiam nostram Confluebant . propterea eos pro Bononiensibus habuit. Et de Guillelmo quidem Brunetici. sive Brunetii filio, manifesta res est. Gallum fuisse. Patria Carcasionensem. Id eo, sat ex tabulis a Cl. Montio visis; ex quibus etiam apparet , illum annos aliis quot Bononiae moram egisse inter scholares antequam dos Or crearetur. se Alidosius enim illum cum Guillelmo de Pre itis reperiit inter doctores, qui Bononiae vivebant circiter an. MCCLXXIV. At ex tabulis ante indicatis constat, illum anno MCCLXVI. Bononiae egisse nondum do toris insignia consecutum . Sed quoniam deinceps neutrius memoria uuibi occurrit, utrumque censeo. pa Io post doctoris honores acceptos e scholis nostris discessisse, ut sere solebant exteri cloetores, quorum pauci. nisi magnopere expeterentur a scholaribus. I, res perpetuo fiῆere poterant in civitate nostra. d molle concedentibus doctorisbus nostiis, qui sibi, non iniuria. principatum quemdam . aut potius monadichiam Iurispludentiae vindicabant Sed plurimi tuerunt eiusmodi legum profissores alienigenae, qui emenso studiorum curriculo in scholis nostris. cum doctoris insignia cepitant, & aliquamdiu etiam in Academia nostia docuissent. quo honoratiores in patriam, & ad destinata munera proficiscerentur, nullum sui vestigium apud nos reliquerunt. Eκ his nonnullos recensebimus in elencho sebolarium, quem exuemo loco disimus .. Q MCCLXXIV. die X. m. AugustI m
ius Petrus Calchuli drius Potiet is de vili
De imas Amadoris de plectrottis resis non dum legum dotior appetiatu . Ex Memor. Com.
db unus Iacobinus de Pictagotiis Leg.
267쪽
CElebratus est ab omnibus. qui de claris Iegum professoribus scripserunt, Martinus Sulli manus Bononiensis, Iuris Caesarei interpres cum paucis suae aetatis comparandus. Eius pater Suli manus Martini filius bibliopola comediocri loco natus . ex arte, ut tum erat apud nos, propter scholarium frequentiam quaestuosissima. ad eas sertunas pervenerat, non modo ut filium d
Morem legum habuerit, quem gradum illis temporibus Nobilitas prope occupatum tenebat; sed ut neptes suas splendidissimis matrimoniis collocare posset. Ab eo primum filii, deinceps posteri omnes Suli mani, aut Sylimani obeti videntur. II. Quos Martinus profestares audiverit in Iegum studio, non liquet. Est Iocus obscurus apud Diplovat accium. O quasi ex aeditionibus Ioannis Andreae ad Speculum iuris . ubi ait. Martinum Sali manum audisse tres Summas atribus doctoribus . videlicet, Iacobo Balsuino, Agone, & Bonifacio. Sed neque locus ille reperitur in additionibus Ioannis Andreae, ad eum titulum, quem imdicat Diplovataccius; & si alicubi esset, pro Martino Sulimano, qui longe serius vixit, reponendus videretur Martinus Fanensis, qui Agonis revera disci. pulus suit. & Iacobum Balduinum . ac Bonii acium Bonconsilium audire potuit. Λlattinus quidem Sutimanus nondum doctoris titulo eminebat an. M CLXX. cum ei a patre emancipatus: quamquam non multo post, & filii, & patris consensu. rescissae sunt emancipationis tabulae; rur1usque Martinus sponte ac li
bere patriae potestati se subjecit. d) Anno MCCLXXIII. cum Hugolino Zam.
boni, & Λlbertino Carrario arbiter in quadam controversia, S ipse legum doctor. sententiam dixit. e) Αb eo tempore, per annos amplius triginta, in Academia nostra floruit. jure inter primarios Iesum professores reputatus. III. Illud autem in eo singulare accidisse videtur, iisque temporibus paene inauditum, quod cum Lamberlacciis faveret, non tamen e civitate submotus est . neque ulla proscriptionis . aut relegationis nota ipsi inusta. Id scilicet conis cessum scholarium pollulationibus. qui de tam claro prositare retinendo solliciti. an. MCCLXXX. postea quam de illius partis studio vehementius suspectus esse Cceperat, a Magistratibus enixissime contenderunt. ut Martinus ipse, ejusque frater, qui erat in eadem noxa , E Albertas Pice igotius mercator. cuius opera crebro utebantur, libere ac tuto in civitate esse possent. D Non tamen ad Rempublicam aditus ei patefactus est. neque ulla ad ipsum publici negotii administratio a Populo Bononiensi delata: quae causa , cur privatae vitae addictus, stholae tantum forique occupationibus vacaverit. Id vero schola.
Alibi suli manus de Libris, is Sutimantis de emplis appellatur tu Mem. au. MCCLXXXI Lic) Et vide in addit. Speta tu tit. de δε-DU. a. v. quarto quaerendum. In addit. in- cap. Dieas seundum Martinum , tibi dicit quod Martinus Silii na. audivit tres summas a tribuadoctoritata videlicet a Jα Boddititio & Bo. Mifacio. D m t. in Mart. Suum.
Scissimanus dita Martini Stationarius. I x Madititius eius filius una cum eo venerunt di dix marit quod ii,stmmentum emaracipationis scri intum manu Deoia re ot. S continctiir quoadictus enus Statimanus cmaneipavit d. statu
suum s lium sit vanum di ea vim ex Instriam. Mailliei Cambii Not. factum hodie in domo disi Sullimatii dic. Ex Mem. Fra rises de
fertuν Comy-missum in dia. Ugolinum Zambonidia. Albertinum de Carrariis dc drium Martinum drii Stiliniani doctorex legum &c. V. s. Memor. Gallielmi se Ca ιιι. Tempore dilarum timem Consulum qui regebant Civitatem Bononie in MUCLXXX mItem drio Martino dili Sulimani doctori legum eum fratre farriilia sua . Iano Alberto do Piccigotiis Mercatori cum sua familia. Allerici Arondeui scriptori de not. dicti rini Albi Dii de Picci gotiis conceissim fuit pollia reman re S i are in civitate Bononie satae di secure in personis di in rebus ad petitionem driorum scholarrum dic. Ea lib. R D m. H.
268쪽
Pp Pgssonis. 22sres vel tria κime Optabant; quorum erant graves querelae de ali Is doctoribus. qui cum publica negotia tractare ait, legationesque Reipublicae causa obirem . minus assidui esse poterant in scholae muneribus. Atque ob hanc quoque Cau sim turbae ingentes aliquando in coetu scholarium universo eκc itatae sunt . quas compescere studuit Martinus IV. Pontifex anno MCCLXXXII. iis litteris, quas in Λppendice exhibemus. IV. Cum igitur totus in docendo esset Martinus. publicis curis minime occupatus, in schola ita floruit, ut auditorum frequentia prose res aetatis suae reliquos superasse viduatur : atque in his omnium celeberrimi seruntur Ioannes Andreae, & Cinus Pistoriensis. At certe Ioannes Andreae saepius Martinum laudat, ac dominum & magi lirum suum in legibus appellat. O inus autem eum quidem sibi adfuisse narrat, cum experimentum de ejus doctrina caperetur, antequam tirocinium poneret, & doctoris insignia in nostra Academia caperet ; b) praeceptorem vero suum fuisse plane non dicit. U. Anno MCCLXXXV. Martinus Suli manus albi ter in caussa quadam, quam Sanctimoniales S. Mariae de Stellis habebant cum Beatrice dolia , sentetutiam tulit. 3b Et anno MCCXCVI. cum disceptatio orta esset in Consilio civitatis de quodam legis capite interpretando, quam nuper Populis ipse Bononiensis sciverat, delecti sunt quatuor legum doctores. inter quos Martinus Suli manus, qui cum quatuor insuper prudentibus viris de eius legis sententia iudicarent . Atque hoc solum sere est ex publicis negotiis, in quo Martinum Sali manum versatum Constet; idque in unius formulae interpretatione postum . d Sed tamen extra patriam Iuri dicundo operam dedisse dicitur, atataris, ut vo .cant , ossicio Mediolani perfunctus. γ Aliquando etiam cum aliis doctori. bus summae existimationis in consilium adicitus est ab Inquisitoribus haereticae pravitatis. in causis suae narisdietio, is cognoscendis. OUI. Uxorem habuit Martinus Bel visam , g ex qua copiosam prolem suscepit, mares nimirum quatuor. Paulum, Iacobum. Henricum. Caragium . disseminas sex; quarum tres nuptui jam dederat, cum testamentum condidit. an. no MCCCV. Earum una. quae Thomasia dicebatur, jam tum obierat. Ea nupserat Bonifacio Galluccio legum do tori, nobilissimo viro. h Ex maribus autem Paulus, qui natu maior fui iis videtur. legum doctor non incelebris suit. & cum patre ipso jus civile proselliis est in scholis nostris. Legebat is an . MCCXCVII.
eiqtie una cum patre immunitas a militia Concessa est, petente scholarium Uni.
versitate. ut scholae muneribus vacare possent. Sed de Paulo Sulimano, qui postea diu vixit. plenius alibi dicendum. Henricus etiam Iurisprudentiae vacasse
nisiηit MIe et Iam illam Aeto doctor nostri iuris Bori. Canonicus a & doctor meus in
legibus drius Martinus sylli manus. Io. An triSeat. de Iur. C. euemiorem. ἐν alibi. b Unde eum in privata examinatione ego habuissem punctim in hac materia, quidam Doctor Bononiensis quaesivit a me quando relictus erat usus ructu hlio familias utrum Pater haberet usum ructum & clatus morte flaniretur. Ego sentiens quaestionum arduam qua- Iem fore qaaerens non sentiebat, respotidi casus est C. de Uufractu. I. uti. tunc Doctor meus di us Lambertinui Ram ponen. de Bononia, sub quo militare volui, dixit verum est, ac optime vcspondit, quia non eli quaestio ex mo est casus legir . Sed tunc Martinus Silli malitis ait quod malitiose di mute respondi, qiua de casa& intellecta eius legis erat magna dubitatio, di ite pertransivimus. cim ἐκ t. vir. c. Q fructu. ea Extat ejus laudum iu memor. Com. Boη. ad diem x8. Aprilis Gus ann r illud autem RI
n Drium fiasse consat prope e reum buxili S. 2 Πελι; alias dictum S. M. de
re suit adsessor Mediolani, quia ibi iuramen
manus qu. Martini & d Rus Martinus eius Γ- Iliis receperunt a Cherardo filio Ioacinia lib. LXXX. bono, nomine dotis doe Belvixie ejus sororis &e. ει Mimor. Com. B om
h MCCLXXX v I. die XVI. Februarii.
D. Suli manua qα Martini dedit tradidit . . . .
nomine dotis illio Blaneo de Galluti ix filio qu. d. Alberti Guid lerii de Gallutiis pro matrimonio contracto inter Boni lacium filium dicti disi Blanchi & Thomarinam filiam dita Martini Legum Doctoris Demem d:cti di i S limani instascriptas pectas terre dic. Ex Nenia inest, Pisoris.
269쪽
videtur: cur enim ei pater Iegasset suos libros, in quibus ipse studuerat, s alio eius studia speetassent . quam ad Iurisprudentiam Fuere etiam Martino Sull-mano plures fratres; atque in his Mag. Majus Medicinae prosessor , de quo 1 uo loco dicemus. Ac multa de ejus agnatione, & assinitatibus discere licet ex , eius tabulis testamentariis. quas in Appendicem rejecimus. Ex iis etiam constat, illum sibi sepulturam elegisse in Ecclesia Fratrum Praedicatorum ; idque fieri mandasse sine sepeoiuitate istimis gloriae, ut in iisdem tabulis legitur. Im.
probabat, opinor, vir prudens immanes sepulcrorum moles, quas Accursio, Odosredo, Rolandino Romancio . Rolandino Passagerio. aliisque excitatas viderat; tum vero etiam morem illum, frustra legibus coercitum, ut doctorum
corpora ad sepulcrum deserremur ingenti pompa . & concursu non solum privatorum homi irum, sed ordinum quoque, & Magistratuum civitatis. VII. Narrat Panci rolus, Martinum Sutimanum, post aetatem diu in scholis exactam, ad ordinem Pindicatorum migrasse ; quod falsum est. caJ Ejus tamen , ac familiae suae mira fuit propensio in eum ordinem. Nam praeterquam quod in eorum Ecclesiis humari voluit, testamenti sui curatorem elegit Fr. Hinmobonum ex illo numero, Cui etiam in testamento legata dederat, praeter filios paulum legum doctorem , & Iacobum . Ac floruit etiam in eo Ordine Fr. Ioannes Suli manus . Martini pronepos . qui Palatii Apostolici magisterio, non multo Post ejus aetatem, honestatus suit. VIII. Pridie quam Martinus testamentum conderet, anno scilicet MCCCV. die vigesima nona Decembris, suos filios. quos supra nominavimus, ex auetoritate Gerardi Parmensis. qui iuri dicundo assidebat Guillelmo Novello praetori Bononiensium, emancipavit; b) atque . ut in tabulis ea de re consectis legitur . a seris patria potestatis relaxavit . nec non a sua manu, paternae pol satis nexibo exemit; ac singulis non mediocris aestimationis praedia attribuit. Henrico autem, & Caraetio, quia aetate minores erant, Curatores ab eodem
Gerardo dati. Henricci scilicet suli manus ejus patruelis, filius Ioannis Suli. mani. Caragio autem Martinus Guidonis filius. cc) Anno demum MCCCVI. extremum obiit diem, db ac tumulatus est, ut in testamento caverat, apud Fratres Praedicatores; ubi ad nostram aetatem haec inscriptio ejus sepulcri in moriam servavit:
MARTINI RULI MANI CUIVs PRAECLARA L IV. OPERA EXTAT HUMATA HIC OsSA QUIESCUT LAPIDEA HAEC MEMORIA ILLI POSITA EST ANNO SALUTIS MDXXVI. 1MARTINI SULI MANI SCRIPTA.DIplovata ccius, cum in Martini Susimani seriptis recensendis, ut solet, staccuratissimus, in ceteris non leviter errat. Mitto enim, quod eum dicit civilis. dc canonici juris professorem excellentissimum , quamquam jus canonicum nec umquam sit professus . nec in eo quidquam scriptum reliquerit . Illud miror magis. quod eum dicit patria Parmensem , atque in ea civitate mortuum . ubi in aede divae Christinae in marmoreo tumulo si conditus; quae nullam Veri speciem habent. Sunt
Et filii orii Mari ini de Sultimanis Leg. I in. constituti in presentia dcii Gerardi Iudicia drii Guillelm Novella Potestatis Bononie petierunt eis in euratores dari scilicet dictus Henricus Sullimanum qu em Iohannis de sultimanis Ec
quos indicatos vidimus a Mem Com. Βοα ia eum diem. Tertia autem Aprilis die mortutis dieitur in
270쪽
Sunt aliqua ejus responsa, sive consilia in vetusto libro membranaceo mT. Col. legii Hispanorum ad divi Clementis, in quo libro Iacobi Balduini, & alii rum ex nostris JCtis antiquioribus responsi vidi. Reliquit etiam compendium Feudorum, quod editum habemus inter Tractatus
Λmpla ejus commentaria in Codicem, & Institutiones memorat Diplovataccius, qui eorum exemplaria aetate sua rara suisse seribit. Sed ex ejus testamento intelligimus scripta ab illo commentaria in Digestum vetus, &Codicem . Cum enim libros suos legales, in quibus ipse studuerat, Henrico filio legasset. exceptum voluit Digestum vetus, ct Codicem ab eo paratos, idest , apparatu glossarum instructos. In magno volumine in membranis scripto, quo Codex Iustiniani continetur
cum glossis non solum Accursit . sed plurium quoque doctorum . qui post
Accursium floruerunt, nonnullas vidi Cum hac nota Mar. b. . quae princul dubio Martiniam Drumanum indicat. b) Merito igitur ab Alberico Rosate antiquus, & lalemnis doctor appellatur. cc
ΡΕrvetusta est Bononiae Paciorum familia, clara inter patricias, olim de Paeibus dicta. Nunc Pasi dicuntur: sed ea jam an interitum properat, uno tantum ejus surculo vigente, Aloysio Pasio, & sene , di siue liberis. Qui primus ei familiae celebritatem attulisse videtur, Pax fuit, a quo posteri agnomen tulerunt. Is filium habuit Rodulphum. ex quo Rodulphus alter natus est, complurium filiorum parens; quorum duo. Pax, & Fulcus, Iurisprudentiae studium secuti sunt. Sed Pax, ut fratrem aetate antecessit, sic etiam doctrinae , δι civilis prudentiae fama eum vicit; aeque enim habitus est civis egregius, de excellens legum doctor. Neque solum patriae suae togatus praesidio fuit, sed in bello etiam non inutilem operam praestitit. II. Ac praeclara quidem illius indoles mature admodum eluxit; nondum enim xxv. aetatis aurium impleverat, cum dirimendis civium controversiis adhiberi coeptus est: anno MCCLXIX. cum Rufino de Principibus legum doctore in causa quadam arbiter delectus: db dr erat vergente eo anno adhuc aetate minor; emancipatus tamen a patre, ut apparet ex tabulis dotalibus, in matrimonio Fulci eius fratris confectis, quibus ipse assensum praebuit. o Anno MCCLXXIII. Guidomundi Lambertini. qui nuper decesserat . filii. de paternae haereditate certantes, Martino Fanensi summo ICto, inter Fr. Praedicatores Bo.noniae adhuc vitam agenti. & Paci nondum doctori finiendi illius dissidii liberam potestatem permisere. Sub exitum ejusdem anni doctorem iam reminciarum fuisse, ex antiquis tabulis colligimus. ci Triennio post Guillelmi Lam-hertini Praetoris Ferrariensis assessor, in extera civitate jus dixit; cho quod alios E f a etiam
Gai domundi de Lambertinis unaalimiter assi meruiit voluerunt quod Fr. Martinus de Fati de Ord. Friana Predicatorum cum drio Pace
Rodulfi Pacis una possint de debeant diabri. gare questionem quam habet dictus Rizardus cum dictis fratribus deci Ex Memori Amo A de
qu. dia. Rodulphi Pacis cum auctoritate dc comianis clini Petritoli de Albirolis eorum curato. xl . . . Contenti fuerunt recepisse in dotem lib. I . bon. pro matrimonio contracto inter clnam