장음표시 사용
191쪽
Deur. eap. I s. vers. I g. ad cap. 2I. vers. Io. Isai. cap. s I. vers. II. ad cap. 62. veis. I .
Diophoria, Festum in quo portabantur Templo ligna.
Deuter. cap. 2I. Vers. IO. ad cap. Lς. vers. I. Isai. cap. 3 . ab initio ad versum a I.
192쪽
De Iudaeorum Fesis. O o postulat ut exponamus quibuq ritibus celebrarentur festivitates illae, quarum tempora in praecedenti Κa- rei larum lendario notantur. Festorum alia saepius in anno recurrebant, 'μ p ς ut Sabbatum lc Neomeniae. Alia erant anniversaria, ut Pascha, Pentecostes & caetera. Alia denique post aliquot annos recurrebant, ut annus septimus sive Sabsatarius ; qui ideo solemnitatibus accenseri potest, quia quasi erat perpetuum Sabbatum, id est , quies. Quiescebat terra inculta, quicquid tunc temporis serret, ccdebat pauperibus, vel feris. Dub taa creditoribus non exigebantur hoc anno.
Similiter dc inter solemnitates Judaeorum numerare licet iannum, qui jubilaeus dicebatur ue selemnis enim erat & sesti' iubi iiii, Vus. Dabatur remissio scrvis, ut dictum est , emptae posici- sones ad veteres dominos redibanti sic custodita est distinctio Tribuum ι & cavit Logislator , ne divites praedia ad se rapere studerent, & dum soli omnia possiderent, caeteri cgeltate premerentur , insupcr figurabat annus ille festivus tempus acceptabile , quo nobis reditus in coelum sub Christo patuit, cujus possestione excideramus servi facti. Manumissio autem servorum & remisso pollessionum non fiebat ante decimum diem mensis Tisiri, quo tempore illa publicata est tubis. Ninvem prioribus diebus hujus mensis furiabantur servi, genio' quc indulgebant, serta plectentes in signum propinquae ibbertatis. Mox cum dies exp attonum venii det, Senatores San-laedrin tubis clangebant, atque e vestigio liberi abibant scrvi, & reddebantur dominis praedia. Hoc non vacat mysterio, aliter enim quam sanguine hostiae quae hac die placabat Deum, hoc cst sanguine Christi quem haec hostia figurabat, nec libertatem recuperare, sed nec habere accesssum ad coelos possumus. Festa in anno saepius recurrcntia sunt primo sabbatum, sabbatum Diuiligod by Cooste
193쪽
quod religiose a Judaeis observabatur. Vox ista Sabbatum, ut diximus, vcnit a verbo Hebraeo sebath , quiescere , quia in eo ab omni opere cessandum erat. Die vencris singula ad victum
necessaria parabantur , qui ideo vocabatur περ- pangcesve,
id est, praepan tio. Incipiebat Sabbatum die Parasceves post occasum solis; finiebatur vero post proximum occasum solis , ut omnes festi dies. Quandoque in Scripturis tota hebdomas vocatur Sabbatum. Omnia festa in quibus scilicet erat quie cendum, sive tenebantur Judaei cessare ab omni opere, appellabantur Sabbata. Deus interdixerat ne quis ignem in sabbato
accenderet; ergo in parasceve , paulo ante occasum solis, quis que in domo sua candelam accendebat, qua postera die utipos Ict. Omnia quae nisi cocta non manducabantur, in crastinum diem quoque coquenda crant. Ne autem dum inciperet Sabbatum, Iudaei deprehenderentur cuipiam operi Vacantes, instans illud significabatur buccina ex solario celsae alicujus domus. Primus simus edebatur ten ore oblationis vespertinae, id est, circa nonam horam, quae tertia nostra est pomeridiana. Ad hunc sonum , cessabant opera agri. Ad sonum secundum, opera urbis,valvis subductis. Ad tertium, clim sol occasui esset proximus, accendebant ucernas. Non senaci observatum qua
religione, ne superstitione dicam, solerent Judaei quietem
sabbati observare. Omnino illis quiescendum erat ue poterant tamen bis mille cubitos cmctiri, iter agendo, quod spatium dicebatur itersabbati , quia scilicet clim olim bis mille cubiti
disterininarent arcam & castra istaelitarum, & in sabbatis orationiS Causa ad arcam accederent, ideo tantum spatii conficere
opitiati sunt non adversari sabbati quieti. Neomenix. Jain de Neomeniis fatis superque locuti sumus. Has ut ses.
tos dies observari non praeceperat Deus ; attamen circa illas Num. cap. s. rcligio Judaeos incesserat,quia Deus praeceperat ut in mensium initiis offerretur holocaustum ι unde tanta cura in eo die cognoscendo , quo novilunia, sive Neomcniae contingerent, ut supra vidimus.
Festa majora celebranda erant in Hierosolymis in Templo , ubi omnes masculi apparere tenebantur ter in anno , nempe ad Diuitirco by oste
194쪽
ad tria festa Paschatis, Pentecostes & Tabernaculorum s quae lex spectabat tantum masculos, non mulieres , non Virgines, quae quandoque Scriptura appellat conclusas, abditas. De apparendo Hierosolymis illis non posita lex erat ; sed nec inte dicebantur ab ista apparitione. Primum trium solemnium Festorum celebrandum erat decima quarta die mensis Nisan sui primus est in rebus Religionis ) ad vesperam , sive potius inter vesteras , hoe est eo tempore, ut supra diximus, quod medium est inter duas vesiperas, nimirum post meridiem, inter solem inclinantem dc occidentem. Eo,' inquam, tempore Agnus in Templo mach batur , qui assatus comedendus erat initio proximae noctis, ineunte decima quinta die mensis Nisan. Advertendum est tunc fuisse plenilunium, dc ideo tempus fuisse idoneum suscipiendae profectioni, quod ne elaberetur, omni celeritate primum Pascha celebrandum fuit in AEgypto: dc paschata sequentia pariter celeriter celebranda fuere , ut
veteris Paschatis memoria tum servaretur, tum potissimum indicaretur, quale futurum erat verum Pascha, videlicet I EsUCHRisaei sacrificium in cruce, quod tanta temporis velocitate peractam cst, ut Vix concipiatur quomodo suffecerit brevitas is ius temporis in quo contigere omnia quae ab Evangelistis circa passionem ejus enarrantur. Decebat liberationem
AEgyptiacae servitutis fieri tempore conspicuo. Contigit in plenilunio, quod facile oculis advertitur, dc in plenilunio mensis Nisan post aequinoctium vernum, cum terra quasi carcere hyemis solvitur, aperitur, & induit se floribus, ut aliud anni tempus non facilius advertatur. Eodem mense, cum luna plena esset post aequinoctium vernum, pariter Deus per JE-sUM CHRISTUM qui tunc passius est , diaboli servituto , cujus Egyptiaca signum , homines liberavit. Nomen Pascha, hujus festi quo mactabatur ξά comedebatur Agnus, derivatur a Pesach , transivit, qui transierit Angelus Domini per aedes AEgyptiorum, dc primogenitos eorum inscr- secit omnes, parcens Judaeis. Hi postes sitos tinxerant sanguine agni, scilicet soli qui sanguine Christi respersi sunt,mortem aeternam non subibunt. TDiuiligod by Corale
195쪽
Die decima mensis Nisan legebant Agnum Iudaei machandum die decima quarta, non alibi ante extructum Templum quam in Tabernaculo , postea Hicroselymis, unde Dominus vere agnus, de se diccbat quod non conveniret ut alibi moreretur quam Hierosolymis. Comedendus erat cum lactucis agrestibus, offa ejus non erant confringenda, quod & Christo in cruce pendenti contigit, latronum vero, qui simul crucifixi fuerant, crura fracta sunt. Nin aliquid de agno superesse debebat. Nc id fieret plures conveniebant ad ejus comesti nem. Sine synaxi, inquam, hoc est, sine coetu non comedebatur. Ad minimum societas Paschalis requirebat decem convivas. Hos ritus praeceperat Deus, ne in confringendis ossibus tempus tererent Israelitae, quia accelerandus Crat exitus eorum ex AEgypto , scd dc varicinium fuit, quod extra morem suum Romani non frangerent crura Domini; qui & comedendus erat a Christianis in publico coetu, cujus 6c typus fuit si cietas paschalis quam lex praescribebat. Mandus qtioque, non coquendus Agnus Paschalis, ne partes ejus divellerentur, quod lax praecavebat. Agnus Paschalis comedendus erat absque fermento , quod Graece dicitur Z-.; unde panis azymus, id est, panis sine scr-mento , quo utendum erat in Pasichate. Ratio praecepti hujus est, quia exitus Israelitarum ex AEgypto fieri debuit cum ses. tinatione. Rex territus caede primogenitorum statim dimisit eos liberos, imo jussit celeriter exire, ideo non licuit eis, dum parabant viaticum, expectare donec massa farinacea fermentaretur. Simul hoc eraecepto edocebatur nil retinendum ex vetustis consuetudinibus Agypti, sed mores novos esse instituendos. Panis enim fermentatur, cum vetus massa acida admiscetur huic-ce quae de novo pinsitur. Haec innovatio potis,mum spectabat Christianos, quos decet esse azymos , in quibus videlicet nihil vetustum esse debet, redolens pravos &vetustos morra.
Ex lege Paschalli, Judaei per septem dies vestebantur panibus azymis, sive non fermentatis. Dies illi ideo azymorum dicebantur. Initio decimae quartae diei mensis Nisan singulari Diuitired by Cooste
196쪽
cura expurgabatur domus ab omni fermento, ad quod alludens Paulus , ut doceret Christianos ab omni labe se praestare debere immunes, comesturos Christum qui vere Pascha est, aiebat: expurgate vetus fermentum. Judaei sinitabantur aedes suas in omnibus angulis, ne sorex in illos panem fermentatum detulisset. Nomen panis ore non usurpabant, ne animus se polluctet cogitatione sermenti. Hac consuetudine utitur Paulus , ut extelleret cogitationeS immundas, docendo ne nominandos quidem esse impuros actas.. Lcx praecipiebat tantum septem azymorum dies, a die decim,quinta Nisan , Verum clim eo tempore quo Agnus mactabatur, omne fermentum interdiceretur, a pervigilio Paschatis , post occasum solis , die decima-quarta incipiente fieret inqu1sitio fermenti, cujus collectas omnes particulas sequenti die ante meridiem Igne absumerentur , ideo decima- quarta dies numerabatur inter dies Azymorum, & horum prima dicebatur , ut pluribus comprobatum est in tractata quem edidimus de Paschate. Dies autem decima-quinta erat Azymorum celeberrima qua ab omni opere cessandum. Die altera , nempe decima sexta osserebatur in Templo primitiae messis: tempus enim erat quo seges emittebat spicas ;unde mensis Nisan olim dicebatur Abib, quod nomen signimcat spica virens , Primitiae autem illae ab Hebraeis appellaba, tur omer, id est, decima pars mensurae, quae dicebatur epha , mensura aridorum ι de qua suo loco sermo fiet. Istas autem primitias Graeci interpretes dixere μμα, id est, manipulus, nempe segetis, quae sufficeret implendo vasculo omer. ILex non praecipit ex quo senere frumenti demetendus esset ille manipulus ι sed traditione Judaei acceperant eligendam hordeaceam segetem, quae citius maturescit. Sed si in Paschatis diebus nondum csset matura, igne torrendas esse hordei spicas & confringendas in morem Lirris lex praemonebat. - 'Hanc legem sic adimplebant Sacerdotes, quibus id sorte obtingebat. Manipulum ferebant in atrium Templi, excutiebant, & grana excussa& ventilata igne torrebant in sartagine perforata. Confringebantur inde mola molendinaria, ea via
197쪽
delicet qua fabae frangebantur, atque ex his confractis succernebant similaginis mensuram omer , quantum sufficeret huic vasculo implendo. Hanc similaginem perinde ac omnia farta oleo commisccbant, pugillum thuris adjungentcs, atque ad orientem agitabant,videlicet movebant huc 5 illuc, sursum &deorsum; postea adolebant in altari. Falx non poterat mitti in mesicm ante illam oblationem. Ab hac autem die , quo facta erat, nempe die decima-sexta mensis Nisan , septem septimanae , sive quadraginta novem dies numerabantur. PatriS-familias ea cura erat singulis diebus effari, qui dies ab isto termino numerarctur an prima , an secunda esset septimana CX scptem sepsimanis; & qui dies talis & talis septimanae. Verbi causa, die dccima- septima mensis Nisan, vcspere post occasum solis, cum dies ille inciperet, sic loquebatur in primo die: Hic primus dies, nempe decimus sextus, primus est primae hebdomadis omcr. Sequenti die ; hic dies est secundus primae hebdomadis , & sic reliquis diebus hebdomadis. Altera incunte licbdomade , dicebat patemfamilias, hic dies cst primus secundae hebdomadis, qui est octavus omer. Hunc-ce diem opinor eum cssic qui in Evangelio Lucae dicitur o. διων, .. ωσιν sabbatum secundo primum. Libellum habent Iudaei , in quo continetur ratio sic numerandi omer, sive quid quaque dic quisque pater-familias debeat dicere, ut rite Omer numeret, cujus primus terminus est mis-α. unde ratio
appellandi septimanas, sive sabbata distinguendi quae intereurrunt inter Pascha dc Pentecostem. Illa numeratio actus erat religiosus & praescriptus. Fiebat vespere, ea hora qua novus dies inciperet.
Redeamus ad festum Paschatis. Qui vel ob aegritudinem
vel ob peregrinationem, vel ob aliam quamcumque causam non potuerant in mense Nisan Pascha celebrare, id facere tenebantur altero mense, nempe jar die decima quarta. Si quis incircumcisiis aut aliqua labe pollutus de carne agni Paschalis comedere ausus fuisset', statim mors manu Dei illata sequebatur comes. Sic Deus interminaverat; quod & primis temporibus contingebat, cum quis corpus veri Agni non dijudicaret. Diuitiaod by Gooste
198쪽
Ad hae c alludens aiebat Paulus, ideo inter vos multi Asimi σimbecistes cst dormiunt mutii. Completis septem septimanili, sive clapsis quadraginta novem diebus a die decima sext. t mensis nisan, qui sequebatur se dies quinquagesimus ab hoc initio ,& sextus mensisset an , habebatur celeberrimus. Festum , inquam , crat Liciniae, quod a Graecis Pentecoste appellatur, quia esset , id est, quinquagesima dies. Josephus vero cana cum Hebraeis vocat Urta, id est, conrisonem , quia hoc-ce festo selemiae Pasthalo concluderetur. I cips.i selemnitas Christi veri Paschatis in die Pentecostes completa cst, cum Spiritus Sanctus in Apostolos descendit, tuncque perfecta cst Christianorum seges ab Apostolis demetenda. Festum Pentecostes diccbatur cliam δε- lemue meos, quia in co placciatae coctae ex novis frugibus de fermentatae offerebantur Deo : quae nimirum primitiae cssent L panis usitati & quotidiani. Ideo fermentatas illas esse oportuit. Ex his unam sumebat seminus Sacerdos , & altera dividebatur
inter omnes classes Sacerdotum quae tunc aderant; neque enim inferebantur altari 1, a quo removendum erat omne fermen
Lex quinquagcsimo die postquam exierant Israelitae ex AEgypto, data est in monte Sinai, ad quem pervenerunt tertia die mensis tertii ; de jussi Moyses ut in tertium diem parati essent ad eam recipiendam. Data ergo lex sexta die tertii mensis; qua Spiritus Sanctus novam lcgem seripsit, non ut prius in tabulis lapideis, sed in hominum cordibus. Meridiana luce clarius est omnia quae Judaeis obtigere in exitu AEgypti, fuisse vaticinia rerum quae fieri deberent initio Ecclesiae Christianae. Pentecoste licet festum selemiae, unius erat diei: non per septiduum aut Ochiduum celebrabatur, sive non habcbat octavam, ut putavit Genebrardus; dicebatur autem aserta, id est, con-c,sio, quia concludebat selemnes ritus Paschalis Judaici, S lemnia mystcria Paschatis Christiani. Elapsis sex primis anni ecclesiastici mensibus, die prima f. e septimi mensis, incipiebat annus civilis, in mense Tiseri, cujus primus dies clangore tubarum annuntiabatur. Agebatur ille
199쪽
sestus , t tubis, quae tunc sonabant, dictus festum Tubarum;& Rosta haschana , id est, caput anni, quod Deus sanctum esse
I ιυit .cap. R. voluit, praecipiens ut nullum servile opus in eo fieret, dc holocaustum peculiare offerretur. Putant Hebraei ad hoc-ce principium referendum tempus mundi conditi. Etenim veri simile est arbores suis exornatas fructibus protinus enatas esse inec hominem recens natum expectasse, ut terrae primo mandaretur semen , dc exinde nasceretur seges. Maimonides alle gat ex Aristotelis libro v m.Moralium sacrificia antiqua ueco tusque & conventus , qui sacrificiorum causa habebantur,
facta fuisse post collectionem fructuum & proventuum, quasi essent sacrificia pro respiratione facta. Ut prima die Tisti, sive
aequinoctium autumnale erat initium in robus mundi, Pascha quod celebrabatur vere novo , fuit principium mundi incorporci nempe Ecclesiae Christianae. L praxio. In decimam diem ejusdem mensis Tisti incidebat festum , quod appellatur expiatio e scilicci quia hac die praeceperat Deus , ut quisque animam suam affligeret , abstinens omni cibo & potu ue ideo Jejunium etiam dicebatur. Sic in Actibus. 7 tam dicit Paulus navigationem periculosam fuisse quia jam praeteriisset jejunium, decet intelli re hoc-ce festum, quod
occurrebat hyeme imminente, quando mare periculosum est.
Expiatio Sc dicebatur festum illud, quia in illo inerebatur Deo solemne piaculum; super quod summus Sacerdos , facta
confessione suorum peccatorum dc totius populi, coram Deo remissionem impetrabat, expians Tabernaculum, altare & omnes Istates itas. Hac die de non alia ille intrabat in Sanctum Sanctorum s lus e, cujus etiam aspechu ne pasccret oculos suos, praeferebat thuribulum , cujus fumo caligarent oculi ejus. Nec sine sanguiane, ut ait Apostolus, huc intrabat; Sanctum enim Sanctorumtyξus erae coeli, in quod Christus non penetravit nisi per proprium sanguinem. Summus Sacerdos proprio silmptu emebat vitulum sive juvencum, quem immolabat, recitata super cum propriorum peccatorum consessione. Accipiebat autem ab
Israelitis duos hircos caprarum, unum in peccatum, hoc est , Diqiij so by GOrale
200쪽
la sacrificium pro peccato, & alium in holocaustum. Duos autem illos hircos sistebat coram Deo ue postea sortem jaciebat uter sacrificari, uter vivus dimitti deberet. Sic definita scntentia hic immolabatur , alter abigebatur in desertum; Uterque typus Christi, quem definito consilio se prasilentia Dei traditum per manus iniquorum affigentes vos Judaei inter sis,ut his Petrus exprobrat in Actis. Hirco qui emittendus erat, illigabat ad ι. DCaput pannum coccineum in formam linguae , alligabat qu 'ue coccinum ad jugulum hirci mactandi, atque immolabat juvencum suum in hostiam pro peccato, item re hircum cui obvenerat sors pro Domino, qui scilicet sacrificandus erat. J, venci dc hirci sanguinem inferebat in Templum ; & utrumque commiscens aspergebat altare aureum , dc velum quo Sanctum Sanctorum a Sancto separabatur. Hircus emittendus extra Templum & urbem, ab Hebraeis,
nominabatur ad Azael, a Gmcli απ. - si Quo nomine deos
suoS tutelarcs , depulsores malorum appellabant,a Latinis emissarius. Vox Arael ambigua est; composita videtur ex ea,
capra, dc Aetat, hoc est, abiit, separavit, Quia hircus ille separaretur Zc dimitteretur extra Templum, deductus in desertum, oneratus populi peccatis , quorum confessionem sepereo faciebat Ponti sex. Ergo ille hircus Emissarius censebatur malorum depulsor; in caput enim ejus Pontifex omnia peccata populi rejiciebat. Ita Christus quem in ipso Templo Sacerdotes dignum morte judicaverant, extra portam passas est, peccatis hominum oneratus, quae morte sua piavit in monte Golgotha, sive Calvario, quasi dicas montem devolutionis , Verbo galgat, id est, devolvit, volutavit. Hircus emissarius praeceps devolvebatur, & sic occidebat. Non praetermitendum hac festa expiationis die , quae erat decima dies mensis Tisii, reparatas tabulas a Moysie, quo fregerat iratus ob adoratum vitulum.. Tunc populus luctu emendavit quod pravum facinus admiserat. Ideo in posterum e. 33 dies electus est ad solemne festum Expiationum. Sentiunt Hebraei Moysen ter jejunasse in monte per quadraginta dies prima vice. Secunda si tempus illud computetur a die quo lex Disiligod by Cooste