장음표시 사용
211쪽
i6L APPARA T V sfenes dicitur aedificasse altare ; certe ut sacrificaret, & esset. -- inqς Rd qWςm pii ς0ΠVςnirent : quod & fecit Iacob. Esto Π Α- com re debet ab Adamo usque ad Moysem traditam de Icriticiis doctrinam, simul & Christi fidem ι quae crat facrificiorum finis: nempe ut tuta illa ut annuntiarent mortem HuS, ut dictum est. Haec facrificialis doctrina non prorsus latuit gentes, quae omnes Ortum ducunt ex tribus filiis Noe . & duod 'm viderant observatum a Noacho & filiis ejus, ipsi mutati sunt. Sed oblivioni tradiderunt, quod praecipuum
rant sine emusione sanguinis non rcmitti peccata di sed alius erat quam animalium tinguis, qui inquinat potius quam mundat; nisi quatcnus excitat fidem Christi quod cum & ipsi Judaei fatis non intelligerent, fatagit Deus p Prophetas men-
carnes eud Eia mihi multitudinem vicIL
212쪽
gitari potest, nec alius cultus dignus est Dco. Displicebant
sine ulla ratione , qua carebant saepius carnalium Judaeorum sacrificia; qui de Christo non cogitabant, occupati solo delectu animalium, quasi pinguiora masis Deum placarent. Cum ea sit ratio veterum sacrificiorum , ut instituta sint in typos mortis Christi, non mirum est , si Deus illa ordinarit, Sc praescripserit ritus eorum omnes; quod absurdum esset cogitare ab eo factum, si a daemoniis illa primo adinventa essent.
Haec praenotare ingens operae pretium est; nulla enim alia observatio magis inducit in veram notitiam Scripturarum veterum di in quibus ubique mentio fit sacrificiorum ; quae sine se lidio legi non possunt, nisi animus hac praenotatione occupatus sit, his ce praestantius quidpiam sacrificium sisnificari Itaque cum tanta sit sacrificiorum dignitas , de illis diligenter disserendum, ea praesertim investigando, ex quibus clariora fiunt quae habent Codices sacri s adqciorum expositionem necessarium primum scire quid sit sacrificium, ex quibus fiebat, quo fiebat ritu, quae cum Illo conjuncta , a quo fieri poterat, in quo loco , quo tempore , quae fuerint diversae sacrifici rum species , quae sacrificia propria cuique festo, quae esset
participatio eorum. Sacrificium , ut ex praenotatis liquet, est mactatio sive mors
vivi animalis in poenam peccati, quod ipse qui illud offerebat, patraverat, aut pro quo suscipiebat Deo satisfacere. Dignus morte aeterna , ut Deum placaret, dabat pro se vicariam animam , ex suis propriis gregibus. Ergo sacrificia ostendebant quid commeruissent peccatum & peccator , mortem nempe dc ignem , dum mortem & combustionem victimae oculis ingerebant. Erant ergo veluti signa poenitentiae & expiationis piῆnora. . Animantiam, cx quibus sacra fiebant, genera sunt quinque:
boves, oves, caprae, turtures, & pulli columbarum. Haec utique talia genera erant, qualium erat & summa mansuetudo ,& maxima in terra Chanaan copia, & praecipuus in victu communi usus. Sicut ipsius generis, ita singulorum animalium ad sacrificia adhibitorum delectus summus habendus erat. . X. ho
213쪽
Vm ut inpetiginem , non osseretis ea Domino. Hinc factum ut quodque animal diliget ater explorari soleret, prius qui'
admoverctur ad aram. Maimonides, in Thestatu L 2 IC
. Lai maerd IchIS, cnumerat vicia quae animal temerarent
ris partes, oc quo Vitio quaeque posset astici notans Lo i , . i. . N m- ψδx V p sent tant Agnum vere sine macul i
214쪽
latus est Christus , & quae respersa est sanguine eius pretiosi. Post aspersionem sanguinis, bc detractam ci pcllem, victima concidebatur in partes, quae per collem, quo ad altare ascendebatur, dc rebantur cum pompa , & agitabantur ad partes Orientis, hoc esst, movebantur huc illuc, sursum & deorsum. Ardebat ignis perpetuus in altari quem nutriebat Sacerdos se, jicicias ligna mane por singulos dies. Adblebatur tota victima hoc igne , vel pars tantum pro genere sacrificii. In ascensu altaris, sive in colle, saliebant Sacerdotes victimae partes ; omnis cnim victima sale sitiebatur, ex lege. Sacrificiis libamina adjiciebantur. Quicquid osterebatur vini &similae una cum victima, appellabatur libamentum. In libamento Ferium dicebatur quod erat ex simit i, id est, farina mundissima, oleo & thure confectum, in clibano , aut sartagine , aut craticula coctum. Fertum erat etiam frumentum igne tostum. Pars incendebatur, pars secerdotibus tradebatur. Omnia ista, videlicet victima, vinum, simila sive serta dicuntur ab Hebraeis corbanoth , hoc est, dona Deo oblata, & ritu sacroconsumenda, inxerimcnda, cremanda, aut effundenda, aut ad sacras epulas adhibenda. Ferta autem magis proprie dicebantur Hebraice Acin echa, id est, oblatio, Graece Oblationes vcro ex animantibus appellabantur rabachim, Id cst, secrificia, zabach proprie cst mactare. Sacrificium a GraeciS nominatur μαα a 7.. macro. Ferta quae fiebant farina triticet vel hordeacea, cum vino augebantur , appellabantur serta libaminum. Omnia autem ferta super altari offerenda prius oleo subigenda crant, &superaddendum thus, ut praecipitur
in Levitico.Condiebantur sale, hoc est quod Virgilius fisi
fruges appellat. Haec in altari adolebantur ; vinum vero affundebatur ejusdem altaris crepidini. Cautum crat, ne quid se mentati, aut mellis altari supcrponeretur. Sartaginis autem dc craticulae , in quibus cocta serta, quM in furno non coquerentur, id discriminis ex Matinoni de Intererat, quod craticula instructa esset ora, quia mola quae in
hac coquebatur, mollis esset , ne autem cxcederet,ora cratIculae obstabat. Vas illud, quod a Vulgato interpreto appellat
215쪽
craticula, in nte dicitur Ic hes , quod poti is alienum cacabum, sue vas in quo aliquid ebullitur , denotat, quam
tunc inde excurrere non poterat. Praescribit Leviticus ciuibus mensum similae & olei constarent serta: quae coquentacti no, quae sartaginc , quae Craticuli, pro qualitate sacrificiorum
I pQxς x jugulari victima ue proprium autem
nus sacerdotum erat excipere sanguinem, Vsserre.&o aspergere altare, caeteraque munia obire. Ouin etiam ho-mmIDus alienta , Id est , non facerdotibus licebῆt pelle victimam exucre , candemque in partes dissecare , sed derdotum proprium munus erat sanguine victimae altare asper ere : -
doque sacrificaverunt in cessis,
218쪽
Elias quidem extra terram Juda coram Israelitis in monte Carmelo sacrificavit juvencum Deo vero, qui igne coelesti s crificium illud sibi placere , testatus est. Sed non idcirco p tandum est hoc Eliae sacrificio religionem Templi Hierosolymitani abrogatam ue imo vindicata est a Propheta zelo divino
adversus Baalim. Miraculum quod tunc editum est , narratur in tertio Regum. cap. I 8.
Nulla sacrificia fiebant nisi interdiu; nec aspergebatur sin- Tempus os guis , nis victimae quae de die esset occisa. Ubi sol occiderat, serendi saetia sanguis fiebat prophanus , scd ciun aspersio facta fuerat in die poterant adoleri membra & exta tota nocte. Matutinum sacria ficium fiebat, cum sol nondum ortus collustraret orientalem plagam. Vespertinum , ubi primam umbra Hus porrigebatur. Agnus Paschalis immolabatur inter vcsperas, hoc est, sole inclinante , nempe hora nona, quae tertia est nostra pomeridiana , qua Josephus cxpressis verbis dicit futile Agnum Paschalem mactandum ; qua hora contigit Jesum expirasse in cruce. Agnus in quotidiano sacrificio immolandus ita vinciebatur, Ut anteriora & posteriora ejus crura colligarentur quem ligationis modum Rabbini appcllant ligationem fac & jacebat cap te ad meridiem obverso, facie vero ad occidentem ι quo situ corporis videtur Christus obtulisse carnis suae sacrificium. Jam enumeremus diversas sacrificiorum species. Cum sa- saerifiei, utacrificium Christi se Deo Patri osserentis non posset ob multi- ςies diver-plicem virtutem uno sacrificii genere repraesentari, ideo plurimae sacrificiorum species fuere instituendae. Inter sacrificia alia crant sanctissima; alia levia, sive minus sancta, aut inscrioris sanctitatis. Quatuor sacrificiorum species inimonides admittit, holocaustum, sacrificium pro peccato, pro delicto ,& sacrificium pacificorum crificia autem illa erant vol privati alicujus, vel totius Israelis. De his speciebus juvat aliquid delibarc. Holocaustum, ut nomen , quod Graecum est, indicat, Holoeanstuditotum igne absumebatur. Hebraeis dicitur Hola, quod non aliud significat quam astensium t scilicet ascendebat victima ad altaris ignem, quo corrcpta abibat in fumum. Videntur autem Diuitiam by Gorale
219쪽
Graeci confudiste hola, ascensio cum dc .i., totus ectenim in quibusdam sacrificiis, ctiam quae holocausta nominabant, pamquaedam cedebat Sacerdotibus , vel laicis, a quibus oblata; ita tota hostia non consumcbatur igne. Ritus hujus sacrificii de e p. i. scribitur in Lcvitico. Ignis caelitiis demissus aliquando corripi c-bat victimam in holocaustum oblatam. Sacrificia, quae incendio absumebantur in altari, dicebantur Hebraice ische, id est, ignita , ab sch ignis. Res inanim
malae igni destinatae etiam dicebantur Rethora vel xethoreth, id est, sumtus, Graecis ε-i-Maro. quae incensa in fumos abibant. Nomen oblationis rerum inanimatarum, quae alio ritu 1 acro destruebantur, erat nefex, o. in libamen. Sacrificia alia voluntaria censebantur, alia necessaria. Qia e sponte-ultro, quoties luberet, offerri poterant, Uicebantur
voluntaria, etiam schelammim , id est , pacifica , ex suriam, quod est retribuere vel pace frui. Pacifica sacri ia ctiam salutaria dicebantur, nempe facta propter recuperatam salutem, dc ob res prosperas: Eucharistica, quia fiebant dum gratiarum actio redderetur. Sacrificia necessaria erant gemina pro pec cato & pro dolicho. Primum appellatur simpliciter πιε; α, - νι- pro peccato. Ita verba illa Pauli ad Hebraeos quibus Jesum in-
cap. ducit loquentem, homas GT oblationes cr holocautomata pro te
cato nolui ii , non sic intelligenda sunt quasi Deus non admiserit oblatum a Christi sacrificium pro peccatis hominum. In sente Graeco est, α ι πιμ aua χιαι. id est, Deus non delectatus fuerat antiquis sacrificiis, neque oblationibus , neque holocaustis, neque sacrificio quod dicebatur pro peccato. Similiterint. s. & in Epistola ad Romanos ubi Paulus dicit in Vulgata nostra tDeus filium siuum mittens in similitudinem earnis peccati, ct de peccato damnavit peccatum in carne. Illud de peccato in fonte Graeco m i αμαε ιαι intelligendum csst sacrificium quod pro pc cato dicebatur, in cujus similitudine venit IEs Us CHRISTUS. cap. s. v. xx similiter, cum in Epistola ad Hebraeos dicitur de Christo sine peccato anarebit expectantibus si in salutem , sensus , ut mihi videtur, est, quod non opus erit, ut in corpore suo offerat p. N. I, sacrificium pro peccato. Denique secunda Epistola ad Corinth,
220쪽
Tum qui non noverat peccatum pro nolis peccatum fecis, ncmpe sacrificium pro. peccato, ut nos efficeremur justitia Dei in Per peccatum intelligunt Hebraei vel voluntariam vel in prudentem praetcrgrcssionem legis divinae, quae nisi expiaretur , haberct poenam comitem a Deo immissam ; cum autem dc crederent Dierosque morbos, ut parturientium dolores , & immunditiem leprosorum , este alicujus peccati irrogata supplicia, idcirco sacrificia quae a leprosis & a puerperis osterebantur, numerant inter sacrificia pro peccato, id est , oblata ad placandum Deum, cujus ira provocata fuerat pec
Ut liqueat quid sit sacrificium pro delicto, quaerendum quid pro delict*intelligunt Hebraei per Ascham, quam vocem Latinus interpres rcddit delictam. Proprid Ascham reatuS est. Puta execratio, periurium, error, ignorantia. Praesertim culpa erat, ut ita dicam , incerta e ncmpe clim aliquIS certo non sibi conscius esset culpae alicujus, sive dubius an admisisset, necne , tenebatur, ne incurreret in odium Dei, certum piaculum facere , sive osserre sacrificium quod pro delicto appellabatur. Rem non satis cxplicat nomen delictam. Constat praescripta
fuisse sacrificia his qui culpae dubii crant, ut videre est in hoc
loco Levitici. Anima si peccaverit per ignorantiam, feceritque 7 unum ex his quae Domini lege prohibentur, ct peecati rea intelD-xerit iniquitatem suam. Fons sic reddi potest. Homo autem cum, peccaverit, se contra quodvis praeceptorum Domini , quod facere minime licet, fecerit , cses hoc fecisse non certo novit, reus tamenes. Pergit autem loqui Vulgatus interpres: Osseret arietem -- maculatum de gregibus Sacerdoti , Iuxi mensuram aestimationem que peccati ; qui orabit pro eo, quia nesiens fecerit, o dimisi
Saerificia sic distingui possimi, ut alia dicantur eonsecrati
nis, nempe Sacerdotum, quae describitur Emundationis pro viis. αν. s. puerpera; pro lcprose,pro seminifluo,& pro muliere menstrum
sa ibidem. Item expiationis , quae offerebantur pro sanctu, ',. rio, sive pro templo, & pro labe totius populi. Disiligod by Cooste