장음표시 사용
291쪽
tum esset, quis eorum verus existeret Pontifex ,
quὸd singuli eorum sese abdicationi Pontificatus subjecissent, quotiescamque ritὸ deliberatum esset, quis,
ωerus existeret, ita ut Sedes Apostolica vacare eenseretur; ae proindὸ ritὸ Concilium vel unum contendentium eonfirmandi , vel alium eligendi auctoritatem haberet. Ribertus Cardinalis Bellarminus Li-hro a. De conciliorum auctoritate Cap. I9. docet, Concilium Constantiense Sessionibus I v. & v. non
absolutὸ definiisse concilia Generalia habere a Christo potestatem supra Pontifices, sed tantam in eas dest,
tempore Sebismatis , quando nescitur , quis sit verus Papa, nam dubius Papa babetur pro non Papa, σproindὸ habere super illum potestatem , non est habere potestatem in Papam. Et infra subdit: Etsi Concilium sine Papa non potest definire nova Dogmata Fidei, potes tamen indicare tempore Sebimatis quis sit verus Papa, O providere Ecclesia de tera Pastore, quoia is nullus aut dubius est , O hoc est, quod rectὸ fecit Concilium constantiense. Idem cum Beliarmino asserunt Cardinalis Turreeremata, Sau- .derus, & Campegius, ut videre est apud Odoricum Radinaldum in Annalibus Ecclesiasticis ad annum MCcCCxv. Specialem etiam Dissertationem do Decretis Sessionum I v.&v. Concilii Constantie sis edidit Emmanuel Sebeluratius , in qua quatuor potissimum argumentis probat, Decreta harum Sessionum dubiae esse auctoritatis, primo , quia Decretum Sessionis xv. Concilii Constantiensis, Prout ad nos pervenit,genuinum non est.Secundo quia Decreta Sessionum xv. & v. sine debita &communi deliberatione ab una tantum Obedientia, videlicet Ioannis XXIII. eaque no
292쪽
integra , edita sent , protestantibus etiam contra illa Cardinalibus, & Galliae Regis Oratoribus. Tertio, quia Concilium Constantiens
Sessionibus I v. & v. non sufficientdr universam repraesentabat Ecclesiam. Postremo, quia nec Patres Constantienses, post trium obedientiarum unionem,nec Martinus V. Pontifex Maximus, haec Sessionum I v. & v. Decreta unquam confirmarunt . Haec sunt Emmanuelis Scheldratii argumenta , quae, ne longior sim, aliis Viris eruditis tractanda ac discutienda relinquo, nec plura addam his, quae de Sessionibus I v. & v. Concilii Constantiensis obiter dumtaxat.& historicd
D. Magnam prosecto laudem promerentur Patres Concilii Constantiensis, qui infestum illud ac diuturnum Schisma, quo discindebatur Ecclesia, tande m aliquando extinxerunt, nec dubito, quin pari aelo accensi ad vindicandam Catholicam Fidem, profligandosque id temporis Haereticos suam omnem impenderint operam. M. In asserenda Fide Catholica,& in exterminandis Haereticis, qui perniciosos errores temerario ausu spargebant , emicuit quammaximὀPatrum Concilii Constantiensis zelus. In primis , Sessione octava, Patres Concilii Constantiensis damnarunt doctrinam ac memoriam impii Haeresiarchae Ioannis mi gessi, ac praesertim ipsius Articulos quadraginta quinque , quorum alios ut nOtorie Haereticos, alios ut erroneos, quosdam ut scandalosos & Blasphemos, quosdam ut piarum aurium offensivos, nonnullos, ut temerarios de seditiosos proscripserunt. Ejusdem Haeresiarchae Li- m.VI. S os
293쪽
hros omnesaractatus & Scriptiones Igne damnarunt. Damnationem insuper ducentorum & sexaginta Articulorum ejusdem ab Universitate Oxoniensi factam approbarunt Patres Concilii Constantiensis , & illius Haeresiarchae ossa exin humari,& procul ab Ecclesiae sepultura secundum Canonicas & legitimas sanctiones projici debere jusserunt. Confixis erroribus Ioannis uri lusi , Patres Concilii Constantiensis Decretum ediderunt Sessione x III. de Communione sub unica specie a Laicis, iisque jejunis sumenda, adversus Bohemos Hussitas, declararuntque hanc Consiletudinem sumendi Communionem sub unica specie ad evitandum pericula & scaudata legitime in Ecclesiam fuisse introductam , licet tu primitiva Ecclesia Sacramentum Eucharistiae sub utraque specie Fidelibus porrigeretur, cum firmissime credendum sit, integrum christi Corpus Sanguinem tam sub specie panis, qudm sub specie vini veraciter contineri r unia calm ejusmodi consuetudo ab Ecclesia est Sanctis Patribus rationabiliter introducta,er diuti mὸ observata sit, habenda est pro lege , quam non licet reprobare, aut sine Ecclesiae auctoritate pro libito mutare. Vsaproptὸr dicere,quθd hanc consuetudinem aut Legem observare, sit Sacrilegum aut illicitum , censeri debet erroneum, pertinacirer asserenter repositum, tanquam Haretici arcendi sunt, cir gravi-εσr puniendi. Praesulibus, etiam sub poena Excom-araia laicationis, jusserunt Patres Concilii Conlian-xiensis , ut Presbyteros Communionem sub utra-R e specie ministrantes , tanquam Haereticos pu- irent, invocato etiam , si opus esset, brachii Sae - latis auxilio. Uentum est postea Sessione xv. ad
294쪽
yoannem Hussum , Haeresiarchae Ioannis di scipulum, cusus errores triginta, ac Libros damnarunt Patres Concilii Constantiensis , ipseque tanquam Hs reticus declaratus,& uti talis ab ordine Sacerdotali dejectus, & Curiae Saecularis judicio relictus , cumque resipiscere nollet, ac suos
ejurare errores, justo judicio per ignem e vivis sublatus est, sicut in superiori Colloquio ostendinaus . Triginta Ioannis errores a Patribus Concilii constantiensis damnati, ad istos sequentes revocari possunt. Primo , docebat, Ecclesiam constare solum Praedestinatis, ac subindὰ praesci- eos, seu reprobos , non esse partes, seu membra Ecclesiae. Secundo, negabat, Summum Pontificem esse Caput visibile Ecclesiae Romanae. Tertio, asserebat, nullum esse Dominum Ciνilem, nullum esse Praelatum, nullum esse Episcopum, dum est in peccato mortali. Quarto, dictitabat, Haereticos, si corrigi noluerint, saeculari judicio non esse tradendos, & obedientiam Ecclesiasticam, esse obedientiam secundum adinventionem Sacerdotum Ecclesiae. Quinto, essutiebat, singulos Sacerdotes jus & authoritatem praedicandi habere, illosque a Praedicationis ossicio, non obstante Excommunicatione, vel contrario mandato Papae, abstinere non debere. Propter hos & similes alios errores, Haeresiarcha Lutherus in Scripto, quod in fini Epistolarum Hu19 legitur,ait,Joannem Husifum magnis in excellentibus Spiritus Sancti donis ornatum, magnanimum fuisse, σ fortem Christi Mam rem, eumque Scriptis,dietisque suis doctrina Christianae consensisse, O' Mortem pro astertione veritatis tolerasse . Pollea subjungit: Si pro Haeretico baben-S a dus
295쪽
dus est Ioannes Hus , haud facilὰ quiyquam omnium , quos unquam Sol vidit, verὰ Christianus haberi pote .rit. Sed non animadvertit nefarius Haeresiarcha Lutherus, quod, dum magnis praeconiis Joanne smssum celebrat, sese proprio gladio confodit ac jugulat. Constat si quidem ex his, quae in superiOri Colloquio diximus, Ioannem Hussum propu gnasse usque ad extremum vitae spiritum multa dogmata , quae etiamnum tenet ac docet Ecclesia Romana , videlicet de septem novae legis Sacramentis , de Purgatorio, de invocatione Sanctorum,de incruento Missae Sacrificio &c. Vae tamen dogmata se execrari palam profitetur Lutberus . orsum ergo ille Haeresiarcha laudat Ioannem Ii um, assertorem multorum dogmatum, quae ipsemet Lutherus tanquam nefanda, impia, falsare sacrilega improbat, damnat, & detestatur in Ecclesia Romana. Certe Mensura O mensura, pon dus pondus, utrumque abominabile Domino . Sedrnisso Haeresiarcha Luibero , qui nullibi sibi constat,& calidum ae frigidum simul ex eodem Ore sperflat; alia percenseamus , quae Patres Concilii Constantiensis ad vindicandam contra Hereticos Catholicam fidem decreverunt. Sessione decima nona Concilii Constantiensis in Consessum Patrum introductus Hierondimus de Praga , errore Si ic les, & Joannis Hus eiuravit, & quidquid ii ctenus dixisset,eorum judicio subjecit,seque tuendae Ecclesiae Catholicae veritati temper daturum peram professus est, & Canonum severitati obnoxium fore , si contra sentiret aut praedicaret. Veraim, in Haeresim , quam ejuraverat, tanquam ad volutabrum sus tot cum relapsus nisset Hiero-
296쪽
unius de Praga, damnatus est a Patribus Concilii Constantiensis Seisione vigesima prima, & saec lari potestati traditus, per ignem & rogum perbre jussus est . Mitto alios errores , videlicet Mat ibat Grabonis, Nicolai Serurarii, & Τoannis Parvi, quos proscripserunt Patres Concilii Constantiensis , de his quippe erroribus sat superque egimua in superiori Colloquio. D. Edideruntne Patres Concilii Constantiensis aliquas Leges,seu Decreta pro reformatione morum, & instauratione Ecclesiasticae Disciplinae lM. Quod morum resormationis negotium attinet, maxima fuit in Concilio Constantiensi circa illud Cardinalium & Nationum disiensio . Nationes quippe Germanica & Anglica, urgente
Sigismundo Imperatore, morum reformationem
electioni Pontificis Maximi praemitti volebant τCardinales vero cum Nationibus Italica,Hispani- . ca,& Gallicana, prius Romani Pontificis electionem fieri dedere quam morum refbrmationem
contendebant, quia si MDrmatio fenda est de deformatis , qua major est , inquiebant, aut esse potes
in corpore deformitas , quam carere capite, O ace
. p balum esse η illa igitur prior tanquam magis necessaria debet esse Reformatio , quae eorpus ipsum ad ca put reformet, O informet. Id legitur in Protest, tione ab ipsis facta post Sessionem xxxv I I I.quam ex quatuor Codicibus MSS.edidit Emmanuel Sche Aratius Vaticanae Bibliothecae Praesectus.Ob illam Cardinalium ac Nationum circa Reformationem morum disi ensionem,de qua legi potest Gobesinus
Persona in sine sui cosmodromii, dilatum est istud 4 3 nesos
297쪽
negotium usque ad electionem Martini V.qui tam dein Sessione quadragesina a tertia , ut Patrum
Concilii Constantiensis Decreto de sebmovendis multiplicibus abusibus & reformandis moribus faceret satis, publicari iussit aliqua Statuta de exemptionibus , unionibus & fructibus Ben ficiorum ; de Simonia, dispensationibus, decimis, &- aliis oneribus Ecclesiasticis ; de Vita & honestate Clericorum, illorumque habitu & tonsura;de numero & qualitate Cardinalium; de scientia eorum , qui ad Episcopalem dignitatem provehuntur; de Reservationibus Sedis Apostolicae,de Annatis, & de aliis id genus . Caeterum , scribit Platina in Vitis Romanorum Pontificum , seu in Vita Martini V. de componendis moribus nimia licentia jam labefactatis tam Laicorum, quam Clericorum mentionem in Concilio Cotistantiensi factam quidem fuisse,sed,cum jam quartus ageretur Concilii annus, magno omnium Patrum, qui ei intererant, incommodo, placuisse Martino P . Pontifici Maximo rem tantam in aliud tempus magis idoneum transferre, eo maxime quod un quaeque Provincia suos haberet sensus, sua uoconsuetudines , quae tolli sine perturbatione rerum subito non possent. Ut autem de nimia procrastinatione conquerendi locus esse non posses,
Martinus6Sessione Concilii Constantiensis quadragesima quarta locum futuri Concilii Gener : is, de omnium consensu, designavit Civitatem Papiensem, ad quam cuncti tempore indicto convenire deberent. D. Fuitne revera celebratum Concilium
istu quod ad ἔςformationem moruina Martinu/ G
298쪽
Sessione quadragesima quarta Concilii Constantiensis indixerat Papiae congregandum lM. Elapso post finem Concilii Generalis
Constantiensis quinquennio, Martinus V. anno millestino quadringentesimo vigesinio tertio misit Papiam, seu Ticinum, Praelatos, qui concilium inchoarent, videliceri Petrum Donatum, Archiepiscopum Cretensem, Iacobum, Episcopum Spolatanum, Petrum, Abbatem De Misario Aquilej sis Dioecesis,ordinis S.Benedictini,de Leonardum de Florentia, Magistrum ordinis FF. Praedicatorum; sedis Apostolicae Nuntios, quos alii secuti sun cItaliae Praesules . Huic Concilio Papiensi clatum est initium mense Maio anni Mccccxx I I I.Sed,cum
nulli adhuc Episcopi Transalpini advenissent , d
praeterea pestifera lue Papiense Coelum esset lase ctum, consultius visum est Martino ri Pontifici Maximo mutare locum Concilii, illudque in Urbem Senensem transferte, uude dictum est Concistium Senense.
D. Concilium istud Senense debetne inter Concilia oecumenica , seu Generalia, annumc Iari ιM. Synodum Senensem Conciliorum Generalium numero, jure merito accenseri debere ,
quatuor, quae hic subjicio, momenta invictd probare videntur. Primum est, quod Martinus V. Pontifex Maximus , in Epistola quam anno 1wCccxxI 1 I.scripsit ad Aphonsum Aragoniae Re gem , Concilium istud Senas translatum appellet Geneνale his verbis: Quia, inquit in praedicta Epistola, exjusta ea a translatio concilii Generalis de
civita te Papiensi ad civitatem Senensem, per ipsuma
299쪽
concilium est decreta, Er approbata per Nos , Excellentiam tuam rogamus , ut operam facias, quod Praelati de segnis tuis veniant ad reformandum cum cateris Statum Ecclesiasticum O libertatem Ecclesia conservandam. Alterum momentum est, quod ipsa-met Synodus Senensis se Oecumenicam inscripserit in concessione Indulgentiarum iis , qui Haere licos ceperint,eosque in potestatem Inquisitorum aut ordinariorum tradiderint. Sic enim habet: Facrosancta SInodus Senensis in Spiritu Sancto legitimὸ congregata,uni.ersalem Ecclesiam reprs sentans, statuit oec. Tertium momentum petitur ex declaratione Concilii Basileensis,quod Sessione II.aperte innuit, se Sacris Constantiensi oe Senensi Generalibus Conciliis decernentibus atque ordinantibus, Auctoritate Apostolica intemeniente , fuisse ,σesse debiti legitimeque ae riιὸ congregatum σ initiatum. Marium momentum suppeditat Eugenius IV.Pontifex Maximus, Martini V. successor , qui in Constitutione Dudum, promulgata Sessione xv I. Concilii Basileensis , Concilium Senense, non minusquam Constantiense , Oecumenicum appellat: Sud.m, inquit, Sacrum Generale Basileense Concilium, per Generalium Constantiensis, o Senensis Conciliorum Statuta , Ordinationesque felicis recordationis Martini Papa V. ae nostras legitimὸ inchoatum, Oe. Addo etiam, Concilium Senense inter.
Concilia oecumenica annumerari debere, cum
pro fide Catholica & unitate Christiana, pro facienda reformatione morum , ac salicienda Ec
clesiae Disciplina fuerit a Summo Pontifice Marmtivo V. convocatum , quamvis ob temporis brevitatem & exiguum Praelatorum, nymς rum Pau in decreverit. Cum
300쪽
D. Cum Generale Concilium universa a repraesentet Ecclesiam, certὰ non video , qua ratione inter Concilia oecumenica annumerari possit Concilium Senense , cui pauci, ut mox t tinuasti interfuerunt Episcopi. M. Ex illo exiguo numero Episcoporum , qui Concilio Senensi interfuerunt, argui minimὰ potest , illud non fuisse Oecumenicum. Nam ad primam Synodum Constantinopolitanam , quae
celebrata est anno cccLxxx I. non omneS ex toto
orbe convenerunt Episcopi, sed soluin orientales , & tamen universalis Ecclesiae accedente consensu & approbatione , Oecumenica habita est, eamque ut talem susQpit ac veneratur Ecclesia Catholica. Ita pari quoque ratione, licet ad Concilium Senense frequentes ex tota Ecclesia non confluxerint Episcopi , quia tamen a Martiano V. fuit convocatum , & Eugenii In auctoritate approbatum, atque totius Ecclesiae consensu tanquam Oecumenicum susceptum , iure merito Conciliis oecumenicis accenseri debet.
D. Quid in Concilio Senensi gestum, quidve definitum fuit ἐM. In Concilio Senensi, cui praesuerunt . iidem jam laudati Sedis Apostolicae Nuntii, quos
primum Martinus m ad inchoandum Concilium Papiense miserat,damnatio Haeresum Wiclemsta-'rum & Hussitarum in Concilio Constantiensi facta confirmata est. Deind8, exauctorationis sententia in Petrum de Luna , olim Benedictum XIIDin sua obedientia nuncupatum, ab eodem Concilio Constantiensi lata, denuo fuit approbata ,