장음표시 사용
181쪽
CANONICAEI 27 Perpende, rogo, quia in hac praesumptione temeraria paX totius turbatur ecclesiae et gratiae contradicitur communiter omnibus effusae. In qua nimirum ipse tantum crescere poteris, quantum peneS temetipSum decreveris, tantoque maior 3 essiceris, quantum te a superbiae et stultitiae vocabulo restringis, atque in tantum proficis quantum tibi non studueris derogando fratribus arrogare. Humilitatem ergo, frater carissime, totis visceribus dilige, per quam cunctorum fratrum concordia et sanctae universalis ecclesiae unitas valeat curo stodiri. Certe Paulus apostolus cum audiret quosdam dicere: ου Ego sum Pauli, ego Apollo, ego vero Cephae o, hanc dilacerationem corporis dominici, per quam membra eius aliis quodammodo se capitibus sociabant, vehementis-Sime perhorreScenS, exclamavit dicens: si Numquid Paulus Is si pro VobiS crucifixus est, aut in nomine Pauli baptigatiu estis Θ n Si ergo ille membra dominici corporis certis eXtra Christum quasi capitibus et ipsis quidem apostolis subici partitialiter evitavit: tu quid Christo, universalis scilicet ecclesiae capiti in extremi iudicii es dicturus eXamine, qui cunctaao eius membra tibimet conaris universaliS appellatione Supponere Θ Quis, rogo, in hoc tam perverso vocabulo nisi ille ad imitandum proponitur, qui despectis angelorum legionibus secum socialiter constitutis ad culmen conatus est Singularitatis erumpere, ut et nulli subesse et solus omnibusas praeesse videretur λ ui etiam dixit: u In coelum conscens dam, Super aStra coeli eXaltabo solium meum. Sedebo u in monte testamenti, in lateribus aquilonis. Ascendam si super altitudinem nubium, similis ero altissimo n. Quid enim fratres tui omnes ecclesiae universalis epi-3o scopi nisi astra caeli sunt, quorum vita simul et lingua inter peccata erroresque hominum quasi inter noctis tenebras lucent Θ Quibus dum cupis temetipsum vocabulo elato
182쪽
praeponere eorumque nomen tui comparatione calcare, quid aliud dicis nisi In coelum conscendam, super aStra coeliu exaltabo solium meum Μ Θ An non universi episcopi nubes sunt, qui et verbis praedicationis pluunt et bonorum operum luce coruscant λ Quos dum vestra fraternitas despiciens s Sub Se premere conatur, quid aliud dicit nisi hoc, quod ab antiquo hoste dicitur: si Ascendam super altitudinem nu- bium ΜΘ Quae cuncta ego cum flens conSpicio et occulta Dei iudicia pertimesco, augentur lacrimae, gemituS Se in meo corde non capiunt, quod ille noster sanctissimus domnus io IohanneS. tantae abstinentiae atque humilitatis vir, familiarium seductione linguarum ad tantam Superbiam erupit, ut in appetitu perversi nominis illi esse conetur Similis, qui, dum superbe esse Deo Similis voluit, etiam donatae similitudinis gratiam amisit et ideo veram beatitudinem perdidit, ii quia falsam gloriam quaesivit. Certe Petrus a Stolorum primUS, membrum Sanctae et uniVersalis ecclesiae est; Paulus, Andreas. Iohannes quid aliud quam singularum sunt plebium capita Θ et tamen sub uno capite omnes membra. Atque ut cuncta brevis cingulo locutioniS astringam, aO sancti ante legem, sancti Sub lege, Sancti Sub gratia, omnes hi perficientes corpus Domini in membris Sunt ecclesiae con Stituti, et nemo se umquam universalem vocari voluit. Vestra ergo SanctitaS agnoScat, quantum apud Settimeat, quae illo nomine vocari appetit, quo vocari nullus a praesumpsit, qui Veraciter sanctus fuit. Num quidnam non, sicut VeStra fraternitaS noVit, per venerandum Chalcedonense concilium huius apostolicae sedis antistites, cui Deo disponente deservio, universales oblato honore vocati sunt Θ Sed tamen nullus umquam tali vo- 3ocabulo appellari voluit, nullus sibi hoc temerarium nomen arripuit, ne, si sibi in pontificatus gradu gloriam singula-
183쪽
Sed haec scio quia vestrae sanctitati ab illis oriuntur, qui vobis deceptiosa familiaritate deserviunt: contra quoSs peto ut Vestra fraternitas Sollerter invigilet, ne Se eorum verbis fallendum praebeat. Tanto enim maiores hostes credendi sunt, quanto magnis laudibus adulantur. Relinque
tales; et si omnino decepturi Sunt, saltem terrenorum hominum et non sacerdotum corda decipiant. si Sine morio si tuos sepeliant mortUOS SUOS s. VOS autem cum propheta dicite: u Avertantur Statim erubescentes, qui dicunt mihi: si Euge, euge s et rurSUS: si oleum autem peccatoris non
si impinguet caput meum s. Unde et bene quidam sapiens ammonet: si Multi sint pacifici tui, consiliarius autem sitis utibi unus de mille. Corrumpunt enim moreS bonos col- si loquia mala s. Antiquus enim hostis cum cor robustum inrumpere non valet, subiunctaS et infirmas personaS quac-rit et quasi contra alta moenia scalis appositis ascendit. Sic Adam per subiunctam mulierem decepit. Sic beato Iob cumeto filios occidit, infirmam mulierem reliquit, ut qui eius cor per Se minime poterat, Saltem, si psSSet, per mulieris verba penetraret. Quicumque ergo iuxta vos infirmi ac saeculareS Sunt, in Sua Semper perSuaSione atque adulatione frangantur, quia inde aeternas Dei inimicitias parant, unde ipsias perVerse amatoreS Videntur. Certe olim clamatur per apostolum: si Filioli, novissima si hora eSto, Secundum quod veritas praedixit. Pestilentia et gladius per mundum saeVit, gentes insurgunt gentibUS, terrae concutitur orbis, urbes cum habitatoribus suis terra 3o dehiscente sorbentur. Omnia quae praedicta sunt, fiunt. Rex superbiae prope est, et, quod dici nefas eSt, Sacerdo-
184쪽
tum ei praeparatur exercitus: quia cervici militant elati nis, qui positi fuerant, ut ducatum praeberent humilitatis Sed hac in re, etiamsi nostra lingua minime contradicat, illius virtus in ultione erigitur, qui Superbiae vitio per semetipsum specialiter adversatur. Hinc enim Scriptum est: , si Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam s. Hinc rursus dicitur: si Inmundus est apud Deum, qui exalb tat cor D. Hinc contra Superbientem hominem scriptum est: si Quid superbit terra et cinis λ s. Hinc per seme ipsam veritas dicit: si omnis qui se exaltat humiliabitur s. io Quae ut nos ad viam vitae per humilitatem reduceret, in semetipsa dignata est, quod nos ammoneat, demonstrare dicens: si Discite a me, quia mitis sum et humilis corde s. Ad hoc namque unigenitus Dei filius sermam infirmitatis nostrae suscepit: ad hoc invisibilis non solum visibilis, sed is etiam deSpectus apparuit: ad hoc contumeliarum ludibria, inlusionum probra, paSSionum tormenta tolerarit, ut Supe bum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam Solam Veraciter edocendam iS qui sine aestimatione magnus eSi umue ad aopaSSionem factuS est parvus Θ Quia enim originem perdiationis noStrae Se praebuit Superbia diaboli, instrumentum redemptioniS nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster inter omnia condituS Videri Supra omnia voluit elatus. Redemptor autem nOSter magnuS manenS Su- 2,pra omnia fieri inter omnia dignatus est parvuS. Quid ergo nos episcopi dicimus, qui honoris locum ex redemptoris nostri humilitate suScepimus et tamen Supe biam hostis ipsius imitamur λ Ecce novimus Creatorem nostrum de Suae celsitudinis culmine, ut humano generi 3odaret gloriam, descendisse; et nos de infimis creati, de is
185쪽
CANONICAEI 3Itrum minoratione gloriamur. Humiliavit se usque ad n strum pulverem Deus; et in coelo os suum ponit et super terram lingua pertransiit pulvis humanus et non erubescit: non metuit extolli homo putredo et filius hominis vermis 3 Reducamus ad animum, frater carissime, hoc quod per Sapientissimum Salomonem dicitur: u Ante tonitruum pra si ibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor n; ubi ediverso subiungitur: si Ante gloriam humiliatur n. Humiliemur igitur in mente, si conamur ad solidam venire celio situdinem. Nequaquam per elationis fumum oculi cordis obscurentur; qui, quanto magis excreVerit, tanto celerius evanescit. Pensemus quid noS praecepta ammoneant R demptoris nostri dicentis: si Beati pauperes spiritu, quia ipso-σ rum est regnum caelorum s. Hinc etiam per prophetam is dicit: si Super quem requiescit spiritus meus nisi super hu-u milem et quietum et trementem sermones meos Θ n Certe
cum Dominus ad humilitatis viam adhuc infirmantia discipulorum corda reduceret, dixit: si Si quis Vult primus esse,
si erit omnium minimus η. Qua in re aperte cognoScitur,ao quoniam ille veraciter Sublimis est, qui in suis cogitati nibus humiliatur. Formidemus ergo in illorum numero ascribi, qui primas in synagogis cathedras quaerunt et Salutationes in foro et vocari ab hominibus Rabbi. Qu contra discipulis Dominus dicit: RVos autem nolite vocarias u Rabbi; unus est enim ma Ster VeSter: Vos autem omnesu fratres estis. Et patrem nolite vocare vobis Super te si ram; unuS eSi enim pater UeStero.
Quid ergo, frater carissime, in illo terribili examine venientis iudicii dicturus es, qui non solum pater, Sed etiam 3o generalis pater in mundo vocari appetis Θ Caucatur igitur
malorum praVa suggestio, fugiatur omnis instigatio scan-
186쪽
EPISTOLAE S. GREGORΠdali. si Oportetis quidem si ut veniant Scandala, Verumtau men vae illi per quem veniunt s. Ecce ex hoc nefando elationis vocabulo ecclesia scinditur, fratrum omnium corda ad scandalum provocantur. Numquidnam mente excidit, quod veritas dicit Qui scandaligaverit unum de pusillis , si istis, qui in me credunt, expedit ei ut Suspendatur molau asinaria in collo eius et demergatur in profundum maris δεῖ Scriptum vero eSt: si Caritas non quaerit quae sua Sunis; et ecce vestra fraternitas Sibi arrogat et aliena. Rursum scriptum est: si Honore inVicem praeVenienteS n; et tu eum Ἀνconaris omnibuS tollere, quem tibi inlicite desideras singulariter usurpare. Ubi est, stater carissime, quod scriptum est Pacem habete cum omnibus et Sanctimoniam, sine
si qua nemo videbit Deum sy Ubi est quod scriptum est: si Beati pacifici, quoniam ipsi filii Dei vocabuntur ny is
Considerare VOS conVenit, ne qua radix amaritudiniS rursum germinans impediat et per illam coinquinentur multi. Quod tamen Si conSiderare neglegimuS, contra tantae elationis tumorem iudicia superna vigilabunt. Et nos quidem, in quibus talis tantaque per auSum nefarium culpa com- aomittitur, ServamuS quod praecepit veritas dicens: si Si pec- si caverit in te frater tuus, Vade et corripe eum inter te etsi ipsum solum. Si te audierit, lucratus eris statrem tuum. si Si autem non te audierit, adhibe tecum adhuc unum vel si duos, ut in ore duorum Vel trium testium Stet omne asu Verbum. Quod si non audierit eos, dic ecclesiae. Sisi autem ecclesiam non audierit, sit tibi sicut ethnicus et si publicanus s. Ego itaque per reSponsaleS meoS Semel
et bis verbis humilibus hoc quod in tota ecclesia peccatur corripere studui, per me scribo. Quicquid humiliter facere 3o
187쪽
debui, non omisi. Sed si in mea correptione despicior, restat, ut ecclesiam debeam adhibere. Haec itaque dicens omnipotens Deus fraternitati vestrae indicet, quanto circa VOS amore conStringor quantumque 3 in hac causa non contra vos, sed pro vobis lugeo. In qua tamen praeceptis evangelicis, institutionibus canonum, utilitatibus fratrum personam praeponere non pOSSum, nec eiuSquem multum amo.
Scripta autem sanctitatis vestrae dulcissima atque suaViSio sima de causa presbyterorum Iohannis et Athanasii suscepi, de qua vobis in subsequentibus Domino adiuvante reSpondeo, quia sub tantis tribulationibus circumfusus barbarorum gladiis premor, ut, non dico multa tractare, sed mihi respirare vix liceat.
1ue Data die kalendarum Iuniarum, indictione XIII. XLV.
Gregorius I papa Sabiniano diacono Constantinopolitano mandat, ut superiorem epistulam, propter voluntatem imperatoris scriptam, Iohanni, episcopo Constantinopolitano, reddat, quem refert sub occasione presbierieto Iohannis gesta transmisisse, quibus se oecumenicum patriarchum nominaret; severiores litteras subsecuturas esse; sibi rectam viam tenere propositum esse neque scelesto Uscabula conScutire. iun I. M. Η: lib. V. ep. s i, p. 344 . Ed. M: lib. V, ep. I9. Jam, Reg. 13 8 97I .
GREGORIUS SABINIANO DIACONO CONSTANTINOPOLITANO aue De causa fratris nostri viri reverentissimi Iohannis episcopi Constantinopolitani duas epistolas facere nolui, sed
Io. Iohannes presbyter Chalcedonensis et Athanasius monasterios. Μile in Isauria addictus, Constantinopolim ut haeretici delati suerant ; et Athanasius, contra cano-neS, in eccl. s. Sophiae crudeliter vapulaVerat. Ambo ad Gregorium appellarunt qui libens cauSam eorum SUScepit: V. ep. III, 32.24. De eodem V. not. 4, p. Ι4.2 S. I. e. de titulo universalis. 26. De Iohanne ConStant. V. not. 9, p, 3
188쪽
EPISTOLAE S. GREGORHuna breviter facta est, quam utrumque habere videretur a mixtum, id est et rectitudinem et blandimentum. Tua it que dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter V luntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittitur, de qua eius Superbia non laetetur. 9Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione presbyteri Iohannis gesta hic transmitteret, in qua Se paene per Omnem VerSum ycomenicon patriarcham nominaret. Sed spero in omnipotentem Deum, quia hipocrisin illius superna maiestas solvit. Miror autem, quod dilectionem tuam sapere iopotuit, ut permitteres domno imperatori persuaderi, quatenus ad me sua scripta de hac causa transmitteret, in qui-bUS ammoneret, ut cum eo pacem habere debuissem. Qui si iustitiam tenere vult, illum debuit ammonere, ut Se a Superbo Vocabulo compeSceret, et protinuS inter nOS paX is fuerat. Tamen qua calliditate a praedicto fratre nostro Iohanne factum Sit, SuSpicor, minime pensasti. Idcirco enim hoc ille secit, ut audiretur domnus imperator et ille
in Sua vanitate confirmatuS esse Videretur aut non a me audiretur et eius animus contra me irritaretur. Sed noS ao
rectam Viam tenemus nihil in hac causa aliud nisi omnipotentem Dominum metuentes. Unde tua dilectio in nullo trepidet, omnia quae in hoc Saeculo videt alta esse contra Veritatem, pro Veritate despiciat, in omnipotentis Dei gratia atque beati Petri adiutorio considat, vocem veritatiS recolat asdicentis: si Maior est qui in Vobis est, quam qui in mundos; et in hac causa quicquid agendum eSt, cum Summa auci ritate agat. Postquam enim defendi ab inimicorum gladiis nullo modo pOSSUmUS, pOStquam pro amore reipublicae arguntum, attrum, mancipia, VeSteS perdidimus, nimis igno- 3ominiOSUm CSt, ut per eoS etiam fidem perdamus. In isto
S. Alia: haec desideratur. 26. IOHANN., IV, 4. T. De Iohanne presb. V. not. Io, 3 o. Vide not. 8, p. 69; not. 22, p. I 33. P. I 23.
189쪽
enim sceleste vocabulo consentire nihil est aliud quam fidem perdere. Unde, sicut tibi iam transactis epistolis scripsi, numquam cum eo procedere praeSumaS.
3 Gregorius I papa universis episcopis Galliarum, qui sub regno ChiI- diserti sunt, se Vergilio, episcopo Arelatensi, vices suas secundum antiquam consuetudinem commisisse nuntiat; cuius privilegia ut observent, praecipit. 191ν
io GREGORIUS UNIVERSIS EPISCOPIS GALLIARUM, UI SUB REGNO CHII DEBERTI SUNT Ad hoc divinae dispensationis provisio gradus et diversos constituit ordines esse distinctoS, ut, dum reVerentiam min res potioribus exhiberent et potiores minoribus dilectionemas impenderent, una concordiae fieret ex diversitate contextio et recte officiorum gereretur ammini Stratio Singulorum. Neque enim universitaS alia poterat ratione Subsistere, nisi huiusmodi magnus eam disserentiae ordo servaret. Quia vero creatura in una eademque aequalitate gubernari velao vivere non poteSt, coelestium militiarum exemplar nos instruit, quia, dum sint angeli, sint archangeli, liquet, quia non aequales sunt, Sed in potestate et ordine, Sicut nostis, dissert alter ab altero. Si ergo inter hos qui sine peccato sunt ista constat esse distinctio, quis hominum abnuat huicas se libenter dispositioni summittere, cui novit etiam angelos
a. Haee etiam epistolae desi- uxore Chilperici fratris trucidatus derantur. est an. S7S. Cis. GREG. TURON.11. Childebertus, Sigeberti viri Hist. Franc.. lib. IV, 27, SI in M. Brunichildae et Austrastae regis G. H, pp. I 62, I 86. filius, cuius pater a Fredegonda
190쪽
oboedire Θ Hinc etenim pax et caritaS mutua Se Vice complectuntur, et manet firma concordiae in alterna et Deo placita dilectione sinceritaS. Quia igitur unumquodque tunc salubriter completur officium, cum fuerit unus ad quem possit recurri prae SituS, , idcirco oportunum esse perspeximuS in ecclesiis, quae Sub
regno praecellentissimi filii nostri Childeberti regis sunt,
SecUndum antiquam consuetudinem fratri nostro Vergilio Arelatensis civitatis episcopo vices nostraS tribuere, quatenus et catholicae fidei integritas, id est sanctarum quattuor losynodorum, Deo protegente Sollicita devotione Servetur et, si inter fratres consacerdotesque nostros aliqua evenerit forte contentio, auctoritatis Suae vigore, vicibus nempe Sedis apostolicae functus, discreta moderatione compescat. Cui etiam iniunXimus, ut, si quarundam causarum tale fuerit certamen i , EXOrtum, in quo aliorum praesentia opus sit, congregatis Sibi numero competenti fratribus et coepiscopis nostris salubriter se ata hoc aequalitate discutiat et canonica integritate definiat. Si quam vero contentionem, quod longe faciat divina potentia, de fidei causa evenire contigerit aut negotium Ioemerserit, cuius vehemens Sit fortasse dubietas, et pro sui magnitudine iudicio apostolicae sedis indigeat, examinata diligentius veritate, relatione Sua ad nostram Studeat perducere notionem, quatenUS a nobiS valeat congrua sine dubio sententia terminari. asEt quoniam necesse eSt, ut ad eum cui nostras vices
indui Simias, quotiens oportere perSpexerit, pro facienda collatione aptis debeant episcopi temporibus convenire, horta-8. Vergilius sedit in cathedra Arelatensi ab an. i 88 ad an. 6io pallio donatus an. J9i. Ad eumdem V. ep. I, 4S; VI, 3i; IX, 2I6, 2I8, 224; XI, 38, 4 S.
II. Prudenter iuxta HART-MANN - silet Gregorius de quinta Oecumenica Synodo, cum ecclesiae Galliarum inter defensores trium capitularum eSSent. 28. De synodo provinciali v. not. S, p. IIO.