장음표시 사용
201쪽
matur inlicitum. Nam plerumque etsi non amore iustitiae, metu examinis abstinetur ab hoc quod omnium notum est posse displicere iudicio. Hanc, fratrum carissime, obServantiam nostris relinquendam posteriS teneamus et omnia, s quae ad eruditionem nostram Sacris apicibuS Scripta sunt, meditemur atque ad ea, quoScumque poSSUIDUS, incitemUS. Certum quippe est, quia Si toto corde praeceptis nos Salutaribus occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia,
dum in his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubioto deceptionis excludimuS. De his itaque quae superius dicta sunt fraternitatem Vestram auctore Deo VolumuS Synodum congregare atque in ea reVerentissimo fratre nostro Aregio episcopo et dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate mediantibuS Omnia, quaeis Sanctis canonibuS, Sicut praediXimus, Sunt adversa, districte sub anathematis interpositione damnentur, id eSt, ut nullus pro adipiscendis ecclesiasticis ordinibus dare aliquod commodum praesumat Vel pro datiS accipere, neque ex laico habitu quisquam repente audeat ad locum Sacri regiminis Io perVenire, neque ut aliae mulieres cum sacerdotibus habitent, nisi hae, quae SacriS, ut praedictum eSt, canonibus sunt permiSSae. De quibus cunctis reverentissimus frater noster Syagrius episcopus cum omni synodo dilectissimo filio nostro Cyriaco abbate remeante nobi S quae acta fue-as rint, Studeat nuntiare, ut suptiliter agnoscentes, quid et cum qua cautela Vel qualiter Sit decretum, omnipotenti Deo de vita vestra ac moribus gratias inceSSabiliter persol 'amuS.I3. Aregius episcopus Vapicensis dem V. ep. IX, 7 I9; XI, 42, 44. Gap) urbis Galliae Narbonensis, I 4. De Cyriaco abbate V. not. 9, in hodierno Delphinatu. Ad eum- p. III.
202쪽
Gregorius papa a Brunichilda, regina Francorum, licentiam legati mittendi petit, qui Gallicos sacerdotes coerceat.
GREGORIUS BRUNIGILDAE REGINAE FRANCORUM Cum scriptum sit: si IuStitia elevat gentem, miSeros si autem facit populos peccatum v, tunc regnum Stabile creditur, cum culpa quae cognoscitur citius emendatur. Multorum igitur ad nos relatione pervenit, quod dicere sine roafflictione cordis nimia non Valemus, ita quoSdam incerdotes in illis partibus impudice ac nequiter conVerSari, ut et audire nobis opprobrium et lamentabile sit reserre. Ne ergo, postquam huius nequitiae huc uSque se tetendit opinio, aliena praVitaS aut nOStram animam aut regnum Ve- I, strum peccati sui iaculo feriat, ardenter ad haec debemus ulciscenda conSurgere, ne paucorum facinuS multorum FS- sit esse perditio. Nam cauSa sunt ruinae populi Sacerdotes mali. Quis enim pro populi se peccatis intercessor obiciat, Si Sacerdos, qui exorare debuerat, graviora committat λ ao Sed quoniam eos quorum haec locus est insequi nec Sollicitudo ad requisitionem nec Zelus excitat ad vindictam, scripta ad noS VeStra diScurrant, et personam, Si praecipitis,
cum vestrae auctoritatiS aSSenSu tra mittimuS, quae una cum aliis sacerdotibus haec et Suptiliter quaerere et Secun- a,
dum Deum debeat emendare. Nec enim sunt dissimulanda quae dicimus, quia qui emendare potest et neglegit, participem se procul dubio delicti constituit. Providete ergo
203쪽
animae VeStrae, providete nepotibuS, quos cupitis regnare feliciter, providete provinciis et, priuSquam creator noStermanum suam ad seriendum excutiat, de correctione huius sceleris Studiosissime cogitate, ne tanto postmodum acriuSs seriat, quanto modo diutius et clementer expectat. Scitote autem, quia magnum Deo nostro sacrificium placationis ossertis, si tanti labem facinoris de vestris citius finibus amputatiS.
Data die X halendarum Iuliarum, indictione IIII.
Gregorius I papa universis episcopis Dalmatiae mandat, ut, si Honoratus diaconus reprobetur, de moribus episcopi Salonitaui eligendi sibi renuntient. Conceditque, ut quem omnes elegerint consecrent, excepto Maximo qui ambitui deditus dignitate privetur.
GREGORIUS UNIVERSIS EPISCOPIS PER DALMAIIAS Oportuerat quidem fraternitatem VeStram divini respectu iudicii clausis carnalibus oculis nihil quod ad Deum pertinet
I. Nepotibus: scit. Theuderico et Theudeberto, Childeberti filiis, quorum alter in Burgundia, alter in Austrasia regnabat. Vide ad eosdem ep. VI, 49; XI, 47, SO I7. Dalmatia, provincia Illyrici ecclesiastici, cuius metropolis Salona nunc Spalato erat. An. S93 cum, obitu Natalis episcopi, Sedes Salonitana vacaret, Maximus clericus, aula Bygantina lavente, vi solium episcopalem occupavit ep. IV, 2M, minas Gregorii contemnens, qui et apud Mauricium questus est et ad Suum tribunal usurpatorem Vocavit ep.VI, 3, 2S . Attamen nec MaXimus papam adiit nec eius fautores ab eo instigando cesSarunt donec, Callinico exarcha Ravennae creato, statutum suit ut Maximus canonico iudicio Ravennae se subiiceret coram Mariniano episcopo. Castorio diacono a post. Sed is et - Maximo postulante - Constantio
204쪽
et rectam mentis intentionem omittere, nec cuiuslibet ii minis faciem rectitudini iustitiae praeponere. Sed postquam ita moreS vestri saecularibus sunt traducti negotiis, ut oblivi- Scentes omnem sacerdotalis in vobis honoris tramitem cunctumque superni metus intuitum, non quid Deo sed quid vobis splaceat Studetis explere, necesse habuimus, haec ad vos di- Strictiora Specialiter scripta transmittere, quibus ex beati Petri principis apostolorum auctoritate praecipimus, ut nulli penitus extra conSenSum permiSSionemque noStram, quantum ad episcopatus ordinationem pertinet, in Salonitana civitate IomanuS praeSumatis imponere, nec quemquam in civitate ipsa aliter quam diximus ordinare. Quod Si contra haec qui' piam vel sponte vestra, vel a quolibet coacti praeSumps ritis vel temptaveritis agere, decernimus, vos Dominici corporis et sanguinis participatione privatos, quatenuS ex eadem I, ipsa adtrectatione vestra vel Voluntate tranSgrediendae praeceptionis nostrae, a caeleStibuS miSteriis alieni, nec quem ordinaveritis habeatur episcopuS. Nos namque nullum, cuiuS vita reprehendi poteSt, ordinari volumus temere. Et si Honoratus diaconus indignus Ostenditur, de Vita moribusque ao eius qui electus fuerit nobis renuntiari volumus, ut quicquid in hac re agendum eSt cum conSenSU nΟStro Salubriter permittamus impleri. Confidimus enim in omnipotentem Dominum, quia quan-
postquam ad poenitentiam est adductus ritu a Gregorio Statuto, pallio est donatus et postea pia familiaritate cum papa USUS eSt. Tota haec de Maximo controversia ait GRISAR, S. Gregorio M., Roma, I9O4, p I79 in nota maximi est momenti ad historiam ecclesiasticae disciplinae conficiendam. Cfr. epp. quae sequuntur. 2o. Honoratus ecclesiae Salonitanae integerrimus archidiac
nus, Natali episcopo, nimis gulae illecebris faventi, invisus atque ideo in Salonitana synodo iniuste accusatus v. ep. III, 32 et compulsus ut ad presbyteratus ordinem accederet: postque Natalis obitum t. S9a - marti S93 Maximi in sede Salonitana occupanda adversarius; V. ep. III, 46
205쪽
CANONICAEIS Itum ad intentionem nostram pertinet, numquam quod nO- Stram graVare poSSit animam, nunquam fieri sinimus quod Vestram gravare possit ecclesiam. Sin vero in qualibet persona ita omnium voluntarius conSenSUS acceSSerit, Ut au-ue ctore Deo digna sit, et non sit qui ab eius ordinatione dissentiat, hanc a vobis in eadem Salonitana ecclesia ex praesentis epistolae nostrae concessa licentia volumus conSecrari. Excepta dumtaxat persona Maximi, de qua ad nos multa mala perlata sunt. Quae si ab appetitu maioris ordinis non Io ceSSat, restat ut arbitror quatenus subtiliter discussa ipso quoque in quo est ossicio careat. LI.
Gregorius I papa Maximo, praesumptori Salonitatio, ordinatoribusque eius, donec eum vera imperatoris iussione ordinatum corvi erit, sacris interdicit. 194, upr.
GREGORIUS MAXIMO PRAESUMPTORI IN SALONA Licet cetera cuiuspiam talia vitae sint merita ut nihil sit,ao quod ex sacerdotalibus valeat ordinationibus obviare, tamen solius nefas ambitus severissima canonum districtione damnatur. Cognovimus itaque quod vel subrepta vel simulata piissimorum principum iussione dum vita dignus non fueris, te ad sacerdotii ordinem cunctis venerabilem prorupisse. Quod aue nos ideo sine ulla hesitatione credidimus, quia vitam aetatemque tuam non habemus incognitam, ac deinde quia serenissimi domini imperatoris animum non ignoramus, quod Se in causis sacerdotalibus miscere non soleat, ne nostris in aliquo
206쪽
peccatis gravetur. Additur inauditum nefas, quod post interdictionem quoque nostram, quae Sub excommunicatione tua ordinantiumque te facta est, caeSis presbyteris, diaconibus, ceteroque clero, manu militari diceris ad medium deductus. Quam rem nos consecrationem dicere nullo modo pOSsumuS, squia ab excommunicatis est hominibus celebrata. Quia igitur Sine ullius exempli forma violasti talem tantamque sacerdotii dignitatem, praecipimus, ut uSque dum dominicis vel respon- Salis nostri cognoverimus apicibus, quod non resumpticia, sed vera fueris iussione ordinatus, nullatenus tu ordinat Ioresque tui adtrectare quicquam praesumatis sacerdotalis officii, neque usque ad rescriptum nostrum ad cultum vos sacri altaris accedere. Quod si contra haec agere praesumpseritis anathema vobis sit a Deo et a beato Petro apostolorum principe, ut contemplatione iudicii vestri ceteri S quoque ca- istholicis ecclesiis ultionis Vestrae praebeatur exemplum.
Grerorius I papa Maximum Salonae, qui episcopatum arripuit, sacra coiitra interdictum procurare ausum saepiusque frustra vocatum, intra diest laiula Romam et evire iubet. Quod scripserit serenissimos dominos, ut ao causa per legatos Salatiae cognosceretur, praecepisse, se nec ea praecepta accepisse et scire dominos se tu causas sacerdotales non miscere. Paulinum episcopum et Honoratum archidiaconum iniuriis assci vetat.
GREGORIUS MAXIMO IN SALONA UI EPISCOPATUM ARRIPUIT Dum scriptis nostris quaesitis quibusdam excusationibus differs oboedientiam exhibere, dum pro veritatis satisfactione
207쪽
totiens a nobis ammonitus venire postponiS, his quae adversum te dicta sunt fidem ex hoc magis adcommodaS et, vel si qua alia deesse videantur, quae graVent aut noceant, id agis, ut sola te dilatio faciat et accuset esse culpabilem. 5 Humiliare tandem et oboedientiae te summitte atque ad nos sine excusatione aliqua Venire sestina, ut requiSita et cognita veritate secundum Dei timorem, quicquid aequum canonicumque fuerit, decernatur. Certus enim esto, quia
iustitiam tibi et canonum statuta servabimus atque cauSae Io tuae revelante Domino Veritatis auctore amicum iustitiae
finem imponimus. Nam quod ais, ut illic personam dirigere debeamus, qua praesente de his quae dicuntur possit esse
probatio, eSSet utcumque excusabile, Si umquam ratio ei qui accusatur necessitatem probationis imponeret. At postis quam non tibi, Sed accusantibus hoc onus incumbit, ad nos, Sicut praefati sumus, dilatione cessante venire non desinas: et aut sine mora aderit accusator, qui ea quae desimoniaca heresi vel aliis dicta sunt congruenti probatione suffulciat, aut certe in his quae ad salubritatem negotii ipsius
Io pertinent interveniente beato Petro apostolorum principe dispensatio iusta proveniet, quatenuS nulla nos ante Deum dissimulatione pro eo, quod haec ad nostram conscientiam perVenere, reatus poSSit culpa confundere. Quod vero indicas serenissimos dominos, ut illic debeat esse cognitio, as praecepiSSe, nOS quidem nullas eorum de hac re alias, nisi ut ad nos venire debeas, iussiones accepimus. Sed et si forsitan pro reipublicae suae utilitate, quae divina sibi largitate conceSSa est, multa cogitantibus et in diversis sollicitudinibus occupatis Suggestum est et eorum eSt iuSSio per 3o obreptionem elicita, postquam et nobis et omnibus notum
est piissimos dominos disciplinam diligere, ordines SerVare,
canones venerari et in causiS Se sacerdotalibus non miscere,
I 4. Cis. Dig., XXII, 3, 2Ι: u semper necessitas probandi incumbit
208쪽
instanter exequimur, quod et illorum iuvat animam atque rempublicam, et ad quod nos terribilis tremendique iudicis respectus impellit.
QuieScere ergo a cunctis excusationibus et huc adesse non disseras, ut veritatis indagatione roborati causae tuae standem terminus imponatur. Quod autem valde te perti-meScere ac omnino trepidare cognovimus, ne hoc sortasse in te ulciscamur, quod sine nostro consenSu ad sacerdotalem cognosceris ordinem inordinate prorupisse: int terabilis quidem culpa est, sed hanc secundum iussiones Ioserenissimi domini imperatoris, si nequaquam amplius in contumaciae tuae errore perstiteris, laxamus atque de hac re contra te minime movemur. Sed alia quae nobis dicta sunt inrequisita praeterire non patimur. Quia vero dudum scripta tibi tranSmisimuS, ut, quoad- IS
usque Voluntatem eiusdem Serenissimi domini cognosceremus, miSSarum Sollemnia celebrare niolo modo auderes, sed tu velata mente agisti callide, ne eadem Scripta SuScipereS, qtiae tamen eorum eSSet Sententia, quoquo modo
cognovisti, sed Servare noluisti, ideoque ea quae tibi prius ao Scripta transmisimuS confirmamus, ut missarum sollemnia celebrare non audeaS, donec omnia quae contra te dicta sunt suptiliter inquisita fuerint ac discussa. Qui si per-Ver,o forsitan auSu celebrare praesumpseris, ab interdicta pridem communionis interminatione liberum te non eSSe ascognoSca S. Nam si etiam alii excessuS desint, pro hac S lummodo culpa Superbiae dominici te corporis ac sanguinis communione priVamus. Pro qua re oboedientiam quam decet exhibens ad nos summopere, Sicut diximus, Venire festina, ita ut triginta dierum Spatium habeas, quatenus iter sotUUm praepareS et Omni excusatione postposita huc adesse non disseraS.
209쪽
Si qua autem a iudicibus vel manu militari seu a populo ad contradicendum itineri tuo occasio suerit exorta, qua calliditate agatur, agnoscimuS. Ipse ergo iam VideaS, quam vel hic hominibus vel in futuro iudicio omnipotentis Deo de tua reddas obligatione rationem, qui districtam in
te ex tuo contemptu provocaSti Sententiam. Praeterea pervenit ad me, quia Paulinus frater et coepiScopuS meus et Honoratus ecclesiae Salonitanae archidiaconus, pro eo, quod praesumptioni tuae noluerint prae- Io bere conSenSum, graVeS a te molestias patiantur, ita ut datis fideiussioribus sint constricti, quatenus eis civitatem Vel domos suas egredi omnino non liceat. Quod i sita est, vel sero iam ad sensum Salutis rediens Scriptis praeSentibus acceptis ab utrorumque te suspende molestia, ut ei S
is libera sit licentia vel ad me veniendi. Si voluerint, Vel quin libet alibi pro suis utilitatibus proficisci. LIII.
Gregorius I papa clero et nobilibus Salonitanis scribit, ne Maximum sibi in odio esse putent. Quem ut Romani veniat, impellere eos iubet. ao Praeter Paulinum episcopum et Honoratum archidiaconum Maximi societate abstinere neminem miratur. 196, ian.
GREGORIUS DILECTISSIMIS FILIIS CLERO, NOBILIBUS SALONIS CONSISTENTIBUS Pervenit ad me, quod quidam perversae mentiS homines, ut dilectionis vestrae animos vulnerarent, vobis insinuare conati sunt, quia ego contra Maximum quodam odio mo-7. Paulinus episcopus TauriacenSiS, proV. Bruttiorum. Vide ad eumdem ep. I, 8, 39
210쪽
Vear et non magi S quae canonica, sed ea quae furoris sunt exequi concupiscam. Sed absit hoc, absit a sacerdotali animo, ut in qualibet causa privato Zelo moveatur. Ego autem et vestrae dilectioni providens et meae animae omnipotentis Dei iudicium pertimescens eiusdem Maximi causas ssuptiliter exquiri desidero, si nullis criminibus pressus, quae sacro ordini contradicunt, si non per Simoniacam heresem, id est praemia quibusdam se eligentibus praebendo, ad S cerdotale pertingere ossicium conatur. Tunc liber pro vobis apud Dominum intercessor erit, si non obligatus de suis ad io
locum intercessionis Venerit. Cuius tamen iam culpa superbiae in aperto monStratur, quod evocatus, ut ad nos venire debeat, diversis excusati nibus renititur, refugit, metuit. Unde ergo trepidat, si eum de his quibus inclamatus cst conscientia non accusat λ Ecce Iscnim iam diu dilectio vestra sine pastore eSt et, sicut vobis Omnipotens Deus innoteScat, vehementer destitutioni vestrae et medullitus ex toto corde compatior. Audio enim,
quae in grege Domini dilacerationes fiunt. Sed cum pastor deest, quis contra lupos invigilet λ Ideoque praedictum ao
Maximum, ut huc ad nos Veniat, urguete, quatenus, Si hunc innocentem invenire possumus, confirmemuS, Sin Vero ea quae de ipso dicta sunt vera patuerint, non iam tamdiu dilectio vestra per interpoSitionem personae eius destituta sit. De me enim certum tenete, quia neque odio neque pri- as vati studii Zelo contra eum movear; sed quicquid canonicum iustumque fuerit, auctore Domino decerno. Miratus autem valde sum, quia in tanto Salonitatiae ecclesiae clero vel populo vix duo ex sacris ordinibus inventi Sunt, frater scilicet et coepiscopus meus Paulinus et dilectissimus 3o filius meus Honoratus archidiaconus eiusdem eccleSiae, qui communicare Maximo sacerdotium rapienti minime consenti-