장음표시 사용
171쪽
CANONICAEIIT autem dicturi sumus, qui populum Dei cui indigne praesumus peccatorum nostrorum oneribus premimus, qui quod per linguam praedicamus per exempla destruimus, qui iniqua
docemus operibus et sola voce ea quae Sunt iusta praetendis mus λ Ossa ieiuniis atteruntur, et mente turgemuS. CorpUS despectis vestibus tegitur, et elatione cordiS purpuram Superamus. Iacemus in cinere et excelsa respicimus. Doctores
humilium, duces superbiae, ovina facie lupinos dentes abscondimus. Sed quis horum finis est, nisi quod hominibus sua-ro demus, Deo autem mani sesti sumus λ Quamobrem providentissime piissimus dominus ad compescendos bellicos motuS pacem quaerit eccleSiae atque ad huius compagem sacerdotum dignatur corda reducere. Quod quidem ego opto atque, quantum ad me attinet, serenissimis iussionibusis oboedientiam praebeo. Quia vero non causa mea, Sed Dei eSt, et quia non SoluS ego, Sed tota turbatur ecclesia, quia piae legeS, quia Veneranda synodus, quia ipsa etiam domini nostri Iesu Christi mandata superbi atque pompatici cuiusdam sermonis inventione turbantur, pii Ssimus dominus locum Secetao VulneriS atque reSiStentem aegrum augUStae Vinculis auctoritatis astringat. Dum enim ista reprimitis, rempublicam sublevatis; et dum talia reciditis, de regni vestri prolixitate
Cunctis ergo evangelium Scientibus liquet, quod voceas Dominica sancto et omnium apostolorum principi Petro apO- Stolo, totiuS eccleSiae cura commissa est. Ipsi quippe dicitur: si Petre, amaS me Θ paSce oves meas n. Ipsi dicitur: si Ecce satanas expetiit cribrare vos sicut triticum; et ego u pro te rogavi, Petre, ut non deficiat fides tua; et tu ali-3o siquando converSUS confirma fratres tuosis. Ipsi dicitur: si Tu es Petrus, et Super hanc petram aedificabo ecclesiam
9. Quid p. II 6, r. IS - absc0u- sanctitas pro hypocrisi depingitur. dimusJ Verba haec directe perso- 27. IOHANN., XXI, IJ. nam ieiunatoris attingunt, cuius 3Ο. LUC., XXII, 3I.
172쪽
EPISTOLAE S. GREGORIII i 80 meam, et portae inseri non praeValebunt adversus eam; si et tibi dabo claves regni coelorum: et quodcumque liga- si Veris Super terram, ligatum erit et in coelo, et quodcum-u que SolveriS Super terram, Soluta erunt et in coelo n. Ecce claves regni coelestis accipit, potestas ei ligandi et ssolvendi tribuitur, cura ei totius ecclesiae et principatuS committitur et tamen universalis apostolus non Vocatur: et Vir sanctissimus consacerdos meus Iohannes vocari universalis episcopus conatur. Exclamare compellor ac dicere: u O
Ecce cuncta in Europae partibus barbarorum iuri sunt tradita, destructae urbes, eversa caStra, depopulatae provinciae nullus terram cultor inhabitat; saeviunt et dominantur cotidie in nece fidelium cultores idolorum: et tamen SacerdoteS, qui in pavimento et cinere flentes iacere debuerunt, vanitatis sibi is nomina eX petunt et novis ac profanis vocabulis gloriantur.
Numquid ego hac in re, piissime domine, propriam causam defendo Θ Numquid specialem iniuriam vindico Θca Usam Omnipotentis Dei, causam univerSaliS ecclesiae. Quis iste est qui contra statuta e angelica, contra cano- Ionum decreta novum Sibi usurpare nomen praeSumit Θ utinam vel sine inminutione unus sit, qui Vocari appetit uniVerSUS. Et certe multos in Constantinopolitanae hereSeoS VOra irae cecidisse novimus sacerdotes et non Solum hereticOS,
sed etiam heresiarchas factos. Inde quippe Nestorius, qui asmediatorem Dei et hominum Christum Iesum duaS eSSe perbona, cXistimans, quia Deum hominem fieri potuisse non credidit; usque ad Iudaicam perfidiam erupit. Inde Macedonius, qui consubstantialem Patri et Filio Spiritum sanctum deum esse denegavit. Si igitur illud nomen in ea ecclesia 3ο sibi quisquam arripit, quod apud bonorum omnium iudi-
173쪽
corruit, quando iS qui appellatur universalis cadit. Sed absit a christianis cordibus nomen istud blasphemiae in quo omnium sacerdotum honor adimitur, dum ab uno sibi des menter arrogatUr.
Certe pro beati Petri apostolorum principis honore pervenerandam Chalcedonensem Synodum Romano pontifici oblatum est. Sed nullus eorum umquam hoc singularitatis nomine uti consensit, ne, dum privatum aliquid da-ro retur uni, honore debito SacerdoteS privarentur universi. Quid est ergo, quod nos huius vocabuli gloriam et oblatam non quaerimuS et alter Sibi hanc arripere etiam non oblatam praesumit λIlle ergo magis est piissimorum dominorum praeceptioneis flectendus, qui praeceptis canonicis oboedientiam praebere contemnit. Ille coercendus eSt, qui Sanctae universali ecclesiae iniuriam facit, qui corde tumet, qui gaudere de nomine singularitatis appetit, qui honori quoque vestri imperii Se per privatum Vocabulum Superponit. Ecce omnes hac dero re scandalum patimur. Ad Vitam igitur rectam revertatur auctor scandali, et Omnia sacerdotum iurgia cessabunt. Ego enim cunctorum SacerdotUm ServuS Sum, in quantum ipsi sacerdotaliter vivunt. Nam qui contra omnipotentem Deum per inanis gloriae tumorem atque contra Statuta patrum Suama; cervicem erigit, in omnipotente Domino confido, quia meam sibi nec cum gladiis flectit. id autem nuper in hac urbe ex huius vocabuli auditu gestum sit, Sabiniano diacono ac responsali meo suptilius indicavi. Cogitet igitur dominorum pietas de me proprio
8. In sess. III h. concilii quidam supplices libelli et in sess. VIPaschasinus Sedis apostolicae legatus, hac appellatione papam honorarunt. Unde, aiunt MAURINI, umelius diceretur tu venerandare Chalc. Synodon. 29. Haec epistola in Registro desideratur. De Sabiniano V. not. 4, p. I4
174쪽
Suo, quem specialiter prae ceteris semper fovit atque continuit, qui et vobis oboedientiam praebere desidero et tamen de mea neglegentia repperiri reus Superno tremendoque iudicio pertimesco, ac secundum petitionem praedicti Sabinianidiaconi aut piissimus dominus ipsum dignetur iudicare ne- sgotium aut Saepe nominatum virum, ut ab hac intentione tandem cesset, inflectere. Si ergo iustissimo iudicio pietatis vestrae vel clementibus ammonitionibus cesserit, omnipotenti Deo gratias reserimus atque de concesSa per VOS omni ecclesiae pace gaudemus. Sin autem in eadem diutius iocontentione perstiterit, hac de re iam veritatis Sententiam certam tenem VS, quae ait: si omnis qui se exaltat humilia-u bitur D, et unde rursus scriptum eSt: si Ante ruinam exal- , latur cor D. Ego autem dominorum iussionibus oboedientiam praebens praedicto consacerdoti meo et dulciter is scripsi et humiliter, ut ab hac inanis gloriae appetitione Sese emendet, ammonui. Si igitur me audire voluerit, habet devotum fratrem. Si vero in superbia persistit, iam quid sequatur aspicio, quia illum sibi adversarium invenit, de quo scriptum est: si Deus superbis resistit, humilibus autem dat aosi gratiam D.
G exorius I papa Couylautitiam Aurustam propter favorem S. Petro tribtilum laudat mouetque. ut Iohannis episcopi Constantinopolitani, qui setiuir frSalem appellet, Superbiae obuitatur. Se in urbe inter gladios Lau- a xi bardorum imperatoris sa cellarium esse scribit. Maximo, episcopo G- lovitatis, ordit aliouem se ius is acceptam ad imperatoris voluntatem ignoscit; quiu reliqua vero illius delicia auimadvertantur, propter Deum mi is osse Hi yiat. 191, ilin. I. 3Ο
175쪽
CANONICAEI 2 IGREGORIUS CONSTANTINAE AUGUSTAE Omnipotens Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera maiestatis tenet et nos ex VobiS protegit et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam; Sabiniano diacone responsali meo Scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quoSdam Superbe humiles, ficte blandos, quanta se iustitia vestra serenitas impendat. Et in redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo domino et piissimis filiis in caelo testis quoque patriae retributione recipiatis; nec dubium est peccatorum vinculis Soluti S aeterna VOS bona recipere, quae in causis eius eccleSiae ipSum vobis, cui potestas ligandi et solvendi data est, debitorem fecistis. Unde adhuc peto, ut nullius praevalere contra Veritatem hypocrisin permittatis, is quia sunt quidam, qui iuxta egregii praedicatoris vocem si per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innosi centium η; qui veSte quidem deSpecti sunt, Sed corde tument et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi Sunt cuncta Simul adipisci quaerunt; qui in-ao dignos se omnibus hominibuS fatentur, sed privatis Vocabulis contenti esse non poSSunt, quia illud appetunt, unde omnibus digniores esse videantur. Vestra itaque pietaS, quam omnipotenS Deu S cum Serenissimo domino universo mundo praeesse constituit, illi per favorem iustitiae suumas famulatum reddat, a quo ius tantae poteStati S accepit, ut quanto verius in executione Veritatis auctori omnium Servit, tanto securius commisso sibi mundo dominetur. Praeterea indico, quia piissimi domini scripta suscepi, ut cum fratre et consacerdote meo Iohanne debeam esset. De Constantina Augusta, V. not. I S, p. 2I. 7. Ad Iohannem ieiunatorem verba haec reseruntur; V. not. 9, p. IIT.IT. Rom. XVI, I 8. 28. Mauricius eum iusserat epistolam Ioh. Const. scribere quaz
176쪽
pacificus. Et quidem sic religiosum dominum decuit, ut
sacerdotibus ista praeciperet. Sed cum Se nova praeSUmptione atque superbia isdem frater meus universalem epiScopum appellet, ita ut sanctae memoriae decessoris mei tempore ascribi se in synodo tali hoc superbo vocabulo faceret, squamvis cuncta acta illius synodi sede apostolica contradicente soluta sint: triste mihi aliquid serenissimus dominus innuit, quod non eum corripuit qui superbit, sed me magis ab intentione mea declinare studuit, qui in hac cauSa evangeliorum et canonum statuta, humilitatis atque rectitudinis ioveritatem defendo. Qua in re a praedicto fratre et conSacerdote meo contra evangelicam Sententiam, contra quoque beatum Petrum apostolum et contra omneS eccletiaS canΟ-
numque agitur Statuta. Sed est omnipotens Deus, in cuius manu sunt Omnia, de quo scriptum CSt: si Non eSt Sapientia, is si non est prudentia, non est consilium contra Deum n. Et quid cui saepe fatus SanctiSSimus frater Serenissimo domino multa suadere conatur; sed bene novi, quia tantae illae orationes eius et lacrimae nihil ei a quoquam contra rationem aut animam Suam subripi permittunt. 2OTriste tamen valde est, ut patienter feratur, quatenus d spectis omnibus pracdictu S frater et coepiscopus meus solus
conetur appellari episcopus. Sed in hac eius superbia quid aliud nisi propinqua iam Antichristi esse tempora desi- nantur Θ Quia illum videlicet imitatur, qui Spretis in So- asciali gaudio angelorum legionibus ad culmen conatus est Singularitatis crumpere dicens: si Super astra coeli exaltabo si solium m cum, sedebo in monte testamenti, in lateribus aquiust V, 44. p. I 2,) ut Usurpatum ti talum dc poncrct. SVnodus Constant. an. , 88cora regata CSt in qua Gregorius Antioch. ab incestus cUm propria
Sorore Icccisatione pur' itus est et
in qua primum Iohannes uestentes titulum usurpavit. Cis. MANSI, IX, col. 974. V. I. DIAC. Vita s. Grek.,
177쪽
CANONICAEI 23silonis, ascendam super altitudinem nubium, similis ero alutissimo n. Unde per omnipotentem Dominum rogo ne pietatis Vestrae tempora permittatis unius hominis elatione maculari neque tam perverSo vocabulo ullum quoquo modos praebeatis assenSum atque hac in cauSa nequaquam me pietas vestra despiciat, quia, etsi peccata Gregorii tanta sunt, ut pati talia debeat, Petri apostoli peccata nulla sunt, ut vestri Stemporibus pati ista mereatur. Unde iterum atque iterum per omnipotentem Dominum rogo, ut, Sicut parenteS VeStrito priores principes Sancti Petri apostoli gratiam quaesiverunt, vos quoque hanc Vobi S et quaerere et Servare curetis et propter peccata noStra, qui ei indigni Servimus, eius apud vos honor nullatenus minuatur, qui et modo vobis adiutor esse in omnibus et postmodum vestra valeat peccata dimittere.
1; Viginti autem iam et Septem annos ducimus, quod in hac urbe inter Langobardorum gladios vivimus. Quibus quam multa ab hac ecclesia cotidianiS diebus erogantur, ut
viter indico, quia, sicut in Ravennae partibus dominorumeto pietas apud primi exercitus Italiae saccellarium habet, qui
causis SupervenientibuS cotidianas expensas faciat, ita et in hac urbe in causis talibus eorum saccellarius ego sum. Et tamen haec ecclesia, quae Uno eodemque tempore clericis, monaSterii S, pauperibus, populo atque insuper Langobardisas tam multa indeSinenter eXpendit, ecce adhuc ex omnium
2. IS., XIV, I 3.16. Nam Alboinus, Langobardorum dux, an. 368 in Italiam ve
I 8. Nam - ut supra vidimus not. 8, p. 69 - Gregorius in redemptionem captivorum multa erogabat.
2o. Saccellarius a sacculo) in exercitu erat qui denarios militibus distribuebat. Haec paterna in cives Romanos vigilantia effecit
ut declinante Η 'Lantina potc- state in Urbe - pontifex mutuo Romanorum consensu princeps civitatis pedetentim evaderct. Or.
178쪽
ecclesiarum amictione premitur, quae de hac unius hominis Superbia multum gemunt. etsi dicere nihil praesumunt. Salonitanae vero civitatis episcopus me ac responsali meo neSciente ordinatus eSt, et facta res est, quae Sub nullis anterioribus principibus evenit. Quod ego audiens ad eundem spraevaricatorem, qui inordinate Ordinatus est, protinus misi, ut omnino missarum Sollemnia celebrare nullo modo praesumeret, niSi prius a serenissimis dominis cognoscerem, Si hoc fieri ipsi iussissent; quod ei sub excommunicationis interpositione mandavi. Et contempto me atque despecto in io audacia quorumdam saecularium hominum, quibus denudata sua ecclesia praemia multa praebere dicitur, nuncusque miSSaS facere praesumit atque ad me venire secundum iussionem dominorum noluit. Ego autem praeceptioni pietatis eius oboediens eidem Maximo, qui me neSciente OrdinatuS eSt, I, hoc quod in ordinatione sua me Vel responSalem meum praetermittere praesumpsit, ita eX corde laxavi, ac Si me auctore fuerit ordinatus. Alia vero perversa illius, scilicet mala corporalia, quae cognovi, Vel quia cum pecuniis est electus vel quod excommunicatu S misSas facere praeSumpSit, propter a Deum inrequisita praeterire non posSum. Sed opto et Dominum deprecor, quatenus nihil in eo de his quae dicta sunt valeat inveniri et sine periculo animae meae caUSaipsius terminetur. Prius tamen quam haec cognΟScantur, serenissimus dominus discurrente iuSSione praecepit, ut eum a , Venientem cum honore Suscipiam; et Valde graVe est, ut Vir de quo tanta et talia nuntiantur, cum ante requiri et discuti debeat, honoretur; et si episcoporum causae mihi commissorum apud piissimos dominos aliorum patrociniis
Maximi episcopi Salonitani v. in
chae Occidentis: et sunt in ep. VIII, IO V. Supra p. ΙO6 numerati: inter quoS etiam episcopus Salonitanus est recenSendus, quem Gregorius tunc non nominat, quia eius ordinationem ut invalidam habebat.
179쪽
CANONICAEI 2S disponuntur, infelix ego in ecclesia ista quid facio Θ Sed ut
episcopi mei me despiciant et contra me refugium ad saeculares iudices habeant, omnipotenti Deo gratiaS ago, peccatis meis deputo. Hoc tamen breviter Suggero, quia alis quantulum expecto et, si ad me venire diu distulerit, exercere in eo districtionem canonicam nullo modo ceSsabo. In omnipotente autem Domino confido, quia longam piissimis dominis vitam tribuet et nos sub manu veStra non Secundum peccata noStra, Sed Secundum Suae gratiae dona disponet. 1 o Haec ergo tranquillissimae dominae Suggero, quia integerrima serenitatis eius conScientia quanto moVeatur Zelo rectitudinis atque iustitiae, non ignoro. Data die kalendarum Iuniarum.
is Gregorius I papa Iohannem, episcopum Constantinopolitanum, blande admonet, ne uti unmersalis episcopi nomine pergat, quo ipsi Romani pontifces universatis a Unodo Chalcedotiensi appellati, abstineant. De Iohannis et Athanasii presbterorum causa responsum dissert propter tribulationes barbarorum, propter quas sibi respirare vix liceat.
GREGORIUS IOHANNI EPISCOPO CONSTANTINOPOLITANO
Eo tempore quo fraternitas vestra in sacerdotali honore proVecta eSt, quantam eccleSiarum pacem atque concordiamas invenerit, recolit. Sed quo auSu quOVe tumore neScio, novum sibi conata est nomen arripere, unde omnium fratrum corda potuissent ad scandalum pervenire. Qua in re vehementer ammiror, quia, ne ad epiScopatum Venire potuiSSeS, fugisse memini te velle; quem tamen adeptum ita exercere
180쪽
desideras, ac si ad eum ambitioso desiderio cucurrisses. Qui enim indignum te fatebaris esse, ut episcopus dici debuisses, ad hoc quandoque perductus es, ut despectis fratribus epi-
Scopus appetas Solus Vocari. Et quidem hac de re sanctae memoriae decessoris mei Pelagii gravia ad sanctitatem vestram scripta tranSmissa Sunt, in quibus Synodi, quae apud vos de fratris quondam et consacerdotis nostri Gregorii causa
congregata eSt, propter nefandum elationis vocabulum acta dissolveret, et archidiaconem, quem iuxta morem ad vestigia dominorum transmiSerat, missarum Vobiscum Sollemnia celebrare prohibuit. Post eius vero obitum, cum indignus ego ad eccleSiae regimen adductus Sum, et ante per alios reSponsaleS meos et nunc per communem filium Sabinianum diaconem alloqui fraternitatem vestram, ut a tali Se praeSumptione compeSceret, non equidem Scripto, Sed nudo sermone curavi, et Si emendare nolles, eum missarum sollemnia cum fraternitate vestra celebrare prohibui, ut Sanctitatem Vestram prius Sub quadam Verecundiae reverentia pulsarem, qualenta S, Si emendari nefandus ac profanus tumor Verecunde non poSSet, tunc ad ea debuisset, quae Sunt d, Stricta atque canonica, perVeniri. Et quia resecanda vulnera leni prius manu palpanda Sunt, rogo, deprecor et quanta poSSum dulcedine exposco, ut fraternitas vestra cunctis sibi adulantibus atque erroris nomen deserentibus contradicat nec Stulto ac superbo Vocabulo appellari consentiat. Vere enim
flens dico atque ex intimo viscerum dolore peccatis meis reputo, quod ille meus frater nuncusque ad humilitatem reduci non valuit, qui ad hoc in episcopatus gradu constitutuScst, ut aliorum animas ad humilitatem reducat; quod ille, qui veritatem docet alios, semetipsum docere nec me quoque
6. De hac Synodo V. not. S, tus fuerat Constantinopolitanus p. I 22. apocrisiariuS. 13. Ante Sabiniani ira Honora-