장음표시 사용
241쪽
ambigo. Sed occasione ammonitionis exorta, bonis vestris actibus me furtive subiungo, ut quod non ammoniti facitis, quando vobis et ammonens additur, iam non soli faciatis. Omnipotens autem Deus in cunctis actibus vestris caelestisue brachii extensione vos protegat vobisque et praeSentis Vitae prospera et poSt multa annorum curricula gaudia aeterna
Clavem vero parvulam vobis a sacratissimo beati Petri apostoli corpore pro eius benedictione transmisimuS, inio qua inest serrum de catenis eius inclausum, ut quod collum illius ad martyrium ligaverat, vestrum ab omnibus peccatis SolVat. Crucem quoque latori praesentium dedimus vobis offerendam, in qua lignum dominicae crucis inest et capilli beati Iohannis Baptistae. Ex qua semper solacium noStriis Salvatoris per intercessionem praecursoris eius habeatis. Reverentissimo autem viro fratri et coepiscopo nostro Leandro pallium a beati Petri apostoli sede transmisimus, quod et antiquae consuetudini et vestris moribus et eius bonitati atque graVitati debemus. ao LXVII.
Gregorius I papa Augustino, episcopo Anglorum, summam omnium suorum de gente Anglorum ad Mem christianam transducta nuntiat laetitiam. Miracula edentem, ut superbiam caveat, hortatur.
GREGORIUS AUGUSTINO EPISCOPO ANGLORUM u Gloria in excelsis Deo et in terra pax hominibus bonae si voluntatis v, quia granum frumenti mortuum est cadens in terra, ne solum regnaret in caelo, cuiuS morte ViVimus,
26. De Augustino v. P. I, not. 3, p. 36 et P. II, not. 26, p. Ι73.
242쪽
cuius infirmitate roboramur, cuius passione a passione eripimur, cuius amore in Brittannia fratres quaerimus, quos ignoramuS, cuiuS munere, quos neScientes quaerebamus, in-VenimuS. Quis autem narrare sufficiat, quanta hic laetitia in omnium corde fidelium fuerit exorta, quod gens Anglo- srum operante omnipotentis Dei gratia et tua fraternitate laborante expulsis errorum tenebris sanctae fidei luce perfusa est, quod mente integerrima iam calcat idola, quibus prius Vesano timore subiacebat, quod omnipotenti Deo puro corde substernitur, quod a pravi operis lapsibus sanctae praedica- rotionis regulis ligatur, quod praeceptis divinis animo subiacet
et intellectu sublevatur, quod usque ad terram Se in oratione humiliat, ne mente iaceat in terra Θ Cuius hoc opus
est, nisi eius qui ait: si Pater meuS u ue nunc operatur, si et ego operor η Θ Qui ut mundum ostenderet non Sa- Ispientia hominum sed Sua Se Virtute convertere, praedicatoreS
SUOS, quOS in mundum mi Sit, sine litteris elegit, haec etiam modo faciens, quia in Anglorum gentem sortia dignatus est per infirmos operari. Sed est in isto dono caelesti, fratercariSSime, quod cum magno gaudio vehementissime debeat ao formidari. Scio enim, quia omnipotens Deus per dilecti nem tuam in gente quam eligi Voluit magna miracula ostendit. Unde necesse est, ut de eodem dono caelesti et timendo gaudeas et gaudendo pertimescas; gaudeas Videlicet, quia Anglorum animae per exteriora miracula ad interiorem gratiam aspertrahuntur, pertimescas Vero, ne inter signa quae fiunt infirmus animus in sui praesumptione se elevet et, unde soraSin honore attollitur, inde per inanem gloriam intus cadat.
Meminisse etenim debemus quod discipuli cum gaudio a
praedicatione redeuntes, dum caelesti magistro dicerent: 3osi Domine, in nomine tuo etiam daemonia nobis subiecta si Sunt ii, protinuS audierunt: si Nolite gaudere Super hoc,
243쪽
sed potius gaudete, quia nomina Vestra scripta sunt in si caelos. In privata enim et temporali laetitia mentem posuerant, qui de miraculis gaudebant. Sed de privata ad communem, de temporali ad aeternam laetitiam revocans tur, quibus dicitur: si In hoc gaudete, quia nomina Vestra
i scripta Sunt in caelos. Non enim omnes electi miracula faciunt, Sed tamen eorum nomina omnium in caelo tenentur
ascripta. Veritatis etenim discipulis esse gaudium non debet, nisi de eo bono quod commune cum omnibus habent et inio quo finem laetitiae non habent. Restat itaque, frater carisSi me, ut inter ea quae operante Deo exterius facis semper te interius suptiliter iudices ac suptiliter intellegas et temetipsum, quis sis et quanta sit in eadem gente gratia, pro cuius converSione etiam faciend is rum Signorum, dona percepisti, et, si quando te creatori nostro Seu per linguam si 'e per opera reminiscaris deliquisse, Semper haec ad memoriana reVoceS, ut surgentem
cordis gloriam memoria reatus premat et, quicquid de faciendis signis acceperis vel accepisti, haec non tibi, sed illiseto deputes donata, pro quorum tibi Salute collata sunt. Occurrit autem menti ista cogitanti, quid de uno Dei famulo actum Sit, etiam egregie electo. Certe Moyses dum Dei populum ex Aegypto educeret, mira, Sicut tua fraternitas novit, signa in Aegypto operatuS est. In Sina monteas quadraginta diebus et noctibus ieiunans legis tabulas accepit inter coruscos et tonitruos pertimescente omni populo, omnipotentis Dei servitio solus familiari etiam collocutione coniunctus eSt, rubrum mare aperuit, in itinere ducem habuit nubis columnam, esurienti populo manna deposuit,3o carnes desiderantibus usque ad satietatem nimiam in heremo per miraculum ministravit. Sed cum iam sitis tempore ad petram ventum fuisset, diffsus est seque de eadem
244쪽
aquam educere poSSe dubitavit, quam iubente Domino percussit atque largis utique fluentis aperuit. Quanta autem post haec per triginta et octo annos in deserto miracula secerit, quis enumerare, quis investigare valeat Θ Quotiens res dubia animum pulSasset, recurrenS ad tabernacUlUm Se- , creto Dominum requirebat atque de ea protinus Deo loquente docebatur. Iratum Dominum populo placabat suae precis interventione, Surgentes in superbia atque in discordia dissidentes dehiscentis terrae hiatibus absorbebat, victoriis premebat hostes, signa monstrabat civibus. Sed cum iam ad iorepromissionis terram ventum fuisset, vocatus in monteeSt et, quam culpam ante triginta, ut dixi, et octo annos secerat, audivit, quia de educenda aqua dubitavit, et propter hoc, quia terram repromiSSionis intrare non poSSit, agnovit. Qua in re considerandum nobis est, quantum timendum sit Isomnipotentis Dei iudicium, qui per illum famulum tot signa faciebat, cuius culpam tam longo tempore adhuc Servabat in cogitatione. Si igitur, frater carissime, et illum agnoscimus post Signa pro culpa mortuum, quem Omnipotenti Deo noVimus praecipue electum, quanto nOS debemuS metu 2OcontremeScere, qui necdum adhuc novimus, si electi sumus ΘDe reproborum Vero miraculis quid dicere debeo, cum tua bene fraternitas noverit, quid in evangelio Veritas dicit: u Multi venient in illa die dicentes mihi: domine, in tuo u nomine prophetaVimus et in tuo nomine daemonia eieci- assi muS et in tuo nomine virtutes multas fecimus. Sed dico si illis: nescio, qui estis; recedite a me omnes operarii ini si quitatiS s. Valde ergo premendus est animus inter signa et miracula, ne fortasse in his propriam gloriam quaerat et privato Suae exaltationis gaudio exultet. Per Signa enim soanimarum lucra quaerenda sunt et illius gloria, cuius vim tute ipSa eadem Signa generantur. Unum vero nobis D
245쪽
minus signum dedit, de quo et vehementer gaudere et electi nis in nobis gloriam possimus agnoscere, dicens: si In hoc si scietur, quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritisu ad invicem s. Quod signum Propheta requirebat, cum s diceret: si Fac mecum, Domine, Signum in bonum, ut Vi- deant qui me oderunt et confundantur n. Haec autem dico, quia auditoris mei animum in humilitate sternere cupio. Sed ipsa tua humilitas habeat fiduciam Suam. Nam peccator ego Spem certiSSimam teneo,
Io quia per omnipotentiS creatoris ac redemptoris nostri Dei domini Iesu Christi gratiam iam tua peccata dimissa Sunt et idcirco electus es, ut per te dimittantur aliena. Nec habebis luctum de quolibet reatu in posterum, qui de multorum conVerSione gaudium conaris facere in caelo. Isdem Is Vero conditor et redemptor noster cum de paenitentia hominis loqueretur, ait: si Ita dico vobis: maius gaudium eritu in caelo Super uno peccatore paenitentiam agente, quam i Super nonaginta noVem iuStOS, quibus non opuS eSt pae-K nitentias. Et si de uno paenitente grande fit gaudiumeto in caelo, quale gaudium factum credimus de tanto populo
a SUO errore conVerSO, quia ad fidem veniens mala quae
egit paenitendo damnavit Θ In hoc itaque caelo et angelorum gaudio repetamus ipsas quas praediximuS VOceS angelorum, dicamus igitur, dicamus omnes: si Gloria in excelsis Deo as u et in terra pax hominibus bonae Voluntatis n. Data die kalendarum Iuniarum.
247쪽
EPISTOLAE SANCTI GREGORII LITURGICAE
249쪽
Gregorius I papa Leandro, episcopo de Spaniis Mispalensi , de pontificatus onere queritur. Laelatur de Reccaredi conversione. Decernit de tripla baptismatis mersione. Codices quosdam mittit, sed nondum exposis tionem in b. Iob, quae adhuc a librariis conscribatur. 9I, apr.
GREGORIUS LEANDRO EPISCOPO DE SPANIIS Respondere epistolis vestris tota intentione voluiSSem, io nisi pastoralis curae ita me labor attereret, ut mihi magis flere libeat, quam aliquid dicere. Quod vestra quoque reverentia in ipso litterarum mearum textu vigilanter intellegit, quando ei neglegenter loquor, quem vehementer diligo. Tantis quippe in hoc loco huius mundi fluctibus is quatior, ut Vetustam ac putreScentem naVem, quam rege dam occulta Dei dispensatione suscepi, ad portum dirigere nullatenus possim. Nunc ex adverso fluctuS inruunt, nunc ex latere cumuli spumosi maris intumescunt, nunc a tergo tempestas insequitur. Interque haec omnia turbatus cogorao modo iii ipsa clavum adversitate dirigere, modo, cur atonavis latere, minas fluctuum ex obliquo declinare. Ingemisco, quia Sentio, quod neglegente me crescit sentina vitiorum, et tempestate fortiter obviante iamiamque putridae naufragium tabulae sonant. Flens reminiscor, quod perdidias meae placidum litus quietis, et suspirando terram conSpicio,
8. De Leandro v. P. I, not. 2O, p. I 4.
250쪽
EPISTOLAE S. GREGORII quam tamen rerum Ventis adversantibus tenere non posSum.
Si ergo me, frater harissime, diligis, tuae mihi orationis in
his fluctibus manum tende; ut quo laborantem me adiuvaS, ex ipsa vice mercedis in tuis quoque laboribus valentior existas. Explere autem loquendo nullatenuS valeo gaudium meum, Squod communem filium gloriosissimum Reccaredum regem ad catholicam fidem integerrima agnovi devotione conversum. Cuius dum mihi per scripta vestra mores exprimitiS, amare me etiam quem nescio fecistis. Sed quia antiqui hostis insidias scitis, quoniam bellum durius contra victo- ioreS proponit, nunc erga eundem virum vestra sollertius sanctitas vigilet, ut bene coepta perficiat, nec se de persectis bonis operibus extollat, ut fidem cognitam Vitae quoque meritis teneat; et quia aeterni regni civis sit operibus ostendat, quatenuS pOSt multa annorum curricula de regno ad i;
De trina vero mersione baptismatis, nil responderi verius potest quam ipsi sensistis, quia in una fide nil ossicit sanctae Ecclesiae consuetudo diversa. Nos autem quod tertio mergimus, triduanae Sepulturae Sacramenta Signamus, ut dum aο tertio ab aquis infans educitur, resurrectio triduani temporis exprimatur. Quod si quis sorte etiam pro summae Trinitatis veneratione aestimet fieri, neque ad hoc aliquid obsistit, bapti-Zandum Semel in aquis mergere, quia dum in tribus subsistentiis una substantia est, reprehensibile esse nullatenus aspotest, infantem in baptismate vel ter vel semel mergere, quando et in tribus mersionibus personarum trinitas, et in una potest divinitatis singularitas designari. Sed si nunc
6. De Reccaredo V. P. II, not. IO,P- 78. I 7. Mos fuit Romanae Ecclesiae antiquissimus ut baptisma triplici
mersione conserretur. Usum hunc Gregorius commendat, sumbolicum eius Sensum de triduaua resurrectione memorans; at nec uSum
Hispanicum de unica mersione contemnit cum ad Catholicos ab haereticis discriminandos utilis esse possit. Cis. DUCHESNE, Origines, p. 3ao.